Nga Ylli Manjani

E përshëndes nismën e Ministrit të Drejtësisë për amnisti penale.

Padyshim, kemi sistemin më agresiv penal në Europë dhe si i tillë duhet patjetër të ketë masa relaksuese. Jemi shumë pak njerëz dhe me këtë ritëm burgu për çdo gjë po bëhet rracion për të gjithë.

Nisma meriton respekt.

Jam i gëzuar që disa shqiptarë do përfitojnë nga kjo amnisti.

Por njëkohësisht ndjej edhe pak trishtim sepse janë po ato argumente që kanë qenë gjithmonë për bërjen e një amnistie.

Kjo tregon se asgjë skemi mësuar nga e shkuara.

Më ka qëlluar të jem nismëtar i dy amnistive penale në të shkuarën, ku shumica politike parlamentare nuk ka qenë kaq e qartë sa sot. Na është dashur të luftojmë shumë dmth për çdo votë deputeti. Por këto argumente si këto të sotmet përdorëm.

Për fat të keq, as në kohën time e as sot, nuk dalim dot nga një mentalitet disi hipokrit. Totalisht i pasinqertë dhe, i mbushur me 100 komplekse krejt idiote.

Vendi, sot më shumë sesa në të shkuarën, ka nevojë për një amnisti penale të mirfilltë POLITIKE.

Duhet një amnisti që të peshojë më fort tek ndjekja penale. Në fakt për këtë fazë është shpikur koncepti amnisti. Se për të dënuarit ka falje të individualizuar.

Sot është momenti që Parlamenti ti japë një mesazh të fortë drejtësisë, veçanërisht ndjekjes penale për fjalë goje apo mesazhe celularësh; ndekjes penale për inate politike kundërshtarësh; ndjekjes penale ndaj medias e gazetarëve; ndjekjes penale pa pasojë e fakte kriminale; ndjekjes penale që kënaq turmat dhe nxit drejtësinë popullore.

Po, po, parlamenti duhet të amnistojë Erion Velinë si njeri i votuar ende në detyrë dhe Ilir Metën si president i këtij shteti, që nuk provohet ende ti ketë sjellë dëm shtetit. Mund ti ketë sjellë dëme vetes e partisë së tij, por jo shtetit.

Sigurisht që po, amnistia duhet të çlirojë kryetarin e opozitës nga çështje penale që janë pa asnjë lidhje me të shkuarën e tij si Kryeministër. Bashkë me të edhe familjarët e Tij, që janë në ndjekje penale vetëm pse janë familjarët e tij.

Duhet me se s’bën një amnisti penale për bisnesin që të gjendet në ndjekje penale kot fare. Po fare fare. Të bësh tregëti, të lidhësh kontrata e të fitosh nuk mund të quhet krim, o njerëz!

Gjykimi në një amnisti, padyshim që është POLITIK. Nuk ka pse kompleksohet politika me teori pislliqesh jokobine mbi “pandëshkueshmërinë”.

Çdo me thënë pandëshkueshmëri, kap e fut në paraburgim njerëz pa prova?!

Ky është momenti, amnistia është instrumenti kushtetues, që i jep drejtim këtyre fenomeneve jakobine.

Po mor po, jakobinët do duhet të jenë të palumtur nga amnistia politike penale.

Parlamenti e ka këtë të drejtë kushtetuese që të vlerësojë politikën penale në vend dhe të japë mesazhe dhe zgjidhje për parregullsitë, kur bëhen normë sjellje.

Dhe mos na thoni se amnisti të tilla nuk na i lejoka Amerika. Pash zotin mos na fyeni të paktën!

Cili amerikan do ishte kundër një amnistie sovrane të një vendi sovran?

Po Donald Trunpi që amnistoi e amniston ende njerëz që kanë vrarë atje. E pra e bën politikisht e pa e pyetur parlamentin fare. E keni dëgjuar që thotë se polici që vrau atë aktivisten e majtë është në mbrojtje federale, apo jo?!

Apo doni faljen që presidenti Biden i bëri të birit?!

Ndaj mos na hapni barkun me amerikanizma e me jakobinizma.

Vendi e ka të nevojshme një amnisti, pse jo një paqe penale për të krijuar një qetësi që duhet ti paraprijë reformave shumë të thella që kërkohen.

Parlamenti është krejt legjitim ta bëjë, pavarësisht nismës së cunguar të qeverisë për amnisti. I duhet vetëm përgjegjmëri dhe qytetari që ta bëjë këtë gjë.

Nga Ylli Manjani

Policia e korruptuar gjer në fyt i ka kapur nja 600 e kusur kg drogë.

Kurse SPAK e BKH, të ndershmit heronj të kalamajve, kanë kapur vetëm llafe dhe asnjë gram drogë. Po asnjë asnjë. Llafe, letra dhe celularë kanë zënë. Asnjë produkt apo mjet krimi… Në vend të kishin magazinat plot me drogë të kapur, siç edhe thonë letrat e çështjeve që hetojnë, kanë mbushur zyrat me përgjime dhe magazinën me celularë të sekuestruar kuturu.

Janë bërë si manjakë celularësh dhe spiunë të jetës private, si dikur ushtarët e Gardës te liqeni, që gjëmonin çifte të rinjsh që bënin turpe andej…

Nuk jam fans i policisë e as i spak, po ky tregues statistikor më pëlqen shumë. Ma sfidon komplet llogjikën aq sa nuk e di ç’është më mirë, të jesh i korruptuar dhe rezultativ apo i ndershëm dhe katil që dënon njerëz për fjalë goje?!

Nejse, po nuk ka drejtësi cilësore nëse denimi penal bëhet pa produkt e pasojë penale.

Fjala mort nuk ban – thotë kanuni. Kurse për spakun fjala, prona, qëllimi i fitimit, tregëtia, kontratat civile, e të tjera veprime normale të njeriut janë vepra penale…

Cilësi, jo shaka!

Nga Ylli Manjani

Mero Baze i ka rënë në kokë definicionit të krizës së sotme në vend. Po, ashtu është, e vetmja krizë është ajo ndërmjet pushtetit të drejtësisë me pushtetin politik në vend.

Në të vërtetë kriza nuk ka ardhur pse drejtësia heton, gjykon e dënon, por sepse në emër të hetimit, gjykimit e dënimit ka shtuar dozën e abuzimit. Nga ana tjetër pushteti politik i kompleksuar ideja që shpiku vetë “e pandëshkueshmërisë”, i la rrugën e lirë drejtësisë penale të bëjë çtë dojë edhe në në abuzim me kërkesat e proçesit të rregullt ligjor. “Punë madhe, le ti bien atij tjetrit..”

Megjithëse gjykata e Strasburgut ka goditur, fort madje, proceset e parregullta gjyqsore në këto vite të post reformë, përsëri abuzimi vazhdon. Nocionet bazë mbi mënyrën e marrjes së provës; mbi kontrollet dhe përgjimet; mbi fillimin e ndjekjes penale; mbi garancitë në hetim e gjykim; mbi barazinë e palëve në proçes; mbi respektin e konfidencialitetit e privatësisë; mbi të drejtat e apelit; e deri tek nocionet fillestare të mos heqjes së lirisë pa provë, apo të njohjes së personave me akuzat e materialet që e shaqërojnë atë, kanë MARRË GODITJE të RËNDA.

Padyshim jam i vetëdijshëm se debati publik mbi çështje të proçesit të rregullt nuk është aspak seksi për pritshmëritë e turmës që kërkon gjak e mish njeriu të freskët. Jam gjithashtu i vetëdijshëm se edhe politikanët pa pushtet e kanë më kollaj të eksitojnë turmat me jakobinizma përgjimesh të bëra publike pasi nxirren nga konteksti, sesa të mendojnë për ndërhyrje në sistemin legal që ndalojnë abuzimet e drejtësisë me ligjin.

