Gazeta Si – Pas dy vitesh bombardimi të Gazës dhe miratimit të “Planit 20-Pikësh”, Jared Kushner tani e quan atë “faza e tretë”: paqe, siguri, deradikalizim, tregje të lira dhe – mbi të gjitha – rindërtim.
Ky është i ashtuquajturi “Projekti Sunrise”, të cilin dhëndri i Donald Trump e përshkroi nga skena e Forumit Ekonomik Botëror në Davos të Zvicrës, pas nënshkrimit të marrëveshjes së Bordit të Paqes në Gaza.
Mundësia e pasurive të patundshme në Mesdhe – Resorte buzë detit, trena me shpejtësi të lartë, rrjete inteligjente për energji elektrike të mundësuar nga inteligjenca artificiale: nga një rrip toke i shkatërruar, Gaza e Trump dhe Kushner do të transformohej në një enklavë luksoze në Mesdhe.
Një “pronë e pasurive të paluajtshme”, siç e quajti vetë presidenti amerikan, që do të lakmohej nga njerëzit më të pasur në tokë.
Projektet e Rafah dhe Khan Younis – Plani gjithëpërfshirës i rindërtimit do të kryhej në katër faza kryesore. Fillimisht, pjesë të mëdha të Rafah dhe Khan Younis do të rindërtoheshin me ndërtimin e zonave të mëdha banimi dhe industriale (duke përfshirë qendrat e të dhënave), parqeve dhe objekteve sportive, autostradave dhe rrjeteve hekurudhore.
Ndërtimi i dy qyteteve do të përfundonte në dy fazat e ardhshme, përpara se rindërtimi i Qytetit të Gazës të fillonte në fazën e katërt.
Rrokaqiej për turizëm dhe qendra tregtare – Kushner gjithashtu dha një sërë shifrash për Gazën e së ardhmes.
Në Rafah, për shembull, do të ndërtohen mbi 100,000 shtëpi, 200 shkolla, 180 qendra kulturore dhe fetare dhe më shumë se 75 objekte mjekësore dhe spitale.
I gjithë brezi bregdetar – i theksuar me rozë në hartën e treguar nga Kushner – do të shohë ndërtimin e afërsisht 180 kullave për “turizmin bregdetar”.
Shkurt, rrokaqiejt dhe objektet më të fundit që do të strehojnë restorante, hotele dhe qendra argëtimi do ta transformojnë Gazën në një Las Vegas të Lindjes së Mesme.
Në jug, pranë kufirit me Egjiptin, Kalimi i Rafah-ut do të jetë i rrethuar nga një aeroport, një port dhe dy qendra gjigante logjistike për ruajtjen dhe transportin e mallrave.
Qëllimi është që Rripi i Detit të bëhet gjithashtu një qendër kyçe për tregtinë, energjinë dhe infrastrukturën digjitale.
Parashikimet e ardhshme – “Në Lindjen e Mesme, po ndërtojnë qytete si ky – dy, tre milionë njerëz – brenda tre vjetësh, kështu që gjëra të tilla janë shumë të realizueshme nëse angazhohemi t’i bëjmë realitet”, tha Kushner nga skena në Davosit.
E ardhmja, të paktën siç është parashikuar nga Shtëpia e Bardhë, është rozë: një PBB prej 10 miliardë dollarësh deri në vitin 2035, 500,000 vende të reja pune të krijuara nga 25 miliardë dollarë investime në shërbime, 3 miliardë dollarë në lagje tregtare dhe gati 2 miliardë dollarë në shkolla dhe trajnime të fuqisë punëtore.
Hapat e parë, megjithatë, duhet të jenë të kujdesshëm, me krijimin e një zone të veçantë ekonomike dhe përmirësimin e kushteve të strehimit me banesa të reja të përkohshëme. Ndërsa presim që ndërtimi i Gazës së Re të fillojë vërtet.
Gazeta Si – Një 37-vjeçar u arrestua në Tiranë, i dyshuar si furnizues i drogës për lokalet në zonën e njohur si “VIP” në kryeqytet.
Burime policore bëjnë me dije se në flagrancë, në automjetin e tij, u arrestua shtetasi Elvis Alliu. Gjatë kontrollit, policia zbuloi se ai kishte përshtatur një vend të fshehtë në derën e shoferit, brenda tapicerisë, ku fshihte lëndë narkotike.
Siç duket edhe nga pamjet filmike, në këtë hapësirë të improvizuar mbaheshin kokainë dhe kanabis, të cilat më pas dyshohet se shpërndaheshin në lokalet e rrugës “Mustafa Matohiti”, e njohur si zona e VIP-ave.
Në vijim të operacionit, në bashkëpunim me specialistët e Seksionit për Hetimin e Narkotikëve, policia arrestoi edhe dy shtetas të tjerë, R. Gj., 29 vjeç dhe A. Th., 34 vjeç, të cilët dyshohet se, megjithëse kishin dijeni për aktivitetin kriminal, nuk e kanë kallëzuar atë. Hetimet vijojnë për dokumentimin e plotë të kësaj veprimtarie dhe për identifikimin e personave të tjerë të përfshirë.
Gazeta Si – Që kur Donald Trump rifilloi kërcënimet e tij kundër Groenlandës, presidenti francez Emmanuel Macron ka qenë një nga udhëheqësit më kritikë europianë.
Për shembull, ai bëri thirrje që Bashkimi Evropian të ndërmarrë hakmarrje të jashtëzakonshme ekonomike kundër Shteteve të Bashkuara dhe e akuzoi Trumpin si bullizues.
Kjo nuk është hera e parë që ka ndodhur, megjithëse Macron rrallë ka qenë kaq i drejtpërdrejtë: marrëdhënia e tyre shpesh ka alternuar midis momenteve të harmonisë së madhe dhe momenteve më të ndërlikuara.
Është e nevojshme të bëhet një parantezë: Trump dhe Macron janë politikanë që në letër kanë ide dhe vizione të ndryshme politike, por që megjithatë shpesh kanë treguar se e kuptojnë njëri-tjetrin mjaft mirë.
Trump është një politikan i ekstremit të djathtë, armiqësor ndaj Bashkimit Evropian dhe që i interpreton marrëdhëniet ndërkombëtare si një ekuilibër pushteti midis fuqive të mëdha.
Macron, nga ana tjetër, është i moderuar, i qendrës dhe liberal dhe ka qenë një nga politikanët më pro-evropianë të dhjetë viteve të fundit, megjithëse me disa kufizime.
Të dy filluan mandatet e tyre të para në detyrë në vitin 2017: në atë kohë, e djathta ekstreme po fillonte të ngrihej në shumë vende perëndimore, duke sulmuar partitë e qendrës me argumente populiste që vetë Trump i përdori (dhe ende i përdor) kundër kundërshtarëve të tij. Shkurt, në letër, marrëdhënia e tyre duhet të kishte qenë shumë e diskutueshme.
Një shtrëngim duarsh midis Emmanuel Macron dhe Donald Trump në Paris, 7 dhjetor 2024
Që në muajt e parë të mandateve të tyre, ishte e qartë se gjërat ishin më komplekse se kaq. Macron dhe Trump demonstruan një lidhje të caktuar personale.
Për shembull, në vitin 2017, Macron e ftoi Trumpin në paradën ushtarake më 14 korrik (përvjetori i Ditës së Bastijës) dhe Trump u impresionua aq shumë sa filloi të planifikonte një gjë të ngjashme në Uashington.
Më pas, Trump e ftoi Macronin dhe gruan e tij në Shtëpinë e Bardhë në vitin 2018. Ishte një vizitë shumë e përfolur, pasi, si deklaratat, ashtu edhe sjellja e udhëheqësve, përcollën një ndjenjë respekti dhe admirimi të ndërsjellë, me shtrëngime të gjata duarsh, përqafime të shumta dhe madje edhe disa puthje në faqe – diçka disi e pazakontë midis krerëve të shteteve në takimet zyrtare.
