Nga Gazeta ‘Si’- Kreu i PD Sali Berisha komentoi edhe debatin e fundit mes kryeministrit Edi Rama dhe Shoqatës së Gjyqtarëve për rritjen e pagave.
Ai u shpreh se piramida e pagave është e drejtë ekskluzive e ekzekutivit.
Mirëpo ai hodhi akuza ndaj qeverisë së Ramës se sipas tij ka përmbysur piramidën e pagave pas Reformës në Drejtësi.
Ndërtimi i piramidës, sipas tij, është një “detyrë me shumë përgjegjësi dhe jashtëzakonisht e rëndësishme” që duhet të reflektojë përparësitë kombëtare në zhvillim.
Duke bërë një krahasim historik, Berisha tha se gjatë qeverisë së tij (2005-2013) arsimi dhe shëndetësia u përparuan, ndërsa sot sektori publik është “copë, copë, i shkatërruar”.
Ai shtoi se gjyqësori ka pasur ligj të sanksionuar për rritjen e pagave, që garantonte kompensimin e inflacionit dhe rritjen sipas meritës.
“Ky shakaxhi shkarravitës që ka zero ide për shtetin, nuk e kuptoi se po i vinte kazmën në themel piramidës së pagave, duke caktuar rrogat që i thoshte Vllahica, që raportet i merrte nga zyra e tij,” kritikoi Berisha.
Ai vijoi duke theksuar të drejtën e magjistratëve:
“Çdo gjykatës sot ka 100 përqind të drejtë të mos pranojë piramidën ekzistuese. Nuk është këtu çështja e niveleve. Është çështja sepse ky një prokurori në prokurorinë speciale i jep një rrogë dy herë më të madhe se gjykatësit kushtetues. Ju më dëgjuat se çfarë thashë për ta, por këtë nuk mund ta bëjë shteti. Shteti është i detyruar t’i qëndrojë hierarkisë.”
Berisha kritikoi gjithashtu vendimet si motiv politik:
“E drejta është që piramida është përmbysur dhe është përmbysur vetëm e vetëm për të paguar një grup mercenarësh për qëllime politike. Shtet është ky? Leckë është ky, nuk është shtet”, tha ai.
Nga Gazeta ‘Si’- Kreu i Partisë Demokratike Sali Berisha akuzoi Gjykatën Kushtetuese se sipas tij është nën presionin e Edi Ramës, ndaj edhe po zvarrit vendimin për Ballukun.
Në konferencën për media, Berisha deklaroi se gjyqtarët sipas tij po sillen në kundërshtim me interesat e qytetarëve shqiptarë dhe po mbrojnë pandëshkueshmërinë dhe hajdutët.
Sipas tij, kemi të bëjmë me një degradim të shkallës më të thellë që mund të ekzistojë.
“Në një akt ekstrem vetëposhtërimi, ata të cilët Kushtetuta i përcakton si garantë të saj dhe i ka vendosur në piedestalin më të lartë të piramidës së pushtetit gjyqësor, ata po faktojnë para syve tuaj se janë strofulla e fundit e hajdutëve të narkoshtetit.
Ata zotërinj dhe zonja, natyrisht jo të gjithë, se këtu nuk mund të mos vlerësoj qëndrime korrekte të ndonjërit prej tyre, dëshmojnë se janë të gatshëm jo të mbrojnë ligjin, Kushtetutën dhe interesat tuaja, por të shkelmojnë mbi ligjin, Kushtetutën dhe dinjitetin, moralin e vet.
Vetëm e vetëm për të zbatuar përulësisht, për të zbatuar në mënyrën më kriminale urdhrat e Edi Ramës.
Kësaj here nuk kam pyetur se cili apo cila kërkoi zgjatjen. Jo. Kjo ishte e treta herë.Tre herë me radhë ajo gjykatë firmosi turpin e saj”, tha Berisha.
Më tej cilësoi se protesta e 10 shkurtit bëhet sipas tij edhe për të goditur këtë drejtësi të kapur, që mbron pandëshkueshmërinë dhe abuzuesit me paratë e shqiptarëve.
“Janë qytetarë të përgjegjshëm që duan të përballen me këtë shtet të degraduar dhe degjeneruar në shkallë ekstreme. Si mundet që një gjykatës Kushtetues të mos ndjejë përgjegjësi ligjore dhe të bëhet strofkulla e fundit e hajdutëve. Këtë betejë do ta fitojmë, do ta fitojmë. Morali i qytetarëve është qindra herë më i rëndësishëm sesa ata. E kam deklaruar dhe e deklaroj se kemi vetëm një objektiv, largimin e këtij armiku të egër”, tha lideri i opozitës.
Nga Gazeta ‘Si’- Kryeministri Edi Rama ka reaguar ndaj qëndrimit të Shoqatës së Prokurorëve, në lidhje me debatin për rritjen e pagave të gjyqtarëve.
Rama thekson se kjo shoqatë nuk është ende e regjistruar sipas ligjit, por ndodhet brenda afatit ligjor për regjistrim, ndërsa qëndrimi i saj publik sipas tij po shton absurditetin e situatës.
Sipas Ramës, ajo që po paraqitet si “ulje pagash”, është një tentativë e kategorisë më të privilegjuar në piramidën e pagave të shtetit shqiptar, për të rritur më tej pagat.
“Mosngritja e pagës aq sa dëshirohet, po interpretohet si ulje page”, shkruan Rama, duke e quajtur këtë arsyetim të pabesueshëm.
Ai thekson se qeveria nuk ka pasur asnjëherë qëllim apo nismë për uljen e pagave të gjyqtarëve, përkundrazi, sipas tij, vëmendja ndaj pushtetit gjyqësor, thotë ai, ka qenë e lartë.
Gjithashtu ai bëri të ditur se prej gati një viti po punohet për ndërtimin e një “Poli Drejtësie”, që synon të ofrojë kushte pune dhe paga për trupën e drejtësisë ndër më të mirat në rajon.
Në fund, Rama shtron edhe një pyetje për Shoqatën e Prokurorëve duke e zhvendosur çështjen tek funksionimi i drejtësisë. Ai ngre shqetësimin për atë që ai konsideron shkelje të vazhdueshme të prezumimit të pafajësisë dhe për kthimin e arrestit me burg pa gjyq në një praktikë rutinë duke theksuar se kjo situatë, sipas tij, ka njollosur imazhin e Shqipërisë.
Paska dalë edhe një shoqatë prokurorësh e re – ende e paregjistruar deri tani sipas ligjit, po brenda afatit për regjistrim – e cila ka deklaruar solidaritet me shoqatat e gjyqtarëve, duke kërkuar “që të mos ulen pagat”!!!
Pra, orvajtja absurde e kategorisë më të privilegjuar…
Shoqata e Prokurorëve, nga ana e saj, shprehu shqetësim më herët se retorika publike mbi pagat mund të ndikojë negativisht në besimin e qytetarëve në drejtësi.
Ata paralajmëruan se çdo debat mbi pagat duhet të bëhet me respekt për rolin kushtetues të magjistratëve dhe jo përmes procedurave ligjore që mund të krijojnë tension publik.
Postimi i plotë i Ramës
Paska dalë edhe një shoqatë prokurorësh e re – ende e paregjistruar deri tani sipas ligjit, po brenda afatit për regjistrim – e cila ka deklaruar solidaritet me shoqatat e gjyqtarëve, duke kërkuar “që të mos ulen pagat”!!! Pra, orvajtja absurde e kategorisë më të privilegjuar të piramidës së pagave të shtetit shqiptar, për t’ia rritur akoma më shumë pagat vetes me gjyq, tani na del si përpjekja e një grupi të diskriminuar nga qeveria, për të ndaluar uljen e pagave!!!
A e kuptoni apo jo se çfarë quhet “ulje pagash” në fillin e çuditshëm të këtij arsyetimi? Mosngritja e pagave aq sa duan shoqatat e gjyqtarëve!!! Pra, shqip, një pagë që s’më ngrihet sa ç’dua unë, është një pagë e ulur!!! Duket totalisht e pabesueshme, po është shumë fatkeqësisht e vërtetë! Absurditet total pra, sepse jo vetëm s’ka pasur asnjë tentativë, po as nuk i ka shkuar mendja askujt për të ulur pagat e gjyqtarëve!
Madje kaq e madhe është vëmendja e qeverisë ndaj pushtetit gjyqësor, sa prej thuajse një viti tanimë po punojmë për të mundësuar ndërtimin e një Poli Drejtësie, si askund në Ballkan, që edhe kushtet e punës së trupës së drejtësisë të jenë njësoj si pagat, më të mirat në rajon! Por ndërkohë, s’mund të rri dot pa i shtruar një pyetje kësaj shoqatës së re: Po për shqelmimin e vazhdueshëm si askund në Europë të prezumimit të pafajësisë dhe kthimin e arresteve me burg pa gjyq në një praktikë rutinë, e cila e ka njollosur Shqipërinë botërisht, duke na renditur si dele të zezë në bisht të kontinentit europian dhe kthyer në subjekt publik shqetësimi të Komitetit të Këshillit të Europës për Parandalimin e Torturës, a keni ndonjë gjë për të deklaruar?!
Nga Gazeta ‘Si’- Donald Trump habiti botën në fillim të janarit kur njoftoi se, në një operacion ushtarak, forcat speciale amerikane kishin kapur Presidentin e Venezuelës, Nicolas Maduro, dhe bashkëshorten e tij.
Pas këtij lajmi, Presidenti serb Aleksandar Vuçiç thirri një mbledhje emergjente të Këshillit të Sigurisë Kombëtare, ku deklaroi se ngjarjet në Venezuelë tregonin se bota tani qeveriset me forcë dhe se Kushtetuta e OKB-së nuk funksiononte më.
