YouTube ka njoftuar se do të ndryshojë mënyrën se si numërohen shikimet në platformë. Sipas rregullit të ri, një shikim do të llogaritet sapo të fillojë të luhet një video ose sapo një përdorues të hyjë në një transmetim të drejtpërdrejtë.

Edhe pse YouTube nuk ka bërë publike më parë të gjitha detajet e sistemit të numërimit, përgjithësisht është kuptuar se një shikim i një videoje llogaritej pasi përdoruesi e kishte parë atë për një kohë të caktuar. Ndryshimi i ri e afron YouTube me platforma si TikTok dhe Instagram, të cilat numërojnë një shikim që në momentin kur nis luajtja e videos.

Kompania ka bërë të ditur se ky ndryshim synon të eliminojë konfuzionin rreth metrikave dhe t’u japë krijuesve një pasqyrë më të qartë të ekspozimit të përmbajtjes së tyre.

Megjithatë, ndryshimi pritet të sjellë një rritje të ndjeshme të numrit publik të shikimeve, veçanërisht për videot që tërheqin vëmendjen e përdoruesve vetëm për pak sekonda. Për këtë arsye, numri total i shikimeve mund të mos jetë gjithmonë treguesi më i saktë i angazhimit të audiencës.

YouTube do të vazhdojë të ofrojë metrikën e mëparshme, e cila tashmë do të quhet “Shikime të Angazhuara”, përmes mjeteve të Analytics. Kjo do t’u mundësojë krijuesve të shohin se sa përdorues kanë zgjedhur të vazhdojnë ta shikojnë përmbajtjen.

Sipas kompanisë, ndryshimi nuk do të ndikojë në të ardhurat e krijuesve dhe as në mënyrën se si ata kualifikohen për monetizim përmes Programit të Partnerëve në YouTube.

Përditësimi do të hyjë në fuqi më 24 gusht 2026.

Ky ndryshim vjen pak ditë pasi YouTube njoftoi edhe ndryshime të tjera në kushtet e monetizimit për krijuesit e rinj. Sipas rregullave të reja, ata do të duhet të përmbushin pragje më të larta për të filluar të fitojnë të ardhura nga reklamat dhe abonimet.

Aktualisht, krijuesit duhet të kenë të paktën 1,000 abonentë dhe 4,000 orë shikimi gjatë 12 muajve të fundit, ose 10 milionë shikime të Shorts brenda 90 ditëve, krahas kushteve të tjera të platformës.

Ndryshimet e fundit kanë shkaktuar reagime nga një pjesë e krijuesve, të cilët shqetësohen se kriteret e reja mund ta bëjnë më të vështirë hyrjen dhe qëndrimin në programin e monetizimit të YouTube./KultPlus.com

Ka ndërruar jetë në moshën 98-vjeçare producenti i njohur italian Fulvio Lucisano, një prej figurave më të rëndësishme të kinemasë italiane dhe përfaqësuesi i fundit i një brezi producentësh që, me guxim dhe pasion, kontribuan në zhvillimin e kinemasë së vendit.

Me një karrierë që zgjati rreth 70 vjet, Lucisano themeloi në vitin 1958 kompaninë e prodhimit Italian International Film, ndërsa më vonë krijoi edhe Lucisano Media Group. Ai drejtoi gjithashtu shoqatën e industrisë kinematografike italiane, ANICA, nga viti 1998 deri në vitin 2001.

I lindur në Romë më 1 gusht 1928 dhe me origjinë nga Kalabria, Lucisano u diplomua në Drejtësi dhe e nisi karrierën në Institutin Luce, ku u mor me prodhimin e dokumentarëve. Prodhimi i tij i parë ishte “Ai margini della città” i Giorgio Ferronit, në vitin 1954.

Gjatë një karriere të pasur, ai qëndroi pas shumë filmave të rëndësishëm të kinemasë italiane, duke bashkëpunuar me emra të njohur si Mario Bava, Mauro Bolognini, Alberto Sordi, Marco Ferreri, Lina Wertmüller dhe Francesca Archibugi. Në filmografinë e tij spikasin “Terrore nello spazio”, “Tre tigri contro tre tigri”, “Il tassinaro”, saga “Fantozzi”, “Diario di un vizio”, “Ninfa plebea” dhe “Il grande cocomero”.

Lucisano u dallua veçanërisht për aftësinë për të besuar te regjisorët e rinj dhe për të investuar te talentet që do të bëheshin pjesë e së ardhmes së kinemasë italiane. Ndër projektet më të rëndësishme të karrierës së tij ishte “Ricomincio da tre”, filmi që shënoi debutimin regjisorial të Massimo Troisit, si edhe “Notte prima degli esami”, suksesi i vitit 2006 që i hapi rrugën regjisorit Fausto Brizzi.

Trashëgimia e tij profesionale vijon përmes vajzave, Federica dhe Paola Lucisano, të cilat e mësuan zanatin pranë të atit dhe prej vitesh vijojnë aktivitetin e familjes në prodhimin kinematografik dhe serialet televizive.