Me atë rast, Macron i dha Trumpit një pemë që të dy e mbollën në oborrin e Shtëpisë së Bardhë, që synonte të simbolizonte miqësinë midis Shteteve të Bashkuara dhe Francës.
Në atë kohë, gazetat amerikane shpesh e përshkruanin marrëdhënien midis Macron dhe Trump si një “bromance”, një neologjizëm anglez i formuar nga fjalët “brother” dhe romancë (dashuri vëllazërore).
Në atë kohë ishte e qartë se Trump ishte një njeri i paqëndrueshëm, i cili vlerësonte politikanët karizmatikë që projektonin një imazh fitues, siç ishte Macron atëherë, dhe siç ndodhi kohët e fundit me një politikan tjetër shumë larg ideve të Trump, kryetarin e ri të Bashkisë së Nju Jorkut, Zohran Mamdani (socialist dhe demokrat).
Megjithatë, pavarësisht një mirëkuptimi të caktuar midis të dyve, gjërat u bënë më të ndërlikuara kur bëhej fjalë për çështje konkrete. Që gjatë mandatit të tyre të parë, Trump dhe Macron debatuan shpesh.
Një shembull ishte vendimi i Shteteve të Bashkuara për t’u larguar nga Marrëveshja e Parisit për Klimën. Macron nuk e miratoi vendimin e Trump dhe i nxiti në mënyrë kontroverse qytetarët amerikanë të shqetësuar për ngrohjen globale të zhvendoseshin në Francë.
Më vonë ai kritikoi qëndrimin armiqësor të Trump ndaj aleatëve të NATO-s në disa raste. Në vitin 2019, në një deklaratë gjerësisht të respektuar, Macron e quajti NATO-n një aleancë “të vdekur në tru” dhe argumentoi se Evropa duhet të bëjë pa Shtetet e Bashkuara për sigurinë e saj.
Trump gjithashtu filloi të kritikonte publikisht Macron, shpesh duke iu drejtuar sulmeve personale bazuar në rënien e popullaritetit të tij.
Në shumë mënyra, kjo dinamikë ishte e dukshme edhe në mandatin e dytë të Trump, i cili filloi në janar 2025.
Macron vazhdoi të mbante një marrëdhënie personale në dukje pozitive me të. Ndër të tjera, të dy flasin shpesh në telefon dhe mbajnë një marrëdhënie shumë të drejtpërdrejtë.
Macron u përpoq ta përdorte këtë bashkëpunim për të zbutur armiqësinë e Trumpit ndaj Bashkimit Evropian, duke mbajtur një qëndrim miqësor ndërsa njëkohësisht i qëndronte fort pozicioneve të tij pro-evropiane.
Çështja është se në përgjithësi, ai nuk arriti shumë, duke demonstruar se të kesh një marrëdhënie të mirë dhe të lajkatosh Trumpin, diçka që shumë udhëheqës kanë filluar ta bëjnë për të shmangur mërzitjen e tij, nuk garanton automatikisht trajtim preferencial.
Një shembull i mirë është qëndrimi i Trump ndaj Ukrainës. Që kur u bë president, Shtetet e Bashkuara kanë ulur mbështetjen e tyre për Ukrainën dhe kanë marrë një qëndrim shumë më të favorshëm ndaj Rusisë.
Në shkurt të vitit 2025, në një moment shumë delikat diplomatik, Macron shkoi në Uashington për t’i shpjeguar Trumpit pikëpamjen e vendeve evropiane dhe për ta bindur atë që të paktën të mbështeste të ashtuquajturat “garanci sigurie” për Ukrainën. Takimi ishte përgjithësisht miqësor, por nuk arriti të ndryshonte mendjen e Trumpit.
Një shembull tjetër ishte mbështetja e tij për palestinezët në Rripin e Gazës. Në korrik të vitit të kaluar, Macron u përpoq të ndërmerrte një iniciativë diplomatike për të bindur më shumë vende perëndimore të njihnin shtetin e Palestinës.
Donald Trump dhe Emmanuel Macron para një takimi të G7 në Biarritz, Francë, më 24 gusht 2019
Trump, i afërt me kryeministrin izraelit Benjamin Netannahu, ishte shumë kritik ndaj idesë dhe, ndër të tjera, minimizoi rëndësinë e Macron, duke thënë se mendimi i tij “nuk ka rëndësi”.
Marrëdhëniet janë përkeqësuar më tej ditët e fundit. Macron përsëriti mbështetjen e tij për Groenlandën, dhe Franca hodhi poshtë propozimin për t’u bashkuar me “Këshillin e Paqes” të sponsorizuar nga SHBA-të për Gazën.
Trump e sulmoi përsëri Macronin, duke kërcënuar të vendoste tarifa “200 përqind” për verërat franceze të importuara në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Ai gjithashtu postoi një mesazh privat, në të cilin Macron e ftoi atë në mënyrë informale për të diskutuar për Groenlandën.
Kjo është shumë e pazakontë në marrëdhëniet midis krerëve të shteteve, të cilat zakonisht janë konfidenciale, por Trump e kishte bërë këtë në të kaluarën, me sa duket për t’u dukur më mbizotërues se bashkëbiseduesit e tij.
Gazeta Si – Gjatë seancës publike në Gjykatën Kushtetuese, SPAK ka kërkuar që të lihet në fuqi masa për pezullimin e nga detyra të zv/kryeministres Belinda Balluku, e marrë e pandehur si e dyshuar për abuzimin me tenderin e Tunelit të Llogarasë.
Prokurori Dritan Prençi, parashtroi argumentet e SPAK, duke theksuar që në fillim se ndryshe nga çfarë pretendon Këshilli i Ministrave, nuk ka një konflikt kompetencash mes GJKKO dhe Qeverisë.
Prençi theksoi se kryeministri, si palë paditëse, nuk ka legjitimitet për t’iu drejtuar Gjykatës Kushtetuese në këtë rast, pasi nuk është subjekt i procedimit penal dhe nuk i janë cenuar kompetencat kushtetuese.
Sipas SPAK, “nuk ekziston asnjë konflikt kompetencash që të justifikojë aktivizimin e Kushtetueses” për këtë rast.
SPAK argumentoi se GJKKO ushtron kompetencat e saj në kuadër të procedimit penal, ndërsa Kryeministri “vepron mbi bazën e Kushtetutës në një sferë krejtësisht tjetër”.
Sipas Prençit, “masat e sigurisë janë masa personale, kompetencë ekskluzive e gjykatës, dhe se ato janë të ankimueshme vetëm përmes rrugëve dhe shkallëve të tjera të gjyqësorit”.
Kërkesa e Kryeministrit, sipas SPAK, nuk lidhet me mbrojtjen e kompetencave institucionale, por synon të ndërhyjë në një proces penal në zhvillim, gjë që bie ndesh me parimin e ndarjes së pushteteve.
Pra, sipas SPAK, në “Kushtetuese mund të shkonte vetë Balluku, vetëm pasi të kishte ezauruar ankimin në Apelin e GJKKO-së dhe rekursin në Gjykatën e Lartë”.
Sa i përket pretendimit se pezullimi i Ballukut ka penguar ushtrimin e kompetencave të kryeministrit, SPAK e cilësoi këtë argument të pabazë.
“Masa ndaluese prek vetëm individin dhe jo funksionimin e institucionit, ka natyrë të përkohshme dhe është e domosdoshme për garantimin e vijimit normal të hetimit penal”, – argumentoi Dritan Prençi.
Sa i takon pretendimeve të qeverisë se Balluku nuk mund të pezullohej nga detyra pa autorizim nga Kuvendi, pasi gëzon imunitetin e deputetit, SPAK theksoi se qeveria tenton të barazojë funksionin legjislativ të deputetit me funksionin ekzekutiv të ministrit. Mandati i deputetit dhe detyra e ministrit, sipas SPAK, nuk krijojnë një status të vetëm juridik.
Prençi nënvizoi se Balluku ka ndikuar në procesin e marrjes së provave, duke qenë se është rikthyer në detyrë.