Por një gjë duhet ta fiksojmë mirë:

PROÇESI I RREGULLT është GARANCIA e publikut dhe e çdo individi. Vetëm proçesi i rregullt të mbron nga abuzimi i punonjësve të drejtësisë.

Nëse drejtësia nuk kufizohet në mënyrë të tillë që të vendoset në shinat e proçesit legal të rregullt, të gjithë jemi të dënueshëm pa i patur asnjë borxh askujt. Sigurisht diçka do të ta gjejnë e shpikin që të ta japin edhe ty ndëshkimin. Së kështu është sistemi sot,të fusin brenda dhe pastaj ta gjejnë një gjë që do e kesh bërë….

Por mos harroni, drejtësia penale nuk është shpikur për të kriminalizuar njerëz me zor, as për të izoluar njerëz pa fakte, por për të dënuar fajtorët strikt mbi bazë provash, jo llafesh apo dyshimesh. Madje, që ta dini, principi i proçesit të rregullt është se dyshimi shkon gjithmonë në favor të të dyshuarit/pandehurit.

Prova e gjallë e abuzimit të drejtësisë me parimet e proçesit të rregullt është numri i lartë i të izoluarve në burg si të paraburgosur. Kemi më shumë të izoluar (deri në 60%) në burg pa prova sesa të dënuar me vendime të formës së prerë.

Kjo është prova fatale e drejtësisë penale abuzive me ligjin dhe të funksionet e saj.

Provë tjetër se drejtësia abuzon me proçesin është bërja publike e të dhënave strikt konfidenciale hetimore, veçanërisht përgjimet dhe dëshmitë. Kur ta bëjnë gjyqin në publik, është tregues se dosja është e varfër në prova. Nëpërmjet gjyqit publik rritet presioni ndaj gjykatës, e cila zakonisht nuk guxon të vendosë ndryshe nga sa ka “vendour publiku”… Drejtësi popullore dmth….

Në të vërtetë, njerëzit janë bërë disi më të vetëdijshëm për këtë situatë tani që drejtësia ka goditur njësoj me abuzivizëm edhe figura politike. Nuk ishte dhe as është ende e njëjta vetëdije për abuzimin me të hetuar, arrestuar e të pa kallur të tjerë, njerëz të zakonshëm në këtë vend. Sepse ata nuk kanë akses në media edhe kur kjo e fundit i gjykon me “burimet” e marra nga drejtësia e parregullt.

Por besoj një gjë e thjeshtë kuptohet mirë:

Kur drejtësia guxon të abuzojë me politikanët, imagjinoni se ç’bëjnë me të tjerët…

U them me garanci profesionale se kjo është e vërtetë.

I godasin si gomarin në duhan!

Të kuptohemi jo gjithmonë, por jo të rralla janë rastet e abuzimit me proçesin e rregullt.

Pa asnjë dyshim, hetizim, apo pishmanllëk, ky realitet duhet të ndryshojë.

Po, politika, pa penguar aspak drejtësinë në kryerjen e funksioneve të ligjshme, duhet ti vendosë kufinjtë asaj.

Parlamenti i Republikës ka detyrë të ndalojë këtë abuzim masiv të drejtësisë me liritë dhe të drejtat themelore në vend.

Dhe po, Edi Rama dhe maxhoranca e tij që thonë se “i dhanë shpatën” drejtësisë, të parët duhet të vendosin rregulla se si kjo shpatë nuk vret njerëz pa fakte e pa proçes të reegullt. Nuk po i kërkojmë tia heqin shpatën, por të vendosin rregulla të qarta dhe kufinj legalë të prerë për përdorimin e saj.

Ai që të jep armën të vendos edhe rregullat e përdorimit të saj. Vetëm ata që mbajnë armë pa leje e përdorin sipas qejfit të tyre.

Patjetër që po, Sali Berisha i cili është edhe viktimë e proçesit të parregullt, do duhet të jetë i gatshëm të ndihmojë për të futur drejtësinë në shinat e proçesit të rregullt.

Në asnjë mënyrë nuk sugjerohet që politika të diktojë proçese konkrete, por bërja e rregullave është detyrë e saj, jo e drejtësisë.

Nuk sugjerohet as shkrirje e as ngrirje, por një gjë e vetme:

Krijimi i një GJYKATE TË PAANSHME. E një gjykate që njeh provën jo llafet. Një gjykatë që i tregon vendin prokurorit abuzues, njësoj siç i tregon derën e burgut kriminelit.

Politikanët e partitë të zihen e grihen sa të duan, për nëse vërtetë duan drejtësi duhet të bëjnë reforma.

Duhen reforma jo llafe, as thirrje patetike, as peticione jokobine e ca më paq spiunllëqe ambasadash.

Mblidhni mendtë e kokës o njerëz e bëni punën për të cilën jeni mandatuar e paguheni!

Nga Ylli Manjani

Ky urimi “Gëzuar vitin e ri” është hipokrizi. Nuk ka asgjë të vërtetë në të. Një fallsitet kolektiv që nuk vjen nga ndonjë emocion personal, individual. Të gjithë urojnë të gjithë si me qenë politikanë…

Në fakt ky është urim që vjen nga një dehje kolektive. Ngjan më tepër si një qokë statistikore sesa urime jep dhe sa merr, sesa një urim i sinqertë që buron nga një dëshirë e brendshme.

Është njësoj si shprehja “sa i mirë ishte ai që vdiq”. Pavarësisht se i vdekuri ka qenë në “qenbirqeni”, prapë bëhet i mirë.

Kështu është edhe ky urimi “gëzuar”. Kot fare. Pa asnjë sens apo emocion festiv të vërtetë.

Kur shoh mesazhe të tëra me “Gëzuar” në inbox apo sms, më duken të gjitha pështyma sharje. Në vend të “Gëzuar” më ngjan sikur thonë “mos u gëzofsh inshalla”, ose “plaç në vend”..

Disa prej miqve virtualë që s’lenë sharje pa më bërë në rrjete sociale, kur më urojnë “Gëzuar”, janë kulmi i kulmit madje.

Nejse, po kështu e mendoj këtë gjë. Festat publike në shoqërinë tonë janë thjesht ditë pushimi, ushqimi dhe zgërdehje trush në alkohool. Ndaj urimet kolektive e publike nuk janë të vërteta, por qoka bezdisëse.

Prandaj nuk uroj dynjanë, përveç miqve të mi të cilët i dua me zemër të jenë të gëzuar (jo të dehur), çdo ditë të vitit. Dhe nuk më pëlqejnë as të tjerët, të cilët nuk i uroj, të më urojnë.

Gëzoj apo jo është e gjitha puna ime dhe e familjes sime.

Ndaj na i kurseni mesazhet, u lutem.

Njat’jeta!

Nga Ylli Manjani

Vendimet e masave të sigurisë janë ushqimi bazë për “drejtësinë popullore”.

Nuk di të ketë raste të tjera të ngjashme në perëndim, ku gjykatat për të justifikuar një masë arresti shkruajnë 200, 300, 400 e deri 500 faqe vendim.

Në fakt, gjykata në këto raste ka për detyrë të shpjegojë thjesht arsyet përse duhet aplikuar masa e sigurisë dhe përse kjo masë është në proporcion me nevojën, rrezikun e dështimit hetimor dhe lirisë  individit.  Sa faqe doni ti japim kësaj gjëje? 5, 10 ja maksimumi 20. Por kurrsesi 200 faqe e lart.

Në vendimet e gjykatave të masave të sigurisë do të gjeni çdo gjë, çdo thashethem apo hamendësim nën pretekstin “dyshim i arsyeshëm”, por vetëm arsyet përse njeriu duhet siguruar nuk thuhet, ashtu siç kërkon ligji me prova e arsye bindëse.

Tani pyetja lind, përse kaq shumë faqe të shkruara për një detyrë shumë më të thjeshtë?!

Gjykatat tona, veçanërisht GJKKO, mbush faqe të tëra vendimi me tekste përgjimesh; me thënie dëshmitarësh; me foto provash të cilat duhet të ruhen nga prokurori i çështjes në dosje si sytë e ballit.

