Temperatura trupore që rritet në mbrëmje dhe zhduket në mëngjes mund të jetë një dukuri kalimtare, por nëse zgjat për disa ditë, mund të tregojë një sëmundje të fshehur, veçanërisht nëse shfaqet pa simptoma shoqëruese

Temperatura trupore konsiderohet e rritur kur tejkalon vlerën që qendra e termorregullimit në një pjesë të trurit, hipotalamusi, e ka përcaktuar si “normale”. Kjo temperaturë, e quajtur kushtimisht normale, ndryshon nga personi në person dhe zakonisht sillet në intervalin 36.6–37 gradë Celsius.

Temperatura e rritur trupore është reagim i organizmit ndaj sulmit të patogjenëve. Kjo gjendje mund të shoqërohet me simptoma si ethe dhe dhimbje trupore.

Kategoritë e vlerave patologjike të temperaturës

Kur mjekët flasin për vlera patologjike të temperaturës, zakonisht i ndajnë ato në kategori:

• subfebrile – nga 37.3 deri në 38 gradë
  
• febrile – nga 38.1 deri në 39 gradë
  
• febrile të larta – nga 39.1 deri në 41 gradë

Nëse temperatura është mbi 41°C, atëherë flasim për hipertermi.

Zhduket në mëngjes, por e prish ditën

Temperatura e rritur trupore në orët e pasdites shqetëson veçanërisht prindërit e fëmijëve të vegjël, te të cilët temperatura shpesh rikthehet në mbrëmje, por ajo ndikon ndjeshëm edhe në jetën e të rriturve.

Edhe pse zhduket në mëngjes, temperatura e mbrëmjes prish gjumin, gjë që ndikon në disponimin ditën pasuese, ndërsa nëse zgjat, shfaqen edhe lodhja, dhimbjet muskulore dhe përgjumja, transmeton Telegrafi.

Rritja e aktivitetit të hipotalamusit

Ethet që zhduken në mëngjes shpesh janë rezultat i rritjes së aktivitetit të hipotalamusit gjatë cikleve natyrore të gjumit. Kjo pjesë e trurit rregullon temperaturën trupore dhe mund të shkaktojë rritje të nxehtësisë ndërsa trupi lufton infeksione të thjeshta, si ftohja.

Hipotalamusi bëhet më aktiv gjatë natës, gjë që mund të çojë në rritje të temperaturës trupore gjatë gjumit.

Përveç kësaj, për shkak të funksionimit normal metabolik, është e pritshme që temperatura trupore të rritet me kalimin e ditës. Temperatura arrin kulmin gjatë natës, çka mund të çojë edhe në djersitje të shtuar.

Ethet e natës rrallëherë tregojnë një problem serioz shëndetësor dhe zakonisht lidhen me infeksione. Megjithatë, nëse temperatura e natës zgjat më shumë se tre ditë, duhet të konsultoheni me mjekun, pasi këto luhatje termike ndonjëherë mund të jenë sinjal edhe i sëmundjeve kronike, si lupusi ose tuberkulozi.

Trajtimi varet nga shkaku themelor dhe mund të përfshijë antibiotikë, barna antiinflamatore ose antivirale për të eliminuar infeksionin.

Shkaqet më të shpeshta të temperaturës që rritet në mbrëmje dhe zhduket në mëngjes

Viruset

Temperatura trupore e shkaktuar nga viruset mund të rritet deri në 40 gradë. Edhe pse mund të zgjasë gjatë gjithë ditës, temperatura zakonisht është më e lartë në pasdite dhe në mbrëmje.

Ethet virale mund të shoqërohen edhe me simptoma të tjera, si rrjedhje hundësh, ethe, dhimbje koke, dhimbje muskujsh dhe kyçesh, lodhje, humbje oreksi, skuqje të lëkurës, skuqje të syve dhe simptoma të tjera.

Reaksionet alergjike

Ethet e natës shpesh shkaktohen nga alergjia ndaj barnave. Përveç efekteve terapeutike, barnat mund të shkaktojnë edhe efekte anësore ose të ndërveprojnë me barna të tjera, duke çuar në reaksione alergjike.

Disa nga simptomat përfshijnë temperaturë të lartë, skuqje të lëkurës dhe ënjtje. Nëse gjendja përkeqësohet, duhet kërkuar menjëherë ndihmë mjekësore.

Infeksioni i traktit urinar

Temperatura e rritur në pasdite mund të jetë shenjë e infeksionit të traktit urinar.

Kjo gjendje shkaktohet nga futja e baktereve në traktin urinar përmes uretrës. Pacienti mund të ketë temperaturë të lartë, urinim të shpeshtë dhe ndjesi djegieje gjatë urinimit.

Infeksionet e traktit respirator

Temperatura e natës është një nga shenjat tipike të infeksioneve të traktit respirator. Mund të bëhet fjalë për infeksion të ezofagut, laringut ose bronkeve.

Infeksionet e lëkurës

Sipas ekspertëve, çdo infeksion mund të shkaktojë temperaturë të lartë, veçanërisht infeksionet e lëkurës. Trajtimi i hershëm i këtyre infeksioneve ndalon ethet dhe parandalon rreziqe të tjera shëndetësore.

Inflamacioni

Inflamacioni shkakton rritje të temperaturës trupore, duke rezultuar në ethe të larta që shpesh janë të vështira për t’u ulur.

Çrregullimet e indit lidhor

Sëmundjet e indit lidhor, si artriti reumatoid, mund të shkaktojnë ethe. Përveç kësaj, pacientët mund të përjetojnë dhimbje kyçesh, mpirje dhe ndjesi shpimi në gjymtyrë.

Stresi

Lodhja dhe stresi gjatë ditës mund të çojnë në ethe gjatë natës. Është e nevojshme të përshtatet mënyra e jetesës dhe ushqimi për të parandaluar lodhjen dhe dobësimin e sistemit imunitar.

Meningjiti

Meningjiti është një gjendje serioze dhe kërcënuese për jetën.

Përveç temperaturës së lartë, shfaqen dhimbje të forta koke, rraskapitje, të përziera, kriza, madje edhe koma.

Sëmundjet e mëlçisë

Gjendje si hepatiti, fibroza e mëlçisë dhe kanceri i mëlçisë mund të shkaktojnë temperaturë të rritur në pasdite. Viruset mund të dëmtojnë funksionin e mëlçisë dhe të ndikojnë në kanalet biliare. Si pasojë, funksioni i mëlçisë dobësohet dhe aftësia e saj për të eliminuar toksinat zvogëlohet. Me kalimin e kohës, grumbullimi i toksinave në trup mund të çojë në ethe.

Në fillim, personat me sëmundje të mëlçisë mund të kenë ethe të lehta dhe kalimtare. Me përkeqësimin e gjendjes, shpeshtësia dhe kohëzgjatja e etheve rritet. Përveç kësaj, mund të shfaqen simptoma të tjera si të përziera, të vjella, humbje oreksi, verdhëz…

Tuberkulozi

Tuberkulozi është një infeksion bakterial që shkakton rritje të lehtë të temperaturës trupore.

Pacientët me tuberkuloz mund të kenë edhe kollë të thatë, kollë të vazhdueshme, nxjerrje gjaku me kollë, marramendje, diarre dhe dhimbje koke.

Kur ethet e natës janë serioze

Ethet e natës rrallëherë tregojnë një gjendje serioze shëndetësore, edhe kur shkaku nuk është plotësisht i njohur. Këto lloj etheve zakonisht shkaktohen nga faktorë mjedisorë, si temperatura e lartë e dhomës ose veshja e tepërt, të cilat mund të përshpejtojnë metabolizmin sistemik.

Megjithatë, ekzistojnë disa sëmundje ku ethet e natës janë një nga simptomat e pakta:

• Sëmundja Lyme
• HIV
• Tuberkulozi
• Hepatiti
• Lupusi
• Kanceri

Temperatura e natës dhe kanceri

Disa lloje kanceri në fazat fillestare mund të shkaktojnë temperaturë të rritur në mbrëmje, por me kalimin e kohës shfaqen edhe simptoma të tjera, si humbja në peshë.

Pacientët me kancer të mëlçisë ose të stomakut, si dhe ata me sëmundje malinje të gjakut, mund ta kenë këtë simptomë në fazat e hershme. Me përkeqësimin e gjendjes, edhe kohëzgjatja e temperaturës zgjatet, së bashku me simptoma si anemia, lodhja dhe mpirja. /Telegrafi/

Komunikimi i sinqertë mund të ndihmojë, por është e rëndësishme që biseda të mos shndërrohet në marrje në pyetje apo akuzë. Shprehni se si ndiheni, pa kërkuar detaje që mund t’jua vështirësojnë edhe më shumë situatën

Pothuajse secili në një moment të caktuar ndien xhelozi në një lidhje, por ndonjëherë kjo xhelozi shndërrohet në shqetësim intensiv dhe pasiguri të lidhur me të kaluarën e partnerit. Ky lloj xhelozie quhet xhelozi retroaktive dhe i referohet mendimeve obsesive për ish-partnerët, të cilët në realitet nuk janë më pjesë e marrëdhënies aktuale.

Edhe pse është në rregull të ndiheni herë pas here të shqetësuar, kur këto ndjenja shndërrohen në krahasime të vazhdueshme me të kaluarën, ato mund të dëmtojnë seriozisht besimin dhe qetësinë emocionale. Shkaktarët më të shpeshtë të këtyre ndjenjave janë vetëbesimi i ulët, frika nga braktisja dhe idealizimi i lidhjeve të mëparshme, të cilat në mendjen tuaj duken më të mira ose më të rëndësishme sesa kanë qenë realisht.

Në epokën digjitale, rrjetet sociale paraqesin një sfidë shtesë, pasi fotografitë e vjetra, postimet dhe kujtimet janë lehtësisht të qasshme dhe shpesh të zbukuruara, gjë që mund të nxisë krahasime dhe rishqyrtim të ngjarjeve nga e kaluara. Ky lloj “hulumtimi digjital” zakonisht çon në një rreth vicioz: sa më shumë të shikoni në të kaluarën, aq më shumë ndiheni të pasigurt dhe të paralizuar në të tashmen. Çelësi është t’i njihni dhe t’i pranoni këto ndjenja pa gjykim, si dhe të komunikoni me partnerin në një mënyrë që nuk akuzon, por hap hapësirë për mirëkuptim dhe empati.

Në vend që të përqendroheni në atë që ka qenë, është më e dobishme ta drejtoni vëmendjen te marrëdhënia aktuale dhe te ajo që partneri juaj zgjedh sot – të jetë me ju. Puna në vetëbesim, kultivimi i hobive, shoqërive dhe interesave personale mund t’ju ndihmojnë të ndiheni më të sigurt në veten tuaj. Vendosja e kufijve digjitalë, siç është ndalimi i kontrollimit të profileve të ish-partnerëve, mund ta mbrojë shëndetin tuaj emocional dhe të parandalojë ankthin e panevojshëm. Gjithashtu, praktikimi i mirënjohjes për partnerin dhe për të tashmen tuaj të përbashkët mund ta zvogëlojë intensitetin e krahasimeve me të kaluarën.

Së fundi, nëse ndjenjat e xhelozisë bëhen mbizotëruese ose fillojnë të rrezikojnë seriozisht lidhjen tuaj apo shëndetin tuaj mendor, kërkimi i ndihmës profesionale mund të jetë hapi i duhur. Një specialist mund t’ju ndihmojë të zbuloni shkaqet më të thella të pasigurisë dhe t’ju ofrojë mjete për përballje më të shëndetshme me emocionet. Me qasjen e duhur dhe punë të vetëdijshme me veten dhe marrëdhënien, është e mundur të ndërtoni një lidhje ku e kaluara nuk e përcakton të ardhmen tuaj, transmeton Telegrafi.

1. Njihni çfarë ndjeni në të vërtetë

Xhelozia shpesh fsheh emocione më të thella si frika, pasiguria ose vetëbesimi i ulët. Në vend që të luftoni kundër këtyre ndjenjave, përpiquni të kuptoni nga burojnë dhe çfarë po ju tregojnë.

2. Kujtojini vetes se e kaluara është – e kaluar

Lidhjet e mëparshme të partnerit janë pjesë e rrugëtimit të tij/saj jetësor, por nuk janë kërcënim për marrëdhënien tuaj. Ajo që ka rëndësi është fakti se ai/ajo është tani me ju dhe e zgjedh me vetëdije këtë lidhje.

3. Shmangni krahasimet

Krahasimi i vetes me ish-partnerët pothuajse gjithmonë çon në ndjenja të pavlerësimit. Çdo lidhje është unike dhe marrëdhënia juaj nuk ka pse t’i ngjajë asnjë të mëparshme për të qenë e vlefshme dhe e suksesshme.

4. Vendosni kufij në rrjetet sociale

Ndjekja e ish-partnerëve ose analizimi i postimeve të vjetra zakonisht vetëm sa e rrit ankthin. Nëse vëreni se kjo ju dëmton, është plotësisht në rregull të ndaloni “hulumtimin” e së kaluarës së partnerit në internet.

5. Flisni hapur me partnerin, por me qetësi

Komunikimi i sinqertë mund të ndihmojë, por është e rëndësishme që biseda të mos shndërrohet në marrje në pyetje apo akuza. Shprehni se si ndiheni, pa kërkuar detaje që mund t’jua vështirësojnë situatën.

6. Punoni në vetëbesimin tuaj

Sa më mirë të ndiheni në lëkurën tuaj, aq më pak ndikim do të ketë xhelozia. Përkushtojuni aktiviteteve që ju përmbushin dhe forcojnë ndjenjën e vlerës personale.

