Portugalia po përjeton një krizë të rëndë shëndetësore për shkak të pikut të epidemisë së gripit. Mbi 500 vdekje në ditë, raste të reja me pacientë që stërmbushin spitalet, ndërsa anëtarët e personelit shëndetësore janë tepër të shqetësuar nga situata që po del jashtë kontrollit.

E gjitha kjo po ndodh vetëm në dy javët e fundit. Portugalia ka regjistruar një bilanc të pazakontë viktimash që po shkaktohet nga i ftohti dhe epidemia e gripit. Autoritetet theksojnë se nuk ka vend për alarm dhe se shifrat janë larg atyre të periudhës së Pandemisë Koronavirus, por mjekët dhe infermierët po përgatiten për më të keqen.

Nga një investigim i mediat Expresso, që citon të dhëna zyrtare, në 30 ditët e fundit në Portugali është verifikuar një nivel deri në 52% më i lartë i të vdekurve, krahasuar me një vit më parë, përcjell A2 CNN.

Media në fjalë, duke u bazuar në mendimin e ekspertëve, shkruan se vala e gripit ka nisur më herët se zakonisht dhe transmetimi i virusit është bërë më shpejt në moshat e treta.

I paraburgosuri Altin Ndoci është larguar nga ambientet e Spitalit Rajonal të Durrësit, ku ishte shoqëruar për kryerjen e vizitave mjekësore. Të gjitha procedurat mjekësore janë zhvilluar në repartin e infektivit, i cili ka repartin e sigurisë për të dënuarit.

Pavarësisht ndërhyrjes së menjëhershme nga forcat e Policisë së Burgjeve për ndalimin e tij, Altin Ndoci ka arritur të largohet nga spitali.

Strukturat përkatëse janë vënë menjëherë në lëvizje dhe po punohet intensivisht për lokalizimin dhe kapjen e tij, si dhe për sqarimin e plotë të rrethanave të ngjarjes.

Departamenti i Shtetit ka revokuar më shumë se 100,000 viza të huaja në vitin 2025, më shumë se dyfishi i asaj të vitit 2024, që ishte edhe viti i fundit i administratës së presidentit Joe Biden.

Ky veprim i DASH-it vjen pas urdhrit ekzekutiv të ditës së parë të presidentit Donald Trump mbi verifikimin e shtetasve të huaj. Në vitin 2024, departamenti revokoi 40,000 viza, raportoi “Fox News”.

Shumica e revokimeve ishin për udhëtarë biznesi dhe turistike që kishin tejkaluar afatin e vizave të tyre.

Një zëdhënës i DASH-it ka thënë se shumica e studentëve dhe punëtorëve që kanë humbur vizat e tyre kanë pasur përplasje kriminale me forcat e ligjit.

Në gusht të vitit 2025, administrata Trump njoftoi se po shqyrton të gjithë 55 milionë të huajt që kanë viza të vlefshme amerikane.

Zëvendëszëdhënësi kryesor i Departamentit të Shtetit, Tommy Piggott, shtoi se administrata do të vazhdojë qëndrimin e saj agresiv të zbatimit të ligjit përmes qendrës së saj të re të verifikimit të vazhdueshëm.

“Administrata Trump do të vazhdojë ta vërë Amerikën në plan të parë dhe ta mbrojë kombin nga shtetasit e huaj që paraqesin rrezik për sigurinë publike ose sigurinë kombëtare”, tha ai.

Departamenti gjithashtu ka zbatuar standarde më të rrepta për marrjen e vizave amerikane.

Një i burgosur, i shtruar në infektivin e spitalit te Durrësit për probleme shëndetësore, është arratisur. I arratisuri është Altin Ndoci, i vënë në pranga me urdhër të SPAK.

Ndoci është arrestuar si pjesë e operacionit “Plumbi i Artë” dhe konsiderohet si person me rrezikshmëri të lartë shoqërore, pasi akuzohet se ka marrë pjesë në masakrën e Bradasheshit, ku mbetën të vrarë tre persona.

Prokuroria e Durrësit ka nisur hetimet për të përcaktuar shkaqet e përmbytjeve nga ku u regjistrua një viktimë e miliona euro dëme. Hetimi në fjalë i është referuar kryesisht 3 akuzave “Shpërdorimi i detyrës”, “Shkatërrimi i pronës me përmbytje” dhe “Shkatërrimi i pronës nga pakujdesia”.

Projekti që po hetohet është “Hartim i studimit të projektit për rehabilitim e infrastrukturës së rrjetit të kullimit në zonën e Porto Romano – Kënetë dhe sistemi i rrjetit të ujërave të shiut në zonën urbane të qytetit të Durrësit në kuadër të procedimit të rindërtimit me fond limit 87 milionë lekë”.

Gjithashtu po shihen dokumentet dhe gara e kryer nga Bashkia Durrës për procedurat tenderuese të hidrovorit të ri të Porto Romanos me vlerë 19 milionë euro. Kompanitë fituese të këtij tenderi janë “Vëllezërit Hysa”, “2T” dhe “Adriatik”.

Protestat në Iran po zënë titujt kryesorë, ndërsa qeveria dhe opozita akuzojnë njëra-tjetrën për përshkallëzim të dhunës. Qeveria thotë gjithashtu se ndërhyrja e huaj qëndron pas protestave. Ky është raundi më i fundit i demonstratave kundër sistemit qeverisës të Iranit që nga revolucioni i vitit 1979, i cili rrëzoi shahut dhe solli krijimin e një republike islame.

Por vendi është përballur edhe me kriza të tjera, përfshirë tërmete, luftë, sanksione, tensione bërthamore, ndërhyrje rajonale dhe drama politike. Ja një kronologji e disa prej ngjarjeve kryesore të pesë dekadave të fundit.

1979

Shkurt: Ajatollah Ruhollah Khomeini kthehet pas 14 vitesh mërgimi në Irak dhe Francë.

Prill: Pas një referendumi, Irani shpallet republikë islame.

Nëntor: Shtetet e Bashkuara vendosin sanksionet e para ndaj Iranit, të justifikuara me marrjen peng të shtetasve amerikanë në ambasadën amerikane në Teheran. SHBA kishte mbështetur shahut e rrëzuar, monarkun Mohammad Reza Pahlavi, dhe më herët kishte ndihmuar në rrëzimin e kryeministrit të zgjedhur në mënyrë demokratike, Mohammad Mosaddegh, në një grusht shteti në vitin 1953, të mbështetur gjithashtu nga shërbimet inteligjente amerikane dhe britanike.

1980

Shtator: Iraku pushton Iranin. Vlerësimet e vendosin numrin e viktimave të luftës rreth 500 mijë, me humbje më të mëdha nga ana e Iranit. Lufta u karakterizua nga llogore në shkallë të gjerë, përdorimi i mitralozëve dhe bajonetave, të ngjashme me Luftën e Parë Botërore. Megjithatë, Iraku përdori edhe armë kimike kundër iranianëve dhe kurdëve irakianë.

1981

Janar: Të gjithë pengjet amerikane të mbetura lirohen, duke i dhënë fund krizës së pengjeve në Iran.

Qershor: Një atentat me bombë në selinë e Partisë Republikane Islame në Teheran vret dhjetëra zyrtarë të lartë, përfshirë kreun e gjyqësorit, Mohammad Beheshti, i konsideruar personi i dytë më i rëndësishëm në Iran pas Khomeinit.

Gusht: Presidenti Mohammad-Ali Rajai dhe kryeministri Mohammad Javad Bahonar vriten në një atentat me bombë gjatë një mbledhjeje në Teheran. Autoritetet fajësojnë grupin opozitar me prirje revolucionare të majta, Mojahedin-e Khalq (MEK), i cili kishte qenë objekt i një goditjeje të ashpër një vit më parë.

