❌

Reading view

There are new articles available, click to refresh the page.
↗

10:00 “Burri me pantallona tĂ« shkurtra”, kinemaja e heshtur qĂ« flet pĂ«r fĂ«mijĂ«t e braktisur

✇Gazeta Fjala
By: Leonard

Nga Leonard Veizi

Dikur, nĂ« kinematĂ« shqiptare, kur dritat fikeshin dhe heshtja bĂ«hej mĂ« e rĂ«ndĂ«, nĂ« ekran shfaqej njĂ« djalĂ« i vogĂ«l, nĂ«ntĂ« vjeçar me pantallona tĂ« shkurtra, qĂ« pĂ«rqafonte nĂ«nĂ«n e tij, dhe nĂ« sallĂ« rrĂ«shqisnin lot pa zhurmĂ«. Ishte njĂ« dhimbje e butĂ«, e pĂ«rbashkĂ«t, njĂ« emocion qĂ« nuk kĂ«rkonte shpjegim. Sot, pas kaq shumĂ« vitesh, “Burri me pantallona tĂ« shkurtra” mbetet njĂ« nga ato filma qĂ« nuk ikin nga kujtesa, sepse sekuencat plot dhimbje tĂ« tij janĂ« gdhendur nĂ« ndjeshmĂ«rinĂ« njerĂ«zore



I njohur dhe me emrin e dytĂ«: “Dashuria mĂ« e bukur” apo “L’amore piu bello“, Ă«shtĂ« nga ata filma qĂ« nuk vrapon. Ai ecĂ«n ngadalĂ«, me hapa tĂ« vegjĂ«l, si njĂ« fĂ«mijĂ« qĂ« endet pa orientim nĂ«pĂ«r rrugĂ« tĂ« ftohta. Kamera ndjek njĂ« trup tĂ« brishtĂ«, njĂ« palĂ« pantallona tĂ« shkurtra qĂ« duken gjithmonĂ« tĂ« papĂ«rshtatshme pĂ«r botĂ«n e tĂ« rriturve, pĂ«r ligjet e saj tĂ« ashpra dhe indiferencĂ«n e saj tĂ« heshtur. Nuk ka bujĂ«, nuk ka patetikĂ«, nuk ka britma — vetĂ«m pritje, mungesĂ« dhe kĂ«rkim. “Burri me pantallona tĂ« shkurtra”, ose siç njihet nĂ« origjinal “L’uomo dai calzoni corti”, prodhim i vitit 1958 me regji tĂ« Glauk Pellegrinit, Ă«shtĂ« njĂ« film i thjeshtĂ« nĂ« formĂ«, por i rĂ«ndĂ« nĂ« peshĂ« njerĂ«zore. NjĂ« film qĂ« flet pak dhe thotĂ« shumĂ«. NjĂ« histori qĂ« nuk kĂ«rkon keqardhje, por vĂ«mendje. Dhe qĂ«, edhe sot, na kujton se tragjeditĂ« mĂ« tĂ« mĂ«dha nuk ndodhin me zhurmĂ«, por nĂ« heshtje — aty ku njĂ« fĂ«mijĂ« kĂ«rkon vetĂ«m njĂ« pĂ«rqafim dhe gjen njĂ« botĂ« tĂ« ftohtĂ« pĂ«rballĂ«.

I realizuar nĂ« njĂ« periudhĂ« kur kinemaja italiane po largohej gradualisht nga neorealizmi klasik, filmi i pĂ«rket asaj qĂ« kritikĂ«t e kanĂ« quajtur neorealizĂ«m i vonĂ« – njĂ« fazĂ« ku kamera nuk vĂ«zhgon mĂ« vetĂ«m rrugĂ«n dhe varfĂ«rinĂ« kolektive, por futet nĂ« psikologjinĂ« e individit, nĂ« plagĂ«t intime tĂ« pasluftĂ«s. Skenari, i shkruar nga vetĂ« Pellegrini dhe Enio De Konçi, e zhvendos fokusin nga shoqĂ«ria si masĂ« te fĂ«mija si viktimĂ« e saj.

NĂ« qendĂ«r tĂ« rrĂ«fimit Ă«shtĂ« Salvatore, – interpretuar mjeshtĂ«risht i ndihmuar nga njĂ« spontanitet i pazakontĂ«, nga Edoardo Nevola – njĂ« djalĂ« i vogĂ«l qĂ« endet nĂ« kĂ«rkim tĂ« nĂ«nĂ«s sĂ« humbur. Historia duket minimale, pothuajse e zhveshur nga ngjarjet dramatike tĂ« mĂ«dha. Por pikĂ«risht kjo thjeshtĂ«si Ă«shtĂ« forca e filmit. Sepse ajo qĂ« Pellegrini ekspozon nuk Ă«shtĂ« njĂ« tragjedi e jashtĂ«zakonshme, por njĂ« realitet i zakonshĂ«m: braktisja si gjendje normale.

Pantallonat e shkurtra të Salvatores nuk janë thjesht një detaj kostumi. Ato janë simboli i një moshe të pambrojtur, i një pafajësie që endet në një botë të rriturish të lodhur, të painteresuar, shpesh të verbër. Salvatore nisi udhëtimin e tij nga Sicilia  ku arratiste prej jetimores, i vogël dhe i pasigurt, dhe kaloi qindra kilometra përgjatë Italisë, në Napoli, Milano dhe Venecia, ku më në fund gjeti nënën e tij.

Një rrugëtim i gjatë, i lodhshëm dhe i mbushur me pritje, që reflekton jo vetëm pasigurinë e fëmijërisë, por edhe këmbënguljen e pafajshme të një shpirti të vogël. Kamera e ndjek fëmijën pa shumë patetizëm, pa shumë melodramë, dhe pa muzikë që të imponojë keqardhje. Filmi nuk kërkon thjesht lot; ai kërkon ndërgjegje.

NĂ« kĂ«tĂ« botĂ«, mungesa e nĂ«nĂ«s nuk Ă«shtĂ« vetĂ«m mungesĂ« fizike. ËshtĂ« mungesĂ« kujdesi, mungesĂ« pĂ«rgjegjĂ«sie morale, mungesĂ« orjentimi. TĂ« rriturit kalojnĂ« pranĂ« fĂ«mijĂ«s siç kalojnĂ« pranĂ« njĂ« pengese tĂ« vogĂ«l nĂ« rrugĂ« – pa u ndalur, pa pyetur, pa u ndjerĂ« fajtorĂ«. Dhe kĂ«tu qĂ«ndron aktakuza e heshtur e filmit: njĂ« shoqĂ«ri qĂ« nuk sheh fĂ«mijĂ«t e vet Ă«shtĂ« njĂ« shoqĂ«ri qĂ« ka humbur busullĂ«n morale.

Edhe pse i rrënjosur fort në Italinë e varfër të pasluftës, filmi ruan një aktualitet tronditës. Salvatore i vitit 1958 është fëmija i sotëm në periferi urbane, në kampet e emigrantëve, në familje të shpërbëra nga varfëria, dhuna apo indiferenca. Pyetja që ngre filmi nuk është sentimentale, por thellësisht etike: çfarë ndodh me një shoqëri që i le fëmijët të kërkojnë vetëm nënën, pa u ofruar asnjë formë mbrojtjeje?

“Burri me pantallona tĂ« shkurtra” na kujton se kinemaja nuk ka vetĂ«m funksion zbavitĂ«s. Ajo Ă«shtĂ« edhe dĂ«shmi. NĂ« njĂ« kohĂ« kur ekranet mbushen me spektakĂ«l dhe drama artificiale, ky film na rikthen te tragjeditĂ« qĂ« ndodhin pa zhurmĂ« – nĂ« rrugĂ« tĂ« zakonshme, nĂ« fytyra fĂ«mijĂ«sh qĂ« nuk dinĂ« si tĂ« kĂ«rkojnĂ« ndihmĂ«.

QĂ«ndrimi editorial qĂ« lind natyrshĂ«m nga kjo vepĂ«r Ă«shtĂ« i qartĂ«: problemet e fĂ«mijĂ«ve nuk janĂ« kurrĂ« “probleme tĂ« sĂ« nesĂ«rmes”. Ato janĂ« pasqyra mĂ« e ndershme e shoqĂ«risĂ« sĂ« sotme. Dhe njĂ« shoqĂ«ri qĂ« nuk mbron fĂ«mijĂ«t e saj, herĂ«t a vonĂ«, mbetet vetĂ« – pĂ«rballĂ« historisĂ« – me pantallona tĂ« shkurtra.

↗

The Elemental Reason – Arsyeja Elementare

✇Gazeta Fjala
By: Monika

Last Updated on 25/01/2026 by Monika

Nga Erl Kodra

Shënim:
Isha në dilemë nëse është ide e mirë të shkruaj këtë tekst, si detyrim ndaj vetes dhe ndaj jush. Në fund vendosa se ajo që vjen më pas, ka rëndësi. Teksti i mëposhtëm është dëshmia ime autentike.

_____________________________________
Kur isha i vogël e ngrija kryet drejt qiellit dhe numroja yjet. Imagjinata ime merrte krahë në përpjekje për të kuptuar se sa larg mund të jenë ato dritëza të vogla, ndërsa Hana e plotë më ngjante me një fytyrë plot trishtim. Unë pata privilegjin që fëmijërinë e kam kaluar mes malesh rrëzë Alpeve Shqiptare, aty ku natyra shfaqet me gjithë madhështinë e saj; me verë të nxehtë dhe të thatë, dhe dimër të ftohtë dhe të ashpër. Qielli i Alpeve gjatë verës është kristal i qartë.

UnĂ« nuk e di se çfarĂ« ndodhi me mua, por unĂ« nuk mund ta hiqja mendjen nga yjet. Çdo çast e gjeja veten duke menduar nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« pavullnetshme pĂ«r ato dritĂ«za tĂ« forta, si tĂ« vendosura me dorĂ« nĂ« blunĂ« e errĂ«t tĂ« natĂ«s. Dikur shkoja tĂ« flija me mendjen tek ai mister i pĂ«rjetshĂ«m dhe i padeshifrueshĂ«m, pĂ«r t’u pĂ«rsĂ«ritur çdo herĂ«; ditĂ«n dhe natĂ«n, papushim.

Dikur fillova tĂ« shkruaj poezi qĂ« çuditĂ«risht ishin tĂ« mbushura me imazhe dhe metafora yjesh. Ishte e pamundur qĂ« tĂ« shkruaja katĂ«r vargje pa atĂ« pĂ«rmasĂ« qĂ« kishte pĂ«rfshirĂ« gjithĂ« qenien time, njĂ«lloj imazhizmi hermetik qĂ« mĂ« tĂ«rhiqte si graviteti. UnĂ« kisha mbetur brenda njĂ« misteri ekzistencial prej tĂ« cilit nuk mund tĂ« largohesha mĂ« kurrĂ«. TĂ« paktĂ«n jo pa u pĂ«rpjekur tĂ« kuptoj se çfarĂ« do tĂ« thotĂ« “tĂ« ekzistosh”? Jo nĂ« kuptimin literal tĂ« fjalĂ«s, por nĂ« kuptimin mĂ« tĂ« thellĂ« dimensional.

UnĂ« jetoj nĂ« TokĂ« – njĂ« planet plot jetĂ« nĂ« mes tĂ« Universit. QĂ« energjinĂ« e merr nga njĂ« yll i vogĂ«l qĂ« e quajmĂ« Diell. Toka ka edhe njĂ« satelit tĂ« bukur qĂ« quhet HanĂ«. Me ujĂ« tĂ« bollshĂ«m nĂ« dete dhe oqeane, tokĂ«, male, fusha, dhe njĂ« atmosferĂ« plot oksigjen. Me miliona specie tĂ« gjalla qĂ« formojnĂ« sistemin e vetĂ«m kompleks tĂ« jetĂ«s qĂ« ne njohim nĂ« Univers. Ne kemi fatin tĂ« jemi banorĂ« tĂ« njĂ« mrekullie kozmike, dhe unĂ« jam njĂ« ndĂ«r individĂ«t me fat ndĂ«r miliarda qenie tĂ« gjalla nĂ« kĂ«tĂ« planet.

Çdo milisekondĂ« tĂ« ekzistencĂ«s time unĂ« bashkĂ«veproj me universin. Trupi im i bindet fushĂ«s gravitacionale, marr rreze dielli, mushkĂ«ritĂ« e mia mbushen me oksigjenin qĂ« Ă«shtĂ« krijuar miliarda vjet mĂ« parĂ« nĂ« yjet e largĂ«t, ndĂ«rsa hekuri nĂ« gjak pĂ«rcjell kĂ«tĂ« oksigjen nĂ« çdo qelizĂ« tĂ« trupit tim. UnĂ« ha ushqim qĂ« Ă«shtĂ« krijuar nga po e njĂ«jta materie, pĂ«rmes tĂ« njĂ«jtave procese. KĂ«shtu bashkĂ«-ekzistojmĂ« rreth 8 miliardĂ« njerĂ«z dhe miliona specie tĂ« tjera. Jeta Ă«shtĂ« madhĂ«shtore, por 


Por çfarĂ« do tĂ« thotĂ« “tĂ« ekzistosh”? Çdo njĂ«ri prej jush mund tĂ« bĂ«jĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n pyetje vetes, dhe do tĂ« kuptojĂ« se jeta e tij, ekzistenca e tij, Ă«shtĂ« e lidhur pazgjidhshmĂ«risht me tre gjĂ«ra njĂ«kohĂ«sisht:
Aftësinë që ka qenia e tij për të ruajtur formën njerëzore në kohë,
Të ndërveprojë me mjedisin ku jeton, të marrë frymë, të ushqehet,
Dhe të ruajë kompleksitetin dhe funksionin e organeve që e mbajnë trupin dhe mendjen e tij në funksion.

ÇdonjĂ«ra prej kĂ«tyre vetive Ă«shtĂ« jetike pĂ«r ekzistencĂ«n. Nuk ka asnjĂ« alternativĂ« tjetĂ«r pĂ«rveçse pĂ«rmbushjes.

Dikur unĂ« isha “njĂ« atlet” i lindur. Vrapoja papushim mbrĂ«mjeve tĂ« verĂ«s bashkĂ« me vĂ«llezĂ«rit e mi, zabeleve dhe rrgajave. HerĂ«-herĂ« ndaloja dhe shikoja qiellin dhe pyesja veten: çfarĂ« jam unĂ«, çfarĂ« Ă«shtĂ« ky gur, çfarĂ« Ă«shtĂ« kjo pemĂ«, po ai krua? Pse rrjedh papushim? E merrja gurin nĂ« dorĂ«, e shikoja me ngulm, pandĂ«rprerje, dhe imagjinoja grimcat e gurit ngjitur me njĂ«ra-tjetrĂ«n, duke i dhĂ«nĂ« gurit atĂ« formĂ« tĂ« ngurtĂ«, tĂ« njĂ«trajtshme, hermetike. Pastaj shihja pemĂ«n dhe gjethet qĂ« lĂ«viznin lehtĂ« nĂ«n flladin e mbrĂ«mjes. Po pse fryn era? A Ă«shtĂ« ajo e gjallĂ«? Dhe pse vdes njeriu po nuk mori frymĂ«, tĂ« mbushĂ« mushkĂ«ritĂ« me ajĂ«r?

NĂ« orĂ«n e biologjisĂ« pĂ«rpija çdo fjalĂ« tĂ« mĂ«suesit. Dikur ndjeva se nuk mĂ« mjafton ajo qĂ« lexoja nĂ« librat e shkollĂ«s, dhe fillova tĂ« gjurmoj çdo gjĂ« tĂ« shkruar rreth kimisĂ«, biologjisĂ«, fizikĂ«s, yjeve, Diellit, planetĂ«ve. Por nuk po gjeja akoma “pse”-nĂ« qĂ« kĂ«rkoja.

Pse ekzistojmë? Jo thjesht unë si individ, por pse ekzistojmë të gjithë, unë, ti, njerëzit e tjerë, pemët, toka, gurët, ajri, yjet, planetët, mollët, arat, makinat, rrugët. Sepse ndërkohë e kisha kuptuar se unë jam pjesë e këtij realiteti që e perceptoja dhe e përjetoja si realitet.

