Fortlumturia e Tij, Kryepiskopi i Shqipërisë, Imzot Joani, zhvilloi sot,  më 13 janar 2026, një seri takimesh të rëndësishme me zyrtarë të lartë të Bashkimit Europian në Bruksel. Ai u takua me Komisionerin Europian për Transportet e Qëndrueshme dhe Turizmin, Apostolos Tzitzikostas.

Biseda u përqendrua në rëndësinë historike të veprës së  Kryepiskopt të lumur Anastas dhe në vizionin e Fortlumturisë së Tij, Kryepiskopit Joan, për të ardhmen e Kishës Orthodhokse të Shqipërisë. Fortlumturia e Tij theksoi angazhimin e tij që Kisha të mbetet një zë i fuqishëm dhe i pavarur në shoqërinë shqiptare, një shoqëri që përballet me sfida të mëdha si emigracioni i të rinjve dhe ndryshimet e thella demografike.

Gjithashtu, Kryepiskopi Joan u takua me Kryetarin e Delegacionit të Parlamentit Europian për Shqipërinë, eurodeputetin Marco Tarquinio (Itali). Ky takim mbart rëndësi të veçantë, duke pasur parasysh rolin kyç që luan ky delegacion në procesin e integrimit europian të Shqipërisë.

Fortlumturia e Tij, Kryepiskopi Joan u takua edhe me Bashkëkryetaren e Grupit të Punës për Dialogun Ndërfetar në Parlamentin Europian, eurodeputeten Željana Zovko (Kroaci, EPP). Gjatë takimit u diskutuan çështje të lirisë fetare në Europë dhe u theksua modeli i suksesshëm i bashkëjetesës harmonike të komuniteteve fetare në Shqipëri. Fortlumturia e Tij informoi për sfidat me të cilat vazhdojnë të përballen komunitetet fetare, veçanërisht përsa i përket çështjeve pronësore.

Në të trija takimet, Fortlumturia e Tij theksoi se integrimi i Shqipërisë në Bashkimin Europian është i dobishëm jo vetëm për komunitetet fetare dhe Kishën Orthodhokse të Shqipërisë, por edhe për popullin shqiptar dhe për vetë Europën.

Këto takime u zhvilluan në kuadër të vizitës së Fortlumturisë së Tij në Bruksel (12-15 janar 2026), me rastin e konferencës që do të zhvillohet nesër, më 14 janar, në Parlamentin Europian, me temë; “Jeta, Vepra dhe Trashëgimia e Kryepiskopit të lumur Anastas”, e organizuar nga Parlamenti Europian në nderim të Kryepiskopit Anastas në përvjetorin e parë të jetëndërrimit të tij.

Prania e Kreut të Kishës Orthodhokse të Shqipërisë në qendrën e institucioneve europiane mbart një rëndësi të veçantë në këtë moment kritik për negociatat e anëtarësimit. Kisha Orthodhokse, përmes veprës së saj të gjerë sociale, arsimore dhe shpirtërore, mbetet një urë lidhëse e fuqishme midis vendit dhe Europës.

Për Presidentin Trump, është koha për të marrë vendime. Dhjetë ditë më parë, ai tha se SHBA-të ishin të gatshme të shkonin në “shpëtim” të protestuesve iranianë nëse qeveria e tyre do të përdorte dhunë kundër tyre.

SHBA-të, tha presidenti, ishin “të pajisura, të ngarkuara dhe gati për të filluar operacionin”. Kjo ndodhi përpara se të fillonte vërtet shtypja e dhunshme në Iran. Tani, me zbulimin tronditës të plotë të saj , bota pret të shohë se si do të përgjigjet Trump.

“Askush nuk e di se çfarë do të bëjë Presidenti Trump përveç Presidentit Trump,” tha Sekretarja e Shtypit e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt. “Bota mund të vazhdojë të presë dhe të hamendësojë.” Por për sa kohë?

I mbushur me sukses në Venezuelë – presidenti e përshkroi kapjen e Nicolas Maduros si një nga operacionet më të suksesshme në historinë e SHBA-së – tundimi për të vendosur ushtrinë duhet të jetë i konsiderueshëm.

Siç e treguan ngjarjet e verës së kaluar, SHBA-të janë plotësisht të afta të kryejnë sulme nga distanca. Bombarduesit e fshehtë B-2 fluturuan me misione vajtje-ardhje 30-orëshe nga Baza Ajrore Ëhiteman në Misuri për të hedhur bomba që shkatërrojnë bunkerët në dy nga vendet më të rëndësishme bërthamore të Iranit.

Pavarësisht nëse SHBA-të zgjedhin të bëjnë më shumë nga e njëjta gjë, apo i përcaktojnë sulmet ndaj elementëve të regjimit përgjegjës për shtypjen aktuale, është e arsyeshme të supozohet se Uashingtoni ka një listë të gjatë objektivash nga e cila mund të mbështetet.

Zyrtarë të Pentagonit, të cituar nga partneri amerikan i BBC-së, CBS Neës , thonë se përgjigja mund të përfshijë një sërë metodash të tjera, më të fshehta, duke përfshirë operacione kibernetike dhe fushata të fshehta psikologjike që synojnë të prishin dhe ngatërrojnë strukturat komanduese të Iranit.

Megjithatë, një skenar që pothuajse me siguri mund të përjashtohet është çdo gjë që i ngjan sadopak asaj që ndodhi në Karakas më 3 janar.

Edhe në gjendjen e tij më të dobësuar dhe më të goditur nga sulmet e fundit amerikane dhe izraelite, Irani nuk është Venezuela. Republika Islamike është një regjim i kalitur në beteja. Largimi i një figure të vetme nuk ka gjasa ta nënshtrojë të gjithë vendin ndaj vullnetit të Uashingtonit.

Referenca e fundit e Trump ndaj përpjekjes katastrofike të Jimmy Carter në vitin 1980 për të shpëtuar pengjet amerikane të mbajtura në Iran tregon gjithashtu se ai është i vetëdijshëm për kurthet që mund të shoqërojnë çdo përpjekje për të dërguar ushtarë amerikanë në terren.

Tetë ushtarakë amerikanë vdiqën kur një helikopter dhe një avion transporti EC-130 u përplasën në tokë në shkretëtirën lindore të Iranit.

Ai operacion i dështuar, së bashku me poshtërimin e ndjerë nga spektakli i pengjeve amerikane me kapuçë që u parakaluan para kamerave në Teheran, ishte një faktor i rëndësishëm në humbjen zgjedhore të Carterit më vonë atë vit.

“Nuk e di nëse ai do t’i kishte fituar zgjedhjet”, u tha Trump gazetarëve të Neë York Times javën e kaluar, “por ai sigurisht që nuk kishte asnjë shans pas asaj katastrofe”.