1982

Qershor: Izraeli pushton Libanin. Irani nis të financojë atë që do të bëhej më pas lëvizja libaneze e rezistencës, Hezbollah.

1988

Korrik: Kryqëzori amerikan i marinës USS Vincennes rrëzon një avion civil të Iran Air mbi Gjirin Persik, duke vrarë të gjithë 290 personat në bord.

Gusht: Fillon armëpushimi mes Iranit dhe Irakut pas negociatave të ndërmjetësuara nga Kombet e Bashkuara.

1989

Qershor: Udhëheqësi suprem Ajatollah Ruhollah Khomeini vdes më 3 qershor.

Pasardhësi i tij, Ajatollah Ali Khamenei, zgjidhet nga Asambleja e Ekspertëve të nesërmen.

1990

Qershor: Irani goditet nga një tërmet i madh. Rreth 40 mijë persona humbin jetën.

1995

Mars dhe maj: SHBA vendos sanksione ndaj naftës dhe tregtisë iraniane. Ajo e akuzon Iranin për sponsorizim të “terrorizmit” dhe përpjekje për të siguruar armë bërthamore.

1998

Shtator: Talibanët pranojnë se tetë diplomatë iranianë dhe një gazetar janë vrarë në Afganistan muajin e mëparshëm, gjatë marrjes së qytetit verior Mazar-i-Sharif. Irani dislokon mijëra trupa përgjatë kufirit të përbashkët me Afganistanin si reagim.

2002

Janar: Presidenti amerikan George W. Bush e përfshin Iranin në “boshtin e së keqes”, krahas Koresë së Veriut dhe Irakut, duke i cilësuar këto vende si mbështetëse të “terrorizmit”.

2003

Mars: SHBA pushton Irakun. Irani nis financimin dhe mbështetjen e milicive dhe grupeve politike shiite në terren. Ndikimi i tij mbi këto grupe vazhdon edhe sot.

Nëntor: Irani njofton se do të pezullojë programin e pasurimit të uraniumit dhe do të lejojë inspektime më të plota nga OKB-ja në objektet bërthamore. Agjencia Ndërkombëtare për Energjinë Atomike (IAEA) thotë se nuk ka prova për një program armësh bërthamore. Ky hap përfaqëson një ndryshim, pasi më parë zyrtarët iranianë kishin penguar inspektimet.

Dhjetor: Tërmeti i Bam-it në jug të Iranit vret deri në 40 mijë persona.

2006

Dhjetor: Këshilli i Sigurimit i OKB-së vendos sanksione ndaj tregtisë së Iranit me materiale dhe teknologji të ndjeshme bërthamore, pasi Irani nuk arriti të pezullojë programin e tij bërthamor në këmbim të stimujve diplomatikë dhe ekonomikë nga Gjermania dhe pesë anëtarët e përhershëm të Këshillit të Sigurimit – Franca, Kina, Rusia, Mbretëria e Bashkuar dhe SHBA.

2007

Tetor: SHBA vendos sanksione shtesë, gjithnjë e më të ashpra, ndaj Iranit.

2010

Qershor: Këshilli i Sigurimit i OKB-së vendos raundin e katërt të sanksioneve ndaj Iranit për programin e tij bërthamor. Këto përfshijnë zgjerimin e embargos së armëve dhe rregullime më të rrepta financiare.

Shtator: Irani akuzon Izraelin dhe SHBA-në për infektimin e sistemeve të centralit të tij bërthamor, pasi zbulon programe keqdashëse në sistemet e përdorura nga stafi i sektorit bërthamor.

2011

Mars: Regjimi i presidentit sirian Bashar al-Assad, një aleat i Iranit, shtyp me dhunë një kryengritje popullore që nisi në kuadër të Pranverës Arabe. Më vonë gjatë vitit, Garda Revolucionare Iraniane (IRGC) dërgon milici iraniane dhe të huaja për të mbështetur al-Assad-in.

2012

Janar: Bashkimi Evropian nis bojkotin e eksporteve të naftës iraniane.

Shtator: IAEA pretendon se pengohet nga inspektimi i bazës ushtarake Parchin dhe se Irani ka rritur numrin e centrifugave bërthamore për pasurimin e uraniumit, duke shtuar frikën se vendi po i afrohet sigurimit të armës bërthamore.

Tetor: Riali iranian bie në nivel rekord kundrejt dollarit amerikan, duke humbur 80 për qind të vlerës që nga viti 2011, kryesisht për shkak të sanksioneve ndërkombëtare.

2015

Korrik: Irani arrin një marrëveshje me administratën e presidentit amerikan Barack Obama, si dhe me Mbretërinë e Bashkuar, Francën, Rusinë, Kinën dhe BE-në, për të kufizuar programin e tij bërthamor në këmbim të lehtësimit të sanksioneve. Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA), i njohur gjerësisht si marrëveshja bërthamore, çon në festime në Iran, me shpresën për t’i dhënë fund izolimit të vendit.

2018

Maj: Pasardhësi i Obamës, presidenti Donald Trump, e tërheq SHBA-në nga marrëveshja bërthamore, duke argumentuar se JCPOA është shumë tolerante ndaj Iranit dhe duhet zëvendësuar me një “marrëveshje më të mirë”.

2020

Janar: Qassem Soleimani, komandanti i Forcës Quds të IRGC-së, vritet nga një sulm amerikan me dron në Bagdad.

2024

Prill: Izraeli bombardon ambasadën e Iranit në Damask, duke vrarë shtatë persona, përfshirë dy gjeneralë të IRGC-së.

Maj: Presidenti iranian Ebrahim Raisi vdes në një aksident me helikopter në provincën e Azerbajxhanit Lindor.

Korrik: Kreu i Hamasit, Ismail Haniyeh, vritet në Teheran, me Izraelin që konsiderohet gjerësisht si autor i sulmit.

2025

Qershor: Izraeli sulmon Iranin, duke nisur një luftë 12-ditore mes dy palëve, e cila shkakton vdekjen e të paktën 610 iranianëve dhe 28 izraelitëve./Al Jazeera

Një rrëshqitje masive e tokës, është konstatuar në fshatin Vajzë të Vlorës në lagjen Sheraj, në vendin e njohur si Beun. Rrëshqitja aktualisht po avancon drejt tre banesave të pabanueshme.

Sipas informacioneve zyrtare, situata po mbahet nën mbikëqyrje të vazhdueshme nga shërbimet përkatëse, ndërsa terreni paraqitet i paqëndrueshëm dhe me rrezik të shtuar për zgjerim të rrëshqitjes, veçanërisht në rast të reshjeve të mëtejshme.

Fatmirësisht, nuk raportohet për banorë në rrezik të drejtpërdrejtë, pasi objektet e prekura janë të pabanuara, por autoritetet po monitorojnë nga afër zhvillimin e situatës për të ndërhyrë në kohë nëse rreziku përhapet.

Në nisje të sesionit të ri parlamentar, zyrtarë të ambasadës amerikane në Tiranë po zhvillojnë takime me krerët e grupeve parlamentare. Takimi me kreun e Grupit të PS, Taulant Balla ka nisur në orën 12:00 në Kryesinë e Kuvendit.

Ndërkohë, në orën 14:00 zyrtarët amerikanë do të takohen me kreun e grupit të PD, Gazment Bardhi.

Takimet vijnë në nisje të sesionit të ri parlamentar ndërsa klima politike është polarizuar ndjeshëm. Diskutimet do të fokusohen tek bashkëpunimi dhe dialogu parlamentar dhe çuarja para e punë së dy komisioneve për reformën territoriale dhe zgjedhore, në një kohë kur opozita ka deklaruar se nuk do të ulen në tryezë.

Sesioni i kaluar i Kuvendit u mbyll mes kaosit të opozitës dhe tymueseve ndërsa në sallën plenare betohej Avokati i ri i Popullit, Endri Shabani. Sesioni i II i Legjislaturës XI do të nisë me seancën plenare që do të zhvillohet më 19 janar.