NdĂ«rkohĂ« qĂ« atĂ«herĂ« kuptova se gjithçka ishte e lidhur me njĂ«ra-tjetrĂ«n; nĂ« njĂ« unitet tĂ« pazgjidhshĂ«m, tĂ« pandashĂ«m, tĂ« pandĂ«rprerĂ«. Por akoma nuk e dija se çfarĂ« ishte; Toka me ujin, uji me bimĂ«t, bimĂ«t me tokĂ«n, toka me bimĂ«t, bimĂ«t me ajrin, ajri me dritĂ«n, drita me Diellin, Dielli me TokĂ«n, toka me gurĂ«t, gurĂ«t me malet, malet me borĂ«n, bora me dimrin, dimri me pranverĂ«n, pranvera me shiun, shiu me lumin, lumi me detin, deti me oqeanin, oqeani me valĂ«t, valĂ«t me baticĂ«n, batica me HanĂ«n, Hana me yjet, yjet me galaktikat, galaktikat me Universin, Universi i lidhur me mua. UnĂ« i dija tĂ« gjitha kĂ«to. Por nuk po e gjeja “pse”-nĂ«. MĂ« dukej se mĂ« mungonte diçka shumĂ« e thjeshtĂ«, qĂ« e kisha nĂ« rrĂ«zĂ« tĂ« gjuhĂ«s, gati pĂ«r ta thĂ«nĂ«, por nĂ« çastin e fundit mĂ« zhdukej, dhe nĂ« mendjen time ngrihej njĂ« mur. I pakapĂ«rcyeshĂ«m.

Pa vetĂ«dije ndaloja dhe vĂ«zhgoja pĂ«r minuta tĂ« tĂ«ra foletĂ« e milingonave, ato qytete nĂ« miniaturĂ«, me rrugĂ« dhe trotuare, me kthesa, kryqĂ«zime dhe bulevarde, qĂ« ato gjallesa tĂ« vogla popullonin tĂ« njĂ«jtin planet ku ekzistoja edhe unĂ«. I mahnitur nga ndĂ«rveprimi dhe koherenca e pashoqe me tĂ« cilĂ«n kishin ndĂ«rtuar mbretĂ«rinĂ« minimale nĂ« shkallĂ«t e ekzistencĂ«s. ÇfarĂ« mahnie!

Kështu, kalova vitet më të mira të jetës mes meditimit, leximeve dhe poezisë hermetike.

Në grimën e vogël

Në grimën e vogël të kthesës së murrme,
Me frymën e thellë të thelbit tragjik,
Lëviz mbi qerpik pak pluhur i verdhë

Në mal bie ylli i fundit atë natë,
Pranë grimës së vogël, në malin e rrallë

Të heshtur, pa frymë janë gurët e drurët,
Një djalë syjeshil lëkundet në degë,
Pamja trishtohet vetiu nĂ« harresë 

Nuk ka asnjë perde, koha ndalon
As drita nuk bie, as nata nuk vjen

Të mbushësh pesë gishtat e dorës me dhé
Të heshtësh së mbrami si guri në varr
Të bësh dashuri me tokën, ngadalë.

Në degët e lisit varur një emër,
Si zog i murosur këndon bukurinë

E heshtjes së gjatë se koha ndaloi,
E zërat nuk bien nga qielli gjithmonë
I fundit ra ylli në malin përballë.

Tiranë 2005

Mëngjesin e 20 Tetorit 2025, si zakonisht dola në ballkon të tymos një cigare. Dielli i vjeshtës sapo kishte prekur kurorat e kuqrremta të lisave përballë shtëpisë. Kafja e nxehtë dhe aroma e fortë e duhanit më dhanë atë lloj qetësie përhumbëse, një gjendje që unë e kërkoja pa vetëdije, i gatshëm të shkruaja ndonjë varg nëse më vinte në mendje. Por çuditërisht fillova të mendoj për Diellin që po u jepte atë dritë argjendi gjetheve të lisave. Dhe mendova:

ÇfarĂ« bukurie! Dhe unĂ«, vĂ«zhguesi, qĂ« e kuptoj se sa unike Ă«shtĂ« kjo pamje, qĂ« e di se kjo harmoni ka diçka tĂ« pĂ«rbashkĂ«t, qĂ« nuk ndalet asnjĂ«herĂ«, edhe nĂ«se qielli Ă«shtĂ« me re, bie borĂ« apo shi; Ă«shtĂ« natĂ« apo ditĂ«. “Pse”-ja filloi tĂ« mĂ« sillej rrotull, tĂ« mĂ« pushtonte qenien, sepse e ndjeja sa afĂ«r isha.

Po sikur rrezet e Diellit tĂ« ndalonin? Ato grimcat e vogla qĂ« quhen fotone, tĂ« ndalonin sĂ« udhĂ«tuari me 300,000 kilometra nĂ« sekondĂ«? DomethĂ«nĂ«, jo tĂ« shuhej Dielli, por tĂ« ndalonin fare, nĂ« vend, tĂ« rrinin pezull. ÇfarĂ« ndodh?

Skenari ishte i llahtarshëm. Për një moment desha ta largoj atë tmerr nga mendja. Por jo, sepse ndjeja se diçka po ndodhte në mendjen time, dhe nuk doja ta humbisja atë çast, ato momente që mund të ishin vendimtare për të zgjidhur enigmën. Po pse drita rrjedh me atë shpejtësi? Pse jo më pak ose më shumë? Po sikur të ndalojë? Domethënë, të rrijë pezull.

Ah, realiteti qĂ« kisha parasysh “filloi” tĂ« zhdukej. Nuk ishte errĂ«sirĂ«, sepse errĂ«sira nĂ«nkupton mundĂ«sinĂ« e dritĂ«s. Sepse gjysmĂ«n e jetĂ«s ne e kalojmĂ« pa dritĂ«n e Diellit, por e dimĂ« se 


“Dielli nĂ« mĂ«ngjes do lindi pĂ«rsĂ«ri,
Qytetit t’i bĂ«jĂ« dritĂ« e lulet t’i harlisĂ«â€

Por nuk kishte asgjë, sepse drita nuk përcillej, informacioni kishte ndalur, ndërveprimi kishte pushuar, dhe bashkë me të, edhe realiteti. Nuk kishte asgjë. Ishte zhdukur hapësira, sepse edhe hapësira kërkon dritë. Dhe drita nuk funksionon ndryshe, përveçse me 300,000 kilometra në sekondë. Edhe pemët para meje u zhdukën, bashkë me ballkonin; edhe unë u zhduka. Nuk kishte mbetur asgjë, Hiçi Absolut. As unë, as bota, as Universi. Ishte Anulimi Absolut. Gjithçka u fshi. Fup.

I etur, kisha djegur paketën e duhanit. Pastaj mora celularin dhe i shkrova vetes një mesazh:

E = C x I x K ≠ 0

Shënim i redaksisë:

Lexuesit qĂ« dĂ«shirojnĂ« tĂ« njihen mĂ« nĂ« detaje me dokumentet e pĂ«rmendura nĂ« kĂ«tĂ« shkrim, mund t’i shkarkojnĂ« ato duke klikuar nĂ« linqet e mĂ«poshtme.

https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=6087226

https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=5847503

↗

19:54 Një protestë nën hijen iluzive të Trump

✇Gazeta Fjala
By: EL

Last Updated on 24/01/2026 by EL

Nga Andi Bushati

Protesta e radhës së opozitës përkoi me momentin kur më shumë se kurdoherë gjatë kësaj dekade, dy rrëfime krejtësisht kontradiktore po përplasen fort me njëra-tjetrën.

I pari është ai i pushtetit që po ekzalton ftesën e Donald Trump drejtuar Edi Ramës, për të marrë pjesë në Bordin e Paqes. Atij i bashkëngjitet edhe parakalimi në rivierën shqiptare i një pjese të familjes presidenciale amerikane, që ka ardhur të mbikqyrë paratë që do të fitohen aty. Sipas këtij rrëfimi, kapitulli i paqartësisë së qeverisë Rama me administratën republikane është mbyllur dhe ajo do të vazhdojë të ketë të njëjtën përkrahje që ka marrë deri dje nga Biden, Blinken, apo Soros.

KĂ«tij versioni totalisht haluçinant, i kundĂ«rpĂ«rgjigjet ai, mĂ« absurd, i kritikĂ«ve dhe opozitarĂ«ve tĂ« RamĂ«s, qĂ« shpresojnĂ« se “armiku” i tyre do tĂ« pĂ«sojĂ« tĂ« njĂ«jtin fat si presidenti Venezuelian, Nicolas Maduro. NĂ« mbĂ«shtetje tĂ« tezĂ«s sĂ« tyre kĂ«ta tĂ« dytĂ«t pĂ«rmendin ftesĂ«n e munguar nga Donald Trumpi, pĂ«r tĂ« firmosur si anĂ«tar themelues i Bordit tĂ« Paqes, nĂ« ceremonine e Davosit. Ata kujtojnĂ« mesazhet e shpeshta kundĂ«r narko trafikut tĂ« lĂ«shuara nga shefi i diplomacisĂ« Marco Rubio dhe vartĂ«sit e tij nĂ« Departamentin e Shtetit. Ata pĂ«rmendin goditjet me frymĂ«zim nga pĂ«rtej Atlantikut, qĂ« SPAK i ka bĂ«rĂ« pikave nevralgjike tĂ« strukturĂ«s rilindase, duke shkuar deri tek Belinda Balluku dhe abuzimet e AKSH-it.

Protesta e kĂ«saj tĂ« shtune e opozitĂ«s ishte produkt i kĂ«tij rrĂ«fimi dhe njĂ« pĂ«rpjekje e dukshme pĂ«r ta mbajtur gjallĂ« atĂ«. Pa e thĂ«nĂ« shprehimisht ajo mĂ«ton tĂ« pĂ«rkundĂ« idenĂ« se fundi i narkotrafikantit tonĂ« do tĂ« vijĂ« nga jashtĂ«. Prandaj protestuesit perveç partullave nĂ« shqip, mbanin dhe tĂ« tilla nĂ« anglisht, prandaj Berisha kumtonte se “kohĂ«t kanĂ« ndryshuar” dhe shpallte se gjendemi “nĂ« klilometrin e fundit”.

Por, nëse rrëfimi mashtrues i pushtetit që do të mbajë me çdo kusht në këmbë sadopak nga legjitimiteti i cfilitur prej skandaleve dhe koorupsioni është i kuptueshëm, efikasiteti i atij të opozitës lë vend për dyshime. A fitojnë PD-ja, aleatët e saj, kundërshtarët e pa angazhuar të Ramës, duke u mbështetur tek ideja se shpëtimi do të vijë nga përtej Atlantikut? A i jep kjo hov apo e bën më pasiv popullin e mbetur opozitar? A nuk e shkatërojnë besueshmëinë e kreut të partisë dhe deputetëve të tij, fakti se ata nuk guxojnë të flasin qoftë edhe një fjalë për grabitjen e Zvërnecit, përmes përjashtimit nga statusi i zonës së mbrojtur, vetëm se ajo prodhon para për Jared Kushner dhe Ivanka Trump? A nuk i njollos ata nxitimi për të votuar, në rrjesht, pjesmarrjen në Bordin e Paqes, sipas një axhende të përcaktuar nga Rama, nga frika se mos ngjanin si anti Trump? Duket sikur ankthi dhe preokupimi i PD-së, më shumë sesa të jetë e paranueshme dhe simpakike për shqiptarët është të jetë e tillë për trumpistët. Në këtë pikë ata ngjajnë me të mbyturin që do të kapet pas fijes së flokut. Të pretendosh se po përballesh me diktaturën e Ramës dhe të shpresosh se një politikan që tregon vetëm përçmim ndaj demokracisë, si Donald Trump, do të angazhohet ta rikthejë atë në vendin tonë të vogël, tregon nonsens, miopi dhe pafuqi politike.

Kjo fabul opozitën nuk e çon askund. Kjo u pa edhe njëherë në protestën e sotme, e cila qe konfirmimi i radhës se një pushtet që vjedh zgjedhjet, është gati e pamundur të rrëzohet edhe me lëvizje në rrugë. Në regjime ku opozitarët burgosen, ku mediat e blera nuk informojnë, po bëjnë propagandë, ku qytetarët jetonë të shantazhuar prej largimeve nga puna, zhveshjes nga të drejtat që u takojnë: si paga në shtet, bonusi i bebes, kempi për invalitët, në bazë të shënimeve që raportojnë për ta spiunët patronazhistë, vala e lëvizjeve popullore është vështirë të shndërrohet në cunam. Zakonisht sisteme të tilla rrëzohen, një herë në kaq vjet, atëherë kur kalben vetvetiu, apo si pasojë e lëvizjeve tektonike brenda llojit. Ato nuk cënohen prej të njëjtave mjete që janë efikase në kushte lirie.

Pra, në këtë pikë, opozita mund të jetë e justifikuar edhe nëse nuk prodhon dot rotacion përmes votës edhe nëse nuk ka kapacitet përmbysës përmes forcës. E vetmja gjë për të cilën mund të kritikohet nuk është pafuqia, por mungesa e moralit. Dhe këtu shkëlqen me gjithë vezullimin e saj hipokrizia se demokracinë do na e rikthejë Trump.  /et

↗

18:55 Si mund tĂ« ketĂ« sukses njĂ« protestĂ« pĂ«r tĂ« “rilindur” BerishĂ«n!?

✇Gazeta Fjala
By: EL

Last Updated on 24/01/2026 by EL

Nga Petro Koçi

Mblidhen rilindasit e Saliut, kokĂ« mĂ« kokĂ«, por nuk bĂ«hen dot mĂ« shumĂ« sesa njĂ« valĂ« turme pĂ«dĂ«istĂ«sh — por kurrĂ« njĂ« det qytetarĂ«sh. Kthimi pas i ShqipĂ«risĂ« pĂ«r tĂ« rilindur BerishĂ«n dhe shpurĂ«n e tij tĂ« korruptuar nuk frymĂ«zon dot njĂ« lĂ«vizje politike gjithĂ«pĂ«rfshirĂ«se. Imazhi i tij ndjell vetĂ«m dĂ«shtim tĂ« garantuar. Dhe jo vetĂ«m kaq.

Fabulat e herĂ«pashershme tĂ« shpikura nga politika pĂ«dĂ«iste — si ato qĂ« e bĂ«jnĂ« ShqipĂ«rinĂ« “VenezuelĂ«â€, RamĂ«n “Maduro”, apo pretendimi se SHBA do tĂ« rrĂ«zojĂ« qeverinĂ« shqiptare pĂ«r t’ia dhuruar pushtetin BerishĂ«s — thĂ«rrmohen lehtĂ«sisht, dhe bashkĂ« me to bien pĂ«rtokĂ« edhe kauzat disi mĂ« tĂ« drejta tĂ« opozitĂ«s, pĂ«rfshirĂ« edhe retorikĂ«n kundĂ«r korrupsionit.

Ndërkaq, edhe vetë retorika kundër korrupsionit nuk është e besueshme kur shqiptohet nga goja e opozitës. Sepse ata një ditë e shpallin SPAK-un organizatë kriminale, e ditën tjetër e duartrokasin. Sipas interesit: nëse ndiqet penalisht Berisha, drejtësia qenka e kapur; nëse ndiqet penalisht një ministër socialist, drejtësia qenka e drejtë dhe e pastër.

Shkurt, mund të themi se një opozitë e korruptuar nuk mund të luftojë korrupsionin. Përkundrazi, një opozitë e komprometuar dhe mekatare e ushqen dhe e mban gjallë korrupsionin.

Prandaj protestat e PD-së nuk ndjellin shpresë, por shërbejnë vetëm si mburojë për korrupsionin e Berishës dhe familjes së tij./et

↗

08:45 Shqipëria 2026, sipas Fishtës

✇Gazeta Fjala
By: Kesjana

Nga Lutfi Dervishi

NĂ« TiranĂ«, DurrĂ«s, ShkodĂ«r e gjithandej, koha duket se ka ngrirĂ« nĂ« njĂ« pĂ«rkohshmĂ«ri tĂ« pĂ«rhershme. NjĂ«lloj si dikur, ka zhurmĂ«, trafik, llum informacionesh, inflacion konspiracionesh, pak shpresĂ«, shumĂ« statuse, flamuj nĂ« bio, vrer nĂ« komente, slogane, evente, forume, panele, hashtagĂ« patriotikĂ« dhe “krenarperShqipninĂ«!” nĂ« version digjital. Por punĂ«, ato punĂ« me tĂ« cilat Shqipnia del nĂ« dritĂ«, ende nuk duken sa duhet.

NjerĂ«zit rrinĂ« nĂ« hije, jo mĂ« poshtĂ« avllive, por nĂ« kafene, studio televizive, komente, story dhe debate online, duke pritur me gojĂ« hapur jo mĂ« EvropĂ«n nana-vida, por Brukselin, Washingtonin, grantin, tenderin, projektin pilot, apo ndonjĂ« “fond zhvillimi” a “operacion zbarkimi”. E prapĂ«, nuk vjen asgjĂ«, veç mizave digjitale, thashethemeve, clickbait-it dhe premtimeve qĂ« riciklohen mĂ« shumĂ« se plehrat.