Por 46 vjet më vonë, ekziston një pyetje më e madhe që drejton llogaritjet ushtarake të Uashingtonit: çfarë po përpiqet në të vërtetë të arrijë administrata Trump në Iran?

“Është e vështirë të thuhet saktësisht se çfarë veprimi ka të ngjarë të ndërmarrë Trump”, tha Ëill Todman, bashkëpunëtor i lartë në programin e Lindjes së Mesme në Qendrën për Studime Strategjike dhe Ndërkombëtare, “duke pasur parasysh se nuk e dimë se cili është qëllimi i tij i plotë këtu”.

Presidenti Trump ndoshta po përpiqet të ndikojë në sjelljen e regjimit iranian, tha Todman, në vend që ta rrëzojë atë.

“Mendoj se rreziqet e ndryshimit të regjimit janë aq të mëdha saqë ende nuk besoj se ky është objektivi i tij kryesor këtu”, tha ai. “Mund të jenë më shumë lëshime në bisedimet bërthamore. Mund të jetë ndalimi i masave të ashpra. Gjithashtu mund të jetë përpjekja për të zbatuar reforma që çojnë në… një lloj lehtësimi të sanksioneve.”

Trump ka thënë se elementë të regjimit iranian i janë drejtuar, të etur për të negociuar, me sa duket për të vazhduar një dialog mbi programin bërthamor të vendit.

“Ajo që po dëgjoni publikisht nga regjimi iranian është mjaft e ndryshme nga mesazhet që administrata po merr privatisht”, tha Leavitt të hënën, duke shtuar se diplomacia ishte “gjithmonë opsioni i parë”.

Ndërkohë, zyrtarë të paidentifikuar i kanë thënë Ëall Street Journal se zëvendëspresidenti JD Vance është një nga pak ndihmësit e lartë që i kërkojnë Trump të ndjekë së pari diplomacinë.

“Gjëja më e zgjuar që ata kanë bërë,” u tha Vance gazetarëve të enjten e kaluar, “është që ata të zhvillojnë një negociatë të vërtetë me Shtetet e Bashkuara rreth asaj që duhet të shohim kur bëhet fjalë për programin e tyre bërthamor.”

Por nëse një shtypje e përgjakshme vazhdon në të gjithë Iranin, diplomacia rrezikon të duket si dobësi.

“Nëse nuk është e mjaftueshme, i demoralizon protestuesit”, tha Todman.

Ndoshta duke pasur parasysh këtë, dhe me rrëfimet e tmerrshme që dalin nga Irani pavarësisht ndërprerjes së internetit, presidenti ka thënë se mund të ndihet i detyruar të veprojë edhe para se të jenë eksploruar kanalet diplomatike.

Një grevë e kufizuar, besojnë disa, mund të ndihmojë në inkurajimin e protestuesve, ndërkohë që e paralajmëron regjimin se mund të ketë më keq se kaq.

“E tëra çfarë Trump duhet të bëjë është të qëllojë për të shkaktuar panik brenda regjimit”, tha Bilal Saab, një bashkëpunëtor në Programin e Lindjes së Mesme dhe Afrikës së Veriut në Chatham House.

“Një sulm amerikan mund t’i inkurajojë protestuesit dhe të shpërqendrojë regjimin”, shtoi ai.

Por Saab tha se veprimi ushtarak mund të ketë edhe efekte të kundërta.

“Kjo mund të ngurtësojë vendosmërinë e regjimit dhe bazën e tij ende të madhe mbështetëse në të gjithë vendin. Një tubim rreth flamurit nuk do të ishte tronditës,” tha ai. “Kjo ka më shumë të ngjarë… nëse greva është simbolike ose e njëhershme.”

Është një sërë llogaritjesh komplekse për presidentin, të përkeqësuara nga dijenia se Irani ka kërcënuar të përgjigjet ndaj çdo sulmi amerikan.

Dhe pavarësisht dëmeve të shkaktuara nga sulmet izraelite dhe amerikane, Irani ende ka një arsenal të konsiderueshëm raketash balistike.

Në të gjithë Lindjen e Mesme, aleatët dhe përfaqësuesit e Iranit mund të jenë zhdukur – siç është ish-Presidenti i Sirisë, Bashar al-Assad – ose të dobësuar, siç është rasti me Hezbollahun në Liban, por “Boshti i Rezistencës” nuk është ende një forcë e shuar.

Huthët në Jemen dhe milicitë shiite në Irak janë ende të afta për veprim.

Ndër zërat që i bëjnë thirrje Presidentit Trump të veprojë me guxim është edhe njeriu që ofrohet të udhëheqë tranzicionin e Iranit larg sundimit të klerikëve.

“Presidenti ka një vendim për të marrë shumë shpejt”, tha për CBS Neës Reza Pahlavi, djali në mërgim i monarkut të fundit të Iranit.

“Mënyra më e mirë për t’u siguruar që do të ketë më pak njerëz të vrarë në Iran është të ndërhyhet më shpejt”, tha ai. “Kështu që ky regjim më në fund shembet dhe u jep fund të gjitha problemeve me të cilat po përballemi.”

Tingëllonte e thjeshtë. Në Shtëpinë e Bardhë, zyrtarët do ta dinë se është gjithçka tjetër përveç kësaj./BCC

Qeveria e Groenlandës ka thënë se nuk mund ta pranojë në asnjë rrethanë dëshirën e Donald Trump për të marrë kontrollin e ishullit, ndërsa sekretari i përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, deklaroi më herët se aleanca po punonte për të forcuar sigurinë në Arktik.

Në fillim të një jave kritike për ishullin e madh Arktik, presidenti amerikan riafirmoi interesin e tij për territorin, duke thënë se SHBA-të do ta merrnin atë “në një mënyrë ose në tjetrën”.

Presidenti amerikan ka tronditur BE-në dhe NATO-n duke refuzuar të përjashtojë forcën ushtarake për të pushtuar Groenlandën.

Ministrja e Jashtme e Groenlandës, Vivian Motzfeldt, dhe homologu i saj danez, Lars Løkke Rasmussen, do të takohen me sekretarin e shtetit të SHBA-së, Marco Rubio, në Uashington të mërkurën.

Danimarka, e cila ka theksuar se një traktat i vitit 1951 tashmë i lejon SHBA-së të zgjerojë ndjeshëm praninë e saj ushtarake në territor, ka thënë vazhdimisht se shpreson të gjendet një zgjidhje diplomatike.

Qeveria e Groenlandës tha të hënën se ishulli ishte “pjesë e mbretërisë së Danimarkës” dhe “si pjesë e komonuelthit danez, anëtar i NATO-s”. Gjithashtu, deklaroi se do të shtonte përpjekjet e saj për të siguruar që mbrojtja e saj të zhvillohej “në kuadrin e NATO-s ”.