Me largimin e Fulvio Lucisano, kinemaja italiane humbet një prej producentëve të saj më jetëgjatë dhe më vizionarë, një figurë që për shtatë dekada nuk pati frikë të vinte bast mbi histori, autorë dhe talente të reja./KultPlus.com

Pas sukseseve të saj në skenat ndërkombëtare, monodrama “Arka”, me interpretim të aktorit kosovar Mentor Zymberaj, do të prezantohet në Festivalin Ndërkombëtar të Monodramës ‘Dulcinea’ në Ulqin, percjell KultPlus.

“ARKA” do të ngjitet në skenë më 19 gusht 2026, në orën 21:00, në Skenën Verore të Kalasë së Ulqinit, në kuadër të ceremonisë solemne të hapjes dhe ditës së parë të festivalit.

Paraqitja e Zymberajt është pjesë e programit ndërkombëtar të festivalit, i cili zhvillohet nga 19 deri më 22 gusht në Ulqin./KultPlus.com

Producenti francez Nicolas Altmayer, bashkëthemelues i kompanisë së suksesshme të prodhimit “Mandarin & Compagnie”, dhe bashkëshortja e tij, Mathilde Favier, drejtuese me përvojë e “Dior”, humbën jetën në një aksident automobilistik në Francë më 17 gusht. Ata ishin përkatësisht 61 dhe 56 vjeç, shkruajnë mediat e huaja.

Vdekja e tyre ka tronditur industrinë franceze të filmit dhe të modës.

Altmayer e themeloi “Mandarin & Compagnie”, e njohur më parë si “Mandarin Production”, së bashku me vëllain e tij, Eric Altmayer, në vitin 1996. Që atëherë, kompania ka prodhuar më shumë se 70 filma artistikë.

Ndër veprat më të njohura të Altmayer-it përfshihen komedia e suksesshme e James Huth, “Brice De Nice”; filmat “OSS 117” të Michel Hazanavicius; “Chocolat” i Roschdy Zem; si dhe “The First Day Of the Rest Of Your Life” i Rémi Bezançon.

Ai gjithashtu prodhoi disa filma të regjisorit François Ozon, përfshirë “Young & Beautiful” dhe “By The Grace Of God”, si dhe filmin “Saint Laurent” të Bertrand Bonello-s.

“Mandarin & Compagnie” vazhdoi bashkëpunimin me Bonellon për thrillerin dramatik të ardhshëm “Santo Subito!”, ngjarjet e të cilit zhvillohen në Vatikan, me protagonistë Mark Ruffalo dhe Charlotte Rampling.

Ndër projektet më të fundit përfshihen suksesi në arkë “Molière, Cyrano And The Young King”; filmi “Nobody’s Son” i Safy Nebbou, me protagonist Romain Duris; si dhe filmi biografik “Monsieur Aznavour” i Mehdi Idir.

Në vitin 2017, Nicolas dhe Eric Altmayer morën së bashku çmimin “Daniel Toscan du Plantier” nga Akademia “César” e Francës, i cili vlerëson producentin e vitit.

Favier ishte drejtuese e marrëdhënieve me publikun në grupin LVMH dhe një drejtuese me përvojë e “Dior Couture”. Ajo konsiderohej si një nga figurat më të respektuara dhe me rrjetin më të gjerë të kontakteve në industrinë e modës.

Aksidenti ndodhi të hënën në rajonin Deux-Sèvres, në Francën perëndimore. Sipas prokurorisë së Niort-it, makina e tyre u përplas me një automjet të rëndë transporti që po lëvizte në drejtim të kundërt./KultPlus.com

“Sado të përparojmë teknologjikisht, ju lutem, mos e braktisni librin. Nuk ka asgjë në botën tonë materiale më të bukur se libri”. Ky është mesazhi i artistes dhe shkrimtares amerikane Patti Smith, e cila prej vitesh ka shprehur publikisht dashurinë e saj të veçantë për letërsinë dhe fjalën e shkruar.

E njohur për një karrierë të jashtëzakonshme në muzikë, Smith është njëkohësisht një lexuese dhe shkrimtare e apasionuar. Në kujtimet e saj “Just Kids”, ajo rrëfen magjepsjen e hershme me librat dhe ndikimin që leximi pati në formimin e saj artistik.

Në rrugëtimin e saj letrar, Smith ka veçuar autorë si Jack Kerouac, Joseph Conrad dhe Arthur Rimbaud, ndërsa një vend të veçantë zë poetja amerikane Sylvia Plath. Smith ka treguar se “Ariel”, vëllimi i famshëm i Plath, u bë për të “libri i jetës” dhe një pikë referimi e rëndësishme në formimin e saj letrar.

Për Patti Smith, libri nuk është thjesht një objekt kulturor, por një portë drejt botëve të reja, kujtesës dhe imagjinatës. Në një kohë kur teknologjia po ndryshon mënyrën se si njerëzit lexojnë dhe konsumojnë informacionin, mesazhi i saj mbetet një mbrojtje e fuqishme e librit të printuar dhe e marrëdhënies së veçantë që krijohet mes lexuesit dhe faqes së shkruar./KultPlus.com

Dy vite pas ndarjes nga jeta, Alain Delon vijon të mbetet një prej ikonave më të mëdha të kinemasë franceze dhe evropiane.