“Duke patur parasysh edhe rolin dhe funksionin e lartë shtetëror të zonjës Balluku, dhe kemi argumentuar në parimin e proporcionalitetit, nevojat për marrjen e provave, hetimet, me dëshmitarë dhe siç kemi argumentuar edhe në kërkesën tjetër në Kuvend, që realisht kanë ndërhyrë në procesin e hetimit dhe ka cenuar marrjen e provave”, tha prokurori i SPAK.
Më tej, Prençi përmbylli se masa duhet të mbetet në fuqi dhe kërkesa e kryeministrit të rrëzohet.
“Vendimet e GJKKO janë marrë nga organi kompetent dhe nuk cenojnë pushtetet. Masa duhet të mbetet në fuqi si masë e domosdoshme dhe propocionale për garantimin e vijimit të procesit penal. Kërkesa e kryeministrit në tërësinë e saj nuk duhet të pranohet”, tha Prençi.
Gazeta Si – Këshilltari i presidentit, Ilir Rusmali, i cili përfaqëson Presidencën si palë këshilluese, u shpreh para Gjykatës së Posaçme për çështjen “Balluku”, se gjykata duhet të shqyrtojë ndarjen dhe ndërhyrjen midis pushteteve.
Ai thotë se “rasti shkon më parë te kryeministri, sesa te presidenca”. Sipas tij, nëse vendimi i gjykatës detyron kryeministrin të shkarkojë ministrin, Presidenti i Republikës duhet të formalizojë vullnetin.
“Mund të krijohen skenarë si një bashkëpunim i disa anëtarëve të qeverisë që mund të dyshohet një vepër penale. Dhe një prokuror kërkon pezullim se ka rrezik ta përsëritin. Prandaj ne e përfshijmë Këshillin e Ministrave si të plotë. Nuk mund ta vlerësojmë rastin nëse nuk e çojmë në rastin ekstrem. Prandaj, ne ju ftojmë ta pleqëroni në këtë këndvështrim, si një instrument që mund të ushtrojë kontroll ndaj një pushteti tjetër”, tha Rusmali.
Gazeta Si – Ervin Dakoli, një 47-vjeçar shqiptar i konsideruar nga autoritetet policore të Bolonjës si një trafikant i fuqishëm droge, aktiv në trafikun e narkotikëve në Itali, Francë dhe Spanjë, i ka shpëtuar operacionit të para tre ditëve, ku u godit një grup i fuqishëm kriminal në Itali
Ai besohet të jetë kreu i organizatës kriminale me bazë në Reggio Emilia, e cila u godit të martën me nëntë masa sigurie paraprake të lëshuara nga prokurorët italianë në Bolonja.
Shtatë masa janë ekzekutuar, por Dakoli, i cili ishte në Shqipëri dhe një tjetër person i arratisur me bazë në Francë, janë shpallur në kërkim.
Oficerët e njësisë antidrogë të Reggio Emilias, në bashkëpunim me Zyrën e Ekspertit të Sigurisë në Shqipëri, e kishin ndjekur Dakolin për muaj të tërë në qytetin e Kavajës.
Makina e tij ishte lokalizuar, por kur filloi operacioni për ta arrestuar mëngjesin e të martës, 20 janar, 47-vjeçari shqiptar ishte zhdukur.
Sipas mediave italiane, janë të forta dyshimet se dikush në Shqipëri e paralajmëroi Dakolin për një urdhër-arresti që mund ta vendoset në pranga.
15 persona nën hetim
Operacioni “Sturl One” goditi një bandë ndërkombëtare shqiptarësh trafikantë droge: gjithsej 15 persona janë nën hetim, nëntë prej të cilëve (tetë shqiptarë dhe një italian) kanë marrë urdhër-arreste.
Arrestimet dhe kontrollet u kryen jo vetëm në provincat e Reggio Emilias, Bergamo, Brescia dhe Savona, por edhe në Francë, Spanjë dhe Shqipëri, falë koordinimit me autoritetet policore ndërkombëtare, veçanërisht Departamentin e Policisë Kriminale të Shqipërisë.
Platforma e koduar “Sky ECC”
Për të komunikuar në mënyrë konfidenciale, të dyshuarit përdornin platformën e koduar “Sky ECC”, të instaluar në telefona të specializuar me vlerë mijëra euro secili.
Dy nga këto pajisje, të sekuestruara në operacionet e fundit, i dhanë një shtysë të re hetimit, duke çuar në hapjen e një piste të re hetimi në vitin 2022.
Duke monitoruar bisedat e të dyshuarve, hetuesit ishin në gjendje të përcaktonin se si organizata, vetëm në gjashtë muaj, lëvizte, menaxhonte dhe shpërndante mbi 200 kilogramë kokainë dhe 1,000 kilogramë hashash e marijuanë, duke gjeneruar të ardhura të paligjshme prej mbi një milion eurosh.
Gazeta Si – Mark Rutte filloi të vepronte menjëherë pas takimit të dështuar më 14 janar në Uashington midis zëvendës-presidentit të SHBA-ve, J.D. Vance dhe ministrave të Jashtëm të Danimarkës, Lars Løkke Rasmussen dhe Groenlandës, Vivian Motzfeldt.
Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, zhvilloi një raund të gjerë konsultimesh, duke përfshirë jo vetëm danezët dhe aleatët evropianë, por edhe ambasadorin Matthew Whitaker, përfaqësuesin e SHBA-ve në NATO.
Negociatat
Rasmussen dhe Motzfeldt i kishin ofruar zv. presidentit amerikan, mundësinë që Groenlanda të strehonte sa më shumë baza ushtarake që të konsiderohej e nevojshme.
Megjithatë, Vance u kundërpërgjigj: “Ne duam ta zotërojmë ishullin”. Kundërpropozimi i tij ishte: “Me ligj, toka e Groenlandës nuk është në shitje; ne mund t’ju japim një koncesion shumëvjeçar”. Kjo është ideja që Donald Trump e hodhi poshtë dje nga skena në Davos.
Më 19 janar, Rutte priti ministrin e Groenlandës, Motzfeldt në Bruksel, i shoqëruar këtë herë nga ministri danez i Mbrojtjes, Troels Lund Poulsen.
Të tre finalizuan një kornizë më të gjerë, një marrëveshje që do të përfshinte ndërhyrjen e vendeve të gatshme për të forcuar sigurinë ushtarake në dhe përreth Groenlandës. Pasi të dy u larguan, Rutte telefonoi Trumpin.
Ai i ofroi atij jo aq shumë një formulë përfundimtare, sesa një kornizë: të gjithë aleatët do të pranonin lidershipin amerikan në rajon.
Dhe, duke zgjuar interesin e presidentit, ai shtoi se partnerët ishin të gatshëm të shpenzonin më shumë në Arktik, duke blerë pajisje ushtarake nga Shtetet e Bashkuara.
Gjatë bisedës, Rutte citon shembullin e Danimarkës, tashmë një kliente besnike e Lockheed Martin për avionët e saj F-35.
Trump kufizohet në përgjigje të ngurta. Këto nuk janë qartësisht të vetmet kontakte me Shtëpinë e Bardhë. Kancelari gjerman Friedrich Merz dhe kryeministri britanik Keir Starmer po mobilizohen gjithashtu.
Trump: Kemi një marrëveshje kornizë
Më 20 janar, Rutte ua paraqiti arsyetimin për këtë operacion ambasadorëve të 32 vendeve anëtare, të cilët u takuan në Këshillin e Atlantikut të Veriut në Bruksel.
Sekretari propozoi vazhdimin e diskutimeve brenda “grupit të punës” të Shteteve të Bashkuara, Danimarkës dhe Groenlandës i vetmi rezultat i samitit me Vance.
Ky sugjerim u mirëprit nga danezët dhe anëtarë të tjerë të shquar të këshillit, përfshirë britanikët. Më e rëndësishmja, qasja e Rutte mori dritën jeshile nga amerikani Whitaker.
Sigurisht, nevojitej vula e miratimit të Trump. Në takimin dypalësh të djeshëm, Rutte shfaqi të gjitha lajkat që ka demonstruar tashmë.