Këto materiale hetimore, jo gjykatësit të masës po as gjykatësit që gjykojnë themelin e akuzës nuk duhet ti shikojnë paraprakisht. Të paktën përgjimet e dëshmitë jo.

Atëherë përse i shkojnë gjykatësit të masës?!  Përse ky i fundit i përfshin në mënyrë krejt të panevojshme në tekstin e një vendimi i cili sado ta ruash prap bëhet publik?! Se vendimet e gjykatave nuk sekretohen, siç sekretohet dosja hetimore dreqi e mori!

Sigurisht ka edhe të dhëna të tjera që nxjerrin prokurorët për të dëmtuar mbrojtjen e të hetuarve apo pandehurve, po shumica e atyre që thonë se “kam lexuar dosjen” në fakt lexojnë vendimet absurde të gjykatësve të masave të sigurisë, të cilat në thelb bëjnë përmbledhje të montuar përgjimesh, apo thënie të shkëputura dëshmish.

Përgjimet dhe dëshmitë janë super interesante për të bërë gjyq popullor. Dhe gjyq që nuk i jep asnjë shanc viktimës të mbrohet më publik jo e jo që s’mbrohesh dot se të shqyejnë, por as në sallën e gjyqit nuk mbrohesh sepse gjykata e ka dhënë verdiktin e saj që në fazën e hershme hetimore.

Pra ti gjykohesh nga një gjykatë që e ka paragjykuar bashkë me popullin(turmën) çështjen.

Kjo që ndodh sot në realitet nuk ka asnjë lidhje me proçesin e rregullt ligjor. Asnjë lidhje me hetimin e gjykimin e paanshëm e të drejtë. Asnjë, po asnjë lidhje!

Kjo është një situatë që kërkon saktësime ligjore shtesë që rrigin garancitë për proçes të rregull gjyqsor në sallën e gjyqit dhe jo në studiot e lajmeve.

Por ligji nuk mjafton.  Kërkohet saktësim i praktikës gjyqsore nga Gjykata e Lartë, duke vendosur kufinj të qartë të rolit të gjykatës dhe të mënyrës së administrimit të provave dhe të dhënave hetimore.

Dhe po, duhet të ketë edhe masa disiplinore për gjykatës që me vetëdije të plotë lejojnë nxjerrjen në publik, dmth vendimi i tyre është dokument publik, të të dhënave hetimore.

Drejtësia Popullore është dëmi më i madh që i vjen publikes. Edhe shkatërrimi popullor i individit është pjesë e dëmit publik.

Nga Ylli Manjani  

Gallatë ore gallatë e madhe.  

Një kopil që ka përshtatur një tekst sikur Amerika për 90 ditë do merret me AKSH-in, resortet turistike, bisnesmenët dhe zyrtarët e mesëm, tekst të cilin e ka shpërndarë në whatsap, është programi humoristik më i madh i këtyre ditëve.  

Sigurisht kush nuk di shkrim e këndim e ha këtë gjë dhe e merr të mirqenë. Por në total gallata është e madhe.  

Dmth Trump-i që propozon të bëjë gjithë Gazën resort, këto në Shqipëri dashka ti mbyllë. Hahahahahahahahahahaha… 

Dhëndërri i tij do të investojë në Shqipëri, kurse rezoluta kopile thotë se amerika do i çojë në spak ndërtuesit, dmth edhe Jared si ndërtues resorti do shkojë në SPAK. Pra Trump dashka të heqë qafe dhëndrrin e vet duke e futur në burg nga SPaK…  

Gallatë ore gallatë, po them. 

Hahahahahahahahahahahah.. 

Në të vërtetë që prej muajit shtator gjendet një projekt rezolutë në Kongresin Amerikan, teksti prej 45 faqesh i së cilës, sugjeron krejt të kundërtën e tekstit që sugjeron kopili humorist, që mban me gajret SHQUP-in dhe komentatorët publikë që çdo gjë e lidhin me amerikën… hahahahahahha  

Rezoluta flet për nxitje investimesh dhe mbështetje amerikane në ballkanin perëndimor, ku Shqipëria përmendet me emër vetëm 1 herë si vend i NATOS.  

Amerika sugjeron mbështetje në ballakan ndaj sulmeve kibernetike, jo mbyllje të shërbimeve online që të kënaqen spak-sat në këtë vend. 

Madje në një paragraf aty sugjerohet që të asistohet Balkani perëndimor që të mbrohet nga dezinformimi. Dmth të mbrohet nga tekste kopile e kopilash si ky që shpërndahet në whatapp-e e portale për të ngatërruar dynjanë, ndoshta edhe për të nxitur reagim të dhunshëm në emër të Amerikës…. 

Nejse, po kushdo që ka interes të njihet me tekstin origjinal, jo kopil, të projekt rezolutës që gjendet në kongres që prej shtatorit e ka këtu linkun.  

Sugjerohet leximi i krahasuar me tekstin kopil që të qeshni … 

Dokumente bashkëngjitur

Nga Ylli Manjani

1. Kushtetuta në nenet 27 e 31 të saj, garanton shtetasit e këtij shteti se, cilido që gjendet nën akuzë ka të drejtë themelore të njihet HOLLËSISHT me akuzën dhe të ketë mundësi të MBROHET efektivisht. Ata kanë të drejtë të komunikojnë LIRSHËM dhe më KONFIDENCË me mbrojtësin ligjor.

Çfarë ndodh realisht në gjykatën post-reformë:
a. Shtetasit arrestohen, pra humbin lirinë, pa akuzë fare.
b. Shtetasit nën akuzë duhet ta blejnë me para tekstin e akuzës dhe materialet që e shoqërojnë atë.
c. Shtetasit nën akuzë, në paraburgim dhe pa para thjesht nuk kanë mundësi të njihen fare me asgjë nga dosja kundër tyre.
c. Shtetasit nën akuzë dhe në paraburgim, megjithëse kanë para nuk i lejon siguria e burgjeve të njihen me dosjen.
d. Shtetasit nën akuzë dhe të paraburgosur kur sillen në gjyq kyçen në kafaz të blinduar, ku nuk komunikojnë dot me avokatin.

Këto i ndodhin të gjithëve sot, jo vetëm VIP-ave. Këto të fundit duhet të bëjmë “shyqyr” që gjenden në këto kushte për të kuptuar se ç’u bëjnë të tjerëve, të zakonshmëve…

2. Neni 42 i Kushtetutës, ndër të tjera garanton shtetasit e këtij shteti se kanë të drejtë të gjykohen nga një gjykatë E PAANSHME.

Nuk po risjell në vemendje këtu ligjet që e vendosin realisht prokurorinë mbi gjykatën, as praktikat intimiduese të SPAK ndaj saj. Por po ndalem në një aspekt të frikshëm ligjor antikushtetutë e antidrejtësi:

Gjykata sot ka të drejtë me ligjin proçedural që të akuzojë shtetas, jo me akuzën e ngritur nga prokurori si palë në gjykim, por me një akuzë tjetër që do gjykata.

Pra me pak fjalë gjykata, që duhet të jetë e paanshme nga palët bëhet njëra palë, në këtë rast bëhet edhe akuzuese. I pandehuri është pala tjetër, i cili nuk ka më përballë prokurorin por gjykatën?!

Tani, a mund të jetë e paanshme një gjykatë që edhe akuzon edhe gjykon akuzën që ngre vetë?!

Edhe kjo praktikë gjendet sot në raste të ndryshme, e cila mbështetet në ligjin proçedural, por nuk ka asnjë lidhje me gjykimin e rregullt sipas Kushtetutës.

Konkluzionin nxirreni vetë…

Nga Ylli Manjani

Kot sa për muhabet d.m.th, po kur thonë “dosja e Ballukut” është thjesht memoria e vjedhur e celularit të Ervis Berberit.

D.m.th është interesante për gallatë publike, por jo për t’u quajtur dosje hetimore.