Avokati serb me orientim opozitar, Božo Prelević, duke kritikuar veprimet amerikane në Venezuelë, tha për mediat serbe se ajo që shqetësonte më shumë Vuçiç ishte ngjashmëria midis regjimeve të tij dhe të Maduros.
Por sfida kryesore e Vuçiçit nuk është një sulm i forcave speciale amerikane, por zgjedhjet e mundshme të vitit 2026, për të cilat data nuk është ende e përcaktuar dhe duhet të mbahen – pas një viti të tërë krizash politike, protestash dhe bllokadash të udhëhequra nga studentët, që krijojnë pasiguri për rezultatin zgjedhor.
Në këtë përçarje, elitat qeverisëse të Serbisë dhe Moska po përdorin gjithnjë e më shumë fantazmën e një “revolucioni ngjyrash” për të delegjitimuar pakënaqësinë dhe për të paraqitur trazirat e brendshme si nxitje të huaj. (Termi “revolucioni i ngjyrave” i referohet kryengritjeve të mbështetura nga Perëndimi në Gjeorgji në 2003, Ukrainë në 2004 dhe Kirgistan në 2005.)
Megjithatë, Rusia ka qëndruar relativisht e heshtur për kapjen e Maduros, një prej partnerëve të saj kryesorë në Amerikën Latine. Në këtë kontekst, nëse pushteti në Beograd do të ndryshonte, qoftë si pasojë e një krize të paparashikuar politike, apo nga një rezultat zgjedhor i mundshëm, cili do të ishte kursi i veprimit i Moskës në Beograd? Bazuar në përvojë, Moska do të mbante opsionet e hapura dhe do të përpiqej të krijonte komunikim me pasardhësit e mundshëm.
Putin dhe Maduro
Në Serbi, në nëntor 2024, shembja e një çatie konkrete në stacionin e rinovuar të trenave të Novi Sad – i rindërtuar nga firma kineze – shkaktoi vdekjen e 16 personave. Trishtimi shkaktoi protesta studentore në mbarë vendin kundër korrupsionit dhe prapakthimit të demokracisë nga qeveria. Autoritetet intensifikuan dhunën policore dhe refuzuan thirrjet për zgjedhje të parakohshme, përfshirë kërcënime digjitale dhe online ndaj gazetarëve dhe shoqërisë civile.
Në nëntor 2025, ish-Kryeministri Milos Vuçeviç dhe Presidenti i Partisë Qeverisëse Serbe Progressive, SNS, deklaruan: “Shteti ynë ka penguar të gjitha përpjekjet për të marrë pushtetin dhe për të minuar institucionet përmes metodave të dhunshme dhe jodemokratike, por është e rëndësishme të hedhim dritë dhe t’i shpjegojmë publikut se çfarë ka ndodhur, dhe kush ishin financuesit dhe nxitësit e tentativës për një revolucion ngjyrash.”
Ministri i Brendshëm, Ivica Daçiç, zakonisht akuzon protestuesit për sulme ndaj policisë, jo e kundërta. Në të njëjtën kohë, Presidenti Aleksandar Vuçiç deklaroi: “Po luftojmë kundër makinerisë së fuqishme të vendeve perëndimore që duan të thyejnë shtyllën kurrizore të Serbisë përmes një revolucioni ngjyrash.”
Ambasada ruse pasqyroi këtë narrativë. Në një intervistë për agjencinë shtetërore ruse RIA Novosti, ambasadori rus në Beograd, Aleksandar Bocan-Harcenko, deklaroi se protestat shfaqnin tiparet e një “revolucioni ngjyrash” dhe përpjekje për të rrëzuar autoritetet serbe, duke argumentuar se organizimi dhe intensiteti i qëndrueshëm i tyre lidhej me mbështetje të huaj.
Si Moska ashtu edhe Beogradi kanë instrumentalizuar retorikën e “revolucioneve ngjyrash”.
Në tetor 2025, gjatë Valdai Discussion Club, historiani pro-qeveritar serb Aleksandar Rakoviç i kërkoi Putinit të komentonte për përpjekjet për të organizuar një revolucion ngjyrash në Serbi. Putin mbështeti narrativën e qeverisë serbe në përgjigjen e tij: “Jam dakord me Presidentin Vuçiç, dhe shërbimet tona të inteligjencës e konfirmojnë këtë: disa qendra perëndimore po përpiqen të organizojnë një revolucion ngjyrash – në këtë rast, në Serbi.”
Në prill 2025, gjatë një takimi në Kremlin, ku Putin u takua me Patriarkun rus Kirill, Patriarku serb Porfirije i tha Putinit se Serbia po përjeton një revolucion ngjyrash sepse “qendrat e pushtetit nga Perëndimi nuk duan të ushqejnë identitetin e popullit serb apo kulturën e tij”.
Rusia po mbështet narrativën e regjimit serb. Megjithatë, Rusia përdor gjuhën e revolucionit ngjyror nga pozicioni i një fuqie të madhe. Për elitat qeverisëse serbe, është për të diskredituar pakënaqësinë e brendshme dhe për ta paraqitur atë si kërcënim për popullin dhe shtetin serb.
Por duhet të kihet parasysh se nëse regjimi aktual serb do të binte, Rusia do të kishte një strategji fleksibile dhe pragmatike, që do t’i lejonte të lidhej shpejt me regjimin pasues.
Shumë nga shqetësimet e Rusisë për sigurinë e regjimit dhe revolucione ngjyrash filluan në Beograd, pasi viti i parë i epokës së Vladimir Putinit përputhej me vitin e fundit të epokës së Slobodan Millosheviçit. Rusia e Putinit synonte të ruante lidhjet me regjimin e Millosheviçit, partnerin e saj të fundit në Ballkan, duke balancuar gjithashtu marrëdhëniet me Perëndimin dhe opozitën serbe.
Kjo u bë e dukshme në maj 2000, kur udhëheqësit e opozitës serbe vizituan Moskën, duke shpresuar që Putini të ushtronte presion mbi Millosheviçin për të kthyer kontrollin e radios dhe televizionit Studio B, por ai refuzoi. Në revolucionin që parapriu rrëzimin e Millosheviçit, Putini fillimisht refuzoi thirrjet perëndimore për të detyruar Millosheviçin të jepte dorëheqjen, duke pasur frikë nga zemërimi i opinionit publik rus dhe duke parë opozitën si të mbështetur nga Perëndimi.
Ky dyshim nuk ishte i pabazuar: ndihma perëndimore forcoi shoqërinë civile serbe, dhe lëvizja Otpor më vonë trajnoi aktivistët pas “revolucioneve ngjyrash” në Gjeorgji, Ukrainë dhe Kirgistan, dhe madje në kryengritjen e vitit 2011 në Egjipt. Megjithatë, Moska u përshtat shpejt: më 6 tetor 2000, një ditë pas revolucionit në Beograd, Ministri i Jashtëm Igor Ivanov, në emër të Putinit, i uroi Presidentit të ri të Jugosllavisë, Vojislav Kostuniç.
Pas asaj që u quajt Pranvera Arabe dhe protestave të Rusisë në 2011, që Moska i fajësoi për ndërhyrje perëndimore, Moska u pozicionua si një ruajtëse e status quo-së, duke e projekti këtë doktrinë globalisht, përfshirë në Serbi, vend simbolik i lindjes së “revolucioneve ngjyrash”.
Në rastin e udhëheqësisë serbe, llogaritja është paksa ndryshe. Që nga 2012, Serbia udhëhiqet nga SNS nën Vuçiç, i cili përfshin shumë aleatë të epokës së Millosheviçit. Me kohën, ata kanë konsoliduar kontrollin mbi administratën, shërbimet e sigurisë dhe mediat, duke klasifikuar Serbinë si një regjime hibride.
Megjithatë, fuqitë perëndimore kanë toleruar kryesisht këtë, për sa kohë Beogradi ruante stabilitetin rajonal, sidomos për Kosovën dhe migracionin. Duke blerë armë evropiane dhe duke ofruar akses në rezervat e litiumit, Vuçiç ka siguruar më tej mirëkuptimin evropian. Kjo tolerancë transaksionale ka bërë Serbinë një shembull klasik të “stabilitokracisë”.
Vuçiç po i jep BE-së ‘arin e bardhë’
Për të siguruar që Perëndimi të mos e braktisë regjimin e tij, qeveria SNS ka përdorur Rusinë dhe Kinën për të trembur Perëndimin dhe për të parandaluar anulimin e mbështetjes. Në këtë kontekst, koalicioni qeverisës ka avancuar narrativat pro-ruse për dy qëllime kryesore: së pari, për të kapitalizuar popullaritetin e Rusisë për fitime zgjedhore, dhe së dyti, për të përdorur këtë marrëdhënie për të parandaluar kritikat perëndimore mbi prapakthimin e demokracisë në Serbi.
Shfokusimi nga skandalet
Narrativa e “revolucioneve ngjyrash” është pjesë e kësaj strategjie, pasi regjimi e përdor për të devijuar vëmendjen nga skandalet e brendshme, duke njollosur kritikët si agjentë perëndimorë dhe duke paraqitur gjithnjë e më shumë mundësinë e ndryshimit të regjimit si një tragjedi që kërcënon vendin dhe duhet parandaluar.
Në 2016 dhe 2023, kur u përballën me protesta, qeveria serbe përpiqej t’i minonte ato duke i paraqitur si “revolucione ngjyrash” të sponsorizuara nga Perëndimi.
Rusia ndihmon në këtë përpjekje.