Më 18 gusht 2024, bota e kinemasë humbi aktorin që për dekada ishte simbol i bukurisë, elegancës dhe karizmës në ekran. Delon u nda nga jeta në rezidencën e tij në Douchy, në moshën 88-vjeçare, duke lënë pas një karrierë të jashtëzakonshme dhe një trashëgimi që vazhdon të frymëzojë publikun.

I lindur në vitin 1935, Delon u shndërrua në një prej yjeve më të njohur ndërkombëtarisht të kinemasë franceze. Roli në “Plein Soleil” e vendosi në qendër të vëmendjes, ndërsa më pas interpretoi në disa prej filmave më të rëndësishëm të kinemasë evropiane, mes tyre “Il Gattopardo”, “Le Samouraï”, “Rocco e i suoi fratelli” dhe “Le Cercle Rouge”.

Me një stil të veçantë dhe një prani magnetike në ekran, Delon interpretoi personazhe të forta, misterioze dhe shpesh kontradiktore, duke krijuar një imazh që u bë pjesë e historisë së kinemasë.

Përveç aktrimit, ai u angazhua edhe si producent dhe regjisor, duke dëshmuar se ishte një figurë e rëndësishme jo vetëm përpara kamerës, por edhe në procesin krijues të filmit.

Gjatë karrierës së tij, Delon punoi me disa prej regjisorëve më të mëdhenj të kinemasë evropiane dhe ndau ekranin me aktorë të njohur, duke ndërtuar një filmografi që mbetet referencë për kinemanë botërore.

Dy vite pas vdekjes së tij, emri i Alain Delon vazhdon të jetë i lidhur me një epokë të artë të kinemasë franceze. Filmat e tij vijojnë të shfaqen, personazhet e tij mbeten të paharrueshme dhe vështrimi i tij karakteristik vazhdon të jetë një nga imazhet më tunduese të ekranit të madh.

Alain Delon nuk është më vetëm pjesë e historisë së kinemasë. Ai është bërë pjesë e kujtesës së saj.

Një legjendë e vërtetë nuk zhduket kurrë. Ajo vazhdon të jetojë përmes filmave, roleve dhe emocioneve që u lë brezave./KultPlus.com

50 aforizma nga Honoré de Balzak

1. Lavdia është një helm që duhet marrë me doza të vogla.
2. Ligjet janë rrjeta ku mizat e mëdha kalojnë lehtësisht, ndërsa mizat e vogla mbeten të mbërthyera.
3. Prapa çdo pasurie të madhe fshihet një krim i madh.
4. Zemra e një nëne është një humnerë e thellë, në fundin e së cilës do të gjesh faljen.
5. Një grua e njeh fytyrën e njeriut që dashuron, ashtu si marinari njeh detin e hapur.
6. Një bashkëshort i mirë nuk shkon kurrë të flejë i pari natën dhe nuk zgjohet kurrë i fundit në mëngjes.
7. Lumturia e një nëne është si një rreze drite: ajo ndriçon të ardhmen, por reflektohet gjithashtu në të kaluarën, në formën e kujtimeve të bukura.
8. Kur gratë na dashurojnë, ato na falin për gjithçka, edhe për krimet tona; kur nuk na dashurojnë, nuk na njohin meritën për asgjë, as edhe për virtytet tona.
9. Dashuria është poezia e shqisave.
10. Kur zhytemi në thellësitë e kënaqësisë, nxjerrim lart më shumë llum sesa perla.
11. Ndoshta virtyti nuk është asgjë më shumë sesa mirësjellja e shpirtit.
12. Kur ligji bëhet despotik, morali dobësohet dhe anasjelltas.
13. Pasioni është humaniteti universal. Pa të, feja, historia, romanca dhe arti do të ishin të kota.
14. Një burrë është një krijesë e gjorë, krahasuar me një grua.
15. Vetmia është e mirë, por gjithsesi të duhet dikush që të të thotë se vetmia është e mirë.
16. Mençuria është kuptimi i atyre gjërave hyjnore, tek të cilat shpirti ngjitet përmes dashurisë.
17. Në atë kohë, vetëvrasja ishte në modë në Paris: e çfarë çelësi më të përshtatshëm mund të kishte për të zbërthyer misterin për një shoqëri skeptike?
18. Armiqtë tanë më të mëdhenj janë të afërmit tanë. Mbretërit nuk kanë vëllezër, nuk kanë bij, nuk kanë nëna!
19. Sa më shumë dikush gjykon, aq më pak ai dashuron.
20. Lumturia është poezia e gruas.
21. Të pakuptuarit përfshihen në dy kategori: femrat dhe shkrimtarët.
22. Fama tepër e dëshiruar është pothuajse gjithmonë një prostitutë e pashpallur.
23. Kritika është një furçë që nuk mund të përdoret mbi stofra të buta, ku mund të rrënojë gjithçka.
24. Martesa është një betejë deri në vdekje, para së cilës bashkëshortët ia kërkojnë qiellit bekimin e tij.
25. Besojini gjithçkaje që dëgjoni të flitet për të tjerët; asgjë nuk është aq e shëmtuar sa të jetë e pamundur.
26. Burokracia është një mekanizëm gjigant i ngritur nga xhuxhët.
27. Prej kur ekziston shoqëria, një qeveri, në mënyrë të pashmangshme, ka qenë gjithmonë një kontratë sigurie midis të pasurve kundër të varfërve.
28. Urrejtja pa dëshirën e hakmarrjes është një farë e rënë në shkëmb.
29. Arti është natyra e koncentruar.
30. Femrat, kur nuk dashurojnë, kanë gjakftohtësinë e një avokati të vjetër.
31. Në jetë ka me bollëk meshkuj, por mungojnë burrat.
32. Askush nuk guxon t’i thotë lamtumirë një zakoni. Shumë vetëvrasje janë ndalur në prag të vdekjes për hir të kujtimit të kafesë ku çdo mbrëmje luan domino.
33. Të lexuarit na sjell miq të panjohur.
34. E gjithë lumturia varet nga kurajoja dhe puna.
35. Ligjet janë rrjet merimange përmes së cilës merimangat e mëdha kalojnë, ndërsa ato të vogla zihen në kurth.
36. Femrat janë gjithnjë të vërteta, madje edhe në mes të pavërtetave të tyre më të mëdha, për shkak se ato janë të ndikuara gjithnjë nga një ndjenjë e natyrshme.
37. Çdo moment lumturie kërkon një sasi të madhe injorance.
38. Një ditë ju do të zbuloni se ka më shumë lumturi në lumturinë e dikujt tjetër sesa në vetë tonën.
39. Martesa duhet të luftojë vazhdimisht kundër një monstre që gllabëron gjithçka: rutinën.
40. Frikërat tona më të mëdha qëndrojnë në pritje.
41. Kushedi se ç’kënaqësi duhet të jetë për një femër të vuajë për personin që do.
42. Asgjë nuk është më e keqe në shoqëri sesa ekzistenca e besimit nga një shok se është superior ndaj tjetrit.
43. Suksesi nuk ekziston kur ke talent të madh, por pa vullnet.
44. Pabarazia mund të jetë e drejtë, por asnjë pushtet në botë nuk mund ta kthejë atë në fakt.
45. Unë jam një poet i madh. Nuk i hedh poemat në letër; ato qëndrojnë në veprime dhe ndjenja.
46. Askush nuk e dashuron një femër sepse është e bukur apo e shëmtuar, budallaqe apo inteligjente. E duam sepse thjesht e duam.
47. Njerëzit duhet të besojnë tek martesa ashtu si tek pavdekësia e shpirtit.
48. Ah, sikur të pikturonim me dorë atë që shohim me sy!
49. Gjëja e parë e nevojshme për të fituar zemrën e një femre është mundësia.
50. Mizoria dhe frika shtrëngojnë duart së bashku./KultPlus.com