7. Përqendrohuni te marrëdhënia aktuale

Në vend që të mendoni për atë që ka qenë, ushqeni plane të përbashkëta, rituale dhe momente të bukura. Forcimi i lidhjes emocionale në të tashmen është përgjigjja më e mirë ndaj frikës që lidhet me të kaluarën.

8. Kërkoni ndihmë profesionale nëse është e nevojshme

Nëse mendimet për të kaluarën e partnerit ju mbizotërojnë dhe ndikojnë në jetën e përditshme apo në lidhjen tuaj, biseda me një specialist mund t’ju ndihmojë të zhvilloni mënyra më të shëndetshme të të menduarit dhe të përballjes me emocionet. /Telegrafi/

Pse dashuria, durimi dhe loja e ndershme janë më të rëndësishme se notat

Vetëbesimi është një nga dhuratat më të vlefshme që prindërit mund t’u japin fëmijëve të tyre. Ai nuk formohet brenda natës, por ndërtohet gradualisht përmes marrëdhënies së sigurt, mbështetjes emocionale dhe përvojave të përditshme. Këshilltari për shëndetin mendor Jeffrey Meltzer zbulon disa mënyra të thjeshta, por shumë efektive, për ta forcuar vetëbesimin te fëmijët, raporton Times of India.

Një nga shtyllat kryesore të vetëbesimit, sipas Meltzerit, është dashuria e pakushtëzuar. Është thelbësore që fëmija ta dijë se dashuria e prindërve nuk varet nga suksesi apo dështimi i tij.

“Kur fëmijët e kuptojnë se vlera e tyre nuk matet me arritje, ata ndihen të lirë të rrezikojnë, të gabojnë dhe të mësojnë pa frikë. Vetëbesimi zhvillohet kur fëmijët ndihen të sigurt në dashurinë tuaj”, thekson ai. Kjo siguri emocionale i ndihmon fëmijët të ndërtojnë një ndjenjë të brendshme vlere që nuk lëkundet lehtë.

Meqë vetëbesimi lidhet ngushtë me pranimin shoqëror, Meltzeri nënvizon rëndësinë e mësimit të lojës së ndershme. Fëmijët që nuk respektojnë rregullat, nuk presin radhën ose e kanë të vështirë të përballen me humbjen, shpesh përjetojnë refuzim nga bashkëmoshatarët.

“Luani lojëra me ta për t’u zhvilluar durimin, qëndrueshmërinë emocionale dhe frymën sportive. Këto aftësi i ndihmojnë fëmijët të pranohen më lehtë dhe të ndihen të vlefshëm”, këshillon ai, transmeton Telegrafi.

Një tjetër element kyç është fokusi te procesi, jo vetëm te rezultati përfundimtar. Vlerësimi i përpjekjes, e jo vetëm i suksesit, i mëson fëmijët se ajo që kanë nën kontroll është puna dhe angazhimi i tyre.

“Festoni procesin, jo vetëm rezultatin. Kur fëmijët mësojnë të vlerësojnë përpjekjen, vetëbesimi ndërtohet nga brenda dhe bëhet më i qëndrueshëm”, shpjegon Meltzeri. Kjo qasje i mbron ata nga frika e dështimit dhe nga presioni i perfeksionizmit.

Një mënyrë shumë efektive për forcimin e vetëbesimit është edhe t’i lejoni fëmijët të marrin rolin e mësuesit. Kur fëmija ka mundësi t’ju mësojë diçka, ai ndien se njohuritë dhe aftësitë e tij kanë vlerë.

“Ndërroni rolet dhe lëreni fëmijën t’ju mësojë. Bëni pyetje nga kureshtja dhe tregoni se e vlerësoni atë që di. Akti i mësimdhënies forcon besimin në aftësitë e veta dhe rrit ndjenjën e respektit”, thotë Meltzeri.

Po ashtu, një qasje pozitive, por realiste ndaj jetës është një mjet i rëndësishëm për të ardhmen e fëmijës. Meltzeri sugjeron që prindërit t’i inkurajojnë fëmijët të ndajnë çdo ditë diçka të mirë që kanë mësuar ose përjetuar.

“Kjo e ‘stërvit’ trurin e fëmijës të vërejë të mirën te vetja, te të tjerët dhe te bota përreth, duke krijuar zakonin e të menduarit pozitiv”, shpjegon ai.

Në fund, Meltzeri thekson se ndërtimi i vetëbesimit është një proces afatgjatë, që kërkon kohë, durim dhe vazhdimësi. Nuk ka zgjidhje të shpejta, por çdo gjest mbështetës, çdo fjalë inkurajuese dhe çdo moment i ndarë me fëmijën kontribuon në formimin e një personaliteti të sigurt dhe të qëndrueshëm emocionalisht. /Telegrafi/

Si kultura e punës e kthen dremitjen në shenjë sakrifice

Në një vend ku puna është pjesë e identitetit personal dhe përkushtimi matet me orë të gjata e përpjekje të vazhdueshme, gjumi në vendin e punës nuk shihet si mungesë disipline. Përkundrazi, ai interpretohet si shenjë lodhjeje nga puna intensive. Ky vend është Japoni, ku ekziston një fenomen kulturor unik që habit pjesën tjetër të botës.

Në zyrat japoneze, nuk është e pazakontë të shohësh punonjës që dremisin për disa minuta në tavolinën e punës, gjatë mbledhjeve apo edhe në transportin publik rrugës për në punë. Ky veprim nuk shoqërohet me qortime apo vërejtje, sepse në kulturën japoneze lodhja shihet si pasojë e drejtpërdrejtë e përkushtimit maksimal ndaj detyrave profesionale. Një person që bie në gjumë për pak çaste perceptohet si dikush që ka dhënë më shumë se ç’duhet, jo si dikush që po shmang përgjegjësitë.

Ky zakon ka rrënjë të thella në shoqërinë japoneze, ku puna kolektive, besnikëria ndaj kompanisë dhe sakrifica personale janë vlera thelbësore. Punonjësit shpesh qëndrojnë në zyrë shumë më gjatë se orari zyrtar, ndërsa presioni për të qenë gjithmonë të pranishëm dhe të përkushtuar është i madh. Në këtë kontekst, dremitja e shkurtër shihet si një pauzë e domosdoshme për të rifituar energji, jo si mungesë profesionalizmi.

Megjithatë, kjo praktikë e veçantë kulturore e quajtur Inemuri, ka edhe rregulla të pashkruara. Gjumi nuk duhet të jetë i gjatë, nuk duhet të shndërrohet në shtrirje apo rehati të plotë dhe nuk duhet të pengojë punën e të tjerëve. Punonjësi pritet të zgjohet menjëherë nëse i drejtohet një pyetje apo i kërkohet ndërhyrja. Pra, bëhet fjalë për një dremitje të shkurtër dhe diskrete, që tregon prani fizike dhe gatishmëri mendore, transmeton Telegrafi.

Interesant është fakti se ky zakon nuk kufizohet vetëm në zyra. Në trenat e mbushur të Tokios, në stacione apo në hapësira publike, njerëzit flenë për pak minuta pa frikë dhe pa u gjykuar. Kjo tregon një nivel të lartë besimi shoqëror dhe një kuptim të përbashkët të lodhjes si pjesë e jetës moderne urbane. Madje, në disa kompani dhe zona urbane janë krijuar hapësira të posaçme për pushime të shkurtra, ku punonjësit mund të mbyllin sytë për disa minuta gjatë ditës.

Nga jashtë, kjo praktikë mund të duket e çuditshme ose madje problematike, sidomos në kulturat ku gjumi në punë konsiderohet shkelje e rëndë e disiplinës. Por në Japoni, ajo reflekton një realitet tjetër: një shoqëri që punon shumë, shpesh përtej kufijve të shëndetshëm, dhe që ka gjetur mënyra alternative për të përballuar lodhjen pa e prishur strukturën e punës.

Në fund, ky fenomen ngre edhe pyetje më të thella për balancën mes punës dhe jetës personale. Ndërsa për disa është simbol i përkushtimit, për të tjerë është shenjë e një kulture pune tepër të rëndë. Sidoqoftë, mbetet një nga kuriozitetet më interesante të botës moderne, që tregon se edhe gjumi – në kontekste të caktuara – mund të ketë kuptime krejtësisht të ndryshme. /Telegrafi/

Sa kohë mund të qëndrojë hudhra në shtëpi? Ja kur bëhet e rrezikshme

Nëse hudhra që keni blerë ka kohë që qëndron në shtëpi, ndoshta është momenti ta hidhni. Hudhra e prishur mund të shkaktojë pasoja serioze shëndetësore

Shija e fortë dhe karakteristike e hudhrës nuk është për të gjithë, por vështirë se gjendet një kuzhinë që mund të bëjë pa të. Për shumë njerëz, hudhra është përbërësi që i jep ushqimit thellësi dhe identitet. Megjithatë, ajo ka një mangësi të madhe: nuk plaket mirë.

Këtë e thekson edhe Art Smith, autor librash gatimi dhe ish-kuzhinier personal i Oprah Winfrey dhe Michelle Obama. Sipas tij, rregulli është i thjeshtë: përdorni vetëm hudhër të freskët, ose mos e përdorni fare.

Sa gjatë mund të zgjasë hudhra?

• Koka e hudhrës e papastruar, nëse ruhet siç duhet, mund të zgjasë deri në 6 muaj.
• Thelpinjtë e veçantë të papastruar zakonisht zgjasin 2–3 javë, në varësi të freskisë në momentin e blerjes.

Si ta kuptoni nëse hudhra është ende e mirë?

Ka disa shenja të qarta paralajmëruese:

Pamja
Hudhra e freskët ka ngjyrë të bardhë ose të bardhë-krem. Njolla të verdha apo kafe në thelpinjtë e qëruar mund të tregojnë plakje ose prishje. Prania e mykut është sinjal i qartë për ta hedhur menjëherë.

Era
Hudhra e freskët ka aromë të fortë dhe të mprehtë. Nëse era është e dobët, e thartë ose i ngjan amoniakut, ajo nuk është më e sigurt për konsum.

Tekstura
Thelpinjtë duhet të jenë të fortë. Nëse janë të butë, të thatë ose të qullët, hudhra është e prishur.

Hudhra e mbirë mund të përdoret, por filizat duhet të hiqen, pasi janë të hidhura. Kjo hudhër ka shije më të fortë dhe është më e përshtatshme për gatime që zihen gjatë; për përdorim të gjallë, gjithmonë preferohet hudhra plotësisht e freskët, transmeton Telegrafi.

Pse hudhra e prishur mund të jetë e rrezikshme?

Hudhra e prishur nuk duhet konsumuar as në sasi të vogla, sepse mund të shkaktojë botulizëm, një sëmundje e rrallë, por shumë serioze.

Botulizmi shkaktohet nga bakteri Clostridium botulinum, i cili prodhon toksina që sulmojnë sistemin nervor. Pasojat mund të përfshijnë:

• paralizë muskulore,
• vështirësi në frymëmarrje,
• dhe në raste të rënda, vdekje.

Si të ruani hudhrën siç duhet?

Ekspertët këshillojnë të blini vetëm sasinë që ju nevojitet realisht. Nëse keni më shumë, ndiqni këto rregulla bazë:

• Ruani kokat e plota, të papastruara
• Mbajini në vend të thatë, të errët dhe të ajrosur mirë
• Mos e ruani hudhrën në frigorifer - lagështia dhe të ftohtit nxisin mbirjen, kalbjen dhe humbjen e shijes

Hudhra e qëruar mund të mbahet në frigorifer, por vetëm 2-3 ditë, në enë të mbyllur hermetikisht.

A mund të ngrihet hudhra?

Po, mundet. Mënyra më e mirë është:

1. t’i qëroni thelpinjtë,
2. t’i ngrini veçmas (p.sh. në tabaka),
3. më pas t’i transferoni në enë hermetike.

Ngrirja e ndryshon pak strukturën dhe me kohë ul intensitetin e shijes, por hudhra mbetet e përshtatshme për gatim.
Mund të ngrihet edhe hudhra e grirë, idealisht në porcione (format silikoni janë shumë praktike).

Çfarë nuk duhet bërë kurrë?

Mos e ruani hudhrën në vaj, ujë apo uthull, sidomos në temperaturë ambienti. Ky mjedis favorizon zhvillimin e Clostridium botulinum dhe rrit rrezikun e botulizmit.

Nëse përgatisni vaj me aromë hudhre, ai duhet patjetër të ruhet në frigorifer dhe të konsumohet brenda një kohe shumë të shkurtër.

Mbani mend: Hudhra është e shëndetshme dhe e pazëvendësueshme në kuzhinë, por vetëm kur është e freskët dhe e ruajtur siç duhet. Nëse keni dyshime për cilësinë e saj, më mirë ta hidhni sesa të rrezikoni shëndetin. /Telegrafi/

Frizura që s’ka nevojë për tharëse apo xhel

Një frizurë e re ka pushtuar rrjetet sociale dhe po cilësohet si trendi më i fortë i vitit 2026 në botën e bukurisë. Ajo vjen si vazhdim i natyrshëm i bob-it që dominoi vitin e kaluar, por këtë herë në një version më të butë, më elegant dhe dukshëm më praktik.

Bëhet fjalë për të ashtuquajturin bob italian, një kombinim i suksesshëm mes bob-it britanik me maja të thyer dhe prerje të shkurtër, të frymëzuar nga eleganca klasike, dhe bob-it francez, më i çrregullt e i relaksuar, me gjatësi deri te mollëzat e fytyrës.