Pse Irani është sot skenë protestash dhe si shpjegohet fakti që, më pak se gjashtë muaj pas luftës dymbëdhjetëditore, qytetarët janë derdhur sërish në rrugë? Kjo ndodh pasi, gjatë përplasjes me Izraelin, shoqëria iraniane ishte rreshtuar gjerësisht në mbështetje të qeverisë. Pyetja nuk shqetëson vetëm vëzhguesit e huaj, por edhe vetë iranianët, të cilët kërkojnë shpjegime për një realitet gjithnjë e më kompleks.

Pas më shumë se një shekulli nga themelimi i shtetit modern iranian, duket se vendi është kthyer në një fazë ku qeveria nuk arrin më të luajë rol vendimtar në drejtimin e tij. Pas luftës Iran-Irak, figura e kryeministrit, që kishte pasur një rol të rëndësishëm në qeverisje, u zhduk gradualisht nga skena politike. Sot, presidentët e zgjedhur drejtpërdrejt nga populli e përshkruajnë veten si “agjentë furnizimi”, me një rol thjesht ekzekutiv, të përjashtuar nga vendimmarrja strategjike.

Gjatë viteve të sanksioneve të Kombeve të Bashkuara, Irani zhvilloi metoda për t’i anashkaluar ato. Fondet financiare, shpesh të menaxhuara nga fëmijët e funksionarëve të lartë shtetërorë dhe ndonjëherë në bashkëpunim edhe me organizata kriminale, mundësuan rikthimin në vend të të ardhurave nga shitja e naftës. Qeveria i mbështeti këto struktura, duke mbyllur sytë përballë pasurimit të tyre masiv dhe përhapjes së trafikut të organizuar të drogës dhe alkoolit.

Me kalimin e kohës, këta njerëz të pasuruar rishtazi shfrytëzuan pushtetin ekonomik për të zgjeruar kontrollin mbi importet, duke krijuar, me miratimin e niveleve më të larta të shtetit, një lloj konsorciumi privat. Irani kaloi nga një vend ku qeveria mbështeste oligarkët që anashkalonin sanksionet, në një regjim të detyruar t’u paguante atyre për kryerjen e veprimeve të përditshme ekonomike. Janë pikërisht këta oligarkë që rikthejnë në vend të ardhurat nga eksportet e naftës dhe produkteve petrokimike, duke përfituar një komision prej 8 deri në 10 për qind.

Prej dy dekadash Irani jeton nën sanksione dhe ky “komision transferimi” arrin në afro 200 miliardë dollarë vetëm nga eksportet e naftës. Oligarkët kontrollojnë gjithashtu importin e shumë produkteve të tjera dhe kanë monopolizuar mallra thelbësore si ilaçet, ushqimin për kafshët, orizin, vajin dhe grurin.

Ata nuk i japin llogari askujt dhe e konsiderojnë veten zotër të vërtetë të vendit. Në disa raste, kanë arritur madje të zëvendësojnë ministrin e Ekonomisë apo guvernatorin e Bankës Qendrore, kur këta kundërshtonin manovrat e tyre mbi transferimet valutore. Kështu është krijuar një “qeveri brenda qeverisë”, me pushtet jashtë çdo kontrolli institucional.

Në rrjetet sociale qarkullojnë imazhe të këtyre oligarkëve, teksa shfaqin një stil jetese luksoz, me jahte dhe ishuj privatë, të financuar me dollarë. Ndërkohë, qeveria iraniane detyrohet çdo vit të negociojë me ta për të siguruar valutë, duke prodhuar një inflacion vjetor rreth 40 për qind. Oligarkët pranuan të sillnin para në vend vetëm përmes zhvlerësimit të rialit.

Pas luftës me Izraelin, qeveria vendosi të kërkojë alternativa për transferimin e valutës dhe të shkëputej nga oligarkët e naftës, duke justifikuar ndërhyrjen me shqetësime për sigurinë. Vendimi për të përafruar kursin e këmbimit me pritshmëritë inflacioniste pati pasoja të rënda për shoqërinë civile, veçanërisht për shtresën e mesme. Tregjet valutore dhe të arit reaguan menjëherë, ndërsa një përfaqësues i qeverisë e cilësoi ndërhyrjen si “kirurgjikale”.

Protestat e para shpërthyen në Mashhad, një qytet me rreth gjashtë milionë banorë, ku oligarkët kanë investime të mëdha. Qytetarët, të goditur nga inflacioni mbi 40 për qind dhe pa shpresë për reforma, dolën në rrugë. Qeveria propozoi një ndihmë mujore prej 7 dollarësh për çdo qytetar, por masa u konsiderua simbolike. Në Abdanan, banorët hodhën në ajër orizin e shpërndarë nga shteti, si shenjë refuzimi.

Sipas analizës, qeveria është e paaftë të hapë dialog me shoqërinë, ndërsa pas lëvizjes “Grua, jetë, liri”, forcat pro-demokratike u goditën rëndë me arrestime dhe dënime. Në mungesë të tyre, vetëm lëvizja monarkiste ka mbetur aktive në hapësirën publike, duke u drejtuar kryesisht shtresës së mesme të zhgënjyer.

Gjenerata e re iraniane, e rritur nën sanksione dhe pa kujtime për kohë më të mira, e sheh veten pa të ardhme dhe pa përfaqësim. Protestat e fundit përshkruhen si rezultat i një grumbullimi të gjatë të lirive të mohuara politike, sociale dhe ekonomike. Si do të vendoset ekuilibri mes qeverisë, oligarkëve dhe shoqërisë, mbetet e hapur. Çfarëdo që të ndodhë, përfundimi është një: Irani po hyn në një fazë të re./CorrieredellaSera

Zv.kryeministrja dhe njëherësh Ministrja e Infrastrukturës dhe Energjitikës, Belinda Balluku, është shprehur se ka një përmirësim të situatës së përmbytjeve në qarkun Fier, pasi sipas saj, lumi Seman është rikthyer në shtratin e tij.

Komentet Balluku i bëri teksa ndodhej në Hasturkas, të Njësisë Administrative Libofshë në qarkun e Fierit, ku si pasojë e prurjeve të shumta të lumit Seman ka pasur dëmtime të argjinaturës.

Sipas Ballukut, Emergjencat Civile, Forcat e Armatosura dhe pushteti vendor ndërhynë menjëherë duke ju ardhur në ndihmë banorëve të rrezikuar dhe po vijojnë të jenë në terren për monitorimin e situatës.

Balluku bëri edhe një përditësim të thjeshtë të situatës në zonat problematike të prekura nga përmbytjet, teksa tha se situata ka ardhur drejt përmirësimit në të gjithë vendin.

