❌

Reading view

There are new articles available, click to refresh the page.
↗

Flamuri jetim


✇Java News
By: Ben Andoni

Flamuri jetim


Nga Ben Andoni
Kryeministri Rama Ă«shtĂ« aktualisht individi politik qĂ« mbart tĂ« gjithĂ« inatin dhe zemĂ«rimin jo vetĂ«m tĂ« opozitĂ«s, por edhe tĂ« shumĂ« individĂ«ve e bizneseve punĂ«t e tĂ« cilĂ«ve nuk po shkojnĂ« mbroth me pushtetin e tij. PĂ«r hir tĂ« sĂ« vĂ«rtetĂ«s me opozitĂ«n e ka gjetur, herĂ« me leje, herĂ« me favore dhe herĂ« duke i punĂ«suar i ka futur nĂ« rresht nĂ« rrjedhĂ«n e tij. Justifikimi: Kontributi pĂ«r atdheun! Syve tĂ« çakĂ«rritur tĂ« individĂ«ve qĂ« kĂ«rkojnĂ« meritokracinĂ« u hedh nga njĂ« rrufe sĂ« sipĂ«rmi nga pushteti i tij i pamatĂ«, kurse pĂ«rballĂ« i pĂ«rqesh dhe kur nuk Ă«shtĂ« n’Atdhe u dĂ«rgon pĂ«rshĂ«ndetje prej kancelarive tĂ« huaja sesi e adhurojnĂ«, duke e parĂ« nga poshtĂ«. Eh çfarĂ« u mbetet tĂ« tjerĂ«ve qĂ« janĂ« shtatshkurtĂ«r! Sa shumĂ« i pĂ«lqen kjo fabul kryeministrit e sa shumĂ« e pĂ«rmend shpesh gjatĂ«sinë  NĂ« kĂ«tĂ« tollovi, opozita bĂ«het qesharake me nĂ«mat e saj, kur i zbulohen bashkĂ«punimet jashtĂ« politike (Mbetemi nĂ« pritje tĂ« njĂ« bashkĂ«punimi real pĂ«r vendin. Reformat presin aty
pa pĂ«rgjigje); propaganda vazhdon me sukseset; hajnia me parakalimin e frikshĂ«m para SPAK-ut. Eh sa tĂ« tjera
NĂ« kĂ«tĂ« çudi ia vĂ«mĂ« fajin kohĂ«s dhe politikĂ«s dhe asaj sĂ«mundjes sĂ« pĂ«rhershme tĂ« tandemit qĂ« ka nisur nga koha e Ismail Qemalit me Esat PashĂ«n. TĂ« dy tĂ« pĂ«rfunduar keq dhe gati tĂ« harruar, veçse i pari i ringritur pas ’90, kurse i dyti me pĂ«rpjekjen pĂ«r ta retushuar. PĂ«r tandemĂ«t e tjerĂ« s’ështĂ« vendi dhe koha. Kjo tĂ« vjen ndĂ«rmend, kur kujton qĂ« ne do mbetemi pengje tĂ« tollovisĂ« dhe mĂ« shumĂ« akoma pasqyrimit real tĂ« realitetit dhe fakteve. TĂ« sotmit me kryeministrin Rama dhe kryetarin e opozitĂ«s Berisha, nuk po e kuptojnĂ« se kanĂ« kohĂ« qĂ« janĂ« larg njerĂ«zve dhe realiteti qĂ« pĂ«rcjellin Ă«shtĂ« larg shqiptarĂ«ve. Tejet larg. Anipse, i kemi pĂ«rballĂ« dhe vazhdojnë 
Do tĂ« shkruanim pafund nĂ« kĂ«tĂ« sqarim, po tĂ« mos na vinte ndĂ«rmend njĂ« nga faktet e hidhura, mes shumĂ«ve syresh. Ne akoma se kemi tĂ« kodifikuar historinĂ« e flamurit!! Po, dhe, kur kĂ«tĂ« e thonĂ« dy personalitete, llogarit tĂ« tjerĂ«t. ËshtĂ« fjala pĂ«r flamurin qĂ« u ngrit nĂ« VlorĂ« mĂ« 28 NĂ«ntor tĂ« vitit 1912. Ministri i parĂ« i DrejtĂ«sisĂ« dhe pastaj i Arsimit Petro Poga jep kĂ«tĂ« version nĂ« vitin 1936, kur duke pĂ«rshĂ«ndetur botimin pĂ«r tĂ« katĂ«rtĂ«n herĂ« tĂ« gazetĂ«s “Drita” sqaroi, sipas dijenisĂ« sĂ« tij, problemin e shumĂ« diskutuar se nga erdhi flamuri qĂ« ngriti Ismail Qemali nĂ« VlorĂ«: “
flamuri i parĂ« qĂ« Ă«shtĂ« ngritur nĂ« VlorĂ«, ka qenĂ« njĂ« pĂ«lhurĂ« e kuqe tre metro e gjatĂ« dhe dy metro e gjerĂ«, mbi tĂ« cilĂ«n u shtyp shqiponja dy krenore, me ngjyrĂ« tĂ« zezĂ«. Me atĂ« shkabĂ« u gatitnĂ« dhe 4-5 tĂ« tjerĂ« mĂ« tĂ« vegjĂ«l. PĂ«lhura e kuqe u ble te njĂ« tregtar i quajtur Diamant dhe u qepnĂ« tek njĂ« rrobaqepĂ«s, i quajtur Thoma, se nuk priste koha pĂ«r tĂ« ngritur flamur luks. MĂ«nyra e ngritjes ish e frikĂ«suar se deti ish bllokuar. Llogaraja e zĂ«nĂ« me vetĂ«dashĂ«s, pĂ«rtej lumit VjosĂ«s ushtria turke, nĂ« TepelenĂ« ushtria greke, d.m.th., vetĂ«m Vlora ish rrethuar nga tĂ« katĂ«r anĂ«t”.
NĂ« kujtimet e tij Eqerem bej Vlora ka variant tjetĂ«r dhe u pĂ«rpoq ta tregojĂ« pasi: “E zgjata ca historinĂ« e ngritjes sĂ« flamurit, sepse vitet e fundit kanĂ« qarkulluar variante krejt tĂ« pavĂ«rteta dhe unĂ« dĂ«shiroj qĂ« ngjarja e saktĂ« tĂ« pĂ«rshkruhet e tĂ« mbetet njĂ«herĂ« e pĂ«rgjithmonĂ«â€. Historia Ă«shtĂ« tejet ndryshe: “NjĂ« javĂ« pas kthimit tim nĂ« VlorĂ«, çova Murat bej Toptanin dhe Hydaj efendin tek Ismail Qemali, duke iu lutur tĂ« mĂ« kthente flamurin qĂ« i pata huajtur. MĂ« premtuan tĂ« ma kthenin atĂ« menjĂ«herĂ«, sapo zonja Marigo Posjo (njĂ« atdhetare e madhe demokrate, por qĂ« i pĂ«lqente reklama) ta kishte qepur e qĂ«ndisur flamurin e ri. E pra, mĂ« 28 nĂ«ntor kryeobjekti i ditĂ«s, flamuri si simbol i pavarĂ«sisĂ«, me atĂ« pakujdesin tipike shqiptaro-lindore ishte harruar. PĂ«r mĂ« tepĂ«r shumica nuk e dinte sesi ishte ai. Kurrkush mĂ« pĂ«rpara as e kishte parĂ«, as e kishte mbajtur. Askush nĂ« VlorĂ« nuk kishte flamur nĂ« shtĂ«pi. Shtetformuesit ranĂ« nĂ« hall dhe vĂ«shtruan njĂ«ri-tjetrin tĂ« hutuar. AtĂ«herĂ« ngrihet miku im Hydai efendiu dhe thotĂ« se nĂ« dhomĂ«n e gjumit tĂ« Eqrem beut varet nĂ« mur njĂ« flamur shqiptar, i futur nĂ« njĂ« kornizĂ« tĂ« bukur. Dhe pyeti se a mund tĂ« merrej pa qenĂ« aty i zoti? Ismail beu i dha leje dhe kĂ«shtu flamuri qĂ« dikur don Aladro Kastrioti mĂ« kishte dhuruar solemnisht nĂ« Paris, shtegtoi nĂ« konakun fqinj dhe ra nĂ« duart e Ismail beut, i cili ia dorĂ«zoi Murat bej Toptanit, me porosinĂ« ta varte jashtĂ«, ndĂ«rkohĂ« qĂ« vetĂ« qĂ«ndronte nĂ« dritare. MijĂ«ra njerĂ«z u mblodhĂ«n nĂ« sheshin para shtĂ«pisĂ« dhe nĂ« kopĂ«sht, duke brohoritur “rroftĂ«, rroftĂ« “ edhe pse shumĂ« prej tyre nuk e kuptonin edhe aq se ç’po bĂ«hej. MĂ« vonĂ« kur unĂ« nĂ« ditĂ«t festive tĂ« shpalljes sĂ« pavarĂ«sisĂ« si shtet i lirĂ« dhe i pavarur, ngrita flamurin shqiptar nĂ« ballin e shtĂ«pisĂ« sonĂ«, disa kosovarĂ« tĂ« mirĂ« mĂ« thanĂ«: “ShumĂ« mirĂ« e bĂ«tĂ« ju tĂ« diturit qĂ« ngritĂ«t flamurin e babĂ« Kralit (pra tĂ« perandorit Franc Jozef) se tani nuk ka mĂ« se ç’tĂ« na bĂ«jĂ« as serbi i poshtĂ«r, as malazezi morracak. Kur pyeta se ku e kam parĂ« shqiponjĂ«n e zezĂ« m’u pĂ«rgjigjĂ«n krenarisht: “Tek ushtarĂ«t e babĂ« Kralit, nĂ« Pazarin e Ri”.


Epilogu Ă«shtĂ« edhe mĂ« i kĂ«ndshĂ«m dhe sĂ«rish e sjellim pĂ«rmes kujtimeve tĂ« Eqerem bej VlorĂ«s: “Por natyrisht, pati edhe tĂ« tillĂ« si njĂ« farĂ« Haxhi Muhamet efendiu, njĂ« klerik i rĂ«ndĂ«sishĂ«m e fanatik nĂ« VlorĂ« dhe ithtar i fortĂ« i tim eti, i cili shprehej me zemĂ«rim se Ismail beu kishte zgjedhur njĂ« korb si simbol tĂ« ShqipĂ«risĂ« sĂ« lirĂ«. (Ah ta kishte bĂ«rĂ« ShqipĂ«rinĂ« Syria beu, ankohej ai,- tani do tĂ« kishim nĂ« flamur syret e bukura tĂ« kuranit. Po ç ’mund tĂ« presĂ«sh tjetĂ«r nga Ismail beu, qĂ« ka e kaluar tĂ« gjithĂ« jetĂ«n nĂ« vendin e frĂ«ngjve?)! Kur ia rrĂ«feva historinĂ« Ismail beut, ai qeshi me tĂ« madhe, por edhe mĂ« kĂ«rcĂ«noi me gisht se do t’i tregonte hoxhĂ«s qĂ« flamurin nuk e kishte gjetur ai, por unĂ«!”
Cila Ă«shtĂ« e vĂ«rteta? Cili ishte flamuri i vĂ«rtetĂ«? Ashtu, si ku gjendet dokumenti i parĂ« i PavarĂ«sisĂ«? Si u zgjodh flamuri shqiptar?! PĂ«r kĂ«tĂ« nuk kemi mĂ« kĂ« tĂ« pyesim, vetĂ«m tĂ« lemĂ« individĂ« qĂ« tĂ« tregojnĂ« versione dhe historianĂ« tĂ« argumentojnĂ« e tĂ« provojnë Po kujt i intereson sot? TĂ« gjithĂ« merren me Epstein dhe ndriçimin qĂ« i kanĂ« dhĂ«nĂ« kĂ«tij vendi Rama dhe Berisha. Me sa duket, humnera jonĂ« morale Ă«shtĂ« aty e krijuar nga panginja jonĂ« pĂ«r kotĂ«sinĂ« nĂ« çdo fushĂ« tĂ« jetĂ«s pĂ«rgjatĂ« historisĂ«. Dhe, ndaj dhe flamurin e kemi jetim. (Javanews)

 

↗

“Katedralja jonĂ« me kunja dhĂ«mbĂ«sh”

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

ShqipĂ«ria Ă«shtĂ« e zhytur nĂ« njĂ« krizĂ« shumĂ« dimensionale, ku po mungojnĂ« idetĂ« e qarta pĂ«r ringjallje. NĂ« momentin qĂ« kriza e individit brenda shoqĂ«risĂ« (edhe tonĂ«s) po jeton njĂ« nga kulmet e saj, jo pak herĂ« studiues dhe njerĂ«z tĂ« interesuar po i drejtohen tĂ« shkuarĂ«s pĂ«r tĂ« gjetur mĂ«sime tĂ« vlefshme shpĂ«timi. Asokohe nuk gjendej e aplikuar inteligjenca artificiale, ashtu si dhe mundĂ«sitĂ« e pafundme qĂ« ofrohen nĂ« kĂ«tĂ« kohĂ«, e cila po na rezulton me kufizime shumĂ« tĂ« mĂ«dha tĂ« tipit ekzistencial. Njeriu i sotĂ«m Ă«shtĂ« gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« i braktisur nga shoqĂ«ria, pushteti politik dhe
mbi tĂ« gjitha vetvetja. ShqiptarĂ«t qĂ« kanĂ« jetuar nĂ« disa regjime ekonomike-shoqĂ«rore nĂ« harkun e njĂ« shekulli po e ndjejnĂ« njĂ«soj si ngado nĂ« botĂ«. QĂ« nga izolimi i skajshĂ«m politik dhe varfĂ«ria mĂ« zgrip e disa kohĂ«rave, tashmĂ« po jetojmĂ« nĂ« kohĂ«n e njĂ« liberalizmi qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« dekadencĂ«n e vet tĂ« madhe, bashkĂ« me zhgĂ«njimin e plotĂ« tĂ« vlerave qĂ« solli. ShqiptarĂ«t qĂ« prej pathosit dhe frikĂ«s dikur zinin radhĂ« pĂ«r tĂ« votuar njĂ« kandidat tĂ« konfirmuar nga regjimi, sot mezi shkojnĂ« tĂ« votojnĂ« pĂ«r kandidatin e tyre. Ne qĂ« dikur nuk njihnim as konceptet bazĂ« politike dhe ato tĂ« funksionimit parlamentar, bashkĂ« me shumĂ« nga teoritĂ« moderne nĂ« sociologji, ishim pothuaj tĂ« zbrazĂ«t nga njohuritĂ« filozofike dhe dijetarĂ«t e saj, sot mĂ«tojmĂ« (pĂ«rmes qeveritarĂ«ve) se jemi nĂ« kulmimin tonĂ« dhe mund tĂ« jemi tĂ« barabartë kudo nĂ« GlobalizĂ«m.

Veçse, pa e gëzuar si duhet demokracinë, e cila nuk e përmirësoi ashtu si ëndërrohej jetën tonë, po përballemi me injorimin e saj prej elitave politike dhe autokracinë e pamatë të liderëve tanë. Mes tyre, kryeministri aktual, Rama nuk ka përballë asnjë mekanizëm që e kontrollon Ekzekutivin e tij, ashtu si ai vetë nuk tregon ndonjë lloj respekti në parlament. Ku për hir të së vërtetës, normat normale të sjelljes prej vitesh anashkalohen fare normalisht. Interesi i vetëm i deputetëve është e mbetet se kush do të penetrojë dhe të mbetet në orbitën, ku kryetari e zgjedh të jetë pjesë e shpurës së tij që ka në dorë çdo gjë në vend: Pasuri, favore dhe mundësi. Të tjerët janë thjesht numërorë. Ndaj, fakti është se shumë nga elita e sotme politike as nuk e sheh normalitetin e shtetit. Ky është caku, ku mbetën pozita dhe ironikisht edhe opozita.

NĂ« kĂ«tĂ« boshnajĂ« mungese demokracie, njĂ« pjesĂ« e opozitĂ«s po mundohet tĂ« rigjenerohet brenda vetes. E lavdĂ«rueshme sepse Ă«shtĂ« njĂ« hap ndryshe nga ajo qĂ« pĂ«rcjell sot opozita e PD-sĂ«, anipse ende e pamundur pĂ«rballĂ« reflektimit tĂ« shoqĂ«risĂ«. E mbytur nĂ« apatinĂ« e tĂ« pĂ«rditshmes, nĂ« gjĂ«rat qĂ« nuk ndryshojnĂ«, mungesĂ«n e meritokracisĂ« dhe karrierĂ«s, nĂ« mosndĂ«shkimin e njerĂ«zve qĂ« kanĂ« pĂ«rvetĂ«suar shuma tĂ« paimagjinueshme, shoqĂ«ria e sotme nuk gjen dot forca tĂ« reagojë pĂ«r ndryshimin. NdĂ«rtimi i Katedrales sonĂ« tĂ« vlerave duket e pamundur. TĂ« gjithĂ« e shohin nĂ« mĂ«ndje, por askush nuk Ă«shtĂ« i aftĂ« ta nisi ndĂ«rtimin.

Ca më keq akoma, Populizmi i majtë shqiptar që manifestohet sot nga PS-ja, e ka shtuar prapambetjen demokratike në vend dhe cinizimin funksional. Ashtu si ashpërsia e gjuhës së PD-së dhe mosrespektimi i institucioneve ka dërrmuar besimin normal të ndryshimit. Pa harruar reformimin e partive në përgjithësi dhe mungesën e demokracisë së brendshme që duket si utopi. Kryetarët kanë pushtet si providenca mes komuniteteve të tyre. Qysh para zgjedhjeve, kryeministri Rama të thotë gati me siguri matematike sesa vende fiton në parlament. Dhe, ashtu ndodhi në dy zgjedhjet e fundit!!! Ndërkohë që Drejtësia me dobësinë e vet po lejon ndikim të pakontrolluar nga emra të favorizuar të biznesit dhe të ashtuquajturat elitat politike. Rasti i Shqipërisë tregon se përballemi me një sistem, ku mbështetja e votuesve sigurohet përmes patronazhit, në vend të shtrirjes ideologjike ndër votues. Kjo e fundit tashmë është një koncept, kurse baza e fortë dhe e qëndrueshme shoqërore mungon krejtësisht. Mu këtu shtrihen dhe shumë nga kundërshtime për këto politika nga shumë njerëz të së Majtës dhe sidomos qeverisjen me shumë hije të z. Rama. Por ajo që po e shkatërron besimin në vend është se nuk përmirësohen dot kushtet e jetesës, ndërsa mosbesimi i lartë publik ka treguar se pak besim ka që mund të ndryshohet në një mjedis, ku praktikat korruptive kanë pushtet dhe normalitet.

Nga ana tjetër, E Djathta tek ne pothuaj as nuk i bën më përshtypje ideologjia, sesa ardhja në pushtet, ndërsa froni që ka zënë në opozitë (këtë e justifikon me të drejtë me votat, edhe pse ato po bjerren vazhdimisht) e bën të vazhdojë këtë tandem, i cili rezulton i kënaqshëm vetëm për një grup syresh. Në këtë vazhdë po përpiqen me të drejtë shumë individë aktivistë ose anëtarë të partive të vogla, por duke shmangur një fakt, se nëse partitë nuk demokratizohen (partitë e djathta tek ne janë shembuj të mosndryshimit, si PD, PR, e me radhë) nuk mund të kërkosh të ndryshosh diçka në thelb.

NdĂ«rkohĂ« qĂ« shoqĂ«ria botĂ«rore qoftĂ« pĂ«r shkak tĂ« bjerrjes sĂ« vlerave bazike por edhe formĂ«s qĂ« po merr pak e nga pak rendi ndĂ«rkombĂ«tar ndjehet nĂ« njĂ« krizĂ«, e cila pĂ«rcjell vetĂ«m pasojat nĂ« njĂ« shoqĂ«ri periferike si tonĂ«n. ShoqĂ«ria shqiptare duke i kaluar periudhat historike nĂ« forma galoponte pa krijuar asnjĂ«herĂ« identitet tĂ« spikatur, manifeston mungesat e duhura tĂ« formimit. Edhe pse, pas ‘90 na kujtoi rrejshĂ«m se mund tĂ« bĂ«nim gjithçka. KohĂ«, kur individi shqiptar i kufizuar, i varfĂ«r, i nĂ«pĂ«rkĂ«mbur kujtoi se nuk njeh tashmĂ« asnjĂ« fre: Para moralit, pasurimit pa fre dhe sidomos respektit ndaj vlerave krijuar ndĂ«r shekuj dhe qĂ« pĂ«rbĂ«jnĂ« identitetin e shtetit. E pikĂ«risht qĂ« tĂ« ndjehej mirĂ« me kĂ«tĂ« mori , tashmĂ« shqiptari gjendet shumĂ« i pakĂ«naqur dhe me njĂ« paqartĂ«si qĂ« i rri vazhdimisht pĂ«rballĂ«. I paaftĂ« tĂ« orientohet nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« tĂ« re, para tĂ« cilĂ«s i janĂ« hapur befas dyert katĂ«r kanatĂ«sh. NĂ« njĂ« sferĂ« tĂ« pĂ«rbotshme, Yuval Noah Harari tek “Future of Being” e shpjegon kĂ«shtu: “Ajo qĂ« psikologĂ«t e quajnĂ« paradoksi i zgjedhjes zbuloi njĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« shqetĂ«suese pĂ«r natyrĂ«n njerĂ«zore. Evolucioni nuk na ka programuar pĂ«r t’u pĂ«rballur me zgjedhje tĂ« pafundme. Truri ynĂ«, i cili u zhvillua pĂ«r tĂ« marrĂ« vendime tĂ« shpejta brenda grupeve tĂ« vogla me mundĂ«si tĂ« kufizuara, thjesht nuk Ă«shtĂ« nĂ« gjendje tĂ« pĂ«rpunojĂ« si duhet mbingarkesĂ«n e mundĂ«sive qĂ« karakterizon jetĂ«n moderne”.

Kjo Ă«shtĂ« dilema e shqiptarit pĂ«rballĂ« njĂ« ndryshimi tĂ« pafre, krizĂ«s sĂ« vet dhe pĂ«rballjes me njĂ« politikĂ« qĂ« ndryshon fytyra por nuk sjell mĂ« asnjĂ« gjĂ« tĂ« re. Sa mĂ« shumĂ« tĂ« kuptohet kjo gjendje e shqiptarit tĂ« sotĂ«m, qĂ« nĂ« njĂ« anĂ« i Ă«shtĂ« derdhur jetĂ«s pa sens tĂ« platformave artificiale tĂ« reality show dhe nĂ« pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe mbijetesĂ«s, aq mĂ« shumĂ« mbase mund tĂ« ketĂ« mundĂ«si zgjidhje. Edhe pse shoqĂ«ria jonĂ« duket e kalbur sĂ« brendshme nĂ« mĂ«nyrĂ«n mĂ« tĂ« skajshme. Prova janĂ« lajmet e pĂ«rditshme rreth familjes dhe batĂ«rdisĂ« ndaj shtetit tonĂ«. PĂ«r fat tĂ« keq, politikat publike qĂ« vlerĂ«sojnĂ« dhe kujdesen pĂ«r mirĂ«qenien e komunitetit, janĂ« tĂ« huaj pĂ«r RamĂ«n dhe ca mĂ« tĂ« huaja pĂ«r vizionin e opozitĂ«s. Duket sikur tĂ« gjithĂ« janĂ« me kalkulator nĂ« dorĂ« pĂ«r tĂ« na treguar rritjen e ekonomike, qĂ« nĂ« fakt, nuk pĂ«rkthehet me mirĂ«qenie pĂ«r vendin mĂ« tĂ« varfĂ«r tĂ« rajonit. NĂ« kĂ«tĂ« zgrip, shqiptarit tĂ« sotĂ«m i duhet tĂ« lehtĂ«soje peshĂ«n ekzistenciale qĂ« e kĂ«rkon pĂ«rmes njĂ« jete, e cila i ka ndryshuar aq shumĂ« dhe nuk e pĂ«rmbledh dot nĂ« ndĂ«rtimin e ngrehine vlerash. “ËshtĂ« si tĂ« pĂ«rpiqesh tĂ« ndĂ«rtosh njĂ« katedrale me kunja dhĂ«mbĂ«sh. Mund tĂ« duket mbresĂ«lĂ«nĂ«se nga larg, por shembet me puhizĂ«n e parĂ«â€, e thjeshton me cinizĂ«m Harari. Ky Ă«shtĂ« paradoksi mĂ« i madh i kohĂ«s, por edhe vrasja nga njĂ« botĂ« abstrakte qĂ« po ngremĂ« dhe po e mbajmĂ« me mundim dhe dĂ«shirĂ« nĂ« kĂ«mbë pĂ«r tĂ« keqen tonĂ«. (Homo Albanicus)