Në thelb, kjo prerje ka maja natyrale dhe të copëzuara, është mjaftueshëm e gjatë për t’u lidhur në bisht, por edhe mjaftueshëm e shkurtër për të tërhequr vëmendjen. Shtresat janë minimale dhe shumë subtile, ndërsa majat më të plota i japin flokut peshë vizuale, duke e bërë të duket më i dendur dhe me më shumë volum, edhe pa përdorimin e produkteve stilizuese, transmeton Telegrafi.

Një nga arsyet kryesore pse bob-i italian po pëlqehet kaq shumë është fakti se i përshtatet pothuajse të gjithëve, pavarësisht teksturës së flokut, moshës apo volumit natyral.

Popullaritetin e kësaj frizure e kanë rritur edhe figura të njohura të modës, si Kaia Gerber, e cila ka lënë pas frizurat më rebele për një pamje më të butë dhe glamuroze, me flokë të shëndetshëm dhe të prerë me precizitet.

Sekreti i bukurisë së bob-it italian qëndron te thjeshtësia. Nuk ka nevojë për stilizim të tepruar, forma e prerjes flet vetë. Flokët mund të thahen natyrshëm dhe të lihen të bien lirshëm, duke ndjekur drejtimin e tyre natyral. Pikërisht kjo e bën këtë frizurë kaq tërheqëse: është elegante, moderne, e gjithanshme dhe pa stres, ideale për ritmin e përditshëm të jetës.

/Telegrafi/

Kimi e fortë në fillim, por përplasje të pashmangshme me kalimin e kohës

Thuhet shpesh se të kundërtat tërhiqen, por në praktikë kjo nuk do të thotë gjithmonë një lidhje harmonike. Disa shenja të horoskopit mund të kenë kimi të fortë në fillim, por me kalimin e kohës bëhet e qartë se dallimet mes tyre krijojnë më shumë probleme sesa emocion.

Qasje të ndryshme ndaj jetës, komunikimit dhe emocioneve i çojnë shpesh në keqkuptime që vështirë se kapërcehen. Sipas astrologëve, pikërisht këto çifte horoskopike kanë pak gjasa për një lidhje të qëndrueshme dhe afatgjatë.

Dashi dhe Gaforrja

Dashët dhe Gaforret rrallë arrijnë të gjejnë një ritëm të përbashkët. Dashi adhuron shpejtësinë, veprimin dhe qasjen e drejtpërdrejtë, ndërsa Gaforrja kërkon siguri, ndjeshmëri dhe stabilitet emocional. Ajo që për Dashin duket si sinqeritet, për Gaforren shpesh tingëllon e ashpër dhe pa ndjeshmëri.

Kjo marrëdhënie shpesh shndërrohet në një përplasje mes impulsivitetit dhe ndjeshmërisës, pa një zgjidhje të qartë, transmeton Telegrafi.

Binjakët dhe Akrepi

Binjakët dhe Akrepi janë shenja intensive, por pikërisht kjo intensitet bëhet burimi kryesor i problemeve. Binjakët duan liri, larmi dhe komunikim të lehtë, ndërsa Akrepi kërkon thellësi, përkushtim total dhe ekskluzivitet emocional.

Binjakët ndihen të kufizuar nga nevoja e Akrepit për kontroll, ndërsa Akrepi i sheh Binjakët si të paqëndrueshëm dhe sipërfaqësorë. Mosbesimi, xhelozia dhe keqkuptimi e shoqërojnë shpesh këtë lidhje, duke e bërë emocionalisht rraskapitëse për të dyja palët.

Luani dhe Bricjapi

Luani dhe Bricjapi e kanë të vështirë të harmonizohen, sepse të dy duan të udhëheqin – por në mënyra krejtësisht të ndryshme. Luani kërkon vëmendje, admirim dhe konfirmim emocional, ndërsa Bricjapi vë theksin te përgjegjësia, rezultatet dhe synimet afatgjata.

Luani i sheh Bricjapët si të ftohtë dhe tepër seriozë, ndërsa Bricjapët i konsiderojnë Luanët të papërgjegjshëm ose tepër të përqendruar te vetja. Në vend të mbështetjes reciproke, lidhja shpesh kthehet në garë dhe nevojë për dëshmi, gjë që i lodh emocionalisht të dy. /Telegrafi/

Fustani rozë, frizura e re dhe eleganca e pastër bënë që të gjithë sytë të ishin mbi të

Vetë fustani është punuar nga saten rozë dhe pasqyron në mënyrë të përkryer natyrën e brishtë të Glindës, personazhit që Ariana Grande e interpreton në filmin Wicked.

Ariana Grande, e cila prej kohësh ka tërhequr vëmendjen e publikut me pamjen e saj shumë të dobët trupore, së fundmi mori pjesë në ndarjen e çmimeve Critics Choice Awards në Kaliforni, dhe është e pakta të thuhet se me paraqitjen e saj la mbresa të forta tek të pranishmit.

Ajo parakaloi në tapetin e zi me një krijim që rrezaton elegancë të pastër dhe ngjall admirim si te burrat, ashtu edhe te gratë. Bëhet fjalë për një fustan të firmosur nga stilistja italiane Alberta Ferretti, i zbukuruar me qëndisje delikate dhe detaje të imëta argjendi.

Veshja prej sateni rozë theksonte bukur natyrën e butë dhe delikate të personazhit Glinda, ndërsa shpatullat e zbuluara vinin në pah elegancën femërore. Pamja u kompletua nga një mantel i lehtë prej tyli të bardhë, që i dha gjithë paraqitjes një frymë princeshe, transmeton Telegrafi.

profimedia

Vëmendje të veçantë tërhoqi edhe frizura e saj, më saktë, ngjyra e flokëve. Dukshëm, bukuroshja i ka thënë lamtumirë kaçurrelave bionde dhe është rikthyer te nuanca e saj karakteristike çokollatë.

Stilimi u përmbyll me grim në tone të buta dhe aksesorë minimalë, thuajse të padukshëm. Si gjithmonë, Ariana u tregua tepër e sjellshme me fotografët kureshtarë, duke i përshëndetur me buzëqeshjen e saj të ndritshme.

profimedia

/Telegrafi/

Mjekët flasin për varësi funksionale dhe nevojën për terapi afatgjatë

Shumë persona që kanë humbur peshë me sukses me Ozempic dhe barna të ngjashme nga grupi i agonistëve GLP-1 (si Wegovy dhe Mounjaro) po përballen me një sfidë serioze sapo e ndërpresin terapinë.

Ndjenja e urisë rikthehet, shpeshherë edhe më e fortë se më parë dhe bashkë me të, edhe kilogramët e humbur. Ky fenomen ka ngritur shqetësime se një pjesë e pacientëve mund të zhvillojnë varësi afatgjatë funksionale nga këto injeksione gjithnjë e më popullore për humbje peshe, raporton Futurism.

Një prej tyre është Tanja Hall, përdoruese e Wegovy-t, e cila pranon se nuk guxon ta ndërpresë terapinë.

“38 vitet e para të jetës sime kam qenë obeze, ndërsa tani jam 38 kilogramë më pak,” ka deklaruar ajo. “Për këtë arsye, një pjesë e imja ndien sikur ekziston një varësi nga vazhdimi i terapisë, sepse më jep ndjesinë e kontrollit.”

Obeziteti si gjendje kronike?

Përvoja të tilla mbështeten edhe nga studime klinike, të cilat tregojnë se pas ndërprerjes së terapisë, shumica e pacientëve rifitojnë një pjesë të madhe të peshës së humbur. Kjo ka çuar shumë ekspertë të shëndetit të konsiderojnë obezitetin si një sëmundje kronike, që, njësoj si hipertensioni apo diabeti, mund të kërkojë trajtim afatgjatë ose të përhershëm.

Me këtë qasje pajtohet edhe Oprah Winfrey, e cila muajin e kaluar deklaroi për revistën People se planifikon të vazhdojë terapinë pa afat të caktuar.

“Kjo do të jetë diçka për gjithë jetën”, tha ajo. “Ashtu si marr barna për tensionin e lartë, nëse i ndërpres, presioni rritet sërish, tani e kuptoj se e njëjta gjë vlen edhe për këto barna. I kam provuar dhe kam kuptuar se më nevojiten.”

Sipas të dhënave nga studimet klinike të prodhuesit Novo Nordisk, pacientët që e ndërpresin Ozempic-un rifitojnë mesatarisht rreth dy të tretat e peshës së humbur.

Mjeku Hussein Al-Zubeidi e ka konfirmuar këtë trend për BBC, duke theksuar se në praktikën e tij ka parë pacientë që kanë rikthyer 60 deri në 80 për qind të kilogramëve të humbur, transmeton Telegrafi.

Megjithatë, ekziston një rrugëdalje

Edhe pse situata mund të duket dëshpëruese, dr. Al-Zubeidi thekson se jo gjithçka është e humbur. Çelësi, sipas tij, është që pacientët të kenë një “strategji daljeje” - pra, të fillojnë ndërtimin e zakoneve të shëndetshme të jetesës gjatë kohës që janë ende në terapi.

Këto ndryshime përfshijnë:

• ushqyerje të balancuar dhe të qëndrueshme,
• rritje të aktivitetit fizik,
• menaxhim të stresit dhe ritmit të jetës.

Një shembull pozitiv është Ellen Ogli, e cila për BBC tregoi se kishte humbur rreth 22 kilogramë me ndihmën e Mounjaro-s, ilaç i prodhuar nga Eli Lilly. Gjatë terapisë, ajo ndryshoi mënyrën e ushqimit dhe përfshiu aktivitetin fizik të rregullt në përditshmërinë e saj.

Falë këtyre ndryshimeve, ajo arriti ta ruajë peshën e re edhe pas ndërprerjes së injeksioneve. “Dua që njerëzit ta dinë se jeta pas Mounjaro-s mund të jetë e qëndrueshme”, thekson ajo.

Përfundim

Barna si Ozempic, Wegovy dhe Mounjaro po ndryshojnë qasjen ndaj trajtimit të obezitetit, por ekspertët paralajmërojnë se pa ndryshim të stilit të jetesës, efektet e tyre janë të përkohshme. Terapia farmakologjike mund të jetë një mjet i fuqishëm, por jo zëvendësim i zakoneve të shëndetshme afatgjata. /Telegrafi/

Libri i ri i Alketa Gashi Fazliu sjell zërin e fëmijëve të luftës, të rritur sot, por me plagë që flasin ende

“Klithma” është libri më i ri me klithmat dëshmuese të një lufte që e harron vetëm autori dhe shkaktuesi i saj, por që e ka të tatuuar, të paheqshëm, në shpirt një popull i tërë me martirë dhe lëndime.

Në faqet e këtij libri rrëfehen historitë e fëmijëve, sot në moshë madhore, të gjymtuar nga bombat dhe minat e një shteti shovinist.

Këto rrëfime mbartin dritën e fjalës dhe të ndërgjegjes së viktimave-fëmijë, të cilët sot, si të rritur, kërkojnë një botë më të bukur, më të drejtë dhe me shpirt njerëzor.

Janë heronj të heshtur, për të cilët krenaria nuk vjen nga fjalët e mëdha, por nga qëndrueshmëria përballë dhimbjes dhe nga jeta që vazhdojnë ta ndërtojnë çdo ditë, si qytetarë të Kosovës sime, rrëfen autorja me një zë që vjen nga thellësia e kujtesës dhe përgjegjësisë morale.

Ky libër nuk është vetëm dëshmi, por edhe kujtesë morale. Ai i fton lexuesit të mos harrojnë se pas çdo plage ka një histori jete, pas çdo heshtjeje një klithmë dhe pas çdo fëmije të gjymtuar - një forcë njerëzore që refuzon të dorëzohet.

“Klithma” është thirrje për ndërgjegje, drejtësi dhe empati.

Autorja, Alketa Gashi Fazliu, është një emër i njohur në letërsinë shqipe, me disa libra të botuar më herët, ndër të cilët veçohen “Pikë”, “Ato gdhendin dhimbjen” dhe “Gjarpri i fqinjit”. Ajo është autore e rreth 15 veprave letrare, disa prej të cilave janë përkthyer në anglisht dhe frëngjisht. /Telegrafi/

Si ta dalloni intuitën e vërtetë nga frika, stresi dhe ankthi kolektiv

Nëse keni ndjesinë se duhet të bëni diçka sepse ju duket e drejtë dhe e mirë për ju, dëgjojeni atë zë të qetë të brendshëm. Por nëse që në mendimin e parë për një vendim shfaqen frikë, parehati ose shtrëngim në stomak, ndoshta kjo është pikërisht shenja se nga ajo ide duhet të hiqni dorë. Çfarë është intuita?

Frikë, stres i akumuluar apo intuitë: mes ankthit kolektiv dhe mbingarkesës së informacionit

Në kohën ku jetojmë, të mbushur me pasiguri, shqetësime dhe lajme të këqija të vazhdueshme, është pothuajse e pamundur të mos kemi parandjenja ose mendime të errëta - qoftë për veten, të afërmit tanë apo për botën në tërësi. Kufiri mes intuitës dhe frikës bëhet atëherë shumë i hollë. A po na “vjen” vërtet diçka e rëndësishme, apo kemi të bëjmë me pasojë të stresit kronik ndaj të cilit jemi të ekspozuar?

