Vdekja e Hayden Panettiere vetëm 36 vjeç nuk po mbetet thjesht lajmi tragjik i humbjes së një ylli të Hollywood-it. Sa më shumë dalin detaje, aq më shumë rikthehen në sipërfaqe njerëzit, marrëdhëniet dhe plagët që e shoqëruan aktoren gjatë viteve më të vështira të jetës së saj.

Një partner me histori të dokumentuar dhune ndaj saj ishte pranë në ditën kur vdiq. Nëna, me të cilën Hayden kishte një marrëdhënie të prishur, sot drejton gishtin pikërisht ndaj tij. Ish-i fejuari Wladimir Klitschko rriti vajzën e tyre larg saj. Në sfond qëndrojnë varësia, depresioni postpartum, fama që në fëmijëri, një industri që Hayden vetë e përshkroi si të errët dhe humbja shkatërruese e vëllait të saj.

Policia nuk dyshon aktualisht për ndërhyrje kriminale. Por historia që po del pas vdekjes së saj është ajo e një gruaje që prej vitesh dukej se po përpiqej të dilte nga një rreth plagësh që, njëra pas tjetrës, kishin lënë gjurmë.

Hayden u gjet pa ndjenja më 16 gusht në apartamentin ku po qëndronte në Greenville, South Carolina. Ekipet e emergjencës u përpoqën ta rikthenin në jetë, por ajo u shpall e vdekur.

Autopsia nuk zbuloi trauma që mund të kishin kontribuar në vdekje. Shkaku dhe mënyra e vdekjes mbeten ende të papërcaktuara, ndërsa analizat toksikologjike pritet të japin përgjigjen më të rëndësishme.

Por ajo që ndodhi brenda apartamentit ka shtuar pikëpyetjet.

Brian Hickerson, partneri “on-and-off” i Hayden, dhe vëllai i tij Zach ndodheshin aty. Në vendngjarje u përmend edhe një çantë me medikamente që aktorja po merrte në atë periudhë.

Brian nuk është shpallur i dyshuar. Por emri i tij ka rikthyer menjëherë një kapitull veçanërisht të errët të jetës së Hayden.

Sepse marrëdhënia e tyre nuk kishte qenë thjesht “e trazuar”.

Hickerson ishte dënuar më parë për akuza të lidhura me dhunën ndaj Hayden, ndërsa vetë aktorja kishte folur për abuzimin fizik që kishte përjetuar. Megjithatë, pas ndarjeve, problemeve me ligjin dhe periudhave të distancimit, ai ishte rikthyer sërish në jetën e saj.

Dhe pas vdekjes së Hayden, nëna e saj nuk u përpoq ta fshihte se çfarë mendonte.

Lesley Vogel drejtoi gishtin pikërisht nga Hickerson:

“Ky person në jetën e saj, të cilin ne jemi përpjekur ta largojmë prej shumë kohësh, ishte me të kur ajo vdiq.”

Fjalë shumë të rënda, sidomos për një burrë me një histori të dokumentuar dhune ndaj vajzës së saj.

Si përfundoi sërish pranë Hayden një person nga i cili familja pretendon se ishte përpjekur ta largonte?

Historia bëhet edhe më e komplikuar sepse marrëdhënia e Hayden me vetë nënën e saj ishte gjithashtu e thyer.

Lesley Vogel nuk kishte qenë vetëm nëna e saj, por edhe pjesë e menaxhimit të karrierës së saj. Hayden hyri në industrinë e spektaklit kur ishte ende foshnjë dhe praktikisht u rrit duke punuar para kamerave.

Në fund, nënë e bijë ishin distancuar. Vogel ka treguar se nuk kishte folur me Hayden që prej tetorit 2025.

Pas vdekjes së saj, ajo foli edhe për çmimin që mund të paguajnë fëmijët e rritur në industrinë e spektaklit:

“Mendoj se për të rinjtë që rriten në industrinë e argëtimit është një betejë… Fatkeqësisht, Hayden humbi rrugën e saj.”

Por kjo deklaratë sjell me vete një tjetër pyetje të vështirë: nëse industria ishte kaq e rrezikshme për një fëmijë, kush po e mbronte Hayden ndërsa ajo rritej brenda saj?

Nuk ka një përgjigje të thjeshtë dhe as një person të vetëm mbi të cilin mund të vendoset përgjegjësia. Por fëmijëria e saj në Hollywood është një nga pjesët që vetë Hayden kishte nisur ta rishikonte publikisht në fund të jetës.

Dhe pastaj vjen ndoshta plaga më e dhimbshme: vajza e saj, Kaya.

Hayden dhe ish-kampioni i botës në boks Wladimir Klitschko u bënë prindër në vitin 2014. Pas lindjes, aktorja u përball me depresion postpartum, ndërsa problemet e saj me varësinë dhe gjendjen emocionale u thelluan.

Në vitin 2018, kujdestaria e plotë e Kaya-s kaloi te Klitschko dhe vajza u rrit kryesisht me të atin.

Për vite, Hayden u përball me perceptimin publik se kishte “braktisur” fëmijën. Por versioni i saj ishte shumë më i dhimbshëm.

