❌

Reading view

There are new articles available, click to refresh the page.
↗

Gjykata Kushtetuese ka “rrĂ«zuar” masĂ«n e dytĂ« ndaj Ballukut pĂ«r heqje imuniteti

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Mbetja në fuqi e pezullimit të Belinda Ballukut si ministre pas dështimit të Gjykatës Kushtetuese për të marrë vendim, e bën të pakuptimtë masën e dytë të sigurisë që SPAK i ka propozuar GJKKO-së, për të marrë autorizim për heqje të imunitetit të zonjës Balluku.

Masa e dytë e propozuar nga SPAK erdhi pas rezistencës së qeverisë për të pranuar masën e pezullimit si të ligjshme dhe çuarjen e saj për gjykim në Gjykatën Kushtetuese.

Tani dështimi i Gjykatës Kushtetuese, përveçse la qeverinë pa përgjigje, lë në fuqi praktikisht edhe masën e parë të SPAK-ut, atë të pezullimit të saj nga detyra.

Duke qenë se Balluku është aktualisht e pezulluar, shumica duhet të ndërpresë procedurat parlamentare për heqjen e imunitetit, pasi ka ngelur në fuqi propozimi i parë i SPAK-ut, ai i pezullimit. Ajo prej të premtes nuk është më ministre dhe si e tillë bie edhe arsyetimi se ajo ndikon në hetime.

Kërkesa e dytë e SPAK-ut në këto kushte bëhet e panevojshme dhe, meqë është në procedurë në Kuvend, mund të ndërpritet.

SPAK e argumentoi kërkesën në GJKKO me faktin se Balluku dhe qeveria rezistuan kërkesës për pezullim duke e çuar në Gjykatën Kushtetuese. Tani kjo çështje u konsumua dhe nxitimi i SPAK-ut për të kërkuar një masë të re është i panevojshëm.

Ndryshe edhe gjithë zhurma që vendimi i Gjykatës Kushtetuese godet Ballukun humbet kuptimin. Fakti që të gjithë thonë se zonja Balluku e humbi gjyqin në Kushtetuese, atëherë SPAK ka fituar të drejtën e tij për ta pezulluar.

Praktikisht Belinda Balluku nuk është më ministre dhe kërkesa fillestare e SPAK-ut është zbatuar. Beteja e qeverisë për të detyruar Gjykatën Kushtetuese të shprehet rreth ligjshmërisë që ka kjo kërkesë u rrëzua për shkak të kuorumit dhe barazimit të votave. Tani, kur Gjykata të plotësohet me nëntë vetë, qeveria mund ta përsërisë kërkesën pa e lidhur me rastin në fjalë, por duke marrë shkak nga mungesa e përgjigjes, e cila ka rëndësi për të ardhmen e ndërveprimit të pushtetit gjyqësor me atë politik.

Për zonjën Balluku, mosdhënia e përgjigjes lë në fuqi masën e parë të SPAK-ut. Tani nuk mund të zbatohen njëkohësisht dy masa ndaj Ballukut, edhe masa e parë, ajo e pezullimit, dhe propozimi i dytë që është kërkesa për heqje imuniteti për arrest. Përndryshe pastaj i bie që SPAK injoron vendimin e Gjykatës Kushtetuese për pezullim dhe ka humbur argumentin pse ka kërkuar zëvendësimin e masës së sigurisë.

↗

“Epsteini” ynĂ«

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

“Epsteini” ynĂ« Ă«shtĂ« i ngjashĂ«m me atĂ« tĂ« SHBA-sĂ«, por jo i njĂ«jtĂ«. Mes tĂ« tjerash, ai Ă«shtĂ« ende i gjallĂ«. NjĂ«soj si Epsteini tashmĂ« edhe mĂ« i famshĂ«m, ai josh politikanĂ« shqiptarĂ« riosh, nga kĂ«ta ambiciozĂ«t qĂ« duan patjetĂ«r tĂ« kenĂ« fotografi me politikanĂ« amerikanĂ«. Pak rĂ«ndĂ«si ka nĂ«se i gjejnĂ« nĂ« kafe, nĂ« derĂ« tĂ« tualetit apo nĂ« rrugĂ«.