↗

Petro Luarasi “ngel” nĂ« bukurshkrim

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Ai endet prej ditĂ«sh nĂ« zgafellet dhe zyrat e pushtetit lokal tĂ« kryeqytetit me njĂ« problem “tĂ« madh”. NĂ« fakt, s’ështĂ« as i madh dhe asfare i vogĂ«l. I duhet tĂ« ketĂ« dokumentet nĂ« rregull pĂ«r tĂ« aplikuar nĂ« njĂ« ambasadĂ« tĂ« huaj (Uroj tĂ« mos ikĂ« nga vendi!). Por, e dini çfarĂ« e pengon?! NĂ« malin me certifikata, marrĂ« nga zyrtarĂ«t e sotĂ«m, i janĂ« shkruar keq gjeneralitetet e tĂ« parĂ«ve. “Shiko kĂ«tu, emri i gjyshes Ă«shtĂ« gabim (e shoqja e Petro Nini Luarasit). Dhe, pĂ«r  vetĂ«m njĂ« germĂ«! AtĂ«sia e nĂ«nĂ«s dhe tĂ« dhĂ«nat e vendlindjes (NĂ«na ka qenĂ« ukrainase) janĂ« shkruar ndryshe. Kam insistuar t’i ndryshojnĂ«, por mĂ« thonĂ« se janĂ« hedhur nĂ« sistem dhe me duhet tĂ« marr njĂ« vĂ«rtetim qĂ« e justifikon. Por, ky i fundit Ă«shtĂ« efikas kĂ«tu, po jashtĂ« vendit
ËshtĂ« kaq e thjeshtĂ« por edhe e pamundur pĂ«r zyrtarĂ«t!!” Mes dokumenteve ruan dhe origjinalin e gjeneraliteteve tĂ« babait, hartuar para LuftĂ«s sĂ« DytĂ« BotĂ«rore, me njĂ« kaligrafi tĂ« rregullt dhe gjeneralitete tĂ« sakta. “Ja, kĂ«tu Ă«shtĂ« e shkruar me penĂ« dhe Ă«shtĂ« e shkruar fare korrekt. Pse tĂ« ndodhë  kĂ«shtu sot?!”, mĂ« thotĂ«. -Pse nuk e ndryshojnĂ«?!-e pyes naivisht. “Sepse, mĂ« thonĂ« Ă«shtĂ« hedhur nĂ« sistem dhe Ă«shtĂ« e pamundur tĂ« ndryshohen apo se duhet tĂ« hapet gjyq!!!” Kur kujton se presin mijĂ«ra dosje pĂ«r t’u shqyrtuar nĂ« gjykatat tona, atĂ«herĂ« e kupton hallin e Petros qĂ« tashmĂ« Ă«shtĂ« miqĂ«suar edhe me punonjĂ«set e bashkisĂ« dhe ka zbuluar njĂ« nga paradokset mĂ« tĂ« mĂ«dha tĂ« vendit tonĂ«, atĂ« qĂ« lidhet me dixhitalizimin. Ne kemi sot MinistĂ«r Dixhital, mendojmĂ« tĂ« dixhitalizojmĂ« shumĂ« shĂ«rbime dhe vĂ«rtetĂ« janĂ« bĂ«rĂ«, por ne nuk zgjidhim dot probleme kaq tĂ« vogla qĂ« tĂ« mbajnĂ« peng. A Ă«shtĂ« papĂ«rgjegjshmĂ«ri, kakofoni institucionale, ngutje pĂ«r t’i hedhur tĂ« dhĂ«nat nĂ« sistem apo ajo qĂ« sot lidhet me analfabetizmin funksional? NĂ« tĂ« gjitha mund tĂ« ketĂ« vend argumentimi, por kjo po kthehet nĂ« makth pĂ«r qytetarĂ«t. Po tĂ« hapej ndonjĂ« anketim kombĂ«tar, kushedi sesa raste tĂ« tilla do tĂ« shfaqeshin, por shqetĂ«suese Ă«shtĂ« pse nuk ka mekanizma pragmatikĂ« rregullimi pĂ«r t’ua lehtĂ«suar jetĂ«n shqiptarĂ«ve. NdĂ«rrojmĂ« pak fjalĂ« pĂ«rballĂ« godinĂ«s sĂ« ish-hotel “Dajtit” dhe shqetĂ«simi i tij i rregullt  human ngrihet e vazhdon pĂ«r çdo gjĂ« qĂ« na rrethon. Era qĂ« fryn tenton t’ia marrĂ« fletĂ«t, gati njĂ« mal me certifikata qĂ« nuk i ndahen procedurave tĂ« individit shqiptar. Dhe, nĂ« fund pason njĂ« ngritje supesh. Pse, gjithnjĂ« kĂ«shtu?! Petro Ă«shtĂ« njĂ« shqiptar i mirĂ«, qĂ« e ngre zĂ«rin kudo qĂ« mundet pĂ«r drejtĂ«si, sepse mendon qĂ« nĂ« kĂ«tĂ« bashkĂ«si, ku jetojmĂ« duhet tĂ« respektohen vlerat. Dhe, familja e tij e ka paguar me gjak, sakrifica dhe devotshmĂ«ri respektin pĂ«r vlerat


Petro Luarasi, I Riu është individi shqiptar që ashtu si Sizifi tenton të ngrejë shpesh një gur të madh, atë që lidhet me vlerat por më shumë emrin e madh që mbart. Dhe, ai gur rrokulliset sërish pas, mbarsur me halle.

Nga ana e trashĂ«gimisĂ«, pak njerĂ«zve nĂ« ShqipĂ«ri u ndodh qĂ« tĂ« mbartin tĂ« gjallĂ« histori tĂ« tilla familjare. StĂ«rnipi i Nin Petro Kostallarit; nipi i Petro Nini Kostallari Luarasit; biri i SkĂ«nder Luarasit mbart dhe rimishĂ«ron jo vetĂ«m emrin por edhe shqetĂ«simin e tyre sublim pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«. Petro, i Vjetri, bashkĂ« me miqtĂ« e tij patriotĂ«, mĂ« 7 mars1887, hapĂ«n shkollĂ«n e parĂ« shqipe nĂ« Korçës, ku mĂ«sues i parĂ« i sĂ« cilĂ«s u vendos Pandeli Sotiri. Dhe, monumenti mĂ« i madh i shqiptarĂ«ve Ă«shtĂ« gjuha e tyre. ËshtĂ« i vetmi princip historik qĂ« nuk kundĂ«rshtohet dot nga bashkĂ«vendasit tanĂ«. SkĂ«nder Luarasi, (I ati) nuk e la kĂ«tĂ« trashĂ«gimi. QĂ« 11 vjeç kur mbeti jetim, pas helmimit tĂ« tĂ« atit, dhe mĂ« pas do t’i kushtohej vlerave. Ato kulmuan sidomos, kur pas njĂ« kalvari tĂ« gjatĂ« u bashkua me vullnetarĂ«t nĂ« LuftĂ«n e SpanjĂ«s me Brigadat Internacionaliste. ShpĂ«toi dhe personaliteti i tij nĂ« shekullin XX do shfaqej si arsimtar, pĂ«rkthyes, dramaturg, publicist, studiues dhe komunist idealist, si edhe deri hartues fjalorĂ«sh. U pĂ«rjashtua pĂ«r disa vjet nga Lidhja e ShkrimtarĂ«ve pĂ«r qĂ«ndrimin e tij antikonformist ndaj metodave nga  Kryesia e Lidhjes nĂ« fushĂ«n e letĂ«rsisĂ« e tĂ« arteve, tĂ« nĂ«nshtruara ndaj diktatit tĂ« PartisĂ« Komuniste nĂ« pushtet
Sa shumĂ« do duhej pĂ«r t’ua thĂ«nĂ« ndoshta nĂ«punĂ«sve tĂ« sotĂ«m qĂ« mbase Petron, tĂ« Vjetrin mund ta kujtojnĂ« se jetoi nĂ« MesjetĂ«; kurse SkĂ«nderin (tĂ« birin) ta llogarisin andej nga mesi i shekullit XIX.

Petro Nini Luarasi

Petros tĂ« sotĂ«m nuk i duhen kĂ«to. Ai e ka pjesĂ« tĂ« ADN-sĂ« kĂ«tĂ« trashĂ«gimi ndaj kundĂ«rshton kudo qĂ« mundet padrejtĂ«sinĂ«. Do qĂ« tĂ« respektohet, ajo qĂ« tĂ« parĂ«t e lanĂ« me gjak po si e tha Petro, i Vjetri duke lĂ«nĂ« njĂ« nga epigramĂ«t mĂ« tĂ« vyer pĂ«r atdhedashurinĂ«: “VritmĂ«ni po gjakun ma mblidhni se do t’u duhet pĂ«r tĂ« shkruar gjuhĂ«n shqipe”. E shikoj dhe kujtoj qĂ« pĂ«r probleme tĂ« tilla, shqiptarĂ«t janĂ« peng i gabimeve tĂ« vogla nĂ« gjendjet civile, kadastrat, institucionet
, me pak fjalĂ«: Ata janĂ« peng i shtetit tĂ« tyre ende tĂ« pamaturuar. Ku sistemi i ngjan njĂ« sfinksi, qĂ« askush nuk mund t’i afrohet dot
dhe qĂ« nuk mund tĂ« riparohet. Edhe pse ai duhet t’ua bĂ«jĂ« jetĂ«n e lirĂ« qytetarĂ«ve  Kaq e thjeshtĂ« dhe kaq paradoksale. Ndahem me Petron mbi UrĂ«n e LanĂ«s, trashĂ«gimi e njĂ« patrioti tjetĂ«r, Gjovalin Gjadrit, qĂ« shumĂ« shqiptarĂ« nuk e dinĂ« se e ka ndĂ«rtuar urĂ«n qĂ« i ka mbijetuar kohĂ«rave dhe regjimeve me profesionalizĂ«m tĂ« lartë sepse u bĂ« me kanone ndĂ«rtimi dhe me respekt pĂ«r vendin e vet. Sak, atĂ« qĂ« se kuptojnĂ« shqiptarĂ«t e rinj tĂ« shekullit XXI. Ndahemi pa folur se jemi nĂ« njĂ« paradoks tĂ« gjallĂ«, unĂ« nĂ« hiçnajĂ« dhe nĂ« mungesĂ« tĂ« njĂ« pĂ«rgjigje normale prej muajsh
; Petro, pinjolli i LuarasĂ«ve, “i ngelur” nĂ« bukurshkrimin e burokracive tĂ« lodhshme qĂ« e trandin pamĂ«shirĂ« Homo Albanicus. (Javanews)

↗

Rama aty, Berisha aty, çfarë atëherë?!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Gjendja e sotme e ShqipĂ«risĂ« nga ana social-ekonomike Ă«shtĂ« vĂ«rtetĂ« shqetĂ«suese. E pĂ«rjashtojmĂ« atĂ« politike, sepse kurrĂ« nuk ka qenĂ« ndryshe. NĂ« ditĂ«t tona, temat pĂ«r zhvillime protestash nuk mbarojnĂ«. Prodhuesit nuk kanĂ« ku tĂ« çojnĂ« prodhimet e tyre sepse inkurajohet importi. TĂ« rinjtĂ« ikin sepse meritokracia mungon krejtĂ«sisht dhe vendi i punĂ«s Ă«shtĂ« kthyer nĂ« mjet, ku pushteti pĂ«rgatit industri zgjedhore. Konkurset janĂ« bĂ«rĂ« qesharake. Nga ana tjetĂ«r, ekspertĂ«t evidentojnĂ« me tĂ« drejtĂ« se: VarfĂ«ria e vendit tonĂ« nuk Ă«shtĂ« thjesht pasojĂ« se mungojnĂ« tĂ« ardhurat, por i shumĂ« faktorĂ«ve qĂ« gjithnjĂ« e mĂ« tepĂ«r shqiptarĂ«t po i ndjejnĂ« nĂ« kurriz tĂ« tyre. “NĂ« qendĂ«r tĂ« problemit qĂ«ndron tregu i punĂ«s i brishtĂ« dhe informal, ku njĂ« pjesĂ« e madhe e punĂ«simit ofron paga tĂ« ulĂ«ta dhe mungesĂ« tĂ« mbrojtjes sociale, duke e bĂ«rĂ« punĂ«n tĂ« paqĂ«ndrueshme dhe tĂ« pasigurt pĂ«r mijĂ«ra familje”, shkruhet nĂ« platformĂ«n ekonomike Altax.al. E njĂ«jta rendit pastaj me radhĂ« disa probleme syresh dhe pĂ«rfundon nĂ« atĂ« qĂ« shumĂ« shqiptarĂ« e ndjejnĂ« nĂ« kurriz. Me statistikat edhe mund tĂ« manovrosh, por realiteti i pĂ«rditshĂ«m pĂ«r shumĂ« familje Ă«shtĂ« realisht shqetĂ«sues. E mbi tĂ« gjitha, rritja ekonomike, nuk manifestohet tek tĂ« gjithĂ« sepse politikat ekonomike dhe sociale tĂ« Ekzekutivit Rama nuk pĂ«rkthehen nĂ« jetesĂ« mĂ« tĂ« mirĂ« reale, por thjesht nĂ« pĂ«rfitime pĂ«r njĂ« pakicĂ«. Mos tĂ« pĂ«rmendim skandalet, ku ai 5D ka qenĂ« mĂ« shumĂ« se cinik
dhe i tmerrshĂ«m pĂ«r shqiptarin e zakonshĂ«m. Do duhej njĂ« artikull i dedikuar ekonomisĂ« pĂ«r tĂ« treguar anatominĂ« e tregut tĂ« brishtĂ« tĂ« punĂ«s dhe informalitetin, por edhe mungesĂ«n e mbrojtjes sociale. MĂ« saktĂ« pĂ«rfytyrimin e jepte Instituti i VjenĂ«s pĂ«r Studime NdĂ«rkombĂ«tare, tĂ« cilit i dedikohet platforma e konvergjencĂ«s tĂ« rajonit me BE-nĂ«, ku pĂ«rshkruhet  mundĂ«sia e 6 vendeve ballkanike tĂ« arrijnĂ« standardet e BE-sĂ« nĂ« 8 drejtime kryesore dhe 40 nĂ«nfusha. Ajo qĂ« ekspertĂ«t e pohojnĂ« me kujdes Ă«shtĂ« se anĂ«tarĂ«simi nĂ« BE, por pa respektuar standardet, rrezikon tĂ« thellojĂ« edhe mĂ« shumĂ« plagĂ«n e emigracionit. Nga 40 tregues kryesorĂ« socialĂ«, ekonomikĂ«, nĂ« 14 prej tyre, ose 35% tĂ« totalit, ShqipĂ«ria po bĂ«n hapa pas pĂ«r tĂ« arritur standardet e Unionit. VetĂ«m nĂ« 4 tregues e kemi arritur standardin kurse nĂ« 22 tĂ« tjerĂ« duhen dekada dhe madje mĂ« shumĂ« se njĂ« shekull, pĂ«rllogarit ky institucion.

Por kryeministri Rama Ă«shtĂ« aty, i palĂ«vizshĂ«m dhe duket se mbas çdo problemi me drejtĂ«sinĂ« tĂ« vartĂ«sve tĂ« tij (dhe janĂ« aq shumĂ«), ai bĂ«het mĂ« i fortĂ« de facto , paçka se de jure ka kohĂ« qĂ« po humbet nĂ« planin e brendshĂ«m dhe po aq mĂ« atĂ« tĂ« jashtĂ«m. Veçse nĂ« kĂ«tĂ« tĂ« fundit, mjafton tĂ« vijĂ« njĂ« personazh si znj. Trump me interesat pĂ«r investimet dhe gjĂ«rat e shkĂ«pusin krejt vĂ«mendjen. Por ekonomia Ă«shtĂ« aty dhe plagĂ«t sociale, e megjithatĂ« Rama mbetet. NjĂ« administratĂ« e tĂ«rĂ« dhe shumĂ« mekanizma e mbajnĂ« tĂ« lidhur fort me pushtetin. Ai, vetĂ«, ka kohĂ« qĂ« nuk pranon asgjĂ«. ËshtĂ« i kulluar.

Aty është edhe mëtuesi i pushtetit të tij, Sali Berisha. Në orët e fundit mblodhi shumë protestues falë strukturave, të cilat gjithnjë e më shumë ndjejnë dualizmin dhe lodhjen prej qendrës. Të njëjtat referime për Ramën në protestë, e njëjta koreografi, e njëjta logjikë që tregon hapur se Berisha është i pasfidueshëm. Salianji me një grup mbështetësish e kundronin në një cep të hidhur dhe të pafuqi. Molotovi tregoi forcë dhe mosbindje por nuk mjaftoi. Edhe inati i njerëzve. Berisha vazhdon në udhën e tij dhe tashmë ka ofruar dhe një element të ri: Rama është në kilometrin e fundit. Por në relativitet ka perceptime të tjera për hapësirën dhe kohën. Kjo e bën Berishën të mbetet edhe me këtë komunikim patetik.

TĂ« dy janĂ« dhe mbeten aty dhe tĂ« patrandshĂ«m nĂ« skakierĂ«n politike shqiptare. Rama, si kryeministri mĂ« jetĂ«gjatĂ«, post ’90. Berisha si politikani mĂ« jetĂ«gjatĂ«, post ’90. TĂ« dy janĂ« aty dhe tĂ« pasfidueshĂ«m nga askush. TĂ« dy janĂ« aty dhe duken lehtĂ«sisht tĂ« parashikueshĂ«m. Dhe, kjo e shton trishtimin, sepse nuk po gjenden alternativa. PĂ«r pushtetin dhe interesat e tyre mund tĂ« bĂ«jnĂ« gjithçka. Salianji dhe cilido Ă«shtĂ« i mĂ«njanuar, njĂ«soj si mbrĂ«mjen e tĂ« shtunĂ«s; ashtu si tek Rama nuk guxon askush tĂ« tregojĂ« paradokset qeverisĂ«se dhe korrupsionin e madh. Nga arratia ato deklarata anti-korrupsion megjithĂ«se pĂ«rpiqen tĂ« trajtojnĂ« nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« strukturuar nga ish-zĂ«vendĂ«si i RamĂ«s, Arben Ahmetaj, nuk zĂ«nĂ« peshĂ« sepse shqiptarĂ«t e shikojnĂ« vetĂ« si qeveriset. Ashtu si dinĂ« vetĂ« edhe pjesĂ«n para metamorfozĂ«s sĂ« Ahmetajt dhe kinse zyrtarĂ«ve tĂ« ndryshuar, si puna e vetĂ« atij.

Po atĂ«herĂ« pse duhet tĂ« protestojmĂ«, kur gjĂ«rat nuk ndryshojnĂ«?! Sepse duhet. TĂ« paktĂ«n t’i falim pasigurinĂ« shpirtrave tanĂ« tĂ« trazuar, ndĂ«rsa ata qĂ« duan dhe nuk mund tĂ« protestojnĂ«, u mbet njĂ« rrugĂ« mĂ« e vĂ«shtirĂ« qĂ« tĂ« jenĂ« vetja dhe tĂ« mos dorĂ«zohen: NĂ«punĂ«sit dhe administrata nga pushteti Rama; dhe demokratĂ«t e politikĂ«s: Nga verbĂ«ria e ndjekjes ndaj liderit Berisha qĂ« megjithĂ« adhurimin e madh nuk mund t’i tregojĂ« dot tĂ« ardhmen dhe t’i kthejĂ« nĂ« pushtet. KĂ«tĂ« e thonĂ« edhe vetĂ«, kuptohet jo on-air. Por, megjithatĂ« edhe njĂ« i vetĂ«m po tĂ« jetĂ« i qartĂ« proteston, aty ku ndodhet dhe pĂ«rballĂ« autoritetit jo demokratik. Kjo i kĂ«rkohet shqiptarit tĂ« sotĂ«m, gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« menefregist, çdo kohĂ« gati ta lerĂ« ShqipĂ«rinĂ«. Edhe njĂ« njeri i vetĂ«m mund tĂ« ndryshojĂ« botĂ«n, u tha njerĂ«zve tĂ« mbledhur pĂ«r ceremoninĂ« e Nobelit tĂ« tij tĂ« Paqes nĂ« 1986, i mbijetuari i holokaustit dhe aktivisti Elie Wiesel: “Mund tĂ« ketĂ« raste kur jemi tĂ« pafuqishĂ«m pĂ«r tĂ« parandaluar padrejtĂ«sinĂ«, por nuk duhet tĂ« ketĂ« kurrĂ« kohĂ« kur dĂ«shtojmĂ« tĂ« protestojmĂ«â€. Ky mbase mund tĂ« jetĂ« njĂ« ilaç i vogĂ«l nĂ« shoqĂ«rinĂ« tonĂ«, por gjithsesi i nevojshĂ«m. (Homo Albanicus)

 

 

↗

LĂ«vizja “Salianji” pĂ«r supremaci apo demokraci!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Prej disa javĂ«sh, njĂ« grup njerĂ«zish tĂ« PartisĂ« Demokratike po kĂ«rkojnĂ« tĂ« reformojnĂ« kĂ«tĂ« formacion, pĂ«rmes njĂ« LĂ«vizje, e cila duhet thĂ«nĂ« se ka qasje tĂ« mirĂ«. Kudo qĂ« shkon, Salianji dhe shpura e tij ka ngazĂ«llim mes demokratĂ«sh tĂ« PD-sĂ«. Aksioni tregon se ndryshimin e duan me tĂ« gjithĂ« qenien e tyre, ndĂ«rsa lĂ«nia nĂ« opozitĂ« prej mĂ« shumĂ« se njĂ« dekade i ka tulatur. ËshtĂ« e vetĂ«kuptueshme se Qendra nuk “e pĂ«rfill” kĂ«tĂ« aksion nĂ« formĂ« lĂ«vizje model “Foltore”. Zoti Berisha i pyetur pĂ«r Foltoret dhe Salianjin si kandidat, ka pĂ«rsĂ«ritur se Ă«shtĂ« vetĂ«pĂ«rjashtuar. TĂ« tjerĂ«t s’janĂ« jashtĂ« kĂ«saj logjike, duke pĂ«rmendur rregullin dhe statutin. Kjo skizmĂ« e re brenda PD-sĂ« po e tregon Salianjin jo vetĂ«m me ambicie por edhe shumĂ« tĂ« kalkuluar nĂ« lĂ«vizjet e tij nĂ« terren. Duke pĂ«rfaqĂ«suar tĂ« rinjtĂ«, ai po kanalizon njĂ« frymĂ«, e cila do jetĂ« e vĂ«shtirĂ« qĂ« tĂ« menaxhohet nga “SHQUP”. Po ndĂ«rsa pjesa e njerĂ«zve tĂ« rehatuar dhe afĂ«r BerishĂ«s e kanĂ« neglizhuar dhe japin mesazhe kinse indiference, ka gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« frymĂ« mes demokratĂ«ve, e cila kĂ«rkon katarsisin e vĂ«rtetĂ«. Tryeza e fundit e tregoi fare hapur kĂ«tĂ«, anipse demokratĂ«t e vĂ«rtetĂ« ende nuk po zgjohen. Ata po shtojnĂ« zonĂ«n gri. E para sepse kjo lĂ«vizje qĂ« pĂ«rfaqĂ«sohet nga Salianji, nuk i kuptohet realisht se cili e mbĂ«shtet realisht ndĂ«r emrat e njohur tĂ« PD-sĂ« dhe qĂ« Ă«shtĂ« gati tĂ« sakrifikojĂ«. Dhe, e dyta, qĂ« mund tĂ« ishte e para mĂ« mirĂ«, kjo LĂ«vizje nuk ka njĂ« dokument nĂ« formĂ« traktati publik pĂ«r objektivat, si edhe pĂ«rshkrimin e realitetit tĂ« sotĂ«m tĂ« PD-sĂ«.