Në autobiografinë “This Is Me: A Reckoning”, të publikuar vetëm pak muaj përpara vdekjes, ajo tregoi konfliktin e brendshëm që kishte përjetuar kur vendosi të mos luftonte për kujdestarinë:

“A mund ta luftoja Wlad? Sigurisht. A doja? Po. Por a duhej? Jo.”

Arsyeja, sipas saj, ishte Kaya.

“Nuk mund t’ia bëja këtë Kaya-s. Firmosa dokumentet dhe Wlad mori fëmijën tonë.”

Hayden e dinte se vendimi do ta thyente, por në atë moment mendonte se vajza kishte nevojë për diçka që ajo vetë nuk mund t’ia garantonte: stabilitet.

“Kaya kishte nevojë të ndihej e qetë, jo vetëm fizikisht, por mendërisht dhe emocionalisht.”

Pas vdekjes së aktores, kjo histori ka ndezur sërish debat në rrjetet sociale. Disa komentues fajësojnë Klitschkon për largimin e Kaya-s dhe pretendojnë se ndarja nga vajza e shkatërroi emocionalisht Hayden. Të tjerë kanë ngritur pretendime edhe më të rënda, duke thënë se ajo mund të jetë vendosur nën presion për të hequr dorë nga të drejtat prindërore.

Por nuk ka prova të besueshme se Klitschko e kërcënoi apo e detyroi Hayden të dorëzonte kujdestarinë. Vetë rrëfimi i saj tregon një realitet më kompleks: një nënë që donte të ishte me vajzën, por që në atë moment besonte se nuk duhej ta fuste fëmijën në një betejë të tillë.

Pas vdekjes së Hayden, Klitschko foli publikisht.

“Hayden ishte një pjesë e rëndësishme e jetës sime dhe nëna e vajzës sonë, Kaya,” tha ai, duke kujtuar karrierën e saj, talentin, por edhe betejat që kishte kaluar.

Për vajzën e tyre bëri edhe një premtim:

“Do t’i flas gjithmonë për nënën e saj me respekt dhe do të sigurohem që ajo ta kujtojë për njeriun që ishte.”

Por plagët e Hayden kishin nisur shumë përpara ndarjes nga Kaya apo marrëdhënies me Hickerson.

Ajo kishte folur hapur për varësinë nga alkooli dhe opioidet, trajtimet, rikthimet dhe vitet e humbura. Në autobiografinë e saj nuk u përpoq ta paraqiste veten vetëm si viktimë të njerëzve të tjerë. Pranoi edhe dëmin që varësia kishte shkaktuar në jetën e saj:

“Më dhembin të gjitha orët që humba nga varësia, marrëdhëniet e mia të thyera dhe njerëzit e dashur që nuk janë më këtu.”

Megjithatë, ajo ende përpiqej të shihte përpara.

“Jam larg të qenit perfekte, por tronditjet e jetës sime dhe momentet e vështira janë mrekulli të vogla që më kanë ndihmuar të rritem.”

Edhe puna, në një moment, ishte kthyer në një pasqyrë mizore të asaj që po i ndodhte.

Në “Nashville”, personazhi i saj Juliette Barnes përjetonte në ekran depresion postpartum, varësi dhe probleme në marrëdhënie, ndërsa Hayden po kalonte pothuajse të njëjtat beteja në jetën reale.

Ajo e përshkroi më vonë eksperiencën si “të zhytesha me kokë drejt e në ferrin tim”.

Çdo ditë shkonte në set për të interpretuar një grua që po copëtohej nga probleme shumë të ngjashme me të sajat. Kur seriali përfundoi, Hayden nuk shkoi as në festën përmbyllëse.

Pastaj, në vitin 2023, erdhi një tjetër goditje.

Vëllai i saj më i vogël, Jansen Panettiere, vdiq papritur vetëm 28 vjeç. Hayden e përshkroi më vonë humbjen me një fjali që tregonte përmasën e dhimbjes:

“Kur e humba, ndjeva sikur humba gjysmën e shpirtit tim.”

Pas vdekjes së Hayden, Lesley Vogel, tashmë një nënë që kishte humbur të dy fëmijët, tha:

“Ndjej se tani ajo është me vëllain e saj dhe të dy janë në paqe.”

Kur të gjitha pjesët vendosen pranë njëra-tjetrës, historia e Hayden Panettiere nuk ka një fajtor të vetëm.

Ka një fëmijë që u rrit duke punuar në Hollywood. Një marrëdhënie të komplikuar me nënën. Probleme me substancat. Depresion postpartum. Ndarjen nga vajza. Një marrëdhënie ku dhuna ndaj saj është e dokumentuar. Humbjen e vëllait. Dhe përpjekje të vazhdueshme për të rindërtuar atë që ishte thyer.

Vetëm pak muaj përpara vdekjes, Hayden publikoi autobiografinë e saj.

Po fliste për gjithçka: për fëmijërinë, varësinë, dhunën, nënën, Kaya-n, Hollywood-in dhe gabimet e saj.

Dhe pavarësisht gjithçkaje, në fund ajo ende fliste për të ardhmen.

“Kam ende shumë jetë për të jetuar.”