“Kemi një marrëveshje kornizë”, tha presidenti amerikan. Tani do të shohim detajet, të paqarta si gjithmonë.
Çështja e pronësisë territoriale mbetet qendrore. Disa sugjerojnë modelin e Guantanamos, bazën detare të dhënë Shteteve të Bashkuara nga qeveria kubane me një kredi të përhershme në vitin 1903.
Gazeta Si – Republikanët e Dhomës së Përfaqësuesve kanë nisur procedurat për shpërfillje të Kongresit kundër Bill dhe Hillary Clinton.
Ish-çifti presidencial refuzoi të dëshmonte në hetimin e Jeffrey Epstein, pavarësisht se kishte marrë një thirrje në gjykatë para Komitetit Mbikëqyrës të Dhomës së Përfaqësuesve. Disa përfaqësues demokratë në Komitet gjithashtu votuan në favor të procedurës.
Çfarë ndodh më pas? – Sipas mediave kryesore amerikane, ky veprim – megjithëse i pritshëm – shënon një përshkallëzim të mprehtë në grindjen midis Clintonëve dhe administratës Trump, e cila, që kur u tërhoq nga publikimi i dosjeve “Epstein”, e ka synuar në mënyrë agresive ish-presidentin, i cili u shfaq vazhdimisht në fotografi të publikuara në dhjetor.
Me miratimin e Komitetit, çështja tani do të kalojë në sallën e Dhomës së Përfaqësuesve. Nëse do të jepej një dritë jeshile tjetër, çifti në mënyrë efektive do të detyrohej të dëshmonte.
Kjo ndodh, edhe sepse çështja do t’i referohej Departamentit të Drejtësisë, i cili nuk do të hezitonte të vazhdonte me akuza penale kundër Bill dhe Hillary Clinton. Në këtë pikë, Clintonët do të përballeshin me një gjobë deri në 100,000 dollarë dhe deri në një vit burg.
Tentativë për ndërmjetësim – Në orët e fundit, pikërisht për të shmangur akuzat për shpërfillje të Kongresit, avokatët e Bill Clinton i kishin paraqitur Komisionit një zgjidhje alternative: ish-presidenti do të dëshmonte vetëm duke folur me dy anëtarët kryesorë të Komisionit.
Kjo ofertë u refuzua nga ligjvënësit amerikanë, duke e quajtur atë “absolutisht të paarsyeshme”. Kryetari i Komisionit, James Comer, komentoi: “Kërkesat e fundit të Clintonëve e bëjnë të qartë se ata besojnë se mbiemri i tyre u jep të drejtë për trajtim të veçantë. Thirrjet dypartiake të Komitetit Mbikëqyrës të Dhomës së Përfaqësuesve kërkojnë që Clintonët të paraqiten për dëshmi të betuara dhe të transkriptuara”.
Ghislaine Maxwell dëshmon para Kongresit më 9 shkurt – Ish-partnerja dhe bashkëpunëtorja e financierit Jeffrey Epstein, Ghislaine Maxwell, do të dëshmojë para Komitetit të Mbikëqyrjes dhe Reformës Qeveritare të Dhomës së Përfaqësuesve më 9 shkurt, sipas Kryetarit të Komitetit, James Comer.
Njoftimi erdhi gjatë shqyrtimit të procedurave për shpërfillje të Kongresit kundër Bill dhe Hillary Clinton, të cilët refuzuan të zbatonin thirrjet në gjyq për t’u paraqitur në dëshmitë e planifikuara javën e kaluar si pjesë e hetimit të Komitetit për rastin “Epstein”.
Ekipi ligjor i Maxwell ka parashikuar tashmë që ajo do të ushtrojë Amendamentin e Pestë (të drejtën për të heshtur), duke refuzuar të bashkëpunonte me pyetjet e ligjvënësve.
Gazeta Si – Prej orës 10:00 të kësaj të enjteje po mbahet në Gjykatën Kushtetuese seanca publike pas ankimimit të kryeministrit Edi Rama për të zgjidhur konfliktin e kompetencave të vendimit të GJKKO-së për zv/kryeministren Belinda Balluku, e marrë e pandehur nga SPAK për abuzim me tenderin e Tunelit të Llogarasë.
Seanca me relator Sandër Becin, po zhvillohet pa praninë e zv.kryeministres, pasi ajo nuk është palë në këtë çështje.
Këshilli i Ministrave po përballet me dy prokurorët e SPAK, Dritan Prençi dhe Dorina Bejko. Si palë të interesuara, kanë dërguar përfaqësues edhe Presidenca dhe Kuvendi.
Ndërkohë, GJKKO nuk ka dërguar përfaqësues me argumentin se pjesëmarrja e tyre si palë do cenonte parimin e ndarjes së pushteteve
Përfaqësuesja ligjore e qeverisë, Irma Qosja
Qeveria: Vendimi i GJKKO-së, në kundërshtim me Kushtetutën
Përfaqësuesja e qeverisë, Irma Qosja, sqaroi se kërkesa për pezullimin e vendimit nga Këshilli i Ministrave, ka të bëjë me marrëdhënien mes tre pushteteve dhe nëse Gjykata Penale ka të drejtë të pezullojë një ministër njësoj siç mund të pezullojë çdo zyrtar tjetër të pushtetit ekzekutiv.
“Kërkesat kanë të bëjnë me marrëdhënien mes tre pushteteve dhe në thelb të këtyre kërkimeve qëndron pyetje. A ka të drejtë Gjykata Penale të pezullojë nga detyra një ministër njësoj siç mund të pezullojë çdo zyrtar tjetër të pushtetit ekzekutiv? Ne vlerësojmë që jo, megjithatë argumentet për këtë i përkasin themelit të çështjes”, tha Qosja.
Ajo tha se vendimi i GJKKO-së është në kundërshtim me Kushtetutën.
“Në mbështetje të të gjitha argumentave të parashtruara, arrijmë në konkluzionin që dy vendimet e GJKKO, 119 dhe 120 për pjesën e vendosjes së masës ndaluese për pezullimin e ushtrimit të detyrës të zv. Kryeministres dhe Ministrit të Infrastrukturës, si dhe vazhdimin e zbatimit të kësaj mase, janë vendime të nxjerra në kundërshtim me kushtetutën dhe jurispudencën e Gjykatës Kushtetuese. Në këto kushte kërkojmë nga gjykata shfuqizimin pjesërisht të këtyre vendimeve si dhe pranimin e kërkesës sipas objektit”, tha ajo.
Përfaqësuesja e saj, tha se Këshilli i Ministrave është organi që i është pezulluar veprimtaria në një prej fushave të tij, fushën e infrastrukturës dhe energjisë.
“GJKKO duke pezulluar ministrin nga detyra, pezulloi jo vetëm vendimmarrjen e ministrit brenda ministrisë përkatëse, por edhe vendimmarrjen e Këshillit të Ministrave në atë fushë, sepse tashmë ministri i pezulluar nuk mund të propozojë asnjë projekt-akt në kompetencë të tij”, tha Qosja.
Përfaqësuesi i qeverisë në Gjykatën Kushtetuese, Herald Jonuzaj
Përfaqësuesi tjetër i qeverisë, Herald Jonuzaj duke iu përgjigjur pyetjeve të gjyqtarëve të Gjykatës Kushtetuese tha se zv/ministri e ka të ndaluar që të propozojë akte në Këshillin e Ministrave.
“Ligji parashikon që aktet propozohen vetëm nga ministri”, tha ai. Më tej ai bëri me dije se nga momenti që Gjykata Kushtetuese hoqi pezullimin nga detyra të ministres Belinda Balluku, kanë qenë mbi 50 akte që kanë kaluar prej saj.
Gjatë seancës, gjyqtari i Gjykatës Kushtetuese, Asim Vokshi i drejtoi disa pyetje përfaqësuesve të qeverisë.
“Ky është një terren kushtetues i pashkelur më parë dhe nuk gjejmë një praktikë të mëparshme të ketë trajtuar këtë lloj problematike”, tha ai.