ËshtĂ« e vĂ«rtetĂ« se njĂ« parti qĂ« ka dy zgjedhje tĂ« pĂ«rgjithshme qĂ« nuk bĂ«n analiza nuk mund tĂ« procedojĂ« me veprime realisht staturore logjike. NĂ« kĂ«tĂ« vazhdĂ«, kujtojmĂ« se Alimehmeti qĂ« ishte ndĂ«r tĂ« parĂ«t qĂ« u shpreh hapur dhe ishte nĂ« krah tĂ« Salianjit, tashmĂ« duket periferik, kurse emrat e tjerĂ« janĂ« tĂ« padukshĂ«m. NjĂ« LĂ«vizje nuk mund tĂ« pĂ«rfaqĂ«sohet nga njĂ« i vetĂ«m, por njĂ« i tillĂ« syresh mund tĂ« jetĂ« zĂ«ri retorik i saj. ShqiptarĂ«t e politikĂ«s duan tĂ« shohin se cili i drejton dhe cilĂ«t janĂ« njerĂ«zit pĂ«rreth tij qĂ« mund tĂ« ngrenĂ« njĂ« frymĂ«. Dhe, sa mund t’u besohet. MegjithatĂ« dhe me kĂ«tĂ« handikap demokratĂ«t e bazĂ«s, prej kohĂ«sh tĂ« mĂ«njanuar realisht, i mirĂ«presin. QoftĂ« Foltoret “Salianji” dhe qoftĂ« Foltoret “Berisha”. Tani lufta bĂ«het me numra pjesĂ«marrje, jo me numra personalitetesh qĂ« mund tĂ« çojnĂ« para ide tĂ« tilla. Dhe, sa i pĂ«rket dokumentit pĂ«rfaqĂ«sues, ai shĂ«rben si tapi e njĂ« lĂ«vizje. Traktati mobilizon, tĂ« detyron dhe mbi tĂ« gjitha tĂ« frymĂ«zon. NĂ« rast se do tĂ« vazhdojĂ« kĂ«shtu LĂ«vizja do mbetet thjeshtĂ« njĂ« skizmĂ« qĂ« herĂ«t ose vonĂ« do tĂ« marrĂ« goditje nga vetĂ« egoja e saj. Spinoza, nĂ« kohĂ« dhe hapĂ«sirĂ« mendimi tjetĂ«r, e shpjegonte skizmĂ«n nĂ« njĂ« karakter tjetĂ«r, por qĂ« i shkon logjikĂ«s sĂ« sotme politike
qoftĂ« dhe asaj shqiptare tĂ« kĂ«tyre ditĂ«ve: “Skizmat nuk burojnĂ« nga dashuria pĂ«r tĂ« vĂ«rtetĂ«n, e cila Ă«shtĂ« njĂ« burim mirĂ«sjelljeje dhe butĂ«sie, por mĂ« tepĂ«r nga njĂ« dĂ«shirĂ« e tepruar pĂ«r supremaci”. (Javanews)

 

 

↗

Partitë tona po vdesin nga gënjeshtrat e tyre

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Ka mbaruar idili i viteve tĂ« para tĂ« demokracisĂ« pĂ«r partitĂ« politike, sidomos nĂ« ShqipĂ«ri, kur deri mĂ« atĂ«herĂ« ekzistonte vetĂ«m Partia e PunĂ«s dhe simbolika e saj, si subjekt i barabartĂ« me shtetin. TashmĂ«, pĂ«rveç dy partive kryesore dhe fare pak tĂ« tjerĂ«ve qĂ« i mbijetuan dhe 11 Majit 2025, dhjetĂ«ra tĂ« tjerĂ«t pĂ«rbĂ«jnĂ« thjesht statistika pĂ«r emrat dhe sidomos adresat qĂ« nĂ« jo pak raste as nuk identifikohen. NĂ« zgjedhjet e fundit tĂ« PĂ«rgjithshme, u regjistruan plot 53 parti politike, kuptohet se pragun e kaluan mĂ« pak formacione se gishtat e njĂ« dore, ndaj kĂ«tej e tutje ato janĂ« thjesht pjesĂ« e historisĂ« sĂ« zgjedhjeve sesa kanĂ« ndryshuar diçka pĂ«r vendin. NĂ« fakt, e gjithĂ« historia jonĂ« politike e pas viteve ’90 mblidhet rreth 2 partive kryesore PS dhe PD dhe pastaj pak tĂ« tjerave, tĂ« cilat mezi e kanĂ« kaluar pragun, disa herĂ« falĂ« dhe koalicioneve dhe aleancave tĂ« zgjuara. TashmĂ«, historia e tyre Ă«shtĂ« fashitur. Ajo qĂ« i dallon Ă«shtĂ« zgjuarsia qĂ« pĂ«rkthehet shpesh si shkelja e moralit pĂ«r tĂ« maksimalizuar votĂ«n nĂ« interes tĂ« pushtetit. Paradokset dhe çudirat nuk mbarojnĂ« kĂ«tu. Nuk harrohet lĂ«vizja e PD-sĂ« nĂ« zgjedhjet e dikurshme lokale, kur futi nĂ« thesin e saj komunistĂ«t, bash partia e tĂ« persekutuarve qĂ« mbahej me kauzĂ«n e anti-komunizmit! PS-ja sot Ă«shtĂ« nĂ« njĂ« sulm pĂ«r tĂ« rekrutuar kĂ«do qĂ« ka lidhje me PD-nĂ«, ‘tĂ« Djathtë’ tĂ« tjerĂ« apo PartinĂ« e LirisĂ« dhe qĂ« mund t’i shĂ«rbejĂ«. Rekrutimi i shumĂ« emrave opozitarĂ« tĂ« rreshtit tĂ« dytĂ« e tĂ« tretĂ«, nĂ« javĂ«t e fundit, kanĂ« treguar mĂ«nyrĂ«n sesi e pĂ«rfaqĂ«sojnĂ« politikanĂ«t publikun e tyre. PĂ«r hir tĂ« sĂ« vĂ«rtetĂ«s, pushteti Ă«shtĂ« qĂ«llim dhe kjo i bĂ«n tek PS-ka tĂ« mos kenĂ« skrupuj. Dhe, nĂ«se pĂ«r ta Ă«shtĂ« normalitet pĂ«r publikun Ă«shtĂ« kthyer nĂ« angari dhe konfuzion i plotĂ« mendor. Reformat qĂ« nisin mbeten nĂ« parlament si kjo e fundit pĂ«r ReformĂ«n Zgjedhore dhe atĂ« Territoriale. Konflikti i stisur kinse nuk shuhet. Veçse, kur shikon mĂ« tutje dhe njeh realitetin tonĂ« e kupton rrjetin e tarafeve, korrupsionit dhe emrat qĂ« bashkĂ«punojnĂ« nga tĂ« dy anĂ«t dhe ndĂ«rgjegjĂ«sohesh se funksionalizimi i shtetit dhe demokracia janĂ« thjesht slogane nĂ« vende si tonat. TashmĂ« jemi mes tĂ« ashtuquajturĂ«s paaftĂ«si e politikĂ«s pĂ«r tĂ« sendĂ«rtuar vizione dhe “krizĂ«s sĂ« sistemit”. Sot, njerĂ«zit, ngado, po humbin edhe kuptimin e partive dhe nevojĂ«n pĂ«r to. Ish-presidenti i fundit Ramiz Alia u pĂ«rpoq tĂ« bĂ«nte njĂ« diversion “interesant”, duke i paraqitur asokohe organizatat e masave, siç quheshin, si grupime elektorale. Eksperimenti nuk shkoi. Sot, regjimi partiak kudo nĂ« botĂ« po merr goditje tĂ« mĂ«dha dhe madje pĂ«r vetĂ« konceptin e identifikimit tĂ« partisĂ«. Studiuesi i njohur i politikĂ«s Xhovani Sartori e pĂ«rcaktonte kĂ«shtu formacionin politik: “NjĂ« parti Ă«shtĂ« njĂ« grup politik i identifikuar me njĂ« etiketĂ« zyrtare qĂ« paraqitet nĂ« zgjedhje dhe Ă«shtĂ« e aftĂ« tĂ« vendos nĂ«pĂ«rmjet zgjedhjeve kandidatĂ«t nĂ« poste publike”. PĂ«rcaktimi i tij ndan kriteret mĂ« rigoroze tĂ« identifikimit tĂ« njĂ« formacioni pĂ«rballĂ« organizimeve tĂ« tjera qĂ« synojnĂ« tĂ« kryejnĂ« veprimtari politike. Por janĂ« lĂ«vizjet politike tashmĂ« qĂ« po duken si alternativa. “VetĂ«vendosja” e tregoi nĂ« KosovĂ«, nĂ« ShqipĂ«ri tĂ« rinjtĂ« po kanalizohen nĂ« LĂ«vizje politike. Tek e fundit nuk Ă«shtĂ« mĂ« e pathĂ«nĂ«: PartitĂ« politike sot janĂ« pĂ«rgjithĂ«sisht jopopullore dhe nuk besohen prej publikut tĂ« gjerĂ«. Rasti i ShqipĂ«risĂ«, ku votojnĂ« mĂ« pak se 50% e popullatĂ«s nuk ndryshon me Ballkanin, ku shkalla e votimit Ă«shtĂ« e njĂ«jtĂ« dhe madje edhe mĂ« e ulĂ«t. NjĂ« anketĂ« mbi qĂ«ndrimet e publikut ndaj demokracisĂ« nga Fondacioni pĂ«r Inovacion Politik (Fondapol) sĂ« bashku me Institutin NdĂ«rkombĂ«tar Republikan (IRI), e cila u publikua nĂ« vitin 2021, tregoi se: PartitĂ« politike u dalluan si institucionet mĂ« pak tĂ« besuara globalisht nĂ« botĂ«n demokratike, me vetĂ«m 27% tĂ« besimit tĂ« pĂ«rgjithshĂ«m kundrejt 73% mosbesim. PartitĂ« ishin shumĂ« mĂ« tĂ« pabesueshme sesa parlamenti (42 % besim kundrejt 58% mosbesim), qeveria (43 % kundrejt 57 %), media (44 % kundrejt 56%) ose sindikatat (48 % kundrejt 52 %), institucionet e tjera qĂ« kishin mĂ« shumĂ« mosbesim sesa besim. PolitologĂ«t shohin me shqetĂ«sim se partitĂ« politike: jo vetĂ«m qĂ« nuk u besohet si institucione, por anĂ«tarĂ«simi i tyre duket se ka arritur nĂ« nivelet mĂ« tĂ« ulĂ«ta historike. Dikur Partia Konservatore e MbretĂ«risĂ« sĂ« Bashkuar mund tĂ« krenohej me rreth 1.5 milion anĂ«tarĂ« tĂ« partisĂ« nĂ« mesin e viteve 1970, kurse tashmĂ« mezi e kalon pragun e dyqind mijĂ« anĂ«tarĂ«ve! NĂ« ShqipĂ«ri kĂ«tĂ« e shikon nga mungesa e identifikimit tĂ« bazĂ«s tek PD-ja por edhe shuarja e organizatave tĂ« dikurshme tĂ« PS-sĂ« nĂ« formĂ« kapilare, ku rrihej mendimi ndryshe dhe pĂ«rcillej zĂ«ri i masave, pĂ«r t’ia lĂ«nĂ« vendin patronazhistĂ«ve. TĂ« dyja tashmĂ« janĂ« larg ideologjive bazĂ«, TĂ« MajtĂ« apo tĂ« DjathtĂ«.

“RĂ«nia e partive politike Ă«shtĂ« pjesĂ« e njĂ« trendi shoqĂ«ror afatgjatĂ« (Qendra Martens, 2021)  qĂ« lidhet me ndryshime mĂ« themelore qĂ« kanĂ« ndikuar nĂ« shoqĂ«ritĂ« evropiane, duke pĂ«rfshirĂ« rolin nĂ« rĂ«nie tĂ« ideologjive, atomizimin e shoqĂ«rive dhe dobĂ«simin e rrjeteve tĂ« vjetra shoqĂ«rore qĂ« pĂ«rbĂ«nin ekosisteme tĂ« tĂ«ra shoqĂ«rore, nga tĂ« cilat partitĂ« politike ishin vetĂ«m njĂ« aspekt”, shprehen nĂ« shkrimin e tyre “Unloved but Indispensable: Political Parties in Europe” (TĂ« padashura por tĂ« domosdoshme: PartitĂ« Politike nĂ« EvropĂ«), autorĂ«t Paul Mccarthy, Thibault Muzergues dhe Patrick Quirk. Studiuesit e mĂ«sipĂ«rm shikojnĂ« trendin tĂ« lidhur me individualizmin e viteve ‘80, element qĂ« i ka bĂ«rĂ« qytetarĂ«t e tyre mĂ« pak tĂ« vetĂ«dijshĂ«m pĂ«r pĂ«rkatĂ«sinĂ« e tyre nĂ« njĂ« familje politike, ose nĂ« njĂ« klasĂ« tĂ« caktuar shoqĂ«rore, dhe si rezultat konkludojnĂ« ata: identitetet e tyre politike janĂ« bĂ«rĂ« mĂ« fluide, duke rezultuar nĂ« mĂ« pak besnikĂ«ri ndaj partive ose platformave dhe mĂ« shumĂ« mbĂ«shtetje pĂ«r njĂ« personalitet tĂ« caktuar, argumentojnĂ« ata. Por duket se lufta mĂ« e madhe ndaj partive ashtu si edhe pĂ«r shoqĂ«rinĂ« Ă«shtĂ« rritja e fuqisĂ« sĂ« internetit dhe mediave sociale nĂ« vitet 2000 dhe 2010. TashmĂ« nuk mund tĂ« flitet mĂ« pĂ«r projekte afatgjata tĂ« partive politike, qĂ« do tĂ« thotĂ« respekt tĂ« ideologjisĂ« sĂ« tyre, pĂ«rshtatja nĂ« interesa globale dhe paraqitja e kandidatĂ«ve pĂ«r tĂ« mbrojtur kĂ«to interesa dhe ideologji nĂ« zgjedhje me qĂ«llim ushtrimin e pushtetit nĂ« emĂ«r tĂ« parimeve ose pĂ«r tĂ« mirĂ«n e pĂ«rgjithshme. Kjo  s’ka rĂ«ndĂ«si. Jeta Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« njĂ« Big Brother dhe vetĂ« ekzistenca e partive e parĂ«ndĂ«sishme pĂ«r politikĂ«n moderne. Ikjet e individĂ«ve nga partia nĂ« parti nuk janĂ« mĂ« tren dhe as çudi.

Ndaj, gjithnjë e më shumë  po flitet për shuarjen e partive politike dhe ide të reja në një epokë të mediave sociale, ku ideja është se tashmë nga centralizimi po kalohet në organizimin e drejtuar të një decentralizimi politik. Dhe rezultati: Indekset e Lirisë dhe Prosperitetit të Këshillit Atlantik shfaqin se liria politike në Evropë ka rënë vazhdimisht, kurse rasti grek me rënien e partive historike; e ndoqi Franca me ndryshimin historik, ku dy partitë që dominuan jetën politike të vendit në vitet 2000 dhe fillim të viteve 2010, respektivisht Partia Socialiste (PS) dhe Republikanët (LR), u eliminuan brenda një vit të vetëm zgjedhor (2017) nga Emmanuel Macron. Në zgjedhjet presidenciale të vitit 2022, pjesa e tyre e përbashkët e votave në raundin e parë ishte pak më shumë se 6 %.

NĂ« thelb, partitĂ« politike duhet tĂ« zgjidhnin si duhet elementin e pĂ«rfaqĂ«simit nĂ« njĂ« sistem politik tĂ« drejtĂ« demokratik. Madje, as njĂ« lĂ«vizje nuk e arrin dot, por rasti i ShqipĂ«risĂ« dhe vende rishtare nĂ« demokraci ka treguar se ky element nuk funksionon mĂ«. Kjo ka sjellĂ« pa fund pasoja negative. Kjo Ă«shtĂ« edhe arsyeja pse sot gjithmonĂ« e mĂ« shumĂ« ka çoroditje dhe shqetĂ«sim pĂ«r rolin e partive politike nĂ« njĂ« sistem demokratik dhe nĂ« rastin shqiptar po tregojmĂ« sesi PS dhe PD nuk i pĂ«rfaqĂ«sojnĂ« mĂ« fare zgjedhĂ«sit e tyre, por thjesht ata qĂ« kanĂ« interes tek ato. Xhon Arbuthnot, polimati skocez e thoshte mĂ« qartĂ« shekuj mĂ« parĂ«, kur nuk mendohej ndonjĂ«herĂ« fuqia e partive politike: “TĂ« gjitha partitĂ« politike vdesin mĂ« nĂ« fund duke gĂ«lltitur gĂ«njeshtrat e tyre”.  (Homo Albanicus)

 

↗

PD-ja duhet të kalojë Rubikonin 8 Janar

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Kur më shumë se kaq, në pak vitet e fundit, nuk ka pasur shpresë nga PD-ja dhe aktorët e ndryshëm opozitarë për rikthimin e mundësisë për pushtet. Tashmë kanë nisur të mendohen, vetëofrohen (eterit diplomatik), propozohen dhe njerëzit e ri në postin e lakmuar të kryeministrit. I duhet njohur një meritë e jashtëzakonshme Ramës dhe që do jetë e vështirë të arrihet nga pasardhësit në ulësen e tij: Rritja e krediteve dhe lakmive të këtij posti. Ku mund të kesh në dorë gjithçka, të nënshtrosh institucionet, të ndjesh fuqinë e një pushteti të paarritshëm për zgjedhësit dhe, të udhëtosh, takosh e flasësh me personalitete të të gjitha fushave, dëshirë qoftë dhe e vockël që çdo intelektual ta mbante mend për të gjithë jetën.

Dhe, nĂ«se gjĂ«rat projektohen ashtu si e mendon PD-ja, nĂ« fakt ata shpesh e referojnĂ« fundin e RamĂ«s te pragu imagjinar kohor, por ai del mĂ« i fortĂ« dhe e zgjat dhe e shton mĂ« shumĂ« pushtetin, vendi i RamĂ«s do ‘lirohet’ pĂ«r njĂ« nga mĂ«tonjĂ«sit e shumtĂ«. TashmĂ« ish-kryeministri Berisha pothuaj e shikon si ta ketĂ« nga dritarja, postin kryeministror qĂ« mund tĂ« projektohet si njĂ« cak qĂ« do e pĂ«rcillte nĂ« njĂ« lavdi personale tĂ« paimagjinueshme liderin historik demokrat. MegjithatĂ« nĂ« kĂ«tĂ« amulli sociale, korrupsioni tĂ« pafund, shpĂ«rdorim tĂ« pasurive publike, arrogancĂ« e hajni tĂ« shumĂ« personaliteteve tĂ« administratĂ«s, duket se tek PD-ja Ă«shtĂ« njĂ« prag qĂ« duhet kaluar. Ai Ă«shtĂ« i lidhur me 8 Janarin, datĂ«n famĂ«keqe tĂ« vitit 2022 qĂ« e shkĂ«rmoqi historinĂ« e kĂ«saj force politike dhe ku sot personazhet e dy kampeve qĂ« iu kundĂ«rvunĂ« njĂ«ra-tjetrĂ«s, presin njĂ«soj pushtet. MegjithatĂ« tĂ« kthyer nĂ« invers. NjĂ« figurĂ« skajore si Salianji, por qĂ« atĂ« ditĂ« mbahet mend pĂ«r njĂ« mjet nĂ« dorĂ« dhe krenarimin ndaj kolegĂ«ve tĂ« cilĂ«t donin tĂ« shkallmonin dyert e PD-sĂ« dhe qĂ« pĂ«rfaqĂ«sonin grupimin e atĂ«hershĂ«m pa tagĂ«r zyrtar “Foltore”, Ă«shtĂ« kthyer nĂ« personazh tĂ« ndryshimit tĂ« opozitĂ«s. KĂ«ta tĂ« fundit, nĂ«n drejtimin e BerishĂ«s (qĂ« sot jep njĂ«herĂ« nĂ« ditĂ« konferencĂ« shtypi nĂ« prani tĂ« gjithĂ« medias kryesore vendase), duke pĂ«rdorur pĂ«r orĂ« tĂ« tĂ«ra ofendimet, gurĂ«t, levat e hekurit, shkallĂ«t dhe shkopinjtĂ« u vunĂ« nĂ« punĂ« pĂ«r tĂ« hapur dyert, blinduar nga delfini i tij Lulzim Basha, (tashmĂ« humbur nĂ« periferi tĂ« historisĂ« sonĂ« politike) ndĂ«rkohĂ« qĂ« nĂ« disa momente u kryen edhe pĂ«rleshje fizike mes dy palĂ«ve. T’i harrojmĂ« ato verbale. Kjo luftĂ« civile brenda PD-sĂ« u mbyll me dashamirĂ«sinĂ« e nevojshĂ«m tĂ« policisĂ« dhe gazin lotsjellĂ«s, kurse mbrojtĂ«sit kundĂ«r BerishĂ«s janĂ« kthyer tashmĂ« nĂ« mbĂ«shtetĂ«sit mĂ« tĂ« mĂ«dhenj patetikĂ« tĂ« tij. Por, “8 Janari”, qĂ« pak muaj mĂ« vonĂ« do tĂ« zgjidhej “normalisht” nga shteti e futi nga dera BerishĂ«n dhe tĂ« gjithĂ« turmĂ«n kaotike tĂ« PD-sĂ«, por u la njĂ« cak tĂ« paarritshĂ«m qĂ« sot e kĂ«saj dite parashihet si Rubikoni i tyre. PĂ«r tĂ« kaluar atĂ«, njerĂ«zit e PD-sĂ« nuk u duhet ajo qĂ« bĂ«nĂ« kohortat e Jul Cezarit nĂ« vitin 49 p.e. sonĂ« por njĂ« gjĂ« fare e thjeshtĂ«. TĂ« paktĂ«n tĂ« silleshin me partinĂ« e tyre, jo ashtu si Ă«shtĂ« sjellĂ« Berisha dhe aleati i tij nĂ« “demokraci” Edi Rama por tĂ« bĂ«nin zgjedhje nĂ« interes tĂ« forcĂ«s sĂ« tyre dhe kthimit tĂ« normalitetit demokratik nĂ« formacionin e tyre politik. Kalimi me forcĂ« qĂ« bĂ«ri Cezari e ktheu nĂ« diktator tĂ« pĂ«rjetshĂ«m, kurse tek ne kjo politikĂ« po rezulton gati njĂ« autokraci e lodhur. Ja pse PD-sĂ« i duhet tĂ« kalojĂ« lumin e saj Rubikon, qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« mentalitetin e tyre, i cili duket se nuk ndryshon dot aq lehtĂ«, tĂ« paktĂ«n pas 8 Janarit 2022. (Javanews)

 

↗

Autoritarizmi ynë i Majtë si etnopopulizëm!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Autoritarizmi i tĂ« MajtĂ«s nĂ« ShqipĂ«ri po bĂ«het gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« njĂ« pengesĂ« pĂ«r zhvillimet normale tĂ« vendit. Skandalet e fundit tejet agresive dhe fyese qĂ« lidhen me AKSH-Ă«n, si edhe veprimtarinĂ« e MinistrisĂ« sĂ« InfrastrukturĂ«s, veçanĂ«risht tĂ« kulmuara tek numri 2 i Ekzekutivit Rama-4, znj. Balluku, e kanĂ« mbyllur vitin 2025 me perceptimin se e ardhmja nuk parashihet si aq pozitive pĂ«r vendin. PĂ«r tĂ« sqaruar konceptin e “Autoritarizmit tĂ« MajtĂ«â€, sqarojmĂ« se i referohet pushtetit tĂ« madh dhe gjithĂ«kahĂ«sh nga Partia Socialiste e ShqipĂ«risĂ« (PSSH), e drejtuar pĂ«r katĂ«r mandate nga Kryeministri Edi Rama. MegjithĂ« zhvillimet e pamohueshme tĂ« vendit nĂ« kĂ«to 35 vite nuk mund tĂ« mohohet se trashĂ«gimia e ashpĂ«r politike e sĂ« kaluarĂ«s rĂ«ndon ende shumĂ« mbi ne. E Majta e RamĂ«s pĂ«rmes folĂ«sve tĂ« ndryshĂ«m tĂ« PSSH dhe personalisht vetĂ« atij nuk e mohon se janĂ« parti qĂ« i kanĂ« rrĂ«njĂ«t e ngulura thellĂ« qysh mĂ« 8 NĂ«ntor 1941 (Formimi i PKSH-sĂ«)! Ashtu si nga ana tjetĂ«r, paradoksalisht edhe e Djathta qĂ« identifikohet me PD-nĂ«, nĂ« shumĂ« momente, vepron nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n mĂ«nyrĂ« nĂ« politikat e saj tĂ« brendshme. NjĂ« populizĂ«m i lodhshĂ«m dhe shumĂ« patetik. NĂ« fakt, populizmi shqiptar qĂ« e ushqen kĂ«tĂ« autoritarizĂ«m, pĂ«rmes politikĂ«s, Ă«shtĂ« njĂ« etno-populizĂ«m. Veçse ndryshe nga simotrat populiste evropiane, zakonisht anti-BE, populizmi shqiptar (nĂ«n RamĂ«n) e shpĂ«rfaq Bashkimin Evropian si partner real, madje me moton e saj, siguroi fitoren dehĂ«se tĂ« PSSH-sĂ« nĂ« zgjedhjet 2025.

Por, a Ă«shtĂ« vallĂ« polarizimi i madh nĂ« vend dhe konfuzimi qĂ« lejon lulĂ«zimin e narrativave populiste? NĂ« ShqipĂ«ri ky sens e ka drejtimin nga lart-poshtĂ« dhe pĂ«rdoret pĂ«r mbajtjen e pushtetit tĂ« RamĂ«s qĂ« sot si atribut kryesor ka kulturĂ«n e “Patronazhit”, bash atĂ« qĂ« Ă«shtĂ« kritikuar (sidomos skandali “patronazhist” nĂ« vitin 2021) pĂ«r tĂ« ruajtur ndikimin dhe mbĂ«shtetjen e tij horizontale dhe vertikale.

Gjithsesi, ShqipĂ«ria e sotme Ă«shtĂ« njĂ« vend nĂ« zhvillim me njĂ« demokraci parlamentare dhe studiuesit e pĂ«rshkruajnĂ« regjimin aktual si njĂ« sistem “hibrid”. Referuar “Freedom House”: NĂ« vitin 2024, ShqipĂ«ria u klasifikua si njĂ« “demokraci me tĂ« meta”, pra me sfida tĂ« vazhdueshme ndaj proceseve tĂ« saj demokratike. PSSH, partia nĂ« pushtet e ka shtrĂ«nguar deri nĂ« absurd kontrollin e saj mbi institucionet shtetĂ«rore, ashtu si i ka bĂ«rĂ« tĂ« pamundur kontrollet dhe balancat, si edhe nĂ« disa raste duket se e ka politizuar gjyqĂ«sorin, ku SPAK mbetet segmenti qĂ« po pĂ«rpiqet ta sfidojĂ« korrupsionin. Por ky i fundit tashmĂ« Ă«shtĂ« i pamatĂ«. Zbulimet qĂ« po i bĂ«hen anatomisĂ« sĂ« pushtetit tĂ« MajtĂ« pĂ«rmes rastit “Balluku” etj. dhe, cinizmi skajor i zyrtarĂ«ve, tregon se autoritarizmi nĂ« ShqipĂ«ri ka kapur nivele tejet shqetĂ«suese. Balancat e pushteteve dhe kontrollet nuk respektohen nga Ekzekutivi “Rama”. ShqetĂ«simi publik rritet prej faktit tĂ« njĂ« Opozite tejet tĂ« fragmentuar, tĂ« pĂ«rçarĂ« dhe tashmĂ« nĂ« betejĂ« me njĂ«ri-tjetrin, ku Berisha me Salianjin Ă«shtĂ« telenovela e re PD-iste qĂ« do sjellĂ« sĂ«rish pasoja pĂ«r bjerrjen e kĂ«saj force, por aspak rritje dhe besim tek komuniteti opozitar. Media, sĂ« fundmi, po goditet dhe nĂ«pĂ«rkĂ«mbĂ«t por nĂ« jo pak raste pĂ«rballet deri nĂ« sulme fizike. E megjithatĂ« dhe kjo Ă«shtĂ« mĂ« e vogla, kur nga rastet e korrupsionit kemi parĂ« se tendencat autoritare “tĂ« fshehta” tĂ« partisĂ« kanĂ« indikacione gjithnjĂ« e mĂ« tĂ« shpeshta tĂ« pĂ«rmendjes sĂ« krimit tĂ« organizuar. Rasti i kadastrĂ«s sĂ« DurrĂ«sit, pĂ«rmendja normale e bandave tĂ« Elbasanit janĂ« disa nga kĂ«to elementĂ«.