AtdhetarĂ«t tanĂ« tĂ« vorfĂ«n? Ata po plasin duke folĂ« pĂ«r atdhe, ndĂ«rkohĂ« qĂ« punojnĂ« me mish e me shpirt pĂ«r xhepin e vet. Patriotizmi i tyre Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« elastik si llastiku i brekĂ«ve, tkurret e zgjerohet sipas buxhetit, zgjedhjeve dhe numrit tĂ« “like”-ve. PĂ«r ShqipninĂ« s’kanĂ« kurrĂ« kohĂ«, por pĂ«r ta rjepĂ« ShqipninĂ« nuk dinĂ« çfarĂ« Ă«shtĂ« pushimi.

Pazari i vjetĂ«r i ShkodrĂ«s Ă«shtĂ« zhvendosĂ« nĂ«pĂ«r panele televizive, ku â€œĂ§Ă«shtjet lokale e botnore” ngrihen  e zgjidhen, mes dy reklamave pĂ«r detergjentĂ«.

Dhe ah, politika. KĂ«tu prodhohet politikĂ« mĂ« shumĂ« se rrymĂ« elektrike. Pa lexue kurrĂ« njĂ« rresht serioz, çdo “ekspert”, me gishtin ende tĂ« lyer me yndyrĂ« qebapi, e shpall veten strateg global. Pa e ditĂ« as ku i bie kufiri i kopshtit tĂ« vet, ai lĂ«viz kufijtĂ« e NATO-s mbi ekranin e plasaritur tĂ« iphone-t. BotĂ«n e ndajnĂ« nĂ« sfera influence si me nda shalqi Lushnje, me njĂ« tĂ« rĂ«nĂ« tĂ« thikĂ«s sĂ« injorancĂ«s, duke shpjegue doktrina globale me fjali statusi.

Kur shfaqet nĂ« ekran ndonjĂ« qĂ« e ka bindĂ« veten se Ă«shtĂ« i rĂ«ndĂ«sishĂ«m, mbĂ«rrin cunami. Siguria kombĂ«tare, e ndĂ«rkombĂ«tare, gjeopolitika, filozofia, astronomia, bujqĂ«sia  dhe ekonomia derdhen me kova mbi popullin e mbetun gojĂ«hapur. ArmiqtĂ« dhe aleatĂ«t theren e pajtohen brenda dy orĂ«ve emision. Por kur vjen puna te njĂ« vendim konkret, te njĂ« reformĂ« qĂ« dhemb, apo te njĂ« pĂ«rgjegjĂ«si reale, gjithçka mbyllet me frazĂ«n magjike: “Mos i personalizojmĂ« gjĂ«rat”. Sepse kĂ«tu askush nuk lĂ«viz nga vendi, tĂ« gjithĂ« presin qĂ« bota tĂ« rrotullohet rreth kafes sĂ« tyre.

Sot, nĂ« kĂ«tĂ« Shqipni tĂ« vitit 2026, e vĂ«rteta nuk Ă«shtĂ« e ndalun, thjesht ia kanĂ« zĂ«nĂ« frymĂ«n. ËshtĂ« zhytĂ« aq thellĂ« nĂ« rrena, spinime dhe performanca mediokre, sa askush nuk e njeh mĂ«, edhe po t’i dalĂ« pĂ«rballĂ«. Nuk na mungojnĂ« lajmet, na mungon e vĂ«rteta. Nuk na mungojnĂ« llafet, na mungon turpi.

E kĂ«shtu, Shqipnia ecĂ«n pĂ«rpara, me marshin “neutral”, duke djegĂ« karburant kot dhe duke mos u zhvendosĂ« asnjĂ« milimetĂ«r nga balta e vjetĂ«r./Kb

↗

07:00 Udhëtimi i fundit i Ismail Qemalit, mbi shtratin e topit drejt pavdekësisë

✇Gazeta Fjala
By: Leonard

Nga Leonard Veizi

Thuhet se janari i vitit 1919 bĂ«ri i ftohtĂ« nĂ« Itali. Por pĂ«r Ismail Qemalin, – qĂ« ishte bujtĂ«s nĂ« ato anĂ«, – akulli mĂ« i madh ishte largĂ«sia nga bregu i tij. NĂ« dhomat e hotelit “Brufani” nĂ« Peruxhia, aty ku diplomacia pĂ«rpiqej tĂ« vizatonte fatet e reja tĂ« Ballkanit, “Plaku i VlorĂ«s” po bĂ«nte betejĂ«n e tij tĂ« fundit. SytĂ« qĂ« kishin parĂ« rĂ«nien e njĂ« perandorie dhe lindjen e njĂ« shteti, u mbyllĂ«n pĂ«rgjithmonĂ« larg zhurmĂ«s sĂ« dallgĂ«ve tĂ« Adriatikut. Ishte 24 janari i vitit 1919. Ai vdiq nĂ« mĂ«rgim, por me mendjen te ShqipĂ«ria, duke lĂ«nĂ« pas njĂ« komb qĂ« sapo kishte mĂ«suar tĂ« thĂ«rriste “Liri”



Vdekja e Ismail Qemalit nuk mbeti vetëm një fakt mjekësor; ajo u shndërrua shpejt në një enigmë që ushqen ende debatet historike. Edhe sot, kur flitet për vdekjen e tij në Peruxhia, përballen dy realitete: ai i letrave zyrtare dhe ai i dyshimeve që lindin nga konteksti i kohës.

Sipas dokumentacionit tĂ« mjekĂ«ve italianĂ«, “Plaku i VlorĂ«s” mbylli sytĂ« si pasojĂ« e njĂ« hemorragjie cerebrarle. NĂ« moshĂ«n 75-vjeçare, pas njĂ« jete tĂ« kaluar nĂ« mes tĂ« stuhive politike, udhĂ«timeve tĂ« pafundme dhe stresit mbytĂ«s tĂ« njĂ« shteti qĂ« lĂ«ngonte, trupi i tij thjesht u dorĂ«zua.

Dhe me sa duket nuk ekziston asnjë raport mjeko-ligjor që të dëshmojë diçka të kundërt: dhunë fizike fjala vjen apo helmim.

NdĂ«rsa trajtimi i tij me protokoll shtetĂ«ror nga Italia pĂ«rforcoi idenĂ« e njĂ« vdekjeje natyrore nĂ« kushte zyrtare. Por kjo nuk Ă«shtĂ« pĂ«r t’u marrĂ« shumĂ« parasysh. Sidomos kur flitet pĂ«r shĂ«rbime sekrete.

Hija e dyshimit

Megjithatë, historia shpesh shkruhet mes rreshtave. Dyshimet për një eliminim të mundshëm nuk lindën nga dëshmitë, por nga logjika e ashpër e pushtetit:

Zhdukja e tij në prag të Konferencës së Paqes në Paris i leverdiste të gjithë atyre që e shihnin Ismail Qemalin si pengesë për copëtimin e mëtejshëm të Shqipërisë.

Ai nuk ishte njĂ« “kukull” diplomatike; autoriteti i tij i bĂ«nte aleatĂ«t dhe fqinjĂ«t tĂ« ndiheshin tĂ« pasigurt.

NĂ« njĂ« rajon ku vdekjet e figurave kyçe jashtĂ« vendit janĂ« parĂ« gjithmonĂ« me dyshim, ideja e “helmimit tĂ« ngadaltĂ«â€ u bĂ« pjesĂ« e mitit tĂ« tij.

Mbi torpedinieren “Alpino”

Lajmi i ndarjes sĂ« tij nga jeta tronditi jo vetĂ«m familjen, por mbarĂ« opinionin shqiptar, i cili shihte tek ai busullĂ«n morale tĂ« pavarĂ«sisĂ«. MĂ« 8 shkurt 1919, nisi udhĂ«timi qĂ« do ta kthente triumfalisht nĂ« shtĂ«pi. Trupi i tij, i shoqĂ«ruar nga tre djemtĂ« e tij – Et’hemi, Qazimi dhe Qamili – u pĂ«rcoll me tren drejt Brindizit nĂ«n vĂ«zhgimin e nderimit italian.

Aty, mbi bordin e torpedinieres “Alpino”, arkivoli i mbuluar me zi u vendos pĂ«rballĂ« detit qĂ« e priste. Ky udhĂ«tim nuk ishte thjesht njĂ« transferim kufome mortore, por njĂ« kthim simbolik i vetĂ« shtetĂ«sisĂ« shqiptare nĂ« limanin ku lindi. Kur “Alpino” çau dallgĂ«t drejt VlorĂ«s, dukej sikur i gjithĂ« horizonti po pĂ«rkulej para njeriut qĂ« guxoi tĂ« ngrinte njĂ« flamur mes stuhisĂ«.

Ceremonia e Kaninës

MĂ« 12 shkurt, Vlora nuk ishte sa njĂ« qytet nĂ« zi aq dhe njĂ« tempull i hapur. Trupi i Ismail Qemalit, i vendosur mbi njĂ« shtrat topi – simboli i luftĂ«s qĂ« ai e ktheu nĂ« diplomaci – u mbĂ«shtoll me Flamurin KombĂ«tar, atĂ« pĂ«lhurĂ« qĂ« ai vetĂ« e kishte shenjtĂ«ruar gjashtĂ« vite mĂ« parĂ«.

Një det njerëzish, një lumë i pafund lotësh dhe heshtjeje, e shoqëruan drejt lartësive të Kaninës. Rruga drejt varrezave të familjes Vlora, në oborrin e Teqesë, u kthye në një marshim kombëtar. Aty, mes ullinjve shekullorë dhe mureve të lashta, ai u preh në paqe, duke u bërë pjesë e vetë gurit dhe tokës që mbrojti deri në frymën e fundit.

VetĂ«m pas 13 vitesh prehje nĂ« kalanĂ« e KaninĂ«s, eshtrat e kryeministrit tĂ« parĂ« tĂ« shtetit shqiptar, me rastin e 20 vjetorit tĂ« shpalljes sĂ« pavarĂ«sisĂ« u zbritĂ«n nĂ« VlorĂ«, nĂ« datĂ«n e shĂ«nuar tĂ« 28 nĂ«ntorit 1932. Trupi i Ismail Qemalit u vendos nĂ« vendin ku ndodhet edhe sot, nĂ«tek “Sheshi i Flamurit” nĂ« VlorĂ«.

Nga lider në mit

Ky nderim kolektiv kapĂ«rceu kufijtĂ« e njĂ« funerali tĂ« thjeshtĂ«. Siç vĂ«ren studiuesja franceze Nathalie Clayer, figura e Ismail Qemalit pĂ«soi njĂ« metamorfozĂ« pas vdekjes: ai u shndĂ«rrua nĂ« “Babain e Kombit”.

NdĂ«rsa shqiptarĂ« tĂ« tjerĂ« tĂ« kohĂ«s kishin qasje tĂ« ndryshme politike, imazhi i Ismail Qemalit u kristalizua si pika e vetme e takimit pĂ«r tĂ« gjithĂ«. Ai u mitizua jo pĂ«r t’u larguar nga e vĂ«rteta, por pĂ«r t’u ngulitur si simboli i palĂ«kundur i themelimit.

Epilogu

Pavarësisht nëse zemra e tij ndaloi nga mosha apo nga dora e padukshme e politikës, rezultati mbeti i njëjtë: Shqipëria humbi arkitektin e saj, por fitoi një simbol të pavdekshëm. Ai hyri në histori si njeri dhe doli prej saj si institucion.

 

↗

15:33 Karremi i Putinit për Trump-in

✇Gazeta Fjala
By: EL

Last Updated on 23/01/2026 by EL

Nga Enver Robelli

Duke qenë agjent i KGB-së sovjetike, Vlladimir Putin është specialist për simulim, servilosje, lajkatime. Këtë e bën ndaj atyre që janë më të fuqishëm se ai. Ndaj liderit kinez, për shembull. Dhe sidomos ndaj Donald Trumpit. Ndaj tij diktatori rus sillet si një masazhist i egos së presidentit amerikan.

Shembulli mĂ« i ri, pĂ«r tĂ« cilin raporton gazeta konservatore gjermane “Frankfurter Allgemeine Zeitung” (FAZ) nĂ« numrin e sotĂ«m: Trump tha se Putini e ka pranuar ftesĂ«n pĂ«r tĂ« qenĂ« anĂ«tar i tĂ« ashtuquajturit “Bord i Paqes”. NĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« Putini nuk e pranoi ftesĂ«n, por vetĂ«m autorizoi vartĂ«sit e tij ta shqyrtojnĂ« atĂ«. Dhe e falĂ«nderoi Trumpin. Pas lĂ«vdatave Putin, si peshkatar i shkathtĂ«, ia hodhi Trumpit njĂ« karrem: i tha se po t’i dhurojĂ« 1 miliard dollarĂ« pĂ«r “Bordin e Paqes”. I propozoi qĂ« kĂ«to para t’i marrĂ« nga mjetet ruse tĂ« bllokuara nĂ« SHBA nga administrata e mĂ«pareshme, pra nga qeveria e Joe Biden.

FAZ shkruan: “Pas pushtimit tĂ« UkrainĂ«s nĂ« vitin 2022, nĂ« SHBA u ngrinĂ« katĂ«r deri nĂ« pesĂ« miliardĂ« dollarĂ« rezerva tĂ« BankĂ«s Qendrore ruse; kjo Ă«shtĂ« vetĂ«m njĂ« pjesĂ« e vogĂ«l e totalit prej 280 miliardĂ« dollarĂ«sh qĂ« u ngrinĂ« nĂ« atĂ« kohĂ«, mĂ« shumĂ« se dy tĂ« tretat e tĂ« cilave nĂ« BelgjikĂ«. Sipas vendimit tĂ« G7, kjo gjendje duhet tĂ« mbetet e tillĂ« derisa Rusia t’i dĂ«mshpĂ«rblejĂ« Kievit dĂ«met e shkaktuara. Pra, Putin i propozon Trumpit njĂ« keqpĂ«rdorim tĂ« mjeteve. Mbi kĂ«to mjete Rusia, ndryshe nga çfarĂ« pretendoi Putin, aktualisht nuk mund tĂ« disponojĂ«. QĂ«llimi i tij Ă«shtĂ« ta tundojĂ« Trumpin qĂ« tĂ« shkĂ«putet nga partnerĂ«t (europianĂ«) nĂ« njĂ« tjetĂ«r çështje parimore”.

ZemĂ«rgjerĂ« u tregua Putini edhe sa i pĂ«rket GrenlandĂ«s. Tha se Danimarka Ă«shtĂ« sjellĂ« keq, madje brutalisht ndaj kĂ«tij ishulli dhe prezantoi njĂ« shifĂ«r pĂ«r tĂ« cilĂ«n SHBA mund tĂ« blinin GrenlandĂ«n (“diku afĂ«r njĂ« miliard dollarĂ«, ndonĂ«se SHBA-ja ndoshta do tĂ« paguante edhe mĂ« shumĂ«â€).