Shtetet e Bashkuara të Amerikës e kanë akuzuar Rusinë të hënën për “përshkallëzim të rrezikshëm dhe të pashpjegueshëm” të luftës së saj gati katërvjeçare në Ukrainë, në një kohë kur administrata e presidentit Donald Trump po përpiqet të shtyjë përpara negociatat drejt paqes.

Zëvendësambasadorja amerikane në Kombet e Bashkuara, Tammy Bruce, veçoi lëshimin nga Rusia javën e kaluar të raketës balistike “Oreshnik”, e aftë për mbajtje bërthamore, pranë kufirit të Ukrainës me Poloninë, një aleate e NATO-s.

Ajo tha  në një mbledhje emergjente të Këshillit të Sigurimit se SHBA-ja e dënon “numrin tronditës të viktimave” në konflikt dhe i ka dënuar sulmet gjithnjë e më intensive të Rusisë ndaj infrastrukturës energjetike dhe asaj civile.

Ukraina kishte kërkuar mbledhje pas bombardimit rus gjatë natës së enjtes së kaluar, kur  përdoren qindra dronë dhe dhjetëra raketa, përfshirë raketën e re dhe të fuqishme hipërsonike “Oreshnik” e cila u përdor nga Moska për herë të dytë, si një paralajmërim i qartë për aleatët e Kievit nga NATO.

Sulmi i përmasave të mëdha ndodhi disa ditë pasi Ukraina dhe aleatët e saj raportuan përparim të madh drejt një marrëveshjeje si të mbrohet vendi nga represioni i mëtejmë rus, në rast se arrihet një marrëveshjeje paqeje e udhëhequr nga SHBA-ja.

Sulmi përkoi gjithashtu me një ftohje të re të marrëdhënieve mes Moskës dhe Washingtonit, pasi Rusia dënoi sekuestrimin nga SHBA-ja të një cisterne nafte në Atlantikun e Veriut. Ai ndodhi në të njëjtën kohë kur presidenti amerikan, Donald Trump sinjalizoi mbështetjen e tij për një paketë të ashpër sanksionesh që synon të gjymtojë ekonomikisht Rusinë.

Moska nuk dha asnjë sinjal publik se është e gatshme të tërhiqet nga kërkesat e saj maksimaliste ndaj Ukrainës. Ndërkohë, ambasadori rus në OKB fajësoi të hënën Ukrainën për bllokimin diplomatik.

Udhëheqësit evropianë e dënuan përdorimin e raketës “Oreshnik”.

Brenda pak minutash rusët lëshuan mbi njëzet raketa balistike kundër Kievit, Kharkivit, Dnipros dhe Provincës Zaporizhia. Objektivat kryesore ishin përsëri termocentralet.

Të paktën 4 persona u vranë, ndërsa shumë lagje të kryeqytetit u zhytën në errësirë dhe mbetën pa ngrohje, me temperaturat që zbritën në minus 14 gradë.

Presidenti Volodymyr Zelensky përmes një postimi në X tha se rusët lëshuan gati 300 dronë sulmues, shumica prej tyre Shaheds, 18 raketa balistike dhe shtatë raketa kruiz gjatë natës.

“Edhe një herë objektivi kryesor i sulmit ishin objektet tona të prodhimit të energjisë. Për fat të keq, ka ndodhur shkatërrim i gjerë i infrastrukturës civile. Rajonet e Dnipro, Zhytomyr, Zaporizhzhia, Kiev, Odessa, Sumy, Kharkiv dhe Donetsk u sulmuan” dhe se “pa ndonjë qëllim ushtarak, Rusia lëshoi ​​raketa në një terminal postar në Korotych, rajoni Kharkiv, duke vrarë katër persona”, shkroi Zelensky teksa theksoi se Rusia duhet të mësojë se i ftohti nuk do ta ndihmojë të fitojë luftën.

Ndërkohë SHBA dhe OKB dënuan sulmet e ditëve të fundit me raketat Oreshnik.

“Përdorimi javën e kaluar i raketës me rreze të mesme veprimi,”përbën një përshkallëzim të mëtejshëm të rrezikshëm dhe të pashpjegueshëm të kësaj lufte”, i tha Këshillit të Sigurimit zëvendësambasadorja e SHBA-së në OKB, Tammy Bruce.

Shoqata Kombëtare e gjyqtarëve të Republikës së Shqipërisë kundërshton me shqetësim projektligjin e Kuvendit për statusin e gjyqtarëve dhe prokurorëve.

Në një deklaratë publike deklarojnë se kjo paketë ndryshime të dërguara nga Kuvendi për konsultim, rrezikon të bjerë ndesh me parimet themelore të shtetndërtimit, si ndarja dhe balancimi i pushteteve dhe pavarësia e gjyqësorit.

Shoqata vlerëson si shumë problematike nga pikëpamja kushtetuese normën përmes së cilës propozohet se kryetarët në detyrë të gjykatave të shkallës së parë dhe të apelit të juridiksionit të përgjithshëm dhe atij administrativ konfirmohen si kryetarë të emëruar deri në datën 31 dhjetor 2028, duke shmangur sakaq garën për këto poste drejtuese në pushtetin gjyqësor.

Kjo dispozitë, sipas Shoqatës “tenton të uzurpojë pushtetin që Kushtetuta i ka dhënë Këshillit të Lartë Gjyqësor në emërimin e kryetarëve të gjykatave”.

“Emërimi në pozicionin e kryetarit të gjykatës konsiderohet si ngritje në detyrë sipas ligjit nr. 96/2016 dhe për këtë mund të disponojë vetëm Këshilli i Lartë Gjyqësor. Së dyti, në mënyrë të çuditshme, kjo dispozitë shtrihet vetëm ndaj gjykatave të juridiksionit të përgjithshëm dhe atyre administrative dhe nuk përfshin gjykatat e posaçme.

Së treti, projektligji nuk mban në konsideratë faktin se KLGJ-ja tashmë ka miratuar aktin normativ përkatës lidhur me procedurën e zgjedhjes së kryetarëve të gjykatave të shkallës së parë dhe të apelit, akt i cili ka hyrë në fuqi në datën 1 janar 2026 dhe pritet t’i sjellë efektet shumë shpejt, me hapjen e garës për postet e kryetarëve në këto gjykata, si dhe faktin se për një periudhë prej gati gjashtë vitesh gjykatat e shkallës së parë dhe të apelit janë drejtuar nga zëvendëskryetarët, të cilët kanë ushtruar funksionet e kryetarit në detyrë.

Kjo gjë e bën jo vetëm të panevojshëm caktimin e kryetarëve të gjykatave nga ana e Kuvendit, por sjell edhe cenimin e parimeve kushtetuese të ndarjes së pushteteve dhe pavarësisë së pushtetit gjyqësor”, thuhet në këtë deklaratën e siguruar nga gazetarja e Top Channel Anila Hoxha.

Duke kujtuar se tentativa të ngjashme për miratimin e normave të tilla me karakter ad personam kanë dështuar pasi janë përballur me gjykimin kushtetues, Shoqata i bën thirrje Kuvendit “të mos përpiqet të cenojë standardet e shtetit të së drejtës”.

Deklarata e plotë:

Shoqata Kombëtare e Gjyqtarëve të Republikës së Shqipërisë është një njohur me projektligjin “Për disa shtesa dhe ndryshime në ligjin nr. 96/2016 “Për statusin e gjyqtarëve dhe prokurorëve në Republikën e Shqipërisë””, si pjesë e një pakete ndryshimesh të ligjeve të reformës në drejtësi, të dërguar nga ana e Kuvendit, për konsultim.

Në parim, Shoqata është shprehur gjithmonë e gatshme për të bashkëpunuar me Kuvendin dhe çdo institucion tjetër në përmirësimin e kuadrit ligjor që normon statusin e magjistratëve si dhe organizimin dhe veprimtarinë e organeve të drejtësisë dhe të qeverisjes së tyre.