Pasojat janĂ« tĂ« dhimbshme: “Eurobarometri Special pĂ«r Korrupsionin pĂ«r vitin 2025: tregon se 86% e tĂ« anketuarve mendojnĂ« se korrupsioni ështĂ« i pĂ«rhapur nĂ« vendin e tyre (mesatarja e BE-sĂ«: 69%) dhe 45% e tyre ndihen personalisht tĂ« prekur nga korrupsioni nĂ« jetĂ«n e pĂ«rditshme (mesatarja e BE-sĂ«: 30%)”, shkruhet nĂ« kĂ«tĂ« raport. Kurse njĂ« studim i publikuar nga Fondacioni “Friedrich Ebert” nĂ« shtator 2025 hedh dritĂ« mbi dimensionet shqetĂ«suese tĂ« pastrimit tĂ« parave nĂ« sektorin e pasurive tĂ« paluajtshme nĂ« ShqipĂ«ri gjatĂ« dekadĂ«s sĂ« fundit. Analiza me autor Prof. Asoc. Dr. Adriatik Kotorri dokumenton se njĂ« pjesĂ« e konsiderueshme e boom-it tĂ« ndĂ«rtimit nĂ« vend mund tĂ« jetĂ« financuar nga burime me origjinĂ« tĂ« dyshimtĂ«, ku shuma e pajustifikuar e prej 9.13 miliardĂ« Euro ngre pyetje serioze mbi origjinĂ«n e fondeve. Migracioni vazhdon tĂ« jetĂ« njĂ« nga shtyllat kryesore qĂ« e formĂ«son ekonominĂ« dhe shoqĂ«rinĂ« shqiptare dhe madje njĂ« paradigmĂ« e historisĂ« kombĂ«tare, sipas historianit Oliver Schmidt. Sipas AnketĂ«s sĂ« Migracionit tĂ« Familjeve 2024, realizuar nga INSTAT nĂ« bashkĂ«punim me BankĂ«n BotĂ«rore, rreth 37% e familjeve nĂ« ShqipĂ«ri kanĂ« tĂ« paktĂ«n njĂ« anĂ«tar qĂ« aktualisht jeton jashtĂ« vendit ose ka migruar dhe Ă«shtĂ« kthyer. Anketa vlerĂ«son se rreth 1.6 milionĂ« shqiptarĂ« jetojnĂ« jashtĂ« vendit. Jo mĂ« kot, shqetĂ«simet NdĂ«rkombĂ«tare, tĂ« kanalizuara pĂ«rmes raporteve tĂ« Departamentit tĂ« Shtetit tĂ« SHBA-sĂ« dhe BE-sĂ« kanĂ« shprehur shqetĂ«sime nĂ« lidhje me korrupsionin, sundimin e ligjit dhe krizat politike artificiale tĂ« krijuara nga udhĂ«heqja e sotme.

“MarrĂ«dhĂ«nia midis ndryshimeve tĂ« politikave tĂ« partive populiste nĂ« EvropĂ«n Qendrore dhe Lindore (EQL) dhe suksesit tĂ« tyre zgjedhor nuk Ă«shtĂ« e drejtpĂ«rdrejtĂ«. Nga njĂ«ra anĂ«, nĂ« kundĂ«rshtim me gjetjet empirike tĂ« Tavits (Citation2007), strategjitĂ« e suksesshme tĂ« partive nĂ« EQL pĂ«rqendrohen nĂ« ndryshimet nĂ« fushĂ«n e çështjeve kulturore dhe jo nĂ« politikĂ«n ekonomike. NĂ« kohĂ« krizash, ato pĂ«rdorin njĂ« pĂ«rzierje tĂ« etnopopulizmit (Vachudova Citation2020) dhe inovacioneve tĂ« politikave nga njĂ« set mjetesh autoritare (Enyedi Citation2020)”, shkruan Denis Ivanov nĂ«Â â€Left authoritarianism and positional shifts of populist parties in Central and Eastern Europe” (“Autoritarizmi i majtĂ« dhe ndryshimet pozicionale tĂ« partive populiste nĂ« EvropĂ«n Qendrore dhe Lindore”-Referencat janĂ« nĂ« artikullin e tij).

NĂ« rastin e ShqipĂ«risĂ« Etno-populizmi vepron ndryshe nga modelet tipike tĂ« EvropĂ«s Qendrore dhe Lindore, me pĂ«rvojĂ« shumĂ« tĂ« madhe demokratike, me njĂ« tĂ« ashtuquajtur “populizĂ«m eurofilik” qĂ« e lidh legjitimitetin e brendshĂ«m me integrimin nĂ« BE dhe jo me ndjenjat anti-evropiane. PĂ«r shkak tĂ« homogjenitetit demografik, politika jonĂ« Ă«shtĂ« shumĂ« e polarizuar dhe karakterizohet nga marrĂ«dhĂ«nie tejet simbiotike midis medias, biznesit dhe elitave politike, e cila e ka bĂ«rĂ« tashmĂ« tĂ« lodhshĂ«m diskursin populist, sicc ndodhi pĂ«r shembull tek ne me tĂ«rmetin e vitit 2019 dhe pandeminĂ« e COVID-19. ElementĂ«t e sipĂ«rpĂ«rmendur e bĂ«jnĂ« autoritarizmin shqiptar t’i mvishet parimeve tĂ« BE-sĂ« dhe duke pĂ«rdorur konjukturat e reja tĂ« zgjerimit tĂ« ketĂ« njĂ« lloj legjitimitet tĂ« brendshĂ«m. Nga ana tjetĂ«r, autokracia po e bĂ«n vendin tĂ« pajetueshĂ«m prej mungesĂ«s sĂ« demokracisĂ« dhe cinizmit ndaj saj, fakt qĂ« politologu Ivan Krastev e ka shprehur ndryshe: “Autoritarizmi nuk pretendon mĂ« tĂ« jetĂ« njĂ« alternativĂ« e vĂ«rtetĂ« ndaj demokracisĂ«, por mund tĂ« shohim shumĂ« praktika dhe stile autoritare qĂ« nĂ« thelb po futen kontrabandĂ« nĂ« qeveritĂ« demokratike”. Rasti i ShqipĂ«risĂ« Ă«shtĂ« njĂ« i tillĂ«, paçka se vendi i falet faktit qĂ« tashmĂ« nĂ«n Ekzekutivin “Rama” i ka hapur tĂ« gjitha kapitujt e integrimit dhe Ă«shtĂ« anĂ«tarĂ« e NATO, elementĂ« qĂ« do tĂ« thotĂ« se presioni ndĂ«rkombĂ«tar dhe elementĂ«t e pranimit, mund ende ta ndijnĂ« stabilizimin e vendit, nĂ« mos pĂ«r gjĂ« tjetĂ«r, tĂ« paktĂ«n si nevojĂ« pĂ«r detyrimin e zbatimit tĂ« reformave. (Homo Albanicus)

 

↗

Pse e Majta shqiptare po e dëmton veten?

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Ka shumĂ« arsye pse e Majta shqiptare po dĂ«shton nga dita nĂ« ditĂ«, por janĂ« disa qĂ« kĂ«rcasin frikshĂ«m nĂ« veshĂ«t e kujtdo. Dhe, kjo, jo vetĂ«m nĂ« ShqipĂ«ri por edhe nĂ« KosovĂ«, ku pĂ«r koincidence Ă«shtĂ« po qeveri e MajtĂ« (TĂ« paktĂ«n deri mĂ« tani. Kosova mban zgjedhje mĂ« 28 Dhjetor), veçse tejet larg njĂ« marrĂ«dhĂ«nie normale me njĂ«ra-tjetrĂ«n!! Si fillim, ishte kritike ajo e dhĂ«nĂ« e pak kohĂ«ve mĂ« parĂ«, kur sipas tĂ« dhĂ«nave tĂ« INSTAT qĂ« matnin tĂ« ardhurat dhe nivelin e jetesĂ«s nĂ« vitin 2023, ShqipĂ«ria regjistronte 42.1% tĂ« popullsisĂ« qĂ« vuanin nga njĂ« formĂ« e rĂ«ndĂ« e varfĂ«risĂ«. QĂ« po t’i referohej tĂ« dhĂ«nave tĂ«  Censusit 2023 sipas tĂ« cilit popullsia e vendit ishte 2.4 milionĂ« banorĂ«, atĂ«herĂ« kjo nxirrte se mbi 1 milion shqiptarĂ« po pĂ«rjetonin njĂ« nga format e varfĂ«risĂ«. Por, problemi Ă«shtĂ« mĂ« i thellĂ« dhe kjo lidhet me problematikat e mĂ«dha qĂ« po shoqĂ«rojnĂ« korrupsionin e qeverisĂ« Rama dhe agjencive tĂ« ndryshme qeveritare, si edhe grupin e administratĂ«s qĂ« ka vĂ«nĂ« dorĂ« dhe ka shpĂ«rdoruar pasurinĂ« publike. PĂ«r tĂ« mos marrĂ« pĂ«rsipĂ«r shqyrtimin e fjalorit tĂ« rĂ«ndĂ« dhe mĂ«nyrĂ«n sesi pĂ«rshkruhen njerĂ«zit nĂ« shkĂ«mbimet e tyre nĂ« platformat e mesazheve celulare. TĂ« mendosh atĂ«herĂ« tĂ« vjen paradoksi nĂ« kokĂ«, pasi kjo duhet tĂ« ishte e Majta qĂ« duhej tĂ« mendonte pĂ«r njerĂ«zit dhe t’u shĂ«rbente atyre. Dhe, Rama dhe njerĂ«zit e tij, nĂ« pĂ«rgjimet (nĂ«se janĂ« tĂ« vĂ«rteta) dalin dhe notojnĂ« nĂ« njĂ« luks tĂ« paimagjinueshĂ«m, krejt ndryshe nga patetizmi i tij\tyre publik pĂ«r ndihmĂ«n dhe politikat sociale.

E vështirë situata dhe në Kosovë, por jo vetëm për politikat e jashtme, por më shumë për politikat e brendshme. Kur mendon se bizneset kosovare po shkojnë larg Kosovës, më së shumti në Shqipëri (ky mund të quhet edhe një lloj fati për bashkimin tonë); problemet me energjinë që po ia rëndojnë barrën qytetarit dhe biznesit ; atë që po shkreton Shqipërinë e Kosovën: largimin e njerëzve; problemet me arsimin (Kosova ka nivele shumë inferiore në vlerësimin e PISA) që nuk ndalen dhe mbi të gjitha varfërimin. E megjithatë në Kosovë vazhdon ngritja e Kultit të Individit. Së fundmi, ministri Faton Peci e teproi në këtë vazhdë, kur gjatë një tubimi në Mitrovicë sugjeroi që ura në këtë qytet të mbajë emrin e kryeministrit në detyrë Albin Kurti! Të mendosh vargani i personaliteteve në Mitrovicë është i pafundmë. Apo kur një këngëtare propozoi dhe përgatiti një këngë për kryetarin Kurti, që për fat u hodh poshtë nga vetë anëtarët e saj. Jo se në Shqipëri nuk bëhen, por të paktën këtu, Rama po i kënaqet vetes me pjesën vanitoze që është bërë pjesë dhe në shumë segmente të administratës së tij.

Për specialistët por edhe njerëzit që mund të apelojnë interesi publik është që të ketë mundësi e mendim më të madh për grupet e pensionistëve, apo për ato shtresa të vetmuara sepse me ndryshimet territoriale, demografike, sociale që kanë ndodhur në shoqëri, kemi komunitete të tëra që janë vulnerabël mes kategorive të ndryshme sociale, do sugjeronte mes të tjerave eksperti Xhepa. Specialistët sugjerojnë për instrumente ndërhyrje, por që në veshët e drejtuesve të së Majtës shqiptare në dy anët e kufirit nuk cingërrijnë. Për ta, sfida është mbajtja e pushtetit me çdo kusht. Po pse vallë e Majta shqiptare po e dëmton veten?! Kësaj pyetje i jepet vetëm një përgjigje: Nga panginja! (Javanews)

↗

Fundi i qytetarit demokratik në Shqipëri!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

NjĂ« nga adresimet mĂ« interesante dhe tĂ« kuptueshme tĂ« OSBE-ODHIR i drejtohej publikut shqiptar, sipas tĂ« cilĂ«s duhet tĂ« emancipohej pĂ«r tĂ« votuar demokratikisht. PĂ«r fat tĂ« keq, nĂ« kĂ«tĂ« kohĂ«, ku korrupsioni ka marrĂ« pĂ«rpara çdo lloj narracioni tĂ« mbrojtjes dhe justifikimit tĂ« maxhorancĂ«s, Ă«shtĂ« pikĂ«risht indiferenca e publikut qĂ« tĂ« trondit. Mobilizimi i pakĂ«t pĂ«r tĂ« protestuar ka nxjerrĂ« njĂ« antropologji tĂ« tĂ«rĂ« kombĂ«tare flegmatike pĂ«r ta kĂ«rkuar tĂ« drejtĂ«n. OpozitĂ«s i duhet tĂ« bĂ«jĂ« pĂ«rpjekje titanike tĂ« nxjerrĂ« njerĂ«z nĂ« protesta, kurse maxhorancĂ«s thjesht ‘tĂ« heshtë’ nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« ta mbajĂ« tĂ« fjetur publikun pas skandaleve tĂ« njĂ«pasnjĂ«shme, tĂ« cilat nuk duan tĂ« ndalojnĂ«. Fenomeni Ă«shtĂ« mĂ« i gjerĂ« dhe kĂ«tĂ« e shikon nĂ« angazhimin qytetar pĂ«r tĂ« ndryshuar pĂ«rditmĂ«rinĂ« por edhe pĂ«r ta prekur bashkĂ«kohĂ«sinĂ«. ShqipĂ«ria nuk ka bashkĂ«kohĂ«si nĂ« asnjĂ« nga fushat e saj tĂ« zhvillimit, paçka se konjukturat mund ta integrojnĂ« brenda harkut tĂ« dy viteve nĂ« BE.

Argumenti ‘i fundit tĂ« qytetarit demokratik’ e kalon rastin shqiptar, ku apatia demokratike ka kohĂ« qĂ« Ă«shtĂ« shkas pĂ«r shumĂ« nga ankimimet e opozitĂ«s. NĂ« njĂ« studim evropian pohohet se: popullsia e gjerĂ« (ose tĂ« paktĂ«n njĂ« pjesĂ« e konsiderueshme) ka mangĂ«si sa i pĂ«rket pĂ«rvetĂ«simit tĂ« vlerave, por edhe tĂ« gjithĂ« elementet, tĂ« cilat lidhen me qytetarinĂ« demokratike qoftĂ« atĂ« aktive por dhe tĂ« pavarur. NĂ« konceptin real: NjĂ« “qytetar i vĂ«rtetĂ« demokratik” duhet tĂ« jetĂ« racional, i informuar mirĂ« (kjo nuk mungon tek ne, por cilĂ«sia Ă«shtĂ« pjesĂ« debati) dhe duhet tĂ« pĂ«rfshihet aktivisht nĂ« politikĂ«, me tĂ« gjithĂ« arsyen dhe dĂ«shirĂ«n e nevojshme pĂ«r ta pĂ«rmirĂ«suar komunitetin, nĂ« vend tĂ« interesave thjesht private. DĂ«shira e individit shqiptar dhe slogani i Dhjetorit ’90: “Ta bĂ«jmĂ« ShqipĂ«rinĂ« si tĂ« gjithĂ« Evropa”, mund tĂ« ishte motoja e zhvillimit tonĂ«, por ai i la vend anarkisĂ« dhe pĂ«rfitimit nĂ« çdo gjĂ« tĂ« mundshme nĂ« kurriz tĂ« tĂ« tjerĂ«ve. NĂ« ish-Jugosllavi, ky koncept u harrua sepse pĂ«rballja ishte pĂ«r mbijetesĂ«n ndaj barbarisĂ« sĂ« makinerisĂ« sĂ« Millosheviqit qĂ« nuk e parashikoi sĂ«mundjen, simptomat e tĂ« cilĂ«s ishin tĂ« dukshme qysh nĂ« fundvitet ’80. NĂ« Greqi ka shenjĂ« qĂ« qytetaria Ă«shtĂ« ende me kanonet demokratike, ndoshta prej trashĂ«gimisĂ«, qĂ« tek ata Ă«shtĂ« e pĂ«rcjellĂ« nĂ« ADN-nĂ« historike.

Koncepti i qytetarit demokratik përfshin pjesëmarrjen aktive dhe angazhimin civil (ka pak kauza, veç asaj të armëve kimike tek ne) për të prishur status quo të lodhshme si kjo e fundit tek ne. Një qytetar demokratik është një mendimtar kritik, i cili falë kulturës, mendje-hapjes përball propagandën dhe në mjediset ku mund të shprehë fjalën e artikulon pastër mendimin e tij\saj. Kurse njerëzit e medias, në këtë rast, duhet të shohin interesin publik mbi konjukturat. Si edhe të jenë avokatë të përhershëm për të Drejtat Civile. Në këtë të fundit, ndarja në shoqërinë tonë është fatale, madje edhe në çështjet më të rëndësishme, si p.sh. kur flitet për të drejtat bazike të individëve.

PĂ«r t’i dhĂ«nĂ« njĂ« dorĂ« shkallmimit tĂ« institucionit tĂ« “qytetarit demokratik” ka dhĂ«nĂ« njĂ« ndihmesĂ« jo tĂ« pakĂ«t qeverisja e tanishme e Z.Rama dhe para tij dhe paraardhĂ«si Berisha. Ku dĂ«gjesat publike bĂ«hen sa pĂ«r sy e faqe, kurse respekti pĂ«r tĂ« marrĂ« mendimin e qytetarĂ«ve Ă«shtĂ« limituar deri nĂ« indiferencĂ« cinike. Prej ditĂ«sh, Erion Braçe, deputet i mazhorancĂ«s, mundohet tĂ« apelojĂ« pĂ«r plehrat e NjĂ«sisĂ« 5, por pĂ«rgjigja Ă«shtĂ« indiferenca, ashtu si pĂ«r çdo shqetĂ«sim tjetĂ«r. PĂ«rballja e individit shqiptar demokratik tashmĂ« ka mbetur vetĂ«m te monologu, sepse ekziston liria nĂ« letĂ«r, por nuk ka dĂ«gjim; llogaridhĂ«nia e zyrtarĂ«ve mungon pĂ«r tĂ« mos thĂ«nĂ« qĂ« Ă«shtĂ« harbute (komunikimi i zv\kryeministres Balluku Ă«shtĂ« shembull i freskĂ«t); transparenca Ă«shtĂ« limituar frikshĂ«m dhe bash pĂ«r kĂ«tĂ« nĂ« Kombinat zyrtarĂ«t e BashkisĂ« sĂ« kryeqytetit guxuan prekĂ«n dhe pallatet e banimit me justifikimin e tĂ«rmetit! Por sfida shqiptare shkon dhe mĂ« tej me kundĂ«rshtimin e ideve antiliberale, ku ndĂ«rsa tĂ« DjathtĂ«t e BerishĂ«s i identifikojnĂ« LiberalĂ«t me SOROS, tĂ« MajtĂ«t e shfaqin me cinizmin e nivelit tĂ« qeverisjes sĂ« tyre qĂ« nuk respekton median, shoqĂ«rinĂ« civile, por edhe vetĂ« pĂ«rballjen gjyqĂ«sore. Lidhur me tĂ« DrejtĂ«n, argumentet janĂ« tĂ« shumta qĂ« nga fjalori mbushur me mallkime i BerishĂ«s dhe banalitetet e tij dhe tĂ« bashkĂ«punĂ«torĂ«ve, deri tek pĂ«rballja e ashpĂ«r e RamĂ«s. “Kemi nisur analiza shqetĂ«suese tĂ« shenjave shqetĂ«suese tĂ« brutalitetit gjyqĂ«sor. Tentativa e magjistratĂ«ve gjykatĂ«s e prokurorĂ« bashkĂ« pĂ«r tĂ« rritur pagat duke shqyer arkĂ«n e shtetit. VetĂ« Ali dhe vetĂ« Kadi. Kam lexuar edhe njĂ« raport mbi pĂ«rdorimin brutal tĂ« paraburgimit nĂ« ShqipĂ«ria qĂ« e ka vendosur ShqipĂ«rinĂ« nĂ« vendin mĂ« tĂ« fundit”, u shpreh sĂ« fundi nĂ« podcastin e tij. Paradoksi Ă«shtĂ« se ka tĂ« vĂ«rteta nĂ« kĂ«tĂ« argument, po t’i qĂ«mtosh fyerjet e BerishĂ«s; ashtu si ka realitete nĂ« ato qĂ« thotĂ« kryeministri i vendit. NĂ« kĂ«tĂ« rast e pĂ«son qytetari shqiptar dhe besimi i tij pĂ«r ndryshim. ShqipĂ«ria nĂ« sensin e saj tĂ« ashpĂ«r pĂ«rballĂ« qytetarit e ka shkallmuar demokracinĂ«. TĂ« mendosh, vetĂ«m pĂ«r njĂ« vit pranĂ« ILD u depozituan ankesa nga 8451 shtetas ndaj gjyqtarĂ«ve tĂ« tĂ« gjitha shkallĂ«ve dhe prokurorĂ«ve. TĂ« mendosh se pas njĂ« procesi tĂ« tĂ«rĂ« tĂ« Vetting-ut, qĂ« nxori njĂ« armatĂ« tĂ« tĂ«rĂ« tĂ« njerĂ«zve tĂ« DrejtĂ«sisĂ« jashtĂ« sistemi dhe, qĂ« sĂ«rish paradoksalisht po e bĂ«n qytetarin shqiptar tĂ« mos ketĂ« besim!

Vuajtja shtohet kur kujton se kjo trashĂ«gimi Ă«shtĂ« shtruar nga regjimi komunist, e cila la njĂ« masĂ« tĂ« asaj qĂ« njihet si koncepti i “pafuqisĂ« sĂ« mĂ«suar” dhe mungesĂ«n e instrumenteve qytetare tĂ« ankimimit. Ndaj, njĂ«soj dhe sot, qytetarĂ«t vazhdojnĂ« tĂ« mos u besojnĂ« qeverive tĂ« tyre, ashtu si politika, shihet e zĂ«nĂ« nga njĂ« klasĂ« qĂ« krijon mekanizma pĂ«r t’u udhĂ«hequr nga zgjedhjet e saj. NĂ« rastin shqiptar shqetĂ«sim mbetet pĂ«rçarja politike, gati njĂ«soj si nĂ« L2B qĂ« e bĂ«n tĂ« vĂ«shtirĂ« debatin racional dhe tĂ« informuar, e cila mund tĂ« bĂ«jĂ« udhĂ« pĂ«r njĂ« demokraci tĂ« shĂ«ndetshme. Ky mjedis ka pĂ«rcjellĂ« njĂ« polaritet, pa tĂ« cilin duket se nuk mund tĂ« jetojmĂ« “normalisht”. Por, goditja mĂ« e madhe Ă«shtĂ« pĂ«r votĂ«n, ku publiku nuk ndihet i pĂ«rfaqĂ«suar falĂ« njĂ« sistemi qĂ« zakonisht pĂ«rcjell individĂ« shumĂ« poshtĂ« nivelit mesatar publik nĂ« parlament. E pĂ«r mĂ« tepĂ«r, kur nuk beson se vota jote sjell ndryshim atĂ«herĂ« pse duhet qĂ« qytetari tĂ« angazhohet. SĂ« fundmi, njĂ« nga apatitĂ« mĂ« tĂ« mĂ«dha demokratike lidhet me kĂ«tĂ« fakt. Ndoshta nĂ« fund, por mĂ« e rĂ«ndĂ«sishmja Ă«shtĂ« fakti se qytetarin demokratik e ka vrarĂ« ekonomia dhe pabarazia e madhe, si edhe privilegjet ndaj atyre qĂ« janĂ« afĂ«r pushtetit. Shqiptari i thjeshtĂ« e ka parĂ« syve kĂ«tĂ« realitet pĂ«r çdo ditĂ«, sa tĂ« hidhur aq dhe brutal.

Duke u kthyer nĂ« histori: Koncepti i qytetarit demokratik Ă«shtĂ« mbajtur nga njĂ« sĂ«rĂ« individualitetesh tĂ« mĂ«dhenj deri nĂ« kohĂ«n e filozofĂ«ve tĂ« Iluminizmit. Soloni (shek. VI para Krishtit) nĂ« AtikĂ« e shtroi udhĂ«n qĂ« qytetarĂ«t tĂ« merrnin pjesĂ« nĂ« Eklezi. Pastaj Kleistheni “babai i demokracisĂ« athinase” dhe Perikliu mĂ« i shquari i AthinĂ«s (shek. V para Krishtit), i cili kĂ«rkoi qĂ« nĂ« postet publike tĂ« ishin edhe qytetarĂ«t mĂ« tĂ« varfĂ«r. PĂ«r tĂ« vazhduar nĂ« kohĂ«t moderne me Xhon Lok (shek. XVII) qĂ« argumentoi se tĂ« gjithĂ« njerĂ«zit janĂ« krijuar tĂ« barabartĂ«. Zhan-Zhak Ruso (shek. XVIII), i cili nĂ« “KontratĂ«n Sociale”, artikuloi parimin e sovranitetit popullor dhe e pĂ«rcaktoi “qytetarin” si njĂ« anĂ«tar tĂ« njĂ« organi kolektiv, e duke vazhduar me DeklaratĂ«n e tĂ« Drejtave tĂ« Njeriut.

KĂ«to zhvillime historike, nga modeli i pjesĂ«marrjes sĂ« drejtpĂ«rdrejtĂ« nĂ« AthinĂ«n e lashtĂ« deri te teoritĂ« e tĂ« Drejtave Universale tĂ« Iluminizmit, krijuan sĂ« bashku konceptin e qytetarit modern demokratik. Bash atĂ« koncept qĂ« nĂ« kohĂ«n e kibernetikĂ«s dhe InteligjencĂ«s artificiale po merr goditje nga tĂ« gjitha anĂ«t, kurse nĂ« ShqipĂ«ri dhe nĂ« njĂ« sĂ«rĂ« vendesh tĂ« Lindjes, ka ardhur fundi
i konceptit tĂ« “qytetarit demokratik”. Kriza e madhe sociale, kulturore, ekonomike dhe politike po e shpĂ«rfaq kĂ«tĂ« shpesh nĂ« ShqipĂ«ri. A ka mĂ« shpresĂ«? Vaclav Havel, filozofi i demokracive lindore e dha njĂ« koncept qĂ« qytetari demokratik tĂ« mbijetonte: “Pa qytetarĂ« tĂ« lirĂ«, qĂ« respektojnĂ« veten dhe autonomĂ«, nuk mund tĂ« ketĂ« kombe tĂ« lira dhe tĂ« pavarura. Pa paqe tĂ« brendshme, domethĂ«nĂ« paqe midis qytetarĂ«ve dhe midis qytetarĂ«ve dhe shtetit, nuk mund tĂ« ketĂ« garanci pĂ«r paqe tĂ« jashtme”. Kurse OSBE-ODHIR nĂ« relacionet e saj tĂ« vazhdueshme dhe tĂ« ngrira
pĂ«r demokracinĂ«.  (Homo Albanicus)

 

 

↗

“NĂ«se votimi do ndryshonte diçka do ishte i paligjshĂ«m!”