Pak muaj më vonë, më 16 gusht, u gjet pa jetë.

Sot nuk ka prova se Hayden Panettiere është vrarë. Brian Hickerson nuk është shpallur i dyshuar, autopsia nuk ka zbuluar trauma që të shpjegojnë vdekjen dhe autoritetet nuk kanë njoftuar shenja të ndërhyrjes kriminale.

Por mbetet pyetja më e rëndësishme: çfarë ndodhi në orët e fundit të jetës së saj?

Përgjigjja pritet nga toksikologjia. Ajo duhet të tregojë nëse medikamentet, alkooli apo substanca të tjera luajtën rol dhe çfarë mund të ketë shkaktuar arrestin kardiak.

Deri atëherë mbeten një çantë me medikamente, një partner me histori të dokumentuar dhune që ishte pranë saj në fund, një nënë e distancuar që tani drejton gishtin nga ai, një vajzë që Hayden e donte por nuk mundi ta rriste pranë vetes, një vëlla që e humbi shumë herët dhe një industri ku hyri përpara se të ishte në gjendje të zgjidhte vetë.

Nuk ka ende prova për një mister kriminal. Ka, megjithatë, një dramë të vërtetë njerëzore, të ndërtuar nga vite traumash, humbjesh dhe marrëdhëniesh që lanë gjurmë.

Dhe ndoshta pjesa më tragjike është se, vetëm pak muaj përpara fundit, Hayden kishte nisur më në fund ta tregonte vetë të gjithë historinë e saj.

Pikërisht kur po përpiqej të merrte përsëri kontrollin mbi rrëfimin e jetës së saj, ajo nuk pati më kohë për ta vazhduar.

The post Hije të errëta pas vdekjes së Hayden Panettiere/ Partneri që e dhunoi ishte aty, nëna drejton gishtin: Çfarë ndodhi vërtet në orët e fundit të aktores? appeared first on iconstyle.al.

Ghostlighting është një kombinim mes ghosting dhe gaslighting: dikush zhduket pa asnjë shpjegim, më pas rikthehet sikur nuk ka ndodhur asgjë dhe i zhvlerëson ndjenjat e tua.

Ekspertët thonë se kjo sjellje mund të jetë emocionalisht e dëmshme, sepse krijon konfuzion dhe dyshime te vetja, ndërsa personi që u zhduk shmang çdo përgjegjësi për atë që bëri.

Mënyra më e mirë për t’u përballur me të është t’i besosh intuitës tënde, të vendosësh kufij dhe të kuptosh se një marrëdhënie e shëndetshme kërkon komunikim të vazhdueshëm dhe përgjegjësi nga të dyja palët.

Një ditë shkëmbeni mesazhe “mirëmëngjesi” dhe bëni plane për fundjavën. Ditën tjetër? Heshtje totale. Ditët kthehen në javë, mesazhet e tua mbeten pa përgjigje dhe ti më në fund pranon se, po, të kanë bërë ghosting.

Pastaj, krejt papritur, të vjen një mesazh në WhatsApp:

“Hej, ku humbe? Si ke qenë?”

Asnjë “më fal”, asnjë shpjegim dhe asnjë pranim të faktit se personi u zhduk. Dhe, akoma më keq, nëse ti guxon ta përmendësh, përgjigjja mund të jetë:

“Po e ekzagjeron. Thjesht kam qenë i/e zënë, nuk është ndonjë gjë kaq e madhe.”

Mirë se erdhe te ghostlighting, termi më i ri i marrëdhënieve që po qarkullon në rrjetet sociale dhe platformat që flasin për takimet romantike.

Çfarë është saktësisht ghostlighting?

Emri vjen nga bashkimi i ghosting dhe gaslighting.

Ghosting ndodh kur dikush ndërpret papritur çdo lloj komunikimi me ty, pa të dhënë asnjë shpjegim.

Gaslighting është një formë manipulimi psikologjik që të shtyn të vësh në dyshim kujtimet, perceptimet apo ndjenjat e tua.

Bashkoji të dyja dhe ke ghostlighting: dikush zhduket, rikthehet pas disa javësh apo muajsh duke u sjellë sikur asgjë nuk ka ndodhur dhe, kur ti kërkon një shpjegim, të bën të ndihesh sikur je ti që po e ekzagjeron.

Pse ghostlighting të lëndon më shumë?

Sipas ekspertëve të marrëdhënieve, ghostlighting krijon dy plagë emocionale: e para është ndjenja e refuzimit që përjeton kur dikush të injoron.

E dyta vjen kur përvoja dhe ndjenjat e tua zhvlerësohen plotësisht. Në vend që personi të marrë përgjegjësi për zhdukjen e tij, përpiqet ta rishkruajë historinë.

Disa nga frazat më tipike janë:

• “Mendova se e dije që isha i/e zënë.”

• “Po e ekzagjeron.”

• “Nuk mendoja se ishim kaq seriozë.”

• “Nuk e kuptoj pse je kaq i/e mërzitur.”

Në vend që të marrë përgjegjësi për sjelljen e vet, personi e kalon të gjithë peshën emocionale te ti.

Pse njerëzit e bëjnë këtë?