Çshtja “Balluku”
Qeveria kërkon “zgjidhjen e mosmarrëveshjes së kompetencës së krijuar ndërmjet Kryeministrit dhe Këshillit të Ministrave nga njëra anë dhe Gjykatës së Posaçme të Shkallës së Parë për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar, nga ana tjetër, lidhur me pezullimin e ushtrimit të detyrës së anëtarit të Këshillit të Ministrave”.
Para nisjes së seancës, GJKKO njoftoi se nuk do të marrë pjesë, pasi vlerëson se “nuk mund të legjitimohet si palë në gjykimin kushtetues me kërkues Kryeministrin e Republikës së Shqipërisë”.
Gjithashtu GJKKO thotë se “për sa kohë një çështje konkrete penale është e varur përpara juridiksionit gjyqësor të zakonshëm nuk mund të ndërhyhet nga autoritet të tjera shtetërore pa cenuar nenin 145 të Kushtetutës”.
Numri 2 i qeverisë aktualisht është rikthyer në detyrë pas një vendimi të Kushtetueses, deri në shqyrtimin e plotë të ankimit të kryeministrit Rama dhe shpalljes së vendimit përfundimtar nëse do ta ‘lejojë’ ose jo precedentin e krijuar nga GJKKO me pezullimin e një anëtari qeverie.
Vendimmarrja e Gjykatës Kushtetuese do të vijë në një kohë kur SPAK ka dorëzuar në Kuvend edhe kërkesën për autorizim për arrestimin e Ballukut.
Kjo lëvizje e SPAK erdhi menjëherë pasi Kushtetuesja e ktheu Ballukun në detyrë, ndërsa mbledhja e radhës e Këshillit të Mandateve është më datë 28 janar.
Belinda Balluku u pezullua nga detyra si zv/kryeministre dhe njëherësh ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë më 20 nëntor, pas hetimeve për tenderin e Unazës së Madhe. Gjykata Kushtetuese e ka pezulluar këtë vendim deri në shqyrtimin e plotë të çështjes.
Gazeta Si – Pasi ndaloi protestat masive të javëve të fundit me vrasje masive, regjimi iranian po vazhdon të shtypë disidentët.
Regjimi po persekuton gjithashtu kundërshtarët përmes mjeteve gjyqësore, me arrestime dhe konfiskime, dhe ka vendosur kufizime të mëtejshme mbi median, e cila ende nuk është e lirë.
Pavarësisht të gjithave këtyre, interneti vazhdon të jetë i bllokuar në vend, duke e bërë komunikimin shumë të vështirë dhe duke kufizuar disponueshmërinë e informacionit rreth asaj që po ndodh.
Gjatë protestave në fillim të janarit, më të mëdhatë që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979, Prokurori i Përgjithshëm i Iranit, bëri thirrje për konfiskimin e aseteve të protestuesve në shenjë hakmarrjeje.
Gjyqësori ka vënë nën hetim 25 individë të njohur në vend për shprehjen e mbështetjes për protestat, në disa raste duke urdhëruar sekuestrimin e aseteve të tyre.
Është urdhëruar gjithashtu sekuestrimi i rreth gjashtëdhjetë bareve, të akuzuar për lehtësimin e protestave duke i mbyllur ato.
Këto shifra janë të vogla në krahasim me ata të vrarë gjatë protestave, por janë simbolikë të qëllimeve ndëshkuese të regjimit.
Over 300 hours have passed since #Iran imposed a national internet blackout to hide atrocities. Meanwhile, the regime uses whitelisted networks and places op-eds to shape opinion abroad.
Attempts to obscure the truth will be documented in real time: The world is watching. pic.twitter.com/UdesRCOyUg
Vrasjet e konfirmuara variojnë midis 3.428 dhe 4.519, sipas vlerësimeve të fundit nga OJQ-të iraniane bazuar në dëshmitë në vendngjarje.
Numri i vërtetë është ndoshta shumë më i lartë dhe madje edhe regjimi ka pranuar se numri i të vdekurve është në “mijëra”.
Duke përdorur retorikë manipuluese, regjimi fajëson protestuesit për të shfajësuar veten: për shembull, ai ia atribuon vrasjet e kryera nga forcat e tij të sigurisë armiqve të jashtëm.
Në rastin e rrëmbimeve, gjyqësori pohon se asetet përdoren për të kompensuar dëmin e shkaktuar nga demonstratat.
Është i njëjti parim që përdor për të synuar personazhet e famshëm, përfshirë sportistët dhe aktorët. “Ata që u bënë thirrje njerëzve të mbyllin dyqanet e tyre dhe mbështetën shkaktarët e problemeve me mesazhe dhe histori [në mediat sociale] janë përgjegjës për dëmin”, argumentoi një anëtar i Komitetit të Punëve të Brendshme të Parlamentit. Këta individë janë në hetim për mbështetje të drejtpërdrejtë ose të tërthortë të terrorizmit.
Disa nga aktorët kishin nënshkruar një deklaratë në mbështetje të protestave nga Shtëpia Iraniane e Kinemasë, shoqata tregtare e industrisë së filmit.
Regjisori Jafar Panahi, fitues i Palmës së Artë në Festivalin e Filmit në Kanë të vitit të kaluar, denoncoivrasjen e kolegut të tij, Javad Ganji dhe kërcënimin e ri: “Regjimi po përpiqet të fshijë masakrën e protestuesve duke kërcënuar artistët dhe duke varrosur të vërtetën nën represionin gjyqësor”. Për shembull, regjisorët Majid Barzegar dhe Behtash Sanaeeha u morën në pyetje për orë të tëra.
Hakmarrja ndaj botës kulturore është shoqëruar me kufizime të reja mbi median. Të hënën, autoritetet mbyllën gazetën reformiste “Ham-Mihan”, një nga kryesoret në vend, për shkak të një editoriali që krahasonte protestat e javëve të fundit me ato të vitit 1979 dhe për shkak të një artikulli që dokumentonte situatën në spitalet e bastisur nga forcat e sigurisë së regjimit.
“Ham-Mihan” kishte qenë një nga mediat e pakta iraniane që raportonte mbi vrasjet, në një vend ku shtypi kontrollohet.
Për më tepër, regjimi po përpiqet të krijojë pengesa të reja për komunikimin e jashtëm. Shpërndarja e informacionit është tashmë jashtëzakonisht e vështirë për shkak të bllokadës së internetit, dhe qëllimi është fshehja e provave të masakrave dhe kontrolli i rrëfimit.
Udhëheqësi Suprem Ali Khamenei
Zyra e Prokurorit të Përgjithshëm ka thënë se do të konsiderohet krim të kesh kontakt ose të ndash materiale me mediat e opozitës që veprojnë jashtë vendit.
Një nga mediat kryesore është Iran International, me seli në Mbretërinë e Bashkuar: dërgimi i fotove ose videove do të konsiderohet si bashkëpunim me një grup terrorist.
Falë punës së mediave, si “Iran International” dhe agjencisë HRANA, të cilat mbledhin dëshmi që anashkalojnë bllokadën, po dalin informacione të mëtejshme në lidhje me shtypjen e protestave.
Për shembull, në shumë raste, forcat e sigurisë shkuan shtëpi më shtëpi duke kërkuar protestues. Po qarkullojnë edhe video që tregojnë gjurmë gjaku të mbetura të dukshme në rrugë në ditët pas demonstratave.
Gazeta Si – Pas zhvillimit të homazheve para kryeministrisë për viktimat e “21 Janarit”, xhaxhai i Aleks Nikës, Mark Nika, ka marrë informacione në SPAK nga prokurori i çështjes, Alfred Shehu, për t’u informuar mbi hecurinë e hetimeve.
Nika u shpreh se zëri në audio-regjistrimin e dorëzuar prej tij në SPAK dhe e dërguar për ekspertizë jashtë vendit, është identifikuar, por nuk jep më tepër detaje.