Megjithatë, kjo Shoqatë thekson se çdo ndryshim normativ duhet të jetë i kujdesshëm, të mos bjerë ndesh me parimet themelore të shtetndërtimit, si ndarja dhe balancimi i pushteteve dhe pavarësia e gjyqësorit, si dhe duhet të synojë perfeksionimin e ligjeve bazë të reformës në sistemin e drejtësisë dhe jo të zhbëjë sukseset e arritura deri tani në këtë drejtim.

Shoqata konstaton se në projektligjin “Për disa shtesa dhe ndryshime në ligjin nr. 96/2016 “Për statusin e gjyqtarëve dhe prokurorëve në Republikën e Shqipërisë””, të paraqitur nga ana e Kuvendit, ndër të tjera, prezantohet edhe një normë e cila vlerësohet si shumë problematike nga pikëpamja kushtetuese.
Konkretisht bëhet fjalë për nenin 12 të këtij projektligji, që synon të shtojë nenin 170/3 në ligjin nr. 96/2016 “Për statusin e gjyqtarëve dhe prokurorëve ne Republikën e Shqipërisë”. Nëpërmjet kësaj norme, kryetarët në detyrë të gjykatave të shkallës së parë dhe të apelit të juridiksionit të përgjithshëm dhe atij administrativ konfirmohen si kryetarë të emëruar deri në datën 31 dhjetor 2028, duke shmangur sakaq garën për këto poste drejtuese në pushtetin gjyqësor.

Shoqata Kombëtare e Gjyqtarëve të Republikës së Shqipërisë thekson se një dispozitë e tillë, së pari, tenton të uzurpojë pushtetin që Kushtetuta i ka dhënë Këshillit të Lartë Gjyqësor në emërimin e kryetarëve të gjykatave. Në nenin 147/a, pika 1, shkronja “a”, të Kushtetutës, parashikohet se Këshilli i Lartë Gjyqësor emëron, vlerëson, ngre në detyrë dhe transferon gjyqtarët e të gjitha niveleve.

Emërimi në pozicionin e kryetarit të gjykatës konsiderohet si ngritje në detyrë sipas ligjit nr. 96/2016 dhe për këtë mund të disponojë vetëm Këshilli i Lartë Gjyqësor. Së dyti, në mënyrë të çuditshme, kjo dispozitë shtrihet vetëm ndaj gjykatave të juridiksionit të përgjithshëm dhe atyre administrative dhe nuk përfshin gjykatat e posaçme. Së treti, projektligji nuk mban në konsideratë faktin se KLGJ-ja tashmë ka miratuar aktin normativ përkatës lidhur me procedurën e zgjedhjes së kryetarëve të gjykatave të shkallës së parë dhe të apelit, akt i cili ka hyrë në fuqi në datën 1 janar 2026 dhe pritet t’i sjellë efektet shumë shpejt, me hapjen e garës për postet e kryetarëve në këto gjykata, si dhe faktin se për një periudhë prej gati gjashtë vitesh gjykatat e shkallës së parë dhe të apelit janë drejtuar nga zëvendëskryetarët, të cilët kanë ushtruar funksionet e kryetarit në detyrë. Kjo gjë e bën jo vetëm të panevojshëm caktimin e kryetarëve të gjykatave nga ana e Kuvendit, por sjell edhe cenimin e parimeve kushtetuese të ndarjes së pushteteve dhe pavarësisë së pushtetit gjyqësor.

Shoqata sjell në vëmendje se edhe tentativa të ngjashme për miratimin e normave të tilla me karakter ad personam kanë dështuar pasi janë përballur me gjykimin kushtetues. Përmendim këtu vendimin nr. 34, datë 10.04.2017, të Gjykatës Kushtetuese, me të cilin është shfuqizuar, ndër të tjera, neni 161, pika 3, e ligjit nr. 96/2016 “Për statusin e gjyqtarëve dhe prokurorëve në Republikën e Shqipërisë”, dispozitë e cila synonte të ndërpriste mandatin e Kryetarit të Gjykatës së Lartë si dhe të kryetarëve të gjykatave të tjera. Në këto rrethana, Shoqata fton Kuvendin e Republikës së Shqipërisë që të mos përpiqet të cenojë standardet e shtetit të së drejtës, duke dëmtuar arritjet e realizuara përmes ngritjes së organeve të reja të qeverisjes së pushtetit gjyqësor, pushtet i cili është në përfundim të procesit të reformimit si dhe që të mbajë në konsideratë jurisprudencën udhërrëfyese të Gjykatës Kushtetuese. Nga ana tjetër, ajo është në çdo moment e hapur për të bashkëpunuar dhe ofruar kontributin e saj në përmirësimin e procesit të ligjbërjes.

Presidenti amerikan, Donald Trump, ka thënë se çdo vend që bën biznes me Iranin do të përballet me një normë tarife prej 25 për qind për çdo tregti me SHBA-në, ndërsa Uashingtoni po shqyrton një përgjigje ndaj situatës në Iran, ku po zhvillohen protestat më të mëdha antiqeveritare të viteve të fundit.

“Me efekt të menjëhershëm, çdo vend që bën biznes me Republikën Islamike të Iranit do të paguajë një tarifë prej 25 për qind për çdo dhe të gjithë biznesin që kryhet me Shtetet e Bashkuara të Amerikës”, tha Trump në një postim në Truth Social.

Tarifat paguhen nga importuesit amerikanë të mallrave nga ato vende. Irani, anëtar i grupit të vendeve prodhuese të naftës OPEC, është sanksionuar rëndë nga Uashingtoni prej vitesh.

Ai eksporton pjesën më të madhe të naftës së tij në Kinë, ndërsa Turqia, Iraku, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe India janë ndër partnerët e tjerë kryesorë tregtarë.

“Ky urdhër është përfundimtar dhe përfundues”, tha Trump pa dhënë ndonjë detaj të mëtejshëm.

Ende nuk është publikuar dokumentacion zyrtar nga Shtëpia e Bardhë për këtë politikë në faqen e saj të internetit, as informacion mbi autoritetin ligjor që Trump do të përdorte për të vendosur tarifat, apo nëse ato do të synonin të gjithë partnerët tregtarë të Iranit. Shtëpia e Bardhë nuk iu përgjigj një kërkese për koment nga agjencia Reuters.

Ambasada kineze në Uashington kritikoi qasjen e Trumpit, duke thënë se Kina do të marrë “të gjitha masat e nevojshme” për të mbrojtur interesat e saj dhe kundërshtoi “çdo sanksion të paligjshëm unilateral dhe juridiksion me shtrirje të gjatë”.

“Qëndrimi i Kinës kundër vendosjes pa dallim të tarifave është i qëndrueshëm dhe i qartë. Luftërat tarifore dhe luftërat tregtare nuk kanë fitues, dhe detyrimi dhe presioni nuk mund të zgjidhin problemet”, tha një zëdhënës i ambasadës kineze në Uashington në X.

Japonia dhe Koreja e Jugut, të cilat ranë dakord për marrëveshje tregtare me SHBA-në vitin e kaluar, thanë të martën se po monitorojnë nga afër zhvillimet.

“Ne … planifikojmë të marrim çdo masë të nevojshme sapo veprimet konkrete të qeverisë së SHBA-së të bëhen të qarta”, tha ministria e tregtisë e Koresë së Jugut në një deklaratë.

Zëvendësshefi i Sekretariatit të Kabinetit të Japonisë, Masanao Ozaki, u tha gazetarëve se Tokio do të “shqyrtojë me kujdes përmbajtjen konkrete të çdo mase sapo ato të bëhen të qarta, si edhe ndikimin e tyre të mundshëm mbi Japoninë, dhe do të reagojë në mënyrë të përshtatshme”.