Kur Beogradi u përball me protesta mjedisore kundër nxjerrjes së liti në fund të 2021, Ministri i Brendshëm i Serbisë Aleksandar Vulin nënshkroi një marrëveshje bashkëpunimi me Nikolai Patrushev, sekretar i Këshillit të Sigurisë i Rusisë, për të luftuar një “revolucion ngjyrash”. Gjatë protestave të vitit 2023 për zgjedhjet mashtruese në Beograd, Ambasada ruse ndihmoi Beogradin të shpërndante narrativën e “revolucionit ngjyror”.
Në sfond të protestave në vazhdim, zyrtarët rusë të sigurisë mbështesin narrativën e homologëve të tyre serbë, duke pretenduar se kanë ofruar mbështetje inteligjente në këtë përpjekje. Pas përdorimit nga qeveria serbe të një topi zëri kundër protestuesve paqësorë në mars 2025, Shërbimi Federal i Sigurisë i Rusisë (FSB) konfirmoi një raport të publikuar nga Agjencia e Inteligjencës së Sigurisë së Serbisë (BIA), duke pretenduar se topi i zërit nuk ishte përdorur. Megjithatë, raporti – i shkruar nga FSB – ishte në rusisht të dobët, duke ngjallur dyshime për autencitetin e tij.
Opozita serbe pretendoi se në përgatitjen e këtij raporti propagandistik, agjentë rusë kishin kryer eksperimente mbi kafshët në tokën serbe. Në shtator 2025, Shërbimi i Jashtëm i Inteligjencës i Rusisë (SVR) akuzoi drejtpërdrejt BE-në dhe disa media opozitare në Serbi për planifikimin e një “Maidani serb”, duke iu referuar sheshit kryesor në Kiev, ku shpërtheu kryengritja pro-BE e vitit 2014. Hakera të lidhur me shtetin rus gjithashtu sulmuan organizatat e shoqërisë civile që kritikonin qeverinë serbe.
Pasi shumë nga udhëheqësit aktualë serbë ishin aleatë të Millosheviçit, termi “revolucione ngjyrash” ngjall frikë nga humbja e pushtetit përballë grumbullimeve të mëdha në rrugë, të cilat nuk mund të kundërshtohen, madje as me instrumentet më të fuqishme të shtetit.
Koncepti i “revolucioneve ngjyrash” ishte i dobishëm për qeverinë SNS, pasi shfrytëzonte ndjesinë e përgjithshme të pesimizmit ndaj politikës që qytetarët serbë kishin zhvilluar për shkak të zhgënjimit me dështimet e epokës post-Millosheviç.
Tani që regjimi është më i cenueshëm se kurrë, po e përdor pa pushim narrativën e “revolucioneve ngjyrash”. Por, siç shihet nga dinamika e protestave, kjo bëhet kot – pavarësisht se Vuçiç premtoi të shkruajë një libër mbi mënyrën e mundshme për të mundur “revolucionet ngjyrash” për audiencë globale.
Megjithatë, ka paralajmërime. Ndërsa në fund të 2024, Vuçiç tha se nuk do të ikë nga vendi si lideri sirian i rrëzuar Bashar al-Asad, rusët nuk patën problem të braktisin aleatët e tyre në Siri dhe Armeni kur duhej të përqendroheshin në luftën e tyre në Ukrainë. Nëse rusët shohin se regjimi është në një spirale të pakthyeshme rënëse, ata do të jenë të shpejtë për të vendosur kontakt me pasardhësit e tij.
Kjo nuk do të nënkuptojë vazhdimësi të marrëdhënies ekzistuese, por vazhdimësi në qasjen pragmatike të Rusisë ndaj realiteteve politike lokale. Kjo perspektivë nuk bazohet vetëm në përvojën e Putinit me Millosheviçin.
Pas fillimit të kundërshtimit të zgjidhjes së çështjes së njohjes së emrit midis Greqisë dhe Maqedonisë, Rusia më vonë u shpreh pro njohjes së vendit nën emrin e tij të ri kushtetues, Maqedonia e Veriut. Në Sirinë pas-Asadit, Rusia ka vendosur shpejt komunikim me qeverinë e re, udhëhequr nga ish-armiq të Moskës.
Nëse gjërat shkojnë kështu, nuk duhet të përjashtohet që qeveria e re në Serbi të arrijë një modus vivendi të ri me Rusinë, edhe nëse ndryshon nga marrëdhënia aktuale e Serbisë.
Hapja e një degë serbe të Shoqatës Historike Ruse, e udhëhequr nga drejtori i SVR-së, Sergei Naryshkin, në tetor 2025, mund të interpretohet si një shenjë se Moska nuk po mbështet vetëm autoritetet aktuale, por po vendos themelet për të ruajtur ndikimin e saj në rast të ndryshimit të regjimit në Beograd.
Për më tepër, zhgënjimi me tolerancën e BE-së ndaj Vuçiç dhe rëndësia e Kosovës për politikën serbe sugjerojnë se pjesë të shoqërisë serbe do të mbeten të prirura ndaj narrativave ruse.
Nga Gazeta ‘Si’- Perspektiva që Ukraina të anëtarësohet në Bashkimin Europian si anëtare e plotë deri në vitin 2027 shihet gjerësisht si “jorealiste”, duke pasur parasysh kompleksitetin e acquis communautaire (ligjeve, rregullave, politikave dhe standardeve) të BE-së.
Në të njëjtën kohë, shumëkush beson se një “anëtarësim i kufizuar” i vendit do të krijonte një precedent të rrezikshëm, veçanërisht sa i përket rrugës europiane të Malit të Zi dhe Shqipërisë, të cilat konsiderohen si pararojë në procesin e anëtarësimit.
Sipas Pierre Mirel, ish-drejtor i Drejtorisë së Përgjithshme për Zgjerim në Komisionin Europian, “pengesat dhe sfidat flasin në favor të një procesi gradual anëtarësimi, ose një formule tjetër të ndërmjetme, pasi një anëtarësim i shpejtë i Ukrainës nuk është as i dëshirueshëm dhe as i mundur”.
“Pushtimi i Ukrainës nga Rusia më 24 shkurt 2022 shkaktoi emocione të forta dhe çoi në vendimin e Këshillit Europian për të hapur negociatat për anëtarësimin e Ukrainës në Bashkimin Europian. Emocioni dhe gjeopolitika mbizotëruan kështu mbi meritat e vetë vendit kandidat. Sfidat do të bëhen gjithnjë e më të dukshme me përparimin e negociatave”, deklaron Mirel.
Në të njëjtën linjë, Jovana Marović, ish-ministre e Çështjeve Europiane të Malit të Zi dhe anëtare e Grupit Këshillimor të Politikave për Ballkanin në Europë (BiEPAG), thekson se “çështja e Ukrainës nuk ka të bëjë vetëm me zgjerimin, por edhe me të ardhmen strategjike të vetë Bashkimit Europian”.
“Megjithatë, nëse Ukraina do të bëhej anëtare e BE-së deri në vitin 2027, kjo do ta ndërlikonte në mënyrë të pashmangshme pozicionin e të gjithë kandidatëve të tjerë, përfshirë vendet e Ballkanit Perëndimor”, nënvizon Marović.
Komisionerja e zgjerimit Marta Kos dhe kryeministri Edi Rama
“Anëtarësimi nuk mund të jetë i qëndrueshëm pa një marrëveshje për kufijtë”
Presidenti i Ukrainës, Volodymyr Zelenskyy, e ka identifikuar në mënyrë eksplicite vitin 2027 si objektivin e vendit për anëtarësim të plotë në BE. Ai e karakterizon këtë afat jo thjesht si një qëllim ekonomik, por si një “garanci kyçe sigurie” si për Ukrainën, ashtu edhe për Europën.
Gjatë një konference për shtyp në Vilnius në fillim të vitit 2026, Zelenskyy deklaroi se Ukraina do të ishte “teknikisht gati” për anëtarësim deri në vitin 2027. Strategjia e tij parashikon hapjen e të gjitha 33 kapitujve negociues deri në fund të vitit 2026 dhe përfundimin e harmonizimit legjislativ të nevojshëm në gjysmën e parë të vitit 2027.
Megjithatë, pengesa kryesore për objektivin e vitit 2027 është kërkesa për unanimitet mes 27 shteteve anëtare të BE-së.
Hungaria, nën kryeministrin Viktor Orbán, ka përdorur vazhdimisht të drejtën e vetos për të bllokuar hapjen e grupeve negociuese.
Po ashtu, kancelari gjerman Friedrich Merz ka shprehur skepticizëm, duke deklaruar se anëtarësimi deri në vitin 2027 “nuk është i mundur” dhe duke theksuar se Ukraina duhet fillimisht të përmbushë plotësisht kriteret e shtetit të së drejtës dhe të të drejtave të njeriut.
“Është tashmë e qartë se do të jetë jashtëzakonisht e vështirë të arrihet konsensus për Ukrainën brenda Unionit, siç shihet nga kundërshtimi i vazhdueshëm i Hungarisë ndaj përparimit të saj në negociatat e anëtarësimit. Nëse BE-ja nuk është në gjendje të sigurojë unitet as për hapat bazë të procesit të integrimit, është edhe më e vështirë të imagjinohet se mund të sigurojë pëlqimin e të gjitha shteteve anëtare për anëtarësimin e plotë të Ukrainës në një periudhë kaq të shkurtër”, vëren Jovana Marović.
Ajo shton se “në të njëjtën kohë, është po aq e qartë se Bashkimi Europian nuk e ka më luksin e pasivitetit kur bëhet fjalë për Ukrainën”.