“Do të takoj prokurorin për ta pyetur për ecurinë e hetimeve, jemi palë në procesin hetimor dhe janë të detyruar të na japin shpjegime. Nuk kemi informacion deri tani. Janë bërë ekspertimet, zëri është identifikuar i kujt është, janë sekrete hetimore. Kam kërkuar unë takim”, tha Mark Nika pak para se të hynte në Prokurorinë e Posaçme.
Pasi doli nga SPAK, Nika u shpreh se prokurori Alfred Shehu i kishte shpjeguar se hetimet po ecnin dhe kanë përparim.
“Se kur do të përfundojnë, kjo është një çështje e tyre. Nuk u futa në hollësi, Ne kërkojmë me insistim që çështja të avancojë. Drejtësinë e kemi kërkuar nga drejtësia, jo nga e vjetra, por tani nga SPAK. Drejtësinë e duam vetëm nga SPAK”, tha ai ai.
Nika akuzoi ish-kryeministrin e kohës Sali Berisha si përgjegjësin kryesor, duke përmendur dhe ish-ministrin e Brendshëm, Lulzim Basha.
Ndër të tjera ai tha se vënia në vend e drejtësisë, nuk është përgjegjësi e Edi Ramës dhe mazhorancës.
“Nuk është përgjegjësia e mazhorancës, nuk kemi as komunikim për këtë punë. Nuk kam kërkuar kurrë nga Rama për drejtësi, drejtësinë e dua nga SPAK. Këtë kërkova dhe unë pse po vonohet. Prokurori i çështjes më tha që janë veprime që duhet të restaurohet dosja e vjetër. Hollësira nuk më dha prokurori, ai do të zbatojë procedurat kaq mund të më thoshte ai mua. Në kuptimin e ekzekutimit të tij, në planin politik, dihet është Partia Demokratike, Berisha. Ai ka qenë kryeministër, ministër i Brendshëm ka qenë Lulzim Basha. Po të jenë trima le të thonë e kemi bërë ne. Ata e fshehin, pse e fshehin kur nuk ke faj? Pse ik Pse fshihesh. pse bën manipulimin e provave? Ndërsa prokurori i çështjes po heton me kompetencë procedurat. Kanë frikë edhe dëshmitarët. Kanë presion nga ata që e kanë bërë krimin”, tha Nika
Nika theksoi se çështjen tanimë ia kanë lënë SPAK-ut në dorë, duke nënvizuar se nuk kërkon hakmarrje, por drejtësi.
“21 Janari për ne ishte ditë tragjike. Koha për politikanët, pushtetarët dhe diplomatët e huaj mbaroi. Çështja e 21 Janarit nuk është më një debat politik, por një çështje penale që kërkon përgjegjësi ligjore dhe drejtësi të plotë. Ne nuk duam hakmarrje, por drejtësi”.
Gazeta Si – Me kërkesë të Prokurorisë së Vlorës, gjykata ka vendosur sekuestrimin e pasurive të 40-vjeçarit Arjan Rrokaj, i cili më herët është dënuar për trafik droge dhe pjesëmarrje në organizata kriminale.
Në një njoftim zyrtar, Prokuroria bën me dije se ndaj Rrokajt janë sekuestruar disa apartamente, njësi të ndryshme (garazhe apo ambiente zyre) si edhe automjete, me një vlerë të përgjithshme rreth 400 mijë euro.
Sipas organit të akuzës, pasuritë në fjalë nuk justifikoheshin nga burime të ligjshme dhe dyshohet se janë përfituar përmes veprimtarive të paligjshme.
Arjan Rrokaj është dënuar nga Gjykata e Breshias me 8 vite burg për akuzat e mësipërme dhe në mars të vitit 2025 u arrestua në Vlorë me qëllim ekstradimin drejt Italisë për vuajtjen e plotë të dënimit.
Gazeta Si – Ish-ministri grek i Financave dhe kreu i partisë së krahut të majtë MeRA25, Yanis Varoufakis, tha se dy oficerë policie u paraqitën në shtëpinë e tij të premten dhe i dorëzuan një thirrje për t’u marrë në pyetje nga departamenti anti-drogë.
Varoufakis i tha X se po hetohej për “ndihmë dhe inkurajim të organizatave mafioze me qëllim trafikimin e drogës” për një koment që bëri gjatë një interviste për një podcast të publikuar më 2 janar. Nuk është e qartë nëse këto akuza për ndihmë dhe inkurajim janë konfirmuar.
Kur u pyet nëse kishte përdorur ndonjëherë drogë, Varoufakis tha se përveç kanabisit, ai kishte marrë një herë ekstazi në Australi në vitin 1989.
Ai e përshkroi atë si një përvojë “të jashtëzakonshme”, gjatë së cilës kërceu për 16 orë pa u ndjerë i lodhur, por më pas pati një dhimbje koke të fortë për javën pasardhëse.
Për këtë arsye, ai nuk kishte përdorur droga të atij lloji që atëherë. Ai shtoi më pas se, sado të këndshme të duken drogat, ato gjithmonë kishin efekte të padëshiruara, duke përfshirë varësinë dhe “fundin e lirisë”.
Hello, this is Yanis Varoufakis with a piece of news that would have been hilarious if it weren’t so scary. This morning, two policemen appeared on my doorstep to serve a summons ordering me to the police headquarters to be interrogated by the Greek DEA, our drug busting police… pic.twitter.com/GaoY0Rq2l3
Edhe pse deklarata kishte për qëllim të dekurajonte përdorimin e drogës, përshkrimi i përvojës së tij me ekstazinë si pozitiv nga Varoufakis shkaktoi polemika të konsiderueshme, veçanërisht nga qeveria, anëtarët e së cilës janë anëtarë të partisë së qendrës së djathtë Demokracia e Re.
Kritikat më të ashpra erdhën nga ministri i Shëndetësisë, Adonis Georgiadis: ai e akuzoi Varoufakis se ishte i papërgjegjshëm dhe argumentoi se, pas këtij komenti, të rinjtë që e ndiqnin mund të donin të përdornin drogë.
Ai e quajti atë “Karagiozis”, një personazh nga folklori grek, emri i të cilit tani përdoret për të quajtur dikë klloun ose idiot.
Georgiadis argumentoi gjithashtu se deklaratat e Varoufakis kishin një “konotacion kriminal”, duke cituar një nen në Kodin Penal që thotë “kushdo që nxit ose provokon të tjerët në përdorimin e paligjshëm të narkotikëve, ose reklamon përdorimin e tyre, ose jep informacion mbi prodhimin ose furnizimin e tyre me qëllim shpërndarjen e tyre, ose ofron për trafikimin e narkotikëve […] dënohet […] me burgim për të paktën gjashtë muaj dhe një gjobë prej 500 deri në 50,000 euro”.
Ky është një interpretim mjaft liberal i ligjit, por prokuroria e Athinës e mori në konsideratë: më 7 janar, ajo njoftoi se kishte hapur një hetim paraprak për të përcaktuar nëse Varoufakis kishte kryer një krim me deklaratat e tij, konkretisht duke nxitur ose promovuar përdorimin e narkotikëve. Një javë më vonë, Varoufakis mori një thirrje në gjyq.
Edhe pse partia e tij nuk ka deputetë në parlament, Varoufakis është një politikan i njohur më së miri për të kaluarën e tij: ai shërbeu si ministër i Financave për më pak se një vit në vitin 2015, në kulmin e krizës ekonomike greke, dhe kaloi muaj duke udhëhequr negociatat me kreditorët, duke u bërë një nga figurat më të shquara dhe më të njohura në qeverinë e majtë greke të Alexis Tsipras.
Deklaratat e tij shpesh kanë tërhequr kritika nga e djathta greke, e cila e përdor atë për të sulmuar të majtën në përgjithësi.
Gazeta Si – Ish-kryeministri i Koresë së Jugut, Han Duck-soo, është dënuar me 23 vjet burg për rolin e tij në vendosjen e gjendjes së jashtëzakonshme më 3 dhjetor 2024, raporton agjencia e lajmeve Yonhap.