Irani, i cili pati një luftë 12-ditore me aleatin e SHBA-së, Izraelin, vitin e kaluar dhe objektet bërthamore të të cilit u bombarduan nga ushtria amerikane në qershor, po përjeton demonstratat më të mëdha antiqeveritare të viteve të fundit.

Trump ka thënë se SHBA-ja mund të takohet me zyrtarë iranianë dhe se ai ka qenë në kontakt me opozitën iraniane, ndërsa ushtron presion mbi udhëheqësit e vendit, duke përfshirë edhe kërcënime për veprime ushtarake.

Teherani tha të hënën se po i mban të hapura kanalet e komunikimit me Uashingtonin, ndërsa Trump po shqyrtonte se si të përgjigjej ndaj situatës në Iran, e cila ka qenë një nga testet më të rënda për sundimin klerikal në vend që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979.

Demonstratat evoluan nga ankesa për vështirësi të rënda ekonomike në thirrje sfiduese për rrëzimin e establishmentit klerikal thellësisht të rrënjosur. Grupi për të drejtat e njeriut me bazë në SHBA, HRANA, tha se kishte verifikuar vdekjen e 599 personave – 510 protestues dhe 89 pjesëtarë të forcave të sigurisë – që nga fillimi i protestave më 28 dhjetor.

Ndërsa sulmet ajrore ishin një nga shumë alternativat e hapura për Trump, “diplomacia është gjithmonë opsioni i parë për presidentin”, tha të hënën sekretarja për shtyp e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt.

Gjatë mandatit të tij të dytë në detyrë, Trump ka kërcënuar shpesh dhe ka vendosur tarifa ndaj vendeve të tjera për shkak të lidhjeve të tyre me kundërshtarët e SHBA-së dhe për politika tregtare që ai i ka përshkruar si të padrejta ndaj Uashingtonit.

Politika tregtare e Trumpit është nën presion ligjor, pasi Gjykata e Lartë e SHBA-së po shqyrton rrëzimin e një pjese të gjerë të tarifave ekzistuese të Trumpit.

Irani eksportoi produkte në 147 partnerë tregtarë në vitin 2022, sipas të dhënave më të fundit të Bankës Botërore.

Duket se Uashingtoni i ka rikthyer në agjendë veprimet ushtarake kundër Iranit, në një kohë kur po ndodh një shtypje gjithnjë e më vdekjeprurëse ndaj protestuesve në qytete dhe qyteza në të gjithë vendin.

Raporte të pakonfirmuara thonë se më shumë se 500 njerëz janë vrarë – edhe pse disa grupe për të drejtat e njeriut thonë se numri i viktimave mund të jetë disa herë më i lartë – gjatë shtypjes së kryengritjes.

Protestat e javëve të fundit janë shndërruar në njërën prej sfidave më të mëdha ndaj sundimit klerikal që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979, përcjell A2.

Demonstratat u nxitën nga inflacioni i madh dhe rënia e shpejtë e monedhës kombëtare, por më pas u shndërruan në një protestë më të gjerë kundër autoriteteve të vendit.

Uashingtoni, por edhe Teherani kanë lënë të kuptohet se janë të hapur për bisedime. Por, presidenti amerikan, Donald Trump, ka thënë se SHBA-ja mund të ndërmarrë veprime gjithsesi, duke pasur parasysh raportet për veprime brutale kundër protestuesve.

“Ne mund të takohemi me ta. Një takim po organizohet, por mund të na duhet të veprojmë për shkak të asaj që po ndodh para takimit”, u tha Trump gazetarëve në bordin e avionit të Forcës Ajrore më 11 janar.

Ministri i Jashtëm i Iranit, Abbas Araqchi, tha më 12 janar: “Republika Islamike e Iranit nuk po kërkon luftë, por është plotësisht e përgatitur për luftë”.

Pra, cilat janë opsionet e Uashingtonit nëse diplomacia dështon?

Sulme të kufizuara

Nga ana pozitive, sulmet e kufizuara ndaj objektivave simbolike do të përfshinin më pak rrezik për Forcat e Armatosura Amerikane dhe për goditjen e civilëve.

Ato gjithashtu do të kryheshin më lehtë brenda kapaciteteve ushtarake të SHBA-së në rajon dhe përtej tij, dhe teorikisht mund të kryheshin pa përfshirjen e aleatëve të SHBA-së në Gjirin Persik.

Disa analistë kanë thënë se ky opsion ka disa mangësi, kryesisht sepse i mundëson regjimit të mobilizojë mbështetje patriotike dhe të largojë vëmendjen nga ankesat që ushqejnë demonstratat mbarëkombëtare, duke shkaktuar njëkohësisht pak dëme reale.

Gjithashtu, mund t’u dërgojë shenjë protestuesve se Uashingtoni nuk po iu del në ndihmë tyre kur po vriten dhe po arrestohen nga forcat iraniane të sigurisë.

Një shembull i një caku të tillë do të ishte një strukturë si kazermat e policisë, të paramilitarëve Basij ose të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC).

Një fushatë e qëndrueshme

Një fushatë më e bashkërenduar sulmesh kundër IRGC-së do të mundë të kishte më shumë ndikim, veçanërisht nëse do të zgjerohej dhe do të përfshinte sulme ndaj objekteve raketore iraniane, komandës dhe kontrollit, si dhe forcave të tjera të sigurisë.

Një problem është se forcat detare amerikane aktualisht nuk ndodhen në rajon në numër dhe kapacitet të mjaftueshëm. Aeroplanmbajtësja më e afërt, USS Abraham Lincoln, ndodhet aktualisht në Detin e Kinës Jugore, ku po kryen stërvitje me municion të vërtetë. Ajo është disa ditë lundrim larg Gjirit Persik.

Forcat amerikane kanë baza ushtarake në rajon, në vende si Kuvajti, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Katari. Por, këto vende, sipas raportimeve, i kanë kërkuar Uashingtonit të mos ndërmarrë veprime ushtarake.

Shumëkush do të ishte i shqetësuar nga ndonjë kundërsulm iranian. Gjatë luftës 12-ditore në qershor, kur Izraeli dhe Shtetet e Bashkuara goditën programin bërthamor të Iranit, një sulm raketor iranian ndaj një baze ajrore në Katar shkaktoi shqetësim të madh.

Ai sulm ishte kryesisht simbolik, por Irani ka kërcënuar me hakmarrje ndaj çfarëdo sulmi të ri amerikan dhe këtë herë hakmarrja mund të jetë më e fortë. Eksportet e lëndëve djegëse fosile të aleatëve të SHBA-së në Gjirin Persik, që kalojnë përmes Ngushticës së Hormuzit, mund të ndërpriten. Edhe Izraeli mund të sulmohet, duke ngritur rrezikun e një konflikti më të gjerë rajonal.

“Gjendja e tanishme për Republikën Islamike është ekzistenciale. Kjo është një betejë… që synon drejtpërdrejt vetë natyrën dhe thelbin e regjimit”, tha për Radion Farda të Radios Evropa e Lirë Ali Mamouri, hulumtues në Universitetin Deakin në Australi.

“Nëse sulmohet, pothuajse me siguri do të kundërpërgjigjet me të gjitha kapacitetet që ka në dispozicion”, tha ai.

Forcat speciale, atentati

Pas rrëzimit të udhëheqësit të Venezuelës, Nicolas Maduro, a është lideri suprem i Iranit, Ali Khamenei, i radhës në listë e arrestimit nga forcat speciale amerikane?

Një operacion i tillë duket i pamundur. Forcat amerikane ishin të grumbulluara rreth Venezuelës në numër shumë më të madh dhe u ndihmuan gjithashtu nga burime inteligjence brenda regjimit, sipas raportimeve.

Një tjetër skenar mund të ishte atentati, duke e rrëzuar regjimin dhe duke nxitur një luftë për pushtet brenda Iranit. Kjo do të varej shumë nga të dhënat e shkëlqyera të inteligjencës.