Ministria e Turizmit, Kulturës dhe Sportit dhe Ministri i Shtetit për Pushtetin Vendor kanë firmosur udhëzimin për organizimin dhe funksionimin e Komisionit Shtetëror të Artit në Hapësirat Publike.

Ministri i Turizmit, Kulturës dhe Sportit, Blendi Gonxhja tha sot se “arti publik nuk mund të jetë më rezultat i improvizimit, nismave të rastësishme apo ndërhyrjeve pa kriter në hapësirat që i përkasin të gjithëve”.

“Me udhëzimin e ri vendosim rregulla të qarta, standarde profesionale dhe përgjegjësi konkrete për mënyrën se si veprat e artit bëhen pjesë e hapësirës publike, bazuar në vendimin e qeverisë nr. 224, datë 1.4.2026 “Për miratimin e rregullores së shfrytëzimit të hapësirës publike””, tha Gonxhja.

Ministri u shpreh se me miratimin e këtij udhëzimi i jepet fund preferencave amatore dhe ndërhyrjeve pa sens artistik, urbanistik apo arkitektonik.

“Monumentet, memorialet, bustet, skulpturat, muralet dhe instalacionet artistike do t’i nënshtrohen një procesi të strukturuar shqyrtimi dhe vlerësimi profesional”, tha ai.

Sipas procedurës së re, kërkesa për vendosjen e një vepre paraqitet fillimisht pranë bashkisë përkatëse ku propozohet vendosja e veprës. Më pas bashkia shqyrton kërkesën dhe dokumentacionin dhe, pas vlerësimit paraprak, ia përcjell propozimin ministrisë përgjegjëse për kulturën, përmes Sekretariatit Teknik.

Komisioni Shtetëror e vlerëson propozimin në aspektin artistik, estetik, urbanistik dhe arkitektonik dhe vendimi i tij i përcillet bashkisë për vijimin e procedurave përkatëse.

Sipas Gonxhes, pa miratimin e Komisionit, kërkesa për vendosjen e veprës në hapësirën publike refuzohet.

“Të njëjtat standarde vlejnë për të gjithë, pavarësisht nëse një vepër financohet nga buxheti i shtetit, bashkitë, subjektet private, donatorët apo partneritetet publike-private”, shtoi ai.

Ministri Gonxhja vuri në dukje se “hapësira publike nuk është një hapësirë ku secili mund të vendosë çfarë të dojë. Ajo ndërton imazhin e qyteteve tona, ruan kujtesën dhe formëson identitetin tonë të përbashkët”.

