Nga Halil Matoshi
Detyra e Kryeministrit ose KryeministĂ«r nâdetyrĂ«!?
Nata nisi me ni shfaqje madhështore idealizmi. Kur Kosova bùhej gadi për pavarësi, heroi ynë nxori në rrugë aktivistët e brumosun mirë me teoritë e revolucionit Trockist (të përhershëm.)
Synimi? Me e luftu Paketën e Ahtisaarit dhe vetë atë pamvarsi shtetnore që diqke për me u lé.
Dhe si në çdo dramë të fortë kombtariste, dikush duhet me e pagu faturën e gjakut.
Mon Balaj dhe Arben Xheladini u dërguen drejt e në kthetrat e dekës. si mish për top, për kauzën e madhe, absurde dhe boshe, të modelueme si sovranizëm, që doket si ni pavarsim ksenifob.
Pamvarsia u shpall, shteti u njoft nga 120 kombe, porse dy jetë të reja u flijuen thjesht për me ndërtu skenografinë e qëllimeve të mfshehta të Albin Kurtit.
Ni çmim i vogël për ni ego të madhe, kishin me thùnë cinikët!?
Tëvona, si çdo përrallë moderne politike, gjithçka vazhdoi me ni rrenë të qepun tegel.
Tue shitĂ« ni keqinformim epik mbi bisedimet me SerbinĂ«. Sipas tyne, Kosova nuk ishte ndoni parajsĂ« me flamingo, po me vorre masive; ni vend ku dĂ«gjohej vetĂ«m ziu i qyqes zĂą aty-kĂ«tu. âNuk kemi me bisedu kurrĂ« me SerbinĂ« pa i kthye tĂ« pagjetunit dhe pa i pagu dĂąmet e luftĂ«s!â, bĂ«rtiste nĂ« megafon âTrocki i PrishtinĂ«sâ qĂ« i thanĂ« dikur Gulit (pĂ«r flokĂ«t si tĂ« futbollistit holandez) me dĂ«shpĂ«rim artificial, lideri i VetĂ«vendosjes, Kurti.
Dhe çfarë ndodhi?
Serbia natyrisht që nuk lëvizi as gishtin e vogël.
Por Albini popullor, ai vrapoi, u ul ne Borellin e VuÄiÄ-in e dikur me Laicak.
Me pasion nĂ«nshkruejti MarrĂ«veshjen e Brukselit dhe sekuencimin e Ohrit. Dhe krejt nĂ« fund, si i çuem kllapie tĂ« gjatĂ« e hipnotizuese, klithi me habi fĂ«mijĂ«rore: âKenka e keqe!?â
Me sa duket, ky ùsht sekreti i Albinizimit: premto parime, nxit konflikte dhe në fund merr disa kmisha, rregullo keavaten e prano krejt çka kundërshtove!
2. Arti i dorzimit, âZajednicaâ dhe nacionalsocializmi pa thoj
Por Albinizimi nuk ndalet me kaq; ai shkëlqen aty ku dështimi shitet si fitore gjeniale.
Kujtoni Këshillin e Evropës. Dera ishte e hapun, anëtarësimin po e merrte praktikisht falas. Duhej vetëm ni gjù e vocerr: me e njoftë ni vendim të gjykates që, ironikisht, ishte gjykatë kosovare, për pronat e Manastirit të Deçanit.
Masi hĂ«ngri fjalĂ«t e veta dhe e nĂ«nshkroi, ra mu aty ku nuk pritej. AleatĂ«t i thanĂ« ta dĂ«rgonte draft-statutin e Asociacionit tĂ« komunave me shumicĂ« serbe (vetĂ«m Kurti dhe Serbia zyrtare i thonĂ« ZajednicĂ« e komunave serbe) nĂ« GjykatĂ«n Kushtetuese â po atĂ« pjesĂ« tĂ« marrĂ«veshjeve tĂ« paraardhĂ«sve, qĂ« ky i kishte mallkue.
Por heroi ynĂ«, sovranisti i madh, nuk i besoi gjyqĂ«sisĂ« sĂ« shtetit tĂ« vet. Pse tâi besonte ni gjykate kosovare? E kishte ngritĂ« âregjimi i pĂ«rmbysunâ.