Mangësi kryesore këtu do të ishte se rezultati është i paparashikueshëm dhe mund të çojë në kaos dhe gjakderdhje më të madhe. Megjithatë, një regjim i ri, madje edhe një i udhëhequr nga IRGC-ja, mund të jetë i gatshëm të bashkëpunojë me Uashingtonin.

“Mendoj se kjo është e mundshme”, tha për Radion Farda më 6 janar Michael Rubin, ish-zyrtar i Pentagonit dhe hulumtues i lartë në Institutin Amerikan të Ndërmarrjeve me seli në Uashington.

Bllokada, sulme kibernetike, armë zanore

Trump ka edhe opsione të tjera mbi tavolinën e tij në Zyrën Ovale.

“Është mjaft e mundshme që po shqyrtohen edhe opsione joushtarake. Këto mund të përfshijnë një bllokadë të plotë ekonomike ndaj Iranit për të parandaluar eksportet e tij të naftës drejt Kinës ose sulme kibernetike që ndërpresin sistemet e komunikimit dhe vendimmarrjes të agjencive iraniane të sigurisë”, i tha Radios Farda Ali Vaez, drejtor i projektit për Iranin në Grupin Ndërkombëtar të Krizave.

Sulmet kibernetike kanë ndodhur edhe më parë.

Në vitin 2021, stacionet e karburantit në Iran u vunë në shënjestër të një sulmi kibernetik, për të cilin Irani fajësoi Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin pa paraqitur prova.

Sulme të ngjashme kanë ndodhur edhe më vonë.

Në vitin 2019, Irani pretendoi se kishte zbuluar një rrjet spiunazhi të CIA-s pas një sulmi kibernetik ndaj sistemeve të armëve. Mediat amerikane në atë kohë raportuan se ishte një sulm amerikan, duke cituar zyrtarë qeveritarë anonimë.

Mund të ketë gjithashtu opsione për sulme më pak konvencionale.

Pas operacionit amerikan në Venezuelë, zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt, shpërndau komente që pretendohet se janë bërë nga një person që i mbijetoi një sulmi me armë zanore.

“Ishte si një valë zanore jashtëzakonisht e fortë. Papritur ndjeva sikur koka po më shpërthente nga brenda. Të gjithëve na filloi gjakderdhja nga hunda. Disa po villnin gjak. Ramë përtokë, të paaftë për të lëvizur”, citohej të ketë thënë ai.

Megjithatë, ky raport nuk është konfirmuar në mënyrë të pavarur apo zyrtare.

Më 13 janar 2026, moti në vendin tonë pritet të mbetet kryesisht i qëndrueshëm, me alternime kthjellimesh dhe vranësirash mesatare, hera-herës të dendura.

Në orët e mëngjesit dhe të mbrëmjes, zonat luginore mund të përballen me mjegull, e cila mund të ulë dukshmërinë

Era do të fryjë nga drejtimi verilindor–lindor me shpejtësi mesatare rreth 7 metra për sekondë. Deti do të jetë i qetë, me valëzim të forcës 1–2 ballë.

Meteorologët rekomandojnë kujdes gjatë udhëtimeve në zonat me mjegull dhe mbajtje të ngrohtë për orët e mëngjesit dhe mbrëmjes.

Dashi-Sot do të ndiheni të përhumbur dhe plotësisht pa dëshirën për t’u çuar nga shtrati. Kjo do të bëjë që humori të mos jetë i mirë. Merrni kohën e mjaftueshme për t’u menduar dhe nxirrni një përfundim lidhur me telashin në të cilën jeni përfshirë.

Demi-Mos rrini në një vend, bëhuni të zotët e vetes dhe jepini zgjidhje problemeve. Duhet të përballeni me të tjerët dhe t’u tregoni se jeni ende në “lojë”. Mos harroni se është fillim viti dhe duhet të motivoni veten për të ecur përpara.

Binjakët-Ideja se do të keni plane dhe do të jeni pranë familjes ju mban të motivuar. Mezi po prisni të mbyllni punët e fundit. Në biznes gjërat do të ecin sipas planeve. Të gjithë do i keni afër vetes dhe kjo do t’ju stimulojë më shumë për të punuar.

Gaforrja-Do të kërkoni dhe nuk do të lini gurë pa lëvizur derisa të gjeni rehatinë tuaj. Pjesën më të madhe të ditës do e kaloni me miqtë më të afër dhe kjo do ju kënaqë pafund. Sjellja juaj e butë do të bëjë shumë njerëz për vete.

Luani-Sot do t’i kushtoni shumë vëmendje punës tuaj. Edhe pse mendoni se nuk jeni në vendin e duhur për të shfaqur të gjithë talentin tuaj, gaboheni. Shumë shpejt të gjitha do të shpërblehen. Mos u shqetësoni.

Virgjëresha-Një ditë plot meditime dhe momente të bukura do të jetë kjo e sotmja. Do të gjeni paqen brenda vetes tuaj dhe kjo është shumë e rëndësishme. Një takim do bëjë që zemra juaj të rrahë fort.

Peshorja-Kjo nuk do të jetë dita juaj, prandaj bëni kujdes nga ato që do të thoni dhe me njerëzit që do të përballeni. Mos harroni se jo të gjithë njerëzit janë dashamirës dhe duan të mirën tuaj.

Akrepi-Kjo do të jetë dita me më shumë telashe e gjithë javës. Probleme të shumta do të shfaqen drejt jush. Është mirë të ruani qetësinë dhe t’i zgjidhni me kujdes dhe maturi. Nëse nxitoheni do i prishni shumë punë vetes.

Shigjetari-Të gjitha problemet tuaja do të marrin zgjidhje në mënyrë më të mirë të mundshme. Dikush do të bëjë të pamundurën që të dilni nga kjo vorbull në të cilën jeni përfshirë. Një udhëtim do të shfaqet në horizont, mos thoni jo.

Bricjapi-Nëse jeni artist, interpretues, sipërmarrës çështjet e karrierë do të kenë përparësi. Ndërsa përsa i përket çështjeve personale, të tjerët janë duke pritur që ta bëni ju hapin të parët. Mos nguroni të surpizoni partnerin.

Ujori-Do e kaloni ditën duke menduar, por paqja mendore do të jetë shumë e largët. Disa rrethana të pashmangshme do ju detyrojnë të pranoni disa gjëra për të cilat jeni shprehur gjithmonë kundër. Falë përkushtimit ndaj të tjerëve do të kaloni gjithçka me sportivitet.

Peshqit-Kjo e premte do të jetë shumë produktive. Energjia dhe entuziazmi do të jenë me ju përgjatë gjithë ditës për të arritur të gjitha qëllimet tuaja. Takimet me eprorët do të japin rezultatet e pritshme.

Kryeministri Edi Rama ndodhet në Abu Dhabi, ku po merr pjesë në nisjen e Samitit të Javës së Zhvillimit të Qëndrueshëm.

Përmes një postimi në rrjetet sociale, Rama ka ndarë foto nga eventi, ku shihet në takim me presidentin e Emirateve të Bashkuara Arabe, Sheikh Mohammed bin Zayed Al Nahyan.

Kreu i qeverisë e cilësoi presidentin e Emirateve si një mik të madh të Shqipërisë, duke vlerësuar marrëdhëniet mes dy vendeve dhe rëndësinë e bashkëpunimit në fushën e zhvillimit të qëndrueshëm.

“Abu Dhabi – Nisja e Samitit të Javës së Zhvillimit të Qëndrueshëm, nën kujdesin e veçantë të Presidentit Sheikh Mohammed bin Zayed Al Nahyan, një mik i madh i Shqipërisë”, shkruan Rama në rrjetet sociale.

Një nga pamjet e shumta virale të përmbytjeve që kanë zgjatur për rreth një javë në vend ishte edhe momenti që tregonte një rrjedhje uji nga tavani në Tunelin e Llogarasë.

