(Ne qendër të fotos, Berisha, djathtas, Zaloshnja)
Eduard Zaloshnja ishte pjesë e grupit të studentëve dhe pedagogëve që themeluan Partinë Demokratike më 11 Dhjetor 1990. Në vijim është një intervistë me Zaloshnjën rreth ngjarjeve të asaj kohe.
Pyetje: Si njĂ« ndĂ«r pedagogĂ«t qĂ« iu bashkuat LĂ«vizjes Studentore tĂ« Dhjetorit 1990, çâmund tĂ« na thoni pĂ«r shkaqet e fillimit tĂ« saj dhe pĂ«r platformĂ«n qĂ« ajo kishte?
Zaloshnja: Lëvizja Studentore ishte një lëvizje spontane, që filloi me kërkesën për drita e ujë, e që eventualisht arriti deri në kërkesën për krijimin e një partie opozitare. Dhe e gjitha kjo ndodhi në harkun e katër ditëve. Duke mos qënë frut i një disidence të organizuar, siç ishte disidenca çeke, fjala vjen, nuk mund të pritej që kjo lëvizje të kishte një platformë të qartë për të ardhmen. Mos të harrojmë se vetëm një pakicë fare e vogël shqiptarësh në atë kohë kishin mundësinë të lexonin çka duhej për të krijuar një vizion të plotë rreth sistemit demokratik perëndimor. Ndjekja e lajmeve të RAI-it ishte atëherë për shumë nga ne e vetmja dritare nga mund të shihej se si funksiononte bota demokratike. Dhe ajo dritare padyshim që nuk ishte e mjaftueshme për të krijuar një vizion të plotë.
Pyetje: Cilët ndër udhëheqësit e Lëvizjes Studentore ju kanë lënë më shumë mbresë?
Zaloshnja: NdĂ«r udhĂ«heqĂ«sit e LĂ«vizjes Studentore, dy mĂ« tĂ« mĂ«dhenjtĂ« nĂ« moshĂ« mĂ« kanĂ« lĂ«nĂ« mbresĂ« tĂ« veçantĂ«: Azem Hajdari, ndjesĂ« pastĂ«, dhe Shinasi Rama. I pari dallohej pĂ«r njĂ« trimĂ«ri qĂ« Zoti e rezervon vetĂ«m pĂ«r heronjtĂ«, ndĂ«rsa i dyti dallohej pĂ«r njĂ« nivel tĂ« lartĂ« intelektual â Shinasiu po mbaronte fakultetin e dytĂ« dhe pĂ«rkthente nga disa gjuhĂ« tĂ« huaja nĂ« atĂ« kohĂ«.
Pyetje: A kishte kontradikta mes tyre?
Zaloshnja: Kontradikta kryesore mes tyre ishte rreth Berishës dhe disa intelektualëve të tjerë që nuk iu bashkuan lëvizjes studentore qysh në fillim.  Ndërkohë që Azemi e pranoi menjëherë futjen e Berishës dhe intelektualeve të tjerë në drejtimin e partisë që lindi nga Lëvizja Studentore, Shinasiu ishte i mendimit që të përfshiheshin në drejtimin e saj vetëm ata pedagogë që iu bashkuan studentëve para takimit me Ramiz Alinë më 11 dhjetor. Ishte pikërisht këmbëngulja e Shinasiut shkaku që në Komisionin Nismëtar të partisë që u krijua nga ajo lëvizje, të futeshin gjashtë studentë e jo vetëm dy. Eventualisht, Shinasiu e humbi duelin me Azemin, dhe pas një përplasje shumë të ashpër me Berishën në Komisionin Nismëtar, Shinasiu u largua nga partia. Me largimin e tij, dalëngadalë, Lëvizja Studentore u njehësua me partinë që lindi prej saj.
Pyetje: Po ju kur iu bashkuat Lëvizjes Studentore, para apo pas takimit të studentëve me Ramiz Alinë?