Kjo Ă«shtĂ« shkolla e sprovuar sovjetike e politikĂ«bĂ«rjes. NĂ« njĂ« botĂ« fiksioni do tĂ« mund tĂ« shkruhej njĂ« roman me titullin: “Masazhisti nga Kremlini”. NganjĂ«herĂ« romanet i shkruan realiteti./et

↗

13:30 24 Janari, asgjë ndryshe në Tiranë

✇Gazeta Fjala
By: Kesjana

 

Nga ARTUR  AJAZI

Sali Berisha ka zgjedhur tĂ« shtunĂ«n (24 Janarin) pĂ«r tĂ«nisur nga Tirana “revolucionin blu dhe hedhjen e RamĂ«s nga pushteti”. EstradĂ« mĂ« tĂ« bukur dhe mĂ«zbavitĂ«se nuk ka. E kuptoni  ju shqiptarĂ«. Kreu iopozitĂ«s (kĂ«shtu i thonĂ« nĂ« PD) ka zgjedhur tĂ« godasĂ«â€œfort dhe pa mĂ«shirĂ«â€ qeverinĂ« tĂ« shtunĂ«n e 24 Janarit. Dhe e dini pse ? Sepse do ta justifikojĂ« boshllĂ«kun e protestĂ«s, me gjoja “ishte fundjavĂ«, njerĂ«zit u morĂ«nme punĂ«t dhe hallet e tyre”. Pas kĂ«saj deklarate, do tĂ«justifikohet sĂ«rish se “njerĂ«zit tremben nga qeveria dhebandat e saj, ndaj nuk dalin nĂ« protestĂ«n tonĂ«â€. Aq i ka lodhur, dhe aq i cfilitur mbĂ«shtetĂ«sit e tij Berisha, sa qĂ«ata nuk dalin mĂ« nĂ« protesta. I ka zhgĂ«njyer, pasi u thotĂ« “Rama iku, u tremb, u fsheh, ne fituam”. Dhe tĂ«nesĂ«rmen, sikur nuk ka ndodhur gjĂ«. Po ashtu ka cfilitur edhe PolicinĂ« e Shtetit, e cila detyron efektivĂ«te saj, tĂ« rrinĂ« nĂ« bulevard me orĂ« tĂ« tĂ«ra, edhe pse ajostrukture ka 1001 punĂ« mĂ« urgjente pĂ«r tĂ« kryer, se protesta e PD me disa qindra mbeshtetĂ«s tĂ« mbetur. E ndersa vendi ka emergjenca tĂ« tjera, investime tĂ« nisuradhe tĂ« bitisura, plane e projekte financimi, punĂ«simi, zhvillimi, integrimi, etj, Berisha nuk ngurron tĂ«pengojĂ«, nuk ngurron tĂ« shtrijĂ« efektin e tij negativ, nĂ«pĂ«rditshmĂ«rinĂ« e jetĂ«s sĂ« shqiptareve. Natyrisht nĂ« 24 Janar, shqiptaret do tĂ« shfrytĂ«zojnĂ« fundjavĂ«n pĂ«r tĂ«dalĂ«, apo  udhĂ«tuar e psonisur, dhe nuk kanĂ« fare nĂ«plan tĂ« dalin nĂ« protestĂ«n e “fuqishme” tĂ« Saliut. TĂ«vetmit qĂ« mbushin ato pak metra katrore nĂ« bulevard, janĂ«  ish-pushtetarĂ«t e PD, milionerĂ«t e asaj opozite, qĂ«edhe pse 13 vjet pa pushtet, habitshĂ«m u rriten pasuritĂ«, u lulĂ«zojnĂ« bizneset, dhe u shtohen kontot bankare. Edhe kjo e shtunĂ«  e 24 Janarit, sĂ«rish do tĂ« jetĂ« sigjithĂ« tĂ« tjerat, si gjithĂ« “protestat e fuqishme” tĂ« bĂ«ranga PD, me disa fjalime dhe ulurima nga podi saj, dhepastaj ca molotovĂ« drejt shkallĂ«ve tĂ« kryeministrisĂ«, pĂ«r tĂ« treguar se “e tronditĂ«n fort regjimin”. Po Ă«shtĂ« e vĂ«rtetĂ«, Sali Berisha nuk e ka kuptuar, se po e shpie nĂ«greminĂ« atĂ« parti. Ndryshe nuk do tĂ« tallej kaq gjatĂ« me mbĂ«shtetĂ«sit e tij, apo me “500 mijĂ« votat” siç thotĂ« ai, qĂ« mori nĂ« 11 Maj. Ai do ta vazhdojĂ« gjatĂ« rrugĂ«timine tij nĂ« krye tĂ« asaj partie, madje derisa ti mbesĂ« edhembĂ«shtetĂ«si i fundit nga Lapraka apo ish-KĂ«neta e DurrĂ«sit, por nuk do tĂ« arrijĂ« kurrĂ« ta bĂ«jĂ« atĂ« partialternativĂ« pushteti./kb

↗

08:40 Groenlanda ndal kutinë e Pandorës, Putin në pritje

✇Gazeta Fjala
By: Klara

Nga Monada Mehmetaj, Strasbourg

NjĂ« samit pĂ«r GroenlandĂ«n qĂ« mbahet shumĂ« shpejt dhe kĂ«rkon punĂ« intensive. NjĂ« EuropĂ« dhe njĂ« BE qĂ« do tĂ« jetĂ« bashkĂ«, por qĂ« po “pĂ«rçahet”, me interesa gjeopolitike nĂ« plan tĂ« parĂ«; njĂ« arenĂ« shumĂ« e vĂ«shtirĂ« pĂ«r Trump. Kjo Ă«shtĂ« ajo qĂ« pritet tĂ« shfaqet nĂ« kĂ«tĂ« samit tĂ« GroenlandĂ«s.

Shtetet e BE-sĂ« qĂ« do tĂ« jenĂ« bashkarisht dhe pozicionimi i FrancĂ«s do tĂ« bĂ«jnĂ« diferencĂ«n. Trump tentoi tĂ« prishte rregullat e lojĂ«s, por u gjend nĂ« njĂ« ring boksi, i rrethuar nga mundĂ«sia e prishjes sĂ« marrĂ«dhĂ«nieve Washington–LondĂ«r, nga njĂ« Itali qĂ« mban njĂ« ekuilibĂ«r tĂ« vĂ«shtirĂ«, me Melonin e cilĂ«suar edhe si ndĂ«rmjetĂ«se; Merz i GjermanisĂ«, me njĂ« ekonomi tĂ« varur ekstremisht nga marrĂ«dhĂ«niet tregtare me SHBA-nĂ«; dhe njĂ« Rusi e “gĂ«zuar” nga kĂ«rcĂ«nimet e Trump pĂ«r GroenlandĂ«n, e cila e sheh kĂ«tĂ« lĂ«vizje tĂ« Trump si hapje tĂ« KutisĂ« sĂ« PandorĂ«s.

Mark Rutte, personaliteti qĂ« ka ndikim te Presidenti i SHBA-sĂ«, Ă«shtĂ« i vetmi qĂ« mund t’i flasĂ« Trump-it. Ai ka njĂ« marrĂ«dhĂ«nie shoqĂ«rore qĂ« ka pasur rezultatet e veta pozitive nĂ« kĂ«to bisedime.

Mundet qĂ« Franca tĂ« mbetet “vetme” nĂ« kĂ«tĂ« samit, pasi pozicionimi i saj politik dhe ushtarak Ă«shtĂ« i ndryshĂ«m nga shtetet e tjera. Republika e PestĂ« i jep pĂ«rparĂ«si Presidentit Macron tĂ« reagojĂ« shpejt, pa mbledhur instancat e rastit. MegjithatĂ«, presim vazhdimin.

Rusia Ă«shtĂ« nĂ« pritje tĂ« “gĂ«zuar”, pasi mund tĂ« imitojĂ« Trump-in nĂ« lidhje me vendet Baltike dhe me kufirin detar tĂ« GroenlandĂ«s nga krahu i RusisĂ«, dhe e favorizon totalisht kĂ«tĂ« situatĂ« pĂ«r UkrainĂ«n; pra janĂ« bashkĂ« si nĂ« njĂ« ndeshje futbolli ku ndajnĂ« gjysmĂ«fushat.

Tarifat doganore me një aleat si Europa dëmtojnë më shumë konsumatorin amerikan sesa prodhuesin europian, dhe këtë llogari tashmë Amerika e ka bërë mirë.

Nga ana tjetër, Von der Leyen dhe ekipi i saj reaguan shpejt ndaj tarifave amerikane, duke iu përgjigjur flakë për flakë, në unitet dhe me vendosmëri, dhe kjo solli avantazhin e vet. Pa dashje, Trump e bëri Europën edhe më të bashkuar. Nga një sondazh, 40% e amerikanëve janë kundër kërcënimeve për Groenlandën.

Ai që po del i fituar në këtë moment është Putin, i cili po fiton kohë pas kohe, ndërkohë që dosja e Ukrainës në këtë moment është në vend të dytë.

Por kriza nuk mbaron sot. Lufta tregtare vazhdon, garanci nuk ka.

Danezët presin pozicionin e tyre; Europa po i mbështet; Franca nuk dëgjoi, por reagoi. Mesazhe, influenca dhe mësime ka boll në këto ditë dinamike, në marrëdhëniet e tensionuara mes aleatëve.

A i trembet Trump njĂ« afrimi tĂ« EuropĂ«s me KinĂ«n apo njĂ« bashkĂ«bisedimi diplomatik tĂ« saj me RusinĂ«? Sigurisht qĂ« i paramendon dhe jo rastĂ«sisht “sulmoi” Macron-in. Shprehja e Macron pĂ«r njĂ« mundĂ«si takimi diplomatik me Putin-in nuk e ka entuziasmuar Trump-in, pasi deri mĂ« tani ka pasur ekskluzivitetin e bisedimeve pĂ«r UkrainĂ«n, por pa asgjĂ« konkrete.

NĂ« Davos “vlon” puna dhe Europa po punon fort nĂ« unanimitet. Europa po ndryshon politikĂ«n e saj, por pa qenĂ« asnjĂ«herĂ« kĂ«rcĂ«nuese.

Tashmë Trump e ka kuptuar që durimi i Europës është sosur dhe nuk dëshiron ta humbasë një aleat si ajo.

↗

16:59 A do ta votojĂ« Berisha nesĂ«r nĂ« Kuvend marrĂ«veshjen ‘Trump–RamaDuro’?

✇Gazeta Fjala
By: EL

Last Updated on 21/01/2026 by EL

Kreshnik Spahiu

NesĂ«r nĂ« mĂ«ngjes, nĂ« orĂ«n 11:00, Sali Berisha do tĂ« lĂ«pijĂ« tĂ« gjitha “pĂ«shtymat” e tij njĂ«vjeçare.

Marrëveshja për Bordin e Paqes, ku Rama do të punojë me Trump në bazë të Kushtetutës së Shqipërisë, u ratifikua sot nga qeveria dhe do të votohet nesër nga Parlamenti.

Po çfarë qëndrimi do të mbajë Sali Berisha, i cili prej një viti premton se Rama do të arrestohet si Maduro dhe se SHBA e ka futur në listën e zezë?

Një orë më parë Berisha u shfaq si pulë e lagur në media dhe i parapriu votës së nesërme.

Ai deklaroi: “Jemi pro Bordit tĂ« Paqes” dhe se ftesa nuk i shkoi Presidentit, sepse ne jemi republikĂ« parlamentare dhe pĂ«r kĂ«tĂ« arsye ftesĂ«n ia dĂ«rguan Edi RamĂ«s.

Së pari, Berisha gënjeu, sepse edhe Kosova është republikë parlamentare, por ftesa nuk i shkoi Albin Kurtit; Trump ftoi presidenten Vjosa Osmani.

Së dyti, Berisha duhet të sqaronte pse Trump nuk ftoi Bajram Begajn, njësoj si Vjosën, por ftesën ia dërgoi Edi Ramës.

Së treti, Berisha heshti për Sazanin dhe vizitën e vajzës së Trump në Vlorë.

Së katërti, Berisha nuk mbajti asnjë qëndrim për krizën në Gaza apo debatin mbi këtë temë.

Së pesti, Berisha nuk guxoi të kundërshtonte në asnjë rast marrëveshjen që do të nënshkruajë Edi Rama me Donald Trump.

365 ditë gënjeshtra madhështore do të shfryhen nesër publikisht para kamerave për 3 sekonda, kur Sali Berisha, si qingj, do të votojë në Kuvend marrëveshjen e Ramaduros me Trump.

Gënjeu se do të mbyllet SPAK.

Gënjeu kur tha se është ftuar në SHBA.

Gënjeu se Rama do të arrestohej për dosjen McGonigal.

Gënjeu kur tha se do të arrestohet Yuri Kim.

Gënjeu kur tha se Rama do të merrej me helikopter.

George Orvell dikur e përshkruante :

“Partia tĂ« urdhĂ«ronte tĂ« mohoje provĂ«n e syve dhe veshĂ«ve tĂ« tu.”

Berisha u lodh 1 vit duke kërkuar që SHBA ta konsideroj Shqipërinë dhe shqiptarët si narko-shtet por nuk ja doli.

NesĂ«r nĂ« mĂ«ngjes do tĂ« bĂ«jĂ« atĂ« qĂ« ka bĂ«rĂ« gjithmonĂ«: do tĂ« mashtrojĂ« nĂ« media dhe nĂ« mbrĂ«mje nuk do t’i mbetet gjĂ« tjetĂ«r veçse tĂ« kĂ«rkojĂ« mbrapsht 7 milionĂ« eurot qĂ« pagoi LaCivitĂ«s apo kompanisĂ« amerikane “Continental Strategy”.

Fundja, ato euro mund t’i fusĂ« shpejt nĂ« punĂ« nĂ« kullat qĂ« ndĂ«rton me leje tĂ« RamaDuros.

↗

13:15 Historia e PD, e mbushur me 21 janarë 

✇Gazeta Fjala
By: Kesjana

Nga ARTUR  AJAZI

E çfarĂ« ti kujtosh mĂ« parĂ« PartisĂ« Demokratike, e ç’tikujtosh mĂ« parĂ« asaj partie e cila u themelua ngaidealistĂ«t, dhe u shnderrua nĂ« organizatĂ« me paramilitarĂ«. Ç’ti kujtosh asaj force politike, vitin1996, rrahjen e frikshme tĂ« opozitĂ«s mes bulevardit tĂ«TiranĂ« e shesheve tĂ« qyteteve tĂ« ShqiperisĂ«, vitin 1997, vitin e zi pĂ«r gjithĂ« shqiptarĂ«t kur shtetin e shkaterroiajo parti me firmat piramidale. E ç’ti kujtosh tjetĂ«r asaj partie, grushtin e shtetit nĂ« 1998, veprat kriminale tĂ«militantĂ«ve tĂ« saj ndaj institucioneve kushtetuese, apo protestat e dhunshme nĂ« 2001, 2003, qeverisjen e keqeqĂ« shkatĂ«rrroi  vendin dhe jetĂ«n e shqiptareve nga 2005 deri 2013, Gerdecin, 21 Janarin , apo dhe akte tĂ« tjeratĂ« cilat edhe sot e kĂ«saj dite, nuk po ndĂ«shkohen ngadrejtĂ«sia e re. Krejt historia  e asaj partie Ă«shtĂ« e mbushur me bĂ«ma dhe akte antiligjore, me krime dhevepra tĂ« tjera penale, duke nisur nga ish-kryeministrat e pas 1992 deri sot. Duke nisur nga ish-presidenti venditSali  Berisha, e duke vazhduar me ish-ministrat qĂ«vodhĂ«n, u pasuruan dhe sot janĂ« milionerĂ«. Historia e PD-sĂ«, nĂ« fakt Ă«shtĂ« histori e mbushur me “21 janarĂ«â€, ku çdo vepĂ«r penale, çdo shkelje ligjore, çdoshkaterrim dhe vjedhje, pĂ«rbĂ«n njĂ« vepĂ«r tĂ« veçantĂ«penale. ShqiptarĂ«t po pyesin me tĂ« drejtĂ« çdo ditĂ«, “kurdo tĂ« vihet drejtĂ«si pĂ«r 1997 ku u vranĂ« mbi nĂ« pakmuaj mbi 6300 persona nga armatimet dhe municionete depove tĂ« ushtrisĂ«, dhe qĂ« vazhdojnĂ« edhe sot tĂ«vrasin, kur do tĂ« bĂ«het drejtĂ«si pĂ«r 26 viktimat e Gerdecit, 4 viktimat  e 21 janarit, apo viktimat e gomoneve, qĂ« kishin pronarĂ« ish-ministrat dhe ish-drejtuesit e policisĂ« sĂ« asaj kohe”. E ç’ti  kujtosh mĂ«pare asaj partie, e cila sot padrejtesisht ka marrĂ« nĂ«politikĂ«, rolin e “liderit  tĂ« opozitĂ«s”. Sali Berisha, ka kurajon sot fton dhe mbledh rreth tryezĂ«s, partitĂ« e vogla tĂ« kampit opozitar, duke u premtuar atyre “fitorenĂ« zgjedhjet e ardhshme, rrĂ«zimin e Edi RamĂ«s, duke patur si kryeopozitar vetĂ«m  kreun e PD”.  Hipokrizi, mashtrim, dhe lojĂ« e vjetĂ«r me skenar tĂ« ri. Por faktiĂ«shtĂ« se, shumica e partive tĂ« vogla (qĂ« kanĂ« mbetur tĂ«tilla nga lojĂ«rat e PD) e kanĂ« kuptuar tanimĂ« se, me BerishĂ«n nĂ« krye tĂ« frontit opozitar, me mbĂ«shtetje tĂ«brendshme  tĂ« dobĂ«suar, apo dhe me mbĂ«shtetjenderkombetare tĂ« fashitur, ata kurrĂ« nuk mund tĂ« vijnĂ«nĂ« pushtet. Ndaj dhe ka nisur distancimi i tyre ngaftesat dhe bashkepunimi politik me PD. Ata kanĂ« plot arsye ti thonĂ« “JO” ftesave nga Berisha dhe PD-ja, gjithmonĂ« duke u nisur edhe nga historia e fushataveelektorale tĂ« kaluara, dhe pse jo, edhe nga historia e njĂ«partie, e vjetĂ«r sa vetĂ« pluralizmi nĂ« Shqiperi, e mbushur me 21 janarĂ« tĂ« pafundĂ«m, histori veprashpenale ende tĂ« pandĂ«shkuara, tĂ« cilat janĂ« shkakukryesor i humbjeve seriale, dhe e mosardhjes nĂ«pushtet.  /kb

↗

08:47 “PjesĂ«marrja nĂ« Bordin e Paqes, vlerĂ«sim dhe pĂ«gjegjĂ«si e shtuar pĂ«r RSh”