Ky është një biznes i madh, fitimprurës, që tani është shtrirë edhe në rajon, tek politikanët shqiptarë në Kosovë, Maqedoni dhe Mal të Zi. Madje, nga pak, edhe tek politikanët sllavë të Ballkanit, që vuajnë të njëjtat simptoma inferioriteti.

Shumica e tyre paguajnë shtrenjtë. Brenda Shqipërisë ai e mban pak dorën, sepse pagesat i shkëmben me favore politike nga ana e pushtetit dhe me një histori të pazakontë përballjeje me drejtësinë, që po shkon në vitin e saj të 18-të pa ndëshkim.

NĂ« rajon u rjep miliona qĂ« nuk deklarohen askund, por kthehen nĂ« fatura OJQ-sh pĂ«r “konferenca rajonale pĂ«r paqe dhe stabilitet”.

Ndryshe nga Epsteini amerikan, ky nuk u gjen vajza tĂ« reja politikanĂ«ve tĂ« rajonit. Ai u ofron diçka qĂ« ata e dĂ«shirojnĂ« mĂ« shumĂ« se seksin: fotografi me politikanĂ« amerikanĂ« dhe lajme pĂ«r “mbĂ«shtetjen amerikane” pĂ«r njĂ« tufĂ« politikanĂ«sh tĂ« dĂ«shpĂ«ruar, qĂ« nuk ja dalin dot me kryetarĂ«t e partive nĂ« ShqipĂ«ri dhe e projektojnĂ« veten si politikanĂ« ndĂ«rkombĂ«tarĂ«.

Edhe te Epsteini amerikan shumica shkonin për influencë politike, pastaj vinte edhe seksi. Te Epsteini ynë, klientët e quajnë seks daljen në foto me politikanë amerikanë.

Ndryshe nga Epsteini i tyre, ata nuk kanĂ« filluar ende tĂ« japin mend pĂ«r politikĂ«n botĂ«rore — fjala vjen pĂ«r tĂ« ardhmen e NATO-s apo GroenlandĂ«n — por “Epsteini” ynĂ« po.

Atij i duhet: sa më shumë të flasë globalisht, aq më shumë rjep lokalisht nga kjo racë politikanësh tanë që duan foto në SHBA.

I pĂ«rfshirĂ« si agjent rekrutimi nĂ« rrjetin e “MĂ«ngjesit tĂ« Lutjeve”, me detyrĂ« sigurimin e klientĂ«ve fillimisht nga ShqipĂ«ria e mĂ« pas nga rajoni, ai ka ndĂ«rtuar ndoshta biznesin mĂ« fitimprurĂ«s se tĂ« gjithĂ« politikanĂ«t shqiptarĂ« kur nuk janĂ« nĂ« pushtet. Nuk i deklaron kĂ«to para, i kthen nĂ« fatura dhe “nder” pĂ«r fotografi nĂ« SHBA dhe, nĂ« njĂ«farĂ« mĂ«nyre, u shet politikanĂ«ve shqiptarĂ« atĂ« qĂ« ata e meritojnĂ« ta paguajnĂ«: inferioritetin e tyre dhe pafuqinĂ« pĂ«r t’u realizuar si politikanĂ« realĂ«.

“Epsteini” ynĂ« nuk Ă«shtĂ« shumĂ« partizan dhe nuk i fryn kurrĂ« zjarrit tĂ« pĂ«rçarjes politike nĂ« vend. Ai flet pĂ«rgjithĂ«sisht pĂ«r kombin, atdheun, familjen, pronĂ«n, demokracinĂ« dhe mbi tĂ« gjitha pĂ«r bashkĂ«punimin mes njĂ«ri-tjetrit pĂ«r tĂ« mirĂ«n e vendit. Kjo Ă«shtĂ« njĂ« cilĂ«si e rrallĂ«, e diktuar edhe nga biznesi qĂ« ofron pĂ«r tĂ« gjitha palĂ«t, kur janĂ« nĂ« hall pĂ«r ndonjĂ« foto.

