Kumari i Trump me naftën e Venezuelës
Pak orë pasi amerikanët arrestuan diktatorin e Venezuelës, Nicolas Maduro, në një bastisje gjatë natës së 3 janarit, presidenti Donald Trump dha arsyen.
âBiznesi i naftĂ«s nĂ« VenezuelĂ« ka qenĂ« nĂ« gropĂ« prej shumĂ« kohĂ«sh. Ne do tĂ« çojmĂ« kompaitĂ« tona amerikane atje, tĂ« shpenzojnĂ« miliarda dollarĂ«, tĂ« rregullojnĂ« infrastrukturĂ«n dhe tĂ« marrin fitimeâ, tha ai.
Deklarata ishte shija e ëmbël e hakmarrjes. 18 vite më parë, nën drejtimin e Hugo Chavez, Venezuela shtetëtëzoi asetet e naftës të kompanive amerikane dhe perëndimore me vlerë 60 mld dollarë. Kompanitë e çuan shtetin në arbitrazh.
MĂ« 16 dhjetor 2025, Trump urdhĂ«roi VenezuelĂ«n tâi kthejĂ« ânaftĂ«n, tokĂ«n dhe asetet e tjera qĂ« i vodhĂ«n amerikanĂ«veâ.
Por, ai do më shumë se thjesht hakmarrje. Dekada investimesh të pamjaftueshme dhe menaxhimi i dobët kanë bërë që prodhimi i naftës në Venezuelë të bjerë me dy të tretat që nga fundi i viteve 2000, në rreth 1 milion fuçi në ditë. Ideja është se rikuperimi i kapaciteteve të paaktivizuara do ta pasurojë Venezuelën, ndërsa njëkohësisht do të sjellë përfitime për Shtetet e Bashkuara. Akoma më mirë, Venezuela ka rreth 300 miliardë fuçi naftë, një e pesta e rezervave botërore, që nënkupton se prodhimi mund të rritet më tej për një periudhë kohe. Nafta e rëndë që vendi zotëron është pikërisht lloji që rafineritë amerikane gjithmonë e kanë pasur të munguar, veçanërisht në një kohë kur marrëdhëniet e SHBA-së me Kanadanë, një furnizues i këtij lloji, janë të tensionuara.
ĂfarĂ« mund tĂ« mos pĂ«lqehet tek sulmi i Trump mbi naftĂ«n? NĂ« fakt, shumĂ« gjĂ«ra. NĂ« afatshkurtĂ«r, prodhimi i naftĂ«s sĂ« VenezuelĂ«s ka mĂ« shumĂ« gjasa tĂ« bjerĂ« sesa tĂ« rikuperohet. NĂ« dhjetor, Amerika shpalli njĂ« bllokadĂ« mbi dĂ«rgesat venezueliane qĂ« transportoheshin nga kotejnerĂ«t tĂ« futur nĂ« listĂ«n e zezĂ«; mĂ« pas i sekuestronte.
Venezuela ka gjithashtu mungesë napthe, një përbërës i nevojshëm për të bërë të transportueshme naftën e saj të trashë dhe shumë të ngjitur, i cili nuk po vjen më nga Rusia. Nëse bllokada nuk hiqet, gjë që varet nga zhvillimet politike dhe ushtarake, prodhimi i Venezuelës do të duhet të reduktohet më tej, ndoshta nën 700.000 fuçi në ditë.
Prodhimi mund të rikuperohet brenda disa muajsh nëse ndodh një tranzicion politik i qetë dhe sanksionet amerikane ndaj Venezuelës, përfshirë bllokadën, hiqen. Mirëmbajtja dhe riparimet bazë mund të rrisin prodhimin e naftës së vendit në 1.2 milion fuçi në ditë deri në fund të vitit 2026, sipas vlerësimeve të firmës së të dhënave Kpler. Megjithatë, kjo është ende larg kapacitetit maksimal të vendit dhe e vendos Venezuelën pak më pas Libisë, prodhuesi i 18-të më i madh në botë. Për të rritur prodhimin më shumë, Venezuela do të duhet të përballojë tre probleme: nevojën urgjente për fonde, mungesën e fuqisë punëtore dhe një treg global të mbingarkuar.
Konsulenca Rystad Energy vlerëson se do të duheshin 110 miliardë dollarë investime kapitale vetëm për eksplorim dhe prodhim që të rikthehet prodhimi në nivelin e para 15 vjetësh, dy herë më shumë se shuma totale që kompanitë kryesore amerikane të naftës investuan globalisht në vitin 2024.