✇Gazeta Fjala
By: Kesjana

Last Updated on 21/01/2026 by Kesjana

Nga Gjeneral Âź Piro Ahmetaj


Sigurisht po e ndjek me interes dhe pĂ«rgjegjĂ«si tĂ« shtuar “debatin e ethshĂ«m” qĂ« vijon nĂ« TiranĂ« mbi: “ngritjen e Bordit (Trump) tĂ« Paqes, si dhe ftesĂ«n e adresuar Kryeministrit tĂ« RSh”. NĂ« pamundĂ«si t’ju pĂ«rgjigjem çdo studio-TV tĂ« interesuar, nĂ« vijim gjeni pĂ«rmbledhje strategjike rreth rrethanave, peshĂ«s dhe mesazheve gjeopolitike qĂ« mbart ngritja e kĂ«tij Bordi (BP), jo vetĂ«m pĂ«r Lindjen e Mesme, por mbarĂ« botĂ«n, Ballkanin PerĂ«ndimor, pĂ«rfshi interesat kombĂ«tare (RSh/KosovĂ«s):

Konsiderata, pesha dhe mesazhe gjeopolitike që mbart ngritja e Bordit të Paqes:

PĂ«rtej kakofonisĂ« sĂ« mirĂ«-ushqyer  edhe nga Chat-GPT mes tĂ« gjithĂ«diturve dhe kudo-gjendurve nĂ« studiot televizive, pĂ«r kĂ«do qĂ« dĂ«shiron qartĂ«si strategjike rreth BP, do mjaftonte linku i posaçëm (https://en.wikipedia.org/wiki/Board_of_Peace), ku gjendet informacion i mjaftueshĂ«m mbi: “Historikun; Referencat, Vizionin (mekanizĂ«m ndĂ«rkombĂ«tar i mandatuar nga Rezoluta e OKB), Misionin, StrukturĂ«n dhe ftesat e drejtuesit/Donald Trump, pĂ«r bashkĂ«-themeluesit e Bordit tĂ« Paqes. NdĂ«rsa pĂ«r kĂ«do qĂ« nuk do tĂ« ushqehet me spekulime politike, dezinformime apo dhe “deep fake” nga armiq potencialĂ«, nĂ« vijim gjeni analizĂ« bazuar nĂ« link-un e sipĂ«rcituar si dhe konfirmuar nga ShtĂ«pia e BardhĂ«: 

Bordi i Paqes as nuk Ă«shtĂ« menduar si mekanizĂ«m i pĂ«rfaqĂ«simit burokratik, pĂ«rkundrazi, bazohet nĂ« projektin Trump-2 si njĂ« Institucion me peshĂ« vendimmarrĂ«se, dhe tĂ« mirĂ«-integruar me fuqinĂ« ushtarake tĂ« ShBA-ve, me mision: “imponimin e paqes nĂ« Lindjen e Mesme si dhe zgjidhjen e konflikteve globale”.

MegjithĂ«se ngritja e BP bazohet nĂ« “RezolutĂ«n 2803 tĂ« KĂ«shillit tĂ« Sigurimit, 11/2025”, nĂ« fakt Presidenti Trump po tejkalon krizĂ«n e pafuqisĂ« burokratike tĂ« OKB/1945. PĂ«r ta ilustruar kĂ«tē do mjaftonin: “gjenocidi i SrebrenicĂ«s nĂ« 1995 dhe i KosovĂ«s nĂ« 1999 nga makineria kriminale e Millosheviçit; 22 vite negociata diplomatike, rezoluta apo lutje ndaj Ajatollahut tĂ« Iranit pĂ«r ndalimin e programeve bĂ«rthamore; agresioni ushtarak i RusisĂ« ndaj UkrainĂ«s etj”. NdĂ«rsa pĂ«r “revoltĂ«n” pĂ«r axhensorin, mikrofonin dhe rezervat e Presidentit Trump ndaj OKB-sĂ«, sjell nĂ« kujtesĂ« refuzimin turpĂ«rues qĂ« Trump i bĂ«ri “ofertĂ«s tinĂ«zare” tĂ« Putinit pĂ«r tĂ« ndĂ«rmjetĂ«suar me Ajatollahun e Iranit, apo pĂ«gjigjen me vepra se: “as i shkonte nĂ« mend tĂ« merrte leje nga KS” pĂ«r prangosjen e Maduros, i cili e kishte kthyer VenezuelĂ«n nĂ« parajsĂ«n ruso-kineze dhe tĂ« narkoterrorizmit, duke kĂ«rcĂ«nuar sigurinĂ« dhe interesat e ShBA-ve si dhe jetĂ«n e amerikanĂ«ve !

GjithĂ«sesi BP nuk u pĂ«rzgjodh brenda javĂ«s, por si vijimĂ«si e pĂ«rpjekjeve tĂ« Presidentit Trump: “pĂ«r ta bĂ«rĂ« jo vetĂ«m mĂ« tĂ« fortĂ« AmerikĂ«n, por edhe superfuqi tĂ« pakonkurueshme pĂ«r paqen, stabilitetin dhe rendin global”. KĂ«shtu, kujtojmĂ« se nĂ« mbrĂ«mjen para Samitit tĂ« Paqes nĂ« Sharm el-Sheikh (13 tetor 2025), Trump deklaroi se: “lufta ka mbaruar dhe se BP do tĂ« formohet sĂ« shpejti”! NĂ« fillim tĂ« 2026, ShtĂ«pia e BardhĂ« konfirmoi se ish-koordinatori special i OKB-sĂ« pĂ«r Lindjen e Mesme, z. Nickolay Mladenov (aktualisht drejtor ekzekutiv i BP). NdĂ«rsa mĂ« 15 janar 2026 Presidenti Trump shpalli ngritjen e Bordit, si dhe njĂ« listĂ« me kryetarĂ« shtetesh qĂ« u kishte dĂ«rguar ftesa pĂ«r t’u bashkuar nĂ« ditĂ«n e konstituimit zyrtar tĂ« BP.

Ngritjen e BP e gjej po ashtu nĂ« njĂ« linjĂ« me konceptin e Trump: “Paqe nĂ«pĂ«rmjet ForcĂ«s”, qasje qĂ« imponoi armĂ«pushimin mes Izraelit dhe Hamasit si dhe u demonstrua nĂ« prangosjen e Maduros dhe sulmit/ndĂ«shkimit shĂ«mbullor ndaj bazave bĂ«rthamore tĂ« Iranit, qĂ« do shĂ«rbejnĂ« edhe si “mesazhe tĂ« fuqisĂ« shkatĂ«rrimtare tĂ« ShBA-sĂ« ndaj Putinit, Kim Jong-ut etj., nĂ«se guxojnĂ« tĂ« kĂ«rcĂ«nojnĂ« interesat e ShBA-sĂ« apo tĂ« ndonjĂ«rit prej 32 vendeve anĂ«tare”. 

Po ashtu vlerësoj se ftesat e adresuara nga Presidenti Trump, nuk janë mbështetur në parimet e gjithëpërfshirjes burokratike, as në renditje alfabetike të kryetarëve të 193, 100 apo 50 shteteve. Në të vërtet është një listë e mirëmenduar me udhëheqës vendesh që kanë besueshmëri strategjike, peshë vendimmarrëse, eksperiencë dhe impakt për paqen në Lindjen e Mesme, si dhe për zgjidhjen e konflikteve rajonale apo globale. Konkretisht, në faqen zyrtare të Shtëpisë së Bardhë, si bashkë-themelues të BP-së janë ftuar 20 kryetarë shtetesh, përkatësisht të RSh-së, Argjentinës, Australisë, Brazilit, Kanadasë, UK, Qipros, Egjiptit, Hungarisë, Indisë, Italisë, Greqisë, Jordanisë, Pakistanit, Turqisë, Rusisë etj (lista po përditësohet, por në rastin më të mirë nuk pritet të kalojë 30 shtete nënëshkruese).  

PavarĂ«sisht se nĂ« parim çdo pĂ«rfaqĂ«sim ka kosto (fee), pĂ«r ta qartĂ«suar spekulimet mbi “çmimin e karriges” po citojmĂ« reagimin e ShtĂ«pisĂ« sĂ« BardhĂ«: “Nuk ekziston asnjĂ« kĂ«rkesĂ« e ShBA-sĂ« pĂ«r tĂ« kontribuar 1 miliard dollarĂ«â€ duke shtuar se: “nĂ«se njĂ« vend kontribuon 1 miliard dollarĂ«, fiton statusin e anĂ«tarit tĂ« pĂ«rhershĂ«m, nĂ« vend tĂ« anĂ«tarĂ«simit me afat 3-vjeçar”. 

Vlerësim, privilegj dhe përgjegjësi e shtuar për RSh:

PĂ«rkundĂ«r kujĂ«s sĂ« pronarĂ«ve tĂ« kompanisĂ«/opozitĂ«s sĂ« falimentuar, tĂ« refuzuar dhe tĂ« neveritur nga mbarĂ«-shqiptarĂ«t si dhe pĂ«rtej fantazive egocentrike tĂ« njĂ« grushti delikuentĂ«sh: “pĂ«r arrestimin e RamĂ«s nĂ« Surrel me Komandot Amerikane si nĂ« rastin e Maduros; mos-pjesĂ«marrjen e PM-RSh nĂ« Samitin e Washingtonit 2024; vizitĂ«n e ish-Sekretarit Antony Blinken nĂ« TiranĂ«, si dhe Ă«ndrra defiçentĂ«sh pĂ«r qeveri apo  ministra teknikĂ«â€: “ftesĂ«n e Presidentit Trump ndaj Kryeministrit Rama, pĂ«r tĂ« qĂ«në  ndĂ«r themeluesit e Bordit tĂ« Paqes e çmoj jo vetĂ«m vlerĂ«sim tĂ« merituar dhe mundĂ«si tĂ« artĂ« pĂ«rfaqĂ«simi tĂ« RSh nĂ« tavolinat e vendimmarrjeve tĂ« mĂ«dha, por edhe si pĂ«rgjegjĂ«si e shtuar ndaj interesave KombĂ«tare”!

Po ashtu, pĂ«rzgjedhjen e RSh e gjej edhe si “kundĂ«rpĂ«rgjigje tĂ« mĂ«nçur” tĂ« Washingtonit zyrtar ndaj mirĂ«njohjes sĂ« merituar mbarĂ«kombĂ«tare pĂ«r: “mbĂ«shtetjen 114-vjeçare tĂ« ShBA-ve pĂ«r pavarĂ«sinĂ« e RSh dhe çlirimin e KosovĂ«s; ndĂ«rtimin e demokracisĂ« funksionale, antarĂ«simin nĂ« NATO, ngritjen e SPAK, etj”, por edhe kontributeve tĂ« RSh mbas 1996, ku: “mbi 1 miliard € si dhe 12 mijĂ« burra dhe gra me uniformĂ« kanĂ« shĂ«rbyer krah trupave tĂ« USA nĂ« Ballkan, Irak, Afganistan, Lindjen e Mesme, Gjeorgji, UkrainĂ« etj”.  

NĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n kohĂ«, nĂ«nvizoj se ftesa e RSh-sĂ« nĂ« kĂ«tĂ« Bord nuk ka ardhur rastĂ«sisht dhe as pĂ«r marrĂ«dhĂ«niet SHBA-RSh nĂ« 15 vitet e fundit, por: “si ndĂ«r faktorĂ«t me besim te tĂ« dyja palĂ«t nĂ« konflikt” (arabĂ«t dhe Izraeli). Kujtoj se RSh e ka njohur PalestinĂ«n qĂ« nĂ« 1988;Ă«shtĂ« anĂ«tarĂ«suar nĂ« KonferencĂ«n Islamike nĂ« 1991 (nĂ«nshkruar nga R. Alia dhe rikonfirmuar nga S. Berisha nĂ« dhjetor 1992) si dhe nĂ« 2015, ndĂ«r 119 vendet qĂ« votuan ngritjen e flamurit Palestinez nĂ« OKB. Nga ana tjetĂ«r, RSh-ja ka bashkĂ«punim tĂ« shkĂ«lqyer edhe me Izraelin pĂ«r shkak tĂ« “besĂ«s humane” nĂ« mbrojtje tĂ« hebrenjve gjatĂ« LuftĂ«s sĂ« 2-BotĂ«rore si dhe tĂ« lobit izraelit pro bombardimeve tĂ« SerbisĂ«, pĂ«r njohjen e KosovĂ«s (nĂ«n kujdestarinĂ« e Trump-1), etj. 

ThĂ«nĂ« sa mĂ« lartĂ«, “ftesĂ«n nuk e gjej kurrĂ«sesi si dhuratĂ« personale pĂ«r Edi RamĂ«n, as si pasaportĂ« apo mbĂ«shtetje amerikane pĂ«r tĂ« mbajtur edhe 5 apo 6 mandate pushtetin”. GjithĂ«sesi, nuk mund tĂ« mohohet qĂ« Z. Rama, pĂ«r shkak tĂ« karizmĂ«s editoriale si dhe fuqisĂ« 13-vjeçare tĂ« pushtetit: “ka rritur ambiciet dhe peshĂ«n e pĂ«rfaqĂ«simit tĂ« interesave tĂ« RSh, ndaj edhe konsiderohet ndĂ«r aktorĂ«t me impakte mĂ« shumĂ« se modeste nĂ« Lindjen e Mesme, etj”. Njohur kĂ«tĂ«, do ta kĂ«shilloja Kryeministrin Rama qĂ« pjesĂ«marrjen nĂ« Bordin e Paqes tĂ« Trump, pĂ«rveçse si privilegj personal, ta adresojĂ« si njĂ« mundĂ«si tĂ« artĂ« dhe pĂ«rgjegjĂ«si shtesĂ« pĂ«r forcimin e besimit/partneritetit strategjik me USA nĂ« mbrojtjen dhe zhvillimin e interesave gjeopolitike (fatmirĂ«sisht tĂ« ndĂ«rthurura) edhe me tĂ« ShBA-ve nĂ« NATO, Rajon dhe Mesdhe. 

NĂ« pĂ«rmbledhje, duke pĂ«rsĂ«ritur rĂ«ndĂ«sinĂ« e pjesĂ«marrjes nĂ« tavolinat e vendimmarrjeve tĂ« mĂ«dha, mbetem besimplotĂ« se ngritja e Bordit tĂ« Paqes, e mirĂ«-integruar me (super)fuqinĂ« ushtarake tĂ« pakonkurueshme tĂ« ShBA-ve si dhe nĂ«n udhĂ«heqjen e fortĂ« tĂ« Presidentit Trump, do tĂ« bĂ«jĂ« qĂ«: “jo lufta gjakatare, por paqja, rendi global, vlerat e qytetĂ«rimit dhe demokracia tĂ« triumfojnĂ« mbi neo-nazistĂ«t, neo-stalinistĂ«t, neo-Millosheviçët, si dhe mbi shtetet dhe organizatat narko-terroriste”. Me kĂ«tĂ« rast (dhe pĂ«rtej transheve partiake), ri-konfirmoj pĂ«rkushtimin pĂ«r tĂ« vijuar tĂ« kontribuoj me eksperiencĂ«n dhe pĂ«rgjegjshmĂ«ri nĂ« mbrojtjen dhe zhvillimin e interesave gjeopolitike, si dhe tĂ« ardhmĂ«risĂ« euroatlantike tĂ« RSh dhe KosovĂ«s. 

* Autori: Gjeneral Ÿ Piro Ahmetaj:
Senior Ekspert për Sigurinë dhe Mbrojtjen Kombëtare, Ballkanit si dhe marrëdhëniet me USA/NATO.

↗

17:00 Përse të rinjtë nuk marrin pjesë në politikë?

✇Gazeta Fjala
By: EL

Last Updated on 20/01/2026 by EL

Belina Bedini

Po ti a do tĂ« votosh? – pyes njĂ« student tĂ« fakultetit tim i cili rastĂ«sisht ishte ulur ngjitur me mua, nĂ« rreshtin e fundit tĂ« auditorit ku po zhvillohej njĂ« takim me pĂ«rfaqĂ«suesin e OSBE-sĂ«. NdĂ«rkohĂ« qĂ« i ftuari, me njĂ« shqipe tĂ« kulluar, me elokuencĂ« miqĂ«sore e tĂ«rheqĂ«se, po i pĂ«rgjigjej pyetjeve tĂ« studentĂ«ve nĂ« minutat e fundit tĂ« debatit me temĂ« mbi rolin e tĂ« rinjve nĂ« politikĂ«, vendosa t’i bĂ«j unĂ« pyetje studentit qĂ« kisha krah, edhe pĂ«r t’i tĂ«rhequr vĂ«mendjen nga ekrani i celularit qĂ« shihte herĂ« pas here.

– UnĂ«? Jo nuk votoj, s’kam votuar asnjĂ«herĂ«- mĂ« pĂ«rgjigjet, duke mbledhur supet.

– Po pse? – vazhdoj tĂ« ngul kĂ«mbĂ«.