Numri 2 i qeverisë u premtoi banorëve të zonave të përmbytura se shteti do ju vijë në ndihmë, për të përballuar këto momente të vështira që po kalojnë.

Prononcimi i Zëvendëskryeministres, njëherësh Ministër i Infrastrukturës dhe Energjisë, Belinda Balluku:

Balluku: Falënderoj të gjithë gazetarët e terrenit të Qarkut të Fierit që kanë qenë gjatë gjithë kohës pranë skuadrave të Emergjencave Civile, Forcave të Armatosura, pushtetit vendor, prefekturës, deputetëve dhe kujtdo tjetër që ka qenë këtu.

Jemi, ta quajmë, në një stad përmirësimi të situatës, pasi lumi Seman është kthyer në shtratin e tij. Sigurisht këtu jemi shumë afër hidrovorit dhe kjo është një zonë ku vazhdon të ketë prezencë të ujit. E rëndësishme është që 20 banesa që janë prekur asnjë nga qytetarët nuk është dëmtuar. Është bërë evakuimi i plotë i të gjithë banorëve të zonës.

Kishim para pak orësh një situatë me dy barinj, të cilët nuk arrinim ti kontaktonim, megjithatë ata janë gjetur, janë të sigurt. Gjithçka është zhvilluar nën mbikëqyrjen e forcave të Emergjencave Civile, por edhe të gjithë grupeve të tjera.  Forcat e Armatosura kanë pas një rol të jashtëzakonshëm në gjithë këto ditë të vështira dhe sfiduese pothuajse në gjithë vendin.

Nga ana tjetër, nuk parashikohet në dy-tre ditët në vazhdim që të ketë reshje dhe kjo do jetë koha për të rikuperuar edhe dëmtimet që kanë ndodhur në argjinatura. Para pak po diskutonim me inxhinierët e bordit të kullimit, përsa i përket kësaj situate. Gjithsecili është në pozicionin e vet, në krye të detyrës, duke ju përgjigjur kërkesave të qytetarëve.

Duhet që të bëjmë me dije që të gjithë ata banorë të zonave të përmbytura që kanë nevojë për mbështetje përsa i përket ushqimit të bagëtive, të kontaktojnë menjëherë me pushtetin vendor, pasi janë në dispozicion dhe rezervat e shteti gjithçka që mund t’i vijë në ndihmë, qoftë për nevojat personale, por edhe për ushqimin e bagëtive. Ne jemi në terren gjatë gjithë kohës. Skuadrat janë këtu. Do të vazhdojmë deri në përmirësimin total të kushteve.

Duhet thënë përsa i përket kaskadës së Devollit, është e rëndësishme kjo për t’u thënë, duke qenë se ndikimi i asaj kaskade vjen këtu në lumin Seman, që shkarkimet janë ulur në kuotën minimale, janë më të ulëta se prurjet që ka kaskada në këto momente. Kompania Statkraft na është përgjigjur thirrjes tonë pikërisht për ti ulur sa më shumë shkarkimet dhe për të pasur një menaxhim të mirë, ashtu siç kemi bërë me kaskadën e Drinit. Kaskada e Drinit është menaxhuar në mënyrën më të mirë duke minimizuar përmbytjet në Fushë Shkodër. E njëjta gjë ka ndodhur edhe me kaskadën e Devollit.

Tani do të na duhet që të bëjmë të gjithë riparimet e duhura. Do na duhet që të bëjmë vlerësimin e dëmeve, ashtu siç e kemi thënë, siç e ka thënë kryeministri Rama dhe çfarë është më e rëndësishme më pas, në një mënyrë të drejtë me të gjitha grupet e ngritura nga bashkitë e zonave të prekura nga Emergjencat Civile t’ia dalim për të bërë një shpërndarje të kompensimit që do të jetë ekuvalent i një skeme e cila po ndërtohet nga Ministria e Financave dhe Ministria e Bujqësisë, si për banorët që janë prekur banesat, ashtu edhe për dëmet që kanë ndodhur nëpër serra apo tokat bujqësore.

Pyetje: Ndërkohë një dëm i tillë nuk është parë asnjëherë, një vërshim i tillë i ujërave këtu në këtë zonë dhe është çarë argjinatura në disa segmente Kjo do të thotë që duhen investime për riparimin e argjinaturës së Semanit?

Balluku: Atëherë, kemi dëmtime, se çarje argjinature është pak fjalë më e madhe se ç’duhet në këtë rast. Kemi dëmtime të argjinaturës së Semanit. Padyshim do të duhen riparime të menjëhershme që do të bëhen, siç e dëgjuat se ju ishit këtu me mua, nga inxhinierët e bordit të kullimit që do të bëhen në orët në vazhdim, sapo të ketë rënie të nivelit të ujit dhe më pas do të ketë ndërhyrje akoma më të thella për të përforcuar të gjitha argjinaturat që janë prekur për shkak të këtyre vështrimeve, unë nuk e di nëse është hera e parë që janë kaq shumë vështrime apo jo, por megjithatë është e rëndësishme që të thuhet që janë identifikuar pikat problematike, të cilat do të riparohen menjëherë.

Shumë faleminderit të gjithëve!

Bashkimi Evropian do të propozojë shumë shpejt sanksione të mëtejshme ndaj autoriteteve përgjegjëse për shtypjen e protestave antiqeveritare në Iran. Kështu deklaroi Presidentja e KE, Ursula Von der Leyen, përmes një postimi në rrjetet sociale.

Von der Leyen deklaroi se numri në rritje i viktimave në Iran është i tmerrshëm, teksa dënoi përdorimin e tepërt të forcës dhe kufizimin e vazhdueshëm të lirisë. Ajo shtoi se në koordinim me zëvendësen e saj Kaja Kallas, do të propozohen shpejt sanksione të mëtejshme.

“Numri në rritje i viktimave në Iran është i tmerrshëm. Unë dënoj pa mëdyshje përdorimin e tepërt të forcës dhe kufizimin e vazhdueshëm të lirisë. Bashkimi Evropian e ka listuar tashmë Trupën e Gardës Revolucionare Islamike në tërësinë e saj nën regjimin e sanksioneve për të drejtat e njeriut.”, shkruan Von der Leyen.

Pas arratisjes nga spitali e Altin Ndocit është pezulluar zinxhiri komandues i burgut të Durrësit. Altin Ndoci, i paraburgosur për një sërë veprash të rënda penale përshpejtoi lirimin e tij këtë të martë.

Ai arriti t’i shpëtojë efektivit që e shoqëronte në spital duke e goditur fizikisht punonjësin e sigurisë së burgut. Ndodhej në katin e tretë të spitalit rajonal të Durrësit, në repartin infektiv ku ndodhet zona e veçantë e sigurisë për të paraburgosurit.