Ekspertët besojnë se nuk ekziston vetëm një shpjegim. Disa njerëz e kanë të vështirë të përballen me konfliktin dhe preferojnë të zhduken, në vend që të bëjnë një bisedë të pakëndshme.

Të tjerë mund të kenë një stil emocional shmangës, që ua bën të vështirë të përballen me afërsinë emocionale dhe të marrin përgjegjësi brenda një marrëdhënieje.

Edhe aplikacionet e takimeve mund të ndikojnë. Kur alternativa të reja duken vetëm një swipe larg, disa njerëz fillojnë t’i trajtojnë lidhjet si lehtësisht të zëvendësueshme dhe rikthehen te dikush i mëparshëm vetëm kur një mundësi tjetër nuk funksionon.

Sigurisht, derën nuk e mbyllin plotësisht, në rast se mund t’u duhesh përsëri. Dhe kështu rikthehen.

Shenjat më të mëdha paralajmëruese

Ekspertët e marrëdhënieve thonë se mund të jesh duke përjetuar ghostlighting nëse dikush:

• zhduket pa shpjegim pasi ka treguar vazhdimisht interes;
• rikthehet papritur dhe sillet sikur nuk ka ndodhur asgjë;
• zhvlerëson ndjenjat e tua kur i përmend mungesën e tij;
• të fajëson ty sepse pret një komunikim normal;
• të bën të vësh në dyshim nëse ajo periudhë heshtjeje ishte vërtet aq problematike sa të është dukur.

Nëse pas bisedës përfundon duke menduar: “Ndoshta jam unë që po e ekzagjeroj”, ky është pikërisht lloji i konfuzionit emocional që mund të krijojë ghostlighting.

Si duhet të reagosh?

Ekspertët në përgjithësi rekomandojnë të mos biesh në grackën e një debati të pafund për atë që ndodhi.

Në vend të kësaj:

• Besoji kujtesës dhe ndjenjave të tua.
• Kujto se një marrëdhënie e shëndetshme përfshin marrjen e përgjegjësisë për sjelljen.
• Vendos kufij të qartë për mënyrën se si pranon të komunikohet me ty.
• Mos e ngatërro mungesën e qëndrueshmërisë me misterin, tërheqjen apo “kiminë” mes jush.

Siç shpjegon ekspertja e marrëdhënieve Sarah Hensley, të zhdukesh dhe të rikthehesh pa marrë asnjë përgjegjësi është një sinjal serioz paralajmërues, veçanërisht në fazat e para të njohjes. Nëse kjo sjellje përsëritet, ka pak gjasa të krijojë bazën për një marrëdhënie të shëndetshme.

A është vërtet diçka e re ghostlighting?

Jo tamam. Njerëzit janë zhdukur nga marrëdhëniet dhe kanë gjetur justifikime për sjelljen e tyre prej dekadash.

Ajo që ka ndryshuar është se rrjetet sociale u kanë vendosur emra këtyre sjelljeve, duke e bërë më të lehtë që njerëzit të dallojnë modele jo të shëndetshme në marrëdhënie dhe të flasin hapur për to.

Ghostlighting i bashkohet kështu një fjalori gjithnjë e më të madh të takimeve moderne, ku përfshihen terma si breadcrumbing, banksying, orbiting, micro-cheating dhe, së fundmi, “chalant dating” — një qasje që promovon sinqeritetin dhe interesin e hapur, në vend të lojërave emocionale.

The post Ghostlighting: Trendi i marrëdhënieve që mund të jetë edhe më i keq se “ghosting” appeared first on iconstyle.al.

Emri i Lindsay Clancy është rikthyer fuqishëm në mediat amerikane dhe në rrjetet sociale gjatë ditëve të fundit. Tre vite pas një prej ngjarjeve më tronditëse që ka përjetuar Massachusetts, ish-infermierja po përballet me gjyqin për vrasjen e tre fëmijëve të saj të vegjël.

Por ndërsa në TikTok dhe rrjetet sociale po qarkullojnë teori nga më të ndryshmet, përfshirë pretendime se fëmijët mund t’i ketë vrarë dikush tjetër, çështja që po shqyrton gjykata është në fakt tjetër.

Nuk po gjykohet se kush i vrau fëmijët. Mbrojtja e Lindsay nuk e kundërshton se ishte ajo që i vrau. Pyetja që mund të përcaktojë të gjithë të ardhmen e saj është: a ishte Lindsay Clancy e aftë të kuptonte atë që po bënte, apo ndodhej në një psikozë të rëndë postpartum që e kishte shkëputur nga realiteti?

Dhe pikërisht këtu historia e një krimi të tmerrshëm është kthyer edhe në një debat shumë më të madh: sa seriozisht i marrim problemet e shëndetit mendor pas lindjes dhe çfarë mund të ndodhë kur shenjat e rrezikut nuk identifikohen ose nuk trajtohen në kohë.

Lindsay Clancy ishte 32 vjeç, infermiere e lindjeve dhe nënë e tre fëmijëve: Cora, 5 vjeç, Dawson, 3 vjeç dhe Callan, vetëm 8 muajsh.

Më 24 janar 2023, bashkëshorti i saj, Patrick Clancy, doli nga shtëpia e familjes në Duxbury për të marrë ushqim dhe ilaçe.