-Nuk më intereson, prindërit e mi votojnë rregullisht, më thonë ik voto por unë nuk votoj më përgjigjet pa u munduar fare.

Pas kësaj fjalie të shkurtër por të qartë, e kuptova se pyetjet e mia po i dukeshin të bezdisshme dhe vendosa të mos e vazhdoja bisedën.

Pse nuk votojnë të rinjtë? Në zgjedhjet vendore të 14 majit 2023, sipas shifrave zyrtare të KQZ-së votuan vetëm 14% e të rinjve që do të votonin për herë të parë. Ndërkohë, shifrat e BE-së për zgjedhjet e fundit të Parlamentit Europian të qershor 2024, tregojnë një pjesëmarrje prej 54%.  Pse të rinjtë tanë, të lindur pas viteve 2000, në dekadën e dytë të demokracisë, nuk kanë dëshirë të marrin pjesë në votime?

Që të bëhesh votues duhet që të jesh i socializuar me politikën. Kjo do të thotë që në jetën e një qytetari, të ndodhë një proces ku zhvillohen vlerat, idetë, sjelljet dhe perceptimet mbi atë që është e drejtë dhe e gabuar, mbi të mirën e përbashkët dhe vendimmarrjen politike në funksion të kësaj të mire. Këto ide e perceptime formojnë ideologjitë ku fillon të besosh me kalimin e kohës, dhe ku kupton si duhet të ndodhë zhvillimi ekonomik, në funksion të një shoqërie të drejtë.

Ky proces vjen në mënyra të ndryshme, e në zanafillën e tij rolin kryesor e luan familja pra prindërit, gjyshërit, motrat e vëllezërit. Më tej, në moshë më të avancuar rolin kryesor e luan programi shkollor që ata ndjekin, që në klasat e para të arsimit fillor, në shkollat e mesme dhe në universitet.

Në vendin tonë, sipas Ligjit të Arsimit të Lartë në fuqi, shteti garanton autonominë dhe lirinë akademike (neni 5, pika 2) por gjithashtu, i njëjti nen (pika 3) përcakton se institucionet e arsimit të lartë ruajnë neutralitet politik. Që të ruash neutralitet politik do të thotë që në auditoret tona të mos flitet për politikën e përditshme. Si mund të kesh liri akademike kur nuk mund të bësh debat, mbi procesin më të rëndësishëm që ndodh në një komunitet të civilizuar, që është debati politik?

Kjo nuk ndodh në universitetet bashkëkohore ku ka klube studentore të organizuara në bazë të ideologjisë politike e partive politike, ku ndodhin diskutime në mënyrë të rregullt, duke ftuar edhe kandidatë në zgjedhje apo funksionarë politikë. Mjafton të përmendim Universitetet më në zë si Oxford dhe Cambridge, apo Leinden, Siences Po, Humbold etj. Në këto universitete flitet për vendimmarrje konkrete të politikës, madje në momente zgjedhore janë shumë intensive. Kandidatët për Parlamentin Europian ftohen vazhdimisht të shpalosin platformat e tyre dhe të rrahin mendimet me brezin e ri. Ne kemi një ligj që këtë nuk e lejon.

NĂ« fakt neutraliteti institucional dhe debati politik nuk e pĂ«rjashtojnĂ« njĂ«ra-tjetrĂ«n. Ky i pari, ka pĂ«r qĂ«llim tĂ« mos krijojĂ« situatat ku tĂ« thuhet “Universiteti mbĂ«shtet X kandidat”, kurse i dyti Ă«shtĂ« pjesĂ« e edukimit qytetar qĂ« duhet tĂ« jetĂ« baza e çdo universiteti. Universiteti mund tĂ« jetĂ« neutral si institucion por njĂ«kohĂ«sisht tĂ« krijojĂ« hapĂ«sira pĂ«r rrahje medimesh politike. Sepse politika Ă«shtĂ« vendimmarrje pĂ«r tĂ« mirĂ«n e pĂ«rbashkĂ«t, pĂ«r rregullat tona tĂ« bashkĂ«jetesĂ«s tĂ« cilat janĂ« nĂ« dorĂ« tĂ« atyrĂ« qĂ« votojmĂ«, e kjo fare mirĂ« mund tĂ« mbĂ«shtetet me klube studentore ideologjike, ftesĂ« tĂ« aktorĂ«ve politikĂ«, etj. Mungesa e debatit politik, detyrimisht çon nĂ« studentĂ« tĂ« pa socializuar, shpesh edhe tĂ« painformuar siç duhet, apati e mbi tĂ« gjitha auditore tĂ« heshtura e sterile.

NĂ« ShBA fĂ«mijĂ«t mĂ«sohen qĂ« tĂ« klasat mĂ« tĂ« ulĂ«ta tĂ« socializohen me politikĂ«n dhe e konsiderojnĂ« atĂ« si njĂ« process thelbĂ«sor ku merren vendimet se kujt i takon çfarĂ«. PĂ«rmendim kĂ«tu programin “Karakteri ka rĂ«ndĂ«si” (Character Counts Program) ku nxĂ«nĂ«sit marrin mĂ«sime mbi qytetarinĂ«, politikĂ«n, zgjedhjet, duke formĂ«suar edhe gjashtĂ« shtyllat e karakterit: respekti, besimi, pĂ«rgjegjĂ«sia, ndershmĂ«ria, kujdesi dhe qytaria, tĂ« cilat krijojnĂ« dhe idenĂ« e tĂ« mirĂ«s sĂ« shoqĂ«risĂ«, pra objektin e politikĂ«s. Argjentina gjithashtu, ka dhĂ«nĂ« njĂ« shembull tĂ« pĂ«rfshirjes sĂ« tĂ« rinjve nĂ« politikĂ« me njĂ« program “Gazetat nĂ« ShkollĂ«â€ ku nxĂ«nĂ«sve tĂ« klasave mĂ« tĂ« larta u jepen gazeta falas pĂ«r t’i diskutuar me njĂ«ri – tjetrin.

Të rinjtë tanë nuk marrin pjesë në politikë, sepse ne i shtyjmë gjithmonë larg saj, madje i izolojmë prej saj në emër të një ligji frikacak. Për këtë arsye, ndërkohë që sheshet e Europës, ku ne duam të bëhemi pjesë, janë mbushur me studentë me flamuj në duar duke marshuar për paqen në Gaza apo në Ukrainë, të rinjtë tanë janë thjesht apatik.  Ata heshtin, jo për faj të tyre, por sepse ne nuk u kemi shpjeguar se ajo që po ndodh është çështje politike, parimore e të drejtave dhe si e tillë u përket të gjithëve. Të rinjve tanë, u kemi lënë të dispozicion vetëm retorikën e një politike bazuar në inate individuale, servirur nga ekranet e rrjeteve sociale, përqendruar në emrat e 5-7 individëve, duke mos u dhënë atyre mundësi të kenë akses në hapësira debati aty ku gjenerohet dije, pra në universitete dhe shkolla. Vetëm përmes edukimit politik dhe pjesëmarrjes reale në vendimmarrje, të rinjtë do të ndihen pjesë e së ardhmes që duan të ndërtojnë./et

↗

13:30 Thellohet më tej hendeku i votave mes PS-së dhe PD etj

✇Gazeta Fjala
By: Kesjana

Nga Eduard Zaloshnja

Duke ekstrapoluar statistikisht rezultatet e sondndazhit tĂ« fudit ‘ZĂ«ri i ShqiptarĂ«ve’, mĂ« rezultoi se sot koalicioni i PD-sĂ« ka zbritur nĂ« kuotĂ«n e 54 votave brenda vendit pĂ«r çdo 100 vota tĂ« PS-sĂ« (dmth, votat e PS-sĂ« janĂ« sot pothuaj sa dyfishi i votave tĂ« koalicionit tĂ« PD-sĂ«). Kurse partitĂ« e tjera tĂ« vogla kanĂ« zbritur nĂ« 11 vota pĂ«r çdo 100 vota tĂ« PS-sĂ« (shihni grafikun e mĂ«poshtĂ«m).

Vetëm tetë muaj më parë, koalicioni i PD-ASHM mori brenda vendit 66 vota për çdo 100 vota të PS-së. Kurse partitë e vogla morën 26 vota për çdo 100 vota të PS-së.

Si rezultat, PS-ja siguroi në maj plot 82 mandate parlamentare nga votat e këtushme dhe 1 tjetër (në Qarkun Vlorë) prej votave me postë të emigrantëve. Ndërkohë, koalicioni i PD-së mezi siguroi 50 mandate, kurse partitë e vogla siguruan gjithsej 7 mandate.

Katër vjet më parë, kur pjesëmarrja e zgjedhësve të këtushëm ishte goxha më e madhe, hendeku i votave dhe i mandateve mes PS-së dhe PD&etj ishte fare i ngushtë (atëherë opozita udhëhiqej zyrtarisht nga Basha).

Duke përmbledhur, teksa pjesëmarrja në zgjedhje brenda vendit bie, votat për PD&etj vazhdojnë rënien me ritme shumë më të theksuara.

Si rezultat, nëse zhvillohen zgjedhje sot, PS-ja mund të sigurojë më shumë mandate parlamentare se sa mori vjet, ndërkohë që PD&etj mund të sigurojnë edhe më pak se sa morën vjet./kb

↗

19:38 Shkaqet pse PD u destabilizua nga ftesa e Trump për Ramën!

✇Gazeta Fjala
By: EL

Last Updated on 19/01/2026 by EL

Nga Ylli Pata

Partia Demokratike ka pasur gjithmonë një problem me administratën amerikane. Madje e ka pasur edhe kur ka pasur relacione të shkëlqyera me Uashingtonin. Sali Berisha është edhe sot rekordmeni shqiptar i vizitave në Zyrën Ovale. Dy herë; me Presidentin George Bush(i vjetra) dhe Bill Clinton, ndërkohë që ka vizituar fermën mitike të bushëve në Crawford Teksas. Plus, në kohën më të vështirë të tij, Sali Berisha pati një vizitë VIP në Vlorë prej Bushit të vjetër dhe gjeneralit Colin Powell.

Askush në politikën shqiptarë nuk e ka pasur mundësinë diplomatike të Sali Berishës në lidhje me marrëdhëniet me Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Por siç dihet, doktori, si lopa me kovën e qumshështit e derdhi këtë mundësi, duke treguar së paku një mungesë strategjike të kapjes së momentumit politik kur i erdhi.

Më pas historia e Sali Berishës me SHBA ka qenë kaotike. Madje më shumë se kaq; ka qenë problematike dhe për ata që e njohin diplomacinë thonë se ka qenë diletanteske.

Berisha, i cili u prit në Zyrën Ovale nga Bill Clinton në vitin 1995, pak muaj më pas krisi marrëdhëniet me aparatet gjigande të Perandorisë: CIA, Pentagon, Depatamentin e Shtetit, e nayrisht ambasadën amerikane.

Jo më kot, Berisha u përplas me të gjithë ambasadorët, madje edhe me William Ryerson, i cili mbështeti fuqishëm ardhjen e PD-së në 1992. Në 1996 administrata amerikane e ka shpallur de facto Sali Berishën Non Grata. Ndërkohë që vendimi i marrë në vitin 2021, ishte thjeshte një hapjen nga arkivi. Pasi jo vetëm që nuk ishte miratuar 7031/C, por në vitin 1998, DASH vendosi që të ketë një qetësi në politikën shqiptaret, duke dërguar një diplomat të vjetër sit ë ngarkuar me punë, Robert Frowick, i cili kishte mision që ta mbante Sali Berishën jashtë konfliktit që ndodhi më 14 shtator 1998.

Pas gjithë kësaj kohe, Sali Berisha vendosi të lidhet me SHBA nëpërmjet kanaleve lobiste, ku së pari u konsultua me të ashtuquajturet lobe të shqiptarëve të Nju Jorkut. Të cilët sado që ishin aktivë, ishin thjesht relike të një kohe të vjetër. Lobistët e vërtetë të lobit shqiptar, duke nisur nga Diogardi, Bardha etj nuk kishin marrëdhënie të mira me Berishën.

Ndërkaq, kur erdhi në pushtet në 2005, Berisha siç dihet u lidh me lobet e Beogradit e Sarajevës që kishin lidhje me republikanët. Ishte Damir Fazliç, një lidhje e vjetër e aparateve serbe që kishin stacionimet e administrative republikane duke nisur me Eagelburgle apo edhe me Zimermanin. Ka shumë zëra, që edhe diplomatët që erdhën në Tiranë e Shkup pas 1990 patën ardhur nga analizat e këtij grupi aparatesh.

Siç dihet, lobimi i Fazliç i siguroi Sali Berishës jo vetëm një detantë me administratën e Georgë Bush (djalit), por edhe vizitën e parë të një Presidenti Amerikan në Shqipëri në vitin 2007. Më shumë se kaq një drejtues i një shteti të vogël si Shqipëria nuk mund të ketë. Po përse atëherë Sali Berisha u prish me amerikanët? Mjafton të shikohen leaksat e kabllogrameve të rrjedhura në kohën e Obama-s për të parë se çfarë mendonin amerikanët për administratën dhe qeverinë e PD. Janë të botuara dhe të arritshme në rrjet.

Nuk flasin thjeshte për korrupsion, por për një shtet të kapur, që doli qartë në New York Times për Gërdecin. E më pas, pas 21 janarit, kur m
. u bë mullar Sali Berisha zgjodhi Podesta Group një kompani lobimi afër Barck Obama-s për të ndrequr imazhin. Edhe atëherë u moën shumë para, që natyrisht pak shënohen publikisht, por diku shënohen të gjitha.

Më pas erdhi opozita në luftë me amerikanët e Non Grata, më pas lobimi me Lacivita e grupe të tjera republikane që i morën para pa fund, por në fund të ditësh: si thotë anektoda: ashtu ishe ashtu mbete.

Ndërkohë rasti i ftesës së Edi Ramës nuk përbën një zhvillim politik, por e vendos Tiranën, ërkatësisht kreun e qeverisë Shqiptare në një radhë të asaj që po quhet rendi i ri botëror, përkatësisht Jalta e Re. Kjo nuk rrëzon thjeshte retorikën e PD në lidhje me Edi Ramën, por fik realisht gjeneratorët e energjisë që i japin dritë Berishës që prej shpalljes Non Grata. Shenjat sapo kanë filluar
/et

↗

13:30 Ftesa dhe heshtja e Berishës

✇Gazeta Fjala
By: Kesjana

Nga ARTUR  AJAZI

E ndĂ«rsa opozita kishte kohĂ« qĂ« priste reagime “pro” saj nga pĂ«rtej Atlantikut, duket se ka ndodhur ajo qĂ«nuk pritej, sidomos nga Sali Berisha. Nga pĂ«rtejAtlantikut, ka ardhur Ftesa, jo e ndonjĂ« zyrtari tĂ«thjeshtĂ«, por nga vetĂ« Donald Trump, pĂ«r Edi RamĂ«n. Ishte njĂ« FtesĂ« e sinqertĂ«, ku shpreheshin tĂ« gjitha. Ishte njĂ« FtesĂ« e hapur, e cila vleresonte kryeministrinRama, por vleresonte edhe punĂ«n dhe arritjet e deritashme tĂ« qeverisjes tij dhe ShqipĂ«risĂ«. Nuk ishte e papritur, por habia mĂ« e madhe ngjau (edhe pse nukduan ta japin vehten) tek selia blu. Ishte si njĂ«â€œtornado” e fuqishme, e cila shkundi PartinĂ«Demokratike, dhe i kujtoi asaj force politike se “Donald Trump punon vĂ«rtetĂ« pĂ«r interesat e SHBA, por punon jashtĂ« saj me njerĂ«z tĂ« aftĂ«, vleresues, dhedinjitozĂ«â€. Kjo pasi, ndryshe Edi Rama kurrĂ« nuk do tĂ«ishte vleresuar dhe kurrĂ« nuk do tĂ« kishte marrĂ« FtesĂ«nnga Donald Trump. Dhe nuk Ă«shtĂ« e vetmja, nuk Ă«shtĂ«hera e parĂ« qĂ« Edi Rama (ki inatin dhe jepi hakun Sali) merr vleresime exelente nga burra shteti, kryeministradhe presidentĂ« vendesh Europiane apo dhe nga SHBA. Habia mĂ« e madhe thonĂ«, “3 ditĂ« zgjat”, por besoj se Ftesa do ta shkundĂ« dhe habisĂ« deri nĂ« moskuptim, pĂ«rnjĂ« kohĂ« tĂ« gjatĂ« opozitĂ«n e braktisur nga faktorinderkombetar. Mungesa e reagimit nga Edi Rama, e atyre “palo-akuzave” ndaj qeverisjes dhe kryeministrit, tanimĂ« e ka njĂ« pĂ«rgjigje nga pĂ«rtej Atlantikut. AmerikanĂ«t apo dhe europianĂ«t, janĂ« me njeriun e punĂ«s, me tĂ« aftin, me liderin qĂ« gĂ«zon popullaritet dheintegritet, dhe jo me tĂ« akuzuarit nga drejtesia pĂ«rkorrupsion dhe afera tĂ« tjera. Ai qĂ« nuk e ka kuptuarakoma, le ta mĂ«sojĂ« tani. Amerika dhe Europa, nukbĂ«hen kurrĂ« palĂ«, dhe nuk mbĂ«shtesin kurrĂ« liderĂ« tĂ«konsumuar nga paditĂ« penale, liderĂ« tĂ« hetuar, dhegjykuar, pasi ata janĂ« besnikĂ« tĂ« lirive dhe demokracivefunksionale. Pas vajtjes nĂ« SPAK, ku firmos 2 herĂ« nĂ«muaj, vajtja e fundit e BerishĂ«s, ishte joentuziaste, dhekjo u konstatua kur ai doli prej andej. Ishte i mĂ«rzitur, izhgĂ«njyer, dukej jo “optimist pĂ«r fitoren e PD”, madjenuk e zgjati shumĂ«, edhe kur u pyet nga gazetarja pĂ«rFtesĂ«n e Trump pĂ«r Edi RamĂ«n. Politikani i njohurrumun Nestor Pompiliu ka thĂ«nĂ« se “sa mĂ« shumĂ« tĂ«hiqesh naiv nĂ« politikĂ«, aq mĂ« shumĂ« tĂ« largohet fitorja dhe mundĂ«sia pĂ«r tĂ« fituar zemrat e popullit”. Kjo vlenpĂ«r BerishĂ«n, i cili ndryshe nga realiteti, apo domosdoshmĂ«ria e disa rrugĂ«timeve politike, ka zgjedhur tĂ« hiqet sikur nuk ka ndodhur asgjĂ« deri sot, as nĂ« PD dhe as nĂ« ShqipĂ«ri. Ai ka zgjedhur rrugĂ«n e tij, “mbretĂ«rimin e pĂ«rjetshĂ«m” nĂ« PartinĂ«Demokratike, kurse Edi Rama mbetet konseguent nĂ«misionin historik, pĂ«r ShqipĂ«rinĂ« dinjitoze nĂ« NATO dhe BE

↗

12:00 Fitoi Shqipëria nga ftesa e Trump?