“Nëse dëshiron të ruajë rëndësinë e tij politike, ndikimin gjeopolitik dhe besueshmërinë si aktor global, BE-ja duhet të tregojë gatishmërinë për të marrë vendime të guximshme politike”, thekson ajo.
Në të njëjtin drejtim, Pierre Mirel thotë se një nga sfidat kyçe do të jetë opinioni publik brenda BE-së.
“Sapo emocionet të zbehen, mund të parashtrohen shumë arsye – disa të vlefshme, disa të fabrikuara – për të refuzuar ose shtyrë anëtarësimin e Ukrainës. Partitë politike ekstreme mund ta kundërshtojnë atë ndërsa mbështetja ushtarake për Ukrainën zbehet, veçanërisht nëse kjo bëhet në dëm të shpenzimeve për arsimin dhe shëndetësinë”, sqaron Mirel.
Ai nënvizon se pushtimi i pjesëve të territorit të Ukrainës është një tjetër pengesë për anëtarësimin.
“Negociatat e anëtarësimit nuk mund të kenë sukses nëse ky fakt injorohet, pasi kjo do të nënkuptonte pranimin e politikës së forcës që i shkëputi këto territore nga një shtet sovran. Por refuzimi i saj për shkak se është e ndarë – në përputhje me qëndrimin e mbajtur pas dështimit në Qipro, e cila ende mbetet e ndarë – do ta bënte Ukrainën dhe Unionin peng të Rusisë. Anëtarësimi nuk mund të jetë i qëndrueshëm dhe i sigurt pa një marrëveshje për kufijtë, të mbështetur nga garanci solide”, paralajmëron Mirel.
Një sërë sfidash financiare dhe institucionale
Nëse Ukraina do të anëtarësohej në vitin 2027, ajo do të bëhej vendi i pestë më i madh i BE-së për nga popullsia dhe më i madhi për nga sipërfaqja, çka do të kërkonte një rishpërndarje masive të fondeve të Politikës së Përbashkët Bujqësore (CAP) dhe Fondevе të Kohezionit.
Përveç kësaj, zgjerimi i BE-së udhëhiqet nga “Kriteret e Kopenhagës”, të cilat kërkojnë që vendet kandidate të arrijnë stabilitet të institucioneve që garantojnë demokracinë, shtetin e së drejtës, të drejtat e njeriut dhe një ekonomi tregu funksionale.
“Së pari, nuk mund të injorohet fakti që Ukraina është një vend shumë i madh. Anëtarësimi i saj do të kërkonte jo vetëm reforma institucionale brenda BE-së, por edhe ndryshime të thella në politikat kyçe europiane – veçanërisht në bujqësi, kohezion dhe mjedis. Këto reforma do të ishin të gjata, komplekse dhe politikisht të ndjeshme, çka mund të ngadalësonte edhe më tej procesin e zgjerimit për vendet e tjera ose ta bënte atë edhe më të pasigurt”, thotë Jovana Marović.
Volodymyr Zelenskyy dhe Ursula von der Leyen
Duke elaboruar sfidat financiare të “anëtarësimit të përshpejtuar” të Ukrainës, Pierre Mirel thekson se “kontributet buxhetore të BE-së do të duhet të shpërndahen në një periudhë të gjatë ose të sigurohen burime specifike, si p.sh. një taksë paqeje”.
“Në sfidën e dytë, atë të bujqësisë, do të nevojiten periudha shumë të gjata tranzicioni për të shmangur tronditjen e bujqësisë europiane”, sqaron ai.
Sipas Mirel, sa i përket të ashtuquajturave “themele”, rruga përpara “do të jetë e ngushtë dhe plot kurthe”.
“Ukraina do të duhet të dëshmojë qëndrueshmërinë dhe rezultatet e reformave të saj me kalimin e kohës”, nënvizon ai.
“Anëtarësimi i përshpejtuar i Ukrainës nuk do të ishte garanci sigurie”
Nga pikëpamja ligjore, BE-ja duhet të marrë në konsideratë edhe nenin 42.7 të Traktatit të Bashkimit – klauzolën e mbrojtjes reciproke. Prandaj, pranimi i një vendi që është aktualisht në luftë do të aktivizonte teorikisht këtë nen, duke e tërhequr potencialisht të gjithë bllokun në një konflikt të drejtpërdrejtë me Rusinë – një skenar që shumë shtete anëtare dëshirojnë ta shmangin.
“Sfida kryesore do të jetë, megjithatë, e ardhmja e kufijve dhe sigurisë së BE-së, me dy pasoja: pranimi i një vendi të ndarë dhe të pushtuar, si dhe aftësia e Unionit për ta integruar atë dhe për të garantuar sigurinë e vet. Neni 42.7 i Traktatit të BE-së përcakton: ‘Në rast se një shtet anëtar është viktimë e agresionit të armatosur në territorin e tij, shtetet e tjera anëtare kanë ndaj tij detyrimin e ndihmës dhe asistencës me të gjitha mjetet që kanë në dispozicion’. Edhe duke vepruar së bashku, shtetet anëtare aktualisht nuk kanë kapacitetet e NATO-s”, sqaron Pierre Mirel.
Ai thekson se lufta në Ukrainë “ka nxjerrë në pah dështimin e fuqisë sonë të butë dhe ka nënvizuar dobësitë ushtarake të Unionit jashtë NATO-s”.
“Anëtarësimi i Ukrainës, për rrjedhojë, nuk do të ishte një garanci sigurie. Fuqia e butë e Unionit nuk do ta mposhtë kurrë fuqinë e fortë të Rusisë”, pretendon ai.
Një model “anëtarësimi i kufizuar” do të ishte i padrejtë për vendet e tjera kandidate
Sipas disa burimeve diplomatike, Komisioni Europian po shqyrton mënyra për t’i lejuar Ukrainës një anëtarësim të shpejtë në BE, si pjesë e një marrëveshjeje paqeje me Rusinë, por pa i dhënë Kievit të drejta të plota anëtarësimi.
Reuters sqaroi se këto të drejta “do të fitoheshin” vetëm pas periudhave tranzitore.
Duke komentuar këto pretendime, Jovana Marović deklaron se mundësia e një anëtarësimi “të lehtë” ose të kufizuar, e ndërtuar për Ukrainën – pra një model pa të drejta të plota vendimmarrjeje – “është veçanërisht shqetësuese”.
“Një qasje e tillë do të ishte thellësisht e padrejtë për vendet që kanë kaluar prej vitesh një proces të vështirë dhe shpesh zhgënjyes anëtarësimi, si Mali i Zi, i cili në të gjitha fushat është dukshëm përpara Ukrainës sa i përket përputhshmërisë me standardet europiane. Kjo do ta minonte edhe më tej parimin e ‘lojës së ndershme’ dhe do ta cenonte seriozisht besueshmërinë e politikës së zgjerimit”, vëren Marović.
Foto familjare e Konferencës së Pranimit BE-Mali i Zi, 27 qershor 2025
Çfarë mund të bëjë BE-ja në këto rrethana?
Ndërsa disa zyrtarë të BE-së pranojnë se Ukraina ka përfunduar “procesin më të shpejtë të shqyrtimit” ndonjëherë për një vend kandidat, ata mbeten skeptikë ndaj afatit të vitit 2027. Në këtë kontekst, theksohet se anëtarësimi është një proces “i bazuar në meritë”.
Sipas Jovana Marović, “qasja e vetme e qëndrueshme dhe e drejtë është të kërkohet një zgjidhje përmes vetë përmbajtjes së traktatit të anëtarësimit, pra të projektohet një model që mundëson anëtarësim të plotë, por me mekanizma të qartë dhe detyrues për vazhdimin e reformave pas hyrjes në Union”.
“Një kornizë e tillë mund të pajtojë dy nevoja: nga njëra anë, nevojën politike që Ukraina të lidhet fort me BE-në, dhe nga ana tjetër, shqetësimet legjitime të shteteve anëtare për rrezikun e regresit ose destabilizimit të Unionit pas zgjerimit. Vetëm anëtarësimi i plotë mund të jetë një opsion serioz dhe i besueshëm – çdo gjë tjetër do të krijonte një precedent të rrezikshëm”, thekson ajo.
Marović pohon se “do të ishte e drejtë që BE-ja të fillonte punën për traktatin e anëtarësimit me Malin e Zi, një vend me 13 kapituj negociues të mbyllur përkohësisht, dhe me një udhërrëfyes të miratuar nga Komisioni Europian”.
“Një model i tillë duhet më pas të përdoret edhe për vendet e tjera kandidate. Koha është e kufizuar dhe është e nevojshme që Bashkimi Europian të veprojë shpejt, me vendosmëri dhe në mënyrë strategjike, sepse vendimet që do të marrë për Ukrainën do të përcaktojnë edhe të ardhmen e politikës së zgjerimit dhe marrëdhëniet me të gjitha vendet e tjera kandidate”, përfundon ajo.
Sipas Pierre Mirel, në këto kushte, do të jetë me rëndësi jetike që BE-ja të mirëpresë Shqipërinë dhe Malin e Zi sapo ato të përmbushin kriteret dhe kushtet.
“Në të kundërt, BE-ja do ta humbiste besueshmërinë e saj… Vendet e tjera të Ballkanit Perëndimor duhet më pas të ndjekin procesin gradual të anëtarësimit”, përfundon Mirel.
Nga Gazeta ‘Si’- Donald Trump u tha gazetarëve se dëshiron që Vladimir Putin t’i “japë fund luftës” në Ukrainë, gati katër vjet pas ndërhyrjes ushtarake ruse në shkallë të gjerë në territorin ukrainas që shkaktoi konfliktin e armatosur.