Kur u kthye, gjeti Lindsay të plagosur rëndë jashtë shtëpisë. Ajo ishte hedhur nga një dritare në atë që autoritetet e konsiderojnë një tentativë vetëvrasjeje.

Brenda shtëpisë, Patrick gjeti tre fëmijët. Ata ishin mbytur me shirita elastikë ushtrimesh. Cora dhe Dawson u shpallën të vdekur atë natë, ndërsa Callan ndërroi jetë disa ditë më vonë.

Rënia nga dritarja i shkaktoi Lindsay dëmtime shumë të rënda dhe ajo mbeti e paralizuar.

Sot ajo akuzohet për tre vrasje të shkallës së parë dhe, nëse shpallet fajtore, mund të dënohet me burgim të përjetshëm pa mundësi lirimi me kusht.

Prokuroria nuk e mohon se Lindsay kishte probleme të shëndetit mendor. Por argumenton se kjo nuk do të thotë automatikisht se ajo ishte në psikozë kur vrau fëmijët.

Sipas prokurorëve, veprimet e saj atë ditë tregojnë planifikim dhe vetëdije.

Ata kanë vënë në dukje se Lindsay kishte kryer aktivitete të zakonshme, kishte komunikuar normalisht dhe e kishte dërguar Patrick jashtë shtëpisë për të marrë ushqim dhe ilaçe. Prokuroria ka paraqitur gjithashtu të dhëna nga telefoni dhe historikun e kërkimeve të saj në internet, ku përpara ngjarjes kishte kërkuar informacione për halucinacionet, psikozën, mënyra për të vdekur dhe efektet e medikamenteve psikiatrike.

Prokurorët pretendojnë gjithashtu se ajo monitoroi kohën që bashkëshorti qëndroi jashtë, duke argumentuar se largimi i tij i krijoi mundësinë për të mbetur vetëm me fëmijët.

Mjekë që e kishin trajtuar përpara tragjedisë kanë dëshmuar se nuk kishin konstatuar simptoma të psikozës. Gjatë një shtrimi pak përpara vrasjeve, Lindsay ishte diagnostikuar me depresion të rëndë, por pa elemente psikotike.

Me pak fjalë, teza e prokurorisë është: ajo kishte probleme psikologjike, por e dinte çfarë po bënte dhe veproi me qëllim.

Mbrojtja po paraqet një histori krejt tjetër.

Avokatët e Lindsay thonë se ajo ishte një nënë që prej muajsh po përkeqësohej psikologjikisht dhe po kërkonte ndihmë. Ata argumentojnë se vuante nga psikozë postpartum, potencialisht e lidhur edhe me një çrregullim bipolar të padiagnostikuar, ndërsa gjendja e saj mund të ishte komplikuar më tej nga medikamentet që i ishin përshkruar.

Dhe dëshmitë e ditëve të fundit kanë qenë të forta.

Nëna, motra dhe ish-vjehrra e Lindsay kanë përshkruar një grua që kishte ndryshuar ndjeshëm gjatë muajve përpara vrasjeve.

Sipas dëshmive, ajo vuante nga ankthi, pagjumësia, paranoia dhe mendimet vetëvrasëse. Familjarët kanë treguar se Lindsay kishte shprehur frikë për gjendjen e saj dhe shqetësime lidhur me medikamentet.

Ish-vjehrra e saj, Susan Clancy, e përshkroi situatën në mënyrë dramatike, duke dëshmuar se Lindsay ishte “duke kërkuar me dëshpërim ndihmë” përpara tragjedisë.

Një prej zhvillimeve më të forta të gjyqit erdhi nga psikologu Paul Zeizel, i cili e kishte vlerësuar Lindsay pas vrasjeve.

Ai dëshmoi se Lindsay kishte raportuar mendime jashtëzakonisht të forta intruzive dhe halucinacione dëgjimore. Sipas dëshmisë së tij, ajo kishte thënë se kishte dëgjuar një zë që e urdhëronte të vriste fëmijët.

Eksperti ngriti gjithashtu një pikë thelbësore për çështjen: fakti që një person në momente të caktuara mund të duket normal, të kryejë detyra të zakonshme, të kujdeset për fëmijët apo të komunikojë në mënyrë koherente nuk e përjashton domosdoshmërisht psikozën.

Kjo është pikërisht përplasja kryesore mes dy palëve.

Prokuroria thotë: shikoni sa e organizuar ishte.

Mbrojtja përgjigjet: të jesh funksionale nuk do të thotë domosdoshmërisht se nuk je psikotike.

Një tjetër pikë që po merr gjithnjë e më shumë rëndësi është trajtimi mjekësor që Lindsay kishte marrë përpara tragjedisë.

Një ekspert psikiatrik i thirrur nga mbrojtja ka ngritur pikëpyetje mbi dokumentacionin e saj mjekësor, duke e konsideruar të mangët. Ai ka folur edhe për analiza që nuk rezultojnë të jenë kryer, përfshirë kontrolle të tiroides dhe faktorëve hormonalë që mund të jenë të rëndësishëm te gratë pas lindjes.