Zaloshnja: NĂ« datĂ«n 11 dhjetor 1990, studentĂ«t e Universitetit BujqĂ«sor, ku unĂ« isha pedagog ekonomie, shpallĂ«n publikisht njĂ« peticion tĂ« ngjashĂ«m me atĂ« qĂ« shokĂ«t e tyre tĂ« Universitetit tĂ« TiranĂ«s kishin shpallur njĂ« ditĂ« mĂ« parĂ«. UnĂ« mbajta lidhje gjatĂ« asaj dite me dy nga udhĂ«heqesit studentorĂ« tĂ« atjeshĂ«m, tĂ« cilĂ«t ishin studentĂ« tĂ« mij (njĂ« ndĂ«r ta, EngjĂ«ll Agaçi, Ă«shtĂ« aktualisht Sekretari i PĂ«rgjithshĂ«m i KĂ«shillit tĂ« Ministrave). NdĂ«rsa nĂ« mbrĂ«mje, shkova nĂ« Qytetin Studenti, ku ishin mbledhur dhjetra mijĂ« tiranas. Atje takova Gramoz Pashkon dhe Elsa Ballaurin, tĂ« cilĂ«t i njihja me kohĂ«. BashkĂ« me ta ishte edhe Sali Berisha e Besnik Mustafaj, tĂ« cilĂ«t i takoja pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ«. Disa minuta pasi u takova me ta, u mor vesh lajmi se Ramiz Alia kishte vendosur tĂ« lejonte krijimin e njĂ« partie opozitare. NĂ« atĂ« moment, filluam tĂ« pĂ«rqafojmĂ« njĂ«ri-tjetrin si tĂ« marrĂ«, ndĂ«rkohĂ« qĂ« turma gjigante e mbledhur nĂ« shesh brohoriste âFitore!â. Nga ai moment, praktikisht, unĂ« u bĂ«ra pjesĂ« e LĂ«vizjes Studentore.
Pyetje: NĂ« lajmin e parĂ« tĂ« ATSH-sĂ« rreth partisĂ« opozitare qĂ« lindi si rezultat i LĂ«vizjes Studentore, u pĂ«rdor emri âPartia e StudentĂ«ve dhe IntelektualĂ«ve tĂ« Rinjâ.  Pse dhe si ndryshoi ky emĂ«r?
Zaloshnja: Pasi ishte kthyer grupi i studenteve dhe pedagogĂ«ve nga takimi me Ramiz AlinĂ«, nĂ« orĂ«t e vona tĂ« 11 dhjetorit, u dĂ«gjua nga tĂ« gjithĂ« tĂ« pranishmit nĂ« Qytetin Studenti incizimi i plotĂ« i bisedĂ«s me AlinĂ«. Kur mbaroi dĂ«gjimi i asaj bisede, unĂ« kapa flamurin qĂ« njĂ« student mbante nĂ« dorĂ«, dhe thirra âRroftĂ« Partia Demokrateâ. NĂ« atĂ« çast, Azem Hajdari ma mori flamurin nga dora dhe mĂ« tha se kishin dhĂ«nĂ« fjalĂ«n qĂ« partia tĂ« quhej e studenteve dhe intelektualeve tĂ« rinj.
Pasi ora kishte kapĂ«rcyer 24-Ă«n, pra kur kishte filluar dita e re, shumica e atyre qĂ« ishin takuar me AlinĂ«, si dhe Berisha, Pashko, Mustafaj, Ballauri, Zogaj, unĂ«, etj., u futĂ«m nĂ« GodinĂ«n 15 tĂ« Qytetit Studenti. GjĂ«ja e parĂ« qĂ« diskutuam ishte sesi do ta quanim partinĂ« e re qĂ« Alia kishte lejuar tĂ« krijohej.  Berisha, i cili e hapi kĂ«tĂ« diskutim, tha se emri qĂ« i ishte premtuar AlisĂ« pĂ«r partinĂ« e re nuk e pĂ«rfaqsonte as masĂ«n e njerĂ«zve tĂ« mbledhur nĂ« Qytetin Studenti, dhe as shumĂ« tĂ« tjerĂ« qĂ« do tâi bashkoheshin eventualisht asaj. UnĂ«, duke i qendruar idesĂ« sime fillestare, sugjerova emrin Partia Demokrate.  Por Arben Imami mĂ« kundĂ«rshtoi me argumentin se njĂ« parti me tĂ« njĂ«jtin emĂ«r ishte parti kryesore nĂ« SHBA. NĂ« vend tĂ« emrit qĂ« unĂ« sugjerova, Imami propozoi emrin Lidhja Demokratike. Por Berisha e kundĂ«rshtoi atĂ« emĂ«r me argumentin se mund tĂ« krijohej pĂ«rshtypja nĂ« opinionin ndĂ«rkombĂ«tar se partia jonĂ« do tĂ« ishte njĂ« degĂ« e Lidhjes Demokratike tĂ« KosovĂ«s. AtĂ«here unĂ« iu ktheva pĂ«rsĂ«ri sugjerimit tim, por me njĂ« ndryshim tĂ« vogĂ«l â Partia Demokratike. Ballauri me shaka tha: âPash Zotin, mos na kujto Frontin Demokratik!â.
