Sali Berisha ka rĂ«nĂ« sĂ«rish pre e âqytetarit dixhitalâ, njĂ« figurĂ« qĂ« ai vetĂ« e ka shpikur dhe promovuar prej vitesh si burim denoncimesh publike.
Kësaj here, në faqen e tij është publikuar një tekst që pretendohet si denoncim alarmant për Shkolla Profesionale Kristo Isak në Berat, por që, në thelb, nuk përmban asnjë fakt konkret, asnjë të dhënë të verifikueshme, asnjë emër të denoncuar apo problematik të qartë që ngrihet si shqetësim.
Karakteristika kryesore e kĂ«tij âdenoncimiâ Ă«shtĂ« gjuha e tij: e pĂ«rgjithshme, abstrakte, e ndĂ«rtuar me fraza tĂ« gjata, tĂ« pĂ«rsĂ«ritshme dhe me tone morale universale, tipare qĂ« pĂ«rputhen qartĂ«sisht me njĂ« tekst tĂ« gjeneruar nga inteligjenca artificiale dhe tĂ« pa redaktuar nga dorĂ« njerĂ«zore dhe qĂ«, nĂ« thelb, sâthotĂ« asgjĂ«.
Denoncimi flet pĂ«r âsituata alarmanteâ, âterrâ, âmungesĂ« besimiâ dhe ârrezik abuzimiâ, por pa denoncuar asnjĂ« ngjarje konkrete apo veprim konkret tĂ« paligjshĂ«m.
Nuk Ă«shtĂ« hera e parĂ« qĂ« ish-kryeministri bie nĂ« kĂ«tĂ« kurth. Prej vitesh, âdenoncimetâ e qytetarit dixhital kanĂ« prodhuar mĂ« shumĂ« tallje sesa hetime, mĂ« shumĂ« dyshime pĂ«r burimin sesa pĂ«r objektin e tyre. Rasti i fundit e thellon edhe mĂ« tej kĂ«tĂ« paradoks: njĂ« tekst mekanik, i ftohtĂ« dhe pa pĂ«rmbajtje konkrete, publikohet si alarm shoqĂ«ror, duke ekspozuar jo institucionin e pĂ«rmendur, por mungesĂ«n e seriozitetit nĂ« mĂ«nyrĂ«n se si ndĂ«rtohet komunikimi politik.
NĂ« fund, ajo qĂ« mbetet Ă«shtĂ« njĂ« shembull se si teknologjia, kur pĂ«rdoret pa pĂ«rgjegjĂ«si, mund tĂ« kthehet nĂ« karikaturĂ« politike dhe se si âqytetari dixhitalâ vazhdon tĂ« tallet me krijuesin e vet./TemA
Postimi i plotë i Berishës:
SituatĂ« tejet alarmante nĂ« ShkollĂ«n âKristo Isakâ.
Lexoni denoncimin e qytetarit dixhital.
DENONCIM PUBLIK
Shkolla Profesionale âKristo Isakâ, Berat**
Në një kohë kur Shqipëria po përballet çdo ditë me raste tronditëse abuzimi ndaj të miturve, heshtja dhe neglizhenca nuk janë më opsion.
Ky denoncim publik ka të bëjë me një situatë thellësisht shqetësuese që ndodh në
ShkollĂ«n Profesionale âKristo Isakâ nĂ« qytetin e Beratit.
Drejtoria e kësaj shkolle funksionon me derë të mbyllur dhe sistem elektronik, që nuk hapet nga jashtë, duke e bërë praktikisht të pamundur hyrjen e lirë të nxënësve, prindërve apo mësuesve pa autorizim të brendshëm.
Kjo nuk është thjesht një masë administrative.
Kjo është një problem serioz sigurie dhe transparence.
Në këtë shkollë publike:
 ⹠nxënës adoleshentë thirren për takime individuale,
 ⹠pas një dere që askush tjetër nuk mund ta hapë,
 ⹠në një ambient ku nuk ka kontroll, mbikëqyrje apo prani të personave të tretë.
Në një shoqëri ku:
 ⹠nuk ka më besim as brenda familjes,
 ⹠ku abuzimi psikologjik, moral dhe seksual është bërë plagë kombëtare,
 ⹠ku fëmijët shpesh heshtin nga frika,
është e papranueshme dhe e turpshme që një institucion arsimor të krijojë kushte izolimi në vend të mbrojtjes.
Ky denoncim nuk është akuzë personale, por është alarm publik.
Sepse institucionet që mbyllen, krijojnë terr.
Dhe terri është gjithmonë terren për abuzim.
Një drejtori shkolle nuk është bunker.
Një drejtor nuk është figurë e pakontrollueshme.
Një shkollë nuk është vend frike.
Pyetjet që kërkojnë përgjigje janë të thjeshta:
 ⹠Pse drejtoria e ShkollĂ«s Profesionale âKristo Isakâ Ă«shtĂ« e pakalueshme?
 ⹠Pse nxënësit nuk mund të hyjnë të shoqëruar?
 ⹠Pse prindërit nuk kanë akses të drejtpërdrejtë?
 ⹠Kush mban përgjegjësi nëse ndodh diçka pas asaj dere të mbyllur?
Në vitin 2026, në Shqipëri, siguria e nxënësve duhet të jetë prioritet absolut, jo çështje komoditeti administrativ.
Ky denoncim bëhet:
 ⹠në emër të nxënësve që kanë frikë të flasin,
 ⹠në emër të prindërve që kanë të drejtë të dinë,
 ⹠në emër të një shoqërie që nuk duhet të mbyllë më sytë.
Kërkohet ndërhyrje urgjente nga Institucionet perkatese sepse parandalimi është detyrim, jo zgjedhje.
Dhe sepse një derë e mbyllur në shkollë është një alarm i hapur për shoqërinë.