Ndërsa ishte i ftuar në emisionin “Opinion” në TV Klan, eksperti për menaxhimin e burimeve ujore, Arduen Karagjozi, shpjegoi procesin nga pikëpamja gjeologjike, se përse mund të ketë ndodhur kjo gjë.

Biseda në studio:

Blendi Fevziu: Pati ujë në disa segmente të Tunelit të Llogarasë, që m’u duk pak e çuditshme. Karagjozi, çfarë mund të jetë? Aty nuk doli ujë gjatë punimeve për hapjen e tunelit, domethënë ishte i thatë gjithë gjithi. Tani është shkëmb shumë i fortë.

Arduen Karagjozi: Sepse punimet janë bërë përgjithësisht në kohë të thatë dhe nuk ka pasur këtë intensitet reshjesh.

Blendi Fevziu: Është punuar për 3 vjet aty, dimër-verë…

Arduen Karagjozi: Klodi e di më mirë, por nga informacioni që unë di nga gjeologjia, aty formacionet gjeologjike gëlqerore, të cilat filtrojnë ujë nga mali, dhe fakti që në pjesën e poshtme nuk ka fare burime, nënkupton që ato nuk kapin ndonjë shtresë të fisur që të krijojë mbajtje të ujit sipër dhe, normalisht, i gjithë uji, siç bie nga mali, futet nëpër këto hapësira që ka shkëmbi gëlqeror dhe shkon drejt detit. Në këtë rast, tuneli ka depërtuar në këto shtresa dhe, në rastet kur bie shi, kjo kullon ujë sipër.

Blendi Fevziu: Por kjo ndodhi këtë herë, sepse ka rënë shi një vit…

Arduen Karagjozi: Po, sepse këtë herë niveli i ujit ka qenë më i lartë dhe ka krijuar një ngarkesë më të madhe se ato të mëparshmet.

Blendi Fevziu: Krijon dëmtim?

Arduen Karagjozi: Nuk e besoj, është një ç’fryrje presioni. Besoj se do të ketë water-stop në pjesën që lidh dy segmentet me njëra-tjetrën, por presioni këtë herë duhet të ketë qenë më i madh, por s’besoj të ketë probleme të qëndrueshmërisë në asnjë rast.

U deshën vetëm disa ditë me mot të keq që i gjithë vendi ynë, të kalonte në një situatë alarmante për shkak të reshjeve të dendura të shiut.

Sasitë e lartë të reshjeve, bënë që lumenjtë të “tërboheshin” dhe të vërshonin drejt zonave të banuara, duke përmbytur qindra banesa, mijëra hektarë tokë bujqësore dhe duke lënë me sytë nga qielli mijëra shqiptarë, të cilëve nuk u ngeli gjë tjetër vetëm se të luteshin që reshjet të pushonin.

Disa qarqe ishin më problematike për shkak të prurjeve të lumenjve, si Vjosa, Semani, Shkumbini etj…, kurse në disa qarqe të tjera më problematikë ishte rrëshqitja e dherave siç ndodhi jo pak herë në aksin Qukës-Qafë Plloçë, Mirditë, Gjirokastër, Tuneli i Murrizit, Velipojë, Shëngjin, etj.

Duke diskutuar në emisionin “Opinion” në Tv Klan lidhur me këtë situatë të vështirë që kaloi Shqipëria dhe duke renditur faktorët kryesorë që përshkallëzuan situatën e përmbytjeve, eksperti i mjedisit, Mihallaq Qirjo tha se një ndër arsyet madhore është shpyllëzimi.

“Rrëshqitjet ndodhin edhe për një arsye tjetër madhore, siç është dëmtimi i jashtëzakonshëm që u kemi bërë pyjeve dhe shkurreve”, tha ai.

Nëpërmjet shifrave ai tregoi abuzimin kolosal që kemi bërë më shfrytëzimin e pyjeve. Eksperti tha se vendi ynë është i veshur me 40% pyje, nga të cilat ne shfrytëzojmë 30%, gati më shumë se treçerekun e të gjithës.

“Sistemi rrënjor i një peme mban tokën aty pranë dhe shërben sasia e ujit që bie të mbahet dhe të kalojë më ngadalë në mënyrë që të mos krijojë rrëshqitjet masive. Po të ndalemi te rrugët ku ka pasur rrëshqitje dherash do të shikojmë që në të gjithë pjesët e tyre lart janë zona të zhveshura.  30% e shpërfaqjes pyjore të vendit tonë është dëmtuar në këto kohë. Shqipëria është veshur me 40% pyje, nga të cilat 30% ne i kemi shfrytëzuar.

Ne çdo vit konsumojmë dyfishin e sasisë që pyllin rigjeneron dhe presim që pylli të na japë të mirën që të mbajë shiun nesër. Një nga arsyet kryesor është që ne kemi zhveshur skarpatet, kemi zhveshur të gjitha këto zona, pastaj pasoja është e tillë. Mbjellja e pemëve do të ndikonte për të stabilizuar terrenin. Nëse ne duhet të bëjmë një infrastrukturë të tillë masa të tjera duhen marrë në mënyrë që të shmangen rrëshqitjet”, shtoi eksperti.

Marrëdhënia mes Shteteve të Bashkuara dhe Iranit është një nga historitë më të gjata, më të ndërlikuara dhe më shpërthyese të politikës ndërkombëtare moderne. Ajo nuk ka qenë kurrë lineare, as e qetë, por e ndërtuar mbi trauma historike, mosbesim të thellë dhe përplasje interesash që, dekadë pas dekade, e kanë afruar rajonin gjithnjë e më shumë drejt konfliktit të hapur. Për ta kuptuar përse sot SHBA dhe Irani flasin gjuhën e kërcënimeve, duhet të kthehemi më shumë se shtatë dekada pas, në një moment që për iranianët mbetet fillimi i gjithçkaje.

Në vitin 1953, Agjencia Qendrore e Inteligjencës e Shteteve të Bashkuara, në bashkëpunim me shërbimet britanike, ndihmoi në rrëzimin e kryeministrit të zgjedhur në mënyrë demokratike, Mohammad Mossadegh. Faji i tij ishte nacionalizimi i industrisë së naftës, një hap që prekte drejtpërdrejt interesat perëndimore. Grushti i shtetit riktheu në pushtet Shahun Mohammad Reza Pahlavi dhe mbolli një mosbesim të thellë ndaj Amerikës, i cili për shumë iranianë mbetet i gjallë edhe sot. Për Uashingtonin, Irani u shndërrua në një aleat strategjik në Lindjen e Mesme; për iranianët, Amerika u pa si fuqia që rrëzoi vullnetin e tyre politik.

Për dekada, Shahu sundoi me mbështetjen e SHBA-së, duke ndërtuar një regjim autoritar, të modernizuar nga jashtë, por gjithnjë e më të shkëputur nga realiteti i brendshëm i vendit. Irani u pajis me armë amerikane, me teknologji ushtarake dhe madje me kapacitete bërthamore civile. Në vitet ’60, SHBA i dha Iranit një reaktor bërthamor dhe uranium të pasuruar, në një kohë kur askush nuk e imagjinonte se pikërisht bërthamori do të kthehej në thelbin e konfliktit. Por ndërkohë, pakënaqësia brenda vendit po rritej, dhe në fund të viteve ’70 ajo shpërtheu.

Protestat masive kundër Shahut, përplasjet e dhunshme në rrugë dhe represioni shtetëror e bënë të pashmangshëm rrëzimin e regjimit. Në janar 1979, Shahu u largua nga Irani nën masa të rrepta sigurie. Vetëm pak javë më vonë, Ajatollah Ruhollah Khomeini u kthye nga mërgimi dhe u prit nga turma gjigante, duke marrë drejtimin e Revolucionit Islamik. Me përmbysjen e Shahut, u rrëzua edhe rendi pro-amerikan në Teheran. Irani u shpall Republikë Islamike dhe Amerika u identifikua si armiku kryesor, simbol i ndërhyrjes, padrejtësisë dhe dominimit perëndimor.