Presidenti amerikan e bëri këtë deklaratë pas rifillimit të sulmeve masive ajrore nga forcat e Moskës kundër Kievit, në prag të negociatave të sotme në Abu Dhabi, në të cilat do të marrin pjesë të dërguarit amerikanë Steve Witkoff dhe Jared Kushner dhe përfaqësues të dy shteteve ndërluftuese.
Sulmet ruse në kryeqytetin ukrainas pasuan një pauzë disa ditore që kishte kërkuar Donald Trump.
“Ai e mbajti premtimin e tij” në këtë drejtim, pranoi presidenti amerikan, duke iu referuar homologut të tij rus.
Nga Gazeta ‘Si’- Presidenti francez, Emmanuel Macron, tha se po bëhen përgatitje për të rifilluar dialogun me presidentin rus, Vladimir Putin, duke vënë në dukje se megjithatë Moska nuk po tregon një “qëllim të vërtetë” për të negociuar paqen me Ukrainën.
“Po përgatitet, dhe për këtë arsye diskutimet po zhvillohen në një nivel teknik”, u tha Macron gazetarëve gjatë një vizite në Francën verilindore, raportoi e përditshmja franceze Le Monde.
“Mendoj se do të ishte e dobishme, por nuk mendoj se Rusia është aktualisht e gatshme të përfundojë një marrëveshje paqeje (me Ukrainën) në ditët ose javët e ardhshme”, shtoi ai.
Kontakti me Kremlinin ishte i nevojshëm për të negociuar garancitë e sigurisë pas luftës, sipas Macron.
“Në këtë kontekst, është e rëndësishme që evropianët të rivendosin kanalet e tyre të diskutimit”, u citua ai nga e përditshmja franceze.
Macron nënvizoi se Franca do të vazhdojë të mbështesë Ukrainën, duke thënë se sulmet ruse ndaj infrastrukturës energjetike të Ukrainës janë “të patolerueshme” dhe nuk tregojnë një “gatishmëri të vërtetë” për të negociuar për paqe.
Nga Gazeta ‘Si’- Kryeministri Edi Rama ka kritikuar sërish kërkesën e gjyqtarëve lidhur me çështjen e rritjes së pagave.
Pas reagimit të një dite më parë nga Shoqata e Gjyqtarëve kreu i qeverisë shprehet se me qëndrimet publike që ka mbajtur, nuk ka përmendur asnjë emër, por ka reaguar ndaj kësaj kërkese që sipas tij nuk është e drejtë.
Rama përmendi shembuj konkret, teksa tha se vetëm për një gjyqtar të Gjykatës së Shkallës së Parë kërkojnë një rritje mujore page nga 3360 euro në 5300 euro, ndërsa për të Apelit nga 3480 euro në 5500 euro.
Kryeministri tha se ajo që e bën edhe më serioze çështjen është fakti se gjyqtarët në Shqipëri marrin më shumë pagë sesa vendet e rajonit si Maqedonia e Veriut dhe Mali i Zi dhe krahasohen me ato që ka Greqia.
“Unë e kam provuar linçimin, është diçka krejt tjetër nuk ka lidhje fare me një qëndrim publik ku nuk është as përmendur njeri me emër dhe as është fyer njeri, por është ngritur një problem i madh serioz. Ju kërkoni 37 mln euro plus nga buxheti i shtetit për t’i rritur vetes tuaj pagat. Shqiptarët duhet të dinë se ju kërkoni që për gjyqtarin e shkallës së parë paga të shkojë nga 3360 euro në 5300 euro, për të apelit nga 3480 euro që është sot, në 5500 euro. Ju kërkoni që paga në gjykatën e lartë të shkojë 5800 euro dhe të Prokurorëve të SPAK, të cilët i veçoj se nuk i është bashkuar kësaj përpjekje absurde dhe respekte, për ta çuar pagën e vet 9800 euro.
3 mijë euro doni t’i rrisni vetes në muaj me një vendim gjykate. Çfarë kërkoni? Ajo që e bën edhe më serioze këtë situatë, është se pagat tuaja, janë pagat më të larta goxha më të larta se në rajon, se në RMV, Mal të Zi dhe janë të barabarta me një vend të BE si Greqia. Sot ju i keni pagat sa në Greqi, dhe doni ti rrisni me nga 3 mijë euro në muaj, në emër të çfarë në emër të ligjit e kushtetutës? E pavërtetë, nuk ka ligj e kushtetutë që iu jep juve këtë të drejtë”, tha Rama.
Sipas Ramës, ata u shfaqën si parti politike ndaj dhe mund të regjistrohen si të tillë, pasi kanë sulmuar publikisht edhe qeverinë. Rama shtoi se me kërkesën e tyre, gjyqtarët po kërkojnë të ndërhyjnë në ligjin e pagave.
Po ashtu, shtoi ai, Shoqata e Gjyqtarëve arriti në pikën që të sulmonte publikisht qeverinë dhe kryeministrin.
“Si arrini deri në pikën që të sulmoni publikisht qeverinë, kreun e këshillit të ministrave, mediave de t’i akuzoni të gjithë për histeri. Për çfarë histerie e keni fjalën? 37 mln euro plus që kërkoni nga buxheti janë para që duhet të hiqen nga diku tjetër”, shtoi kryeministri.
Mes të tjerash Rama shprehu respekte për SPAK-un, duke qenë se nga ana e prokurorëve të Prokurorisë së Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar nuk ka patur një kërkesë të ngjashme, apo ankesa të tilla mbi pagën.
Ai shpjegoi gjithashtu se përse gjyqtarët dhe prokurorët e SPAK-ut dhe GJKKO-së sipas tij duhet të kenë përparësi para të tjerëve: “I është dhënë kjo epërsi Gjykatës dhe Prokurorisë Speciale për shkak të funksionit që ushtrojnë, dhe kjo është e përkohshme, sepse i është dhënë një mision strategjik. Ata njerëz gjenden në situata presioni edhe rrezikun për jetën për shkak se përballen me organizata kriminale, etj, etj. Po ju si e keni hallin?!”, tha ai.
Nga Gazeta ‘Si’- Kur Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, i tha Parlamentit Europian se kontinenti nuk mund të mbrohet pa Shtetet e Bashkuara dhe se ata që mendojnë ndryshe duhet “të vazhdojnë të ëndërrojnë”, ai e shndërroi këtë varësi në një doktrinë politike.
Ai u pozicionua jo aq si kreu i një aleance mes partnerësh potencialisht të barabartë, por si zëdhënës i dorëzimit strategjik të Europës.
Qasja e Rutte-s ndaj mbrojtjes europiane ndjek një logjikë të njohur, por gjithnjë e më të paqëndrueshme: parandalimi bërthamor barazohet me mbrojtjen amerikane; mbrojtja amerikane barazohet me sigurinë europiane; rrjedhimisht, sovraniteti strategjik europian është një iluzion.
Por ky zinxhir arsyetimi është shumë më i brishtë sesa duket.
Së pari, edhe pse stabiliteti strategjik i përgjithshëm i Europës varet nga parandalimi bërthamor, shumica e sfidave reale të sigurisë në hapësirën euroatlantike, nga operacionet hibride te skenarët e kufizuar konvencionalë zhvillohen dhe do të vazhdojnë të zhvillohen shumë poshtë pragut bërthamor.
Këtë e njeh edhe vetë qëndrimi parandalues i NATO-s. Mbivlerësimi i dimensionit bërthamor rrezikon të lërë në hije rëndësinë vendimtare të forcës konvencionale, qëndrueshmërisë, logjistikës, inteligjencës cilësore, mbrojtjes ajrore dhe thellësisë industriale, fusha ku Europa është e dobët për shkak të zgjedhjeve politike.
Për më tepër, debati bërthamor në Europë nuk është bardh e zi. Kontinenti nuk është i dënuar të zgjedhë mes varësisë totale nga ombrella amerikane dhe cenueshmërisë totale.
Pavarësisht se çfarë mund të mendojë dikush për Trumpin dhe politikën e tij shkatërruese, drejtimi i politikës së jashtme të SHBA-së është i pagabueshëm.
Një diskutim serioz mbi rolin e kapaciteteve parandaluese franceze dhe britanike brenda një kornize europiane, politikisht kompleks, po, por strategjikisht i mundshëm, nuk është më tabu.
Duke theksuar koston jashtëzakonisht të lartë të ndërtimit nga e para të një force bërthamore europiane, mohimi kategorik i Rutte-s ndaj rolit strategjik të Europës në fushën bërthamore anashkalon këtë zhvillim, në vend që të përballet me të.
Po ashtu, kreu i NATO-s tregohet tepër i nxituar në refuzimin e nocionit gjithnjë e më të pranuar të një “shtylle europiane” brenda NATO-s. Është e vërtetë se vlera e shtuar e BE-së aktualisht shfaqet më së miri në krijimin e një tregu më të integruar dhe dinamik të mbrojtjes europiane, të cilin Komisioni Europian po e nxit aktivisht.
Por Rutte nënvlerëson kapacitetet ekzistuese ushtarake të Europës.
Vendet europiane, së bashku, disponojnë tashmë forca ajrore të avancuara, nëndetëse të nivelit botëror, fuqi të konsiderueshme detare, sisteme moderne raketore dhe të mbrojtjes ajrore, ekspertizë kibernetike, asete hapësinore dhe një nga bazat industriale të mbrojtjes më të mëdha në botë. Dhe sa i përket mbrojtjes së Ukrainës, aleatët europianë, përfshirë Francën, kanë zgjeruar ndjeshëm kontributet e tyre në fushën e inteligjencës.