✇Java News
By: Ben Andoni

 

Nga Ben Andoni

Kjo shprehje i takon lituanes me origjinĂ« hebreje Emma Goldman, e cila ndikoi shumĂ« nĂ« lĂ«vizjen politike tĂ« fund shekullit XIX dhe gjysmĂ«s sĂ« parĂ« tĂ« shekullit XX. Si pjesĂ« e konceptimeve anarkiste, shprehja e saj: “NĂ«se votimi do tĂ« ndryshonte diçka, do ta bĂ«nin tĂ« paligjshĂ«m”, i jepte karburant kritikave dhe opinioneve tĂ« saj, lidhur me referimet qĂ« kishte nga vendi i saj i madh BRSS. U duk se kjo sentencĂ« u harrua, pasi nĂ« fillim tĂ« viteve ’90 dhe dy dekada mĂ« pas ka pasur njĂ« lloj idealizmi pĂ«r votĂ«n nĂ« EvropĂ«n socialiste tĂ« Lindjes dhe madje kjo shprehje u arkivua, pasi i shkonte mĂ« shumĂ« anarkizmit. Erdhi befas koha kur besohej nĂ« konceptin amerikan tĂ« Linkolnit qĂ« Vota Ă«shtĂ« mĂ« e fortĂ« se plumbi, derisa tashmĂ« rastet politike sidomos ato evropiane, po tregojnĂ« se votimi Ă«shtĂ« i mbyllur dhe madje me rezultate tĂ« njohura qysh pa nisur. LiderĂ«t nuk ndĂ«rrohen mĂ« nĂ« Lindjen ish-socialiste.

Kjo është dilema shqiptare tashmë kur maxhorancën e Edi Ramës e kanë makthuar rastet e zbulimit të korrupsionit dhe emrat e saj parakalojnë rregullisht në sfilatat e drejtësisë. Duke nisur nga rastet e zv\kryeministrave Balluku, Ahmetaj dhe duke vazhduar me ministrat, shefat e agjencive kryesore, apo dhe me njerëz të ndryshëm të strukturës së tyre, të gjitha e kanë bërë qeverisjen socialiste të kapë nivelin më të ulët të moralit politik dhe pikën e fundit gati drejt shpërbërjes me votuesin shqiptar.

Në këtë sens ka nisur një ngut tek opozita për ndryshimin, por edhe të reagimit me ndjesinë se e kanë fare afër pushtetin! Por në atë që po shohim në orët e fundit ka një rendje të zërave të ndryshëm, sikur pushteti është tek dera dhe ata po nxitojnë duke e penguar njëri-tjetrin, në vend që të bashkëpunojnë dhe të vendosin kanone të drejta për të ardhmen.

E vĂ«shtirĂ« pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« njĂ« ndryshim dhe rasti bullgar po na pĂ«rcjell njĂ« paradoks qĂ« mund tĂ« na shĂ«rbejĂ« si shembull, jo pse vendi Ă«shtĂ« nĂ« njĂ« krizĂ« tĂ« vazhdueshme dhe me zgjedhje tĂ« vazhdueshme, por sepse i ngjan ShqipĂ«risĂ«. I vetmi ndryshim me rastin tonĂ« Ă«shtĂ« se: NdĂ«rsa partia GERB e Bojko Borisov Ă«shtĂ« pjesĂ« e PartisĂ« Popullore Evropiane, Partia Socialiste tek ne Ă«shtĂ« pjesĂ« e Internacionales. Nga ana tjetĂ«r, ngjashmĂ«ritĂ« sesi operojnĂ« janĂ« gati tĂ« frikshme: Pushtet i fortĂ« ku kontrolli i administratĂ«s Ă«shtĂ« i dukshĂ«m, rrjeti i nepotizmit dhe ndikimi Ă«shtĂ« nĂ« çdo qelizĂ« tĂ« jetĂ«s sĂ« vendit. PĂ«rgjimet na tregojnĂ« sesi merren tenderat dhe si veprohet me klientelizmin. Korrupsioni qĂ« shoqĂ«ron tashmĂ« nĂ« çdo hap jetĂ«n e vendit po bĂ«het mbytĂ«s. Por bash pĂ«rballĂ« socialistĂ«ve tĂ« telendisur shqiptar dhe GERB-it tĂ« shkalafitur bullgar qĂ«ndrojnĂ« alternativa pa asnjĂ« forcĂ« sepse janĂ« tĂ« fragmentuara dhe mbi tĂ« gjitha tĂ« paorganizuara. PD-ja i dĂ«gjon tĂ« gjitha ato qĂ« thonĂ« aleatĂ«t e vegjĂ«l (tĂ« zvogĂ«luar dhe prej flirteve tĂ« saj me socialistĂ«t), por nĂ« fund, paktet pĂ«r reformat kryesore tĂ« vendit dhe sidomos atĂ« zgjedhore i bĂ«n me socialistĂ«t. Dhe, pĂ«rfundimi Ă«shtĂ« ai qĂ« e sheh por nuk e dĂ«shiron çdo shqiptar: SocialistĂ«t janĂ« tĂ« vetmit qĂ« mund tĂ« bĂ«jnĂ« shtet!! Dhe, çfarĂ« po i mungon kĂ«tij realiteti? Disa analiza na e tregojnĂ« hapur mungesĂ«n e “qytetarit tĂ« vĂ«rtetĂ« demokratik” tĂ« rrĂ«njosur thellĂ« midis popullsisĂ« mĂ« tĂ« gjerĂ« nĂ« disa pjesĂ« tĂ« rajonit, ku njĂ« frymĂ« e fortĂ« kolektiviste dhe tradita hierarkike lehtĂ«sojnĂ« marrĂ«dhĂ«niet klienteliste dhe ndikimin oligarkik, cilĂ«sohet nĂ« studime. Apeli Ă«shtĂ« qĂ« tĂ« zgjohet pikĂ«risht Ai qĂ« di tĂ« votojĂ«, jo thjesht e vetĂ«m pĂ«r veten e tij, por edhe pĂ«r vendin, paçka se rasti shqiptar na ka treguar shpesh se vota jonĂ« shpĂ«rdorohet. MĂ« keq akoma, kemi humbur sensin se mbase vota jonĂ« trand pushtete. Emma Goldman kishte tĂ« drejtĂ«. (Javanews)

The post “NĂ«se votimi do ndryshonte diçka do ishte i paligjshĂ«m!” first appeared on JavaNews.al.

↗

A është gati Opozita për zgjedhjet e parakohshme?!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Kërkesa kryesore e Lëvizjes së Adriatik Lapajt, tashmë i ngujuar para kryeministrisë, është për një qeveri tranzitore dhe pas një periudhe kalimtare, ku teknokratët do marrin në drejtim vendin, të realizohet një organizim model zgjedhjesh. Opozita kërkon të njëjtën gjë, por kuptohet me asnjë bashkëpunim me kryeministrin. Paradoksi është se dora-dorës ata bashkëpunojnë shpesh me të. E fundit ishte historia e hidhur e zgjedhjes së Avokatit të Popullit, pas disave syresh më parë në parlament.

NĂ« kĂ«tĂ« habitat po merr jetĂ« njĂ« pĂ«rpjekje pĂ«r tĂ« treguar dhe adresuar si duhen problematikat te PD-ja. Por mendĂ«sia e ndryshimit real Ă«shtĂ« e huaj te PD-ja. TĂ« paktĂ«n deri tani. Dhe, nĂ« vazhdĂ« tĂ« kĂ«saj ka njĂ« pĂ«rpjekje tĂ« madhe pĂ«r ta relativizuar lĂ«vizjen e grupit “Salianji” tek Partia Demokratike. NĂ« mbledhjen e fundit, pĂ«rballja mĂ« e madhe ishte tek gjĂ«rat e moralit politik dhe pikĂ«risht pĂ«r parimet, por mbi tĂ« gjitha çudinĂ« pĂ«r zgjimin e njĂ« grupimi qĂ« do tĂ« modifikojĂ« sistemin brenda PartisĂ« Demokratike. Si zakonisht, njĂ« tufĂ« e tĂ«rĂ« qĂ« Ă«shtĂ« treguar jo vetĂ«m e ashpĂ«r por edhe cinike, ka bĂ«rĂ« atĂ« qĂ« di mĂ« mirĂ«: TĂ« pĂ«rdorĂ« si zakonisht ofendimet dhe stereotipat. Ankthi tek PD-ja Ă«shtĂ« prishja e status quo dhe sidomos humbja e ekuilibrit pĂ«r njĂ« pjesĂ« tĂ« anĂ«tarĂ«sisĂ« qĂ« gĂ«zon tĂ« gjitha privilegjet. Ndaj, Ă«shtĂ« e kuptueshme edhe ky reagim ndaj “Salianjit”. “Frika kolektive stimulon instinktin e tufĂ«s dhe tenton tĂ« prodhojĂ« egĂ«rsi ndaj atyre qĂ« nuk konsiderohen si anĂ«tarĂ« tĂ« tufĂ«s”, thotĂ« Bertrand RasĂ«ll nĂ« njĂ« nga pĂ«rsiatjet e tij pĂ«r politikĂ«n. NĂ« kĂ«tĂ« sens, e tollovitur nga shumĂ« zhvillime, Partia Demokratike po “i shpĂ«ton” sĂ«rish analizĂ«s dhe mĂ« keq akoma po pĂ«rpiqet tĂ« shkojĂ« nĂ« gjendjen e saj tĂ« fjetur. Nga ana tjetĂ«r, maxhoranca po lufton shumĂ« tĂ« mbajĂ« njĂ« pushtet qĂ« po kĂ«rruset deri nĂ« tokĂ« nga akuzat dhe qĂ« po i mbijeton me shumĂ« vĂ«shtirĂ«si problemeve dhe sidomos korrupsionit. SĂ« fundmi, deklaratat nĂ« podcast tĂ« kryeministrit Rama ndaj njerĂ«zve tĂ« BKH qĂ« kanĂ« trokitur nĂ« kryeministri dhe nuk kanĂ« dashur tĂ« lĂ«nĂ« armatimin, mĂ« shumĂ« sesa cinizĂ«m Ă«shtĂ« indirekt pranimi i njĂ« situate qĂ« nuk Ă«shtĂ« aq shumĂ« favorizuese pĂ«r tĂ«. Veçse pĂ«rbĂ«n edhe njĂ« largim nga realiteti. Jo vetĂ«m tĂ« tijin por edhe pĂ«rreth tij.

Me pak fjalĂ«, ShqipĂ«risĂ« pĂ«r t’u futur nĂ« njĂ« mjedis normal demokratik me sa duket do t’i duhen ose duhen zgjedhjet e parakohshme. Po a Ă«shtĂ« opozita gati? Nuk kanĂ« bĂ«rĂ« ende analizĂ«n e vitit 2021 dhe me sa duket tani qĂ« po kalojnĂ« gjashtĂ« muaj nga zgjedhjet e fundit ka pak gjasa qĂ« kjo analizĂ« tĂ« bĂ«het e thellĂ« edhe pĂ«r vitin 2025. KĂ«tu po penetron lĂ«vizja “Salianji”. Por si mund tĂ« shkohet nĂ« zgjedhjet e parakohshme? Ka njĂ« shenjĂ« tĂ« largĂ«t, qĂ« nĂ« fushatĂ« kur kryeministri Rama parashihte vitin 2030 si cak tĂ« tij, ndĂ«rkohĂ« qĂ« mandati mbaron nĂ« 2029! Arsyetimi i parĂ« Ă«shtĂ« se ai mbetet i bindur pĂ«r fitoren. Me njĂ« makineri tĂ« etur pĂ«r gara tĂ« tilla, PS- ja e tij mjafton tĂ« ketĂ« sinjal dhe ndizet fuqishĂ«m, kurse strukturĂ«s sĂ« PD-sĂ« i mungojnĂ« nga ingranazhet e thjeshta dhe deri te timonieri real. A mund ta kapĂ« gafil Rama mĂ« idenĂ« e njĂ« momenti tĂ« zgjedhjeve tĂ« parakohshme dhe me kĂ«tĂ« tĂ« fashisĂ« dhe malin me akuza dhe problematikat e qeverisjes sĂ« tij? Kjo Ă«shtĂ« rrugĂ« e mirĂ« por edhe e arsyeshme demokratike, ku ai Ă«shtĂ« i sigurt pĂ«r fitore, ndĂ«rkohĂ« qĂ« opozita nuk do qĂ« ai tĂ« drejtojĂ« kĂ«tĂ« proces. Zgjedhjet e pjesshme e treguan tejet tĂ« dobĂ«t opozitĂ«n dhe individĂ«t e propozuar prej ShoqĂ«risĂ« Civile pĂ«rballĂ« SocialistĂ«ve. NdĂ«rkohĂ« qĂ« opozita po pĂ«rpiqet dhe njĂ« formĂ« interesante Ă«shtĂ« ajo e zgjedhur nga Lapaj nĂ« njĂ« pĂ«rpjekje pĂ«r tĂ« ngjallur guximin dhe shpresĂ«n e sakrificĂ«s edhe tek tĂ« tjerĂ«t. Sidomos te partitĂ« qĂ« pĂ«rcjellin, falĂ« PD-sĂ«, vetĂ«m kryetarĂ«t nĂ« parlament.

NĂ« kĂ«tĂ« parashikim s’duhet tĂ« harrojmĂ« edhe njĂ« fakt se: Status quo e krijuar nga PS dhe PD, sidomos emrat qĂ« pĂ«rcollĂ«n nĂ« parlament, si zor tĂ« mbajnĂ« peshĂ«n dhe pĂ«rgjegjĂ«sinĂ« historike tĂ« pĂ«rgatitjes sĂ« ShqipĂ«risĂ« pĂ«r integrimin e plotĂ«. Debatet e deritanishme e kanĂ« treguar kĂ«tĂ« legjislaturĂ« pa identitet,  maxhorancĂ«n cinike, kurse opozitĂ«n shumĂ« kaotike dhe me tĂ« njĂ«jtĂ«n retorikĂ« si dikur: Akuza dhe ankimime, por edhe pĂ«rpjekje tĂ« munguara pĂ«r tĂ« sjellĂ« nĂ« parlament autoritetet e Ekzekutivit. Zgjedhjet duken si bekim pĂ«r tĂ« gjithĂ« pĂ«r ta futur nĂ« njĂ« shtrat besimi vendin, kurse pĂ«rgatitja e tyre njĂ« shpĂ«rfaqje e mundĂ«sive tĂ« ShqipĂ«risĂ« demokratike tĂ« shekullit XXI. NdĂ«rkohĂ« qĂ« Serbia, Maqedonia e Veriut, Kosova kanĂ« bĂ«rĂ« disa syresh.

Zgjedhjet e rregullta nĂ« ShqipĂ«ri mandatohen nga Kushtetuta dhe legjislacioni i miratuar nga Parlamenti. Kuvendi shqiptar ka 140 anĂ«tarĂ« tĂ« zgjedhur pĂ«r njĂ« mandat katĂ«rvjeçar. Sistemi i zgjedhjeve pĂ«r Kuvendin e ShqipĂ«risĂ« Ă«shtĂ« sistemi proporcional me zona zgjedhore shumĂ«-emĂ«rore, me listĂ« tĂ« mbyllur dhe tĂ« hapur. Veçse duhen disa mekanizma pĂ«r tĂ« funksionuar zgjedhjet e parakohshme. Po a mund t’i provojmĂ« ato? ShqipĂ«ria e kĂ«rkon pĂ«r t’u futur nĂ« njĂ« normalitet qĂ« i mungon, por vetĂ«m nĂ«se zgjedhjet e parakohshme janĂ« tĂ« ndershme dhe palĂ«t respektojnĂ« njĂ«ra-tjetrĂ«n. E pamundur deri tani, por jo pafundĂ«sisht. (Javanews)

The post A është gati Opozita për zgjedhjet e parakohshme?! first appeared on JavaNews.al.

↗

Ligj i ri partish apo thjesht konspiracion?!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

PartitĂ« politike duhet tĂ« jenĂ« subjekt ndĂ«rmjetĂ«s mes shtetit dhe votuesit tĂ« tyre. Ashtu si funksionojnĂ« nĂ« ShqipĂ«ri, ato, e kanĂ« kthyer politikĂ«n nĂ« qĂ«llim interesi (marrjen e pushtetit), kundrejt shĂ«rbimit tĂ« interesit publik. Nga kjo e shikon pse reagojnĂ« aq ashpĂ«r, si nĂ« rastin e Ballukut te PS; apo nĂ« çështjen e “21 Janarit” tek PD. Fuqia e tyre e pakontrolluar e ka deformuar demokracinĂ« shqiptare. Mosreflektimi i sugjerimeve tĂ« raporteve tĂ« OSBE-ODHIR, memĂ«cĂ«ria e anĂ«tarĂ«ve tĂ« partive pĂ«r funksionimin e statutit, individĂ«t e zgjedhur pĂ«r listat e mbyllura, transparenca e financave, mungesa e debatit tĂ« brendshĂ«m, kalimet e anĂ«tarĂ«ve nga njĂ«ra parti nĂ« tĂ« tjetrĂ«n qoftĂ« dhe me ideologji tĂ« ndryshme, e kanĂ« trandur besimin e shqiptarĂ«ve tek politika post ‘90. ËshtĂ« kaq e vĂ«rtetĂ« kjo, saqĂ« ideja e menjĂ«hershme sociologjike kur pĂ«rmendet politikani, identifikon menjĂ«herĂ« marifetçiun e paskrupullt. Pasojat janĂ« t’hidhura: Indeksi i DemokracisĂ«, njĂ« renditje e vendeve, realizuar nga NjĂ«sia e InteligjencĂ«s sĂ« “Economist”, e tregon ShqipĂ«rinĂ« tĂ« pĂ«rkeqĂ«suar nĂ« renditjen mbarĂ«-botĂ«rore pĂ«r vitin 2025. Pas MaqedonisĂ« sĂ« Veriut dhe KosovĂ«s, ruajmĂ« vendin e 71-tĂ« nga 173 shtete, madje 2 vende poshtĂ« renditjes sĂ« njĂ« viti mĂ« parĂ«.

NĂ« kĂ«tĂ« antropologji politike shqiptare, tashmĂ« Ă«shtĂ« mĂ« shumĂ« se i nevojshĂ«m njĂ« ligj i ri pĂ«r partitĂ«. Ai, ekzistues, jo vetĂ«m qĂ« nuk i disiplinon mĂ« partitĂ« tona, por nuk zotĂ«ron edhe mekanizmat e duhura pĂ«r problemet qĂ« shfaqin, ku kryesore mbetet transparenca e financimit dhe pastaj problemet e brendshme tĂ« mĂ«dha (sidomos tek dy PartitĂ« kryesore). Ashtu si ndodh rĂ«ndon pas çdo zgjedhje, OSBE-ODHIR jep rekomandime dhe kĂ«shtu bĂ«ri dhe pas zgjedhjeve tĂ« 11 Majit 2025, ku ngritja e njĂ« Komisioni tĂ« Posaçëm pĂ«r ReformĂ«n Zgjedhore vendos si prioritet hartimin e njĂ« Ligji tĂ« ri pĂ«r PartitĂ« politike. Presioni ndĂ«rkombĂ«tar ishte vendimtari qĂ« kjo nismĂ« tĂ« marrĂ« jetĂ«, por publiku mbetet me tĂ« drejtĂ« skeptik nĂ« realizimin e tij. ÇelĂ«si mbetet financimi i tyre, mes shumĂ« tĂ« tjerave problemeve syresh.

“PartitĂ« politike janĂ« institucionet mĂ« pak transparente nĂ« ShqipĂ«ri nĂ« aspektin financiar dhe nĂ« pikĂ«pamje organizative. Fitimet e partive politike gjatĂ« fushatave zgjedhore janĂ« me miliona. Ato janĂ« subjektet mĂ« fitimprurĂ«s dhe pĂ«rbĂ«jnĂ« politikat mĂ« fitimprurĂ«se tĂ« biznesit. Ne e bĂ«mĂ« ReformĂ«n nĂ« DrejtĂ«si, sepse nuk i besonim drejtĂ«sisĂ«, e ky ishte zhvillim pozitiv. Por nĂ«se nuk bĂ«jmĂ« reformĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«; Vetting dhe ReformĂ« tek partitĂ« politike, qĂ« janĂ« institucionet me mĂ« shumĂ« pushtet dhe me mĂ« pak besim nĂ« ShqipĂ«ri, ne s’kemi zgjidhur mĂ« asgjĂ«â€, shprehej politologu Afrim Krasniqi pĂ«r VOA (2023). SĂ« fundmi, Instituti i Studimeve Politike (ISP) dhe Fondacioni “Westminster pĂ«r Demokraci” (WFD) e vendosĂ«n nĂ« njĂ« nga prioritetet e tyre me aktivitete, por edhe me adresimin e çështjeve mĂ« prioritare pĂ«r ndĂ«rhyrje dhe rekomandimet konkrete pĂ«r kĂ«tĂ« legjislacion.

Peizazhi shqiptar politik Ă«shtĂ« pjellor: GjallojnĂ« 132 parti politike, sipas referimeve nĂ« regjistrin e gjykatĂ«s. Paradoksi Ă«shtĂ« se nĂ«se pĂ«r krijimin e njĂ« formacioni politik duhen 3 mijĂ« firma, nĂ« zgjedhje vetĂ«m 15 parti arrijnĂ« votat e “komuniteteve” tĂ« tyre!! Komisioni Qendror i Zgjedhjeve (KQZ) pranon se mbi 70 parti nuk kanĂ« madje as adresĂ« vendndodhje (Krasniqi, 2023). Mes tyre vetĂ«m katĂ«r syresh kanĂ« faqe interneti, ndonĂ«se e gjithĂ« politika dhe vendimet e saj lexohen pĂ«rditĂ« nĂ« internet, pohojnĂ« studiuesit. Parti me grupe parlamentare janĂ« vetĂ«m dy, Parti me program politik identifikohen 5, ndĂ«rsa 21 parti marrin seli shtetĂ«rore falas. NĂ« 4 sisteme elektorale tĂ« ndryshuara, vetĂ«m dy partitĂ« e mĂ«dha kontrollojnĂ« jetĂ«n nĂ« ShqipĂ«ri (VOA, 2023). Ndaj, ISP pĂ«r tĂ« rritur integritetin e tĂ« zgjedhurve i ka rekomanduar KQZ-sĂ« qĂ« krahas listĂ«s sĂ« kandidatĂ«ve secili prej tyre tĂ« depozitojĂ« edhe tĂ« dhĂ«na tĂ« dokumentuara mbi organin qĂ« e ka zgjedhur, pĂ«r tĂ« treguar mĂ« shumĂ« legjitimitet e integritet.

NĂ« fillim tĂ« viteve ‘50, demokracia arriti njohje pothuajse universale si forma mĂ« e mirĂ« e mundshme e qeverisjes nĂ« njĂ« kuptim mĂ« absolut. NĂ« atĂ« kohĂ«, angazhimi ndaj demokracisĂ« nĂ« shumĂ« raste ishte mĂ« shumĂ« retorik sesa praktik, dhe nĂ« çdo rast kishte njĂ« debat tĂ« konsiderueshĂ«m se çfarĂ« do tĂ« thoshte saktĂ«sisht demokracia nĂ« terma tĂ« institucioneve dhe praktikave nĂ« terren (McKeon 1951).

NĂ« ShqipĂ«ri, kjo pĂ«rpjekje erdhi vonĂ« (pas 1990) dhe çështja humbet nĂ« labirintet e paqartĂ«sisĂ« tĂ« karakterit tradicional tĂ« dy Partive kryesore PS dhe PD, ku “nĂ« favor” tĂ« tyre Ă«shtĂ« edhe sensi se shteti nĂ« shoqĂ«ritĂ« liberale demokratike normalisht nuk ndĂ«rhyn nĂ« rregullimin e sjelljes dhe organizimit tĂ« tyre. Kjo bĂ«ri qĂ« PD tĂ« shkĂ«rmoqej dhe nĂ« vitet e fundit tĂ« ndahej, pasi strukturat e subjektit, sipas statutit nuk funksiononin. Te PS-ja fenomeni i mungesĂ«s sĂ« transparencĂ«s shkon nĂ« atĂ« sesi pĂ«rdoret administrata tashmĂ« nĂ« mandatat qĂ« ata janĂ« nĂ« drejtim dhe paratĂ« qĂ« qarkullojnĂ«.

Legjislacioni

PĂ«rveçse nĂ« Gjermani, “rrĂ«njĂ«n e sĂ« drejtĂ«s sĂ« partive”, tema tenton dhe merret shpesh nĂ« shqyrtim. NĂ« shumĂ« vende dhe madje edhe nĂ« EvropĂ«n e Lindjes ekziston njĂ« Ligj efikas pĂ«r PartitĂ«. Ka rregulla tĂ« pĂ«rcaktuara, lidhur me strukturĂ«n e brendshme demokratike tĂ« partisĂ«, financimin qeveritar dhe partitĂ« jokushtetuese. Ligji holandez i shoqatave shfaq logjikĂ«n pĂ«r statutet e partive, kurse ligji gjerman ka kanone, lidhur me disa standarde specifike pĂ«r vendimmarrje. Referuar kĂ«tyre tĂ« fundit, parashihen gjykata tĂ« brendshme tĂ« partisĂ«, kur lindin mosmarrĂ«veshjet midis anĂ«tarĂ«ve dhe partisĂ«. Kjo Ă«shtĂ« interesante sepse falĂ« tyre funksionon partia. Sikur vetĂ«m kjo tĂ« ekzistonte tek PD-ja, ajo nuk shpĂ«rbĂ«hej. NĂ« Ligjin gjerman njĂ« parti politike, jo thjesht duhet tĂ« ketĂ« statut tĂ« shkruar, por edhe pĂ«rcaktohet se çfarĂ« duhet tĂ« pĂ«rfshijĂ«. PĂ«rshkrimi i tĂ« drejtave dhe detyrimeve tĂ« anĂ«tarĂ«ve nĂ« statute lidhet edhe me integritetin e zyrtarĂ«ve tĂ« partisĂ« dhe anĂ«tarĂ«ve tĂ« partisĂ« nĂ« poste publike. PĂ«r fat tĂ« keq, falĂ« kulturĂ«s politike tek ne, demokracia Ă«shtĂ« shkallmuar qysh aty.