Ish-kryeministri akuzohet se ka luajtur një rol në vendosjen e gjendjes së jashtëzakonshme (e cila u hoq më vonë) nga ish-presidenti Yoon Suk-yeol.
Në nëntor 2025, ekipi i prokurorëve specialë të Koresë së Jugut, kishte kërkuar një dënim me 15 vjet burg për këtë.
Kërkesa u formalizua gjatë seancës së fundit dëgjimore të gjyqit të Han, e cila u zhvillua në Gjykatën e Qarkut Qendror të Seulit.
Po çfarë ndodhi? 3 dhjetori 2024 ishte një ditë kaosi në Seul, me presidentin e Koresë së Jugut Yoon Suk-yeol që fillimisht shpalli gjendjen e jashtëzakonshme dhe më pas u tërhoq pas protestave në rrugë dhe kundërshtimit unanim nga Parlamenti (si dhe, sipas analistëve, “presionit” të supozuar nga Uashingtoni, aleati i Seulit).
Qeveria e Koresë së Jugut, pasi hoqi zyrtarisht masën e emergjencës, më pas tërhoqi personelin e saj ushtarak të vendosur. Protestuesit në rrugë shpërthyen në gëzim për ndryshimin e situatës.
Gazeta Si – Aeroplani Air Force One që mbante Donald Trump, i cili po fluturonte për në Davos, u detyrua të kthehej mbrapsht mbi Atlantik për shkak të një problemi të vogël elektrik, siç raportohet nga mediat amerikane.
Trump shpejt arriti të hipte në një aeroplan tjetër që shkonte në Zvicër, ku pritet të flasë në Forumin Ekonomik Botëror.
Zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt, konfirmoi se “presidenti dhe ekipi i tij do të hipin në një avion tjetër dhe do të vazhdojnë udhëtimin drejt Zvicrës”.
Sipas informacioneve, avioni presidencial ishte nisur nga baza ajrore Andrews në orën 09:46. Rreth një orë më vonë u raportua se Air Force One kishte ndryshuar drejtim dhe po kthehej pas. Vonesa pritet të ketë ndikim në axhendën e Trump në Zvicër, ku ai pritet të marrë pjesë në Forumin Ekonomik Botëror në Davos.
“Pas ngritjes, ekuipazhi identifikoi një problem të vogël elektrik. Për arsye sigurie, Air Force One po kthehet në bazën Andrews. Presidenti dhe ekipi i tij do të vazhdojnë udhëtimin me një avion tjetër drejt Zvicrës”, deklaroi Leavitt.
Më vonë, Shtëpia e Bardhë bëri të ditur se Donald Trump është nisur sërish drejt Davosit, pasi është hipur në një avion tjetër, duke vijuar udhëtimin pas incidentit teknik me Air Force One.
Gazeta Si – Armando Marku, 26 vjeç, i shpallur në kërkim nga Mbretëria e Bashkuar, është vetëdorëzuar këtë të martë në Policinë e Tiranës.
Marku, sipas autoriteteve të huaja akuzohet për vrasjen e një ish-snajperisti në Hartlepool të Anglisë, ngjarje e ndodhur në vitin 2019.
Vetëm disa ditë më parë, ambasada britanike në Tiranë, publikoi foton e 26-vjeçarit shqiptar për vrasjen e 32-vjeçarit britanik.
Për këtë ngjarje në Bruksel në muajin dhjetor është arrestuar edhe shqiptari Sajmir Dodoveci, 40 vjeç, i cili këtë javë u ekstradua në Mbretërinë e Bashkuar.
Ish-snajperisti, Hemawand Ali Hussein u gjet i vdekur në një pronë në Hartlepool në shtator 2019 i qëlluar me armë zjarri.
Lidhur me vrasjen e tij janë dënuar edhe 4 persona të tjerë, përkatësisht Eugert Merizaj, 33 vjeç, me 32 vjet burg, Noza Saffari, 42 vjeç, u dënua me 15 vjet burg, Dorian Pirija, 36 vjeç, u dënua me 19 vjet burg si edhe Qazim Marku, 28 vjeç, u dënua me 19 vjet burg.
Gazeta Si – Tetë shqiptarë dhe 1 italian, u arrestuan gjatë një operacioni ndërkombëtar anti-drogë në orët e para të mëngjesit të kësaj të marte, të dyshuar si pjesë e një organizate kriminale të strukturuar për trafik ndërkombëtar narkotikësh.
Sipas mediave italiane, operacioni, i koduar “STURL ONE”, u zhvillua në Reggio Emilia, por arrestime dhe kontrolle janë kryer edhe në disa provinca të tjera, Bergamo, Brescia dhe Savona, si edhe në Francë, Spanjë dhe Shqipëri, falë bashkëpunimit mes autoriteteve policore të këtyre vendeve.
Hetimet janë vijim i operacioneve të mëparshme, “TREXIT 2019” dhe “BLACK MAMBA”, të cilat në vitet 2021 dhe 2022 kishin çuar në arrestimin e 35 personave.
Nga hetimet rezulton se organizata kishte kapacitet të lartë logjistik dhe financiar, duke importuar sasi të mëdha kokaine, hashashi dhe marijuane nga Amerika e Jugut, Europa Veriore dhe Spanja, të fshehura në kamionë me ngarkesa perimesh.
Vetëm në gjashtë muaj, grupi kriminal dyshohet se ka shpërndarë mbi 200 kilogramë kokainë dhe rreth 1 ton hashash e marijuanë, duke gjeneruar fitime në miliona euro.
Anëtarët e organizatës komunikonin përmes platformës së koduar “SkyECC”, e cila u çkodua nga autoritetet franceze në fund të vitit 2020, duke i hapur rrugë zbardhjes së aktivitetit kriminal.
Në total, janë 15 persona nën hetim, ndërsa gjatë kontrolleve u sekuestruan drogë, para cash dhe mjete komunikimi. Gjatë një kontrolli në Brescia, një maroken u arrestua në flagrancë me mbi 3 kg drogë dhe 5.800 euro.
Roli i bandave shqiptare
Ata furnizoheshin nga dy banda shqiptare të trafikimit, të cilat me radhë u siguronin atyre lëndë të para. “Black Mamba” më pas çoi në identifikimin e pasojave të mëtejshme të një biznesi që vepronte në Emilia-Romagna që nga viti 2018, i cili, përveç kokainës, sillte edhe marihuanë dhe hashash në rajon.
Drogat vinin nga Amerika e Jugut, Evropa Veriore dhe Spanja, të fshehura në kamionë të ngarkuar me perime dhe zarzavate, dhe më pas shpërndaheshin.
Për të komunikuar në mënyrë të sigurt, anëtarët e bandave të ndryshme përdorën platformën e koduar Skyecc të instaluar në telefona të teknologjisë së fundit, me vlerë mijëra euro, të pajisur me këtë teknologji.
Dy hetimet çuan në sekuestrimin e disa telefonave celularë, ndërsa në fund të vitit 2020, policia kibernetike franceze arriti të shkelte sistemin e mbrojtjes.
Gazeta Si – Prokuroria e Përgjithshme ka përfunduar verifikimet për gjyqtaren e posaçme Irena Gjoka, e akuzuar se ka gënjyer në formularin e vetëdeklarimit të Vettingut, ku dyshohet se ka fshehur një proces gjyqësor në Greqi për falsifikim dokumentash.
Organi i akuzës nuk ka publikuar të dhëna për gjetjet përfundimtare të kontrollit të figurës së Irena Gjokës, por thotë se dokumentet janë dorëzuar në Këshillin e Lartë Gjyqësor që kërkoi një kontroll të dytë të figurës së saj.
Në njoftim thuhet se janë kryer verifikime brenda dhe jashtë vendit. Dokumentacioni i është përcjellë KLGJ-së për të vlerësuar nëse gjyqtarja është apo jo në kushtet e ndalimit për të mbajtur postin që ka sipas parashikimeve të ligjit të dekriminalizimit.