Ashiqare edhe miqtĂ« e tina ideologjikĂ«, ata socialistĂ«t evropianĂ« tĂ« salloneve, i pĂ«shpĂ«ritĂ«n se drafti i BE-sĂ« pĂ«r Asociacionin ishte i rrezikshĂ«m. I primĂ« nga ni mosbesim i fellĂ« dhe inati patologjik ndaj institucioneve tĂ« shtetit tĂ« tij, Albini nuk e dĂ«rgoi nĂ« Kushtetuese. Pse? Sepse nĂ« levĂ«n e tij pĂ«r tĂ« marrĂ« pushtetin, ai vetĂ« ia kishte ndĂ«rru emnimin dhe ia kishte fry kompetencat, tue e quajtun âZajednicĂ«â dhe âparashtetâ. Si munej me i tregu popullit se âZajednicĂ«nâ qĂ« dikur e luftonte me gaz lotsjellĂ«s, tash po e paketonte vetĂ« me fjongo euroeaniste?
Si âbonbonieratâ e kanaxheçeve ballkanike.
Kujtoni kohën kur Prishtina kallej flakë.
Nuk ishin ato protesta popullore për bukën e gojës, ose lirinë e mungueme, jo!
Ishin protesta të pastra ideologjike të aktivistëve të brumosun me të majten revolucionare.
Kur LDK-ja, me naivitet politik, i dha mundĂ«sinĂ« e ni koalicioni, (2020) Albini zbatoi tabijatet e tij tĂ« preferueme: i poshtnoi partnerĂ«t publikisht, qĂ« mĂ« pas tâi akuzonte pĂ«r tradhti.
Aty dha dëshminë e parë se ai nuk kërkon bashkëpunim apo partneritet, por nënshtrim.
Deri në dominim absolut mbi shoqninë kosovare.
Dhe ia doli. Erdhi nĂ« pushtet. FuqishĂ«m. Me ni makineri propagande qĂ« do ta kishte zili çdo regjim autoritar, ai krijoi ni frymĂ« tĂ« re. E kombinoi me mjeshtri sentimentin e rrezikshĂ«m nacionalist me idetĂ« barazitare tĂ« sĂ« majtĂ«s â tue gatu ni lloj nacionalsocializmi deklarativ, pa thoj. PopullizĂ«m qobanĂ«sh nĂ« ni orkestĂ«r fyllash.
Krejt nĂ« fund, kur ndodhi akti terrorist nĂ« BanjskĂ« â i mbĂ«shtetun hapur nga inkursioni i shtetit serb â Albini e zmbrapsi atĂ«, falĂ« informatave sekrete dhe mbĂ«shtetjes sĂ« aleatĂ«ve. Por, nĂ« vend tĂ« ni reflektimi shtetnor, ai e ktheu gjakun e asaj nate nĂ« ni produkt tĂ« thjeshtĂ« marketingu, tĂ« cilin vazhdon me e pĂ«rdorĂ« si ushqim elektoral nĂ«pĂ«r fushata zgjedhore. Sepse pĂ«r Albinizimin, çdo krizĂ«, çdo sulm dhe çdo jetĂ« e humbun Ăąsht thjesht ni karburant ma shumĂ« pĂ«r motorin e tina tĂ« pushtetit.
3. Veriu si letër bixhozi dhe matematika e pastër e pushtetit
Dhe qe ku jemi sot, në aktin final të kësaj drame politike. Pasi i dështuan të gjitha premtimet e mëdha dhe kartat e parimeve, në duert e Kurtit ka mbetun vetëm ni letër e fundit bixhozi: Veriu i vendit.
Ni Veri ku ai sot Ăąsht teknikisht i pranishĂ«m, por politikisht krejtĂ«sisht i papranueshĂ«m. Ăsht i pranishĂ«m me shtetrrethim, autoblinda dhe polici speciale, por i papranueshĂ«m si vullnet politik i atyne qĂ« jetojnĂ« atje.
Dhe cila ùsht ideja e tina madhuere politike për me e zgjidhun këtë nyjë? Asni!
Thjesht nuk ekziston asni ide, përveç status-kuosë që prodhon vota, disa ndalesave inkursive të Serbisë dhe disa kazermave policore me hak, atje.
Sepse synimi i vërtetë i Albinizimit nuk ùsht integrimi i Veriut, por detronizimi dhe zhbùmja totale e opozitarizmit brenda shpisë së vet. Për me e mbrri këtë, ja duel me e bù nj shpikje monstruoze: e kombëtarizoi mendimin politik përmes spiunimit dhe paranojës.
NĂ« KosovĂ«n e sotme, nĂ«se guxon tĂ« kesh ni mendim ndryshe nga zyra e kryeministrit, nuk je thjesht ni kritik â por ni anmik.