Gonxhja tha se “një proces orientues dhe koordinimi ndërinstitucional do të lehtësojë zbatimin e këtij udhëzimi”./atsh/KultPlus.com

Në Galerinë Kombëtare të Kosovës u zhvillua një bisedë me artistë të njohur kosovarë, në kuadër të ekspozitës “Jo të gjithë njerëzit ekzistojnë në të Tashmen e njëjtë”. Aktiviteti mblodhi artistët Isa Alimusaj, Hyrije Krypa, Fatmir Krypa, Feriha Rada, Bedri Emra dhe Esat Valla, ndërsa biseda u moderua nga Anyla Kabashi, përcjell KultPlus.

Diskutimi trajtoi raportin mes artit dhe rrethanave shoqërore e politike në të cilat u krijuan veprat, duke vënë në pah edhe kufizimet e lirisë së shprehjes gjatë periudhave të caktuara. Një vëmendje e veçantë iu kushtua mënyrave alternative përmes të cilave artistët kanë shprehur qëndrimet dhe përjetimet e tyre, veçanërisht përmes natyrës, peizazhit dhe motiveve të tjera, në një kohë kur shprehja e drejtpërdrejtë artistike ishte e kufizuar.

Në vijim, KultPlus ua sjell postimin e Ministrisë së Kulturës:

Sot, në Galerinë Kombëtare të Kosovës, në kuadër të ekspozitës “Jo të gjithë njerëzit ekzistojnë në të Tashmen e njëjtë”, u zhvillua bisedë me artistët Isa Alimusaj, Hyrije Krypa, Fatmir Krypa, Feriha Rada, Bedri Emra dhe Esat Valla, e moderuar nga Anyla Kabashi.

Biseda u fokusua në kontekstin shoqëror dhe politik të periudhës në të cilën janë krijuar veprat, kufizimet e lirisë së shprehjes dhe mënyrat se si këto rrethana kanë ndikuar në krijimtarinë artistike. Veçanërisht u diskutua orientimi drejt natyrës, peizazhit dhe motiveve të tjera si forma të shprehjes artistike në një kohë kur mundësitë për shprehje të drejtpërdrejtë ishin të kufizuara./KultPlus.com

Themeluesi dhe CEO i Meta-s, Mark Zuckerberg, dhe bashkëshortja e tij, Priscilla Chan, janë zotuar që gradualisht të përdorin 99% të aksioneve të tyre në Facebook për financimin e nismave që synojnë përmirësimin e jetës së brezave të ardhshëm.

Vendimi u bë publik në vitin 2015, pas lindjes së vajzës së tyre të parë, Max. Në atë kohë, çifti deklaroi se dëshironte që pasuria e tyre të përdorej për të krijuar ndikim afatgjatë në shoqëri, në vend që të mbetej thjesht një trashëgimi familjare.

Në momentin e njoftimit, vlera e aksioneve që Zuckerberg synonte të vinte në dispozicion të këtij angazhimi llogaritej në rreth 45 miliardë dollarë.

Plani është konceptuar si një angazhim afatgjatë, me nisma që mund të vazhdojnë të financohen për dekada, madje edhe për 50 apo 100 vjet. Zuckerberg ka argumentuar se ky vendim nuk lidhet vetëm me të ardhmen e fëmijëve të tij, por edhe me përgjegjësinë që, sipas tij, vjen me pozicionin e tij në industrinë globale të teknologjisë dhe me përmasat e pasurisë që zotëron.

Për realizimin e këtij vizioni, Zuckerberg dhe Chan krijuan Chan Zuckerberg Initiative (CZI), organizatë e fokusuar në zhvillimin e potencialit njerëzor dhe zgjerimin e mundësive për njerëzit në fusha të ndryshme.

Që nga krijimi, CZI ka mbështetur projekte në kërkimin shkencor, mjekësi, arsim dhe teknologji. Një prej prioriteteve kryesore është financimi i kërkimeve që synojnë kuptimin dhe parandalimin e sëmundjeve, përmes përdorimit të mjeteve të avancuara shkencore dhe teknologjike.

Në fushën e arsimit, çifti ka mbështetur modele të të mësuarit të personalizuar përmes internetit dhe teknologjive të reja, me synimin që procesi mësimor të përshtatet më mirë me nevojat individuale të nxënësve dhe të reduktojë pabarazitë në qasjen ndaj dijes.

Për Zuckerberg dhe Chan, barazia shoqërore lidhet ngushtë me mundësinë që çdo individ të zhvillojë potencialin e tij, pavarësisht vendit ku ka lindur, familjes nga e cila vjen apo rrethanave me të cilat përballet.

Çifti ka theksuar gjithashtu se faktorë si diskriminimi, statusi ligjor i familjes, dhuna dhe qasja e kufizuar në arsim mund të ndikojnë në mundësitë e një personi që në vitet e para të jetës.

Nëpërmjet këtij angazhimi, Zuckerberg dhe Chan synojnë që një pjesë e konsiderueshme e pasurisë së tyre të përdoret për projekte që, sipas tyre, mund të sjellin ndryshime të qëndrueshme në shkencë, arsim dhe shoqëri./KultPlus.com

Astronomja kosovare Pranvera Hyseni ishte Featured Speaker në ALCON 2026, konferencën kombëtare të Astronomical League në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, e cila këtë vit u mbajt në Cincinnati, Ohio, në bashkëpunim me Cincinnati Astronomical Society.