Psikologjia bashkëkohore flet gjithnjë e më shpesh për fenomenin e ankthit kolektiv. Ëndrra intensive, imazhe katastrofash dhe ndjesia se diçka e keqe do të ndodhë, janë shpesh reagime të pavetëdijshme të trurit ndaj ekspozimit të zgjatur ndaj kërcënimeve dhe pasigurisë. Truri përpiqet të përpunojë sasinë e madhe të informacionit që marrim përmes lajmeve, bisedave, filmave dhe rrjeteve sociale, duke i projektuar ato në ëndrra dhe përjetime të forta të brendshme.

Çfarë thotë shkenca: a është intuita mit apo fakt?

Interesant është fakti se studimet neurologjike tregojnë se intuita nuk është një dukuri mistike, por një proces i shpejtë dhe automatik i përpunimit të informacionit. Pjesë të trurit si amigdala dhe insula reagojnë ndaj sinjaleve nga mjedisi dhe trupi edhe përpara se mendja e vetëdijshme t’i analizojë ato në mënyrë racionale. Me fjalë të tjera, intuita është shpesh një “vlerësim i shpejtë” i bazuar në përvoja të mëparshme, edhe kur ne nuk jemi të vetëdijshëm për to.

Pikërisht për këtë ndodh që njerëzit krijojnë një ndjesi të fortë për një person ose situatë që në takimin e parë. Ai përshtypje e parë ndonjëherë rezulton e saktë më vonë, sepse truri, brenda një çasti, ka lidhur mikro-sinjale: tonin e zërit, gjuhën e trupit, shprehjet e fytyrës ose ngjashmëritë me përvoja të mëparshme, transmeton Telegrafi.

Ku qëndron çelësi?

Ëndrrat dhe “vizionet” funksionojnë shpesh sipas të njëjtit parim. Ajo që kemi parë ose dëgjuar rastësisht mund të personalizohet dhe të marrë peshë emocionale. Mendja krijon imazhe të forta që na duken si paralajmërime ose parandjenja, edhe pse në thelb janë kombinim i informacionit të jashtëm dhe frikërave të brendshme.

Çelësi është të mësojmë të dallojmë intuitën nga paniku. Intuita zakonisht është e qetë, e qartë dhe jo dramatike. Ajo nuk krijon kaos në mendime, por një ndjesi të thjeshtë: “e di, edhe pse nuk e di pse”. Frika, përkundrazi, vjen me zhurmë, përmes skenarëve katastrofikë, mendimeve obsesive dhe tensionit trupor.

Një mënyrë e mirë për ta bërë dallimin është t’i kushtoni vëmendje ndjesisë së parë, më të shkurtër që shfaqet. Ky reagim fillestar shpesh është më pranë intuitës. Gjithçka që vjen më pas - “filma” të gjatë në mendje, skenarë të këqij dhe rishqyrtime të pafundme, zakonisht është produkt i imagjinatës dhe ankthit.

Pse është e rëndësishme të mbani një “ditar të intuitës”?

Shënimi i këtyre ndjesive dhe i rezultateve të mëvonshme mund t’ju ndihmojë me kalimin e kohës të kuptoni kur intuita ju ka drejtuar vërtet mirë. Shkenca konfirmon se njerëzit që zhvillojnë aftësinë për të dëgjuar trupin dhe sinjalet e brendshme marrin vendime më të qeta dhe shpesh më të mira.

Prandaj, besojini vetes, por me masë. Nëse diçka ju qetëson dhe ju duket e drejtë, shpesh është rruga e duhur. Nëse ju paralizon frika, ndaloni. Ndonjëherë, pikërisht tërheqja është vendimi më inteligjent që mund të marrim. /Telegrafi/

Si drita blu e dimrit arktik i ndihmon drerët të dallojnë grabitqarët dhe ushqimin

Drerët e veriut kanë një veçori të jashtëzakonshme biologjike. Shkencëtarët zbuluan në vitin 2013 se sytë e drerit të veriut ndryshojnë nuancë dhe ngjyrë sipas stinëve, duke reflektuar ngjyrat e qiellit arktik. Nëse shikoni në sytë e drerit arktik (Rangifer tarandus) gjatë verës, kur ditët janë të gjata dhe dielli shkëlqen, do të vini re një shkëlqim të artë dhe tirkiz, të ngjashëm me reflektimin smerald të syve të maceve natën. Por kur vjen dimri dhe mbizotëron errësira, syri i drerit merr një ngjyrë blu. Kjo është një metamorfozë natyrore, një adaptim unik që, sipas shkencëtarëve, mund të funksionojë si syze dielli biologjike për drerët.

Drerët ushqehen në muzg dhe gjatë dimrit arktik muzgut mund t’i zgjasë më shumë se një e treta e ditës, duke krijuar një dritë të fortë blu që reflektohet mbi peizazhin e akullt. Që të shohin më mirë ujqit grabitqarë dhe likenet ushqyese në gjysmëerrësirë, sytë e tyre reflektojnë më shumë dritë blu gjatë dimrit. Kjo i jep dritës së dobët edhe një kalim shtesë përmes retinës, duke u mundësuar fotoreceptorëve të mbledhin më shumë informacion. Në këtë mënyrë, drerët përfitojnë një pamje deri në 1.000 herë më të ndritshme në muzg, por me një rezolucion dukshëm më të ulët, sikur të shikonin përmes një xhami të mjegulluar.

Si shumë gjitarë të tjerë, drerët kanë një shtresë reflektuese të dritës në sy, e cila ndodhet pas retinës dhe quhet tapetum lucidum. Megjithatë, asnjë gjitar tjetër i njohur nuk ka tapetum si ai i drerit të veriut, transmeton Telegrafi.

- YouTube www.youtube.com

Në një artikull të vitit 2022 për revistën The Conversation, oftalmologu Robert Fosbery e krahasoi këtë ndryshim natyror me rregullimin e presionit të gomave. Në kushte të ftohta, lëshohet pak ajër nga gomat për të rritur kapjen në akull. Në mënyrë të ngjashme, dreri “liron” lëng nga tapetumi i syrit për të përmirësuar shikimin në mjedisin përreth. Mekanizmat e saktë të këtij ndryshimi strukturor ende nuk janë plotësisht të njohur, por studiuesit besojnë se kanë lidhje me lëngjet brenda syrit.

Në vitin 2022, shkencëtarët krahasuan sytë e drerëve që kishin ngordhur gjatë verës me ata që kishin ngordhur në dimër. Gjetjet e tyre mbështesin idenë se zgjerimi i vazhdueshëm i bebëzës në dritë të dobët ndikon në ekuilibrin e lëngjeve të syrit, duke shkaktuar ndryshime strukturore në tapetum. Fatkeqësisht, studiuesit nuk patën mundësi të krahasojnë tapetumin e të njëjtit individ në të dyja stinët, ndaj mbetet ende e paqartë se çfarë e nxit saktësisht këtë ndryshim sezonal. Për ta zgjidhur këtë mister, mund të studiohen sytë e drerëve në vjeshtë dhe pranverë, për të parë se si kalojnë gradualisht nga nuancat verore në ato dimërore.

Për momentin, dihet me siguri se sytë e drerit arktik janë vërtet unikë. Kush e di, ndoshta edhe disa gjitarë të tjerë që jetojnë në kushte drite të dobët zhvillojnë adaptime të ngjashme, për t’u përshtatur me botën e errët që i rrethon… /Telegrafi/

Si ritmi i ecjes zbulon energjinë, qasjen ndaj jetës dhe potencialin personal

Disa njerëz vrapojnë si shigjetë, çajnë turmën me çantën të shtrënguar pas trupit dhe me shikimin ngulur te zebra e radhës. Të tjerë ecin ngadalë, me telefonin në dorë, me mendjen gjysmë këtu e gjysmë diku tjetër. Nëse qëndroni mjaftueshëm dhe vëzhgoni, do të vini re një model të çuditshëm. Ata që ecin shpejt dhe me siguri shpesh duken më të fokusuar, më vigjilentë, sikur dita t’u përkasë atyre. Shkencëtarët që merren me sjelljen thonë se kjo nuk është vetëm përshtypje. Shpejtësia e ecjes mund të zbulojë në heshtje mënyrën si mendoni, si punoni dhe madje se deri ku do të arrini. Dhe sapo ta vini re këtë, nuk mund të mos e shihni më.

Studiuesit prej vitesh regjistrojnë njerëz të panjohur në rrugë, qendra tregtare dhe korridore universitetesh, me kronometër në dorë. Nuk shikonin veshjet. Matnin hapat. Përsëritej vazhdimisht i njëjti trend. Njerëzit që ecin më shpejt se mesatarja më shpesh arrijnë rezultate më të mira në testet kognitive, raportojnë të ardhura më të larta, pozita më të mira pune dhe një ndjenjë më të fortë kontrolli mbi jetën e tyre.

Ecësit e shpejtë duken sikur janë gjithmonë me vonesë. Në realitet, shumë prej tyre thjesht lëvizin nëpër botë me një ndjenjë të lindur urgjence. Marrin vendime shpejt. Nuk e durojnë humbjen e kohës. Për ta, trotuaret bosh janë njësoj si korsitë e hapura në autostradë. Ritmi që shihni nga jashtë është shpesh pasqyrë e asaj që ndodh në mendjen e tyre.

Në një studim të njohur, shkencëtarët ndoqën për vite me radhë shpejtësinë e ecjes së të rriturve dhe më pas e krahasuan me kujtesën, vëmendjen dhe aftësinë për zgjidhjen e problemeve. Ata që natyrshëm ecnin më shpejt edhe në të dyzetat, më vonë tregonin rezultate më të mira kognitive. Studime të tjera, të përqendruara në jetën urbane, nxorën përfundime të ngjashme. Lagjet me shpejtësi më të lartë mesatare të ecjes shpesh kanë aktivitet ekonomik më të madh dhe punonjës më ambiciozë.

Mendoni për kolegun që gjithmonë arrin i pari në sallën e takimeve, jo sepse u nis më herët, por sepse nëpër zyrë lëviz sikur ka një mision. Ose për mikun që ju tërheq poshtë rrugës kur shkoni në koncert, flet, planifikon, kontrollon rrugën dhe ecën sikur koha për të ka pak më shumë vlerë. Pas atij tempit zakonisht qëndron një mendje që është tashmë një ose dy hapa përpara.

Ekspertët e sjelljes besojnë se shpejtësia e ecjes është pasqyrim fizik i ritmit mendor. Nëse truri juaj është vazhdimisht te dhjetë minutat e ardhshme, detyra tjetër apo biseda e radhës, trupi shpesh e ndjek atë ritëm. Ecësit e shpejtë janë më të orientuar drejt qëllimit dhe më pak tolerantë ndaj pengesave. Ata përpunojnë informacionin shpejt dhe muskujt mësohen ta ndjekin këtë tempo. Ecësit e ngadaltë nuk janë më pak të vlefshëm. Ata mund të mendojnë më thellë, të enden me mendje ose të mbartin lodhje, stres apo shqetësime shëndetësore që e ngadalësojnë hapin, transmeton Telegrafi.

Ekziston edhe një dimension shoqëror. Njerëzit që ndihen të vlerësuar dhe të angazhuar në punë shpesh lëvizin me më shumë qëllim, edhe mes aparatit të kafesë dhe tavolinës së punës. Ata që ndihen të bllokuar ose të anashkaluar shpesh ngadalësohen, pa e vënë re. Ecja bëhet një tregues i heshtur, publik, i asaj se si duket bota juaj e brendshme.

Nuk keni pse të shndërroheni në robot që ecën me nxitim. Por mund të stërvitni një hap pak më të shpejtë dhe më vendimtar si një ushtrim të vogël ditor për trurin. Filloni me një rrugë. Nga dera te transporti, nga parkingu te zyra, nga stacioni te shtëpia. Mateni një herë dhe ditën tjetër përpiquni ta shkurtoni kohën për gjysmë minute, thjesht duke zgjatur hapin dhe duke hequr ngadalësimin pa qëllim.

Ndërsa ecni, ngrini shikimin dhe zgjidhni një pikë përpara. Cepin tjetër, shtyllën, furrën e bukës. Ecni drejt asaj pike me ritëm të qartë dhe të njëtrajtshëm. Vini re si mprehet fokusi. Ky vendim i vogël fizik për të lëvizur me qëllim i dërgon një sinjal të qetë trurit se ju e drejtoni ditën, jo anasjelltas.

Në praktikë, ky përmirësim i ritmit është më pak çështje shpejtësie dhe më shumë dalje nga autopiloti. Shumica e njerëzve zvarriten kur shfletojnë, ëndërrojnë ose janë të rraskapitur. Provoni një rregull të thjeshtë. Gjatë një pjese të ditës, për shembull rrugës për në punë, pa telefon dhe me ecje pak më të shpejtë. Vëzhgoni çfarë ndodh në mendje. Shumë vërejnë se fillojnë të zgjidhin probleme të vogla, të mendojnë më qartë ose thjesht të ndihen më zgjuar.

Jini të butë me veten. Jo të gjithë mund, as duhet, të ecin me të njëjtin ritëm. Shëndeti, dhimbja, ankthi, klima dhe mjedisi luajnë rol të madh. Disa ditë janë plot energji, të tjera të rënda dhe kjo është krejt normale.

Një truk i dobishëm është të fokusoheni te qëndrueshmëria, jo te shpejtësia maksimale. Ndoshta nuk jeni më i shpejti në trotuar, por bëheni personi që rrallë ndalet në mes të rrugës ose endet pa drejtim. Dhe kjo ndryshon qëndrimin nga pasagjer pasiv në drejtues aktiv të ditës suaj.