Bilanci i këtij xhonglimi cinik ùsht ni kryevepër e matematikës elektorale: Dy vjet krejtësisht të hupta për Kosovën deri tash në sanksione, izolim e stagnim, por plot katër palë zgjedhje të fitueme rrast, për pushtet personal! Kosova munet me e hupë udhën, por Albini nuk e hupë pushtetin.
4. Eksporti i krizave, anmiqtë imagjinarë dhe përplasja e madhe e historisë
Pasi kreu punë me nënshtrimin e grupeve opozitare brenda Kosove, kryemjeshtri revolucionar ka kalu në nivelin tjetër të lojës: shmangien e zbatimit të Marrëveshjes me Serbinë.
Neglizhimin përmes xhonglimit taktik.
Sepse nëse zbaton Marrëveshjen, ia hanë kryet të vetët e magjepsun.
Dhe ai nuk ngritet ma politikisht.
Taktikat i ka gjeniale nĂ« thjeshtĂ«sinĂ« ikonike tĂ« tyne: bĂą numra, krijo cirk, por mos kryej asni punĂ« tĂ« vlefshme nĂ« shtet, mjafton me siguru edhe ca vjetĂ« tĂ« tjera mbi fronin e pushtetit nĂ« ni vend tâlemĂ« nga shpresa e tâvramĂ« ideologjie.
Por Kurti nuk ka strategji.
Për me e bù këtë lojë edhe ma emocionuese, ai pos anmikut të brendshëm, ka fabriku ni anmik të ri të madh matanë oqeanit: Presidentin Donald Trump. Por meqë nuk ka guximin me e thanë këtë publikisht, ai gjen ni tabelë më të vogël qitje: shan dhe sulmon aleatin e Trump, Richard Grenell.
Plani i madh taktik?
Me msy konsumimin e plotĂ« tĂ« mandatit tĂ« Trumpit (ai u flet besnikĂ«ve tĂ« vet se qysh Kosova Ăąsht mirĂ« mos me qenĂ« fare nĂ« âradaribâ e Trump!?) tue u zvarritĂ«, pa marrĂ« asni pĂ«rgjegjĂ«si shtetnors e tue u justifiku me kinse mungesĂ«n e institucioneve tĂ« qĂ«ndrueshme ndĂ«rkombĂ«tare. Dhe kur lodhet nga kjo skenĂ«, lĂ«shon perlĂ«n e tij tĂ« radhĂ«s me broçkulla pseudo-intelektuale: âUnĂ« jam KryeministĂ«r nĂ« detyrĂ« e herĂ« nĂ« detyrĂ«n e Kryeministritâ.
Vet shmanget, po i shtin minustrat palaqo me i thanë jo prohektit të gazit të kùngt anerikan (LNG).
Tue u kamuflu mas ni projekti legjendar të dështuem që në epokën e Jugosllavisë (1988) atë të gazifikimit të linjitit, tue ligjeru qe gjeopolitikën mos me ja lùnë të djathtes, sepse ùsht aq e randsushme, Kurti përsdyti po luen buxhoz me aleatët rreth gjeopolitikës që mban erë gazi!?
Spari e pati thĂąnĂ« kĂ«tĂ« ish aleatja e tij, Presidentja âe preme nâbesĂ«â, thuese politika Ăąsht kategori kanunore.
Projekti i Vjosa Osmanit me LDK-në doli nga historia palavdishëm.
Turma, natyrisht, mbyll sytë dhe duertroket si e xhindosun.
E mafia energjetike e hemisferes proruse trashë qafen.
Por Albinizimi nuk mjaftohet me kaq.
Ai ka ndërsy ni ushtri të tùnë me nacionalistë të vjetër e neo-enveristë të ri, bùmun tubë, nga të gjitha hapsinat shqiptare të ish-Jugosllavisë, për me luftu egërsisht kundër identitetit të veçantë kulturor dhe shtetnor kosovar. Misioni i tyne?
Me kthy shqiptarët prapt, në kohë te Rilindja Kombëtare e para dy shekujve, sikur shteti i Kosovës të mos kishte ndodhë kurrë.
Pasi shtypi narrativĂ«n e UĂK-sĂ« brenda vendit, tue goditĂ« figurat ballore tĂ« saj âqĂ« kanĂ« majtun pushkĂ«n nĂ« krah ni vjetâ dhe qĂ« janĂ« korrumptu deri nâasht, Kurti stigmatizo PDK-nĂ« dhe AleancĂ«n, tue e shtri projektin e tij tĂ« kaosit edhe jashtĂ« kufijve.