Hyseni prezantoi punën e saj kërkimore në fushën e asteroidëve, si dhe rrugëtimin e zhvillimit të astronomisë në Kosovë, nga themelimi i observatorit deri te aktivitetet dhe kërkimet që zhvillohen sot.

Për astronomen kosovare, pjesëmarrja në këtë konferencë kishte një rëndësi të veçantë, duke e cilësuar si një mundësi për të prezantuar para komunitetit amerikan të astronomisë punën e bërë në Kosovë.

“Me ardhë prej Kosovës e me pas mundësinë me e sjellë punën tonë para një audience të astronomisë këtu në SHBA… kjo ka peshë tjetër për mu”, ka shkruar Hyseni.

Ajo shprehu kënaqësinë për interesimin që pjesëmarrësit treguan ndaj historisë së astronomisë në Kosovë dhe arritjeve të saj ndër vite.

Hyseni falënderoi Astronomical League dhe Cincinnati Astronomical Society për ftesën dhe mikpritjen në këtë aktivitet ndërkombëtar./KultPlus.com

Shkrimtari irlandez James Joyce punoi për një nga veprat më të rëndësishme të letërsisë moderne, “Uliksi”, për rreth shtatë vjet, nga viti 1914 deri në fund të vitit 1921. Romani u botua zyrtarisht më 2 shkurt 1922, në ditëlindjen e 40-të të Joyce-it.

Megjithatë, numri 10 lidhet me “Uliksi-në” në disa mënyra të tjera.

Së pari, romani zhvillohet gjatë një dite të vetme, më 16 qershor 1904, datë që lidhet me takimin e parë të Joyce-it me Nora Barnacle. Dhjetë vjet më vonë, në vitin 1914, Joyce nisi punën mbi romanin.

Së dyti, në veprën e Homerit “Odisea”, e cila shërbeu si strukturë dhe frymëzim për romanin e Joyce-it, Odiseu kalon 10 vjet duke u kthyer në shtëpi pas Luftës së Trojës.

Edhe veprat e tjera të Joyce-it dëshmojnë për procesin e gjatë dhe intensiv të krijimtarisë së tij. Për “Dubliners” dhe “A Portrait of the Artist as a Young Man” ai punoi për rreth një dekadë, ndërsa veprës së tij të fundit, “Finnegans Wake”, i kushtoi rreth 17 vjet.

Edhe pse “Uliksi” nuk mori dhjetë vjet për t’u shkruar, procesi ishte jashtëzakonisht i lodhshëm. Joyce llogariste se kishte kaluar rreth 20 mijë orë duke punuar mbi romanin, gjatë një periudhe të trazuar të jetës së tij në Evropë.

Vetë shkrimtari e përshkroi me humor këtë periudhë, duke thënë se puna mbi librin ishte “diversifikuar” nga tetë sëmundje dhe 19 ndryshime adresash.

“Uliksi”, i botuar në vitin 1922, do të bëhej më pas një prej romaneve më me ndikim dhe më të studiuara të letërsisë moderne./KultPlus.com

Ka nisur procesi i realizimit të shfaqjes së re teatrale “ZOTI / GOTT”, vepër e dramaturgut gjerman Ferdinand von Schirach, me regji të Norbert Rakowskit.

Në qendër të shfaqjes vendoset një prej çështjeve më të ndjeshme dhe më të debatueshme të kohës sonë: eutanazia dhe e drejta e njeriut për të vendosur për jetën e tij.

Përmes një përballjeje të argumenteve juridike, etike, mjekësore dhe fetare, vepra e vendos publikun përballë një dileme të vështirë: ku përfundon e drejta e shoqërisë për të vendosur dhe ku fillon liria personale?

“ZOTI / GOTT” synon të hapë një hapësirë për reflektim dhe debat mbi kufijtë e lirisë individuale, dinjitetin njerëzor dhe përgjegjësinë e shoqërisë përballë vendimeve që lidhen me jetën dhe vdekjen.

Shfaqja po realizohet si bashkëprodhim i Teatrit Kombëtar Eksperimental “Kujtim Spahivogli” në Tiranë dhe Teatrit të Gjilanit, duke sjellë së bashku artistë nga Shqipëria dhe Kosova.

Përmes këtij bashkëpunimi, projekti synon të shkojë përtej skenës, duke nxitur edhe debatin publik dhe reflektimin shoqëror mbi një temë që vazhdon të ndajë opinionet dhe të ngrejë pikëpyetje të rëndësishme morale e juridike.

“ZOTI / GOTT” pritet të jetë një produksion që e vendos publikun jo vetëm përballë një historie, por edhe përballë një pyetjeje themelore: a duhet të ketë njeriu të drejtën të vendosë vetë për fundin e jetës së tij?/KultPlus.com

Regjisori austriak Michael Haneke u lind në vitin 1942 dhe nuk realizoi filmin e tij të parë artistik deri në vitin 1989, kur ishte 47 vjeç. Dy dekadat para debutimit në kinema i kaloi duke punuar në televizionin austriak dhe gjerman.

Filmi i tij i parë, The Seventh Continent, ishte një vepër e ftohtë dhe formalisht e rreptë, që trajtonte vetëvrasjen e një familjeje – një temë dhe qasje që do të ishte e vështirë për t’iu besuar një regjisori debutues.