Në një ditë të keqe, kur gjithçka ngadalësohet, provoni të kundërtën. Për pesë minuta ecni pak më shpejt dhe merrni frymë më thellë. Shpesh emocionet e ndjekin lëvizjen dhe bëhen më të lehta.

Siç thotë një studiues i sjelljes, kur vëzhgojmë shpejtësinë e ecjes, nuk masim vetëm muskujt. Masim mënyrën se si një person lëviz nëpër jetë, sa shpejt e kupton botën dhe vepron në të.

Shpejtësia e ecjes nuk është fat. Ajo është shenjë e gjendjes suaj aktuale, energjisë dhe fokusit. Ndryshime të vogla në ritëm mund të sjellin ndjenjë më të madhe kontrolli, mendime më të qarta dhe më shumë prani në përditshmëri. Ecësit më mbresëlënës nuk janë vetëm të shpejtë, por edhe të qetë, të vetëdijshëm dhe të sigurt për drejtimin ku shkojnë.

Rrallë mendojmë se si lëvizim mes vendeve. Jemi të fiksuar pas qëllimeve të mëdha dhe harrojmë kalimet e vogla që e përbëjnë ditën. Pikërisht këto ecje të vogla tregojnë nëse ndihemi si protagonisti i jetës sonë apo si dikush që thjesht kalon nëpër të.

Kur filloni t’i kushtoni vëmendje, gjithçka ndryshon. Ecësi i shpejtë në turmë ndoshta nuk është vetëm me nxitim. Ndoshta jeton në një botë ku koha ka vlerë dhe drejtim. Ecësi i ngadaltë mund të jetë i lodhur, i zhytur në mendime ose thellësisht i relaksuar. Në trotuarin e mbushur, suksesi dhe përpjekja kalojnë pranë njëri-tjetrit pa fjalë.

Të ecësh sot pak më shpejt se dje mund të jetë një rebelim i vogël kundër shpërqendrimit. Nuk do t’jua ndryshojë jetën brenda natës, por mund të bëjë që të vonoheni më pak, të anuloni më rrallë dhe të ndjeni një kënaqësi të qetë me mënyrën se si kaloni orët. Në kaosin e mëngjesit, kjo diferencë nuk është vetëm e dukshme - është ngjitëse. /Telegrafi/

Çfarë duhet dhe çfarë nuk duhet bërë kur dikush përjeton një krizë epileptike

Nëse në familje keni një person me diagnozën epilepsi, gjëja më e rëndësishme që duhet të dini është se kjo sëmundje, në një numër të madh rastesh, kontrollohet me sukses dhe se njerëzit me epilepsi mund të jetojnë një jetë të plotë, aktive dhe të aftë për punë.

Çfarë është epilepsia dhe pse ka kaq shumë paragjykime rreth saj

Epilepsia është një çrregullim kronik neurologjik, por nuk është as sëmundje mendore dhe as ngjitëse. Sipas World Health Organization, epilepsia është një sëmundje që në shumicën e rasteve mund të menaxhohet me terapi të rregullt, duke u mundësuar pacientëve një jetë funksionale dhe të pavarur.

Megjithatë, epilepsia shpesh shoqërohet me frikë, reagime të pasakta dhe stigma të rrënjosura thellë në shoqëri. Përveç vetë sëmundjes, personat që jetojnë me epilepsi përballen edhe me paragjykime që ua vështirësojnë jetën e përditshme. Pikërisht për këtë arsye, informimi i familjes është thelbësor. Kuptimi i saktë i sëmundjes ndikon drejtpërdrejt në cilësinë e jetës së pacientit dhe në mënyrën se si ai ndihet - i sigurt, i pranuar dhe i mbështetur.

A është çdo krizë epilepsi dhe a mund të punojnë normalisht personat me këtë diagnozë?

Është e rëndësishme të dihet se jo çdo krizë është epilepsi. Sipas International League Against Epilepsy, krizat epileptike shkaktohen nga aktiviteti elektrik i çrregulluar në tru, ndërsa ekzistojnë edhe kriza joepileptike, të cilat mund të jenë pasojë e rënies së sheqerit në gjak, problemeve kardiake apo traumave psikologjike. Për këtë arsye, diagnostikimi i saktë është vendimtar, ndërsa familja luan rol të rëndësishëm në vëzhgimin e simptomave dhe bashkëpunimin me mjekët.

Një nga keqkuptimet më të shpeshta është se personat me epilepsi nuk mund të punojnë ose se janë “të rrezikshëm” për rrethin. Kur krizat mbahen nën kontroll përmes respektimit të terapisë, shumica e njerëzve me epilepsi mund të punojnë normalisht, të krijojnë familje dhe të marrin pjesë në aktivitetet e përditshme. Disa profesione specifike, si shofer profesionist apo pilot, nuk rekomandohen, por kjo nuk do të thotë kufizim i përgjithshëm i jetës.

A preken emocionet dhe inteligjenca tek personat me epilepsi?

Epilepsia nuk ndikon automatikisht në inteligjencë apo stabilitet emocional. Shumica e personave me epilepsi nuk kanë çrregullime kognitive apo psikologjike. Ankthi dhe depresioni mund të shfaqen, por më shpesh si pasojë e frikës nga krizat dhe stigmës shoqërore, e jo vetë sëmundjes. Prandaj, mbështetja emocionale e familjes dhe mjedisit është po aq e rëndësishme sa edhe terapia mjekësore, transmeton Telegrafi.

Çfarë nuk duhet bërë kurrsesi gjatë një krize epileptike

Kur ndodh një krizë epileptike, reagimet e gabuara mund të jenë më të rrezikshme se vetë kriza. Epilepsy Foundation thekson se gjatë një krize nuk duhet:

• të frenoni personin,
• t’i fusni asgjë në gojë (sidomos jo gishtat),
• të përpiqeni t’i ndaloni konvulsionet.

Gjëja më e rëndësishme është të qëndroni të qetë, ta mbroni personin nga lëndimet, ta ktheni në pozicion anësor dhe të qëndroni pranë tij derisa kriza të përfundojë. Krizat zakonisht zgjasin pak dhe nuk janë të dhimbshme, megjithëse pas tyre personi mund të ndihet i lodhur, i hutuar ose të ketë dhimbje koke.

Drita e fortë dhe krizat: një mit i përhapur

Një tjetër mit i zakonshëm është se drita e fortë gjithmonë shkakton kriza. Në realitet, kjo vlen vetëm për një përqindje të vogël të personave me epilepsi fotosensitive, e cila përbën rreth 5 për qind të të gjitha rasteve. Shumica e personave me epilepsi nuk kanë asnjë reagim ndaj stimujve të dritës.

Sa i përket grave me epilepsi, shtatzënia është e mundur, por kërkon mbikëqyrje të shtuar mjekësore. Sot ekzistojnë terapi bashkëkohore që janë të sigurta si për nënën ashtu edhe për foshnjën, përmes planifikimit të kujdesshëm dhe bashkëpunimit mes neurologut dhe gjinekologut.

Epilepsia trajtohet me sukses - çfarë duhet mbajtur mend

Sipas të dhënave të National Institute of Neurological Disorders and Stroke, rreth 70 për qind e personave me epilepsi mund të jenë plotësisht pa kriza me terapinë e duhur. Për rastet kur medikamentet nuk japin rezultat, ekzistojnë alternativa të tjera, si ndërhyrjet kirurgjikale, stimulimi i nervit vagus dhe regjime të veçanta dietike.

Epilepsia prek miliona njerëz në mbarë botën, por dija, mirëkuptimi dhe mbështetja bëjnë një ndryshim të jashtëzakonshëm. Nëse në familjen tuaj ka një person me epilepsi, informimi i saktë nuk është vetëm ndihmë - është shenjë kujdesi, sigurie dhe dashurie. /Telegrafi/

Nëse dëshironi të dini ku qëndron sekreti i flokëve të mëndafshtë të japonezeve, së pari duhet të dini se për to kjo është më shumë se një rutinë bukurie

Në Japoni, kujdesi për flokët është më shumë sesa një pjesë e rutinës së bukurisë. Është një ritual i përshkuar nga respekti për trupin, vëmendja ndaj detajeve dhe ndjenja e harmonisë së brendshme. Kur një japoneze i kreh flokët, ajo e bën këtë ngadalë, sikur po u flet atyre. Në çdo lëvizje ka mirënjohje dhe kujdes. Kështu krijohet një marrëdhënie e veçantë, ku bukuria nuk është qëllim, por pasojë natyrale e përkujdesjes.

Flokët si pasqyrim i shpirtit

Në kulturën japoneze, flokët janë konsideruar gjithmonë më shumë sesa një zbukurim i thjeshtë. Ato janë vazhdim i shpirtit, simbol i vitalitetit dhe pastërtisë. Që në periudhën Heian (794–1192), flokët e gjatë e të zinj ishin simboli suprem i feminitetit. Gratë fisnike i linin flokët të rriteshin deri në dysheme dhe kujdesi për to zgjaste me orë të tëra: krehje me krehra druri, aplikim vajrash dhe tharje në puhizën e mëngjesit.

Tekstet e lashta thonë: “Bukuria e gruas fillon me shkëlqimin e flokëve të saj.” Flokët simbolizonin qetësinë, butësinë dhe ekuilibrin e brendshëm. Shumë gjëra kanë ndryshuar, janë shfaqur produkte moderne, sallone dhe pajisje, por filozofia ka mbetur e njëjtë: kujdes dhe vetëdije.

Filozofia e kujdesit japonez

Rregulli kryesor i sistemit japonez të bukurisë është përqendrimi te shkaqet, jo te pasojat. Nëse flokët humbin shkëlqimin, japonezet nuk nxitojnë të blejnë një maskë me “efekt të menjëhershëm”. Ato nisin nga gjëja më e rëndësishme - lëkura e kokës. Në Japoni thuhet: “Lëkura e kokës është toka, flokët janë kopshti. Nëse do lule të bukura, kujdesu për tokën.”

Prandaj kujdesi japonez për flokët bazohet në kujdesin ndaj lëkurës së kokës. Shampot zgjidhen jo vetëm sipas tipit të flokut, por edhe sipas gjendjes së lëkurës së kokës: a ka nevojë për pastrim të butë, hidratim, freskim në verë apo ushqim në dimër. Produktet janë të buta, pa surfaktantë agresivë dhe shpesh përmbajnë ekstrakte bimore dhe aminoacide.

Japonezet përdorin dy shampo: një për pastrim dhe një për rigjenerim. Pas kësaj, gjithmonë masazhojnë lëkurën e kokës. Ky gjest jo vetëm që stimulon rritjen e flokëve, por ndihmon edhe në relaksim, uljen e tensionit dhe përmirësimin e qarkullimit të gjakut. Flokët e bukur janë të lidhur ngushtë me gjendjen mendore, transmeton Telagrafi.

Traditat historike

Në të kaluarën, për kujdes përdoreshin vajra natyralë, më së shpeshti vaji i kamelies. Ai u jepte flokëve volum, elasticitet dhe atë “shkëlqim japonez” karakteristik. Gratë e aplikonin në gjatësinë e flokëve, i krehin me kujdes me krehra prej shkoze dhe më pas i gërshetonin flokët për ta shpërndarë vajin në mënyrë të njëtrajtshme. Këta krehra trashëgoheshin brez pas brezi. Çdo grua kishte të vetin: të ngrohtë në prekje, të lëmuar nga koha, me aromë druri dhe një pikë të vajit të preferuar.

Rituali i krehjes së flokëve konsiderohej meditativ. Gruaja ulej para pasqyrës, kalonte krehërin nëpër flokë dhe me çdo lëvizje çlirohej nga ankthi, hidhërimi dhe lodhja. Kështu, flokët bëheshin jo vetëm pjesë e pamjes së saj, por edhe ruajtës të paqes së brendshme.

Ritualet moderne: hap pas hapi

Sot, kujdesi japonez ka ruajtur të njëjtën ide, por është bërë më i avancuar teknologjikisht.

Ja si duket një rutinë tipike e kujdesit për një japoneze moderne:

1.Masazh i lëkurës së kokës para larjes. Disa minuta lëvizje të buta me gishta ose me furçë speciale nxisin qarkullimin dhe ndihmojnë në largimin e papastërtive.

2.Pastrimi i dyfishtë. Shampo e parë shpërndan butësisht sebumin dhe mbetjet e produkteve të stilimit. E dyta është shampo rigjeneruese me keratinë, aminoacide dhe ekstrakte bimore.

3.Maskë ose balsam. Në Japoni, balsami nuk është formalitet, por pjesë e domosdoshme e ritualit. Lihet në flokë të paktën 3-5 minuta që përbërësit aktivë të depërtojnë në strukturën e flokut.

4.Shpëlarje me ujë të ftohtë. Ndihmon në mbylljen e kutikulës dhe i bën flokët më të lëmuar. Për japonezet, ky është një hap rutinë, si larja e fytyrës në mëngjes.

5.Vaj në maja. Zakonisht disa pika vaj tsubaki ose argani për mbrojtje nga tharja dhe për shkëlqim.

6.Tharje e kujdesshme. Flokët thithen me peshqir, nuk fërkohen. Më pas thahen me tharëse në temperaturë mesatare, duke drejtuar ajrin nga lart-poshtë.

Ndërsa në Evropë salloni është vendi ku priten flokët, në Japoni sallonet shpesh specializohen në kujdesin e flokëve. Kujdesi për lëkurën e kokës është një nga ritualet më të kërkuara. Trajtimi përfshin: pastrim të thellë, masazh të butë, aplikim serumesh dhe vajrash, aromaterapi dhe ndonjëherë edhe një “çaj përmbyllës”, një filxhan çaji matcha pas trajtimit.