Hallakati dhe pĂ«rçau faktorin politik shqiptar nĂ« MaqedoninĂ« e Veriut â atĂ« qĂ« dikur lidhej rreth Arben Xhaferit dhe mĂ« pas Ali Ahmetit â vetĂ«m pĂ«r me kriju ni âDisposable Digital Propâ â ni krijesĂ« propagande pĂ«r ni pĂ«rdorim â âVLENâ, krejtĂ«sisht konfuze dhe impotente pĂ«rballĂ« politikĂ«s klerofashiste tĂ« VMRO-sĂ«.
E gjitha kjo, ndërsa në Prishtinë e shpall anmiqsor çdo mendim ndryshe dhe ushqen ni luftë të hapun kundër pushtetit të Edi Ramës në Tiranë.
Edi Rama, ka kriju profilin iluziv tĂ« Kurtit pa e njoftĂ« historinĂ« e ngjitjes sĂ« tij deluzive; e merr pĂ«r inteligjent ni enverist tĂ« regjun. Fajin ua gjuen sallahaneve tĂ« VV-sĂ«. E nuk e di ose shtihavet kinse nuk e di qĂ« pa urdhnu lideri suprem. VV-istat sâguxojnĂ« me çelĂ« gojĂ«n.
E piknisht Albini ia ka bù hazder sallahanën ku po bjen kryet e eDrames!?
Dhe qershia mbi tortĂ«: nxitja e mĂ«rgatĂ«s panshqiptare kundĂ«r qytetarisĂ« vendase nĂ« KosovĂ«. Ai ja u ka ngritun artificialisht decibelat e zĂąnit nĂ« kupĂ« tĂ« qiellit me njĂ« kuazi-patriotizĂ«m tĂ« lirĂ« e me fjalime pompoze, pa bĂą asni gjĂą tâhajrit pĂ«r ta.
Si pĂ«rfundim, kemi pĂ«rplasjen ma brutale dhe absurde tĂ« historisĂ«: ni mĂ«rgatĂ« qĂ« dikur vuente gurbetin me e que nâkĂąmĂ« KosovĂ«n e mytun nâzjerm e hekur, ni mĂ«rgatĂ« qĂ« nuk jeton nĂ« ajrin e ndotun e jetĂ«n jocilsore kosovare, pĂ«rcakton fatin politik tĂ« 1.5 milionĂ« rezidentĂ«ve.
Për me e kontrollu plotësisht këtë narrativë publike, ai ka riciklu elementë të degraduem majtistë nga provenienca e vjetër jugosllave dhe ajo e ish-Sigurimit shqiptar.
Me kĂ«tĂ« ushtri fantazmash tĂ« sĂ« kaluemes, ai zotnon hapĂ«sinĂ«n publike kosovare, dhe tani, pĂ«rmes propagandĂ«s dhe protestave â sado qĂ« tĂ« ushqyeme nga pakĂ«naqĂ«sia legjitime ndaj ni nomenklature 35-vjeçare- po mĂ«syn me e mjellĂ« tĂ« njajtin kaos edhe nĂ« TiranĂ«.
Albinizimi nuk njeh kufij, kur vjen puna te etja për pushtet absolut.
Por synimi final, sado i msheft Ăąsht shpĂ«rbamja kushtetuese (kujto KustetutĂ«n e Weimarit) e shtetit kosovar, heqjen spari tĂ« lirisĂ« sĂ« tâshprehunit, dikur heqjes sĂ« vetos sĂ« pakicĂ«s serbe nĂ« Kuvend (tue stigmatizu Listen Serbe si terroriste) dhe suprimimin e pikĂ«s 1.2 qĂ« e mĂąnĂ« gjallĂ« shtetin kosovar!?
5. Koalicioni i absurdit dhe âSocialistĂ«t e ShampanjĂ«sâ nĂ« ZvĂ«rnec
Dhe qe tek vjen finalja e madhe, ku cirku politik i Albinizimit msyn majat e veta surreale.
PĂ«r me majtun gjallĂ« kĂ«tĂ« makineri tĂ« madhe, pĂ«rmes ni propagande tĂ« pastĂ«r leniniste, Ăąsht kriju ni aleancĂ« kundĂ«r imperialiste, qĂ« çmend edhe vetĂ« logjikĂ«n formale: ni koktej i paimagjinueshĂ«m ku bĂąhen bashkĂ« pos qytetarĂ«ve tâoa informuem drejt, komuniteti LGBT, islami politik, antisemitĂ«t, ambientalistĂ«t qĂ« zhvasin fonde nga e djathta dhe shĂ«rbimet sekrete tradicionalisht anmiqsore ndaj shqiptarĂ«ve.