NdĂ«rkohĂ« qĂ« tĂ« tjerĂ«t po qeshnin, Berisha rrinte i menduar. Pas disa çastesh, ai tha me seriozitet: âPartia Demokratike mĂ« duket emĂ«r i goditur. Do tĂ« ishte mirĂ« qĂ« tĂ« mos ekzistonte Fronti Demokratik, sepse, nĂ« fakt, emri mĂ« pĂ«rshtatshĂ«m pĂ«r partinĂ« tonĂ« do tĂ« ishte pikĂ«risht Fronti Demokratik. SidoqoftĂ«, emri Partia Demokratike mĂ« duket se e pĂ«rçon idenĂ« se ajo do tĂ« jetĂ« njĂ« parti e tĂ« gjithĂ« atyre qĂ« duan njĂ« sistem demokratik nĂ« ShqipĂ«riâ. FjalĂ«t e BerishĂ«s i vunĂ« vulĂ«n diskutimit mbi emrin e partisĂ«. Pas emrit tĂ« partisĂ«, diskutuam pĂ«r programin e partisĂ«, tĂ« cilin kishim premtuar se do ta shpallnim brenda ditĂ«s nĂ« Qytetin Studenti.
Pyetje: Sa gjatĂ« i vazhduat diskutimet nĂ« GodinĂ«n 15 dhe çâu bĂ« mĂ« pas?
Zaloshnja: Rreth orĂ«s 2 tĂ« natĂ«s, vendosĂ«m tĂ« uleshim diku e tâi hidhnim nĂ« letĂ«r ato qĂ« kishim diskutuar. UnĂ« sugjerova qĂ« tĂ« shkonim nĂ« shtĂ«pinĂ« time, por Berisha e kundĂ«rshtoi sugjerimin tim me arsyetimin se duhej tĂ« ishim sa mĂ« pranĂ« studentĂ«ve. Ai tha se, pavarsisht nga pĂ«rgjuesit qĂ« mund tĂ« ishin vĂ«nĂ« nĂ« shtĂ«pinĂ« e Pashkos, atje ishte vendi mĂ« i pĂ«rshtatshĂ«m pĂ«r tĂ« punuar pĂ«r programin, ngaqĂ« ishte afĂ«r Qytetit Studenti.  Dhe meqĂ« ishim tĂ« lodhur, u vendos qĂ« tĂ« mblidheshim nĂ« mĂ«ngjes, pas disa orĂ«ve pushim. MĂ« pas morĂ«m rrugĂ«n pĂ«r nĂ« shtĂ«pi.
Pyetje: Ăândjenit gjatĂ« rrugĂ«s pĂ«r nĂ« shtĂ«pi?
Zaloshnja: Tek ecja permes sheshit SkĂ«nderbej pĂ«rkrah Sali BerishĂ«s, Arben Imamit, Arben Demetit, etj., ndjenja e tĂ« qĂ«nit pjesĂ« e njĂ« çasti tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m historik mĂ« dehu. Dhe ajo dehje vazhdoi deri nĂ« zgjedhjet e marsit 1991. Pas tĂ« cilave, PD-ja u kthye nga njĂ« lĂ«vizje apo front i gjerĂ« demokratik, nĂ« njĂ« parti tradicionale parlamentare â me gjithĂ« tĂ« mirat e tĂ« kĂ«qiat e veta.
Pyetje: Ăâmund tĂ« na thoni ndonjĂ« gjĂ« pĂ«r BerishĂ«n e asaj nate?
Zaloshnja: Qysh te godina 15, nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« vetvetishme, Berisha mori rolin e drejtuesit qĂ« pĂ«rcaktonte se kush duhej tĂ« bĂ«nte çfarĂ«. Fjala vjen, mua mĂ« tha tĂ« bashkĂ«punoja pĂ«r programin e reformimit tĂ« bujqĂ«sisĂ« me pedagogĂ«t Rexhep Uka, Shaban memia dhe Besnik Gjonkecaj, ndĂ«rsa Pashkos i tha tĂ« pĂ«rgatiste programin ekonomik, etj.  AtĂ« natĂ«, nĂ« sytĂ« e tij mund tĂ« dallohej qartĂ« njĂ« ndriçim jo tokĂ«sor â ai dukej si njĂ« njeri qĂ« besonte se Zoti sapo i kishte caktuar njĂ« mision special.