Trump duket se mendon se kĂ«to kompani do tĂ« nxitojnĂ« tĂ« firmosin çeqe tĂ« mĂ«dha. Chevron, e cila tashmĂ« Ă«shtĂ« e pranishme nĂ« VenezuelĂ« dhe eksporton rreth 200.000 fuçi nĂ« ditĂ« pĂ«r nĂ« SHBA nĂ«n njĂ« pĂ«rjashtim nga sanksionet, mund tĂ« zgjerojĂ« operacionet e saj. Por tĂ« tjerĂ«t nuk kanĂ« harruar vuajtjet e sĂ« kaluarĂ«s. Suksesi i planeve tĂ« Trump nuk Ă«shtĂ« i garantuar. Ai do tĂ« largohet nga ShtĂ«pia e BardhĂ« pas pak mĂ« shumĂ« se tre vjetĂ«sh dhe mund tĂ« humbasĂ« interesin mĂ« parĂ« se atĂ«herĂ«. Deri tani, kompanitĂ« kryesore amerikane kanĂ« mbetur tĂ« heshtura ndaj thirrjes sĂ« presidentit. As tregtarĂ«t globalĂ« tĂ« mallrave nuk janĂ« ânĂ« vijĂ«n e nisjesâ, thotĂ« konsulenti Jean-François Lambert. Bankat dhe siguruesit, tĂ« cilĂ«t do tĂ« nevojiteshin pĂ«r tĂ« financuar dhe siguruar transportet, pritet tĂ« kthehen edhe mĂ« ngadalĂ«.
Edhe nëse kompanitë e naftës do të bindeshin të investonin, mbetet e dyshimtë nëse industria e naftës e Venezuelës mund të përballojë ritmin. Në vitet e fundit ajo ka pësuar një largim masiv të talentit të kualifikuar. Dhjetëra mijëra punonjës të aftë, nga inxhinierët tek gjeologët, kanë lënë vendin. Sot, industria shtetërore e naftës drejtohet kryesisht nga forcat e armatosura. Për të formuar bashkëpunime të qëndrueshme me kompanitë perëndimore, kjo kompani me rreth 70.000 punonjës do të duhej të reformohej plotësisht. Ajo mund të mos jetë një partner i besueshëm për shumë vite.
Ădo sasi shtesĂ« nafte qĂ« Venezuela mund tĂ« prodhojĂ« do tĂ« hidhet nĂ« njĂ« treg tĂ« mbingarkuar. Agjencia NdĂ«rkombĂ«tare e EnergjisĂ« (IEA), njĂ« parashikues zyrtar, pret qĂ« oferta globale e naftĂ«s tĂ« tejkalojĂ« kĂ«rkesĂ«n tĂ« paktĂ«n deri nĂ« fund tĂ« dekadĂ«s, pĂ«r shkak tĂ« prodhimit tĂ« lartĂ« nĂ« vende si Brazili, Guajana dhe vetĂ« Amerika, si dhe rritjes sĂ« ngadaltĂ« tĂ« kĂ«rkesĂ«s. ShumĂ« analistĂ« presin qĂ« tepricat tĂ« ulin çmimet globale tĂ« naftĂ«s drejt 50 dollarĂ« pĂ«r fuçi, dhe ndoshta edhe mĂ« poshtĂ«, kĂ«tĂ« vit dhe vitin e ardhshĂ«m njĂ« nivel nĂ«n çmimin e pritur pĂ«r shumicĂ«n e fushave ekzistuese venezueliane me rezerva tĂ« qĂ«ndrueshme. Projektet e reja shpesh janĂ« edhe mĂ« pak konkurruese.
NĂ« skenarin mĂ« optimist, Kpler parashikon se prodhimi i naftĂ«s sĂ« VenezuelĂ«s mund tĂ« rritet nĂ« 1.7-1.8 milion fuçi nĂ« ditĂ« deri nĂ« vitin 2028. MegjithatĂ«, kjo mund tĂ« shkaktojĂ« vetĂ«m njĂ« ristrukturim tĂ« dukshĂ«m tĂ« tregtisĂ«. RafineritĂ« amerikane ndoshta do tĂ« blejnĂ« disa fuçi shtesĂ«: ato importuan 500.000 fuçi mĂ« shumĂ« nĂ« ditĂ« nĂ« fillim tĂ« viteve 2010. Kuba, e cila prej kohĂ«sh ka blerĂ« nga Venezuela me kushte favorizuese, do tĂ« drejtohet drejt MeksikĂ«s dhe RusisĂ« pĂ«r ndihmĂ«. RafineritĂ« e vogla kineze (âteapot refineriesâ), tĂ« cilat dikur blenin shumicĂ«n e furnizimeve venezueliane me zbritje, mund tĂ« pĂ«rjashtohen nga tregtia; ndoshta edhe kompanitĂ« shtetĂ«rore kineze do tĂ« reduktojnĂ« praninĂ« e tyre lokale.
E gjithĂ« kjo mund tĂ« sjellĂ« pĂ«rfitime komerciale dhe gjeopolitike pĂ«r AmerikĂ«n, por vetĂ«m nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« kufizuar. Ădo gjĂ« mĂ« drastike, si rikthimi i prodhimit venezuelian nĂ« 2.5-3 milion fuçi nĂ« ditĂ«, niveli nĂ« fund tĂ« viteve 2010, dhe afĂ«rsisht sa prodhon sot Kuvajti, prodhuesi i 8-tĂ« mĂ« i madh nĂ« botĂ«, duket si njĂ« projekt afatgjatĂ«, vlerĂ«son Jorge LeĂłn nga Rystad Energy. Kapja e Maduros nga Trump ishte spektakulare dhe e shpejtĂ«, por pĂ«rfitimi ekonomik nga kjo nuk do tĂ« jetĂ« i njĂ«jtĂ«.
Marrë nga The Economist, përshtati GazetaSI.al
The post Kumari i Trump me naftën e Venezuelës appeared first on Gazeta Si.