Altin Ndoci u arrestua në korrik 2020 gjatë operacionit “Plumbi i Artë”, si i dyshuar për vrasjen e 4 personave, fillimisht dy vëllezërve Besmir dhe Viktor Haxhiaj në Durrës dhe ekzekutimin e dy personave të tjerë 2020 Anxhelo Avdija dhe Dorian Shkozën.

Por me 2 prill 2024 Gjykata e posaçme ka pushuar të gjitha akuzat ndaj Altin Ndocit përfshirë edhe dyshimi për vrasjen e Dorjan Shkozës dhe Anxhelo Avdija, duke e shpallur të pafajshëm atë.

Ishin dëshmitë e të arrestuarit, Klevis Alla i cili e përfshinte Altin Ndocin në këto 4 vrasje por Gjykata e Posaçme nuk u bind nga këto dëshmi ç’ka bëri që të marrë pafajësinë. Nga ana tjetër për vrasjen e dy vëllezërve Haxhia , Gjykata e posaçme dënoi me 25 vite burg Klevis Allën.

Megjithëse Altin Ndoci fitoi pafajësinë në vitin 2024 ai nuk mundi të dalë nga burgu, pasi SPAK ka ngritur akuza të tjera kundër tij, pas dëshmive të Nuredin Dumanit i cili e përfshin në disa ngjarje të rënda.

Në dëshmitë e dhëna në SPAK nga i penduari i drejtësisë Nuredin Dumani, Klevis Alla dyshohet si pjesëmarrës në vrasjen e Andi Zylyfit dhe plagosjen e Ardit Uruçit kryer në bashkëpunim në formën e “Grupit të strukturuar kriminal”. Gjithashtu Ndoci,mbahej në burg edhe për veprat penale “Mbajtja pa leje dhe prodhimi i armëve, shpërthyese dhe i municionit”, e kryer në bashkëpunim në formën e grupit të strukturuar kriminal, “Grupi i strukturuar kriminal”.

Në një tjetër episod në shkurt të vitit 2025 I penduari i drejtësisë, Nuredin Dumani ka rrëfyer para tagove të zeza disa nga krimet e kryera nga ai dhe banda e një tjetër të arrestuari nga SPAK, Erion Alibejt. Dumani ka thënë se pas masakrës së Bradasheshit, ku mbeti i vrarë edhe vëllai i Erion Alibejt, grupi kriminal do merrte hak ndaj rivalëve dhe do të vriste në Elbasan “kush t’i dilte përpara”, me porosi të Alibejt. Ky i fundi ka akuzuar edhe Altin Ndocin se kishte qënë në grupin e ekzekutorëve madje kishte tentuar t’i vriste vëllanë, por i ishte bllokuar arma.

Janë publikuar pamjet nga  arritja e Altin Ndocit nga Spitali i Durrësit. Ndoci shihet teksa po vrapon për tu larguar dhe i veshur tërësisht me rroba të zeza.

Altin Ndoci që prej vitit 2020 mbahej i izoluar në burgun e Durrësit me urdhër të SPAK. Ai u shoqërua sot për në spital për të kryer vizita mjekësore nga 5 efektivë të Burgjeve, 2 prej të cilëve e shoqëruan brenda.

Ai kërkoi të shkonte në tualet, më pas goditi me grusht një prej efektivëve dhe u largua nga kati i 3-të nëpërmjet shkallëve. Një prej efektivëve që e ka ndjekur pas, ka qëlluar në ajër për ta trembur, por Ndoci është larguar nga ku dyshohet se një “Audi A7” e priste në zonën e parkimit.

Autoritetet kanë arritur të lokalizojnë përmes dronit dy barinjtë që ishin shpallur të humbur në Libofshë të Fierit, pora mësohet se ata nuk duan të largohen prej aty.

Sipas asaj që raportohet nga terreni, barinjtë qëndrojnë bashkë me 200 krerë lopësh në zonën e përmbytur të Kularit. Ata janë mirë nga ana shëndetësore, por nuk pranojnë të evakuohen pasi po mbajnë nën kontroll lopët, të cilat janë të lira.

Ata janë barinj të punësuar dhe sipas asaj që mësohet, edhe në përmbytjet e vitit të kaluar nuk kanë pranuar të largohen.

Avokati Maks Haxhiaj ka mohuar kategorikisht çdo përfshirje të klientit të tij, Ergys Agasit, në tenderat e Agjencisë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit (AKSHI).

Sipas tij, akuzat ndaj Agasit janë të pabazuara dhe nuk mbështeten në asnjë provë konkrete. Haxhiaj e cilësoi hetimin si absurd, duke theksuar se Agasi nuk ka pasur asnjë funksion publik apo pushtet vendimmarrës që mund ta lidhë me shkelje të barazisë në tendera apo me pengimin e pjesëmarrjes së subjekteve të tjera.

“Zoti Agasi sipas informacioneve që kam edhe nga familja, nuk ndodhet në Shqipëri. Agasi i ka mbaruar punët e veta, por në këtë terren vetëm po të jetë një njeri që do që t’ja hedhin çelësin në det, mund të vijë që të paraqitet në organet e drejtësisë. Kjo situatë e cila është krijuar kastile duke ngritur akuza të rënda, bën që zbatimi i masës së sigurisë bën që ai të mos ketë më asnjë shans për të komunikuar me drejtësinë në bazë të të drejtave të tij kushtetuese dhe proceduriale. Megjithatë është vendimi i tij për të ardhur apo për të mos-ardhur. Por në kushtet që nuk ka asnjë informacion dhe provë për akuzat që i ngrihen, vetëm po të jetë i çmendur që të vijë“, tha Haxhia.

“Po flitet për vepra penale që i atribuohen një personi pa asnjë rol institucional. Ergys Agasi nuk ka pasur dhe nuk ka lidhje me tenderat e AKSHI. Ai ka përfunduar angazhimet e tij dhe nuk ka asnjë përgjegjësi ligjore në këtë proces”, u shpreh avokati.

“Në momentin që nuk ekziston asnjë provë materiale për akuzat e ngritura, vetëm dikush që nuk i vlerëson pasojat do të paraqitej. Aktualisht nuk kam komunikim të drejtpërdrejtë me Agasin, por vetëm me familjarët e tij”, përfundoi ai.

Agasi është nën hetim nga SPAK për tenderat e drejtuara nga AKSHI dhe ndaj tij ka një masë sigurie në mungesë.

Në këtë hetim, veç shefes së Agjencisë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit Mirlinda Karçanaj dhe zëvendëses së saj  Hava Delibashi që mbahen nën arrest shtëpie, 3 biznesmenëve u ndalohet të dalin jashtë vendit, ndërsa një oficer policie vazhdon i pezulluar nga detyra.