Dosja hetimore sa për informacion kërkon fakt/pasojë/ngjarje penale; dokumentacion zyrtar autentik; dëshmi, foto, video autentike, konstatime ekspertësh; ballafaqime. Pra gjëra të marra nga prokuroria në mënyrë të ligjshme dhe që kanë lidhje me ardhjen e pasojës kriminale.

Dosja hetimore nuk mund të përbëhet nga përgjime. Kështu tha ky e kështu i tha ajo, nuk janë as prova e as dosje. Ato janë thjesht thashetheme.

Aq më pak janë prova këto thashetheme të marra nga memoriet e telefonave të sekuestruara dhe jashtë objektit të vendimeve të gjykatave për të cilat u bllokuan.  Kjo në fakt ka ndodhur me memorien e celularit të Ervis Berberit. Përdorimi i memories së celularit të tij tej manandatit që i la dhënë gjykata spak, është i paligjshëm!

Por le të rrimë në princip. Nuk përbëjnë në asnjë rrethanë provë fjalët e celularëve.

Se në memorie celularësh mund të gjesh biseda të llojllojshme, por ato nuk mund të jenë arsye për të kriminalizuar njerëz.  Fjala vjen djemtë i thonë rregullisht njëri-tjetrit për të treguar se sa laca janë, “e përdhunova fare atë…”, tani ça do të thotë kjo se ky duhet arrestuar e dënuar për përdhunim?! Le pastaj memoriet e telefonave të femrave…. pu pu pu pu….

Por duhet të kuptojmë se ndjekja penale në këtë vend, ka arritur në këtë ekstrem. Fjala përbën krim!!!

E përsëris me fjalë mund të bësh gallatë, mund të bësh edhe politikë po deshe. Nga fjalët mund të krijosh edhe opinion, por jo ndjekje penale.

Nejse, e di që këto gjëra si pëlqejnë turmave, po aq më bën.

Hajde by tani, e mendjen te imuniteti sot ore…

The post Llafet e telefonave nuk mund të quhen dosje! first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Për fat të keq në kulturën e debatit publik është ngulur thellë ideja që ajo që thotë prokurori është e drejta. Në të kundërt, kur flasin avokatët kjo kulturë tenton ti relativizojë dhe ti injorojë.
Kush tha se ajo që thotë prokurori është e vërteta, ca më shumë akoma vetë e drejta?!
Sa më takon, në të gjitha qëndrimet e mia publike për tema të drejtësisë, i rri gjithmonë principit se prokurori është thjesht palë dhe se duhet marrë me dyshim ajo që ai thotë.
E di shumë mirë që kjo qasje nuk është interesante për turmën që do gjak e mish njeriu, por këtë kam dhe nuk më intereson fare turma.
Mllefin apo pakënaqësitë me politikanë e kriminelë i nxjerr kur mendoj e shprehem politikisht si çdo qytetar tjetër.
Nuk kam qenë në dashamirësi politike as me Saimir Tahirin, as me Sali Berishën, as me Erion Velinë, as sot me Belinda Ballukun apo Mirlinda Karçanajn. Por analiza ime ligjore e çështjeve të tyre është nisur gjithnjë nga prezumimi se prokurori është vetëm njëra palë.
Më tej akoma, kur prokurorët veprojnë me inat, mllef, e pasion protagonist të tepruar, ata duhen trajtuar më shumë sesa pala tjetër. Duhen trajtuar si zyrtarë të rrezikshëm sepse nuk zbatojnë ligjin, por shpalosin inatin.
Kjo është e papranueshme!
Ka qenë e papranueshme për Sajmir Tahirin kur shkumëzonin për kanabizim, ndërsa në letra kërkonin shpërdorim detyre për 100 euro dietë të pakthyer.
Ka qenë i papranueshëm mllefi dhe inati i prokurorëve për Sali Berishën, kur kërkuan imunitetin për inat se u ankua në kushtetuese për një masë tjetër.
Njësoj e papranueshme është edhe sjellja gjithë mllef e prokurorëve ndaj Erion Velisë, i cili sa herë ankohej i nxirrnin një bidaf të ri. I papranueshëm veçanërisht gjuha e mllefit personal ndaj tij nga ana e prokurorit në sallën e gjyqit!
Njësoj edhe trajtimi i Ilir Metës, që se lënë të luajë as pingpong me arsyetimin “ça ke që flet”.
Dhe po njësoj duhet trajtuar edhe inati prej kalamani ndaj Belinda Ballukut, ku prokurorët për inat të humbjes së tyre në kushtetuese kërkojnë masa më të ashpra. Asnjë motiv ligjor, thjesht inat, mllef, protagonizëm. Ça ndryshoi në gjendjen e dosjes në 3 ditë?!
Të gjitha këto raste kanë brenda mllef, inat,protagonizëm absurd të prokurorëve dhe jo arsye ligjore. Prova gjyqsore jo e jo.
Tani, nëse kësaj sjellje personale që nuk motivohet në ligj e prova, nuk i vihet fre nuk ka kuptim më drejtësia.
Si fillim dhe më së shumti i takon Parlamentit të vendosë kufinjtë e duhur ndaj kësaj sjellje.
Parlamenti si fillim nuk mund të lejojë më që personat me imunitet ti nënshtrohen gjykimit të mllefosur të njërës palë. Ata nuk janë imunë ndaj hetimit e gjykimit. Por nuk ka pse për inat të prokurorit që kërkon me çdo kusht të marrë pjesë në politikë si “i pavarur”, të lejohen burgosje për të kënaqur turmat.
Më demokraci kjo nuk pranohet.
Sado kosto politike të sjellë kjo gjë, nuk duhet lejuar.
Se sot i ndodh atij që sdo, nesër të ndodh ty. Në fakt kështu ndodhi…
Së dyti, sa më parë Parlamenti duhet të marrë masa ligjore të rrepta që e çojnë në normalitet drejtësinë, që e çojnë atë në shinat e ligjeve dhe jo nën ndikimin e protagonistëve të mllefosur e inatçorë, të cilët fryhen se i duan turmat.
KJO NUK ËSHTË PËR TË MBROJTUR BELINDËN, po SHTETIN.
Sado kosto të ketë këto veprine duhen bërë. Po nuk e bëri Parlamenti, kush do ta bëjë tjetër? “Afërmendsh” gjykata, apo futja kot debatet mediatike?!

The post Prokurori është thjesht palë first appeared on JavaNews.al.

The post Imuniteti është mbrojtje nga abuzimi, por nuk mbron abuzuesin first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Ka një keqkuptim të madh, një abuzim spektakolar me të drejtën që i jep ligji prokurorisë për të kryer kontrolle në hapësirat private, sigurisht nën autorizimin e gjykatës.

Tani, që të mos u lodh kokën duke spjeguar çfarë nuk duhet bërë, po u spjegoj shkurt se si duhet bërë një kontroll banese apo zyre private.

1. Si fillim gjykata që autorizon kontrollin, duhet të përcaktojë qartë e shkoqur, ku lejohet kontrolli, në kuadër që cilit proçedim dhe çfarë konkretisht synon të sigurojë nga kontrolli. Gjykata është garanti i privatësisë në këtë rast jo noter i prokurorisë!

Duhet mbajtu në konsideratë se kontrolli i hapëdirës private është mjet ekstrem dhe, lejohet vetëm kur me mjetet e tjera ka qenë e pamundur sigurimi i provës.

2. Ata që shkojnë në vend për të kryer kontrollin, i cili lejohet nga ora 07:00 deri në 20:00, i bëjnë me dije personit, hapësira e të cilit mban diçka që i duhet hetimit, ekzakt se çfarë duan të sigurojnë nga kontrolli dhe e ftojnë personin ta dorëzojë vetë sendin apo dokumentin.

3. Në momentin që personi e dorëzon vetë atë që kërkohet proçedura përfundon. Pra gjykata lejon mundësinë për kontroll, por nuk të jep lejen për kryerjen medoemos të tij, kur ska nevojë.