Armiqësia u bë e pakthyeshme në nëntor të vitit 1979, kur studentë iranianë pushtuan ambasadën amerikane në Teheran dhe morën peng dhjetëra diplomatë. Pesëdhjetë e dy prej tyre u mbajtën për 444 ditë, një krizë që tronditi Shtetet e Bashkuara dhe i dha fund çdo iluzioni për një marrëdhënie normale. Presidenti amerikan Jimmy Carter e përshkroi pengmarrjen si një moment që bashkoi popullin amerikan kundër Iranit. SHBA ndërpreu marrëdhëniet diplomatike, ngriu asetet iraniane dhe vendosi sanksione që do të shënonin fillimin e një epoke të re përplasjesh.

“Asnjë veprim nuk e ka bashkuar kaq fuqishëm publikun amerikan drejt unitetit në dekadën e fundit sa mbajtja peng e njerëzve tanë në Teheran. Sot qëndrojmë si një popull i vetëm”, thoshte Jimmy Carter
President i SHBA.

Vitet që pasuan ishin të mbushura me tensione, luftëra të tërthorta dhe ngjarje që thelluan hendekun. Në vitin 1988, një anije luftarake amerikane rrëzoi gabimisht një avion pasagjerësh iranian mbi Gjirin Persik, duke vrarë të 290 personat në bord. Për Iranin, kjo ishte provë se jeta e civilëve të tij kishte pak vlerë për Uashingtonin. Për SHBA-në, incidenti u shpall një tragjedi e paqëllimshme. Por plagët politike dhe emocionale mbetën të hapura.

Pas sulmeve terroriste të 11 shtatorit, Irani u rikthye fuqishëm në fokusin e politikës amerikane. Në vitin 2002, presidenti George W. Bush e përfshiu Iranin në atë që ai e quajti “Boshti i së Keqes”, duke e akuzuar për mbështetje të terrorizmit dhe për përpjekje për të siguruar armë të shkatërrimit në masë. Pikërisht në këtë periudhë, programi bërthamor iranian u shndërrua në çështjen qendrore të përplasjes. Zbulimi i objekteve në Natanz, Isfahan dhe më pas Fordow ngriti alarmin në Perëndim dhe çoi në një regjim të ashpër sanksionesh që goditi rëndë ekonominë iraniane

“Shtetet si këto dhe aleatët e tyre terroristë përbëjnë një bosht të së keqes, duke u armatosur për të kërcënuar paqen e botës duke kërkuar armë të shkatërrimit në masë. Këto regjime paraqesin një rrezik të madh dhe në rritje. Ata mund t’i ofrojnë këto armë terroristëve, duke u dhënë atyre mjetet për të përballuar urrejtjen e tyre. Ata mund të sulmojnë aleatët tanë ose të përpiqen të shantazhojnë Shtetet e Bashkuara.”, shprehej George W Bush.

Pas vitesh izolimi dhe presioni, në vitin 2015 u arrit ajo që u konsiderua një fitore e diplomacisë: marrëveshja bërthamore mes Iranit dhe gjashtë fuqive botërore. Teherani pranoi të kufizonte programin bërthamor në këmbim të heqjes së sanksioneve.

Federicha Mogherini: Sot është një ditë historike. Është një nder i madh për ne të njoftojmë se kemi arritur një marrëveshje për çështjen bërthamore iraniane. Me guxim, vullnet politik, respekt të ndërsjellë dhe udhëheqje, ne realizuam atë që bota po shpresonte. Një angazhim të përbashkët për paqen dhe për të bashkuar duart në mënyrë që ta bëjmë botën tonë më të sigurt.

U duk për një moment se një kapitull i ri po hapej. Por shpresa zgjati pak. Në vitin 2018, presidenti Donald Trump u tërhoq nga marrëveshja, duke e quajtur atë të dështuar dhe duke rikthyer sanksione shkatërruese për Iranin. Tensionet u përshkallëzuan më tej në vitin 2020, kur SHBA vrau gjeneralin Qassem Soleimani, figurën më të fuqishme ushtarake të Iranit dhe arkitektin e ndikimit iranian në Lindjen e Mesme. Teherani u zotua për hakmarrje, ndërsa rajoni u gjend në prag të luftës së drejtpërdrejtë. Me rikthimin e Donald Trump në Shtëpinë e Bardhë, politika e “presionit maksimal” ndaj Iranit u rivendos, me një mesazh të qartë: Irani nuk mund dhe nuk duhet të ketë armë bërthamore.

Donald Trump: “Ata nuk mund të kenë një armë bërthamore. Me mua është shumë e thjeshtë; Irani nuk mund të ketë një armë bërthamore. Ne nuk duam të jemi të ashpër me Iranin. Ne nuk duam të jemi të ashpër me askënd, por ata thjesht nuk mund të kenë një armë bërthamore.”

Në vitin 2025, pas muajsh negociatash të pasuksesshme dhe paralajmërimesh gjithnjë e më të ashpra, kriza arriti kulmin. Izraeli goditi objektiva iraniane, ndërsa SHBA u përfshi drejtpërdrejt në konflikt. Më 21 qershor, forcat amerikane bombarduan tre objekte bërthamore iraniane, përfshirë Fordow-in, që Uashingtoni e quajti zemra e programit bërthamor të Iranit. Presidenti Trump e shpalli operacionin një sukses historik dhe i bëri thirrje Iranit t’i jepte fund konfliktit. Sot, në fillim të vitit 2026, marrëdhënia SHBA–Iran mbetet e ngrirë mes kërcënimit dhe diplomacisë. Uashingtoni paralajmëron për përgjigje të forta ndaj çdo destabilizimi, ndërsa Teherani këmbëngul se nuk do të dorëzohet ndaj presionit dhe se pasurimi i uraniumit është e drejtë sovrane. Pas më shumë se shtatë dekadash përplasje, një gjë mbetet e qartë: kjo nuk është thjesht një krizë politike, por një konflikt i thellë historik, ku çdo kapitull i ri mbart peshën e të shkuarës dhe rrezikun e së ardhmes.

Karoline Leavitt, Sekretarja e Shtypit e Shtëpisë së Bardhë, ka konfirmuar se Presidenti Donald Trump po shqyrton mundësinë e përdorimit të sulmeve ajrore për të adresuar situatën e tensionuar në Iran.

“Një gjë që Presidenti Trump është shumë i mirë është që gjithmonë i mban të gjitha opsionet e tij në tryezë. Dhe sulmet ajrore janë një nga opsionet shumë, shumë të mundshme që janë në tryezë”, tha ajo.

Ajo theksoi se diplomacia mbetet opsioni i parë për administratën e Trump, por gjithashtu shtoi se Presidenti “nuk ka frikë të përdorë forcën dhe fuqinë vdekjeprurëse të ushtrisë amerikane, nëse dhe kur e sheh të nevojshme.”

Leavitt gjithashtu theksoi se “askush nuk e di këtë më mirë se Irani,” duke iu referuar sulmeve të verës së kaluar ndaj disa instalacioneve bërthamore iraniane, të cilat, sipas Trump, shkaktuan “dëme monumentale.”

Pas një mesazhi fitoreje të lëshuar nga Udhëheqësi Suprem i Iranit më herët gjatë ditës, Leavitt u shpreh se “ajo që po dëgjoni publikisht nga regjimi iranian është mjaft e ndryshme nga mesazhet që administrata po merr privatisht.”

Ajo shtoi se një zyrtar iranian kishte kontaktuar të dërguarin Steve Witkoff, duke theksuar se ky kontakt shprehte “një ton shumë të ndryshëm nga ai që po shihni publikisht.”