Bordi editorial i Iran International ka vlerësuar se të paktën 12,000 njerëz u vranë në shtypjen e dhunshme të protestave në Iran, të cilat sipas medias në fjalë ndodhën kryesisht gjatë dy netëve radhazi, të enjten dhe të premten, më 8 dhe 9 janar.

Mediat a huaja shkruajnë se nëse këto shifra konfirmohen, kjo do të ishte masakra më e madhe në historinë moderne të Iranit.

Bordi editorial i Iran International pretendon ka shqyrtuar informacionin e marrë nga një burim pranë Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare, dy burime në Zyrën Presidenciale, raporte nga disa burime brenda Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike në qytetet Mashhad, Kermanshah dhe Isfahan, rrëfime të dëshmitarëve okularë dhe familjeve të viktimave, raporte në terren, të dhëna të lidhura me qendrat mjekësore dhe informacione të ofruara nga mjekë dhe infermierë në qytete të ndryshme.

Sipas informacionit të mbledhur nga Iran International, viktimat u vranë kryesisht nga forcat e Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike dhe Basij. Shumë prej të vrarëve ishin të rinj nën moshën 30 vjeç.

Informacioni i marrë nga Këshilli i Lartë i Sigurisë Kombëtare dhe Zyra Presidenciale tregon se vrasjet u kryen me urdhër të drejtpërdrejtë të Ali Khameneit, me dijeninë dhe miratimin e qartë të krerëve të të tre degëve të qeverisë, dhe me një urdhër për të përdorur armë zjarri të lëshuara nga Këshilli i Lartë i Sigurisë Kombëtare.

Një prej emrave më të njohur të botës së krimit, Altin Ndoci arriti të arratiset nga Spitali i Durrësit, ku ishte dërguar për vizita mjekësore. Ndoci ka një historik të gjatë në botën e krimit dhe rezulton pjesë e organizatës kriminale të Çopjave në Elbasan.

I arratisuri, Altin Ndoci u arrestua në korrik 2020 gjatë operacionit “Plumbi i Artë”, si i dyshuar për vrasjen e 4 personave, fillimisht dy vëllezërve Besmir dhe Viktor Haxhiaj në Durrës dhe ekzekutimin e dy personave të tjerë 2020 Anxhelo Avdija dhe Dorian Shkozën.

Por me 2 prill 2024 Gjykata e posaçme ka pushuar të gjitha akuzat ndaj Altin Ndocit përfshirë edhe dyshimi për vrasjen e Dorjan Shkozës dhe Anxhelo Avdija, duke e shpallur të pafajshëm atë.

Ishin dëshmitë e të arrestuarit, Klevis Alla i cili e përfshinte Altin Ndocin në këto 4 vrasje por Gjykata e Posaçme nuk u bind nga këto dëshmi ç’ka bëri që të marrë pafajësinë. Nga ana tjetër për vrasjen e dy vëllezërve Haxhia , Gjykata e posaçme dënoi me 25 vite burg Klevis Allën.

Megjithëse Altin Ndoci fitoi pafajësinë në vitin 2024 ai nuk mundi të dalë nga burgu, pasi SPAK ka ngritur akuza të tjera kundër tij, pas dëshmive të Nuredin Dumanit i cili e përfshin në disa ngjarje të rënda.

Në dëshmitë e dhëna në SPAK nga i penduari i drejtësisë Nuredin Dumani, Klevis Alla dyshohet si pjesëmarrës në vrasjen e Andi Zylyfit dhe plagosjen e Ardit Uruçit kryer në bashkëpunim në formën e “Grupit të strukturuar kriminal”. Gjithashtu Ndoci,mbahej në burg edhe për veprat penale “Mbajtja pa leje dhe prodhimi i armëve, shpërthyese dhe i municionit”, e kryer në bashkëpunim në formën e grupit të strukturuar kriminal, “Grupi i strukturuar kriminal”.

Në një tjetër episod në shkurt të vitit 2025 I penduari i drejtësisë, Nuredin Dumani ka rrëfyer para tagove të zeza disa nga krimet e kryera nga ai dhe banda e një tjetër të arrestuari nga SPAK, Erion Alibejt. Dumani ka thënë se pas masakrës së Bradasheshit, ku mbeti i vrarë edhe vëllai i Erion Alibejt, grupi kriminal do merrte hak ndaj rivalëve dhe do të vriste në Elbasan “kush t’i dilte përpara”, me porosi të Alibejt. Ky i fundi ka akuzuar edhe Altin Ndocin se kishte qënë në grupin e ekzekutorëve madje kishte tentuar t’i vriste vëllanë, por i ishte bllokuar arma.

Një i burgosur, i shtruar në infektivin e spitalit te Durrësit për probleme shëndetësore, është arratisur. I arratisuri është Altin Ndoci, i vënë në pranga me urdhër të SPAK.

Ndoci është arrestuar si pjesë e operacionit “Plumbi i Artë” dhe konsiderohet si person me rrezikshmëri të lartë shoqërore, pasi akuzohet se ka marrë pjesë në masakrën e Bradasheshit, ku mbetën të vrarë tre persona.

Ndoci ka gënjyer policin qe po e ruante, duke i thënë se donte të shkonte në tualet dhe ka arritur t’ia mbathë. Kur e ka parë që po largohej, efektivi ka qëlluar në ajër po pa arritur ta ndalojë.

Ndoci konsiderohet pjesë e klanit Çopja nga Elbasani dhe është pjesë e dosjes së SPAK me 33 të pandehur për këtë organizatë kriminale. Ai akuzohet për disa vepra penale, mes të cilave edhe “vrasje”.

Portugalia po përjeton një krizë të rëndë shëndetësore për shkak të pikut të epidemisë së gripit. Mbi 500 vdekje në ditë, raste të reja me pacientë që stërmbushin spitalet, ndërsa anëtarët e personelit shëndetësore janë tepër të shqetësuar nga situata që po del jashtë kontrollit.

E gjitha kjo po ndodh vetëm në dy javët e fundit. Portugalia ka regjistruar një bilanc të pazakontë viktimash që po shkaktohet nga i ftohti dhe epidemia e gripit. Autoritetet theksojnë se nuk ka vend për alarm dhe se shifrat janë larg atyre të periudhës së Pandemisë Koronavirus, por mjekët dhe infermierët po përgatiten për më të keqen.

Nga një investigim i mediat Expresso, që citon të dhëna zyrtare, në 30 ditët e fundit në Portugali është verifikuar një nivel deri në 52% më i lartë i të vdekurve, krahasuar me një vit më parë, përcjell A2 CNN.

Media në fjalë, duke u bazuar në mendimin e ekspertëve, shkruan se vala e gripit ka nisur më herët se zakonisht dhe transmetimi i virusit është bërë më shpejt në moshat e treta.