✇Gazeta Fjala
By: Kesjana

Nga Fatos Çoçoli

Ftesa e Presidentit amerikan, Donald Trump, drejtuar Kryeministrit Edi Rama për të qenë pjesë e Bordit të Paqes së Gazës nuk është thjesht një akt protokollar. Ajo përfaqëson një fitore diplomatike për Shqipërinë dhe përbën një zhvillim me rëndësi të veçantë strategjike për vendin tonë.

Dhe jo vetĂ«m pĂ«r marrĂ«dhĂ«niet ShqipĂ«ri–SHBA, por edhe pĂ«r pozicionimin ndĂ«rkombĂ«tar tĂ« vendit, nĂ« njĂ« nga çështjet mĂ« delikate tĂ« sigurisĂ« globale. Ka disa arsye pse kemi dalĂ« tĂ« fituar. SĂ« pari, kjo ftesĂ« Ă«shtĂ« njĂ« njohje e drejtpĂ«rdrejtĂ« e rolit dhe besueshmĂ«risĂ« sĂ« ShqipĂ«risĂ« si njĂ« aktor i pĂ«rgjegjshĂ«m nĂ« politikĂ«n ndĂ«rkombĂ«tare. NjĂ« vend i vogĂ«l nĂ« pĂ«rmasa, por i qĂ«ndrueshĂ«m nĂ« orientimin e tij euroatlantik, ShqipĂ«ria shihet si palĂ« qĂ« kontribuon nĂ« paqe, dialog dhe stabilitet.

Përfshirja e Kryeministrit Rama në një strukturë që synon paqen në Gaza tregon se Tirana zyrtare konsiderohet një zë i moderuar dhe konstruktiv në arenën globale. Së dyti, ftesa e Presidentit Trump thekson marrëdhënien strategjike mes Shqipërisë dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Historikisht, Shqipëria ka qenë një nga aleatët më të besueshëm të SHBA-së në Ballkan, duke mbështetur iniciativat amerikane në NATO, në luftën kundër terrorizmit dhe në misionet ndërkombëtare të paqes.

Ky hap konfirmon vazhdimësinë e këtij partneriteti dhe besimin politik që Uashingtoni ka ndaj udhëheqjes shqiptare. Së treti, përfshirja e Kryeministrit Rama në bordin e Paqes së Gazës rrit profilin diplomatik të Shqipërisë përtej rajonit të Ballkanit. Gaza dhe konflikti izraelito-palestinez janë çështje me ndikim global, ku përfshihen interesa të mëdha gjeopolitike. Prania e një përfaqësuesi shqiptar në këtë tryezë e vendos vendin tonë në një nivel më të lartë të diplomacisë shumëpalëshe dhe e bën Shqipërinë pjesë të diskutimeve, ku merren vendime me rezonancë ndërkombëtare.

Ftesa nuk ka asnjë detyrim financiar për buxhetin e Shtetit tonë, as edhe nuk kushtëzohet me kontribute financiare, pasi dihen kufizimet dhe mundësitë financiare të Shqipërisë. Së katërti, kjo ftesë ka edhe një dimension simbolik dhe moral. Vendi ynë njihet ndërkombëtarisht për traditën e tij të tolerancës fetare dhe bashkëjetesës paqësore. Ky model shoqëror përbën një vlerë të shtuar në çdo nismë që synon paqen në zona konfliktesh të thella, si Gaza. Ftesa e Trump mund të shihet edhe si një përpjekje për të sjellë në tryezë këtë përvojë unike shqiptare. Në fund, ftesa e Presidentit Trump për Kryeministrin Rama nuk është vetëm një ngjarje protokollare, por një sinjal i qartë politik.

Ajo dëshmon se Shqipëria po fiton hapësirë dhe peshë në diplomacinë ndërkombëtare dhe se lidershipi i saj po perceptohet si pjesë e zgjidhjeve, jo e problemeve. Në një botë të trazuar nga konflikte dhe tensione, ky është një kapital politik dhe diplomatik që i shërben interesave afatgjata të vendit. Së pesti, vendi ynë nuk paraqitet thjesht si përfitues i sigurisë ndërkombëtare, por si kontribuues aktiv. Anëtarësimi në Bordin e Paqes së Gazës e shfaq vendin si faktor dialogu, ndërmjetësimi dhe zëri i moderuar në konflikte të ndërlikuara, duke ndërtuar një imazh pozitiv dhe afatgjatë. Angazhimi në misione paqeruajtëse dhe forume ndërkombëtare rrit kredibilitetin e Shqipërisë edhe në sytë e Bashkimit Europian. Kontributi për stabilitet global është një element i rëndësishëm politik që forcon argumentin se Shqipëria është gati të marrë përgjegjësi si vend anëtar i ardhshëm i BE-së.

Së gjashti, pjesëmarrja në këtë bord krijon mundësi për kontakte të reja diplomatike, bashkëpunim shumëpalësh dhe rol më aktiv në iniciativat ndërkombëtare për rindërtim, ndihmë humanitare dhe zhvillim ekonomik në rajone konflikti. Së shtati, ftesa e Presidentit Trump për Shqipërinë është gjithashtu një mesazh për Ballkanin: vendet që mbështesin paqen, stabilitetin dhe aleancat perëndimore shpërblehen me rol dhe besim. Kjo e veçon Shqipërinë pozitivisht nga vendet që ndjekin politika të paqarta dhe që pjellin tension. Ftesa rrit peshën ndërkombëtare të vendit, forcon aleancën me SHBA-të dhe e pozicionon Shqipërinë si një aktor të përgjegjshëm në skenën globale të paqes dhe të sigurisë. Në një botë të trazuar, Shqipëria fiton zë, rol dhe respekt./kb

↗

08:19 E vetmja gjĂ« qĂ« kemi pĂ«r t’i shitur Bordit tĂ« Paqes, Ă«shtĂ« Edi Rama

✇Gazeta Fjala
By: Kesjana

Nga Mero Baze

Nuk di pse opozita i ka hyrë një debati të lodhshëm, më i lodhshëm se i Madurës, për të injoruar rëndësinë e Bordit të Paqes që po themelohet me iniciativë të Presidentit Trump dhe mbi të gjitha sqarimet e tyre të lodhshme për Presidentin Trump për veset e Edi Ramës.
Fjala vjen, pĂ«rfaqĂ«sues tĂ« PD thonĂ« qĂ« ftesa u ka shkuar 200 vetĂ«ve ose gjithĂ« anĂ«tarĂ«ve tĂ« OKB-sĂ« dhe pastaj vazhdojnĂ« me detyrimet qĂ« do tĂ« ketĂ« ShqipĂ«ria, pĂ«r t’u thĂ«nĂ« qytetarĂ«ve shqiptarĂ« qĂ« kjo Ă«shtĂ« e rrezikshme.

Problemi i parĂ« serioz pĂ«r opozitĂ«n Ă«shtĂ« se ftesa pĂ«r Edi RamĂ«n ka ardhur pĂ«r tĂ« gjitha ato arsye qĂ« opozita mendon se Edi Rama Ă«shtĂ« i papĂ«lqyer nga PerĂ«ndimi dhe SHBA, dhe sidomos nga Presidenti Trump. Edi Rama ka marrĂ« ftesĂ« pikĂ«risht pĂ«r ato qĂ« opozita i quan “vese” tĂ« tij.

E vĂ«rteta Ă«shtĂ« se ftesa nuk lidhet as me faktin qĂ« jemi anĂ«tarĂ« tĂ« OKB-sĂ«, as qĂ« jemi anĂ«tarĂ« tĂ« NATO-s, as me “rĂ«ndĂ«sinĂ« gjeopolitike” tĂ« ShqipĂ«risĂ«. Po tĂ« ishte ashtu, do ishin ftuar dhe shtete tĂ« tjera nga Ballkani qĂ« janĂ« anĂ«tare tĂ« OKB-sĂ« apo NATO-s.

E vetmja gjë simbolike që vlen për Shqipërinë është se Edi Rama vjen nga një shtet që simbolikisht është vend mysliman dhe pro Izraelit, duke qenë njëkohësisht dhe shtet evropian.

Ftesa nuk është aq e thjeshtë sa duket dhe nuk lidhet aq shumë me Shqipërinë, sa me kryeministrin dhe fuqinë personale dhe politike të tij. Po të kemi parasysh dhe vetë profilin e Presidentit Trump dhe konvencionet e tij në krijimin e këtyre iniciativave, Edi Ramën e favorizon më shumë fakti që është një lider i fortë politikisht, pa presione parlamentare, pa kosto politike nga pjesëmarrja në këtë iniciativë dhe pa burokraci shtetërore nëse i duhet të veprojë.

Praktikisht Edi Rama është i përshtatshëm për anëtar themelues për të gjitha ato arsye që opozita ankohet se Edi Rama i ka si mangësi në raport me SHBA-në. Në fakt, Presidenti Trump ia ka vlerësuar këto si përparësi.

E kundërta do të ketë rëndësi. Pjesëmarrja e Edi Ramës në këtë tryezë do të rrisë vëmendjen e Uashingtonit për Shqipërinë dhe do të forcojë politikën amerikane rreth Shqipërisë si një vend aleat.
Shqipëria praktikisht nuk do të ketë asnjë kosto financiare ose ushtarake, nuk do të ketë angazhime ushtarake në Gaza dhe as financime.

E vetmja gjĂ« qĂ« ne do t’i shesim Bordit tĂ« Paqes Ă«shtĂ« Edi Rama dhe kĂ«tĂ« me njĂ« pazar tĂ« mirĂ«, qĂ« nĂ«se del çdo gjĂ« me sukses quhemi tĂ« fituar, nĂ«se nuk funksionon, nuk jemi ne tĂ« humburit.

E vërteta është se Shqipëria në këtë histori ka vetëm një rol simbolik, ndërsa kryeministri i saj ka një rol personal, si një politikan i drejtpërdrejtë, përtej gjuhës teknokrate, si një negociator i besueshëm dhe një aktor konfidencial me shumë udhëheqës botërorë të kësaj kohe.

Ai nuk është aty për atë që Shqipëria do të bëjë për Gazën, por për ato çka Shqipëria ka bërë deri më sot në raport me SHBA-në dhe politikën evropiane, si një vend pa risqe dhe aleat i sigurt.

Ndaj opozita Ă«shtĂ« e lirĂ« tĂ« pĂ«rçmojĂ« Edi RamĂ«n si njĂ« autokrat i plotpushtetshĂ«m dhe aleat i Trumpit, por nuk duhet tĂ« na lodhĂ« shumĂ« veshĂ«t me “protrumpizimin” e saj, pasi ajo qĂ« ka nĂ« mendje opozita dhe ajo qĂ« ka nĂ« mendje Trumpi janĂ« njĂ« oqean larg njĂ«ra-tjetrĂ«s dhe njĂ« karrige larg Edi RamĂ«s nĂ« njĂ« tryezĂ«./kb

↗

20:41 Trump fton RamĂ«n nĂ« ‘kabinetin’ e tij pĂ«r GazĂ«n, tronditet Berisha

✇Gazeta Fjala
By: EL

Jakin Marena

NĂ« radhĂ«t e PartisĂ« Demokratike e tĂ« opozitĂ«s shqiptare, por dhe kĂ«tyre tĂ« ‘informuarve’ tĂ« mĂ«dhenj tĂ« paneleve tona televizive pĂ«r tĂ« gjitha ngjarjet qĂ« ndodhin nĂ« tokĂ«n shqiptare dhe nĂ« çdo cep tĂ« globit e qĂ« cilĂ«t paralajmĂ«rojnĂ« gjithçka, ka rĂ«nĂ« njĂ« heshtje aspak e mirĂ«!

Teksa Berisha, krerĂ«t e partive tĂ« vogla opozitare, qĂ« tĂ« gjitha bashkĂ« arrijnĂ« tĂ« kenĂ« vetĂ«m 54 deputetĂ« nĂ« Parlamentin prej 140 vendesh, si dhe mediat dhe panelistĂ«t afĂ«r tyre ishin me sytĂ« nga qielli dhe me ‘lugĂ« nĂ« brez’ pĂ«r tĂ« parĂ« zbarkimin e madh tĂ« helikopterĂ«ve me komandot amerikane nĂ« majĂ« tĂ« Surrelit pĂ«r tĂ« ‘rrĂ«mbyer’ kryeministrin Edi Rama e pĂ«r ta dĂ«rguar pĂ«r gjykim pĂ«rtej Atlantikut, nga kryeqendra e botĂ«s demokratike, Uashington ka ardhur njĂ« lajm aspak i pritur qĂ« ka zhgĂ«njyer tĂ« gjithĂ« kĂ«tĂ« kontigjent ‘ndĂ«rrimtarĂ«sh’ tĂ« ‘zbarkimit aleat nĂ« ShqipĂ«ri’!

VetĂ« presidenti amerikan, Donald Trump ka dĂ«rguar ftesĂ« personale pĂ«r kryeministrin shqiptar Edi Rama, pĂ«r t’u bĂ«rĂ« pjesĂ« e Bordit tĂ« Paqes, njĂ« strukturĂ« e cila do tĂ« qeverisĂ« Rripin e GazĂ«s pas pĂ«rfundimit tĂ« luftĂ«s. Pra, Rama jo vetĂ«m qĂ« nuk Ă«shtĂ« pĂ«rmbysur ‘si Manduro’, siç ishin bĂ«rĂ« gati kĂ«tu nĂ« TiranĂ« kjo pakicĂ« pa vota dhe mbĂ«shtetje, por gradohet ‘ministĂ«r’ nĂ« kabinetin “Trump’, i pĂ«rzgjedhur personalisht nga presidenti amerikan!

Këtë lajm e ka shpërndarë vetë kreu i qeverisë shqiptare,  i cili ka nënvizuar se Shqipëria do të ketë statusin e anëtarit themelues të kësaj organizate të kryesuar nga vetë presidenti i SHBA, ndërsa shpreh nderimin e madh që po i bëhet atij dhe vendit me këtë propozim të Trump.

“ShumĂ« i nderuar nga ftesa personale e Presidentit Trump, pĂ«r ta pĂ«rfaqĂ«suar ShqipĂ«rinĂ« nĂ« Bordin e Paqes, njĂ« organizatĂ« e re ndĂ«rkombĂ«tare e ideuar prej tij, ku ShqipĂ«ria ftohet si anĂ«tar themelues, duke ngjitur kĂ«shtu ndĂ«rkombĂ«tarisht njĂ« tjetĂ«r majĂ« krejt tĂ« paimagjinueshme vetĂ«m deri pak vite mĂ« parĂ«.