Financimi dhe pak histori

Edhe pse kostot e demokracisĂ« (Heard, 1960) ndryshojnĂ« midis demokracive perĂ«ndimore, shumica e kĂ«tyre demokracive kanĂ« futur njĂ« burim tĂ« ri tĂ« ardhurash pĂ«r partitĂ« dhe/ose me kandidatĂ«t: ParatĂ« publike. Nga mesi i viteve ‘60, shumĂ« vende filluan t’u japin para shtetĂ«rore partive politike (IDEA, 2003; Nassmacher, 2009; Van Biezen, 2010). Shpenzimet e rritura, kryesisht si pasojĂ« e kostove mĂ« tĂ« larta tĂ« fushatĂ«s, ishin tĂ« vĂ«shtira pĂ«r t’u mbuluar nga tĂ« ardhurat mĂ« pak nĂ« rritje ose edhe nĂ« rĂ«nie qĂ« mblidhen nga tarifat e anĂ«tarĂ«simit. NjĂ« element, i cili nĂ« rastin shqiptar lĂ« shumĂ« pĂ«r tĂ« dĂ«shiruar, sepse tarifa nga anĂ«tarĂ«simi lĂ« shumĂ« pĂ«r tĂ« dĂ«shiruar. NĂ« rastet e huaja ishte shteti qĂ« erdhi nĂ« ndihmĂ«. Gjermania PerĂ«ndimore ishte vendi i parĂ« evropian qĂ« futi subvencionin shtetĂ«ror pĂ«r partitĂ« politike (1967), por nĂ« atĂ« vend njĂ« arsye shumĂ« parimore qĂ«ndronte pas kĂ«tij vendimi. Kjo lidhej me kujtimet e PartisĂ« Nacional Socialiste tĂ« PunĂ«torĂ«ve ( NSDAP-i) tĂ« Hitlerit nĂ« periudhĂ«n midis dy luftĂ«rave botĂ«rore qĂ« mori shuma tĂ« mĂ«dha parash nga disa ndĂ«rmarrje gjermane. Kjo i bindi shumĂ« njerĂ«z se njĂ« varĂ«si e njĂ«anshme e partive nga donacionet nga korporatat duhej tĂ« parandalohej dhe duhej tĂ« preferoheshin donacionet nga njĂ« shtet i kontrolluar nĂ« mĂ«nyrĂ« demokratike. Kjo e fundit ndodhi nĂ« njĂ« shkallĂ« tĂ« gjerĂ«, duke rezultuar nĂ« kosto shumĂ« tĂ« larta tĂ« demokracisĂ«, edhe nĂ« krahasim me kostot nĂ« Shtetet e Bashkuara, Kanada, Austri dhe HolandĂ«, referohet nĂ« botimin “Regulation Political Parties” e Universitetit tĂ« Leiden (KĂ«tu janĂ« marrĂ« referencat e kĂ«tij artikulli). ËshtĂ« e vĂ«rtetĂ« qĂ« krahasimet e tĂ« dhĂ«nave financiare janĂ« shumĂ« tĂ« vĂ«shtira pĂ«r t’u bĂ«rĂ«, por kostot relativisht tĂ« larta tĂ« demokracisĂ« nĂ« Gjermani (dhe nĂ« vende tĂ« tjera nĂ« kontinentin evropian pĂ«r kĂ«tĂ« çështje) duhet tĂ« shpjegohen me faktin se partitĂ« shpenzojnĂ« shumĂ« para jo vetĂ«m pĂ«r fushata, por edhe pĂ«r organizatat e tyre tĂ« pĂ«rhershme partiake. Studiuesit e ndajnĂ« faktin e njĂ« kuptimi mĂ« tĂ« mirĂ« tĂ« financave politike, kur duhet tĂ« bĂ«het dallimi midis kostove tĂ« fushatave dhe kostove rutinĂ«, si dhe midis shpenzimeve nga kandidatĂ«t individualĂ« dhe nga organizatat e partisĂ«.

Shumica e partive politike nĂ« ShqipĂ«ri nuk kanĂ« adresa tĂ« sakta e pĂ«r rrjedhojĂ«, asnjĂ«herĂ« nuk bĂ«hen pjesĂ« e auditimeve tĂ« planifikuara nga ekspertĂ«t qĂ« caktohen nga KQZ. NĂ« raportin vjetor tĂ« kĂ«tij institucioni nĂ«nvizohet se nĂ« vitin 2023 u caktuan 9 ekspertĂ« tĂ« licencuar qĂ« do tĂ« kryenin kĂ«to auditime. “Nga raportet e dorĂ«zuara nga audituesit ligjorĂ« pĂ«r 84 parti politike nuk Ă«shtĂ« kryer auditimi, pĂ«r shkak tĂ« adresave tĂ« pasakta, apo pasi partitĂ« edhe pse kanĂ« marrĂ« njoftimin pĂ«r fillimin e procesit tĂ« auditimit, nuk janĂ« vĂ«nĂ« nĂ« kontakt me audituesit ligjorĂ«â€ thuhet nĂ« raport. Lidhur me mbĂ«shtetjen financiare qĂ« marrin partitĂ« raporti i KQZ zbardhi se nĂ« vitin 2023 u 345.6 milionĂ« lekĂ« apo rreth 3.3 milionĂ« euro. Kjo shumĂ« u pĂ«rfitua nga njĂ« total prej 11 partish ku nĂ« krye qĂ«ndron Partia Socialiste dhe mĂ« pas ajo Demokratike; pasuar nga Partia pĂ«r DrejtĂ«si, Integrim dhe Unitet; Partia Bashkimi pĂ«r tĂ« Drejtat e Njeriut; dhe nĂ« fund mbyllet me “Nisma Thurje” (Monitor, 2024).

KQZ pranon nĂ« raport se njĂ« nga elementĂ«t qĂ« ka nevojĂ« pĂ«r vĂ«mendje Ă«shtĂ« pĂ«rmirĂ«simi i rregullave pĂ«r financimin e fushatave zgjedhore, por realiteti po tregon se kjo Ă«shtĂ« e pamundur, tĂ« paktĂ«n deri tani, ndaj ndoshta njĂ« Ligj i Ri mund tĂ« ndryshojĂ« diçka. TĂ« paktĂ«n, pĂ«r demokracinĂ«. Deri mĂ« tani, misioni duket i pamundur, sepse shumĂ« nga partitĂ« nuk bashkĂ«punojnĂ« dhe janĂ« informale dhe thjesht mbijetojnĂ« pĂ«r tĂ« fituar privilegje. Rezultati i mungesĂ«s sĂ« rregullave nĂ« partitĂ« kryesore Ă«shtĂ« fytyra e demokracisĂ« sonĂ«, ku synimi Ă«shtĂ« thjesht pĂ«rfitimi nga pushteti. Ajsenhauer e parathoshte shumĂ« mirĂ« kĂ«tĂ« gjendje: “NĂ«se njĂ« parti politike nuk e ka themelin e saj nĂ« vendosmĂ«rinĂ« pĂ«r tĂ« çuar pĂ«rpara njĂ« kauzĂ« qĂ« Ă«shtĂ« e drejtĂ« dhe qĂ« Ă«shtĂ« morale, atĂ«herĂ« ajo nuk Ă«shtĂ« njĂ« parti politike; Ă«shtĂ« thjesht njĂ« komplot pĂ«r tĂ« marrĂ« pushtetin”.

Ky artikull bĂ«het nĂ« kuadĂ«r tĂ« projektit “PĂ«rmirĂ«simi i kuadrit ligjor pĂ«r partitĂ« politike pĂ«rmes Ligjit pĂ«r PartitĂ« Politike dhe/ose Kodit Zgjedhor”, i cili realizohet nga Instituti i Studimeve Politike (ISP) me Fondacionin Westminster pĂ«r Demokraci (WFD) me mbĂ«shtetje financiare nga Ambasada Britanike nĂ« TiranĂ«.

The post Ligj i ri partish apo thjesht konspiracion?! first appeared on JavaNews.al.

↗

E kaluara, më e pasigurt se e ardhmja

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

NĂ« njĂ« trajtesĂ« normale ose mĂ« saktĂ« nĂ« vende ku funksionojnĂ« shtetet, institucionet kanĂ« bĂ«rĂ«\jnĂ« punĂ«n e tyre dhe regjimet ekonomike-shoqĂ«rore ia kanĂ« lĂ«nĂ« vendin njĂ«ra-tjetrĂ«s pĂ«rmes njĂ« logjike (qoftĂ« dhe tĂ« ashpĂ«r), e kaluara Ă«shtĂ« e trajtuar thellĂ«sisht, ndĂ«rsa me tĂ« tashmen merren me kujdes dhe, nga mĂ«simet e kĂ«tyre dy kategorive flitet dhe mendohet pĂ«r tĂ« ardhmen. Kuptohet se e ardhmja Ă«shtĂ« e paditur, ngaqĂ« askush nuk e di se çfarĂ« do ndodhĂ«. Por nĂ« Ballkan: ShqipĂ«ria dhe Kosova, Serbia, Maqedonia e Veriut, Bosnje dhe Hercegovina, Mali i Zi, madje edhe Kroacia e Sllovenia i lidh njĂ« gjĂ« e pĂ«rbashkĂ«t: Historia e rajonit Ă«shtĂ« rishkruar, botuar sipas interesave tĂ« grupeve tĂ« ndryshme dhe shpesh ka pasur ndĂ«rprerje. Historia jonĂ« Ă«shtĂ« njĂ« shembull i tillĂ«, pasi nuk kemi ende njĂ« datĂ« tĂ« pĂ«rcaktuar pĂ«r mbylljen apo pĂ«r karakterin e Anti-fashizmit; nuk kemi bĂ«rĂ« dot njĂ« shikim tĂ« thellĂ« pĂ«r arritjet dhe dĂ«met qĂ« bĂ«nĂ« koha e PresidencĂ«s dhe MonarkisĂ« Zogut I; Rolin e Fuqive tĂ« Huaja dhe vetĂ« PerandorisĂ« Otomane pĂ«r PavarĂ«sinĂ«; ose atĂ« qĂ« ka ndodhur nĂ« SocializĂ«m me ringritjen e vendit tĂ« shkatĂ«rruar dhe rolin e komunistĂ«ve dhe, mbi tĂ« gjitha çdo tekst ose narracion qĂ« krijohet goditet nga njĂ« tjetĂ«r. NĂ« hapĂ«sirat shqiptare kjo Ă«shtĂ« deri diku e arsyeshme prej lĂ«vizjes sĂ« kufijve dhe duke vazhduar me identitetin e dyzuar nĂ«n perandoritĂ« e mundura (OsmanĂ«t, ItalianĂ«t, Austro-HungarezĂ«t) mes tĂ« tjerĂ«ve. Vijohet me ndarjet e ashpra tek ne: Çka Ă«shtĂ« hero\inĂ« pĂ«r “tĂ« MajtĂ«t” Ă«shtĂ« automatikisht armik\e pĂ«r “TĂ« DjathtĂ«t”; periudhat e gjata, ku pushtetet u munduan tĂ« fshinin gjithçka dhe pĂ«rjetohej censura e autocensura e frikshme dhe trauma tĂ« ndryshme. Shqiptari i rritur mban mĂ«nd pĂ«rkushtimet dhe aksionet sfilitĂ«se, vrullin e pĂ«r besimin utopik, por edhe kampet e internimit, burgjet dhe pushkatimet, si edhe ndjekjen e frikshme dhe ngritjen e njĂ« sistemi haluçinant ku tĂ« gjithĂ« pĂ«rgjonin tĂ« gjithĂ«. KĂ«tĂ« pĂ«rplasje e ndjen ende nĂ« panelet mediatike, ku historinĂ«, madje edhe tĂ« atyre qĂ« punojnĂ« nĂ« tĂ« njĂ«jtin institucion e rrĂ«fejnĂ« me narrativa tĂ« ndryshme historike dhe mbahen qĂ«ndrime jo tĂ« njĂ«jta.

Kujtesa e munguar dhe shpesh e pĂ«rfolur e tĂ« shkuarĂ«s e ka bĂ«rĂ« shoqĂ«rinĂ« shqiptare qĂ« dikur tĂ« mohonte deri tĂ« afĂ«rmit, tĂ« cilĂ«t kishin pasur ndonjĂ« histori jo aq tĂ« dĂ«shiruar, fakt qĂ« shkon dhe sot. NĂ« pak raste dĂ«shmitarĂ«t historikĂ« janĂ« treguar fair me kujtesat e tyre pĂ«r tĂ« mos thĂ«nĂ« qĂ« shumĂ« kanĂ« fshehur tĂ« vĂ«rteta qĂ« mbase nuk do t’i mĂ«sojmĂ« kurrĂ«. Historia zyrtare Ă«shtĂ« pĂ«rdorur pĂ«r t’i mobilizuar fashat e popullsisĂ« qĂ« janĂ« tĂ« interesuar me narrativat e tyre, pĂ«r tĂ« ndĂ«rtuar deri mitologji kombĂ«tare dhe çka donte turma pĂ«r miqtĂ« dhe armiqtĂ«.

“E kaluara” jonĂ« nuk lidhet vetĂ«m me faktin e ndryshimeve tĂ« befta apo se njerĂ«zit nuk kujtojnĂ«, por nĂ« faktin se shumĂ« gjĂ«ra na fshihen ende sot, ashtu si shumĂ« tĂ« tjera “neglizhohen”. Me njĂ« stratigrafi tĂ« kujdesshme shikohet se Kujtesa shqiptare Ă«shtĂ« tejet e shtresĂ«zuar dhe tejet e dhimbshme dhe e shkuara tek ne Ă«shtĂ« krejt e paqartĂ«, madje shumĂ« mĂ« tepĂ«r sesa e ardhmja.

NĂ« KosovĂ« prej kĂ«saj paqartĂ«sie dhe sidomos protagonizmit fals, po kalohet nĂ« njĂ« narrativĂ« tjetĂ«r pĂ«r luftĂ«n e UÇK-sĂ« dhe karakterit tĂ« identitetit tĂ« komandantĂ«ve dhe njĂ«sive tĂ« saj. Sa mĂ« shumĂ« kalon koha, aq mĂ« shumĂ« shikon atĂ« qĂ« lidhet me punĂ«n dhe rrugĂ«n qĂ« zgjodhi ish-presidenti Rugova dhe qĂ« pĂ«rbĂ«n njĂ« temĂ« sfiduese. E sa pĂ«r ShqipĂ«rinĂ« paradokset e tĂ« shkuarĂ«s nuk mbarojnĂ«. Tre herĂ« u ngrit flamuri ceremonialisht nĂ« BashkinĂ« Ă« TiranĂ«s nĂ« ditĂ«t e nĂ«ntorit, sepse njerĂ«zit e sotĂ«m nuk e kuptojnĂ« hierarkinĂ« e aktiviteteve dhe prioritetin e nderimit sublim tĂ« PavarĂ«sisĂ«. Mos tĂ« shkojmĂ« mĂ« me debatin shterpĂ« tĂ« LuftĂ«s sĂ« DytĂ« dhe sidomos tĂ« Socializmit, ku shumĂ« protagonistĂ« janĂ« gjallĂ« (madje disa tĂ« kameleonizuar) dhe Ă«shtĂ« problem tĂ« tregohen tĂ« vĂ«rteta dhe i gjithĂ« mekanizmi i inxhinierisĂ« sociale qĂ« shpĂ«lau trutĂ« e njerĂ«zve. Por edhe mĂ« afĂ«r fare: Po harrohen mekanizmat pĂ«r Skemat Piramidale dhe vitet e mbrapshta 1997-1998. Nuk kujtohen mĂ« tek PD-ja se çfarĂ« bĂ«nĂ« mĂ« 8 Janar 2002, ashtu si nuk  nxirret mĂ«sim nga bojkotet dhe mĂ«nyra sesi e kanĂ« katandisur tĂ« DjathtĂ«t partinĂ« e tyre, gati pa anĂ«tarĂ« tĂ« DjathtĂ«. MĂ« e keqja Ă«shtĂ« pak mĂ« tej, kur narracioni i BerishĂ«s vazhdon sikur tĂ« mos ketĂ« ndodhur gjĂ« dhe lĂ« tĂ« kuptohet se: I takon vendi i kryetarit dhe kush guxojĂ« le tĂ« kandidojĂ« pĂ«rballĂ« tij. Ashtu si nga ana tjetĂ«r, nĂ« PartinĂ« e kthyer nĂ« detashment ushtarak,  Rama qĂ« vazhdon tĂ« thotĂ« se: “Nuk jemi mĂ« tĂ« mirĂ«t por mĂ« tĂ« mirĂ« se ne nuk ka
Dhe, se do iki nga pushteti kur tĂ« dua unĂ«â€â€Š

NĂ« dallim me ne pĂ«r tĂ« shkuarĂ«n, PerĂ«ndimi vazhdoi logjikĂ«n normale tĂ« shtetit me institucionet; arkivat nuk u prekĂ«n, ndĂ«rsa tonat janĂ« dĂ«mtuar dhe kĂ«tĂ« e shikon tek “SpiunĂ«t”;  narrativa e PerĂ«ndimit ishte e bĂ«het thjesht mbivendosĂ«se dhe folĂ«n hapur pĂ«r tĂ« kaluarĂ«n dhe tĂ« gjithĂ« problematikĂ«n e tyre, vĂ«rtetĂ« me dhimbje por hapur dhe duke bĂ«rĂ« dhe Mea Culpa.

Duke mos shkuar thellĂ« nĂ« tĂ« shkuarĂ«n, pasi nuk qasemi dot demokratikisht, duket se po pĂ«rsĂ«riten gjĂ«ra dhe pĂ«rçarje tĂ« PD-ja qĂ« duken se kanĂ« ndodhur dhe mĂ« parĂ«. NĂ« njĂ« shembull tĂ« ngjashĂ«m, dikur tĂ« ngjashmit nĂ« SocializĂ«m, shkonin deri nĂ« fate tragjike. Apo SocialistĂ«t me pĂ«rqendrimin e pushtetit dhe marrinĂ« pĂ«r tĂ« mbajtur gjithçka, e duke pritur me klientelizmin, nepotizmin dhe fjalĂ«n e NjĂ«shit pĂ«r tĂ« strukturuar njĂ« shtet qĂ« tashmĂ« vuan njĂ« eksod tĂ« heshtur me qindra mijĂ«rash shqiptarĂ«sh nĂ« dekadĂ«n e fundit! Kur shikojmĂ« qĂ« nuk e njohim tĂ« shkuarĂ«n tĂ« duket se e shkuara jonĂ« nuk ka ardhur ende. Ajo e ka bllokuar tĂ«rĂ«sinĂ« e shoqĂ«risĂ« shqiptare dhe dĂ«shirĂ«n pĂ«r t’u ngritur dhe pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« shqyrtime pĂ«r tĂ« ardhmen e saj, mbetur me zor nĂ« shfaqjen e cirkut Rama-Berisha. Nga ana tjetĂ«r, shoqĂ«ria nuk mendon mĂ« dot pĂ«r tĂ« ardhmen, sepse i duhet tĂ« meremetojĂ« apo tĂ« ndihĂ« tĂ« shkuarĂ«n e saj. Dhe, politikanĂ«t tanĂ« veç po pĂ«rpiqen tĂ« ndryshojnĂ« diçka qĂ« nĂ« fakt ka mbaruar prej kohĂ«sh. NĂ« dukje, si populistĂ«, identifikohen me pathos si identikiti i popullit. Rama e bĂ«n kĂ«tĂ« nĂ« fushata zgjedhore, duke imituar dikur uljen gju me gju tĂ« HoxhĂ«s, kurse Berisha me njĂ« vĂ«mendje filozofike sikur i dĂ«gjon dhe zbaton ato qĂ« i thonĂ« njerĂ«zit e vet nĂ« Foltoret e shumta. Motoja “MĂ« jep pushtetin”, Ă«shtĂ« ajo qĂ« i bashkon dhe qĂ« i fryn debatet false tĂ« politikĂ«s. Po shqiptarĂ«t ku ndodhen nĂ« kĂ«tĂ« paradoks tĂ« sĂ« kaluarĂ«s? JanĂ« tĂ« gĂ«zuar se lĂ«nĂ« tĂ« tjerĂ«t tĂ« mendojnĂ«, tĂ« zgjedhin dhe tĂ« mbajnĂ« pĂ«rgjegjĂ«si pĂ«r ta. Kjo Ă«shtĂ« gracka e bukur e totalitarizmit, qĂ« me kalimin e kohĂ«s e ka ngritur bazĂ«n e konsoliduar socio-psikologjike nĂ« mendjet tona. Dhe, kjo e arsyeton kthimin e tyre dhe faktin qĂ« kemi tĂ« njĂ«jtĂ«t personazhe, nĂ« frekuenca kohore tĂ« gjata. Ky lloj totalitarizmi shqiptar s’ështĂ« irracional, e megjithatĂ« gĂ«zon themele tĂ« forta shoqĂ«rore!!

Kjo të vjen ndërmend në ngrysje të vitit të vështirë 2025, kur e kaluara jonë është edhe më e paqartë sesa e ardhmja, e ndërprerë, e nëpërkëmbur, e censuruar sot dhe dje dhe politikisht e paqëndrueshme
për fatin e politikanëve tanë që u intereson e tillë. (Homo Albanicus)

The post E kaluara, më e pasigurt se e ardhmja first appeared on JavaNews.al.

↗

Pse “Salianjit” i duhet njĂ« dokument?!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Duhet vlerĂ«suar fillimisht ajo qĂ« po bĂ«n Salianji, Alimehmeti, Kalaja dhe tĂ« tjerĂ«. E para sepse nuk kanĂ« vendosur tĂ« rrinĂ« tĂ« vulosur, por t’i dalin pĂ«rballĂ« rrĂ«nimit tĂ« partisĂ« sĂ« tyre qĂ« i kanĂ« besuar idetĂ«, kohĂ«n dhe kontributin. Por, e dyta dhe si lĂ«vizje emancipuese, pas shumĂ« vitesh kĂ«netore tĂ« kĂ«saj partie. Paçka problemeve qĂ« ka Partia Demokratike dhe i ka treguar vazhdimisht nĂ« historinĂ« e saj, ndryshe nga PS-ka ka pasur disa beteja tĂ« brendshme. Jo pak tĂ« shĂ«mtuara. PĂ«r dallim SocialistĂ«t i kanĂ« pasur mĂ« rrallĂ« por mĂ« institucionale dhe i kanĂ« besuar votĂ«s sĂ« anĂ«tarĂ«ve, kĂ«to tĂ« DemokratĂ«ve duken se kanĂ« qenĂ« thjesht si shizma ndaj BerishĂ«s. Berisha vs TĂ« TjerĂ«, kaq mbetet narrativa e DemokratĂ«ve pĂ«r tĂ« gjithĂ« ata qĂ« kanĂ« guxuar ta sfidojnĂ« Doktorin legjendar. KĂ«tĂ« po mundohet ta bĂ«jĂ« tani LĂ«vizja “Salianji”, duke treguar problematikat dhe duke e parĂ« shqetĂ«simin nĂ« sy. Berisha dhe deputetĂ«t e tij qĂ« fituan mandatin falĂ« pozicionit shumĂ« tĂ« favorshĂ«m qĂ« u dhuroi kryetari ishin shumĂ« konfuz nĂ« orĂ«t e fundit teksa pyeteshin nga gazetarĂ«t. VetĂ« Berisha e ka marrĂ« me sportivitet dhe Ă«shtĂ« duke menduar strategjinĂ« sesi do t’i shfryjĂ« njerĂ«zit e kĂ«saj lĂ«vizje, qĂ« me sa shihet ende nuk po e shqetĂ«sojnĂ« si duhet, anipse vetĂ«m i kanĂ« rritur motivimin. NdĂ«rsa deputetĂ«t e tij e kanĂ« kyçur gojĂ«n dhe i duhet tĂ« shohin sesi do tĂ« rrjedhĂ« kjo lĂ«vizje, sa do tĂ« mobilizojĂ«, cilĂ«t tĂ« pakĂ«naqur do t’u bashkohen, por edhe konjukturat, Berisha duket se e ka njĂ« plan nĂ« kokĂ«. Ndaj, deputetĂ«ve tĂ« tij u duhet ta ndjekin me kujdes edhe pozicionin e BerishĂ«s kundrejt tyre, qĂ« Ă«shtĂ« njeriu qĂ« i mban nĂ« sofrĂ«n e madhe tĂ« politikĂ«s si aktorĂ« tĂ« dorĂ«s sĂ« dytĂ«.

NdĂ«rkohĂ« grupit “Salianji” nĂ«se do tĂ« donin tĂ« bĂ«nin diçka thelbĂ«sore, gjĂ« qĂ« do tĂ« shihet nĂ« ditĂ«t nĂ« vazhdim, u duhet ta bĂ«jnĂ« me nxjerrjen e njĂ« dokumenti. ËshtĂ« e pamundur tĂ« bĂ«sh njĂ« lĂ«vizje pa prodhuar njĂ« dokument. Me fuqinĂ« e njĂ« marrĂ«veshje, ata qĂ« do t’i bashkohen legjitimojnĂ« jo thjesht fraksionin por edhe idenĂ« e tyre sesi do tĂ« jetĂ« ideja e tyre pĂ«r partinĂ« dhe kĂ«tĂ« stad tĂ« kĂ«saj lĂ«vizje. Deri tani nĂ« ide, nuk janĂ« larg BerishĂ«s dhe njerĂ«zve afĂ«r tij: Ankesa dhe konstatime, por jo objektiva dhe qĂ«llimin se ku do tĂ« arrijnĂ«. Sa mĂ« shpejt tĂ« prodhojnĂ« njĂ« dokument, aq mĂ« tĂ« besuar do tĂ« jenĂ«, sa mĂ« kuturu tĂ« jenĂ«, aq mĂ« pak të  besuar do tĂ« bĂ«hen. Sepse demokratĂ«t qĂ« kĂ«rkojnĂ« ndryshimin i mbushin sallat por duan tĂ« dinĂ« realisht se ku do tĂ« shkojnĂ«. Shpesh janĂ« manipuluar. Dhe, politikanĂ«t, ku Salianji ndryshe nga tĂ« tjerĂ«t e ka provuar bajagi parlamentin, besoj se e dinĂ« mirĂ« kĂ«shillĂ«n e De Gol: “Politika Ă«shtĂ« njĂ« çështje shumĂ« serioze pĂ«r t’u lĂ«nĂ« politikanĂ«ve”. (Javanews)

The post Pse “Salianjit” i duhet njĂ« dokument?! first appeared on JavaNews.al.