Përbërës natyralë dhe sekretet e flokëve japonezë

Kujdesi japonez për flokët është i paimagjinueshëm pa përbërës natyralë që trashëgohen brez pas brezi. Çdo produkt nuk është thjesht kimi, por koncentrat i natyrës, kujdesit dhe traditës.

Vaji i kamelies. Simboli thelbësor i kujdesit japonez. Aplikohet në maja ose në gjithë gjatësinë pas larjes për hidratim, forcim dhe shkëlqim. Shpesh masazhohet në lëkurën e kokës para gjumit për të përmirësuar qarkullimin dhe përshpejtuar rritjen.

Uji i orizit. Përdoret për shpëlarje ose shtohet në shampo. I pasur me aminoacide, forcon strukturën e flokut dhe e bën atë të lëmuar e elastik. Kjo praktikë daton që nga kohët e lashta.

Ekstrakte bimore dhe frutash. Produktet japoneze shpesh përmbajnë ekstrakte sakure, çaji jeshil, pjeshke dhe algash deti. Çdo përbërës ka funksionin e vet: ushqen, mbron nga rrezet UV, jep butësi dhe aromë. Formulat e buta, pa sulfate agresive, ruajnë ekuilibrin natyror të flokëve.

Zakonet e përditshme të grave japoneze

Japonezet nuk nxitojnë, çdo hap është i menduar me kujdes.

Krehja para larjes. Para kontaktit me ujin, flokët krehën me kujdes për të hequr papastërtitë dhe për të shpërndarë vajrat natyralë.

Krehra prej druri. Shpesh prej shkoze, me dhëmbë të lëmuar, nuk elektrizojnë flokët dhe nuk dëmtojnë majat.

Shpeshtësia e larjes. Është e rrallë që flokët të lahen çdo ditë; zakonisht 1-2 herë në javë, më shpesh në verë, më rrallë në dimër për të ruajtur lagështinë.

Masazhi i kokës. Disa minuta masazh me vajra ose serum është pjesë thelbësore e ritualit të mbrëmjes.

Mbrojtje nga nxehtësia. Edhe kur përdorin tharëse apo mjete stilimi, japonezet përdorin mbrojtje termike.

Rituale të vogla bukurie. Kujdes për furçat, spërkatës aromatikë dhe kontroll i lagështisë së ajrit në ambient.

Çdo ditë është një ritual i vogël që krijon flokë të shëndetshëm dhe paqe të brendshme.

Kujdesi për flokët në Japoni nuk është ndjekje mode apo trendesh. Është art që lidh trupin me shpirtin. Flokët e bukur janë rezultat i vëmendjes, kujdesit dhe respektit për veten. /Telegrafi/

Nëse dikush po vlerëson nëse mund t’ju mbajë nën kontroll, do të shqiptojë njërën nga këto 7 fjali që në 5 minutat e para, për të testuar nëse mund t’ju manipulojë

Shumica e manipuluesve nuk e nisin veprimin me taktika të dukshme. Ata fillojnë qetë, butë, në mënyrë subtile. Thonë gjëra të vogla, të llogaritura, jo për t’ju kontrolluar menjëherë, por për të parë nëse munden. Në psikologji kjo quhet testim i kufijve.

Nëse dikush po përpiqet të vlerësojë nëse mund t’ju manipulojë, shpesh do të thotë njërën nga këto fjali që në fillim, ndonjëherë që në pesë minutat e para pasi ju njeh.

Le t’i zbërthejmë një nga një.

1. “Je shumë e relaksuar – është çliruese”

Kjo tingëllon si lavdërim. Por ndonjëherë është mbledhje informacioni e maskuar si kompliment. Manipuluesit duan të dinë nëse:

shmangni konfliktet,

pranoni gjëra vetëm për të ruajtur paqen,

jeni tipi që thotë “është në rregull” edhe kur nuk është.

Psikologjikisht, kjo fjali funksionon si provë. Nëse përgjigjeni me “Po, jam mjaft e relaksuar”, ata e interpretojnë si dritë jeshile, sepse njerëzit që identifikohen si “të qetë” shpesh janë ata që shfrytëzohen në marrëdhënie. Një person i shëndetshëm e vlerëson qetësinë tuaj; manipuluesi e teston atë.

2. “E dija që do ta kuptoje”

Një tjetër fjali që duket e ngrohtë. Dëgjoni me kujdes, kjo fjali shpesh thuhet para se manipuluesi t’ju thotë diçka paksa të papërshtatshme, ndërhyrëse ose që ju ngarkon me faj. Është një kurth. Ai e programon paraprakisht reagimin tuaj dhe ju paraqet si “atë që kupton”, për të parë nëse do të:

• thithni barrën e tij emocionale,
• zhvendosni kufijtë tuaj,
• ose kërkoni falje për sjellje që normalisht nuk do ta bënit.

Nëse buzëqeshni dhe e siguroni, ata mësojnë diçka të rëndësishme: ju jeni dikush mbi të cilin mund të mbështeten pa dhënë asgjë në këmbim. Ky është zbulim emocional.

3. “Mos u shqetëso, mund të thuash po më vonë”

Ky është skicimi i një faji të ardhshëm. Manipuluesit përdorin presionin e shtyrë për të:

• testuar rezistencën tuaj,
• vlerësuar tolerancën,
• dhe parë nëse do të dorëzoheni më vonë, kur të viheni në qoshe.

Ata ju fusin në ndjenjën e detyrimit. “Thuaj po më vonë” krijon në heshtje një kontratë psikologjike edhe pse nuk keni rënë dakord për asgjë. Njerëzit me kufij të fortë reagojnë qartë në moment. Ata me kufij porozë shpesh heshtin, dhe heshtja kthehet në pëlqim. Manipuluesit e vëzhgojnë këtë me kujdes, transmeton Telegrafi.

4. “Shumica e njerëzve nuk më kuptojnë, por ti je ndryshe”

Kjo është lajka emocionale e mbështjellë me izolim. Është një nga testet më të vjetra të manipulimit sepse shërben për dy qëllime:

• Ju bën të ndiheni të zgjedhur, duke rritur investimin emocional.
• Shikon nëse do ta kafshoni karremin.

Nëse thoni “Jo, vërtet të kuptoj”, manipuluesi e interpreton si hapje për shfrytëzim emocional në të ardhmen. Nëse dikush jua thotë këtë brenda orëve apo ditëve të para që ju njeh, bëhuni të kujdesshëm. Marrëdhëniet e shëndetshme kërkojnë kohë. Marrëdhëniet manipuluese përpiqen ta përshpejtojnë afërsinë, sepse shpejtësia u jep avantazh. Ekziston një thënie: “Kujdes nga ata që nxitojnë me afërsinë; ata kanë frikë nga ajo që koha mund të zbulojë.”

5. “Nuk të pengon të më ndihmosh me këtë, apo jo?”

Vini re atë fjalën e vogël: apo jo? Ajo e shndërron kërkesën në pritshmëri. Po ashtu teston nëse do të:

• vini nevojat e tyre para tuajave,
• injoroni agjendën tuaj,
• ose merrni përsipër përgjegjësi që nuk janë tuajat.

Njerëzit me prirje manipuluese e përdorin këtë fjali sepse është test kufijsh i maskuar si mirësjellje. Nëse hezitoni, do t’ju shtyjnë. Nëse pranoni menjëherë, herën tjetër do të shtyjnë më fort. Në psikologji kjo quhet ofertë për pajtueshmëri. Qëllimi nuk është ndihma – por informacioni: sa nga vetja jeni gati të sakrifikoni për të mos i zhgënjyer.

6. “Mendova se ishe ndryshe”

Ky është sinjali i parë i detyrimit emocional. Manipuluesit e përdorin këtë fjali kur thoni “jo”, kundërshtoni ose rezistoni, qoftë edhe pak.

Ajo që testojnë është e thjeshtë: a thyheni kur dikush shpreh zhgënjim ndaj jush?
Kjo fjali është projektuar qëllimisht për të shkaktuar faj, dyshim ndaj vetes ose frikën se do të perceptoheni si “të vështirë”. Shumë njerëz, sidomos ata që janë rritur duke u përshtatur për t’i kënaqur të tjerët, e dëgjojnë këtë dhe instinktivisht përpiqen ta rregullojnë situatën: “Jo, prit, nuk e kisha ashtu”. Pikërisht këtë kërkon manipuluesi.

7. “Qetësohu, po bëja shaka”

Ky është manipulim i maskuar si humor. Mesazhi i vërtetë nuk është në shaka, por në tërheqje. Ja si funksionon testi:

• Thonë diçka të mprehtë – fyerje, provokim, mungesë respekti e maskuar si shaka.
• E vëzhgojnë me kujdes reagimin tuaj.
• Nëse reagoni, fshihen pas “po bëja shaka”.
• Nëse qeshni ose heshtni, ju shënojnë si dikë që toleron mungesën e respektit.

Psikologët e quajnë këtë testim me provokim. Ai zbulon çfarë jeni të gatshëm të lejoni dhe u jep mbulesë për sjellje edhe më të këqija më vonë: “Nëse e përballove këtë, do të përballosh edhe më shumë.”

Në realitet, humori nuk është problemi. Problemi është manipulim psikologjik që vjen pas tij. Njerëzit e shëndetshëm përshtaten. Manipuluesit e dyfishojnë presionin.

Si të reagoni kur dalloni njërën nga këto fraza

Manipuluesi nuk investon thellë te dikush me kufij të fortë, për ta kjo është joefikase. Prandaj ata testojnë herët, ndonjëherë që në pak minuta, sepse duan të dinë: “A je dikush që mund të shtyhet?” Dhe çdo veprim i juaji bëhet të dhënë. Nuk ju duhet konfrontim, por qartësi dhe disa fjali të sakta. Ja disa përgjigje të thjeshta dhe psikologjikisht të forta:

• Për “Je shumë e relaksuar – është freskuese” përgjigjja e duhur është: “Faleminderit. Jam e qetë, por kam edhe kufij të qartë.”
• Për “E dija që do ta kuptoje” përgjigjja e duhur është: “Mund të ma thuash, por unë do të vendos si ndihem për këtë.”
• Për “Mund të thuash po më vonë” përgjigjja e duhur është: “Nuk do të angazhohem për asgjë derisa të jem gati.”
• Për “Ti je ndryshe nga të gjithë” përgjigjja e duhur është: “E vlerësoj, por le t’i japim kohë që të njihemi.”
• Për “Nuk të pengon të më ndihmosh, apo jo?” përgjigjja e duhur është: “Ndoshta po. Çfarë po kërkon saktësisht?”
• Për “Mendova se ishe ndryshe” përgjigjja e duhur është: “Jam ndryshe. Dhe kam të drejtë të them jo.”
• Për “Qetësohu, po bëja shaka” përgjigjja e duhur është: “Nëse është shaka, duhet të ndihet vërtet si e tillë.”

Secila prej këtyre përgjigjeve dërgon mesazhin: “E shoh çfarë po bën - dhe nuk jam dikush që testohet.” Kur manipuluesi e kupton këtë, zakonisht tërhiqet shpejt. Kur mësoni t’i njihni këto teste, manipulimi bëhet pothuajse i pamundur. /Telegrafi/

Nëse preferoni zgjidhje të shpejta, efektive dhe estetikisht të rafinuara, ky mikro-trend është gjithçka që ju nevojitet

Veshja dimërore, sidomos kur temperaturat bien nën zero, shpesh është një sfidë. Instinkti i mbijetesës na shtyn drejt xhupave më të trashë dhe parkave oversize, por për dashamirët e vërtetë të modës, kjo nuk është gjithmonë një zgjedhje e pranueshme. Kërkohen pjesë që ofrojnë ngrohtësi dhe mbrojtje, por që ruajnë elegancën dhe e bëjnë pamjen të duket e menduar mirë. Pikërisht këtu hyjnë në lojë bandanat prej leshi.

Nëse ju duhet frymëzim se si ta kombinoni këtë aksesor, Dakota Johnson sapo mbajti një leksion stili në rrugët e New York-ut. Këtë javë, aktorja u pa duke shëtitur në Manhattan gjatë një prej ditëve më të ftohta të sezonit. Pavarësisht temperaturave të ulëta, pamja e saj mbeti e paprekur. Sekreti qëndronte te stilizimi: një pallto ulliri me prerje klasike, xhinse të thjeshta dhe një bandanë leshi ngjyrë kafe, e lidhur poshtë mjekrës si një kapuç i improvizuar.

Ansambli minimalist i plotësuar me balerina lëkure The Row dhe çantën e re Valentino Panthea, fitoi menjëherë sofistikim falë këtij detaji të butë dhe funksional, transmeton Telegrafi.

Bandanat prej leshi, përkundrazi, strukturojnë pamjen, theksojnë fytyrën dhe e mbajnë veshjen elegante.

Ngjyra e kuqe është zgjedhje ideale për një akcent vizual të fortë, ndërsa e verdha e zbehtë duket jashtëzakonisht e freskët edhe në ditët më gri. Për ata që duan ta çojnë këtë trend në nivel luksi, modelet e thurura me dorë nga marka si Celine ofrojnë një prekje të shtuar elegance dhe finesë.