Mbrojtja po përpiqet kështu të ndërtojë argumentin se një grua që po jepte vazhdimisht sinjale se diçka nuk shkonte mund të mos jetë diagnostikuar dhe trajtuar në mënyrën e duhur.

Kjo nuk provon vetvetiu se Lindsay kishte psikozë postpartum dhe as përcakton përgjegjësinë e saj penale. Këtë do ta vendosë juria.

Por ngre një pyetje që shkon shumë përtej këtij gjyqi: sa herët duhet të ndërhyhet kur një nënë pas lindjes fillon të tregojë se nuk është mirë?

Ndërkohë, në internet historia ka marrë një tjetër drejtim. Janë përhapur teori konspirative që sugjerojnë se Lindsay mund të mos jetë autorja dhe disa përdorues kanë hedhur dyshime edhe mbi bashkëshortin e saj.

Por këtu duhet bërë një dallim shumë i qartë mes TikTok-ut dhe asaj që po ndodh realisht në sallën e gjyqit.

Nuk ka një pistë hetimore të paraqitur në gjyq sipas së cilës fëmijët i ka vrarë dikush tjetër.

Madje as vetë mbrojtja e Lindsay nuk po pretendon këtë. Strategjia e saj nuk është të provojë se Lindsay nuk i kreu vrasjet, por se për shkak të një sëmundjeje të rëndë mendore ajo nuk ishte penalisht përgjegjëse për veprimet e saj në atë moment.

Dhe pikërisht këtu është e rëndësishme që një tragjedi e tillë të mos shndërrohet thjesht në një “mister kriminal” për rrjetet sociale, duke humbur nga vëmendja çështjen që po shqyrtohet realisht: shëndetin mendor postpartum.

Psikoza postpartum nuk është e njëjta gjë me “baby blues” dhe as me depresionin postpartum.

Është një gjendje e rrallë, por jashtëzakonisht serioze, simptomat e së cilës mund të përfshijnë halucinacione, deluzione, paranojë, konfuzion, sjellje të çorganizuar, mani, pagjumësi të rëndë dhe shkëputje nga realiteti.

Simptomat mund të ndryshojnë shpejt dhe personi mund të ketë edhe momente kur duket më i kthjellët apo funksional.

Dhe kjo është arsyeja pse psikoza postpartum konsiderohet urgjencë psikiatrike.

Një grua që përjeton një gjendje të tillë nuk është thjesht “e lodhur”, “e stresuar” apo “emocionale pas lindjes”. Në rastet më të rënda mund të humbasë kontaktin me realitetin dhe të shfaqë mendime ose bindje që lidhen me dëmtimin e vetes apo të fëmijës.

Kjo kërkon ndërhyrje të menjëhershme profesionale dhe shpesh hospitalizim.

Por është po aq e rëndësishme të mos krijohet një tjetër perceptim i gabuar: problemet e shëndetit mendor pas lindjes nuk i bëjnë automatikisht nënat të rrezikshme. Psikoza postpartum është e rrallë, ndërsa problemet perinatale të shëndetit mendor janë të trajtueshme dhe shumë gra rikuperohen me trajtimin e duhur.

Pikërisht për këtë arsye historia e Lindsay Clancy duhet të na bëjë të flasim seriozisht për postpartum-in, pavarësisht se çfarë do të vendosë juria për përgjegjësinë e saj.

Nuk mjafton të pyesim: “Si mundet një nënë t’ua bëjë këtë fëmijëve të saj?”

Duhet të pyesim gjithashtu:

Çfarë ndodh kur një grua pas lindjes thotë se nuk është mirë? Kush e dëgjon? Kush e kontrollon? Kush dallon depresionin dhe ankthin nga një gjendje potencialisht psikotike? Dhe sa shpejt ndërhyhet?

Shëndeti postpartum nuk përfundon me kontrollin fizik të nënës apo me pyetjen nëse foshnja është mirë.

Duhet të përfshijë edhe mendjen e saj.

Pagjumësia ekstreme, konfuzioni, paranoia, halucinacionet, ndryshimet e forta dhe të papritura të sjelljes apo mendimet për të dëmtuar veten ose fëmijën nuk duhen normalizuar si pjesë e zakonshme e të qenit nënë e re. Janë shenja që kërkojnë vlerësim profesional, dhe kur dyshohet për psikozë, ndërhyrja duhet të jetë urgjente.

Kjo është edhe pyetja e madhe që juria duhet të zgjidhë për Lindsay Clancy.

Nuk po vendoset nëse vdekja e Cora, Dawson dhe Callan ishte tragjike. Për këtë nuk ka debat.

Nuk po vendoset as nëse Lindsay i vrau.

Po vendoset se çfarë po ndodhte në mendjen e saj kur i vrau.

Prokuroria kërkon ta bindë jurinë se ishte një grua e aftë për të planifikuar, e vetëdijshme për veprimet e saj dhe penalisht përgjegjëse.

Mbrojtja kërkon të provojë se pas një pamjeje të jashtme funksionale fshihej një grua në një krizë psikiatrike katastrofike, e cila kishte kërkuar ndihmë dhe që në momentin e vrasjeve ishte shkëputur nga realiteti.