Problemi, pra, nuk është mungesa e kapaciteteve, por fragmentimi kombëtar dhe industrial, i shoqëruar me rrezikun e stagnimit teknologjik dhe investimeve të pamjaftueshme në elementë kyç si prodhimi i municioneve, lëvizshmëria ushtarake, inteligjenca, vëzhgimi dhe zbulimi, satelitët, furnizimi ajro r me karburant dhe strukturat e integruara të komandimit.
Siç e tregojnë projekte satelitore si Komunikimet Qeveritare Satelitore të BE-së dhe konstelacioni IRIS², këto janë fusha që mund të përmirësohen brenda muajsh dhe vitesh, jo dekadash. Por t’u thuash europianëve se sovraniteti është një fantazi mund të shuajë lehtësisht vrullin politik të nevojshëm për t’i adresuar këto probleme.
Së fundi, mesazhi i Rutte-s është në mënyrë të çuditshme jashtë sinkroni edhe me Uashingtonin.
Presidentët amerikanë prej kohësh i kanë kërkuar Europës të marrë shumë më tepër përgjegjësi për mbrojtjen e saj, dhe në mandatin e tij të dytë, presidenti Donald Trump e ka çuar këtë mesazh edhe më tej nga ndarja e barrës drejt zhvendosjes së barrës. Por t’i thuash njëkohësisht Europës se duhet të kujdeset për veten, për sa kohë që vazhdon të blejë armë të prodhuara në SHBA, dhe se nuk mund të ketë kurrë sukses të vërtetë, nuk është qartësi strategjike, por disonancë njohëse.
Europa nuk mund ta injorojë më realitetin politik. Pavarësisht se çfarë mendimi mund të ketë dikush për Trump-in dhe politikat e tij përçarëse, drejtimi i politikës së jashtme amerikane është i qartë: Europa nuk është më prioritet. Qendra e gravitetit strategjik të SHBA-së tani ndodhet në Indo-Paqësor, ndërsa dominimi amerikan në hemisferën perëndimore renditet më lart se mbrojtja e Europës.
Në këtë kontekst të ndryshuar, vendosja e të gjitha “vezëve” të sigurisë europiane në shportën amerikane nuk është e arsyeshme.
Megjithatë, kjo nuk do të thotë që Europa të braktisë NATO-n apo të shkëpusë në mënyrë aktive lidhjet transatlantike. Përkundrazi, do të thotë të pranohet se aleancat mes të barabartëve janë më të forta sesa ato të ndërtuara mbi varësi.
Një Europë që mund të mbështetet ushtarakisht, industrialisht dhe politikisht te vetja është një aleat më i besueshëm dhe më i vlefshëm. Dhe aleanca transatlantike 80-vjeçare do të mbijetojë vetëm nëse SHBA-ja dhe Europa arrijnë një marrëveshje të re.
Prandaj, teksa aleatët transatlantikë përballen me një përputhje më pak të qartë interesash dhe vlerash, Rutte duhet të promovojë një NATO më të balancuar me një shtyllë të fortë europiane, jo ta minojë atë.
Nga Gazeta ‘Si’- Bashkimi Europian ka reaguar me shqetësim të thellë ndaj vendimit të Komisionit Qendror të Zgjedhjeve (KQZ) në Kosovë për të mos miratuar rezultatet përfundimtare për Listën Serbe, partinë kryesore të serbëve të Kosovës, pas zgjedhjeve të parakohshme parlamentare të 28 dhjetorit.
Një zëdhënës i BE-së theksoi se Unioni “përsërit thirrjen për depolitizimin e punës së KQZ-së”, duke u bazuar në rekomandimet e Misionit të BE-së për Vëzhgimin e Zgjedhjeve.
Ai u bëri thirrje të gjitha forcave politike që të bashkëpunojnë në përputhje me Kushtetutën, duke nënvizuar se është thelbësore që të gjithë kandidatët e zgjedhur të mund të marrin mandatet e tyre në Kuvend.
KQZ-ja miratoi më 31 janar rezultatet përfundimtare të zgjedhjeve parlamentare, por la jashtë konfirmimit rezultatet për Listën Serbe. Ky vendim u kundërshtua ashpër si nga vetë partia, ashtu edhe nga Beogradi zyrtar, duke e cilësuar atë të papranueshëm.
Nga votimi në KQZ, tre anëtarë u shprehën pro konfirmimit të rezultateve të Listës Serbe, dy anëtarë nga Lëvizja Vetëvendosje votuan kundër, ndërsa anëtarët e tjerë abstenuan.
Pas këtij zhvillimi, Lista Serbe paraqiti më 2 shkurt një ankesë në Panelin Zgjedhor për Ankesa dhe Parashtresa (PZAP), duke e quajtur vendimin “të paligjshëm dhe diskriminues” dhe duke pretenduar se ai anulon mbi 42 mijë vota të fituara në zgjedhje.
Në zgjedhjet e 28 dhjetorit, Lista Serbe siguroi nëntë nga dhjetë ulëset e rezervuara për komunitetin serb në Kuvendin e Kosovës.
Edhe Misioni i OSBE-së në Kosovë reagoi, duke bërë të ditur se po ndjek nga afër situatën dhe duke kërkuar respektim të standardeve ndërkombëtare zgjedhore. OSBE-ja theksoi rëndësinë e publikimit transparent dhe gjithëpërfshirës të rezultateve, si garanci për siguri juridike dhe trajtim të barabartë të të gjithë pjesëmarrësve në procesin zgjedhor.
Vendimi i KQZ-së u kritikua gjithashtu edhe nga Shtetet e Bashkuara. Ambasada amerikane në Prishtinë i tha REL-it se ky vendim është “në kundërshtim me të drejtën e qytetarëve për të zgjedhur në mënyrë demokratike përfaqësuesit e tyre”, duke paralajmëruar se çdo shkelje e këtij parimi minon partneritetin mes SHBA-së dhe Kosovës.
Ndërkohë, Albin Kurti pritet ta formojë pa vështirësi Qeverinë e re. Megjithatë, ai ka pranuar se për çështje madhore, si zgjedhja e presidentit apo ratifikimi i marrëveshjeve ndërkombëtare, do të jetë i domosdoshëm ndërtimi i një raporti të ri mes pushtetit dhe opozitës, pasi për këto procese kërkohen dy të tretat e votave në Kuvend.
Nga Gazeta ‘Si’- Kryetari i Partisë Demokratike Sali Berisha, në seancën e sotme plenare i quajti zyrtarët e Partisë socialiste përfaqësues të “së keqes banale”, duke iu referuar teorisë së filozofes gjermane Hannah Arendt.
Ai akuzoi mazhorancën nga foltorja e Parlamentit se sipas tij po bëhet shërbëtore, avokate dhe mbrojtëse e zv/kryeministres Belinda Balluku, duke mos ia dorëzuar drejtësisë për akuzat që i janë ngritur nga SPAK dhe GJKKO.
“E keni të shkruar secili prej jush në ballë. Ja, po të lexoj unë në ballet tuaja, lexoj e keqja banale, me të cilën ju në mënyrë të verbër mbështesni korrupsionin, bëheni shtylla të sistemit të gjakpirjes së qytetarëve.
Ju bllokoni heqjen e imunitetit të një njeriu, që të paktën 1.2 miliardë me këto dosje gjer tani, me patronin e saj ua ka vjedhë shqiptarëve. Çfarë thotë Arendt janë personazhet e të keqes banale?
Njerëz që nuk mendojnë. Automatë që nuk mendojnë. Nuk ndjejnë përgjegjësi.
T’u bëj një pyetje tani: a jeni secili prej jush prej tyre tani në këtë moment që mbroni Ballukun? Si u duket vetja juaj?
U kërkoj të lexoni sa të dilni nga kjo seancë të keqen banale dhe të shihni se si jeni prototipi i saj. Po si ka mundësi? Po ç’të lidh ty që po të nxirrte nga partia, që të mos ngresh zërin tani?
Mirë kjo tjetra që ia ka falur shpirtin dreqit, nuk kam çfarë them për të, por ju të tjerat që bëheni avokate të saj? A e kuptoni ju se ç’do të thotë të bllokoni imunitetin e një njeriu?
A e kuptoni se ç’do të thotë të përdorni imunitetin si mburojë për vjedhjen e shqiptarëve?”, tha Berisha.
Më tej ai vijoi akuzat ndaj socialistëve dhe kabinetit qeveritar që mbrojnë të korruptuarit. Madje theksoi se qytetarët lihen në varfëri dhe të përmbyturit nuk kompensohen dhe lihen në mëshirë të fatit.
“Çfarë jeni ju? E keqja banale! Edhe njëherë, si e pranoni ju të keqen banale, ku është? Ja, ky këtu, (kthehet pas nga foltorja e ministrave), ja ky këtu bën avokatin e ministrit. Po a keni përgjegjësi ju, a ndjeheni të përgjegjshëm ju? A bëtë ndonjë reagim për mijëra familje të përmbytura në Durrës dhe nuk ju keni dhënë asnjë shpërblim? A jeni ju e keqja banale? Ju jeni e keqja banale, keni lënë 6 mijë të përmbytur pa asnjë kacidhe. Ju nuk ndjeni përgjegjësi, por zbatoni direktivat e Ramaduros”, vijoi ai.
Nga Gazeta ‘Si’- Deputeti i PL Tedi Blushi, në interpelancën me ministrin e Drejtësisë Besfort Lamallari, kërkoi sqarime në lidhje me trajtimin e ish-Presidentit Meta në paraburgim.
Blushi tha se Shqipëria është i vetmi vend anëtar i NATO-s që sipas tij ka të burgosur politikë, duke iu referuar këtu ish-presidentit Ilir Meta që ndodhet në qeli prej tetorit të vitit 2024.