I paraburgosuri Altin Ndoci është larguar nga ambientet e Spitalit Rajonal të Durrësit, ku ishte shoqëruar për kryerjen e vizitave mjekësore. Të gjitha procedurat mjekësore janë zhvilluar në repartin e infektivit, i cili ka repartin e sigurisë për të dënuarit.

Pavarësisht ndërhyrjes së menjëhershme nga forcat e Policisë së Burgjeve për ndalimin e tij, Altin Ndoci ka arritur të largohet nga spitali.

Strukturat përkatëse janë vënë menjëherë në lëvizje dhe po punohet intensivisht për lokalizimin dhe kapjen e tij, si dhe për sqarimin e plotë të rrethanave të ngjarjes.

Departamenti i Shtetit ka revokuar më shumë se 100,000 viza të huaja në vitin 2025, më shumë se dyfishi i asaj të vitit 2024, që ishte edhe viti i fundit i administratës së presidentit Joe Biden.

Ky veprim i DASH-it vjen pas urdhrit ekzekutiv të ditës së parë të presidentit Donald Trump mbi verifikimin e shtetasve të huaj. Në vitin 2024, departamenti revokoi 40,000 viza, raportoi “Fox News”.

Shumica e revokimeve ishin për udhëtarë biznesi dhe turistike që kishin tejkaluar afatin e vizave të tyre.

Një zëdhënës i DASH-it ka thënë se shumica e studentëve dhe punëtorëve që kanë humbur vizat e tyre kanë pasur përplasje kriminale me forcat e ligjit.

Në gusht të vitit 2025, administrata Trump njoftoi se po shqyrton të gjithë 55 milionë të huajt që kanë viza të vlefshme amerikane.

Zëvendëszëdhënësi kryesor i Departamentit të Shtetit, Tommy Piggott, shtoi se administrata do të vazhdojë qëndrimin e saj agresiv të zbatimit të ligjit përmes qendrës së saj të re të verifikimit të vazhdueshëm.

“Administrata Trump do të vazhdojë ta vërë Amerikën në plan të parë dhe ta mbrojë kombin nga shtetasit e huaj që paraqesin rrezik për sigurinë publike ose sigurinë kombëtare”, tha ai.

Departamenti gjithashtu ka zbatuar standarde më të rrepta për marrjen e vizave amerikane.

Një i burgosur, i shtruar në infektivin e spitalit te Durrësit për probleme shëndetësore, është arratisur. I arratisuri është Altin Ndoci, i vënë në pranga me urdhër të SPAK.

Ndoci është arrestuar si pjesë e operacionit “Plumbi i Artë” dhe konsiderohet si person me rrezikshmëri të lartë shoqërore, pasi akuzohet se ka marrë pjesë në masakrën e Bradasheshit, ku mbetën të vrarë tre persona.

Prokuroria e Durrësit ka nisur hetimet për të përcaktuar shkaqet e përmbytjeve nga ku u regjistrua një viktimë e miliona euro dëme. Hetimi në fjalë i është referuar kryesisht 3 akuzave “Shpërdorimi i detyrës”, “Shkatërrimi i pronës me përmbytje” dhe “Shkatërrimi i pronës nga pakujdesia”.

Projekti që po hetohet është “Hartim i studimit të projektit për rehabilitim e infrastrukturës së rrjetit të kullimit në zonën e Porto Romano – Kënetë dhe sistemi i rrjetit të ujërave të shiut në zonën urbane të qytetit të Durrësit në kuadër të procedimit të rindërtimit me fond limit 87 milionë lekë”.

Gjithashtu po shihen dokumentet dhe gara e kryer nga Bashkia Durrës për procedurat tenderuese të hidrovorit të ri të Porto Romanos me vlerë 19 milionë euro. Kompanitë fituese të këtij tenderi janë “Vëllezërit Hysa”, “2T” dhe “Adriatik”.

Protestat në Iran po zënë titujt kryesorë, ndërsa qeveria dhe opozita akuzojnë njëra-tjetrën për përshkallëzim të dhunës. Qeveria thotë gjithashtu se ndërhyrja e huaj qëndron pas protestave. Ky është raundi më i fundit i demonstratave kundër sistemit qeverisës të Iranit që nga revolucioni i vitit 1979, i cili rrëzoi shahut dhe solli krijimin e një republike islame.

Por vendi është përballur edhe me kriza të tjera, përfshirë tërmete, luftë, sanksione, tensione bërthamore, ndërhyrje rajonale dhe drama politike. Ja një kronologji e disa prej ngjarjeve kryesore të pesë dekadave të fundit.

1979

Shkurt: Ajatollah Ruhollah Khomeini kthehet pas 14 vitesh mërgimi në Irak dhe Francë.

Prill: Pas një referendumi, Irani shpallet republikë islame.

Nëntor: Shtetet e Bashkuara vendosin sanksionet e para ndaj Iranit, të justifikuara me marrjen peng të shtetasve amerikanë në ambasadën amerikane në Teheran. SHBA kishte mbështetur shahut e rrëzuar, monarkun Mohammad Reza Pahlavi, dhe më herët kishte ndihmuar në rrëzimin e kryeministrit të zgjedhur në mënyrë demokratike, Mohammad Mosaddegh, në një grusht shteti në vitin 1953, të mbështetur gjithashtu nga shërbimet inteligjente amerikane dhe britanike.

1980

Shtator: Iraku pushton Iranin. Vlerësimet e vendosin numrin e viktimave të luftës rreth 500 mijë, me humbje më të mëdha nga ana e Iranit. Lufta u karakterizua nga llogore në shkallë të gjerë, përdorimi i mitralozëve dhe bajonetave, të ngjashme me Luftën e Parë Botërore. Megjithatë, Iraku përdori edhe armë kimike kundër iranianëve dhe kurdëve irakianë.

1981

Janar: Të gjithë pengjet amerikane të mbetura lirohen, duke i dhënë fund krizës së pengjeve në Iran.

Qershor: Një atentat me bombë në selinë e Partisë Republikane Islame në Teheran vret dhjetëra zyrtarë të lartë, përfshirë kreun e gjyqësorit, Mohammad Beheshti, i konsideruar personi i dytë më i rëndësishëm në Iran pas Khomeinit.

Gusht: Presidenti Mohammad-Ali Rajai dhe kryeministri Mohammad Javad Bahonar vriten në një atentat me bombë gjatë një mbledhjeje në Teheran. Autoritetet fajësojnë grupin opozitar me prirje revolucionare të majta, Mojahedin-e Khalq (MEK), i cili kishte qenë objekt i një goditjeje të ashpër një vit më parë.

1982

Qershor: Izraeli pushton Libanin. Irani nis të financojë atë që do të bëhej më pas lëvizja libaneze e rezistencës, Hezbollah.