Fotot janë gjithmonë me kostum e kravatë, në sallone luksoze, por fatkeqësisht zbulojnë lakuriq mjerimin dhe varfërinë e politikës shqiptare, të cilën e mjel si një kope delesh një njeri qesharak, shumë i sigurt kur flet dhe krejt i paqartë se çfarë thotë.

“Epsteini” ynĂ« quhet Fatmir Mediu.

Nuk ka histori rozĂ« aq tĂ« mĂ«dha sa Epsteini origjinal, pasi Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« i famshĂ«m me njĂ« histori tĂ« zezĂ« qĂ« ka varrosur 26 qytetarĂ« shqiptarĂ« bashkĂ« me djalin e kryeministrit. Dhe qĂ« prej asaj dite, lutet çdo vit nĂ« “MĂ«ngjesin e Lutjeve” nĂ« SHBA, qĂ« tĂ« ketĂ« sa mĂ« shumĂ« klientĂ« nga ShqipĂ«ria dhe rajoni, tĂ« gatshĂ«m tĂ« paguajnĂ« pĂ«r t’u dukur tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m dhe pro-amerikanĂ« tĂ« vendosur. Si ai.

↗

Rrethimi i Sali Berishës nga opozitarët

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Takimi i radhĂ«s i Ervin Salianjit nĂ« Fier vlen pĂ«r tĂ« kuptuar se demokratĂ«t nuk i binden mĂ« Sali BerishĂ«s. Ultimatumet e BerishĂ«s kundĂ«r atyre qĂ« marrin pjesĂ« nĂ« takimet me Salianjin duket se nuk vlejnĂ« mĂ«. Nuk vlejnĂ« as deklaratat se Salianji Ă«shtĂ« i vetĂ«pĂ«rjashtuar “se ka shkelur vijĂ«n e kuqe”, e cila nuk dihet se çfarĂ« Ă«shtĂ«.

Salla e Fierit ishte plot me fytyra të reja të opozitës që kërkojnë bashkimin e saj. Dhe bashkimi është e vetmja gjë që nuk bën dot Sali Berisha për opozitën.

Kjo rënie e autoritetit të Berishës te demokratët në bazë ka filluar të reflektojë pak nga pak edhe te deputetët e PD-së, por edhe te aktorë të tjerë politikë të opozitës.

Pas kundërshtimit të prerë të Berishës për të bojkotuar Reformën Territoriale, disa deputetë i rezistuan në mbledhjen e Grupit Parlamentar dhe e detyruan atë të bënte sikur nuk kishte bërë thirrje për bojkot. Jo se ai do të marrë pjesë në tryezë, por do të kërkojë një arsye të re për bojkotin dhe jo atë mospjesëmarrjen arrogante pa asnjë sqarim.

Kjo tregon se vetëdija e disa deputetëve të PD-së për bojkotin e Reformës Territoriale më 2015 ka qenë shumë e fortë si një gabim i madh i PD-së, që u kushtoi më pas vite të tëra në fushata elektorale.

Dhe Berisha u zbyth pa shumë lavdi nga vendimi i tij personal për bojkot. Tani mbetet të presim se çfarë arsyeje të re do të shpikë për ta bojkotuar atë.

Por edhe përtej PD-së, të gjithë aktorët e tjerë opozitarë e kanë refuzuar qartë Berishën.

Agron Shehaj e ka refuzuar, mes të tjerash, si rrezik për humbjen e identitetit të partisë së tij, por edhe për qëndrimin agresiv të Berishës ndaj drejtësisë, e cila e ka akuzuar për korrupsion.

Arlind Qori po ashtu i refuzon të dy polet e politikës për shkak të profilit të tij politik antisistem.

Adriatik Lapaj është në dilemë nëse të futet në çadrën e PD-së në bulevard apo të vijë PD-ja te çadra e tij, por duket se nuk është i lumtur që po dozohet si menaxher protestash dhe jo si politikan.

Dashamir Shehi, një politikan veteran i së djathtës, tha sot se Berisha nuk është më i vlefshëm si aset opozitar.

Arsyeja është se ai nuk e bën dot opozitën as të bashkuar dhe as fituese.