Pyetje: Fillimisht PD-ja u drejtua nga një Komision Nismëtar.  Si u përzgjodh ky komision ndër mijra vetë që morën pjesë në Lëvizjen Studentore?
Zaloshnja: Pas metingut tĂ« 12 dhjetorit, ku u lexua programi i partisĂ«, u grumbulluan nĂ« Pallatin Studenti tĂ« gjithĂ« ata qĂ« kishin marrĂ« pjesĂ« nĂ« hartimin e programit, drejtuesit studentorĂ«, si dhe intelektualĂ« e punĂ«torĂ« nga Tirana. Gjithsej bĂ«heshim rreth 200 vetĂ«. NĂ« atĂ« mbledhje, u vendos krijimi i Komisionit NismĂ«tar tĂ« PartisĂ« Demokratike, si dhe departamentet e specializuara tĂ« saj (Edi Rama u propozua tĂ« drejtonte njĂ«rin nga kĂ«to departamente). NĂ« Komisionin NismĂ«tar u zgjodhĂ«n 6 studentĂ«, 4 pedagogĂ«, 4 intelektualĂ«, dhe 4 pĂ«rfaqsues tĂ« ndĂ«rrmarjeve tĂ« TiranĂ«s. Kryetar i Komisionit NismĂ«tar u zgjodh Azemi.  (NjĂ« anĂ«tare e Komisionit NismĂ«tar mĂ« ka treguar mĂ« vonĂ« se Berisha i kishte thĂ«nĂ« privatisht atĂ« natĂ« qĂ« Azemi do tĂ« ishte kryetar vetĂ«m pĂ«rkohĂ«sisht.  Dhe kjo ishte hera e parĂ« qĂ« ajo e takonte BerishĂ«nâŠ)
Pyetje: Si shpjegohet që Edi Rama nuk u zgjodh në Komisionin Nismëtar?
Zaloshnja: NĂ« fakt, Edi Rama mbĂ«rriti nĂ« mbledhje nga mbarimi i saj, kur zgjedhjet pĂ«r Komisionin NismĂ«tar kishin pĂ«rfunduar. Ai kishte qĂ«nĂ« nĂ« Korfuz ato ditĂ« pĂ«r njĂ« ekspozitĂ« personale. Sipas atyre qĂ« tha kur u fut nĂ« sallĂ«, sapo kishte dĂ«gjuar lajmin rreth lejimit tĂ« pluralizmit nĂ« ShqipĂ«ri, e kishte mbajtur frymĂ«n nga Korfuzi, nĂ« IgumenicĂ«, nĂ« KakvijĂ«, e drejt e tek Qyteti Studenti. Qysh nĂ« kontaktin e parĂ« me grupin e sapoformuar drejtues tĂ« PD-sĂ«, Rama e sfidoi BerishĂ«n duke e kritikuar ashpĂ«r pĂ«r falenderimet publike qĂ« i kishte drejtuar Ramiz AlisĂ«, si dhe pĂ«r thirrjet âRroftĂ« Presidenti Aliaâ nĂ« mitingun e parĂ« tĂ« PD-sĂ«.
Pas njĂ« shkĂ«mbimi tĂ« tensionuar batutash mes BerishĂ«s e RamĂ«s, u desh ndĂ«rhyrja brutale e Pashkos qĂ« Rama ta ndĂ«rpriste debatin dhe ta linte sallĂ«n i revoltuar. Pashko i tha RamĂ«s qĂ« tĂ« lexonte programin e PD-sĂ«, dhe po mos ta pĂ«lqente, tĂ« krijonte njĂ« parti tjetĂ«r. SidoqoftĂ«, Rama foli pak javĂ« mĂ« vonĂ« nĂ« njĂ« meting tĂ« PD-sĂ« para Stadiumit KombĂ«tar Qemal Stafa, ku tha fjalĂ«t lapidare âEnveri na skuqi si rusĂ«t, na zverdhi si kinezĂ«t, dhe na jeshilosi si bariâ, por disa muaj mĂ« vonĂ« krijoi njĂ« parti tjetĂ«r tĂ« djathtĂ« me Spartak NgjelĂ«n, Kasem TrebeshinĂ«n, etj., (ajo e pati jetĂ«n shumĂ« tĂ« shkurtĂ«râŠ).