Nuk mund tĂ« jem dot mĂ« krenar pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«, pĂ«r gjithçka kemi bĂ«rĂ« nĂ« kĂ«to vite duke e kthyer nĂ« njĂ« ShqipĂ«ri tjetĂ«r, tĂ« denjitetshme e tĂ« respektuar botĂ«risht si asnjĂ«herĂ«, e padiskutim edhe pĂ«r nivelin ku e kemi ngritur marrĂ«dhĂ«nien e partneritetit tonĂ« strategjik me Shtetet e Bashkuara tĂ« AmerikĂ«s, duke u ftuar me njĂ« respekt e vlerĂ«sim krejt tĂ« posaçëm nga Presidenti Donald J. Trump, pĂ«r t’u bĂ«rĂ« pjesĂ« e njĂ« bordi ndĂ«rkombĂ«tar tĂ« krijuar e kryesuar prej atij vetĂ« dhe pĂ«r tĂ« punuar sĂ« bashku me tĂ«â€, shkruan Rama nĂ« rrjetin social, duke e ndarĂ« kĂ«tĂ« lajm shqiptarĂ«, teksa ka evidentuar vlerĂ«simin qĂ« i Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« ShqipĂ«risĂ«

Praktikisht ShqipĂ«ria ka njĂ« pĂ«rfaqĂ«sues nĂ« qeverinĂ« kalimtare ‘Trump’ nĂ« Gaza. Me parametrat e njĂ« qeverie kalimtare apo siç kemi dĂ«shirĂ« ne shqiptarĂ«t t’i quajmĂ« qeverisje tĂ« tilla, qeveri ‘teknike’, me vetĂ« presidentin amerikan Trump nĂ« krye, Bordi Ekzekutiv themelues do tĂ« mbikĂ«qyrĂ« punĂ«n e njĂ« komiteti teknokratĂ«sh tĂ« ngarkuar me qeverisjen e pĂ«rkohshme tĂ« GazĂ«s dhe rindĂ«rtimin e saj. Ku çdo anĂ«tar i bordit ekzekutiv pritet tĂ« ketĂ« pĂ«rgjegjĂ«sinĂ« e njĂ« portofoli qĂ« do tĂ« jetĂ« “thelbĂ«sor pĂ«r stabilizimin e GazĂ«s”, megjithĂ«se ende nuk Ă«shtĂ« e qartĂ« se kush do tĂ« mbulojĂ« dhe cilat prioritete do tĂ« mbulojĂ«. Por me sa duket vetĂ« pĂ«rzgjedhja e anĂ«tarĂ«ve tĂ« bordit ekzekutiv tĂ« kryesuar nga Trump, pjesĂ« e tĂ« cilit Ă«shtĂ« dhe kryeministri shqiptar Edi Rama, Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« sipas prioriteteve tĂ« caktuara pĂ«r t’u mbuluar nga secili anĂ«tar, i cili praktikisht Ă«shtĂ« si njĂ« ministĂ«r i qeverisĂ« kalimtare “Trump’ pĂ«r GazĂ«n!

Dhe përgjegjësia është akoma më e madhe, pasi Bordi i Paqes është konceptuar jo vetëm si një mjet rindërtimi dhe mirëadministrimi, por edhe si pjesë e një procesi paqeje më të gjerë për Rripin e Gazës që përfshin armëpushim, çarmatimin e milicive dhe një tranzicion drejt një qeverie teknokratike paqësore.

E themi kĂ«tĂ« pasi anĂ«tarĂ« tĂ« Bordit Ekzekutiv themelues janĂ« figura potenciale nga bota demokratike, duke filluar me ish-kryeministri britanik Sir Tony Blair, i cili ishte pĂ«rmendur prej kohĂ«sh si njĂ« kandidat i mundshĂ«m pĂ«r “Bordin e Paqes” tĂ« Trumpit, vetĂ« presidenti amerikan e kishte konfirmuar qĂ« nĂ« shtator se Blair kishte shprehur interes pĂ«r t’u bashkuar me kĂ«tĂ« organ.

NdĂ«rkohĂ« qĂ« spikat si pjesĂ« e bordit ekzekutiv pĂ«r GazĂ«n tĂ« kryesuar nga Trump, sekretari Amerikan i Shtetit, Marco Rubio, njĂ« figurĂ« qendrore nĂ« qasjen e administratĂ«s Trump ndaj politikĂ«s sĂ« jashtme. ËshtĂ« nĂ« bord, i dĂ«rguari special i SHBA-sĂ« pĂ«r Lindjen e Mesme, Steve Witkoff, por dhe Jared Kushner, dhĂ«ndri i presidentit amerikan, i cili ka luajtur gjithashtu njĂ« rol tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m nĂ« negociatat e politikĂ«s sĂ« jashtme tĂ« administratĂ«s Trump.

NĂ«n drejtimin e Trump, bordi do tĂ« ketĂ« anĂ«tar dhe miliarderin Marc Rowan, drejtues ekzekutiv i ‘Apollo Global Management’, njĂ« firmĂ« e madhe investimesh private me seli nĂ« Nju Jork, Ajay Banga, president i BankĂ«s BotĂ«rore, Robert Gabriel, kĂ«shilltar amerikan pĂ«r sigurinĂ« kombĂ«tare, Nickolay Mladenov, politikan bullgar dhe ish-i dĂ«rguar i OKB-sĂ« pĂ«r Lindjen e Mesme, qĂ« do tĂ« jetĂ« pĂ«rfaqĂ«suesi i bordit nĂ« terren nĂ« Gaza.

Madje Mladenov do të mbikëqyrë një komitet të veçantë teknokratësh palestinezë me 15 anëtarë, Komitetin Kombëtar për Administrimin e Gazës (NCAG), i ngarkuar me menaxhimin e qeverisjes së përditshme të Gazës pas luftës, i cili do të drejtohet nga Ali Shaath, ish-zv.ministër në Autoritetin Palestinez, i cili qeveris pjesë të Bregut Perëndimor të pushtuar që nuk janë nën kontrollin izraelit.

Duke parĂ« nĂ« bord tĂ« tillĂ« tĂ« pĂ«rbĂ«rĂ« nga figura tepĂ«r tĂ« rĂ«ndĂ«sishme botĂ«rore, mes tĂ« cilĂ«ve dhe kreu i diplomacisĂ« amerikane Rubio dhe mbi tĂ« gjitha tĂ« kryesuar nga vetĂ« presidenti amerikan, thirrja e kryeministrit Edi Rama personalisht nga ana e presidentit Donald Trump pĂ«r tĂ« qĂ«nĂ« pjesĂ« e kĂ«saj ‘qeverie kalimtare’ pĂ«r GazĂ«n tĂ« kryesuar prej tij, Ă«shtĂ« njĂ« vlerĂ«sim jo vetĂ«m pĂ«r vetĂ« RamĂ«n, por mbi tĂ« gjitha pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«, si njĂ« partner serioz nĂ« rajonin e Ballkanit e mĂ« gjĂ«rĂ« dhe si njĂ« pikĂ« kontakti dhe qendĂ«r e tĂ« gjithĂ« rajonit tonĂ«!

Me kĂ«tĂ« thirrje nĂ« kabinetin “Trump’ pĂ«r GazĂ«n tĂ« Edi RamĂ«s, besojmĂ« se do tĂ« marrin fund dhe ‘telenovelat’ shqiptare me ‘zbarkim aleatĂ«sh’ nĂ« Surrel pĂ«r tĂ« marrĂ« kryeministrin shqiptar dhe dĂ«rguar pĂ«r gjykim nĂ« SHBA, apo teoritĂ« e tjera konspirative tĂ« kĂ«tyre ‘baba Vangave’ shqiptare, qĂ« sa herĂ« dalin nĂ«pĂ«r panelet televizive bĂ«jnĂ« ndonjĂ« ‘zbulim’ tĂ« madh, duke u shprehur tĂ« sigurtĂ« pĂ«r tĂ«, dhe duke paralajmĂ«ruar pĂ«r gjithçka, madje duke thĂ«nĂ« se Ă«shtĂ« çështje ditĂ«sh!

Presidenti amerikan Donald Trump nuk thĂ«rret nĂ« bordin  ekzekutiv tĂ« kryesuar prej vetĂ« atij,  pĂ«r tĂ« qeverisur GazĂ«n, pĂ«r momentin ‘basti’ mĂ« i madh i tij nĂ« rrugĂ«n drejt çmimit “Nobel pĂ«r Paqen”, kryeministrin e njĂ« narkoshteti sikurse cilĂ«son Berisha dhe kundĂ«rshtarĂ«t politikĂ« nĂ« ShqipĂ«ri, shtuar dhe kĂ«ta çerrat e vegjĂ«l qĂ« duan tĂ« shiten sikur bĂ«jnĂ« politikĂ«, Edi RamĂ«n! Ka kaluar nĂ«pĂ«r shumĂ« ‘filtra’ pĂ«rzgjedhja e tij, deri nĂ« momentin e ftesĂ«s personale pĂ«r tĂ« qĂ«nĂ« pjesĂ« e bordit pĂ«r qeverisjen e GazĂ«s. Pra nĂ« ‘kabinetin ‘Trump’ pĂ«r qeverisjen e GazĂ«s! PikĂ«risht nĂ«pĂ« ato ‘filtra’ qĂ« kaluan dhe BerishĂ«n, me tĂ« vetmin ndryshim qĂ« BerishĂ«n e shpallĂ«n dhe akoma po e lĂ«nĂ« ‘non grata’! Ka ‘mĂ«katë’ tĂ« mĂ«dha Berisha, sidomos nĂ« raport me amerikanĂ«t!

Dhe mĂ« i ‘zhgĂ«njyeri’ nga Trump ka mbetur vetĂ« Berisha me sa duket. I cili ndonĂ«se pagoi 6 milionĂ« dollarĂ« pĂ«r tĂ« hequr ‘non gratĂ«n’, deri mĂ« tani ka rezultuar para e shkuar dĂ«m! Madje nuk mori asnjĂ« vizĂ« punĂ« nĂ« shtetin e Nju Jorkut apo ndonjĂ« vizĂ« turistike! Pa pĂ«rjashtuar 1.7 milionĂ« dollarĂ«t e dhĂ«na po nga Berisha pĂ«r LaCivitĂ«n, vetĂ«m pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« dy tre deklarata tĂ« vobekta dhe dy tre dale tĂ« tjera televizive duke shtrĂ«nguar duart me BerishĂ«n apo duke iu pĂ«rgjigjur batutave tĂ« RamĂ«s gjatĂ« fushatĂ«s, batuta me “Latifë’ kĂ«to!

Jo vetëm që janë para të shkuara dëm por i janë kthyer dhe në bumerang Berishës këto para të derdhura për lobim në SHBA. Këto miliona dollarë të paguara për lobime në Amerikë kanë nisur të hetohen! Si nga SPAK në Shqipëri ashtu dhe nga FBI në SHBA! Pasi elektricisti tropojan, jo vetëm që nuk paguan dot 6 milionë dollarë, as në ëndërr nuk i ka parë kaq para, por nuk ka as bord e anëtarë bordi! Këtë e thotë dhe fatura e bërë publike, që tregon se 750 mijë dollarët e këstit të radhës të lobimit 6 milionë dollarësh janë paguar nga vetë PD. Me faturë, me firmë dhe vulë! Ndonëse nuk janë deklaruar as në KQZ si shpenzime, por kjo është histori më vete! Besojmë se SPAK do të hetojë dhe këto fatura apo të presë letërporosinë nga SHBA!

↗

18:45 ‘Kryengritja e zgjatur paqĂ«sore’ e BerishĂ«s, qĂ« zgjat mĂ« pak se 2 orë 

✇Gazeta Fjala
By: EL

Eduard Zaloshnja

Kreu i PD, Sali Berisha, foli sot për protestën e rradhës së opozitës më 24 Janar. Gjatë bashkëbisedimit me ndjekësit në rrjetet sociale, Berisha tha se opozita nuk synon të marrë pushtet me dhunë. Ai shtoi se beson tek një kryengritje paqësore dhe të zgjatur, prej së cilës mund të ndryshohet pushteti, sipas tij.

Por proesta të ngjashme të PD-së deri më sot kanë treguar se protestuesit vijnë me furgona në Tiranë nga qytete të ndryshme dhe në më pak se 2 orë shpërndahen andej nga kanë ardhur, pasi kanë dëgjuar fjalimet e zakonshme të Berishës & co.

Po çfarë na tregon historia botërore për protestat paqësore të suksesshme?

NĂ« vitin 1986, miliona filipinas dolĂ«n nĂ« rrugĂ«t e ManilĂ«s, duke protestuar nĂ« mĂ«nyrĂ« paqĂ«sore (nĂ« atĂ« qĂ« u quajt “LĂ«vizja e Pushtetit tĂ« Popullit”). Dhe nĂ« ditĂ«n e katĂ«rt tĂ« protestave paqĂ«sore tĂ« vazhdueshme, regjimi i Markosit u rrĂ«zua


NĂ« vitin 2003, qindra mijra gjeorgjianĂ« rrĂ«zuan Shevardnadzen me revolucionin e tyre “tĂ« trĂ«ndafilave”, gjatĂ« tĂ« cilit protestuesit pushtuan parlamentin me lule nĂ« duar.

Para disa vitesh, presidentët e Sudanit dhe Algjerisë deklaruan dorëheqjen e tyre, falë protestave të përditshme paqësore qindra-mijëshe.

Në secilin rast, fushatat e përditshme të qindra mijrave qytetarëve arritën të rrëzojnë elitat politike, dhe të sjellin ndryshime të rëndësishme.

Ka shumĂ« arsye etike e morale pĂ«r tĂ« zgjedhur strategjinĂ« paqĂ«sore pĂ«r ndryshim. Dhe rezultat e njĂ« studimi shkencor tĂ« Profesores Erica Chenoweth, tĂ« Universitetit tĂ« Harvardit, tregojnĂ« se protestat jo tĂ« dhunĂ«shme s’janĂ« vetĂ«m njĂ« zgjedhje e mirĂ« morale, por edhe shumĂ« mĂ« efikase pĂ«r ndryshimin e gjendjes politike.

Duke analizuar qindra lëvizje (si të dhunshme, edhe paqësore), qysh nga viti 1900 e deri në ditët tona, Profesorja Chenoweth arriti në përfundimin se lëvizjet paqësore kanë gjasa dyfish më të mëdha të jenë të suksesshme, krahasuar me ato të dhunshme. E megjithëse dinamikat e çdo lëvizje varen nga shumë faktorë, ajo ka gjetur se pjesëmarrja aktive në lëvizjen paqësore e të paktën 3.5% të popullsisë garanton suksesin e saj.

Kur filloi studimin e saj mbi këtë temë, Profesorja Chenoweth nuk besonte se lëvizjet paqësore mund të ishin më të fuqishme se ato të dhunshme. Gjatë punës për mbrojtjen e doktoraturës në Universitetin e Kolorados, ajo kishte studiuar për vite faktorët që kontribuonin në lindjen e terrorizmit dhe të lëvizjeve të dhunshme. Por në një konferencë shkencore në Uashington, ajo u ngacmua nga disa kumtesa mbi lëvizjet paqësore.

E ndihmuar nga studiuesja Maria Stephan, ajo mblodhi të dhëna dhe studime për qindra lëvizje që kishin synuar ndryshime politike në vende nga më të ndryshme të botës (Në analizën e saj të gjerë, ajo përjashtoi rastet kur ndryshimet politike kishin ardhur si rezultat i ndërhyrjeve direkte ushtarake të huaja). Profesorja Chenoweth i klasifikoi të dhunshme lëvizjet, kur ishin përdorur bomba, kur kishin ndodhur dëmtime të infrastrukturës etj., ose thjesht, kur ishin shkaktuar dëme materiale ose lëndime njerzore.

NĂ« pĂ«rfundim, ajo gjeti se probabiliteti i suksesit tĂ« njĂ« lĂ«vizje paqĂ«sore ishte 93%. NdĂ«rsa probabiliteti i suksesit tĂ« njĂ« lĂ«vizje tĂ« dhunshme ishte sa gjysma – vetĂ«m 46%.

Kufiri 3.5%, kyçi i suksesit

Siç duket qartë nga probabilitetet e mësipërme, jo të gjitha lëvizjet paqësore janë të suksesshme. Sipas Profesores Chenoweth, numri i pjesëmërrsve në lëvizjen paqësore është një faktor kritik për suksesin. Në qoftë se të paktën 3.5% e popullsisë, konkludoi ajo, merr pjesë aktive në lëvizjen paqësore, suksesi është i pashmangshëm.

Studimi i Profesores Chenoweth tregon se asnjë lëvizje paqësore nuk ka dështuar, kur e ka arritur këtë kufi.

SHËNIM I RËNDËSISHËM: 3.5% E POPULLSISË NË SHQIPËRI ËSHTË RRETH 82 MIJË BANORË./et

❌