↗

Si Hallouini e treti Festën e Kombit

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

ËshtĂ« njĂ« festĂ« e cila pĂ«r hir tĂ« atyre qĂ« themi dhe pretendojmĂ« pĂ«r Kombin dhe patriotizmin tonĂ« patetik mund t’i jepnim peshĂ«n e duhur nĂ« tĂ« gjithĂ« hapĂ«sirĂ«n tonĂ« civile. Data Ă«shtĂ« e mirĂ«njohur, 28 NĂ«ntori dhe, lidhet me Ngritjen e Flamurit nĂ« VlorĂ« nga njĂ« grup patriotĂ«sh, me nĂ« krye Ismail Qemalin dhe nisjen e rrugĂ«timit tĂ« shtetit tonĂ« modern.

NĂ« pĂ«rkimet e mĂ«dha historike qĂ« ndodhin ndonjĂ«herĂ« dhe jo aq beftĂ«, nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n datĂ«, Gjergj Kastrioti, Heroi ynĂ« KombĂ«tar ngriti pothuaj tĂ« njĂ«jtin flamur nĂ« KrujĂ«, nĂ« vitin e largĂ«t 1443. Dhe, po nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n datĂ«, Adem Jashari, heroi i KosovĂ«s, mĂ« saktĂ« njeriu qĂ« u shndĂ«rrua nĂ« legjendĂ« pĂ«r UÇK, ka ditĂ«lindjen e tij. Nuk po rreshtojmĂ« ditĂ« tĂ« tjera.

Shqipërisë i ka qëndruar çuditshëm kjo datë, pasi 29 Nëntori i mori të gjithë shkëlqimin në vitet e komunizmit dhe ndodhte që jo vetëm nxënësit të bënin lapsuse, por më shumë njerëzit e indoktrinuar të mos e ndanin se cila ishte data më e madhe. Data që lindi shtetin shqiptar apo ajo që identifikohej me çlirimin e qytetit të fundit shqiptar, Shkodrës. Kjo mbajti dhe peshën e madhe të rëndësisë në kokë të vendasve, por edhe patriotëve të diasporës. Që duhet thënë se ishin të parët që i treguan masës së gjerë shqiptare rëndësinë e vërtetë të 28 Nëntorit, në vitet e demokracisë. Ishte koha kur PD dhe PS nisën një nga lapërdhitë më të mëdha historike, për të identifikuar karakterin e luftës dhe për të shigjetuar njëra-tjetrën nga kryetarët e tyre dhe deri te militantët për rëndësinë e datave të 28-29 Nëntorit. Ende sot po the fjalë të mirë për nacionalistët, shikohesh vëngër nga të Majtët. Po guxove dhe the se: shqiptarët luftuan me mundësitë e tyre kundër fashistëve dhe bashkëpunëtorëve, atëherë do të përplasesh me të Djathtët. E nëse shton edhe karakterin e Luftës Civile do futesh në qerthull me të dyja. Po 28-a çfarë hyn këtu? Akoma palët politike e festojnë të ndara, në të njëjtën hapësirë (!) dhe nuk lënë mundësi pa iu hakërryer të tjerëve. E megjithatë ka ndryshuar koreografia e festës. Kur kujton atë që u bë për 100-vjetorin të Pavarësisë dhe festimet e kohës Basha, nuk mund të lësh pa e vlerësuar këtë kohë. Të paktën për protokollin festiv. Në pikat doganore kudo sot dhurohej një flamurz, nëpër qytete u festua me mundësitë lokale, dhe si zakonisht Kosova u përfaqësua në nivelin më të lartë.

Problemi “i vogĂ«l” Ă«shtĂ« pesha qĂ« po zĂ« ndĂ«r shqiptarĂ«. ShumĂ« e kanĂ« ende tĂ« pakultivuar qĂ« duhet tĂ« respektojnĂ« formĂ«n e tij. Duhet tĂ« nderojnĂ« dhe t’ua urojnĂ« rregullisht tĂ« afĂ«rmeve dhe kujtdo. Duhet tĂ« jetĂ« ditĂ« paqtimi. Duhet ta festojnĂ« nĂ« ShqipĂ«ri dhe ta kthejnĂ« nĂ« njĂ« ritual tĂ« bukur pĂ«r tĂ« njohur pjesĂ«n patriotike tĂ« vendit. Dhe, mbi tĂ« gjitha duhet ta kuq-e-zilojnĂ« vendin. Por, nĂ« vend tĂ« kĂ«saj, qytetet tona ishin bosh, jo thjesht prej migrimit (gangrenĂ«s kombĂ«tare), por turizmit, ngarendjes pĂ«r tĂ« ikur nga vendi. JanĂ« katĂ«r ditĂ« rresht pushime dhe aeroporti Ă«shtĂ« plot; kufiri nĂ« drejtimin jashtĂ« ShqipĂ«risĂ« Ă«shtĂ« i ngarkuar nga radhĂ«t e makinave; ofertat gĂ«lojnĂ« dhe shqiptarĂ«t jo pak e festojnĂ« jashtĂ« vendit. Kuptohet Ă«shtĂ« njĂ« status mirĂ«qenie, por jo aq shumĂ« patriotizmi. Ndaj, 28 NĂ«ntori po na duket shpesh si festa e pak shqiptarĂ«ve, atyre qĂ« kurrĂ« nuk harruan ta urojnĂ« sinqerisht (dhe janĂ« njĂ« pjesĂ« qĂ« pĂ«rbĂ«jnĂ« ADN e vĂ«rtetĂ« tĂ« kombit) dhe politikanĂ«ve, qĂ« kjo datĂ« u duhet pĂ«r retorikĂ«. Madje, dhe atyre qĂ« bĂ«jnĂ« lapsuse mes SkĂ«nderbeut dhe Ismail Qemalit, dhe atyre u falet.

Aman shqiptarĂ«ve nuk u falet dalldia e FestĂ«s sĂ« Hallouinit dhe mĂ«nyra si prenotojnĂ« gjithçka nĂ« vend pĂ«r njĂ« festĂ« qĂ« tashmĂ« Ă«shtĂ« shndĂ«rruar si kudo nĂ« botĂ« nga njĂ« festĂ« e bukur pagane nĂ« njĂ« festĂ« pĂ«rçartje. Por, kush do t’ia dijĂ«. Hallouni, kjo festĂ« e lashtĂ« druidike, tĂ« cilĂ«n popujt keltĂ« e festuar ndĂ«r mijĂ«vjeçarĂ« dhe tregonte kapĂ«rcimin prej rrezeve tĂ« fundit tĂ« arta tĂ« verĂ«s dhe futjes drejt errĂ«sirĂ«s sĂ« dimrit; ndryshimin delikat dhe tĂ« ekuilibruar tĂ« vitit pĂ«rpara se t’i jepej tĂ«rĂ«sisht errĂ«sirĂ«s; njĂ« kohĂ« pĂ«r shpirtrat e tĂ« ndjerĂ«ve pĂ«r tĂ« mbyllur sytĂ«, pĂ«r tĂ« parĂ« dhe ndoshta pĂ«r tĂ« udhĂ«tuar nĂ«pĂ«r boshllĂ«k, tashmĂ« Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« festĂ« botĂ«rore dalldie. Koha pĂ«r tĂ« festuar bagĂ«tinĂ« dhe punĂ«t e bujqĂ«sisĂ« tashmĂ« ka mbaruar nĂ« urbanizimin total. ËshtĂ« e vĂ«rtetĂ« se bota e ktheu nĂ« njĂ« festĂ« horrori dhe pĂ«rçudnie qĂ« kĂ«rkon shpenzime, rekuizita makabre shpesh ardhur nga pĂ«rfytyrimet e errĂ«sirĂ«s sĂ« vdekjes dhe dukse. Kurse ShqipĂ«ria nĂ« njĂ« festĂ« qĂ« tashmĂ« i ka gllabĂ«ruar çdo festĂ«. Dhe, ku edhe 28 NĂ«ntori duket fatkeqĂ«sisht i vockĂ«l pĂ«r njĂ« dalldi kolektive, e cila nuk e kupton dot mbijetesĂ«n e vĂ«shtirĂ« tĂ« shqiptarĂ«ve ndĂ«r shekuj. Hallouin e ka tretur pĂ«r fat tĂ« keq dhe FestĂ«n e Kombit. (Javanews)

 

 

The post Si Hallouini e treti Festën e Kombit first appeared on JavaNews.al.

↗

E Majta vs Patriotizëm

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

NĂ«se do tĂ« vĂ«resh sot realisht sesi sillet E Majta shqiptare, duhet tĂ« shikosh e ta ndjesh sesa pak zĂ« vend ideologjia nĂ« ligjĂ«rimin e PartisĂ« Socialiste. ËshtĂ« kaq e pakĂ«t dhe e pakuptueshme, kur bĂ«het qoftĂ« edhe nĂ« artikulimin brenda radhĂ«ve tĂ« saj, saqĂ« shumĂ« syresh e kanĂ« humbur idenĂ« e TĂ« MajtĂ«s shqiptare. Tani nuk pĂ«rbĂ«n mĂ« asnjĂ« habi qĂ« nĂ« ndonjĂ« nga aktivitetet e ardhshme partiake njĂ«-kahĂ«she (monologon vetĂ«m kryetari) tĂ« PS-sĂ«, kryetari Rama ashtu si kumtoi reformimin e parlamentit (me tĂ« drejtĂ«), tĂ« shpalli edhe kalimin ne njĂ« fashĂ« tjetĂ«r ideologjike. Me gjasĂ«: E QendrĂ«s. BashkĂ«mbajtĂ«si i kĂ«saj status quo tĂ« politikĂ«s shqiptare, kolegu i tij Sali Berisha e bĂ«ri me njĂ« artikulim tĂ« thjeshtĂ« nĂ« Foltore-1 tĂ« njĂ«jtĂ«n lloj lĂ«vizje, duke e çuar PD-nĂ« nĂ« kahun konservator, pa pyetur askĂ«nd. Gjithsesi, kur veprimet e Ekzekutivit tĂ« sotĂ«m shkojnĂ« me ideologjinĂ« e pragmatizmit banal, atĂ«herĂ« s’ka mĂ« vend pĂ«r kuptimin e TĂ« MajtĂ«s. BĂ«n logjikĂ«, ajo qĂ« thuhej dikur pĂ«r ta nga konservatorĂ«t te “Psikologjia Evolucionare Pas PolitikĂ«s”: “AsgjĂ« nuk u flet mĂ« shumĂ« TĂ« MajtĂ«ve politikĂ« sesa mediokriteti i mandatuar nga qeveria”.

Ne thelb, sot, E Majta shqiptare Ă«shtĂ« pa busullĂ«n e TĂ« MajtĂ«s Evropiane, jo thjesht prej aleancave tĂ« saj me qeveritĂ« e huaja (fizionomi tjetĂ«r ideologjike), por mĂ«nyrĂ«s sĂ« sjelljes. E mbĂ«shtetur simbolikisht nĂ« ligjĂ«rimin mbi shtratin e LĂ«vizjes KombĂ«tare, madje duke i huazuar edhe emrin “Rilindje”, PS-ja, momentalisht pĂ«rmbledh hapĂ«sirĂ«n e korrupsionit, zhgĂ«njimin prej pa-meritokracisĂ«, demokracinĂ« e munguar tĂ« brendshme dhe pĂ«rçmimin ndaj barazisĂ«. Ajo nuk Ă«shtĂ« mĂ« mbi tĂ« gjitha patriotike. MĂ« siklet, ndodh t’i ketĂ« ajo kremtimet pĂ«r Antifashizmin sesa tĂ« DjathtĂ«t. Mezi ndihen pĂ«r patriotĂ« dhe figura, ashtu si kursehen nĂ« ndihmĂ«n ndaj narrativĂ«s sĂ« patriotizmit. TĂ« gjitha kĂ«to bĂ«hen pa strehĂ«n e ndonjĂ« ideologjie (TĂ« MajtĂ«s, jo e jo), ndĂ«rkohĂ« qĂ« pĂ«rmendja e shpeshtĂ« e Amnistive Fiskale (disa herĂ« nĂ« fund tĂ« mandateve tĂ« qeverisjeve); peshĂ«n e PPP-ve, tĂ« cilat marrin pjesĂ«n mĂ« tĂ« madhe nĂ« buxhet; rritjen e vazhdueshme tĂ« rrogave (pa studime mirĂ«filli tĂ« politikave tĂ« punĂ«s dhe tregjeve) dhe forcimin jo aq logjik tĂ« Lekut; interesat publike tĂ« parealizuara, ku tĂ« ardhurat e shqiptarĂ«ve tĂ« zakonshĂ«m shkojnĂ« deri 40% mbase edhe mĂ« shumĂ« pĂ«r pĂ«rballjen e ushqimeve bazike; mungesĂ«n e shfrytĂ«zimit tĂ« fondeve tĂ« shtetit prej hetimeve; dhe tashmĂ« edhe alarmi, ku sistemi i SocialistĂ«ve duket se Ă«shtĂ« i korruptuar nĂ« asht, ashtu si shpĂ«rfaqet prej pĂ«rgjimeve, ku struktura tĂ« tĂ«ra tĂ« burokratĂ«ve ndajnĂ« tenderĂ«, favore, koncesione dhe asete publike nĂ« qerthuj tĂ« ngushtĂ«. NdĂ«rkohĂ«, shqiptari i thjeshtĂ« pĂ«rballet me ekspozimin ndaj krimit tĂ« organizuar qĂ« po e mban ekonominĂ« informale, sidomos nĂ« ndĂ«rtime e turizĂ«m dhe, mungesĂ«n e shpresĂ«s pĂ«r  ndryshim. Raporti i Komisionit Evropian e tregon hapur mungesĂ«n e ligjit, korrupsionin dhe sidomos nivelin e ulĂ«t tĂ« reformimit substancial, ku zbatimi i ligjit lĂ« ende shumĂ« pĂ«r tĂ« dĂ«shiruar. Indeksi i Krimit tĂ« Organizuar (2025) i tregon qartĂ« po ashtu problematikat e mĂ«dha tĂ« ShqipĂ«risĂ« duke treguar forcĂ«n e krimit dhe deri ku kanĂ« shkuar forcat e errĂ«ta me kapjen e shtetit. Kjo gjendje nuk besohet se mund tĂ« ndryshojĂ« dot nga qeverisja aktuale socialiste. PĂ«rgjimet ndaj krerĂ«ve tĂ« saj (tĂ« publikuara nĂ« media) kanĂ« treguar nga sintaksa e pĂ«rdorur tĂ« gjithĂ« ngjyrĂ«n e ideologjisĂ« sĂ« drejtimit Socialist, ku elementi patriotik Ă«shtĂ« krejt e huaj.

Me këtë logjikë, Partia Socialiste duket se nuk i shpëtoi dot dhe trendit të partive të tjera të Majta evropiane, ato bashkohen në transformimin e identitetit drejt politikave të ashtuquajtura neoliberale. Bash këto politika për të qenë ndërkombëtarisht korrekt i bënë Partitë e Majta të humbnin identitetin e tyre dallues dhe shndërruan edhe logjikën mbi sjelljen tradicionale të votuesve. Shqipëria e trandur nga tërmeti dhe sidomos Covid-19 i ka lodhur njerëzit me këtë lloj drejtimi, e cila paradoksalisht vjen për të katërtën herë rresht. Nga ana tjetër, opozita shqiptare, një mal me gabime, ka kuptuar se trashëgimia e Të Majtës mbahet falë një ADN-je të rrënjosur mirë. Jo aq rrallë, E Majta përmes eksponentëve të saj nuk e fsheh se data e tyre de facto e themelimit është 8 Nëntori 1941, e para për të shprehur kohë dhe identitet dhe e dyta për të demonstruar forcë dhe histori.

Gjithsesi, nĂ«n qeverisjen Rama, ShqipĂ«ria Ă«shtĂ« nga mĂ« tĂ« bindurat ndaj retorikĂ«s sĂ« BE-sĂ« dhe madje motoja fituese e mandatit tĂ« katĂ«r qeverisĂ«s mbetet Integrimi Evropian. Nuk mohohet se vendi ka njĂ« rritje tĂ« qĂ«ndrueshme ekonomike, gati prej 4% tĂ« PBB dhe Rama synon ta modelojĂ« vendin pĂ«r anĂ«tarĂ«sim tĂ« plotĂ« nĂ« BE deri nĂ« vitin 2030. NĂ« dukje e motivojnĂ« statistikat e uljes sĂ« varfĂ«risĂ« dhe zgjerimi i numrave tĂ« turizmit, paçka se nĂ« thellĂ«si ka pabarazi tĂ« madhe. LĂ«byrja ndĂ«rkombĂ«tare prej ShqipĂ«risĂ« vjen edhe nga projekte madhore infrastrukturore, si aeroportet (dy nga ato syresh qĂ« u inauguruan nuk funksionojnĂ«) nga autostradat dhe politikat energjetike, tĂ« cilat e kanĂ« ndryshuar shumĂ« perceptimin ekonomik, por qĂ« shqiptarĂ«t po shikojnĂ« se nuk janĂ« si duken. Raporti i Zgjerimit i Komisionit Europian (2025) jo thjesht ia respektoi reformat ShqipĂ«risĂ«, por tashmĂ« anĂ«tarĂ«simi brenda pesĂ« viteve Ă«shtĂ« njĂ« synim i realizueshĂ«m dhe artikulohet nga zyrtarĂ« tĂ« ndryshĂ«m. E jashtĂ«zakonshme dhe gati e pamendur ka qenĂ« njĂ« vit nga sot ideja e hapjes sĂ« tĂ« gjitha kapitujve, e cila nuk mendohej as nĂ« mendjet mĂ« tĂ« çartura. Kurse goditjet e ashpra tĂ« SPAK-ut (Meta, Ahmetaj, Veliaj dhe Balluku s’janĂ« raste tĂ« vogla) kanĂ« sjellĂ« njĂ« ndjenjĂ« vlerĂ«simi dhe kanĂ« gjeneruar debat publik. KĂ«to pĂ«rpjekje tĂ« ShqipĂ«risĂ« dhe sidomos performaca e mirĂ« e kryeministrit Rama jashtĂ« vendit kanĂ« gjetur vlerĂ«sim tĂ« mirĂ« ndĂ«rkombĂ«tar. Por, nuk Ă«shtĂ« se e kanĂ« zbritur zhgĂ«njimin e brendshĂ«m.

PĂ«rpos tĂ« tjerave, SocialistĂ«ve tĂ« sotĂ«m u mungon njĂ« dimension patriotik, nĂ« atĂ« sesi vendi po pĂ«rfiton realisht. Kur kujton se kemi treçerek milioni banorĂ« tĂ« larguar nĂ« dy dekadat e fundit dhe zbrazjen territoriale tĂ« vendit, kupton qĂ« ka njĂ« disakordancĂ« tĂ« madhe tĂ« shifrave dhe mĂ«nyrĂ«s sesi jetojnĂ« shqiptarĂ«t. E Majta Ă«shtĂ« jo vetĂ«m larg sensit tĂ« barazisĂ« por edhe idesĂ« se do tĂ« punoj pĂ«r ndryshimin e vĂ«rtetĂ«. PS-ja Ă«shtĂ« zhvendosur mĂ« shumĂ« te interesat e privatit dhe e njĂ« grupi tĂ« ngushtĂ«. E Majta nĂ« ShqipĂ«ri, e pĂ«rfaqĂ«suar nga ata, nuk ka mĂ« ideologji, e para sepse nuk kanĂ« ideologĂ« tĂ« ndijnĂ« ose tĂ« shpjegojnĂ« politikat e RamĂ«s dhe shpurĂ«s sĂ« tij dhe e dyta se korrupsioni dhe cinizmi i tyre nuk tĂ« jep mĂ« mundĂ«si t’u besosh. Duke shpjeguar rastin amerikan, politologu Samuel P. Huntington u mundua ta tregojĂ« trendin e tĂ« MajtĂ«ve tĂ« sotĂ«m me qĂ«ndrimet antipatriotike tĂ« liberalĂ«ve dhe sidomos tĂ« botĂ«s akademike tĂ« vendit tĂ« tij. “KĂ«ta tĂ« majtĂ« kanĂ« bĂ«rĂ« ‘shumĂ« tĂ« mira pĂ«r
 gratĂ«, afrikano-amerikanĂ«t, burrat gej dhe lezbiket
 Por ka njĂ« problem me kĂ«tĂ« lloj tĂ« Majte: ËshtĂ« jopatriotizmi. Ajo mohon idenĂ« e njĂ« identiteti kombĂ«tar dhe emocionin e krenarisĂ« kombĂ«tare’. NĂ«se e majta do tĂ« ruajĂ« ndikimin, duhet tĂ« pranojĂ« se njĂ« ‘ndjenjĂ« e identitetit tĂ« pĂ«rbashkĂ«t kombĂ«tar
 Ă«shtĂ« njĂ« komponent absolutisht thelbĂ«sor i qytetarisë’. Pa patriotizĂ«m, e Majta nuk do tĂ« jetĂ« nĂ« gjendje tĂ« arrijĂ« qĂ«llimet e saj pĂ«r AmerikĂ«n. LiberalĂ«t, shkurt, duhet ta pĂ«rdorin patriotizmin si njĂ« mjet pĂ«r tĂ« arritur qĂ«llimet liberale”. A mundet qĂ« fryma liberale nĂ« ShqipĂ«ri ta pĂ«rçojĂ« kĂ«tĂ« mĂ«sim?! Koha ka treguar se jo, pasi patriotizmi si temĂ« ka shtegtuar prej ShqipĂ«risĂ« dhe territoreve tĂ« shqiptarĂ«ve, sidomos nĂ« kohĂ«n e drejtimit tĂ« tyre. (Homo Albanicus)

 

The post E Majta vs Patriotizëm first appeared on JavaNews.al.

↗

Urrejtja ndaj Alter Egos

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Ka bĂ«rĂ« pĂ«rshtypje vetĂ«m pak minuta pĂ«rgjigja e kryeministrit Rama nĂ« njĂ« intervistĂ« gjatĂ« takimit tĂ« qeverive italo-shqiptare, sipas tĂ« cilĂ«s nuk e ka njĂ« bir politik qĂ« ta zĂ«vendĂ«sojĂ«. NĂ«se do tĂ« pĂ«rbĂ«nte habi atĂ«herĂ«, ajo do tĂ« komentohej, analizohej dhe do tĂ« shikoheshin madje edhe pĂ«rfytyrimet e liderĂ«ve tĂ« ShqipĂ«risĂ« sĂ« ardhshme. Askush nuk e merr me mĂ«nd sot identikitin e zĂ«vendĂ«sit tĂ« RamĂ«s dhe njeriut qĂ« do ta drejtojĂ« pas tij PartinĂ« Socialiste. ËshtĂ« aq e madhe diferenca e Kultit qĂ« i kanĂ« ngritur, saqĂ« pĂ«rmendja e emrave alternativĂ« pĂ«rjetohet thjesht si grotesk. NĂ« kampin tjetĂ«r, nĂ«se do tĂ« pĂ«rmendĂ«sh ndonjĂ« pasues tĂ« BerishĂ«s pas rastit “Basha” do tĂ« jetĂ« herezi. Kush tĂ« dojĂ« le tĂ« vijĂ« dhe tĂ« pĂ«rballet nĂ« votime, shprehet Berisha figura mĂ« e madhe politike e kĂ«tyre 35 viteve me ulje-ngritje tĂ« paimagjinueshme. PĂ«rçmimi ndaj Alter Egos sĂ« tyre politike Ă«shtĂ« e hapur dhe cinike. Askush nuk mund tĂ« barabitet me ta. Propaganda rreth RamĂ«s e ndihmon, kurse kĂ«rkesat e zbehta ndaj BerishĂ«s pĂ«r reflektim mbeten nĂ« eter. E para sepse demokracia e brendshme te PD-ja Ă«shtĂ« e shkĂ«lqyer nĂ« formĂ«, por krejt e gĂ«njeshtĂ«rt nĂ« realitet. Rasti i promovimit tĂ« BashĂ«s, primareve, Listat inferiore tĂ« kandidatĂ«ve janĂ« disa nga shfaqjet mĂ« tĂ« hapura tĂ« kĂ«tij argumenti. Kurse tek PS-ja, s’ka nevojĂ« pĂ«r propagandĂ«, sepse Rama dikton me fuqinĂ« e Ekzekutivit qĂ« drejton. Nuk jep llogari para Pushtetit Legjislativ; presidenca nuk i shkakton asnjĂ« kokĂ«-dhimbje me firmat mbi dekrete; partia Ă«shtĂ« kthyer nĂ« njĂ« detashment (koreografia e heshtjes nĂ« Asamble dhe kurdo e tregon kĂ«tĂ«); performanca ndĂ«rkombĂ«tare me hapjen dhe tĂ« clusterit tĂ« fundit Ă«shtĂ« lĂ«byrĂ«se prej kryeministrit shqiptar. Propaganda e tij tashmĂ« Ă«shtĂ« e thjeshtĂ« sepse Ă«shtĂ« direkte: “Me Edin nĂ« EvropĂ« nĂ« vitet ’30”. Te Berisha, propaganda, Ă«shtĂ« edhe mĂ« e saktĂ«: “Askush nuk e hedh RamĂ«n, veç BerishĂ«s”. Edhe mĂ« i qarti tek PD-ja, pasi del pak nga rreshti kthehet te e njĂ«jta pikĂ«: Po, vetĂ«m me BerishĂ«n! ‘Ciniku’ shekullor Noam Chomsky me fushĂ«pamjen e tij e ka njĂ« ide pĂ«r kĂ«tĂ« ngĂ«rç demokratik: “Ky Ă«shtĂ« i gjithĂ« qĂ«llimi i propagandĂ«s sĂ« mirĂ«. Duhet tĂ« krijosh njĂ« slogan kundĂ«r tĂ« cilit askush nuk do tĂ« jetĂ« dhe tĂ« gjithĂ« do tĂ« jenĂ« pro. Askush nuk e di se çfarĂ« do tĂ« thotĂ«, sepse nuk do tĂ« thotĂ« asgjĂ«â€.