4. Vetëm nëse personi rrefuzon ose nuk bashkëpunon, lejohet hyrja forcërisht në mjedis për të kryer kontroll, gjithmonë të fokusuar tek ajo që kërkohet.

5. Nuk mund të ketë kontrolle pa fokus, pra të tipit “merrni çdo gjë që u duket e arsyeshme”, siç për fat të keq ndodh me vendime gjykate!!!

6. Edhe në rastet e emergjencave, pra kur nuk pret puna për lejen e gjykatës, prokurori ndjek të njëjtën linjë, të njëjtin standart.

Ky është standarti.

Krahasojeni këtë standart me ato raste që keni dëgjuar dhe, mbase do kuptoni se sa i madh është abuzimi me të drejtën për kontroll.

Imagjinoni, të vijnë në shtëpi apo në zyrë private. Të thonë duam të kontrollojmë, pa të thënë asgjë. Të kanosin se do të hedhin hekurat. Të hyjnë si vandalë dhe ku shohin plaçkë e para ti marrin.

Grabitës të pastër!

Asnjë dallim nga grabitësit, megjithse edhe këta të fundit e dinë saktësisht se çkërkojnë tashmë nëpër banesa….

Pastaj ta nxjerrin inventarin në media. Dhe këtu je i dënuar direkt pa gjyq, nga telendisja publike.

E kështu me radhë, në vijim shko e kërko të drejtën e privatësisë tek afërmendsj gjykatat që rrinë si guakë përpara akteve të tilla të dhunshme.

Kushdo që mbron këtë abuzim është në bashkëpunim me grabitësin.

The post Kontrolli i mjediseve private nuk mund të jetë akt grabitje first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Lefter Koka, një mik i mirë, pas një kalvari absurd legal fitoi lirinë e merituar. Ai u mbajt në paraburgim tej çdo afati ligjor, vetëm me arsyetimin se SPAK o drejtuar nga Dumani nuk mund të pranojë dështimin!!!

Ndoshta nuk ka qenë e rastit edhe fakti se përse pikërisht dje gjykata “u trimërua” për të zbatuar ligjin e shkruar….

Sidoqoftë unë i uroj miqsisht:

Ta gëzojë lirinë Lefteri!

Në bindjen time Atij iu mor liria padrejtësisht. U burgos me kërkesën/kallëzimin e partisë ku kontribuoi prej vitesh. Ai nuk u hetua, por u gjykua me thashethemet e atij kallëzimi. U gjykua më shumë jashtë sallave të gjyqit sesa në to.

Një rast tipik i gjyqit popullor motiv politik.

Lefter Koka as nuk i shpiku inceneratorët e as nuk i vuri flakën plehrave në këtë vend. Incenerimi ishte një vendimmarrje kolektive politike e të dyja partive që qeverisën në vitet 2013-2017.

Trajtimi i mbetjeve me PPP nuk ishte vendimmarrje e Lefter Kokës. As caktimi i buxheteve dhe e shpenzimi i tyre, nuk ishin detyrë e Tij.

Të paktën në Elbasan dhe Fier paratë publike për ndërtimin e tyre u provua se janë harxhuar korrekt, se inveneratorët janë aty, jo te oborri i Lefterit.

Ndërsa ndërtimi i invenerstorit në Tiranë, si kohë nuk i takon Lefterit se ai kishte ikur nga qeveri.

Lefteri u bë thjesht koka e turkut që duhej prerë për të ngopur mishngrënësit inantçorë që shihnin ëndërra me shumë lekë dhe që i zbardhnin në kallëzime penale.

Po përtej kësaj, tani që thuajse mbaruan gjykimet për inceneratorët a mori vesh njeri se çfarë ndodhi? Sa kishte apo jo pasojë kriminale dhe sa ishte dëmi i shkaktuar shtetit?

Apo mos u shfuqizuan si të paligjshme vendimet e marra?!

Unë nuk kam marrë vesh asgjë, nuk e di ju?!

Di vetëm që ka janë gjykuar njerëz krejt pa lidhje dhe për qejf të inatçorëve. Janë përndjekur penalisht njerëz, mish për top, që të gëzojë turma talebane.

Lefter Koka pagoi me lirinë e tij një kosto absurde, vetëm që të gëzonin inatçorët dhe turmat përkatëse.

U mbajt madje në paraburgim tej afateve ligjore për cv-në e mirë të SPAK.

Njerëz, mos u ndodhtë kjo që i ndodhi atij njeriu. Mund të mos jeni dakord me të, mund edhe ta urreni, por njerëzisht kuptojeni që të respektoni veten.

The post Dje përjetova një moment gëzimi… first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani 

Gjykata Belge i dha dërrmën përfundimare çështjes një njohur si “Toyta Yaris”. Ajo tha se ato para që u kapën në Shqipëri nuk janë Belge dhe se nuk provohet të jenë me origjinë kriminale.

Ndërkohë, në Shqipërinë tonë të zellshme ndaj të huajve ka ndodhur:

1. U kapën dhe u konfiskuan paratë e padeklaruara në kufi.

2. U hetua gjërë e gjatë nga SPAK dhe GJKKO për origjinën e atyre parave dhe nuk u gjet asgjë e dyshimtë.

3. U dënuan nga gjykata e Tiranës dy kushërinjtë Vladi për mosdeklarim të parave.

Në çdo vend normal ky duhet të ishte fundi llogjik i ndjekjes penale.

Mirpo ka llogjikë, ka edhe ligj, por ka edhe SPAK.

Hë hë hëëëëë!!

SPAK pas 4 vitesh thotë se ka zbuluar në SKY ECC se paska patur korrupsion, ndikim të paligjshëm, përhapje sekreti e një dreq me gjëra të tilla për këtë çështje.

Ja ta zëmë se të dhënat e sky ecc janë prova të ligjshme e të rregullta, këta të korruptuarit çfarë arritën?! Të humbin paratë dhe të dënojnë dy kushërinjë?!

Uau, po ky paska qenë “korrupsion i mirë”?! Se shtetit e drejtësisë penale nuk i ka ardhur asnjë dëm, përveç se të mira dmth…

Dmth në këtë absurditet llogjik e ligjore gjendet sot kjo çështje.

Në këtë absurditet, ku kriminalizohen njerëz për fjalë dhe jo për pasoja kriminale, noton me “sukses” ndërkombëtar madje, ndjekja penale e shqiptarit kundër shqiptarit, kolegut kundër kolegut, drejtësisë kundër njeriut!

Toyota yaris nuk është çështje e vetme, ku njerëzit kriminalizohen pa pasojë penale. Kriminalizohen me e për fjalë krejt të palidhur me një pasojë penale. Kriminalizohesh për fjalë në sms; për korrupsion pa para e favor;për armëmbajtje pa leje pa armë; për trafik droge pa asnjë gram drogë të kapur. Lriminalizohesh mendje edhe për mendim e ide që mund të kesh patur ndonjëherë në të shkuarën që nha koha e Ismail Qemalit…

Por është padyshim me e veçanta është “Toyota Yaris” sepse kriminalizohen njerëz për korrupsion kur produkti është i ligjshëm dhe në favor të shtetit. Një prokuror, një opgj, një avokat një bisnesmen etj janë në burg ose në ndjekje penale vetëm pse kanë korruptuar njëri tjetrin dhe i kanë bërë mirë shtetit!!!

Madje gjykata e apelit në mënyrë edhe më absurde thotë që këta të gjithë “grup të strukturuar” që kanë ndikuar… Po për çfarë kanë ndikuar këta? Për çfarë na qenkan dhënë edhe para për të dënuar të afërmit dhe për të humbur përjetësisht 3.5 milion eurot?!

Këta janë korruptuar që shteti të zbatonte ligjin. Perlë (a)logjike!

Po ky “grup i strukturuar” u dashka lavdëruar, ndoshta edhe shpërblyer, dhe jo dënuar!!

Absurde deri në grykë llogjika e ndjekjes penale, e cila tashmë quhet përndjekje antiligj e antikonventë.