Por karriera që pasoi u shndërrua në një nga historitë më të rëndësishme të kinemasë evropiane. Haneke realizoi filma si Funny Games, Caché, The White Ribbon dhe Amour, duke dëshmuar një qëndrueshmëri të jashtëzakonshme artistike.

Dy prej tyre, The White Ribbon dhe Amour, fituan Palmën e Artë në Festivalin e Kanës, përkatësisht në vitin 2009 dhe 2012.

Historia e Hanekes sfidon idenë se suksesi në kinema duhet të arrihet që në të njëzetat. Përkundrazi, karriera e tij tregon se pjekuria, përvoja dhe një zë i konsoliduar artistik mund të bëhen pikërisht forca që e përcaktojnë një autor të madh./KultPlus.com

Ushtruesja e detyrës së Presidentes së Kosovës, Albulena Haxhiu, ka zhvilluar konsultime me drejtues të subjekteve politike lidhur me situatën politike në vend dhe nevojën për arritjen e një marrëveshjeje për zgjedhjen e Presidentit.

Pas takimit, Haxhiu tha se dallimet politike mes partive janë të njohura, por sipas saj, pikërisht në rrethana të tilla dialogu bëhet i domosdoshëm.

Ajo theksoi se për zgjedhjen e Presidentit nevojitet një marrëveshje më e gjerë politike sesa për formimin e institucioneve të tjera.

“Nuk kemi as arsye, as kohë, ta shtyjmë për ditën e fundit atë për të cilën, në fund, gjithsesi duhet të ulemi dhe të merremi vesh”, tha Haxhiu.

Sipas saj, gjatë takimit është ritheksuar se Kosovës nuk i duhen zgjedhje të reja dhe se të gjitha palët kanë përgjegjësi të kontribuojnë në arritjen e një marrëveshjeje për një President konsensual.

Haxhiu kritikoi gjithashtu subjektet politike që refuzojnë ose bojkotojnë takimet, duke thënë se një qasje e tillë nuk çon drejt zgjidhjes.

“Refuzimi apo bojkoti i takimeve nuk është rrugë drejt marrëveshjes. Mospajtimi është legjitim, por shmangia e dialogut nuk zgjidh asgjë”, u shpreh ajo.

Në fund, Haxhiu tha se përgjegjësia për gjetjen e një zgjidhjeje është e përbashkët dhe se vendit i nevojiten përgjegjësi politike, dialog dhe një marrëveshje që i shërben interesit të përbashkët./KultPlus.com

Sulmuesi i Manchester Cityt, Erling Haaland, është nderuar me katër certifikata të Rekordeve Botërore “Guinness”, për disa prej arritjeve të tij të jashtëzakonshme në futboll.

26-vjeçari norvegjez është vlerësuar për rekordet e vendosura në Premier League, Ligën e Kampionëve dhe Ligën e Kombeve, duke konsoliduar edhe më tej statusin e tij si një nga sulmuesit më produktivë të gjeneratës së tij.

Një nga rekordet e Haaland është ai për lojtarin më të shpejtë që ka arritur në 100 gola në Premier League. Norvegjezi e arriti këtë shifër në vetëm 111 ndeshje, rekord i konfirmuar më 2 dhjetor 2025, kur shënoi ndaj Fulhamit.

Haaland mban gjithashtu rekordin për numrin më të madh të golave të shënuar në një sezon të vetëm të kampionatit anglez. Në sezonin 2022/23, ai realizoi 36 gola, duke thyer rekordin e mëparshëm prej 34 golash, të mbajtur nga Andy Cole dhe Alan Shearer.

Certifikata e tretë lidhet me Ligën e Kombeve, ku Haaland është golashënuesi më i mirë në historinë e kësaj gare. Ai ka shënuar 19 gola në periudhën nga shtatori 2020 deri në nëntor 2024.

Rekordi i katërt ka të bëjë me Ligën e Kampionëve, ku Haaland ka barazuar rekordin për më shumë gola të shënuar nga një lojtar në një ndeshje. Ai realizoi pesë gola ndaj RB Leipzigut më 14 mars 2023, duke iu bashkuar Lionel Messit dhe Luiz Adrianos si lojtarët e vetëm që kanë arritur këtë shifër në një ndeshje të kompeticionit.

Me këto arritje, Haaland vazhdon të ndërtojë një rekord të jashtëzakonshëm statistikor në futbollin evropian. Sulmuesi norvegjez synon tashmë të vazhdojë formën e tij me Manchester Cityn dhe të ndihmojë skuadrën në objektivin për rikthimin te titulli i Premier League./KultPlus.com

Vepra “Peizazh Çabrati” (1984) e artistit Bedri Emra është pjesë e ekspozitës “Jo gjithë njerëzit ekzistojnë në të Tashmen e njëjtë”, e kuruar nga Hana Halilaj, në Galerinë Kombëtare të Kosovës.

Emra i është rikthyer vazhdimisht Çabratit, kodrës që shtrihet mbi Gjakovë, duke e trajtuar përmes vijës, ngjyrës së shtresuar dhe ritmit. Në veprat “Çabrati” dhe “Peizazh Çabrati”, kodra paraqitet njëkohësisht si një hapësirë e vëzhguar dhe e ruajtur në kujtesë.