Pra, nëse shallet e mëdhenj ju duken të rëndë dhe të papërshtatshëm, bandana prej leshi është alternativa elegante që po dominon dimrin. /Telegrafi/

Injeksionet me kortizon janë injeksione që mund të ndihmojnë në lehtësimin e dhimbjes, ënjtjes dhe acarimit në një zonë specifike të trupit tuaj

Dr. Besim Demolli
Specialist i reumatologjisë
Tel. +38344727068

Ato më shpesh injektohen në nyje - siç janë kyçi i këmbës, bërryli, kërdhokullat, gjuri, shpatulla, shtylla kurrizore ose kyçi i dorës. Edhe nyjet e vogla në duar ose këmbë mund të përfitojnë nga injeksionet me kortizon.

Çfarë janë injeksionet e kortizonit?

Injeksionet e kortizonit janë një term tjetër për injeksionet steroide, pasi kortizoni është një lloj kortikosteroidi. Ekzistojnë shumë lloje të ndryshme të injeksioneve steroide që mund të përdoren për shumë arsye të ndryshme. Në përgjithësi, injeksionet e kortizonit përdoren për lehtësimin e gjendjeve të dhimbshme që lidhen me diçka që shkon keq në sistemin muskuloskeletor, qoftë në një nyje, një tendin, një muskul apo në shpinë.

Për cilat gjendje përdoren injeksionet e kortizonit?

Injeksionet e kortizonit, të quajtura edhe injeksione steroide, përdoren për të trajtuar gjendjet në të cilat ka dhimbje që lidhet me inflamacionin, qoftë në një nyje të madhe si gjuri ose shpatulla apo në nyje më të vogla si në dorë ose kyçin e këmbës.

Ato gjithashtu mund të përdoren për gjendje të dhimbshme dhe inflamatore nga një hernie diskale në shpinë, qoftë në pjesën lumbale të shtyllës kurrizore (pjesa e poshtme e shpinës), pjesën cervicale të shtyllës kurrizore (qafë) ose në pjesëntorakale (pjesa e mesme e shpinës).

Injeksionet e kortizonit mund të përdoren gjithashtu rreth nyjeve në shpinë të njohura si nyje "facete" për të qetësuar inflamacionin dhe për të zvogëluar dhimbjen e shpinës ose qafës që shoqërohet me të. Injeksionet e kortizonit mund të përdoren gjithashtu për ruptura të vogla, të pjesshme në muskuj ose tendine për të ndihmuar në uljen e dhimbjes dhe për të lehtësuar rehabilitimin më të mirë gjatë terapisë fizike. Kjo mund të bëhet për dëmtimet e manzhetës rrotulluese të shpatullave, për problemet e meniskut dhe gjendje të tjera që lidhen me gjurin, ose për çdo lloj artriti.

Ato mund të përdoren gjithashtu për të qetësuar nervat e inflamuar, siç është nervi ulnar në rastet e sindromës së tunelit kubital.

Si funksionojnë injeksionet e kortizonit?

Kortizoni funksionon duke ulur përgjigjen inflamatore në nyje, muskul ose pjesë tjetër të trupit në të cilën injektohet. Zakonisht, sa herë që ka inflamacion, ka edhe një përgjigje të konsiderueshme ndaj dhimbjes. Prandaj, nëse mund ta ulim inflamacionin, zakonisht mund të ulim një pjesë të dhimbjes. Megjithatë, injeksionet e kortizonit në të vërtetë nuk përmbajnë asnjë lloj veti shëruese - qëllimi i tyre është të lehtësojnë dhimbjen në mënyrë që ju të mund të merrni pjesë në rehabilitim më efektivisht, siç është terapia fizike, e cila është mënyra se si ndodh shërimi aktual. Në varësi të pjesës së trupit që trajtohet, mjeku juaj mund të përdorë udhëzime me imazhe, të tilla si ultratinguj ose rreze X, për të drejtuar injeksionin.

Cilat janë përfitimet e injeksioneve me kortizon?

Përfitimi kryesor i një injeksioni me kortizon është se zvogëlon përgjigjen inflamatore të një dëmtimi akut ose kronik. Kjo nga ana tjetër rrit kontrollin e dhimbjes, gjë që do t'ju ndihmojë të rehabilitoni dëmtimin. Për shembull, mund t'ju ndihmojë të përkulni më tej gjurin e dëmtuar ose të rrotulloni shpatullën tuaj në një gamë më të gjerë lëvizjesh pavarësisht problemit të dhimbshëm që duhet të shërohet. Të qenit në gjendje të zgjeroni gamën tuaj të lëvizjes për terapi fizike ose ushtrime të kryera në shtëpi do të ndihmojë në rehabilitimin e dëmtimit më mirë dhe më shpejt.

Si ta di nëse kam nevojë për një injeksion me kortizon?

Nëse tashmë po kaloni terapi fizike, ose nëse keni pasur dhimbje të vazhdueshme për një kohë të caktuar (zakonisht të paktën disa javë), dhe dhimbja nuk po përmirësohet me kujdes konservativ siç është akulli, nxehtësia ose ilaçet anti-inflamatore, atëherë zakonisht mund të rekomandohet një lloj injeksioni me kortizon. Megjithatë, kjo varet nga diagnoza.

A janë të dhimbshme injeksionet me kortizon?

Injeksionet me kortizon ndonjëherë mund të jenë të dhimbshme, varësisht nga pjesa e trupit që jepen. Por lajmi i mirë është se mjekët reumatolog kanë përvojë në zvogëlimin e çdo dhimbjeje nga vetë injeksioni duke përdorur gjilpëra më të vogla dhe duke përdorur anestezi lokale. Ndonjëherë mund të ketë pak dhimbje të shoqëruara me një injeksion kortizoni pas një rritjeje fillestare të përgjigjes inflamatore, por pas rreth 24 orësh inflamacioni përmirësohet vërtet. Në përgjithësi, shumica e njerëzve i tolerojnë injeksionet e kortizonit shumë mirë.

A ka ndonjë kufizim pas një injeksioni kortizoni?

Mund të ketë disa kufizime, varësisht nga vendi ku po merrni injeksionin. Zakonisht, këto kufizime nënkuptojnë shmangien e aktivitetit ekstrem ose ushtrimeve ekstreme, jo aktiviteteve themelore siç është shkuarja në dyqan ose kryerja e punëve të shtëpisë.

Për injeksionet me kortizon në pjesë të tjera të trupit, kufizimet zakonisht janë për një periudhë kohore shumë më të shkurtër. E gjitha varet nga dëmtimi specifik që po trajtohet, kur duam që pacienti të rikthehet në fizioterapi dhe sa shpejt duam që pacienti të rikthehet në aktivitetet sportive.

Sa zgjat një injeksion me kortizon?

Kohëzgjatja e lehtësimit të dhimbjes pas një injeksioni me kortizon varet nga gjendja që trajtohet, sa kohë ka qenë e pranishme dhe cila pjesë e trupit po injektohet. Nëse një injeksion me kortizon funksionon për pacientin, ajo mund të zgjasë të paktën 3 deri në 6 muaj, dhe ndonjëherë edhe më gjatë. Nëse nuk zgjat aq shumë, mund të ketë probleme të tjera themelore që mund të kenë nevojë për trajtime të tjera, ose edhe trajtime më të avancuara, siç janë procedurat kirurgjikale. Por për rastet në të cilat injeksionet me kortizon funksionojnë, ato duhet të zgjasin për një periudhë 3 deri në 6 muaj.

Me diagnozën e saktë, dhe nëse një injeksion me kortizon përdoret për arsyet e duhura, ndonjëherë e tëra që i duhet një pacienti është një injeksion me kortizon për të kaluar dhimbjen akute, dhe lehtësimi më i gjatë i dhimbjes do të vijë nga rritja graduale e nivelit të aktivitetit dhe rehabilitimi i zonës së dëmtuar. Herë pas here, një injeksion i dytë me kortizon mund të jetë efektiv për të ndaluar çdo problem të përsëritur të dhimbjes ndërsa dëmtimi po shërohet.

Siç u përmend më parë, ndonjëherë një injeksion me kortizon mund të shkaktojë një rritje fillestare të dhimbjes për më së shumti rreth 24 orë. Kjo mund të ndodhë nëse trupi rrit shkurtimisht përgjigjen e tij inflamatore përpara se ta ulë ndjeshëm inflamacionin në përgjigje të kortizonit. Varet nga personi dhe pjesa e prekur e trupit. Por nëse dhimbja fillestare shfaqet pas një injeksioni me kortizon, zakonisht nuk zgjat shumë.

Cilat janë efektet anësore të një injeksioni me kortizon?

Efektet anësore për një injeksion me kortizon zakonisht lidhen me vetë steroidin (përbërësi kryesor) dhe jo me agjentë të tjerë që mund të jenë në injeksion. Efektet anësore të mundshme janë të njëjta me ato të ilaçeve orale me steroide. Efektet anësore serioze janë të rralla, por efektet anësore të zakonshme, të vogla përfshijnë pagjumësinë ose skuqjen e fytyrës.

Efektet anësore të zakonshme

Steroidet mund të shkaktojnë pagjumësi, e cila zakonisht shihet më shpesh tek pacientët rreth moshës 65 vjeç e lart. Pagjumësia nga një injeksion me kortizon mund të zgjasë nga 1 deri në 3 ditë. Një efekt tjetër anësor i mundshëm është një ndjenjë e shtuar e "skuqjes" në fytyrë për disa ditë, varësisht nga doza e steroidit të dhënë. Kjo nuk u ndodh të gjithëve, por mund të ndodhë herë pas here.

Tek njerëzit me diabet, kortizoni do të rrisë sheqerin në gjak, kështu që duhet të ketë plane për ta menaxhuar këtë - veçanërisht tek pacientët që përdorin insulinë. Zakonisht nuk është e rrezikshme sepse ky efekt është zakonisht për një periudhë relativisht të shkurtër, por nëse sheqernat në gjak të dikujt nuk menaxhohen mirë dhe zakonisht janë shumë të larta, pacienti mund të duhet të presë për të marrë një injeksion kortizoni derisa sheqernat në gjak të kontrollohen më mirë.

Efektet anësore të rralla dhe serioze

lNjë efekt anësor i rrallë por beninj i steroideve është lemza. Ne kemi mënyra për ta trajtuar këtë efekt anësor, ose si alternativë, lemza mund të lejohet të vazhdojë gjatë një periudhe shumë të shkurtër kohore.

lNjë pasojë e rrallë dhe më serioze - veçanërisht nëse merrni një dozë shumë të lartë steroidesh ose keni marrë një regjim të zgjatur steroidesh - është se steroidet mund të zvogëlojnë dendësinë e kockave me kalimin e kohës. Kjo është diçka që duhet të diskutohet me mjekun tuaj nëse merrni injeksione kortizoni më shumë se një ose dy herë. Zakonisht, ky efekt anësor mund të ndodhë kur njerëzit marrin injeksione kortizoni çdo muaj, ose ndryshe shumë shpesh dhe për një periudhë të vazhdueshme kohore.

lNjë tjetër pasojë e rrallë, por shumë serioze e marrjes së një doze shumë të lartë ose shumë injeksioneve të kortizonit është supresioni i gjëndrave mbiveshkore. Kjo do të ndodhte edhe me steroidet oralë, kështu që ky është një fakt shumë i njohur për të cilin shumica e mjekëve do t'ju këshillojnë.

Kur është një injeksion me kortizon një mundësi ideale trajtimi?

Ka disa raste në të cilat injeksionet me kortizon mund të kenë rezultate shumë optimale. Dy raste që shpesh mund të kenë rezultate optimale përfshijnë bursitin - inflamacionin e një burse (një qese e mbyllur, e mbushur me lëng që vepron si një jastëk dhe sipërfaqe rrëshqitëse për të zvogëluar fërkimin midis indeve në trup) - ose inflamacionin e lehtë të kyçeve nga një formë më e lehtë e artritit, ose nga një dëmtim i lehtë i tendinit ose muskujve.

Disa gjendje të shtyllës kurrizore gjithashtu mund të kenë rezultate optimale nga injeksionet me kortizon nëse pacienti ka dhimbje të konsiderueshme, por ata gjithashtu po bëjnë terapi të përshtatshme fizike dhe një program ushtrimesh në shtëpi. Për shembull, gjendje të tilla si hernia diskale: Kjo gjendje mund të mos jetë aq e keqe sa të kërkojë ndërhyrje kirurgjikale, por prapëseprapë krijon një ndjesi të dhimbshme që pengon aktivitetin bazë dhe ushtrimet bazë. Një injeksion me kortizon në raste të tilla mund të ketë një rezultat shumë optimal kur shoqërohet me terapi fizike më pas për të parandaluar që pacienti të ketë një situatë kirurgjikale më vonë.

Kush nuk duhet të marrë një injeksion me kortizon?

Injeksionet me kortizon nuk do të rekomandoheshin për njerëzit me gjendje të caktuara, duke përfshirë një infeksion aktual, një frakturë të kohëve të fundit të kockave, një ndërhyrje kirurgjikale të planifikuar në të ardhmen e afërt ose gjendje kurrizore që shkaktojnë neuropati. Në përgjithësi, ne nuk rekomandojmë injeksione me kortizon kur dikush ka pasur një frakturë të kohëve të fundit në ndonjë kockë. Injeksionet me kortizon në atë zonë mund të zvogëlojnë shërimin e frakturës.

Para se të kryeni ndërhyrje kirurgjikale në një zonë specifike të trupit, mund të rekomandojmë që të mos bëni një injeksion me kortizon brenda një periudhe tremujore para operacionit. Meqenëse kortizoni zvogëlon inflamacionin, ai mund të ndikojë negativisht në rezultatet e operacionit dhe shërimin e plagëve, veçanërisht për një zëvendësim të gjurit ose të legenit.