“Për më shumë se 15 muaj vijoni ta mbani në izolim ekstrem pa asnjë fakt, pa asnjë provë penale, me zero pasuri të paligjshme të sekuestruar dhe zero qindarkë dëm të taksave të shqiptarëve”, tha Blushi.
Sipas tij, Metës i janë shkelur jo vetëm liritë dhe të drejtat, por edhe liria politike, liria e fjalës dhe e mendimit. Po ashtu theksoi se i është ndaluar takimi me deputetët edhe pse me ligj i lejohet diçka të tillë.
“Me pretendimin absurd se nuk ju sigurojmë dot jetën. Kur drejtori nuk ka në kontroll atë që ndodh në burgje, çfarë drejtori është? Zoti Meta ka lindur në mal dhe këtë më mirë se ju e di shefi juaj, Edi Rama”, tha Blushi.
Ndërkohë Lamallari theksoi se në raportin e Avokatit të Popullit nuk flitet për “trajtim degradues dhe çnjerëzor”.
Lamallari tha se nuk janë konstatuar shkelje administrative të personelit të IEVP-së Jordan Misja.
“Ministria e Drejtësisë dhe drejtoria e Burgjeve janë njohur plotësisht me rekomandimet e Avokatit të Popullit. Bëhet fjalë për rekomandime përgjithësuese. Raporti i Avokatit të Popullit në asnjë moment nuk përdor terminologjinë trajtim degradues dhe çnjerëzor.
Rekomandimet e raportit janë në proces shqyrtimi dhe po analizohen nga strukturat përgjegjëse të burgjeve, sipas afateve. Në rekomandimet e AP nuk konstatohen shkelje administrative, prandaj s’mund të kërkojmë përgjegjësi disiplinore. Kur nuk mund të flitet për përgjegjësi administrative, s’mund të flitet për përgjegjësi penale”, tha Lamallari.
Ministri i Drejtësisë theksoi se Avokati i Popullit ka konfirmuar që në rastin e Metës, s’ka persekuptim politik dhe cenim të lirisë së shprehjes.
Ai tha se pretendimet për shkelje të të drejtave duhen trajtuar me seriozitet dhe jo mbi narrativa politike.
“Përtej kërkesës legjitime të çdo deputeti për interpelancë me anëtarët e Këshillit të Ministrave unë mendoj se sot më shumë se kurrë është e rëndësishme të ndajmë qartë debatin politik nga e vërteta institucionale. Sistemi penitenciar nuk mund të jenë dhe nuk janë një instrument i betejës politike për interesa të ditës dhe as foltore parlamenti, dhe as studio televizive.
Çdo pretendim për shkelje të drejtave të njeriut duhet trajtuar me seriozitet, por edhe me përgjegjësi, mbi fakte konkrete, ligj dhe standarde të verifikueshme. Dhe jo mbi interpretime selektive apo narrativa me natyrë thellësisht dhe qartësisht politike”, tha ai.
Nga Gazeta ‘Si’- Deputeti i Partisë Mundësia Erald Kapri ngriti shqetësimin sot në Parlament se nuk merr përgjigje lidhur me kërkesat e tij për interpelancë, kërkesat e tij për ndryshime në ligj në Kuvend, apo për informacione në institucionet tona.
“Ju i trajtoni disa si të nënës dhe disa si të njerkës”, tha Kapri.
“Ka një rregullore që kërkon 3 javë të bëhet, pikërisht sepse interpelanca lidhet me aktualitetin”, u shpreh Kapri.
Më pas lidhur me çështjen e Komisionit të Posaçëm ai i bëri një thirrje opozitës: “Lidhur me projektvendimin e Komisionit të Posaçëm, kam një pyetje për kolegët e opozitës se nuk e marr vesh, do bashkëpunohet apo jo me Ramën? Nuk e kuptoj si mund të ulesh me Ramën, kur ai të kërcënon, thotë kam numrat dhe nuk të pyes me ty?!
E pamundur të ulesh të negociosh me Ramën. E pamë çfarë ndodhi në 2014, pushteti lokal është në gjendjen më të rëndë të mundshme.”, shtoi Kapri.
Nga Gazeta ‘Si’- Seanca plenare e Kuvendit nisi me debate sa i takon bojkotit të Komisionit të Reformës Territoriale.
Nënkryetari i Partisë Demokratike, Luçiano Boçi, i cili është njëherazi bashkëkryetari i këtij komisioni akuzoi mazhorancën se i ka vendosur ultimatum opozitës në lidhje me këtë çështje.
Ai u shpreh se nuk ka pasur asnjë konsultim për të mbledhur komisionin e posaçëm, madje edhe mbledhjet e kaluara janë zhvilluar pa dakordësinë e palëve.
“Në pazar jemi këtu ne? Kjo është e turpshme dhe më e turpshme ishte ai ultimatumi në Konferencën e Kryetarëve. Nëse doni ta ktheni parlamentin në koloni ndëshkimore për opozitën, bëjeni”, tha Boçi.
Sipas tij, deputetët nuk mund të kërkojnë ndryshime në një komision për të cilin kanë votuar fillimisht përbërjen e tij.
“Pse noterët e juaj jemi ne? E bëtë copë Shqipërinë me reformën territoriale. E keni boshatisur. Kemi arsyen kryesore për të mos qenë aty me ju. Ne do jemi në shesh sigurisht, ne do japim opsionin tonë, por jo me ju. Jo me atë shumicën të imponuar nga ju. Kjo që keni bërë është turp mbi turpe”, tha Boçi.
Ndërkohë Kreu i grupit të PS, Taulant Balla i la afat opozitës deri në mbrëmje për të vendosur nëse do shkojnë apo jo në komisionin për Reformën Territoriale.
Balla ironizoi opozitën pas mbledhjes së grupit, duke thënë se çfarë thonë në darkë nuk e thonë në mëngjes.
“Ça thoni në darkë nuk e thoni në mëngjes. Më komunikuan mbrëmë që ju jeni tërhequr nga bojkoti, të paktën këtë haber na keni sjellë dje. Sot shoh që jeni tërhequr nga ajo që keni vendos dje. Këta nuk janë tërhequr nga bojkoti. Jeni aq kakafonik sa për një çështje çoheni 2 veta. Tani jeni shpartalluar se ca kanë ik, ca janë pa qejf, ca nuk vinë. Zonja dhe zotërinj të PD-së, ju angazhoheni që të merrni pjesë rregullisht në mbledhje të Komisionit, ta dimë. Këtë gjë e keni deri në darkë, kur të vijë vendimi. Ne po ju themi, nëse ju vini nuk ka nevojë ta ndryshojmë, na e thoni deri në darkë, se në mëngjes keni mend të tjera, në darkë mend të tjera”, tha Balla.
Përgjigjen e mori nga Luçiano Boçi, i cili tha se PD nuk ka bojkotuar, por mbledhjet janë thirrur në mënyrë të njëanshme.
“Nuk ka pasur mbledhje të vlefshme, mbledhja thirret në konsultim me kryesinë e komisionit. Nuk mund të dilni dot në konkluzion që kemi qenë ne apo jo, prandaj keni nevojë për Chat GPT. Mos vendosni ultimatume, ne jemi parti që vendimet i marrim vetë, keni për detyrë të zbatoni rregulloren dhe kushtetutën”, tha Boçi.
Nga Gazeta ‘Si’- Deputetja e Partisë Demokratike, Ina Zhupa iu kërkoi socialistëve që të tërheqin projektvendimin, e futur në rend dite, për ndryshimet e parashikuara në Komisionin e Reformës Territoriale.
Zhupa tha se PS duhet ta tërheqë nga rendi i ditës këtë projektvendim sepse në Konferencën e Kryetarëve nuk është dakordësuar për një gjë të tillë.
Ajo akuzoi PS se kërkon që t’i imponohet PD-së, ndërsa kujtoi se komisioni ka dy bashkëkryetarë.
“Sot në rendin e ditës në pikën 13 keni futur një projekt vendim për ndryshimin për komisionin e reformës territoriale, kujtoj maxhorancën se në konferencën e kryetarëve nuk është votuar as pro dhe as kundër një vendim i tillë. Është marrë vendimi me kryetarin e PS që kjo gjë do të shtyhej dhe do të kishim mundësi se do të diskutonim për reformën territoriale. Diçka e pavotuar në Konferencën e Kryetarëve nuk mund të futet për votim.
Së dyti, PD ka qenë e gatshme për t’i qëndruar vendimit që ka votuar këtu në Kuvend, i votuar nga të dyja forcat. Nëse doni të bëjmë një reformë në interes të qytetarëve, qëndrojini vendimit të parlamentit për të pasur anëtarë dhe bashkëkryesim të barabartë. Tërhiqeni projektvendimin që keni futur sot pa rregull dhe rregullore. Dhe janë dy bashkëkryetarët që duhet të bashkërendojnë përmbledhjet.
Nuk mundet PS t’i imponohet PD. Edhe në komisionet për bashkëkryesim doni të imponoheni dhe të vendosni ultimatume. Doni të dështoni paraprakisht reformën territoriale si në vitin 2014, sot pasojat i vuajnë qytetarët shqiptarë.”, u shpreh Zhupa.
Nga Gazeta ‘Si’– Ukraina ka rënë dakord me partnerët e saj perëndimorë që çdo shkelje e vazhdueshme e një marrëveshjeje të ardhshme armëpushimi nga Rusia të përballet me një përgjigje të koordinuar ushtarake nga Europa dhe Shtetet e Bashkuara, raportoi gazeta Financial Times, duke cituar burime të njohura me diskutimet.