E përsëris: shteti i dënoi fajtorët dhe konfiskoi paratë. Çështja këtu ka mbaruar.

Çdo çështje tjetër futet tek koncepti i abuzimit me ligjin.

Siç e dini ka ligj, por ka edhe spak.

P.S. Duhet mbyllur me ligj, njëherë e mirë ky shteg absurd i ndjekjes penale pa pasojë kriminale.

The post “Vallja” abuzive me Toyotën Yaris first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Përveç brutalitetit të prokurorisë që tashmë është bërë normë sjellje, madje i pëlqyer edhe nga turmat, sistemi ligjor penal ka një defekt të madh:

I jep gjykatës mundësinë ta paragjykojë çështjen.

Gjykatësi ka në dispozicion paraprakisht të gjithë dosjen hetimore me të gjitha provat, indiciet, dëshmitë, thashethemet e çdo gjë.

Pra përpara se Ai/Ajo të hyjë në sallën e gjyqit për të dëgjuar e gjykuar mbi palët prezente, pala që i la dërguar paraprakisht aktet është padyshim më e favorizuara. “Afërmendsh” dmth…

Kjo qasje ligjore e bën sallën e gjyqit,dmth të drejtën për t’u dëgjuar të parëndësishme. Faktikisht gjyqi bëhet në prokurori, aq sa bëhet edhe aty, sepse aty mblidhen provat, pyeten dëshmitarët, kryhen përgjimet, merren informacionet. Aty bëhet çdo gjë.

Në gjykatë thjesht lexohen ato që bën prokurori.

Pala tjetër zakonisht, në më shumë se 95% të rasteve flet kot, sepse fjalët e saj nuk mundin dot paragjykimim e trupës gjyqsore.

Ky sistem quhet as më pak e as më shumë INKUIZICION.

Sigurisht,meraklinjtë e termave kanë idenë e djegjes në turrën e druve që të shohin inkuizicion, por në sistemin e sotëm nuk ka turrë drush, por burgim me paragjykim.

Nëse duam gjykatë vërtetë të paanëshme; nëse duam që të ketë kuptim salla e gjyqit dhe gjykimi i hapur, sistemi penal aktual duhet të rindërtohet. Në këtë pikë nuk korrigjohet dot më.

Gjykata quhet e paanshme kur informacionin, kërkesat, provat, aktet, dëshmitë e çdo gjë e dëgjon për herë të parë në sallën e gjyqit.

Është prokurori ai që kërkon gjykimin dhe prezanton akuzën dhe provat në sallën e gjyqit, jo paraprakisht në zyrën e gjykatësit. Pastaj jo çdo indicie i shkon gjykatës. Gjykatës nuk i duhen thashetheme, por prova të marra ligjërisht.

Gjykata ka detyrë të dëgjojë përpara se të gjykojë. Ajo njihet me çështjen nga debati dhe ballafaqimi në sallën e gjyqit, dhe jo nga letrat që i çojnë paraprakisht.

Vetëm kështu do kishim një gjykatë të drejtë e të paanshme.

Një gjykatë që gjykon mbi faktet e debatuara në sallën e gjyqit quhet e drejtë dhe e paanshme.

Përndryshe, kështu si e kemi, është notere e prokurorisë. Salla e gjyqit është kot.

The post Gjykata inkuizicionit nuk ka se si të jetë e paanëshme first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Heu, qenka mbledh shoqata e gjyqtarëve që në sabah sot.

Kur u mblodhën mor aman?! Ora 9:30. Kur u mblodhën? Ç’thanë? Cila ishte axhenda? Kush e thirri?!

Po këto gjyqtarët që shqyrtojnë çështjen “Balluku” janë anëtarë?! Ç’mendojnë ata?!

Shumë herët për tou përgjigjur këtyre pyetjeve.

Nejse, po kur u ngrit i gjithë sistemi politik në këmbë kundër gjykatësve, asnjëra nga këto shoqata nuk pipëtinë.  As kur u bënë ligjet e vettingut absurd si dhe, të përgjimit të jetës private nga prokurorët, hiç reagim.

Le pastaj kur i degjeneronin në media gjykatësit… Hiç, po hiç fare.

Kur u përgjuan haptazi për intimidim gjykatës të Gjykatës Kushtetuese nga një prokuror i SPAK skishte ndërhyrje hiç, ndaj dhe kjo shoqata nuk reagoi.

Shoqata nuk reagon as kur prokurorët vijnë me duar në xhepa në gjyq dhe gjykatësit kanë frikë të japin drejtësi.

Asnjë reagim të nxitur mga gjykatës që intimidohen nga prokurorë!!!

Ngaqë janë të pavarur prandaj…

Madje janë të pavarur edhe nga drejtësia e ligji.  Asnjë reagim i shoqatës për çështje të keqfunksionimin të drejtësisë, të numrit të madh të çështjeve në gjykim, të ligjeve gropa-gropa që marrin në qafë njerëz. Hiç, asnjë!

Edhe për gjykatësin e vrarë mezi reaguan se nuk mblidheshin dot, siç u mblodhën sot në sabah…

Tani, Kryeministri ndoshta nuk bën mirë që flet në media, por pyetja ime për shoqatën është:

Kush ndikon/intimidon gjykatësin sot, dikush që bën gam gam në media, apo ai që i përgjon edhe zorrët e barkut deri te kushërinjtë e tretë?!

Cila “palë” është më e rrezikshme ajo që flet se ska takat të të bëjë gjë, apo ajo që hesht e të bën gjëmën?!

Njësoj vlen llogjika, ndonëse më ulëritëse duhet të ishte fjala, edhe për shefin e opozitës i cili nuk flet, por fyen e shpif kundër gjykatësve.

Kush bën dëm, ai që flet apo ai që vepron?!

Ja këto pyetje kisha. Pak herët, por i detyruar nga reagimi i shoqatës në sabah.

The post Qenkan shqetësuar gjyqtarët nga Rama, por nuk thanë asnjë fjalë kur iu përgjua kolegu first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Ka një pyetje të përhershme që ngrihet pas çdo seance pyetjesh që bëhet në dhomat e mbyllura të SPAK dhe BKH:

Kush e garanton se i pyeturi nuk dhunohet psikologjikisht?!

Kush garanton se dëshmia e dhënë aty, pra pa kamera dhe pa praninë e avokatit është e ligjshme, autentike dhe e dhënë me vullnet të lirë e të pandikuar nga asnjë formë presioni?!

Përgjigja është se deri më sot ASKUSH!

Mirëpo me këto dëshmi shkohet në gjyq e dënohen njerëz!!!!

Kjo është një situatë tjetër e rëndë dhe shumë e rëndë që ekspozon 100% liritë, të drejtat e garancitë e personit të pyetur në këto kushte, përpara abuzimit me të drejtën e prokurorisë për të pyetur persona që kanë dijeni.

Për shkak të punës së përditshme, dëgjojmë raste të shpeshta intimiduese, që bëhen më së shumti nga ana e oficerëve të BKH. Të krijohet ideja e një mjedisi policie sekrete ku liritë dhe garancitë shumëzohen me zero. Në fakt as në polici nuk duhet të ketë seanca pyetjesh të tilla!

Kemi patur edhe raste që në sallën e gjyqit kanë dëshmuar persona se u janë marrë dëshmitë e para nën intimidim, ose edhe në premtime mashtruese për favorizim në ndjekje penale.

“Na trego ti këtë që duam ne dhe të ndihmojmë të dënohesh pak ose aspak”!!! E dëgjojmë jo pak herë këtë gjë…

Kjo miqt e mi quhet dhunë e paligjshme, jo drejtësi.

Prandaj duhet sa më parë të ndalojë pyetja e personave pa siguruar që në mjediset e caktuara për këtë punë të ketë kamera dhe mikrofonë të dukshëm ku të rregjistrohet çdo gjë. Absolutisht çdo gjë!