Një arsye tjetër për të mos marrë një injeksion me kortizon është nëse keni një dëmtim shumë serioz në shpinë që shkakton mpirje ose dobësi shumë të konsiderueshme. Në këtë rast, mund të shtyjmë të bëjmë një injeksion kortizoni sepse nuk duam t'i maskojmë këto simptoma nga përkeqësimi, gjë që mund të kërkojë një zgjidhje kirurgjikale për problemin. Sa herë që ndodh diçka më serioze dhe ne duam ta monitorojmë atë dhe të sigurohemi që simptomat nuk po përkeqësohen, mund të mos duam të bëjmë një injeksion kortizoni, sepse ndërsa kjo do të zvogëlonte dhimbjen tuaj, mund të fshehë gjëra të tjera serioze që ndodhin në trup. Kjo ka të ngjarë të ndodhë në rastet kur ne tashmë kemi imazhe të plota diagnostikuese që përfshihen në një diagnozë të plotë që tregon një problem serioz që ne duam të monitorojmë.

Sa shpesh mund të merrni injeksione kortizoni?

Ne rekomandojmë që injeksionet e kortizonit të mos bëhen më shpesh se një periudhë kohore prej 3 deri në 6 muajsh, pavarësisht se në cilën pjesë të trupit pacienti po i merr ato.

Ndonjëherë mund t'i japim injeksionet pak më afër njëra-tjetrës nëse mendojmë se situata e kërkon këtë, dhe nëse nuk mendojmë se do të bëhet një problem kronik dhe thjesht duhet ta trajtojmë dhimbjen në mënyrë akute. Në këto situata, mund të japim një injeksion të dytë kortizoni katër deri në gjashtë javë pas injeksionit të parë. Por në përgjithësi, problemet me injeksionet e kortizonit mund të ndodhin nëse i merrni ato për një periudhë më të gjatë kohore. /Telegrafi/

9 shenja psikologjike që zbulojnë shtirjen e pasurisë dhe pakënaqësinë e brendshme

A ju ka ndodhur ndonjëherë ajo ndjesi e pakëndshme kur dikush përpiqet tepër të lërë përshtypje? Sikur biseda të mos rrjedhë natyrshëm, por të kthehet vazhdimisht te paratë, luksi dhe “suksesi”. Kjo ndjenjë parehatie nuk është rastësi.

Psikologjia shpjegon se truri ynë e dallon shumë shpejt mospërputhjen mes asaj që dikush thotë dhe asaj që realisht jeton.

Shumë njerëz fillojnë të merren me këtë temë pas një gabimi personal financiar, duke u përpjekur të impresionojnë njerëzit e gabuar me “njohuritë” e tyre financiare. Dhe atëherë shumica mëson një mësim të rëndësishëm, dallimi mes pasurisë reale dhe shtirjes shihet shumë më qartë sesa mendohet.

Pse njerëzit shtiren si të pasur?

Sipas Dr. Jessica Tracy, profesoreshë e psikologjisë në Universitetin e British Columbia, nevoja për t’u dukur më i pasur sesa je nuk lidhet me paratë, por me identitetin dhe vetëvlerësimin.

– Kur njerëzit nuk janë të sigurt për vlerën e tyre personale, ata shpesh mbështeten te simbolet e dukshme të statusit për të kompensuar ndjesinë e brendshme të mungesës së vlerës, shpjegon Dr. Tracy. Këto përpjekje shpesh duken të pabesueshme, sidomos në sytë e atyre që kanë stabilitet të vërtetë financiar.

Një mendim të ngjashëm ndan edhe Dr. Tim Kasser, profesor i psikologjisë në Universitetin e Rochester-it dhe një nga studiuesit më të njohur në botë të materializmit.

– Njerëzit e fiksuar pas dukjes së pasurisë janë shpesh nën stres më të madh dhe ndjenjë zbrazëtie. Ndryshe nga ta, ata që janë vërtet të pasur rrallë ndiejnë nevojën ta dëshmojnë këtë para të tjerëve, thekson Dr. Kasser.

Pikërisht për këtë arsye ekzistojnë modele sjelljeje që e zbulojnë shumë shpejt dikë që vetëm përpiqet të duket i pasur, transmeton Telegrafi.

shutterstock

1. Fut vazhdimisht paratë në biseda krejtësisht të palidhura

Do ta vini re se disa njerëz çdo temë e kthejnë në mburrje financiare. Flisni për motin, e ata përmendin menjëherë “vilën buzë detit ku gjithmonë ka diell”. Përmendni futbollin e fëmijëve, e ata nisin historinë e trajnerit privat që kushton më shumë se kësti i kredisë së dikujt.

Njerëzit që janë realisht të sigurt financiarisht rrallë kanë nevojë për këtë. Ata nuk kanë çfarë t’i dëshmojnë askujt. Kur ke stabilitet, nuk ndien nevojën ta theksosh vazhdimisht, njësoj si njerëzit e gjatë që s’kanë pse të thonë vazhdimisht se arrijnë raftin e sipërm.

2. Përmendin me obsesion marka luksi

“Ah, kjo? Vetëm një pallto Burberry”, “A e përmenda çantën Louis Vuitton?”, “Prit ta shohësh BMW-në time të re…”

Nëse kjo ju tingëllon e njohur, nuk jeni të vetëm. Njerëzit që shtiren si të pasur i përdorin emrat e markave si trofe. Duan që ju ta dini saktësisht kush e ka dizajnuar çdo gjë që mbajnë, edhe kur askush nuk i pyet.

Në të kundërt, njerëzit vërtet të pasur shpesh as nuk e dinë markën e rrobave që veshin për ta, komoditeti ka më shumë rëndësi se etiketa.

3. Gjithmonë kanë një shpjegim për atë që “mungon”

Pse ngasin një makinë të vjetër? E reja është “aktualisht në servis”.
Pse nuk organizojnë kurrë mbledhje në shtëpi? Shtëpia është “në renovim”.
Pse nuk ka foto jahti? “Është ankoruar në Monako këtë sezon”.

Këto justifikime të vazhdueshme i lodhin si ata vetë, ashtu edhe të tjerët. Psikologët e lidhin këtë model me disonancën njohëse, përpjekjen mendore për të ruajtur një imazh të rremë që bie ndesh me realitetin.

4. Janë të paqartë kur flasin për punën dhe të ardhurat

“Merrem me investime”, “Punoj në konsulencë”, “Kam disa burime të ardhurash.”

Këto përshkrime të mjegullta janë shpesh sinjal alarmi. Njerëzit vërtet të suksesshëm zakonisht e shpjegojnë thjesht se çfarë bëjnë: kanë një kompani private, janë mjekë, kanë shitur një start-up. Sa më i paqartë përshkrimi, aq më e madhe mundësia që diçka të fshihet.

5. Teprojnë me shfaqje të panevojshme

Kujtoni dikë që insistonte të paguante faturën në restorant me shumë bujë, ndërsa më vonë mësuat se mezi paguante qiranë.

Kjo “bujari” është shpesh shenjë kompensimi të tepruar. Pavarësisht borxheve, këta persona priren të paguajnë gjëra që nuk i përballojnë, vetëm për të ruajtur imazhin e suksesit.

6. Kritikojnë të tjerët për mënyrën si shpenzojnë paratë

“Nuk do të fluturoja kurrë në klasë ekonomike.”
“Pse do blinte dikush në diskont?”
“Nuk e besoj që njerëzit ende përdorin Android.”

Këto komente tregojnë pasiguri. Njerëzit e kënaqur me jetën e tyre nuk kanë nevojë të nënçmojnë zgjedhjet e të tjerëve. Ata e kuptojnë se secili shpenzon sipas prioriteteve dhe mundësive të veta.

7. Flasin vazhdimisht për pasurinë e ardhshme

“Kur të më dalë investimi…”, “Kur të ecë biznesi…”, “Kur të vijë trashëgimia…”

Jetesa në kohën e ardhshme shpesh tregon probleme në të tashmen. Studimet mbi materializmin tregojnë se njerëzit që projektojnë vazhdimisht pasurinë në të ardhmen shpesh kanë realitet financiar të paqëndrueshëm sot.

Ata që kanë vërtet para flasin për atë që jetojnë tani, jo për atë që mund të vijë një ditë.

8. Bëhen mbrojtës kur i pyesni për detaje konkrete

Nëse pyesni diçka më specifike për “pasuritë” ose “biznesin e suksesshëm”, shpesh pason nervozizëm, shmangie e temës ose shpjegime të ndërlikuara dhe pa kuptim.

Pasuria e vërtetë nuk kërkon qëndrim mbrojtës. Nëse dikush ka vërtet tre apartamente me qira, do ta dijë saktësisht ku janë dhe ndoshta do të ndajë ndonjë anekdotë – pa zemërim e pa shmangie.

9. Ngatërrojnë borxhin me pasurinë

Pagesë mujore afatgjate për një makinë luksoze që mezi e përballojnë. Karta krediti në maksimum për rroba. Borxhe për udhëtime të shtrenjta.

Të shpenzosh para që nuk i ke nuk është e njëjta gjë si të kesh para. Pasuria e vërtetë nuk matet me atë që mund të financosh, por me atë që mund të humbasësh pa u shembur jeta. /Telegrafi/

Një lëvizje e vogël që ruan freskinë dhe teksturën natyrale të lëkurës

Korrektorët me ngjyrë shërbejnë për të neutralizuar nëntonet e padëshiruara të lëkurës dhe për ta përgatitur tenin për hapat e mëtejshëm të grimimit, duke krijuar një bazë të njëtrajtshme dhe të qetë. Por a i aplikoni ato në mënyrën e duhur?

Nëse përdorni korrektor dhe nuk e dini këtë, fytyra duket e lodhur edhe pas grimimit

Roli i korrektorëve me ngjyrë nuk është të mbulojnë si pudra, por të neutralizojnë vizualisht nuancat problematike, duke përdorur rregullat e teorisë së ngjyrave, sipas së cilës ngjyrat e kundërta neutralizojnë njëra-tjetrën. Në këtë mënyrë arrihet një rezultat më natyral sesa kur zonat problematike mbulohen me shtresa të trasha pudre. Ato janë veçanërisht të dobishme te rrathët e theksuar poshtë syve, skuqjet apo njollat, ku korrektorët klasikë shpesh nuk mjaftojnë.

Kur përdoren siç duhet, ato mundësojnë përdorimin e një sasie më të vogël pudre, ndërsa teni duket më natyral, më i freskët dhe më i njëtrajtshëm, transmeton Telegrafi.

Jeshilja kundër skuqjes

Korrektori jeshil përdoret për të neutralizuar skuqjen, si puçrrat, irritimet, rozacea apo shenjat e akneve. Kur aplikohet në një shtresë shumë të hollë, ai zbut intensitetin e ngjyrës së kuqe, kështu që pas aplikimit të pudrës ose korrektorit në ngjyrën e lëkurës, zona problematike pothuajse shkrihet me pjesën tjetër të fytyrës. Është e rëndësishme që korrektori jeshil të përdoret vetëm lokalisht, sepse në të kundërt mund t’i japë lëkurës një pamje gri ose të pajetë.

Pjeshka zbut vjollcën

Korrektorët pjeshkë dhe portokalli përdoren më shpesh në zonën poshtë syve, por edhe për njollat e errëta në fytyrë që kanë nënton blu ose vjollcë. Ata rikthejnë ngrohtësinë në atë pjesë të fytyrës. Nuancat më të çelëta të pjeshkës janë të përshtatshme për ten të çelët dhe rrathë më të lehtë, ndërsa tonet portokalli janë më efektive për ten më të errët dhe hije më të theksuara. Sasia e duhur e produktit është kyçe, sepse teprimi mund të futet në vijat e holla dhe të theksojë teksturën e lëkurës.

E verdha freskon

Korrektori i verdhë përdoret për të freskuar tenin e lodhur dhe me nuancë gri, si dhe për të zbutur hijet vjollcë ose blu, sidomos rreth syve dhe në këndet e brendshme. Ai jep efekt ndriçimi të lehtë dhe ngrohtësie, duke e bërë fytyrën të duket më e pushuar dhe më e shëndetshme.

Vjollca neutralizon të verdhën

Korrektori vjollcë ose livandë shërben për të neutralizuar tonet e verdha të lëkurës dhe përdoret shpesh në sipërfaqe më të mëdha, si balli apo faqet, por gjithmonë në një shtresë shumë të hollë, në mënyrë që teni të marrë freski pa efekt artificial.

Si përdoren

Korrektorët me ngjyrë vijnë në tekstura të ndryshme, nga kremoze deri te të lëngshme, dhe është e rëndësishme të zgjidhni atë që i përshtatet tipit të lëkurës suaj. Formulat kremoze janë më të përshtatshme për lëkurë të thatë dhe normale, ndërsa teksturat më të lehta dhe të lëngshme janë shpesh zgjedhje më e mirë për lëkurë të yndyrshme ose të përzier.

Pavarësisht teksturës, korrektorët aplikohen para pudrës, me goditje të buta me gishta, sfungjer ose furçë, në mënyrë që të shkrihen me lëkurën. Më pas mbi to vendoset korrektor ose pudër në ngjyrën e tenit, duke arritur një përfundim natyral dhe të njëtrajtshëm. Me përdorim të saktë dhe të moderuar të korrektorëve me ngjyrë, grimi duket më i lehtë, teni më i shëndetshëm, ndërsa tekstura natyrale e lëkurës mbetet e dukshme dhe e kuruar. /Telegrafi/