1988

Korrik: Kryqëzori amerikan i marinës USS Vincennes rrëzon një avion civil të Iran Air mbi Gjirin Persik, duke vrarë të gjithë 290 personat në bord.

Gusht: Fillon armëpushimi mes Iranit dhe Irakut pas negociatave të ndërmjetësuara nga Kombet e Bashkuara.

1989

Qershor: Udhëheqësi suprem Ajatollah Ruhollah Khomeini vdes më 3 qershor.

Pasardhësi i tij, Ajatollah Ali Khamenei, zgjidhet nga Asambleja e Ekspertëve të nesërmen.

1990

Qershor: Irani goditet nga një tërmet i madh. Rreth 40 mijë persona humbin jetën.

1995

Mars dhe maj: SHBA vendos sanksione ndaj naftës dhe tregtisë iraniane. Ajo e akuzon Iranin për sponsorizim të “terrorizmit” dhe përpjekje për të siguruar armë bërthamore.

1998

Shtator: Talibanët pranojnë se tetë diplomatë iranianë dhe një gazetar janë vrarë në Afganistan muajin e mëparshëm, gjatë marrjes së qytetit verior Mazar-i-Sharif. Irani dislokon mijëra trupa përgjatë kufirit të përbashkët me Afganistanin si reagim.

2002

Janar: Presidenti amerikan George W. Bush e përfshin Iranin në “boshtin e së keqes”, krahas Koresë së Veriut dhe Irakut, duke i cilësuar këto vende si mbështetëse të “terrorizmit”.

2003

Mars: SHBA pushton Irakun. Irani nis financimin dhe mbështetjen e milicive dhe grupeve politike shiite në terren. Ndikimi i tij mbi këto grupe vazhdon edhe sot.

Nëntor: Irani njofton se do të pezullojë programin e pasurimit të uraniumit dhe do të lejojë inspektime më të plota nga OKB-ja në objektet bërthamore. Agjencia Ndërkombëtare për Energjinë Atomike (IAEA) thotë se nuk ka prova për një program armësh bërthamore. Ky hap përfaqëson një ndryshim, pasi më parë zyrtarët iranianë kishin penguar inspektimet.

Dhjetor: Tërmeti i Bam-it në jug të Iranit vret deri në 40 mijë persona.

2006

Dhjetor: Këshilli i Sigurimit i OKB-së vendos sanksione ndaj tregtisë së Iranit me materiale dhe teknologji të ndjeshme bërthamore, pasi Irani nuk arriti të pezullojë programin e tij bërthamor në këmbim të stimujve diplomatikë dhe ekonomikë nga Gjermania dhe pesë anëtarët e përhershëm të Këshillit të Sigurimit – Franca, Kina, Rusia, Mbretëria e Bashkuar dhe SHBA.

2007

Tetor: SHBA vendos sanksione shtesë, gjithnjë e më të ashpra, ndaj Iranit.

2010

Qershor: Këshilli i Sigurimit i OKB-së vendos raundin e katërt të sanksioneve ndaj Iranit për programin e tij bërthamor. Këto përfshijnë zgjerimin e embargos së armëve dhe rregullime më të rrepta financiare.

Shtator: Irani akuzon Izraelin dhe SHBA-në për infektimin e sistemeve të centralit të tij bërthamor, pasi zbulon programe keqdashëse në sistemet e përdorura nga stafi i sektorit bërthamor.

2011

Mars: Regjimi i presidentit sirian Bashar al-Assad, një aleat i Iranit, shtyp me dhunë një kryengritje popullore që nisi në kuadër të Pranverës Arabe. Më vonë gjatë vitit, Garda Revolucionare Iraniane (IRGC) dërgon milici iraniane dhe të huaja për të mbështetur al-Assad-in.

2012

Janar: Bashkimi Evropian nis bojkotin e eksporteve të naftës iraniane.

Shtator: IAEA pretendon se pengohet nga inspektimi i bazës ushtarake Parchin dhe se Irani ka rritur numrin e centrifugave bërthamore për pasurimin e uraniumit, duke shtuar frikën se vendi po i afrohet sigurimit të armës bërthamore.

Tetor: Riali iranian bie në nivel rekord kundrejt dollarit amerikan, duke humbur 80 për qind të vlerës që nga viti 2011, kryesisht për shkak të sanksioneve ndërkombëtare.

2015

Korrik: Irani arrin një marrëveshje me administratën e presidentit amerikan Barack Obama, si dhe me Mbretërinë e Bashkuar, Francën, Rusinë, Kinën dhe BE-në, për të kufizuar programin e tij bërthamor në këmbim të lehtësimit të sanksioneve. Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA), i njohur gjerësisht si marrëveshja bërthamore, çon në festime në Iran, me shpresën për t’i dhënë fund izolimit të vendit.

2018

Maj: Pasardhësi i Obamës, presidenti Donald Trump, e tërheq SHBA-në nga marrëveshja bërthamore, duke argumentuar se JCPOA është shumë tolerante ndaj Iranit dhe duhet zëvendësuar me një “marrëveshje më të mirë”.

2020

Janar: Qassem Soleimani, komandanti i Forcës Quds të IRGC-së, vritet nga një sulm amerikan me dron në Bagdad.

2024

Prill: Izraeli bombardon ambasadën e Iranit në Damask, duke vrarë shtatë persona, përfshirë dy gjeneralë të IRGC-së.

Maj: Presidenti iranian Ebrahim Raisi vdes në një aksident me helikopter në provincën e Azerbajxhanit Lindor.

Korrik: Kreu i Hamasit, Ismail Haniyeh, vritet në Teheran, me Izraelin që konsiderohet gjerësisht si autor i sulmit.

2025

Qershor: Izraeli sulmon Iranin, duke nisur një luftë 12-ditore mes dy palëve, e cila shkakton vdekjen e të paktën 610 iranianëve dhe 28 izraelitëve./Al Jazeera

Një rrëshqitje masive e tokës, është konstatuar në fshatin Vajzë të Vlorës në lagjen Sheraj, në vendin e njohur si Beun. Rrëshqitja aktualisht po avancon drejt tre banesave të pabanueshme.

Sipas informacioneve zyrtare, situata po mbahet nën mbikëqyrje të vazhdueshme nga shërbimet përkatëse, ndërsa terreni paraqitet i paqëndrueshëm dhe me rrezik të shtuar për zgjerim të rrëshqitjes, veçanërisht në rast të reshjeve të mëtejshme.

Fatmirësisht, nuk raportohet për banorë në rrezik të drejtpërdrejtë, pasi objektet e prekura janë të pabanuara, por autoritetet po monitorojnë nga afër zhvillimin e situatës për të ndërhyrë në kohë nëse rreziku përhapet.