Dhe çdo kush që pyetet duhet ti bëhen prezent të drejtat që ai ka. I pyeturi ka të drejtë edhe të heshtë dhe të kërkojë ndihmën e avokatit madje.

Në të kundërt dëshmia duhet të konsiderohet e paligjshme dhe për pasojë e papërdoshme!
***
Ky sugjerim i shkon në fakt Parlamentit të Republikës që të ndërhyjë menjëherë në ligj dhe të caktojë buxhet për rekordet audio dhe video të dëshmive.

E përsëris, kjo që po ndodh nuk ka lidhje me proçesin e rregullt ligjor. Kjo ngjan si dy pika uji me hetuesinë komuniste!

The post Intimidimi dhe dhuna nuk janë mjete të ligjshme të marrjes së dëshmisë! first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Rasti i Aurel Zarkës, në fakt jo i vetmi, është kulmi skandalit që një gjykatë apeli mund të bëjë.

Sa për informacion, sipas ligjit procedural (shih nenin 425) apeli përkeqësues, kur apelon i pandehuri është i NDALUAR.

Pra me pak fjalë, je dënuar në shkallë të parë dhe ankohesh në apel ti e jo prokurori, Apeli nuk mund të të rëndojë më shumë pozitën.

Fiks kjo gjë që ndalohet i ka ndodhur Aurel Zarkës. Apeli i GJKKO sugjeron që të dënohet më shumë dhe në rrethana rënduese. Nuk ja kërkuan këtë gjë prokurorët e SPAK-ut gjykatës. E bën vetë ajo, në kundërshtim me çdo parim, nen e ligj të këtij rruzulli.

Është po e njëjta gjykatë që bën thuajse të njëjtën gjë me Lefter Kokën në çështjen e inceneratorit të Fierit. Në këtë rast Gjykata e Lartë e rrëzoi Gjykatën e Apelit, duke saktësuar pikërisht principin se apeli NUK MUND TË RËNDOJË pozitën e të pandehurit.

Por, Apeli i GjKKO nuk ndalet as nga ligji e as nga Gjykata e Lartë. Nuk e ndal askush këtë gjykatë antiligj, monstruoze e anti-njeri.

Apeli i GJKKO është sot mbi ligjin, mbi Kushtetutën e mbi çdo gjykatë tjetër, përfshi edhe atë të lartën.
Veçanërisht injorimin e autoritetit Kushtetues të Gjykatës së Lartë dhe të vendimeve njehsuese të saj, Apeli i GJKKO e ka bërë rutinë të saj!

E pabesueshme, por e vërtetë!

Është alarmante kjo situatë antikushtetutë e antiligj!

Gjykata, veçanërisht apeli, duhet të jetë garanci jo krematorium inkuizicioni. APELI i GJKKO është sot krematorium i të lirive dhe të drejtave kushtetuese të shqiptarëve, që halli i çon atje.

Asnjë lidhje nuk ka me sistemin demokratik akuzator të gjykimit.

Se themi vazhdimisht ne ujku-ujku për SPAK-un, por çakalli dmth Apeli i GJKKO bën kërdinë.

Ajo gjykatë duhet të marrë goditjen më të fortë të mundshme që shkruajnë ligjet, sepse ata nuk mund të jenë mbi ligjin dhe nuk mund të injorojnë gjykatat superiore të Republikës.

Ndërkohë, deri sa të zgjohen institucionet monitoruese e vendimmarrëse në këtë vend, mos u rëntë halli o njerëz!

The post Apeli i GJKKO-së, gjykata më monstruoze, anti-ligj dhe anti-njeri first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Nuk më shqetëson aspak tema që, pse foli në publik Kryeministri për çështje që ka gjykata të trajtim.
Siç është ndërtuar sistemi i sotëm, ku reforma arriti të çimentojë të zgjedhurit në prokurori e gjykata, Kryeministri nuk ka asgjë në dorë për të bërë kundër gjykatësve.
Sistemi i sotëm postreformë lejon futjen në sistem të turlilloj anonimi, që di të bëjë pikë në KED, dhe për ti hequr nga sistemi nuk i heq dot. Aq më pak këtë e bën Kryeministri.
Proceset e përzgjedhjes së gjykatësve janë të gjitha të mbyllura, të bazuara në pikëzim (që pika t’u bjerë megjithë reformë) dhe pa asnjë debat në asnjë institucion me përbërje politike.
Pa asnjë dyshim, ky proçes rekrutimi e promovimi është regres krahasuar me debatin publik Parlament-President, apo me proceset e intervistimeve publike të kandidatëve për gjykatës të lartë dhe kushtetuese, të cilat ndodhnin para reformës. Por temë tjetër kjo.
Tani, që Kryeministri flet në publik, qoftë si palë ndërgjyqëse apo qoftë si Kryeministër, përveç të mirës që ka se kuptojmë ku është ideja, nuk shoh asgjë të keqe. Edhe kryetari i opozitës flet në publik si palë për hallet e tij dhe mirë bën, pavarësisht se duke sharë “Altin Troplinin”, askush nuk kupton asgjë nga pala folëse…
Pra, e folura në publik e politikanëve si palë, nuk është as ndërhyrje e as intimidim ndaj gjykatave. Përkundrazi, duke rritur kuptueshmërinë publike mbi kërkesën e bërë, shtohet edhe kureshtja mbi sjelljen dhe vendimin e gjykatës. Kureshtja dhe pritshmëria publike nuk është intimidim, por pritshmëri demokratike.
Ndërhyrje apo intimidim quhet kur përgjon gjykatësin; kur bën deklarim publik ai/ajo që ka për detyrë të marrë masa ligjore kundër gjykatësve. Intimidim dhe presion ndaj gjykatës përbën nxjerrja e dosjes hetimore në pazar për gjykim popullor duke vështirësuar punën e gjykatës për të vendosur mbi proçes e prova. Intimidim dhe ndërhyrje është të gërmosh me qëllim në jetën private të gjykatësit dhe të bësh publike gjetje me çerek apo të vërteta të plota, pa bërë denoncim në institucionet vendimmarrëse.
Asnjërën nga këto nuk e ka në dorë qeveria. As shumica parlamentare.
Ndonjëherë ka pak “dorë” opozita me të dhëna dosjesh që ua japin prokurorët për luftë politike dhe, si pjesë e gjyqeve intimiduese popullore.
Insistoj, gjykatat sot e kanë arritur pavarësinë nga pushteti politik, por dukshëm nuk kanë fituar betejën me paanësinë, në sallën e gjyqit.
Ato anojnë dukshëm, afërmendsh, nga SPAK dhe prokuroria. Sot drejtësia matet me çfsrë bën prokurori dhe jo gjykata. Kjo është e papranueshme për një rend demokratik.
Ky është halli dhe, mbi këtë duhet të zhvillohet debati politik e publik, jo ç’thotë Rama e si i përgjigjet Berisha.
Po për këtë shqetësim real të drejtësisë së sotme, askush nuk flet. As Kryeministri, as kryetari i opozitës e as ata që i shajnë e kritikojnë.
Sistemit i duhet gjykata mbi palët ndërgjyqëse.

The post Gjykatës i mungon PAANËSIA, jo pavarësia! first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani

Hajdutët të kthejnë paret.

Sali Berisha ka thënë dje, ndër të tjera se :

“Neni 103 Kushtetutës, paragrafi i tretë thotë se anëtarët e Këshillit te Ministrave gëzojnë imunitetin e deputetëve dhe kjo është interpretuar nga disa lakej te qeverisë dhe nga vete Edi Rama dhe Lubi Balluku si imunitet për pezullimin. Është absolutisht pa bazë dhe e gënjeshtërt.”

****

Zotnia nuk ka faj hiç me thënë të drejtën, se kur mbroja në publik principet bazike që nuk lihej opozita pa vulë; se nuk i diktohet emri i kryetarit një partie politike; se nuk mund të jenë nongratllëqet pengesa kominikimi politik; se nuk mund ti hiqet imuniteti opozitës; apo se çështjet penale në ngarkim të Tij janë të stisura, nuk isha lake. As gënjeshtar.