Pak vite mĂ« vonĂ«, duke rikujtuar incidentin Rama-Pashko, Berisha do tĂ« shprehej nĂ« konfidencĂ« se âpĂ«rzĂ«nia e RamĂ«s kishte qĂ«nĂ« e vetmja e mirĂ« qĂ« PD-ja kishte patur nga Pashkoâ. NdĂ«rsa muaj mĂ« vonĂ«, Rama do tĂ« shprehej nĂ« njĂ« rreth miqsh se âpo tĂ« kishte qĂ«nĂ« nĂ« ShqipĂ«ri natĂ«n e 8 dhjetorit 1990, padyshim qĂ« do tĂ« ishte vĂ«nĂ« nĂ« krye tĂ« lĂ«vizjes studentore qysh nĂ« fillim tĂ« saj, e ndryshe nga Azem Hajdari, i cili e mirĂ«priti bashkĂ«punimin me BerishĂ«n mĂ« 11 dhjetor, do ta kishte pĂ«rzĂ«nĂ« doktorin me motivacionin se dy ditĂ« mĂ« parĂ« ishte paraqitur tek studentĂ«t si emisar i Ramiz AlisĂ«â.
Pyetje: Përmendja nga ju e Berishës dhe Alisë në të njëjtën fjali na kujton faktin se ka zëra që thonë se futja Sali Berishës në PD ka qënë e komanduar nga Ramiz Alia. A i besoni këtyre aludimeve?
Zaloshnja: Nga shumĂ« studentĂ« drejtues tĂ« lĂ«vizjes, mĂ« Ă«shtĂ« thĂ«nĂ« se Berisha fillimisht kishte shkuar tek ata si njĂ« negociator i Ramiz AlisĂ«. Duke u nisur nga tregimet e tyre, si dhe nga qĂ«nia afĂ«r BerishĂ«s qysh nĂ« momentet kur lindi PD-ja, kam arritur nĂ« kĂ«tĂ« konkluzion: Ka shumĂ« gjasa qĂ« Berisha tĂ« jetĂ« dĂ«rguar nga Ramiz Alia tek studentĂ«t pĂ«r tâi zbutur, por kur pa se lĂ«vizja studentore nuk ndalej dot pa u dhĂ«nĂ« leja pĂ«r krijimin e njĂ« partie opozitare, vendosi tâi bashkohej lĂ«vizjes dhe, eventualisht, tĂ« vihej nĂ« krye tĂ« partisĂ« qĂ« do tĂ« lindte prej saj. GjĂ« tĂ« cilĂ«n e realizoi zyrtarisht nĂ« shkurt tĂ« vitit 1991.
Pyetje: ĂshtĂ« i njohur rivaliteti midis BerishĂ«s dhe Pashkos nĂ« fillimet e PD-sĂ«.  A qĂ«ndronin prapa tyre grupime tĂ« formĂ«suara qartĂ« apo ishte thjesht njĂ« rivalitet personal?
Zaloshnja: Grupi i intelektualeve qĂ« u vu nĂ« krye tĂ« PD-sĂ« ishte njĂ« amalgamĂ« njerzish qĂ« i bashkonte dĂ«shira pĂ«r tâi dhĂ«nĂ« fund regjimit komunist e pĂ«r ta orientuar ShqipĂ«rinĂ« drejt PerĂ«ndimit. NdĂ«r ta, vetĂ«m Berisha dhe Pashko ishin intelektualĂ«t qĂ« ishin shprehur publikisht pĂ«r ndryshimin e regjimit para dhjetorit 1990. KĂ«shtu qĂ« ishte e natyrshme qĂ« ata tĂ« pozicionoheshin qysh nĂ« fillim si udhĂ«heqĂ«s krysorĂ« tĂ« partisĂ« qĂ« po lindte.