Nëse shpallet fajtore për vrasje të shkallës së parë, Lindsay përballet me burgim të përjetshëm pa mundësi lirimi me kusht. Nëse shpallet jo penalisht përgjegjëse për shkak të sëmundjes mendore, kjo nuk do të thotë se thjesht del e lirë; ajo mund të përfundojë në një institucion të shëndetit mendor sipas procedurave ligjore përkatëse.

Vendimi për Lindsay Clancy i takon jurisë.

Por një mësim nuk ka pse të presë vendimin: shëndeti mendor pas lindjes duhet trajtuar me të njëjtin seriozitet si çdo komplikacion tjetër mjekësor postpartum.

Sepse postpartum-i nuk është gjithmonë vetëm lodhje, lot dhe përshtatje me një jetë të re. Në raste të rralla mund të shndërrohet në një emergjencë të rëndë psikiatrike.

Dhe pikërisht atëherë, të dëgjosh një nënë, të njohësh shenjat dhe të ndërhysh në kohë mund të bëhet çështje jete.

The post Të gjithë po flasin për Lindsay Clancy, por çfarë ndodhi vërtet? Vrau tre fëmijët e saj dhe tentoi vetëvrasjen, gjyqi që po hap debatin e madh për psikozën postpartum appeared first on iconstyle.al.

Prej disa ditësh, marrëdhënia mes Elijona Binakajt dhe Klodian Mihajt është kthyer në një nga temat më të komentuara në rrjetet sociale, teksa një sërë detajesh kanë ngritur dyshime se çifti mund të jetë duke kaluar një krizë.

Mungesa e postimeve të përbashkëta, fakti që Elijona nuk është parë në disa evente krah Klodit dhe zhdukja e profilit të këtij të fundit nga Instagrami ishin fillimisht sinjalet që shtynë ndjekësit të aludonin për një ndarje.

Megjithatë, historia e Instagramit tashmë ka marrë një tjetër shpjegim. Si Elijona, ashtu edhe Klodi kanë deklaruar se llogaria e tij nuk është mbyllur si pasojë e problemeve mes tyre, por është hakuar/bllokuar.

Elijona ka reaguar gjatë në Instagram pasi, siç tregon ajo, po merr çdo ditë mesazhe dhe komente për faktin që po kalon kohë me familjen dhe jo me personin që publiku pret ta shohë në krah të saj.

Ajo ka theksuar se familja është prioriteti i saj, veçanërisht për faktin se shumica e familjarëve jetojnë në Kosovë dhe nuk ka mundësi t’i ketë gjithmonë pranë.

“Shumica e familjes time është në Kosovë dhe nuk i kam gjithmonë pranë, prandaj kur jam me ta, zgjedh t’i shijoj dhe ta vlerësoj kohën tonë bashkë”, shkruan Elijona.

Ajo ka kundërshtuar gjithashtu komentet se situata mund të jetë duke u përdorur për të krijuar dramë apo për të marrë vëmendje.

“Kush më ka ndjekur vërtet 24/7 dhe më njeh sadopak, nuk do të më akuzonte kurrë se unë do të krijoja drama vetëm për vëmendje. Unë vëmendjen nuk e kam pasur dhe nuk do ta kërkoj kurrë me zor”, shprehet ajo, duke shtuar se nuk do ta detyronte veten të krijonte situata vetëm për klikime.

Më pas Elijona ndalet konkretisht te profili i Klodit, duke hedhur poshtë pretendimet se ajo mund të ketë lidhje me zhdukjen e tij nga Instagrami.

“Dhe për të gjithë ata që vazhdoni të thoni se unë kam lidhje me Instagramin e Klodit: Klodi është HACKUAR. Unë nuk kam asnjë lidhje me këtë dhe është absurde që çdo ditë të më vini fajin për diçka që nuk ka të bëjë me mua”, shkruan ajo.

Të njëjtin version ka dhënë edhe vetë Klodi në një video të publikuar në TikTok. Ai ka treguar se Instagrami i tij është bllokuar, ndërsa gjatë reagimit ka bërë edhe një deklaratë që ka ngritur pikëpyetje të tjera.

“Ka shumë njerëz që janë të pakënaqur me jetën e tyre dhe mundohen t’i bëjnë keq dikujt tjetër”, shprehet Klodi.

Të paktën nga deklarata e bërë publike, ai nuk ka specifikuar se kujt i referohet dhe as nëse komenti lidhet me zërat për marrëdhënien e tij me Elijonën.

Por pikërisht kur të dy duket se po përpiqen të sqarojnë situatën e krijuar në rrjet, një reagim shumë më i fortë ka ardhur nga një person pranë Elijonës.

Menaxheri i saj, Blerimi, ka publikuar në rrjetet sociale një mesazh që është interpretuar si një sulm i drejtpërdrejtë ndaj Klodit.

“E quan veten mashkull dhe me mashkull tradhton një femër”, ka shkruar ai.

Deklarata ka ndezur menjëherë rrjetin, pasi përmban një pretendim shumë më serioz sesa thjesht zërat për një krizë apo ndarje mes çiftit.

Dhe menaxheri nuk është ndalur me kaq.