Tani, i motivuar njësoj si më parë, nga motive thjesht profesionale dhe gjithnjë parimore, kam argumentuar në publik me bindje të plotë se drejtësia ka kaluar limitet e atij neni të Kushtetutës, i pandehuri Sali të quan “lake i qeverisë” dhe “gënjeshtar”.

Bahh, çfarë keqardhje për veten!

Kam harxhuar frymë e kohë, ndonëse për princip, por për favor të këtij njeriu, të cilit nuk i kërkoj mirnjohje, por edukatë në komunikim.

Por nuk jam pishman, sepse mbrojtja e parimeve dhe standarteve në publik është detyrë civile, jo ndaj Saliut, as salinjve, as lakejve e gënjeshtarëve të tij, që u ka rënë qepeni dhe hyjnë në SHQUP me facebook.

I mbroj ende ato principe dhe do ti mbroj se opozita i duhet shoqërisë, jo xhepit privat të opozitarëve…

Që Sali Berisha endet kuturu midis SKAP-it dhe SPAK-ut, sipas hallit të çastit, nuk na bën neve të nenit 103 lake, por atë vetë.

Tani sa për informacion, ky neni 103 është miratuar në Kushtetutën e vitit 1998. Sali Berisha e të tijtë nuk morën pjesë në hartimin e miratimin e saj, ndaj skanë se si të dinë e kuptojnë mbi arsyet e ekzistencës së atij neni.

Asokohe ishin të zënë duke bërë parada të dhunshme me molotov e arkivolë te kryeministria, pasi futën në dhé nja 5 mijë shqiptarë një vit më parë.

E sjell në vemendje këtë fakt për të kuptuar se ai neni kushtetutës ka dalë pikërisht nga ky sfond i dhunshëm politik.

Ndaj nëse ka lake e gënjeshtar në leximin e interpretimin e nenit 103 ai është Berisha. Ai flet me kompetencë për një nen që ka rrefuzuar ta lexojë e ta miratojë.

Pavarësisht kësaj, ka një dallim esencial ndërmjet argumentimit tim dhe të tjerëve mbi nenin 103, me atë që bëri Berisha dje.

Ne argumentojmë këtë gjë nisur nga principi se gjykatat janë garanci e ndarjes dhe balancës së pushteteve dhe jo gjykatore të morali. Me pak fjalë ajo që na ndan në thelb është se Berisha dhe lakejtë e tij i duan gjykatat si gardën e Iranit dhe, shoqërinë e konsiderojnë si turmë talebanësh që gjuajnë viktimën me gurë në mixhlis, veçanërisht gratë.

Dallim të madh shumë kemi.

Sa për leksionet me “mbrojtje hajdutësh”, rrefuzoj ti pranoj dhe nuk më del koha ti numëroj.

Nuk mbrohen hajdutët pa dyshim. Por aq më pak mbrohen hajdutët që bërtasin “(s)kap-eni hajdudin”.

Por kam një sugjerim, ata që kanë marrë para nga “hajdutët e qeverisë” duhet ti kthejnë ato. Çdo gjë që kanë marrë nga hajdutët para, leje e liçensa etj duhet ti kthejnë menjëherë.

Kaq, për aq sa në këto fjalë zotëria i referohet argumenteve të mia publike mbi këtë nen.

The post Hajdutët të kthejnë paret! first appeared on JavaNews.al.

Nga Ylli Manjani 

Ja edhe një informacion ligjor më shumë, që mbase u ndihmon sadopak të kuptohet se përse ndalimi i pezullimit nga detyra për deputetin (personin e zgjedhur pra), nuk zbatohet dot as për anëtarin e qeverisë. 

Ky është neni 103 i Kushtetutës.  

Pra e thënë thjeshtë, nëse ndaj deputetit nuk merret dot (as me leje nga Kuvendi) masa e pezullimit nga detyra, për shkak të barazisë në imunitet, kjo masë nuk merret dot as ndaj anëtarit të qeverisë.  

Të gjithë ata që i ka bindur vendimi i SPAK dhe GJKKO, bazohen në arsyetimin se Belinda Balluku nuk është pezulluar si deputete, por si anëtare qeverie. Kjo sepse ata pranojnë tashmë se deputeti nuk pezullohet.  

Por sduan ta lexojnë, aq më pak të kuptojnë, nenin 103 të Kushtetutës. Nuk po them të lexoni debatet Kushtetuese kur u hartua ky nen Kushtetues, se dhia ka bërë punën e vet tashmë duke ua ngrënë ato libra.   

Por thjesht duhen lexuar në harmoni neni 242.2 i Kodit të Proçedurës penale me nenin 103 të Kushtetutës dhe del qartë se ajo që ndalohet për deputetin ndalohet edhe për anëtarin e qeverisë. Përtej faktit se Kodi i Procedurës flet në tekst për “person të zgjedhur” dhe jo funksion të zgjedhur, siç edhe ngatërrohet shumica.  

Imuniteti është shpikur për të mbrojtur pushtetet që dalin nga vota prej ndërhyrjeve puçiste të autoriteteve apo pushteteve të emëruara. Po nejse, se edhe kjo mbase është shkencë.  

Lexoni ligjet e shtetit. Lexojini në harmoni llogjike me njëri-tjetrin dhe jo me hapësira reklamash në mes. Kaq.  

Llogjika interpretuese (mbi-ligjore) e ndjekur nga GJKKO dhe SPAK çon në ndërhyrje brenda pushtetit ekzekutiv. Si e tillë është jo vetëm kundër kushtetutës, por edhe preçedent shumë i rrezikshëm.   

Askush nuk do ta ndalonte dot më drejtuesin e SPAK të përzinte Kryeministrin dhe gjithë qeverinë dhe t’a linte qeverisjen në dorë të Agjensisë së Menaxhimit të Aseteve të Sekuestruara. Pse jo?! 

Këtu nuk ka rëndësi na pëlqejnë apo jo emrat që qeverisin. Kur nuk na pëlqejnë nuk duhen votuar. Kjo është zgjidhja. 

*** 

Gjithashtu e përsëris:  

masa e pezullimit ndaj një personi të zgjedhur dhe në nivel anëtari qeverie është zbatuar për herë të parë javën që shkoi. Ndaj askush nuk mund të vijojë të gënjejë veten e dynjanë, se për këtë nen paska praktikë gjyqsore.  

Përpiquni të kuptoni se kemi të bëjmë me një tufë zyrtarësh (prokurorë e gjykatës) të karikuar më shumë se çduhet, të cilët mendojnë se janë elita e jurisprudencës në këtë vend dhe, se ata i kanë dhënë vetes të drejtën të krijojnë jurisprudencë për të kënaqur turmat dhe talebanizmat, që nuk përtojnë të gjuajnë me gurë e baltë, pa pritur gjykimin e ligjit.  

Turmave nuk u intereson shkelja e ligjit, as puçi kushtetues, aq më pak gjykimi i rregullt me prova. Turmave u duhet mishi që ta pështyjnë, ta gjuajnë me gurë e baltë. 

Kjo nuk quhet drejtësi, por ndëshkim taleban.  

Rrefuzoj të jem anëtar i kësaj turme, ndaj dhe nuk pjatohem kurrësesi me puçe kushtetuese, pavarësisht mendimit të palëkundur që kam se kjo qeveri që rri kaq gjatë në pushtet, nuk ka shans të qeverisë mirë. Ajo duhet të ishte në opozitë, pavarësisht se po e njëjta turmë e votoi (me shumë gjasë prap do ta bëjë) për ta mbajtur aty.  

Ja kështu bëhet puçet/grushtet kushtetuese.  

Është puç, jo puç-puç… 

The post “Është puç, neni 103 i Kushtetutës e vërteton! Ndalohet pezullimi i anëtarit të qeverisë, njëjtë si për deputetin” first appeared on JavaNews.al.