Dhe jo rastĂ«sisht, kĂ«ta dy personazhe ishin pĂ«rfaqĂ«suesit mĂ« tipikĂ« dhe mĂ« tĂ« spikatur tĂ« dy kategorive dominuese tĂ« intelektualĂ«ve qĂ« pĂ«rbĂ«nin nĂ« fillim grupin drejtues tĂ« PD-sĂ«: 1-intelektualĂ«t e ardhur nga provincat qĂ« kishin milituar me devocion nĂ« PPSH dhe qĂ« ishin shpĂ«rblyer pĂ«r kĂ«tĂ« gjĂ« me poste tĂ« mira nĂ« kryeqytet; 2- intelektualĂ«t qĂ« ishin lindur e rritur nĂ« TiranĂ« dhe qĂ« e kishin prejardhjen nga familje me peshĂ« nĂ« strukturĂ«n shtetĂ«rore komuniste. KĂ«ta tĂ« dytĂ«t, ndryshe nga tĂ« parĂ«t, kishin mbĂ«shtetur PPSH-nĂ« jo me ndonjĂ« devocion tĂ« madh; ishin ekspozuar qysh herĂ«t ndaj ideve perĂ«ndimore; dhe ishin tĂ« bindur me kohĂ« se sistemi totalitar duhej zĂ«vendĂ«suar me njĂ« sistem demokratik. NdĂ«rkohĂ« qĂ« kĂ«ta intelektualĂ« ishin mĂ« pak tĂ« influencuar nga kultura klanore se sa ata qĂ« kishin ardhur nga provincat, prapĂ« nuk mund tâi shmangeshin origjinĂ«s sĂ« tyre nga nomenklatura komuniste â ta do mendja se ata kishin patur rastin tĂ« dĂ«gjonin prindĂ«rit duke biseduar pĂ«r favore qĂ« do tâua kĂ«rkonin ose qĂ« ua kishin bĂ«rĂ« miqve apo tĂ« afĂ«rmve tĂ« tyre duke shfrytĂ«zuar pozitĂ«n zyrtare.
Pyetje: Si arriti Berisha të vihet në krye të PD-së?
Zaloshnja: Rreth dy muaj pas themelimit tĂ« PD-sĂ«, kur ish-tĂ« burgosurve politikĂ« filloi tâu dilte frika, rreth grupit tĂ« BerishĂ«s u bashkuan edhe intelektualĂ« qĂ« e kishin kaluar jetĂ«n burgjeve e internimeve. MĂ« i spikaturi ndĂ«r ta ishte âMandela shqiptarâ, PjetĂ«r Arbnori.  NjĂ« ndĂ«r faktorĂ«t qĂ« çoi nĂ« gravitimin e kĂ«saj kategorie intelektualĂ«sh drejt BerishĂ«s ishte padyshim qĂ«nia e Pashkos biri i njĂ« ish-udhĂ«heqĂ«si tĂ« lartĂ« komunist. NjĂ« arsye tjetĂ«r ishte se ata shihnin tek Berisha njĂ« udhĂ«heqĂ«s mĂ« tĂ« ashpĂ«r e mĂ« tĂ« vendosur pĂ«r ta mundur totalisht PPSH-nĂ«. Afrimi i kĂ«saj kategorie intelektualĂ«sh rreth BerishĂ«s e anoi drejt tij balancĂ«n nĂ« duelin mes grupit tĂ« BerishĂ«s e Pashkos.
Pyetje: NĂ« shkurt tĂ« vitit 1991, u zhvillua greva e urisĂ« sĂ« studenteve, e cila u kurorĂ«zua me rrĂ«zimin e bustit tĂ« Enver HoxhĂ«s.  Ăâmund tĂ« na thoni pĂ«r atĂ« grevĂ«?
Zaloshnja: Greva e shkurtit 1991 e pati zanafillĂ«n e vet nĂ« Universitetin BujqĂ«sor. NjĂ« mĂ«ngjes tĂ« ftohtĂ« tĂ« atij shkurti, kur arrita atje, pashĂ« se studentĂ«t kishin dalĂ« nĂ« grevĂ«, pĂ«r tĂ« protestuar ndaj kushteve tĂ« kĂ«qia nĂ« konvikte. Pasi u konsultova me udhĂ«heqĂ«sit e grevĂ«s, i bĂ«ra thirrje studenteve qĂ« tĂ« kĂ«rkonin dorhĂ«qjen e Adil Ăarçanit, me arsyetimin se qeveria e tij ishte e paaftĂ« tĂ« kujdesej jo vetĂ«m pĂ«r hallet e studenteve, por edhe tĂ« tĂ« gjithĂ« popullit. NdĂ«rkohĂ«, mora nĂ« telefon selinĂ« e PD-sĂ«. TelefonatĂ«s iu pĂ«rgjigj Arben Imami. Pasi i tregova se çâpo ndodhte, ai mĂ« tha se do tĂ« vinte menjĂ«herĂ« me Azem Hajdarin dhe me studentĂ« tĂ« tjerĂ« nga Universiteti i TiranĂ«s. Kur ata erdhĂ«n, turma studentore mori zjarr. Dhe pas fjalimeve qĂ« mbajtĂ«n Azemi dhe Imami, u sugjeruam udhĂ«heqĂ«sve studentorĂ« qĂ« greva tĂ« pĂ«rkrahej edhe nga Universiteti i TiranĂ«s.