Ka njĂ« logjikĂ« e cila shkon mĂ« shumĂ« nĂ« aspektin antropologjik. NĂ« EvropĂ«n Lindore, Ă«shtĂ« e natyrshme dhe krejt e zakonshme qĂ« elitat politike t’i shmangin qoftĂ« edhe nĂ« retorikĂ« pasardhĂ«sit. Rasti i SerbisĂ«, HungarisĂ«, FederatĂ«s sĂ« BosnjĂ«s (sidomos RepublikĂ«s Srpska), PolonisĂ«, BullgarisĂ«, GjeorgjisĂ«, janĂ« shembuj tĂ« mirĂ« ilustrativĂ«. NjĂ« pĂ«rgjigje pĂ«r ne shqiptarĂ«t Ă«shtĂ« e kuptueshme: Kultura politike post-komuniste Ă«shtĂ« e lidhur me kujtimin e frikĂ«s sĂ« brendshme, ku kundĂ«rshtarĂ«t eliminoheshin sepse tĂ« rrezikonin postin. Rasti shqiptar Ă«shtĂ« ilustrim i saktĂ« i masakrĂ«s qĂ« bĂ«ri Enver Hoxha me njerĂ«zit mĂ« tĂ« afĂ«rt me tĂ« cilĂ«t fitoi dhe mbajti pushtetin pas LuftĂ«s sĂ« DytĂ« BotĂ«rore. Tek PS-ja sot njerĂ«zit me tĂ« cilin Rama nisi qeverisjen nuk duken mĂ« as nĂ«pĂ«r foto sepse janĂ« shmangur ose mĂ« keq janĂ« nĂ« burgje dhe tĂ« penalizuar. MĂ« keq tek PD-ja. Ata qĂ« provuan tĂ« ngrinin qoftĂ« edhe zĂ«rin ndaj BerishĂ«s nuk ekzistojnĂ« mĂ«. NjĂ«soj, partitĂ« kudo nĂ« Lindje nuk i ngrĂ«nĂ« demokracitĂ« e brendshme mbi institucione por mbi individĂ«. Statutet e partive edhe pse janĂ« tĂ« qepura mirĂ« sipas kanoneve demokratike nuk funksionojnĂ«. VetĂ«m tĂ« mendosh se nĂ« instancĂ« tĂ« fundit japin llogari te kryetari i PartisĂ« e kupton sesa efikase tĂ« jenĂ« ato. Po tĂ« funksiononte statuti i PartisĂ« Demokratike, nuk do ndodhte kurrĂ« ndarja me BashĂ«n dhe çoroditjet e BerishĂ«s me “Foltoren”. NĂ«se nuk ishe besnik ndaj BerishĂ«s do e shikoje veten tek Lista e Hapur (ashtu si ndodhi), ku probabiliteti i zgjedhjeve nĂ« votimet e kĂ«tij viti ishte minimale. E sa pĂ«r ideologjinĂ«, ajo Ă«shtĂ« harruar prej kohĂ«sh. Partia Socialiste sillet normale si e DjathtĂ« dhe lidhjet mĂ« tĂ« mira i ka me qeveritĂ« e Djathta problematike (mes tyre Meloni, Orban), ashtu si Partia Demokratike flet normal me diskurs tĂ« MajtĂ«, e para sepse do tĂ« thithĂ« elektorat tĂ« kĂ«saj fashe qĂ« Ă«shtĂ« shumĂ« i madh nĂ« vend dhe e dyta sepse do tĂ« tregojĂ« fytyrĂ« shumĂ« sociale nĂ« masĂ«n e madhe tĂ« publikut.

NdĂ«rkohĂ« nĂ« vendin tonĂ«, sfida mĂ« e madhe demokratike Ă«shtĂ« dhe do tĂ« mbeten zgjedhjet. Ende tek ne votohet nga influencat krahinore dhe sidomos me pĂ«rdorimin e masĂ«s sĂ« madhe tĂ« administratĂ«s e pushtetit, defekte tĂ« parapara dhe tĂ« reklamuara shpesh nga OSBE-ODHIR. PartitĂ« shfaqin dobĂ«si nĂ« terren sepse e harrojnĂ« krejt bazĂ«n dhe mbi tĂ« gjitha zhurma e partive tĂ« vogla e “çorodit” skakierĂ«n politike. NĂ« kĂ«to kushte, Rama dhe Berisha shfaqin dukjen e tyre dhe i identifikojnĂ« zgjedhjet me emrin e tyre. Sistemi i qepur nga reforma e pĂ«rbashkĂ«t zgjedhore PS dhe PD e mbĂ«shtet forcĂ«n e tyre, madje edhe nĂ« Listat e Hapura, Ă«shtĂ« shfaqja e tyre direkte apo indirekte qĂ« ndikon. Sa i pĂ«rket Alter Egos sĂ« kryetarĂ«ve, harroje, ata as nuk ekzistojnĂ« edhe nĂ« Ă«ndrra. Rama ka kohĂ« qĂ« thotĂ« se do tĂ« largohet kur tĂ« dojĂ« vetĂ« dhe, me njĂ« diskurs po tĂ« ngjashĂ«m, Berisha mĂ«ton se nuk do tĂ« largohet dhe se ka fuqinĂ« e mjaftueshme tĂ« kthehet edhe nĂ« tĂ« TetĂ«dhjetat e tij nĂ« pushtet. “Ka forcĂ«n e njĂ« tĂ« riu”, thoshte z. Noka, njĂ« nga sekretarĂ«t e tij, duke aluduar pĂ«r potencĂ«n seksuale! NĂ« çdo lloj butaforie tregohet shtati i RamĂ«s, si sfidĂ«, dominim dhe siguri; ashtu si Berisha i kuruar qĂ« jep idenĂ« e qĂ«ndrueshmĂ«risĂ«, duke shpjeguar me forcĂ« katrahurĂ«n e qeverisĂ«.

Në sisteme si tonat, fuqia e liderit ka ndikim oligarkik, ku gjallojnë rrjete biznes-politikë dhe klientelizëm dhe ku kuptohet se udhëheqësit veprojnë si pika fokale që shpërndajnë burimet. Sot, në media ka vazhdimisht referime sesi shumë nga lejet e ndërtimeve lidhen me njerëzit e Berishës, apo sesi njerëz të z. Rama kanë pushtet falë njohjes dhe konjukturave me të. Zëvendësi i Ramës në arrati Ahmetaj ka rreshtuar disa syresh. Ndërkohë, mendo sikur një pasardhës të bjerë në këto burime, atëherë liderit suprem i bie pushteti dhe mundësitë, ndaj duket se udhëheqësit tanë e vonojnë trashëgiminë e tyre politike. Duket sikur postin duan ta marrin me vete


TĂ« shkon ndĂ«rmend momenti kur kancelari gjerman erdhi nĂ« ShqipĂ«ri dhe nĂ« pritjen protokollare revistuese para Muzeut KombĂ«tar i bĂ«ri me shenjĂ« RamĂ«s (Fill pas zgjedhjeve): Ti, katĂ«r herĂ«! ËshtĂ« e vĂ«rtetĂ« qĂ« kancelarja Merkel qĂ«ndroi shumĂ«, por institucionet gjermane funksionojnĂ«. Ato britanike shumĂ« mĂ« tepĂ«r. Madje edhe ato tĂ« fqinjĂ«ve italianĂ«.

Gjithsesi nĂ« ShqipĂ«ri Ă«shtĂ« i gjallĂ« tranzicionin i tmerrshĂ«m i kapĂ«rcyellit tĂ« viteve ’90, viti i tmerrshĂ«m ’97 dhe katrahurat e mĂ«tejshme. KĂ«shtu, lideri nĂ« ligjĂ«rimin publik mbetet garantuesi i stabilitetit, mbrojtĂ«si i unitetit dhe njeriu qĂ« parandalon kaosin. NĂ« rastin tonĂ«, autor i kaosit ishte Berisha, qĂ« paradoksalisht sot Ă«shtĂ« nĂ« fuqi, por tashmĂ« si lider i opozitĂ«s.

Me pak fjalë, jo vetëm tek ne, por kudo në Lindje përgatitja e pasardhësve është e sikletshme, sepse mund të kushtojë politikisht për liderat, statutet nuk e mbështesin faktikisht dhe dekurajohen shpesh e vazhdimisht. Pushteti i liderave varet nga autoriteti personal dhe këtë e kupton nëse ke problem me Ramën dhe Berishën, kur rrokullisesh në fund të karrierës.

Shkrimtari ynĂ« i njohur Kadare e pĂ«rshkroi paranojĂ«n dhe tĂ« gjithĂ« kĂ«tĂ« proces me romanin e tij tĂ« fundit “PasardhĂ«si” (2003), ku trajtohet vdekja misterioze e pasardhĂ«sit tĂ« diktatorit komunist shqiptar. Kaq domethĂ«nĂ«se Ă«shtĂ« si proces nĂ« letĂ«rsi, saqĂ« ajo Ă«shtĂ« pĂ«rkthyer nĂ« disa gjuhĂ«. Kuptohet se romani Ă«shtĂ« i papĂ«rfillshĂ«m pĂ«r politikanĂ«t shqiptarĂ«, e para se ka gjasa tĂ« mos e kenĂ« lexuar dhe kryesore sepse sistemi politik u jep atyre stimuj pĂ«r ta pĂ«rqendruar pushtetin, pĂ«r t’i frikĂ«suar rivalĂ«t (nĂ« fakt, tĂ« gjorĂ«t as e marrin mundimin tĂ« shfaqen).

LiderĂ«t nuk i besojnĂ« askujt sidomos njĂ« Alter Ego (latinisht “Uni tjetĂ«r”). NĂ« literaturĂ«, koncepti do tĂ« thotĂ« njĂ« vetvete alternative, e cila besohet tĂ« jetĂ« e ndryshme nga personaliteti normal ose ai, i vĂ«rtetĂ« origjinal i njĂ« personi: Sjellja e njĂ« Alter Ego tĂ« tillĂ« do tĂ« kĂ«rkojĂ« gjetjen e vetvetes tjetĂ«r, njĂ« me njĂ« personalitet tĂ« ndryshĂ«m qĂ« mund t’ia marrĂ« pushtetin dhe t’ia fshijĂ« trashĂ«giminĂ«. Harresa e Nanos dhe figurave tĂ« tjera, ose e komunistĂ«ve pĂ«r paraardhĂ«sit Ă«shtĂ« shembulli. Ndaj, Rama dhe Berisha e urrejnĂ« Alter Egon e tyre dhe e pĂ«rbuzin si koncept sepse asnjĂ« Alter Ego s’mund tĂ« ekzistojĂ« jashtĂ« hijes sĂ« tyre. ShĂ«mbĂ«llimi i ngjan personazheve tĂ« KadaresĂ«, nĂ« rastin tonĂ« bash atij qĂ« tregon fatin e keq tĂ« “PasardhĂ«sit”. KohĂ«t janĂ« tĂ« ndryshme por etja pĂ«r pushtet Ă«shtĂ« e njĂ«jtĂ«. (Homo Albanicus)

 

The post Urrejtja ndaj Alter Egos first appeared on JavaNews.al.

↗

Pse e komplekson 17 Nëntori- politikën?!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni

Ceremonia e vakĂ«t pĂ«r kremtimin e 17 NĂ«ntorit tregon mĂ«nyrĂ«n sesi lidhemi ne me çështjen kombĂ«tare nĂ« tĂ« gjitha rrafshet. PĂ«r tĂ« nderuar ata qĂ« luftuan; pĂ«r ata qĂ« ranĂ« nĂ« betejĂ«n e atyre ditĂ«ve; pĂ«r viktimat e pafajshme qĂ« prisnin tĂ« mbaronte lufta dhe t’i shĂ«rbenin vendit tĂ« tyre; pĂ«r shpirtin e kryeqytetit qĂ« bĂ«ri betejĂ«n mĂ« tĂ« ashpĂ«r pĂ«r cclirimin; pĂ«r aleatĂ«t dhe identitetin e qytetit dhe mĂ« shumĂ« akoma: Respektin ndaj vlerave tona antifashiste. Ka kohĂ« qĂ« njĂ« pjesĂ« njerĂ«zish tĂ« lidhur me kĂ«tĂ« datĂ« nĂ« forma tĂ« ndryshme kĂ«rkojnĂ« qĂ« ky cak tĂ« pĂ«rfaqĂ«sojĂ« edhe datĂ«n pĂ«rbashkuese tĂ« çlirimit tĂ« vendit. Do tĂ« ishte zgjidhja mĂ« ideale. Por, PS dhe PD-ja, dy partitĂ« kryesore politike qĂ« kanĂ« ndĂ«rruar vend me rrotacion nĂ« drejtimin e vendit, asnjĂ«herĂ« nuk u ka volitur qĂ« kjo datĂ« tĂ« jetĂ« pĂ«rbashkuese. Fryt i kĂ«saj Ă«shtĂ« qĂ« narracioni kundĂ«r 17 NĂ«ntorit ka pĂ«rfshirĂ« edhe Ă«shtĂ« shtrirĂ« edhe mbi bazĂ«n e gjerĂ« tĂ« kryeqytetarĂ«ve. ShumĂ« syresh e kanĂ« pĂ«r turp, madje edhe tĂ« pĂ«rmendin se Tirana luftoi dhe u çlirua mĂ« 17 NĂ«ntor. Apo qĂ« tĂ« pĂ«rmendin kohĂ«n kur ekipi emblematik i ShqipĂ«risĂ« me kĂ«tĂ« emĂ«r arriti disa nga rezultatet mĂ« historike nĂ« vend. Ashtu, si Ă«shtĂ« turp, qĂ« edhe sot pas kaq kohĂ«sh, nuk ka varr pĂ«r shumĂ« tĂ« vrarĂ« tĂ« asaj dite, pushkatuar pa gjyq, shumĂ« syresh nĂ«punĂ«s qĂ« do i duheshin aq shumĂ« vendit tĂ« shkatĂ«rruar.

17 NĂ«ntori duhet tĂ« ishte mĂ« shumĂ« sesa njĂ« ditĂ« kremtimi, por edhe pĂ«rshpirtje. PĂ«r qytetarĂ«t qĂ« dhanĂ« gjithçka nga shtĂ«pitĂ« e thjeshta dhe i lĂ«shuan nĂ« barrikada; pĂ«r ata qĂ« luftuan pa asnjĂ« paragjykim ndaj gjermanĂ«ve; pĂ«r viktimat e njohura, shumĂ«syresh patriotĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«, pĂ«r gjithçka. Por, ashtu si e vĂ«rejnĂ« historianĂ«t e luftĂ«s, qasja e sotme militante Ă«shtĂ« krejt ndryshe nga antifashizmi tradicional, ku u kĂ«rkua tĂ« luftohej nga tĂ« gjithĂ«, narrativĂ« qĂ« shkoi deri nĂ« mesin e shekullit tĂ« 20-tĂ«, shkruan njĂ« studiues tek “Fascism, Anti-Fascism and the British Left, 1919-1939”, duke referuar pĂ«r rastin e vendit tĂ« tij. (Hodgson, 2007). MegjithatĂ«, nĂ« kĂ«tĂ« datĂ«, nĂ« TiranĂ« duket se ka njĂ« pĂ«rpjekje thjesht pĂ«r tĂ« larĂ« gojĂ«n nga zyrtarĂ«t me njĂ« kurorĂ« dhe njĂ« dalje publike, por aspak kremtimin sublim qĂ« duhet tĂ« ketĂ« realisht 17 NĂ«ntori. Kjo datĂ« e komplekson politikĂ«n sepse nuk diti t’i jepte vendin e duhur çlirimit, heronjve tĂ« saj, vetĂ« qytetarĂ«ve tĂ« TiranĂ«s, ekzekutimet e robĂ«rve, apo sepse nuk arriti tĂ« krijonte njĂ« ndjesĂ« tĂ« madhe pĂ«r tĂ« pushkatuarit prej listave famĂ«keqe. 17 NĂ«ntori do tĂ« peshojĂ« gjithnjĂ« mbi ndĂ«rgjegjen dhe moralin e munguar bashkĂ«kohor, ndaj ajo çdo vit kujton se jemi njĂ« shoqĂ«ri pa skrupuj dhe shpesh tinzare. E shpjeguar mĂ« mirĂ« nga militanti politik i paraluftĂ«s sĂ« DytĂ«, Carlo Alberto Rosselli, qĂ« nuk arriti ta shihte se ku pĂ«rfundoi vendi i tij Italia dhe ata qĂ« e ekzekutuan: “Ne jemi antifashistĂ« sepse atdheu ynĂ« nuk matet me kufij dhe topa, por pĂ«rkon me botĂ«n tonĂ« morale dhe atdheun e tĂ« gjithĂ« njerĂ«zve tĂ« lirĂ«â€.  Kjo e komplekson politikĂ«n tonĂ« qĂ« nuk i honeps dot njerĂ«zit e lirĂ«. (Javanews)

The post Pse e komplekson 17 Nëntori- politikën?! first appeared on JavaNews.al.

↗

Zëvendësuesi i Berishës dhe Ramës është Askushi!

✇Java News
By: Ben Andoni

Nga Ben Andoni
Pohimi “Emri im Ă«shtĂ« Askush” iu tha Ciklopit Polifem, djalit tĂ« Poseidonit, nga Odiseu dhe kjo shkruhet tek “Odisea” e Homerit. Nuk ia tha drejtpĂ«rdrejt Poseidonit, kujt do ia mbante vallĂ«, por Odiseja e pĂ«rdori kĂ«tĂ« marifet tĂ« zgjuar qĂ« t’i shpĂ«tonte nga shpella pĂ«rbindĂ«shit Ciklop. Po Uliksi Ă«shtĂ« i paimagjinueshĂ«m pĂ«r mençuri dhe pĂ«rmendja e emrit tĂ« tij lidhet me tĂ« gjithĂ« mjeshtĂ«ritĂ« qĂ« ndryshuan dhe narrativĂ«n e mitit.
ShumĂ« larg nĂ« kohĂ«, nĂ« njĂ« vend jashtĂ«zakonisht tĂ« vogĂ«l, bashkĂ« nga ato qĂ« nĂ« indekset e hartave nuk mjafton dhe numri, janĂ« politikanĂ«t qĂ« tallen dhe kanĂ« vĂ«nĂ« nĂ« lojĂ« njĂ« vend tĂ« vogĂ«l vazhdimisht tĂ« varfĂ«r. TashmĂ« “historia” shqiptare ka lĂ«nĂ« dy syresh nĂ« fushĂ«, respektivisht kryeministrin fuqiplotĂ« tĂ« vendit, Edi Rama; dhe pĂ«rballĂ« tij kundĂ«rshtarin dhe protagonistin mĂ« tĂ« madh tĂ« jetĂ«s politike tĂ« vendit (post ’90), Sali Berisha, ish-presidenti dhe ish-kryeministri i vendit dhe kryetari i pakthyeshĂ«m i PD-sĂ« qysh prej ditĂ«ve tĂ« para tĂ« DemokracisĂ«. E themi tĂ« tillĂ« sepse nuk ka asnjĂ« fuqi askush prej 35vitesh nĂ« kĂ«tĂ« formacion, ku u varĂ«n aq shumĂ« shpresa. Ata qĂ« kanĂ« guxuar e kanĂ« pĂ«suar me pĂ«rzĂ«nie, fyerje, nĂ«pĂ«rkĂ«mbje ose mĂ« keq akoma

NĂ« kĂ«tĂ« vazhdĂ«, nĂ« ditĂ«t e fundit, duke iu referuar figurĂ«s sĂ« Fatos Nanos, kryeministri Edi Rama e cilĂ«soi atĂ« si atin e tij politik, ndĂ«rsa pranoi se ende nuk e ka njĂ« bir politik qĂ« ta zĂ«vendĂ«sojĂ«. Nuk ka nevojĂ« tĂ« kuptosh bindjen e vĂ«rtetĂ« tĂ« RamĂ«s pĂ«r kĂ«tĂ« sepse shikon mĂ«nyrĂ«n sesi e trajton partinĂ« dhe koreografinĂ« politike tĂ« gjithĂ« veprimtarisĂ« sĂ« PartisĂ« Socialiste nĂ«n drejtimin e tij. Flet, analizon, kritikon dhe kuptohet qĂ« inincon gjithçka vetĂ«m ai. NĂ« kĂ«tĂ« hapĂ«sirĂ« Ă«shtĂ« e vĂ«shtirĂ« pĂ«r dikĂ«nd pĂ«r tĂ« mos thĂ«nĂ« e pamundur tĂ« shpresoj tĂ« rritet. Veliaj me ambiciet e tij tĂ« mĂ«dha ka nisur njĂ« udhĂ« tĂ« gjatĂ« me DrejtĂ«sinĂ«, kur emra tĂ« tjerĂ« mungojnĂ« krejtĂ«sisht nĂ« skakierĂ«n e PS-sĂ«. E para se nuk duan t’i futen njĂ« beteje absurde, kurse e dyta sepse Rama mban spektrin e fituesit tĂ« zgjedhjeve dhe kjo Ă«shtĂ« vulĂ«.
PĂ«r BerishĂ«n ky argument as nuk ka sens. Partia Demokratike Ă«shtĂ« e krijuar nga ai, i ka dhĂ«nĂ« frymĂ«n e vet dhe cili ka guxuar ta sfidojĂ« e ka parĂ« se ku ka pĂ«rfunduar. MĂ« fatlumĂ«t janĂ« rikthyer dhe janĂ« shpĂ«rfytyruar nĂ« bindje dhe sidomos nĂ« mĂ«nyrĂ«n sesi kanĂ« vazhduar karrierĂ«n (veço pĂ«rfitimet qĂ« kanĂ« pasur). NĂ« biseda private, pas kuintave tĂ« emisioneve dikush mund tĂ« dĂ«gjojĂ« lloj-lloj epitetesh, krahasimesh dhe figurash pĂ«r  Rama-BerishĂ«n, por nĂ« aktivitete partie askush nuk mundet (TashmĂ« po artikulojnĂ« diçka mĂ« shumĂ« pĂ«r BerishĂ«n). Ndaj si pĂ«r BerishĂ«n dhe RamĂ«n puna e zĂ«vendĂ«suesit quhet e mbyllur njĂ«herĂ« e mirĂ«, vetĂ«m ata mund tĂ« drejtojnĂ«, vetĂ«m ata tĂ« dy kanĂ« tagĂ«r pĂ«r çdo gjĂ« nĂ« formacionet e tyre dhe jetĂ«n e vendit. Ndaj monologĂ«t e tyre janĂ« tĂ« pafundmĂ« dhe ata qĂ« i mbĂ«shtesin janĂ« mĂ« sĂ« shumti ata qĂ« presin nĂ« çdo moment qĂ« tĂ« dy tĂ« rrĂ«shqasin, jo prej rregullave tĂ« lojĂ«s politike, rotacionit nĂ« rast humbje, apo dorĂ«heqjes, po prej ndonjĂ« Deus ex machina. Nga ana e tyre, Rama e Berisha vazhdojnĂ« ta bĂ«jnĂ« shumĂ« mirĂ« kĂ«tĂ« rol me batutat, veshĂ«t e taposur dhe sidomos cinizmin qĂ« shpesh i bĂ«n mĂ« grotesk sesa pushteti i tyre i lodhshĂ«m. Por, njerĂ«zit mjaftohen me ta dhe sidomos besimin se nuk ka: MĂ« tĂ« ndershĂ«m dhe mĂ« tĂ« mirĂ« sesa ata. Kush i zĂ«vendĂ«son dot RamĂ«n dhe BerishĂ«n?!-pĂ«rsĂ«risin tĂ« gjithĂ«. HĂ«, kush,-tĂ« çirren militantĂ«t, sepse e dinĂ« dhe pĂ«rgjigjen. Mund t’i kthjellonte njĂ« filozof qĂ« e njihte mirĂ« politikĂ«n dhe mund t’i shkundte po tĂ« mos ishin kaq tĂ« verbĂ«r: “DemokracitĂ« tona tĂ« mĂ«dha ende kanĂ« tendencĂ« tĂ« mendojnĂ« se njĂ« njeri budalla ka mĂ« shumĂ« gjasa tĂ« jetĂ« i ndershĂ«m sesa njĂ« njeri i zgjuar, dhe politikanĂ«t tanĂ« pĂ«rfitojnĂ« nga ky paragjykim duke u shtirur se janĂ« edhe mĂ« budallenj nga sa i ka bĂ«rĂ« natyra”.  Bertrand Russell tek “Shpresa tĂ« Reja pĂ«r njĂ« BotĂ« nĂ« Ndryshim” ka thĂ«nĂ« atĂ« qĂ« Odiseja dhjetĂ«ra shekuj para tij e bĂ«ri thjeshtĂ«, kur nuk donte t’i pĂ«rgjigjej sfidĂ«s sĂ« birit tĂ« njĂ«rit prej zotave me shprehjen gjoja tĂ« tuhafit: “UnĂ« jam Askushi”: Jemi askushĂ« para kĂ«tyre. Askush nuk i ndryshon dot njerĂ«zit qĂ« i janĂ« ngulur pushtetit nĂ« vendin tonĂ«, sepse e dinĂ« qĂ« asnjĂ« “tuhaf” si Odiseja nuk mund t’i ndryshojĂ« dot, Zotat e vĂ«rtetĂ« tĂ« vendit. (Javanews)

The post Zëvendësuesi i Berishës dhe Ramës është Askushi! first appeared on JavaNews.al.

❌