Ni lĂ«kurĂ« e vjetrueme gjarpni pâej kauzash lara-lara, qĂ« nuk pĂ«rdoren mĂą as nĂ« shtetin d Malchizedekut* pĂ«rveçse nĂ« laboratorin e tij tĂ« propagandĂ«s.
Në majë të kësaj piramide qindrojnë ata: Champagne Socialists (Socialistët e Shampanjës) të rrethit të Sorosit Junior.
JanĂ« piknisht kĂ«ta elitarĂ« tĂ« salloneve qĂ« mbledhjet e tyne luksoze ua thĂ«rret vetĂ« Pedro SĂĄnchez, kryeministri aktual i SpanjĂ«s nga PSOE. Aty, nĂ«pĂ«r ato salla luksoze ku pihet shampanjĂ« e shtrenjtĂ« dhe hahet kaviari (gauche caviar), ku kjahet Gaza e foltorja vlon nga gajasjet nĂ« fjalimet e zjarrta dhe histerike kundĂ«r Donald Trumpit. TĂ« gjithĂ« kĂ«ta, tĂ« udhĂ«hequna pâej frymĂ«s sĂ« mikut tĂ« tij tĂ« ngushtĂ« zviceran CĂ©dric Wermuth e tĂ« mbledhun nĂ«pĂ«r simpoziume si ai i George Papandreout nĂ« Greqi, e shohin botĂ«n si ni tabelĂ« shahu pĂ«r eksperimentet e tyne ideologjike.
KĂ«ta janĂ« ârevolucionarĂ«tâ performues stalinistĂ«!
Njerëz që në jetën e tyne reale kobtratën e parë të punës e kanë me Qeverinë se nuk e presin dot as macen nga përsheshi, por që nga kolltuqet e tyne komode e xhipat e blinduem me shumë gardista, marrin përsipër me mbrojtun kauza të mëdha globale.
Dhe ku përfundon i gjithë ky revolucion global anti-Trump dhe pro-leninist?
Përfundon tue ruejtun me patos qesharak biodiversitetin e ndoni Flamingoje apo bime në ni faqe të hupt shkùmi, në Zvërnec. Ni përfundim madhështor për ni mashtrim kaq të madh global!
6. Ramja e parashikueme e Ramës në humnerën albiniste
Në Zvërnec, mbi atë copë toke që e ndajnë flamingot dhe mushkat financiare, Albinizimi po shkruen kapitullin e tina ma cinik. Kurti, i rrethuem nga stalinistat e tina performativë si Gricourt, Hoxha, Mihali, Feraj dhe lpistrat e tjerë të pushtetit, po tenton me e blloku çdo përparim të Shqipnisë drejt BE-së në vitin 2030, tue shkatërru me këtë hov, aleancën me ShBA-në.
Bash qysh po bllokohet përparimi në Prishtinë.
Me luftë hibride kunder Ramës prishtinali!
Përralla me flamIngjet që bajagi po i vret familja Trump ùsht thjesht perde timi.
Mas saj mshefet energjia elektrike e arealit prorus dhe analfabetĂ«t funksionalĂ« â tip âAlbatrosâ qĂ« krrokasin nĂ« rrjet. Ky nuk Ăąsht revolucioni ekologik i koduem Flamingo; Ăąsht Albinizim brutal.
Gjithçka financohet nga taksat e kosovarĂ«ve pĂ«rmes tregut energjetik tĂ« Vuk HamoviÄ-it dhe mentorohet nga elita e majtĂ« evropiane;
Sa ironike që mërgata jonë mbron këtë rrjet, pa dashtun me e ditë se as Spanja e Pedro Sanchezit dhe as Greqia e Papandreut Junior nuk e njohin Kosovën për shkak të miqësisë me Serbinë.
Kur shqiptarët të kthejë kokën përmas, kanë ne e kuptu sherrin se Albin Kurti thjesht u ka vrù të ardhmen tue ja u luhatë shqiptarëve besimin tek Amerika që i shpëtoi nga zhbùmja.
Tragjedia jonĂ« sapo ka nisĂ«, sepse ma e trishtuemja hala sâka ndodhĂ«:
âNuk keni parĂ« gjĂ« akomaâ â thojnĂ« MallakastritĂ«t!?
*Dominion of Melchizedekâ (Dominioni i Melkizedekut) nuk Ăąsht ni shtet i vĂ«rtetĂ«, por ni mikroshtet fiktiv (mashtrim kibernetik), i cili nĂ« mars tĂ« vitit 1998 shpĂ«rndau me faks ni âletĂ«r njohjeâ pĂ«r RepublikĂ«n e KosovĂ«s.
Login