AtĂ« natĂ«, kur e diskutuam nĂ« selinĂ« e PD-sĂ« iniciativĂ«n tonĂ«, Pashko doli kundĂ«r me arsyetimin se rrĂ«zimi i qeverisĂ« do tĂ« na nxirrte ne parti tĂ« humbur. NĂ« vend tĂ« qeverisĂ« Ăarçani, arsyetoi Pashko, do tĂ« vihej njĂ« qeveri mĂ« e moderuar, e cila mund tĂ« ishte mĂ« e suksesshme pĂ«r tĂ« gĂ«njyer votuesit e lĂ«kundur. NdĂ«rsa Berisha arsyetoi se rrĂ«zimi i qeverisĂ« do tĂ« kishte vlera simbolike qĂ« i tejkalonin minuset qĂ« pĂ«rmendte Pashko. Pas debateve tĂ« gjata, u vendos qĂ« tĂ« mbeshtetej greva e studenteve, por jo nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« hapur, pasi ne kishim nĂ«nshkruar njĂ« marrveshje me qeverinĂ« pĂ«r pezullimin e grevave dhe protestave deri nĂ« zgjedhje.
GrevĂ«s sĂ« studentĂ«ve, e cila konsistonte fillimisht vetĂ«m nĂ« mosvajtje nĂ« mĂ«sim dhe nĂ« aktivitete satirike ku shpotitej nomenklatura komuniste, iu shtua eventualisht edhe kĂ«rkesa e heqjes sĂ« emrit Enver Hoxha nga Universiteti i TiranĂ«s.  NdĂ«rsa nĂ« ditĂ«t e fundit tĂ« saj, ajo u bĂ« shumĂ« mĂ« serioze â u kthye nĂ« njĂ« grevĂ« urie.
Pyetje: Ăâmbani mend nga dita kur u rrĂ«zua busti i diktatorit; e kemi fjalĂ«n pĂ«r 20 shkurtin e vitit 1991?
Zaloshnja: AtĂ« ditĂ« kisha planifikuar tĂ« shkoja nĂ« RrĂ«shen pĂ«r metingun e themelimit tĂ« PD-sĂ« nĂ« MirditĂ«. Rreth orĂ«s 14, u nisa pĂ«r atje dhe, po tĂ« mos kisha dĂ«gjuar brohorima rreth e qark, ndoshta do ta kisha humbur rastin tĂ« pĂ«rjetoja njĂ« nga gĂ«zimet mĂ« tĂ« mĂ«dha qĂ« kam ndjerĂ« nĂ« jetĂ«. Sapo dĂ«gjova brohoritjet, i thashĂ« shoferit tĂ« mĂ« çonte te sheshi SkĂ«nderbej dhe pastaj tĂ« shkonte tĂ« lajmĂ«ronte nĂ« telefon themeluesit e PD-sĂ« nĂ« RrĂ«shen pĂ«r anullimin e metingut atje. Kur arrita nĂ« shesh, busti i Enverit po tĂ«rhiqej zvarrĂ«, ndĂ«rkohĂ« qĂ« mijra njerĂ«z tĂ« ngazĂ«llyer e ndiqnin nga pas. E ndoqa edhe unĂ« deri te Qyteti Studenti, ndĂ«rkohĂ« qĂ« vazhdimisht mĂ« dilte parasysh pamja e babait tim nĂ« shtratin e vdekjes â pak para se tĂ« kishte humbur vetdijen, ai e drejtonte dorĂ«n nga fotografia e Enver HoxhĂ«s e varur nĂ« murin e dhomĂ«s sĂ« spitalit, nĂ« njĂ« farĂ« imitimi tĂ« zbehtĂ« tĂ« shkrehjes sĂ« revolverit drejt portretit tĂ« EnveritâŠ
Kur arrita nĂ« Qytetin Studenti, u takova me Blendi Gonxhen, i cili kishte qĂ«nĂ« fytyra publike e grevĂ«s sĂ« urisĂ«. Blendit i sugjerova tĂ« merrte PresidencĂ«n nĂ« telefon dhe tâi kĂ«rkonte Ramiz AlisĂ« qĂ« brenda orĂ«s tetĂ« tĂ« shpallej vendimi i heqjes sĂ« emrit tĂ« universistetit dhe i dorĂ«heqjes sĂ« qeverisĂ«, sepse pĂ«rndryshe, turma e mbledhur nĂ« Qytetin Studenti do tâi drejtohej godinave qeveritare. Atij i pĂ«lqeu sugjerimi im dhe tĂ« dy shkuam nĂ« njĂ« familje aty pranĂ« qĂ« kishte telefon. KĂ«rcenimit tĂ« Blendit, sekreatri i AlisĂ« iu pĂ«rgjigj me pĂ«rçmim. Por eventualisht, atĂ« mbrĂ«mje, emri i Enverit u hoq nga universiteti dhe qeveria dha doreheqjen.