Gjoka ka qenë gjykatëse në disa çështje të bujshme kundër krerëve opozitës, të cilët e kanë akuzuar për njëanshmëri në qëndrimet e saj.
Prej kohësh, kryedemokrati Sali Berisha ka hedhur akuza të shumta në drejtim të gjyqtares Irena Gjoka ku dhe kërkon largimin e saj nga trupi gjykues i dosjes për aferën “Partizani”.
Berisha ka akuzuar gjyqtaren se ka ndërruar mbiemrin, nga Shpata në Gjoka dhe se është dëbuar nga Greqia për 12 vite nën akuzën e falsifikimit të dokumenteve.
Verifikimi nisi në vitin 2024 për gjyqtaren Gjoka pas publikimit për herë të parë të disa fakteve nga mediat greke për një urdhër dëbimi të dhënë nga policia e vendit fqinj.
Gazeta “Protothema” publikoi një vendim në të cilin pretendonte se gjyqtarja ka tentuar të futej në Greqi me datë 24 dhjetor 2002, nëpërmjet pikës kufitare Kakavijë, duke përdorur një vizë të falsifikuar konsullore.
Më pas, Gjokës, e cila në atë kohë kishte mbiemër tjetër, i është ndaluar hyrja në vendin fqinj. Ajo ka apeluar vendimin në Gjykatën e Athinës, e cila më pas ia ka kaluar për kompetencë Gjykatës së Janinës, e cila ka në zonën e saj, pikën doganore të Kakavijës.
Sipas medias greke, gjykata vendore e ka rrëzuar pretendimin e Irena Gjokës, duke lënë në fuqi urdhrin e dëbimit.
Ndërsa në maj të vitit 2025, Berisha publikoi një vendim ku thoshte se Irena Gjoka rezulton e dënuar në vitin 2005 me burg dhe gjobë dhe këtë nuk e ka deklaruar në formularin e vetëdeklarimit.
“Mbi bazën e kërkesës së Komisionit të Zhvillimit të Karrierës në Këshillin e Lartë Gjyqësor, më datë 08.05.2024 në Sektorin e Dekriminalizimit të Prokurorisë së Përgjithshme është regjistruar me nr.40 procesi per verifikimin e thelluar të deklarimeve të bëra në Formularin e Vetëdeklarimit date 22.04.2016, për subjektin Irena Gjoka (Shpata, Maneku), gjyqtare në Gjykatën e Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar. Pas kryerjes së të gjitha verifikimeve të mundshme brenda dhe jashtë vendit, më datë 19.01.2026, Prokuroria e Përgjithshme ka vendosur miratimin e rezultateve të verifikimit, vendim të cilin po këtë datë ja ka përcjellë Këshillit të Lartë Gjyqësor si organ përgjegjës për verifikimin e kushteve të ndalimit në zbatim të ligjit nr.138/2015 “Për garantimin e integritetit të personave që zgjidhen, emërohen ose ushtrojnë funksione publike”, dhe Vendimit të Kuvendit nr.17/2016 “Për përcaktimin e rregullave të detajuara mbi zbatimin e ndalimeve të parashikuara në ligjin nr.138/2015 “Për garantimin e integritetit të personave që zgjidhen, emërohen ose ushtrojnë funksione publike””, njoftoi prokuroria.
Gazeta Si – Në Spanjë, po zhvillohet një hetim mbi shkaqet e mundshme të aksidentit hekurudhor të së dielës në Adamuz, kur dy trena me shpejtësi të lartë dolën nga shinat, duke vrarë 41 persona dhe duke plagosur 122 të tjerë.
Aktualisht nuk ka një shpjegim zyrtar. Ndërkohë, hetimet po përqendrohen në mundësinë që aksidenti të jetë shkaktuar nga një linjë hekurudhore e prishur.
Aksidenti ndodhi kur një tren me shpejtësi të lartë Iryo doli nga shinat; pak më vonë, një tren i dytë, që udhëtonte në shinat ngjitur në drejtim të kundërt, u përplas me të.
Dy hetime janë aktualisht duke u zhvilluar, një gjyqësor dhe një teknik. Ata aktualisht po përqendrohen në identifikimin e çdo defekti në trenin Iryo dhe në ndërruesin e shinave në Adamuz, ku ndodhi aksidenti.
Disa persona që punojnë në hetim i thanë gazetës “El País”, se për momentin, duket më e mundshme që aksidenti të jetë shkaktuar nga një shinë e prishur. Hetuesit aktualisht po përjashtojnë gabimin njerëzor ose sabotimin si shkak.
Pas aksidentit, u fol për një shkak të mundshëm: një nyje e thyer midis dy shinave, një pajisje që thith zgjerimin dhe tkurrjen për shkak të ndryshimeve të temperaturës, në pjesën e binarëve ku udhëtonte treni Iryo.
Ministri spanjoll i Transportit, Óscar Puente, tha të hënën se pjesa e linjës hekurudhore në të cilën udhëtonin trenat në kohën e aksidentit ishte rinovuar në maj.
Kryeministri spanjoll, Pedro Sánchez tha se rezultatet e hetimit do të bëhen publike sa më shpejt të jetë e mundur, por informacioni përfundimtar mund të zgjasë pak. Komisioni për Hetimin e Aksidenteve Hekurudhore (CIAF) është organi teknik që heton shkaqet e aksidentit (hetimi gjyqësor po kryhet nga policia spanjolle).
Ai është zyrtarisht i pavarur, pavarësisht se është pjesë e Ministrisë së Transportit. Gjetjet përfundimtare mund të zgjasin me muaj.
Në rastin e një aksidenti hekurudhor të ngjashëm të madh në Santiago de Compostela në vitin 2013, i cili vrau 80 persona, raporti përfundimtar u përfundua pas dhjetë muajsh.
Ndërkohë, kërkimi për çdo viktimë tjetër të aksidentit hekurudhor që goditi Spanjën, vazhdoi pa ndërprerje gjatë gjithë natës.
Identifikimi i trupave të gjetur tashmë është gjithashtu në vazhdim. Megjithatë, numri i të vdekurve mund të jetë shumë më i lartë.
Dyzet e tre raportime për persona të zhdukur janë paraqitur nga të afërmit e atyre që ndodheshin në dy trenat e përfshirë në aksidentin në Adamuz, Andaluzi.
Prandaj, numri i të vdekurve mund të rritet nga 41 që është aktualisht. Më shumë se 150 persona janë plagosur.
Gazeta Si – Një sherr mes dy personave pas një aksidenti me automjetet e tyre, ka shkaktuar vrasjen e një 57-vjeçari me çekiç, të identifikuar si Petrit Ndou.
Sipas policisë, ngjarja është regjistruar rreth orës 00:40, në aksin rrugor Mamurras-Fushë Krujë, pranë fshatit Bushnesh, ku Andi Vokri, 28-vjeç ka qëlluar me çekiç 57-vjeçarin. I riu banues në Thumanë është arrestuar menjëherë pas ngjarjes së rëndë.
Automjetet që po drejtonin viktima dhe autori, dyshohet se janë fërkuar, çka ka sjellë një përshkallëzim të situatës mes drejtuesve të tyre.
Ndou ka qenë duke udhëtuar në makinë me bashkëshorten e tij, ndërkohë që autori i dyshuar, i shoqëruar nga dy persona të tjerë, lidhje të afërta të tij.
Sipas të dhënave paraprake, pas përplasjes ka nisur një konflikt fizik mes palëve. Si pasojë, ka mbetur i vdekur Petrit Ndou, banues në Pukë.
Viktima ka marrë një plagë të rëndë në kokë, ndërsa në vendngjarje është gjetur edhe një çekiç, i cili dyshohet se është përdorur gjatë konfliktit nga ana e 28-vjeçarit, duke i shkaktuar plagë fatale.
Autori është shoqëruar në polici dhe po merret në pyetje nga grupi hetimor. Paralelisht, policia po mbledh dëshmitë e dëshmitarëve okularë, si dhe po analizon provat materiale për të zbardhur plotësisht rrethanat dhe motivet e ngjarjes.