Sipas raportit, i cili nuk është verifikuar menjëherë nga Reuters, plani është diskutuar në mënyrë të vazhdueshme gjatë muajve dhjetor dhe janar mes zyrtarëve ukrainas, evropianë dhe amerikanë. Ai parashikon një reagim shumështresor ndaj çdo shkeljeje të një armëpushimi të arritur me Rusinë.
Financial Times raporton gjithashtu se të dërguarit nga Kievi, Moska dhe Uashingtoni pritet të takohen të mërkurën dhe të enjten në Abu Dhabi, në kuadër të përpjekjeve për t’i dhënë fund luftës.
Sipas propozimit, çdo shkelje e armëpushimit nga Rusia do të pasohej brenda 24 orëve nga një reagim fillestar diplomatik. Nëse shkelja vazhdon, parashikohet ndërhyrja e ushtrisë ukrainase për të ndaluar veprimet armiqësore.
Në rast se armiqësitë përshkallëzohen, plani parashikon një fazë të dytë, ku do të përfshihen forcat e të ashtuquajturit “koalicion i të vullnetshmëve”, që përfshin disa shtete anëtare të Bashkimit Evropian, si dhe Mbretërinë e Bashkuar, Norvegjinë, Islandën dhe Turqinë.
Sipas publikimit, në rast të një sulmi më të gjerë, një përgjigje e plotë e koordinuar, e mbështetur nga Perëndimi dhe që do të përfshijë edhe ushtrinë amerikane, do të aktivizohej 72 orë pas shkeljes fillestare.
Nga Gazeta ‘Si’- Policia Kufitare e Korçës ka konstatuar dhe ndaluar 16 emigrantë të paligjshëm të moshës dhe nacionaliteteve të ndryshme, të cilët ishin strehuar në një ndërtesë të braktisur në fshatin Qatrom.
Sipas informacioneve paraprake, emigrantët ishin fshehur në një ndërtesë në afërsi të Teqesë së Qatromit, ndërsa gjatë ndërhyrjes së policisë u konstatua se njëri prej tyre kishte probleme shëndetësore, pasi kishte ndrydhur këmbën.
Nga Gazeta ‘Si’- Është ndaluar me urdhër të Prokurorisë polici i cili ndodhej brenda berberhanes në Rrilën e Lezhës mbrëmjen e djeshme (1 shkurt), ku dyshohet se iu bë atentat 21-vjeçarit Merando Nikulaj.
Polici me iniciale B.K., mësohet se është arrestuar pasi akuzohet për veprën penale të shpërdorimit të detyrës.
Ai ka qenë prezent brenda në berberhanen ku ndodhej edhe Merando Nikulaj dhe gjatë sulmit me armë, efektivi u është kundërpërgjigjur autorëve me armë zjarri.
Lidhur me ngjarjen autoritetet po vijojnë kontrollet në zonë për zbardhjen e plotë të ngjarjes dhe identifikimin e të përfshirëve.
Sulmi dyshohet të jetë kryer nga tre persona, njëri në rolin e shoferit dhe dy të tjerët si qitës.
Kujtojmë se nga breshëria e plumbave mbeti i plagosur Sokol Daci 30 vjeç, pronar i berberhanes.
Nga Gazeta ‘Si’- Kryetari i PD-së Sali Berisha ftoi qytetarët që të bashkohen më 10 shkurt në rrugët dhe sheshet e Tiranës për një “kryengritje” kundër qeverisë aktuale.
Ai akuzoi kryeministrin Edi Rama se ka shndërruar Shqipërinë në një “narko-shtet” dhe bëri thirrje për intensifikimin e protestave deri në largimin e tij nga pushteti.
Në foltoren e sotme, Berisha theksoi se zëri i qytetarëve sipas tij ka tronditur në themel regjimin e udhëhequr nga Edi Rama, të cilin e përshkroi si “diktator i drogës” dhe e krahasoi me regjimin e Enver Hoxhës.
Ai u bëri thirrje qytetarëve të Tiranës dhe rinisë shqiptare që të dalin në rrugë për të dhënë “mësimin e merituar” qeverisë.
“10 shkurt është dita tjetër e kryengritjes tonë paqësore. Qytetarët e Tiranës janë të ftuar të zbresin në shesh për t’i thënë leksionin këtij regjimi antishqiptar,” tha Berisha, duke shtuar se qeveria nuk ka alternativë tjetër përveç dorëheqjes.
Në fjalën e tij, Berisha theksoi se shqiptarët nuk mund të pajtohen me atë që ai e cilësoi si një regjim grabitqar dhe represiv.
“Shqiptarët nuk pajtohen kurrë me një regjim që i plaçkit ata përditë, që ka kthyer vendin në një narko-shtet, në një regjim që largon qytetarët e vet nga Shqipëria”, u shpreh kreu i PD-së, duke shtuar se misioni i opozitës është të shpëtojë kombin nga narko-regjimi.
Berisha deklaroi se sipas tij, pasuritë e Shqipërisë duhet t’u kthehen qytetarëve dhe të shndërrohen në begati për shqiptarët, në mënyrë që të rikthehet shpresa te rinia.
“Shqipëria dhe fati ynë është një. Pasuritë e Shqipërisë duhet të kthehen në begati për shqiptarët, për të kthyer shpresën e rinisë shqiptare”, tha ai.
Berisha u bëri thirrje efektivëve që të mos zbatojnë urdhra të paligjshëm dhe të qëndrojnë në anën e qytetarëve.
“Ju bëj thirrje efektivëve të nderuar që të mos zbatoni urdhrat e atyre që ju drejtojnë. Jini me qytetarët që mbrojnë familjet tuaja”, tha ai. Berisha paralajmëroi se dhuna ndaj protestuesve mund të ketë pasoja. “Mos merrni misionin e gabuar, se gjithë jetën do t’ju rëndojë ndërgjegjja. Nuk mbrohet organizata kriminale, as hajdutët”, deklaroi Berisha, duke i ftuar policët që, pse jo, të bashkohen me qytetarët.
Berisha përfundoi mesazhin me një ftesë të hapur: “Le të bashkohemi më 10 shkurt për të përcjellë në Shqipëri dhe në mbarë botën mesazhin e fitores, mesazhin e triumfit tonë.”
Nga Gazeta ‘Si’- Pas një mbledhjeje me dyer të mbyllura që u zhvillua me debate brenda Partisë Demokratike, duket se opozita ka bërë një “rrotullim 180-gradësh” për sa i përket bojkotit të Reformës Territoriale.
Ajo që filloi si një qëndrim i vendosur i Sali Berishës për t’i thënë “jo” komisioneve, përfundoi me shumë deputetë që shfaqën kundërshti ndaj qëndrimit të tij.
Fill pas mbledhjes, nënkryetari i PD, Luçiano Boçi deklaroi për mediat se Partia Demokratike nuk do të bojkotojë Komisionet për Reformën Territoriale dhe Zgjedhore.
Ai u shpreh se PD-ja do të vijojë të jetë pjesë e Komisionit të Reformës Zgjedhore dhe tha se do vijohet me agjendën e komisionit, e cila ka mbetur në momentin e zgjedhjes së sekretarit të komisionit.
Më tej ai theksoi se PD nuk do bashkëpunojë me Edi Ramën në nivele të tilla që konsiderohen bashkëpunime politike.
“Mbledhja e Komisionit tëRreformës Territoriale konsiderohet nul sepse nuk ka kourum se nuk ishim ne të pranishëm e prandaj Komisioni nuk ka vendime. Ne dëgjojmë edhe problemet e qytetarëve. Nëse PS do sillet në mënyrë arbitrare, ne nuk marrim pjesë në Komision që ndërtohet ditën nga ata e prishet natën. Do ketë reagim dhe ky reagim do jetë i fortë. Të dy Komisionet janë të ndërlidhura, pra janë komisione të posaçme, pasi nuk ka marrëveshje me Ramën”, deklaroi Boçi.
Mësohet se deputetët demokratë që dolën kundër Berishës në mbledhje janë Bledjon Nallbati, Xhelal Mziu, Oerd bylykbashi, Ina Zhupa, Tritan Shehu, Arjan Ndoja, Bujar Leskaj, Enno Bozdo dhe Tritan Shehu.
Ina Zhupa theksoi se opozita “nuk duhet ta lërë hapësirën bosh”, ndërsa Bledjon Nallbati dhe Xhelal Mziu kërkuan që PD të jetë pjesë e komisioneve për të mbrojtur interesin publik dhe për të kundërshtuar mazhorancën nga brenda.
Oerd Bylykbashi u shpreh se pjesëmarrja është e domosdoshme për të dhënë kontribut real në reforma, ndërsa Tritan Shehu dhe Arjan Ndoja kundërshtuan bojkotin duke e cilësuar si një taktikë që dobëson opozitën.
Edhe Bujar Leskaj paralajmëroi se mungesa e PD-së në komisione do t’i jepte mazhorancës dorë të lirë për të deformuar procesin.
Pas kësaj, Berisha u ‘spraps’ dhe u tha deputetëve demokratë se është Kryesia e PD-së ajo që do të vendosë për pjesëmarrje ose jo.
Kujtojmë se këtë të hënë u mblodh Komisioni i Posaçëm Parlamentar për Reformën Administrativo-Territoriale ku opozita edhe njëherë tjetër mungoi.
Për shkak të mungesës së anëtarëve të këtij komisioni nga opozita për të disatën herë, Mazniku tha se mazhoranca do të kalojë nesër në Kuvend kërkesën për të ndryshuar përbërjen e këtij komisioni, ku Partia Socialiste do të kalojë me një anëtar më shumë.
Login