Vonë në darkën e 20 shkurtit, mbaj mend që Azemi, unë dhe Arben Imami u mblodhëm në shtëpinë e këtij të fundit për të festuar me ca gota rezultatin përfundimtar të asaj që kishim nisur të tre si padashje në një ditë të ftohtë të fillimit të shkurtit. Në jetën time nuk më ka shijuar kurrë ndonjëherë më shumë trokitja e gotave!
Pyetje: Ju paskeni keni qënë bash në qendrën e vorbullës së dy datave të rëndësishme për historinë e demokracisë së re shqiptare.  Si i perceptoni në retrospektivë ato?
Zaloshnja: MĂ«nyra sesi e kam pĂ«rjetuar 11 dhjetorin e â90-Ă«s dhe 20 shkurtin e â91-it, mĂ« ka krijuar kĂ«tĂ« perceptim nĂ« mendjen time: NĂ« datĂ«n e parĂ«, diktaturĂ«s iu ngrit akt-padia publike, ndĂ«rsa nĂ« tĂ« dytĂ«n, iu dha verdikti i dĂ«nimit me vdekje. RrĂ«zimi i bustit tĂ« Enver HoxhĂ«s nĂ« TiranĂ«, por edhe nĂ« qytete tĂ« tjera, padyshim qĂ« shĂ«non ditĂ«n kur diktatura komuniste u dĂ«rgua pĂ«rfundimisht nĂ« varr nga qindra mijra shqiptarĂ«. Data tĂ« tjera, si data e themelimit tĂ« PD-sĂ« (12 dhjetor 1990), e rrĂ«zimit tĂ« qeverisĂ« Nano nĂ« maj 1991, e fitores plebishitare nĂ« mars 1992, etj. mund tĂ« kenĂ« patur vlera praktike, por jo vlerat simbolike qĂ« kishin 11 dhjetori dhe 20 shkurti.
Pyetje: Në mbyllje, a mund të na tregoni se pse u larguat nga PD-ja?
Zaloshnja: Kur propozova nĂ« Kuvendin e ParĂ« tĂ« PD-sĂ« qĂ« ajo tĂ« mos kishte njĂ« kryetar tĂ« vetĂ«m, por njĂ« kryesi kolegjiale me rrotacion 6 mujor, Berisha u ngrit vĂ«rtik krah meje dhe tha se Kuvendi sapo kishte votuar pĂ«r nenin e statutit qĂ« kishte tĂ« bĂ«nte me kryetarin. UnĂ« iu kundĂ«rpergjigja se drejtuesi i seancĂ«s (Arben Demeti) nuk kishte krijuar mundĂ«sinĂ« pĂ«r propozimin e amendamenteve. Pas insistimit tim, u lejova tĂ« propozoj zyrtarisht amendamentin rreth nenit. Dhe kur argumentova se mjaft kishte vuajtur Shqiperia nga âprijĂ«sat legjendarĂ«â, salla reagoi me indinjatĂ« ndaj meje. NĂ« atĂ« çast, e ndjeva veten tĂ« huaj nĂ« partinĂ« sĂ« cilĂ«s i kisha sugjeruar emrin dhe pĂ«r tĂ« cilĂ«n kisha vite qĂ« Ă«ndĂ«rroja tĂ« krijohej. Prej asaj kohe, nuk kam qĂ«nĂ« mĂ« anĂ«tar i asnjĂ« partie.
The post Berisha, Pashko, Rama â Dhjetor 1990 first appeared on JavaNews.al.