E gjelbra, bluja, okri dhe konturet e errëta krijojnë një terren të dendur dhe të strukturuar. Edhe pse konturet janë të buta, peizazhi duket i ndërtuar me vendosmëri, përmes një vështrimi të përsëritur ndaj të njëjtit vend.

Përtej paraqitjes së një hapësire gjeografike, Çabrati në veprën e Emrës shndërrohet në një pikë të kujtesës, vazhdimësisë dhe qëndresës. Në shkrimet e vetë artistit, ai përshkruhet si një “kala e qëndresës”.

Ekspozita “Jo gjithë njerëzit ekzistojnë në të Tashmen e njëjtë” do të qëndrojë e hapur deri më 26 gusht 2026 në Galerinë Kombëtare të Kosovës./KultPlus.com

Filmi “Dua”, me regji të regjisores kosovare Blerta Basholli, do të shfaqet së shpejti në Cineplexx Kosovo.

Filmi rrëfen historinë e 13-vjeçares Dua, e cila jeton në Prishtinën e fundviteve ’90, në një periudhë të shënuar nga ndryshime të mëdha shoqërore dhe politike, përcjell KultPlus.

Përmes këndvështrimit të një vajze të re, “Dua” trajton sfidat e rritjes, marrëdhëniet njerëzore dhe përballjen me një realitet që po ndryshon me shpejtësi.

Regjisorja Blerta Basholli, e njohur për filmin “Zgjoi”, rikthehet kështu me një tjetër histori të vendosur në Kosovë, duke sjellë në ekran përjetimet dhe emocionet e një gjenerate të rritur në një periudhë të trazuar./KultPlus.com

Instagram ka prezantuar rifreskimin e parë të identitetit të tij vizual pas rreth një dekade, duke ndryshuar mënyrën grafike se si shkruhet emri i platformës. Ndryshimi prek wordmark-un, ndërsa ikona e njohur e kamerës mbetet e pandryshuar.

Shefi i Instagramit, Adam Mosseri, e ka cilësuar ndryshimin si një rifreskim të nevojshëm, pasi wordmark-u i mëparshëm kishte mbetur i njëjtë për rreth 10 vjet. Dizajni i ri kombinon elemente të shkrimit të dorës me forma më të strukturuara dhe synon të duket më modern, më i pastër dhe më i guximshëm.

Por prezantimi nuk ka kaluar pa reagime. Një pjesë e përdoruesve në rrjetet sociale kanë kritikuar sidomos lexueshmërinë e shkronjave, ndërsa disa kanë ironizuar se logoja e re duket sikur shkruan “Instagzam” në vend të “Instagram”.

Rifreskimi nuk kufizohet vetëm te wordmark-u. Instagram ka përditësuar edhe Instagram Sans dhe ka prezantuar dy familje të reja tipografike, Instagram Pen dhe Instagram Mono, si pjesë e një sistemi më të gjerë të identitetit të markës.

Ridizajnimi i fundit i madh i identitetit të Instagramit ishte bërë në vitin 2016, kur platforma prezantoi ikonën shumëngjyrëshe që u bë një nga elementet më të dallueshme të aplikacionit.

Sipas kompanisë, identiteti i ri synon të vendosë më shumë në qendër kreativitetin dhe vetëshprehjen e komunitetit, ndërsa ndryshimet do të shtrihen gradualisht gjatë vitit 2026 dhe më tej.

Megjithatë, pyetja që po qarkullon më shumë në internet mbetet e thjeshtë: A duket ende si Instagram?/KultPlus.com

Vepra e artistit të njohur kosovar Nebih Muriqi (1943–2024) është në fokus të ekspozitës “Jo gjithë njerëzit ekzistojnë në të Tashmen e njëjtë”, që po prezantohet në Galerinë Kombëtare të Kosovës.

Ndër veprat e ekspozuara është edhe “Shtegtimi”, një punim i cili, përmes figurës njerëzore dhe imazheve simbolike, trajton tema të kalimit, migrimit dhe tranzicionit. Në një fushë kryesisht të gjelbër shfaqen dy figura pothuajse të fshira, trupat e të cilave duket se shkrihen me peizazhin përreth.

Sipas konceptit të ekspozitës, Muriqi e ndërthur në veprat e tij përvojën e jetuar, dëshirat dhe temat shoqërore, duke i shndërruar figurat njerëzore, peizazhet dhe fragmentet e natyrave të qeta në kompozime të dendura pikturale.

Në ekspozitë janë përfshirë edhe vizatimet “Njeriu dhe hapësira I” dhe “Njeriu dhe hapësira II”, ku marrëdhënia mes trupit dhe hapësirës trajtohet përmes një qasjeje më lineare. Shenjat rreth figurës e vendosin atë mes vëzhgimit dhe reflektimit.

Të gjitha këto vepra pasqyrojnë interesimin e Muriqit për trupin njerëzor si hapësirë e brishtësisë, tranzicionit dhe forcës së brendshme.

Ekspozita “Jo gjithë njerëzit ekzistojnë në të Tashmen e njëjtë”, kuruar nga Hana Halilaj, do të qëndrojë e hapur deri më 26 gusht 2026 në Galerinë Kombëtare të Kosovës./KultPlus.com