Në një tjetër postim ai ka shkruar me germa të mëdha: “A DONIIII FAKTEEEE?”, duke lënë të kuptohet se mund të ketë prova për pretendimet e ngritura prej tij.

Deri në këtë moment, megjithatë, nuk janë bërë publike prova që konfirmojnë akuzën për tradhti dhe vetë Elijona nuk ka deklaruar se Klodi e ka tradhtuar, aq më pak ka konfirmuar pretendimin specifik të bërë nga menaxheri i saj. Për këtë arsye, akuza duhet të konsiderohet si pretendim i Blerimit dhe jo si një fakt i provuar.

Reagimi i menaxherit bëhet edhe më i fortë për shkak të kontrastit me atë që vetë Elijona po kërkon publikisht: që të mos ndërtohen histori për jetën e saj vetëm nga ato pak momente që shfaq në rrjetet sociale.

“Ju shihni disa sekonda nga jeta ime në Instagram, jo gjithçka që ndodh pas kamerave. Prandaj mos krijoni histori nga gjëra që nuk i dini”, shkruan ajo.

Në reagimin e saj Elijona shkon edhe më tej, duke thënë se ka arritur në pikën ku po ndihet sikur duhet të japë llogari vetëm sepse po zgjedh të kalojë kohë me familjen.

“Familja ime është prioriteti im. Jeta ime është e imja dhe nuk do ta jetoj sipas asaj që të tjerët duan të shohin”, përfundon ajo.

Elijona dhe Klodi e vazhduan afrimitetin e krijuar në “Big Brother VIP Kosova” edhe pas përfundimit të reality show-t dhe gjatë muajve të fundit janë shfaqur së bashku në rrjetet sociale. Pikërisht për këtë arsye, distanca e perceptuar mes tyre ditët e fundit ka tërhequr menjëherë vëmendjen e ndjekësve.

Por deri tani as Elijona dhe as Klodi nuk kanë deklaruar se marrëdhënia e tyre ka përfunduar.

Ajo që dihet është se të dy mohojnë që zhdukja e Instagramit të Klodit të ketë lidhje me Elijonën dhe e lidhin atë me një ndërhyrje të jashtme. Nga ana tjetër, deklaratat e menaxherit të saj kanë hapur një histori krejt tjetër, duke hedhur publikisht një akuzë për tradhti dhe duke pretenduar se mund të ketë edhe “fakte”.

Tashmë mbetet për t’u parë nëse Blerimi do t’i publikojë vërtet “faktet” që paralajmëroi, nëse Klodi do t’i përgjigjet drejtpërdrejt akuzës së tij dhe, mbi të gjitha, nëse Elijona do të sqarojë përfundimisht se çfarë po ndodh në marrëdhënien mes tyre.

The post “A doni fakte?”/ Thellohet kriza mes Elijonës dhe Klodit, menaxheri hedh akuzën e fortë për tradhti me një mashkull appeared first on iconstyle.al.

Ndryshime të rëndësishme pritet të ketë në sezonin e ri të “Për’puthen”. Pas largimit të Megi Pojanit nga drejtimi i programit, emri që po përflitet për ta zëvendësuar në moderim është Heidi Baci, ish-banorja e “Big Brother VIP Albania 3”.

Sipas raportimeve të fundit, Heidi Baci pritet të marrë drejtimin e formatit të dashurisë në Top Channel, duke shënuar kështu një tjetër hap në karrierën e saj televizive pas përfundimit të eksperiencës në “Big Brother VIP”. Gjatë kësaj periudhe, Heidi ka vijuar angazhimet në ekranin e Top Channel.

Ajo ishte një prej dy emrave që qarkulluan ditët e fundit si kandidate për të pasuar Megi Pojanin. Në diskutim ishte edhe Selin Bollati, fituesja e edicionit të pestë të “Big Brother VIP Albania”, por informacionet e fundit e vendosin Heidi Bacin si zgjedhjen e mundshme për moderimin.

Megjithatë, ndryshimet në “Për’puthen” duket se nuk do të ndalen vetëm te moderatorja.

Krah Heidi Bacit pritet të jetë edhe Ronaldo Sharka, ndonëse ende nuk është bërë e ditur se çfarë roli do të ketë ai në strukturën e re të programit.

Një tjetër rikthim i mundshëm është ai i Erjola Doçit, e cila këtë herë pritet t’i bashkohet formatit në rolin e opinionistes. Të tre janë emra të njohur për publikun e Top Channel dhe kanë pasur më parë angazhime të ndryshme në televizion.

Nëse informacionet konfirmohen, sezoni i ri i “Për’puthen” do të vijë me një riformatim të dukshëm të ekipit, pas largimit të Megi Pojanit nga moderimi.

Për momentin, megjithatë, Top Channel nuk e ka prezantuar zyrtarisht ekipin e ri të programit. Për këtë arsye, Heidi Baci, Ronaldo Sharka dhe Erjola Doçi mbeten emrat që pritet t’i bashkohen sezonit të ri, në pritje të konfirmimit zyrtar nga televizioni.

The post Heidi Baci pritet të zëvendësojë Megi Pojanin në “Për’puthen”, ndryshon ekipi i programit appeared first on iconstyle.al.