Ky rrethim i Berishës, që nga demokratët e bazës e më radhë te deputetët e grupit parlamentar dhe aktorët e tjerë opozitarë, në fakt vizaton një izolim të tij nga të gjitha anët, duke u bërë figura më e papranueshme e opozitës. Ai sillet si monark i demokratëve, por ata po e refuzojnë duke mbushur sallat për Salianjin. Sillet si diktues i çdo vendimi politik të PD-së dhe zbythet përpara deputetëve që ia hedhin poshtë idenë e bojkotit. Flet për bashkim të opozitës dhe refuzon çdo faktor opozitar.

MĂ« keq se kaq nuk mund t’i ndodhĂ« dikujt qĂ« pretendon se do tĂ« udhĂ«heqĂ« opozitĂ«n drejt fitores. Ndaj duket edhe mĂ« realist propozimi i fundit i Salianjit qĂ« kandidati pĂ«r kryeministĂ«r tĂ« jetĂ« ai qĂ« do t’ia dalĂ« tĂ« bashkojĂ« opozitĂ«n – tĂ« vetmen gjĂ« qĂ« Berisha nuk e bĂ«n dot.

↗

PĂ«rse Berisha e ka “tĂ« nevojshme” bojkotin e reformĂ«s territoriale

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

NjĂ« nga “krimet” qĂ« ia numĂ«ronte Lulzim BashĂ«s “Foltorja” e BerishĂ«s ishte edhe bojkoti nĂ« vitin 2015 i Komisionit tĂ« ReformĂ«s Territoriale dhe, si pasojĂ«, pĂ«rdorimi i kĂ«saj ndarjeje sipas tyre nĂ« favor tĂ« socialistĂ«ve.

Të hënën është afati i fundit i pjesëmarrjes në këtë komision dhe pas dhjetë vitesh PD duket se po shkon drejt të njëjtit vendim, tani me udhëheqësin real të saj, atë që ia ka diktuar vendimin edhe Lulzim Bashës.

Arsyeja pse Berisha refuzon të marrë pjesë në reformën e ndarjes territoriale nuk është se nuk do të pyetet. Nuk është as fakti që socialistët mund të imponojnë një ndarje që ai nuk e pranon. Berisha nuk merr dot pjesë në këtë histori edhe sikur të miratohet varianti i tij.

Arsyeja është se ai nuk e shikon reformën territoriale si një reformë shtetërore, por si një justifikim elektoral.

Sali Berishës nuk i bën punë asnjë ndarje territoriale. Sido që ta ndash Shqipërinë, ai humbet. Ndaj, nëse merr pjesë në këtë projekt dhe pastaj natyrisht do të humbasë, ai humbet një nga alibitë kryesore që ka për humbjet në zgjedhjet lokale.

Në zgjedhjet e fundit lokale të udhëhequra prej tij, Partia Demokratike fitoi vetëm 5 bashki nga 61 gjithsej dhe ato më shumë për shkak të sherreve brenda socialistëve sesa për fuqinë elektorale të PD-së.

PĂ«r kĂ«tĂ« arsye Berisha e ka “tĂ« nevojshme” tĂ« mos marrĂ« pjesĂ« nĂ« kĂ«tĂ« reformĂ«, me qĂ«llim qĂ« ta ketĂ« tĂ« pĂ«rhershme alibinĂ« e humbjeve tĂ« zgjedhjeve lokale.

E vĂ«rteta Ă«shtĂ« se ndarja territoriale nuk ka ndonjĂ« peshĂ« mbi humbjen elektorale, pasi ai nĂ« zgjedhjet e fundit fitoi nĂ« Memaliaj, njĂ« bastion i majtĂ« ku PS fitoi 75 pĂ«r qind tĂ« KĂ«shillit Bashkiak. Kjo do tĂ« thotĂ« qĂ« rezultati elektoral nuk ka lidhje me territorin, por me kandidatin dhe partinĂ« qĂ« konkurron. Por Berisha nuk ka mĂ« as parti qĂ« frymĂ«zon, as kandidatĂ« qĂ« konkurrojnĂ« pĂ«r tĂ« fituar. Ndaj, para se tĂ« hyjnĂ« nĂ« garĂ«, ata duan njĂ« alibi tĂ« gatshme pĂ«r humbje dhe atĂ« tanimĂ« e kanĂ« gjetur. BojkotojnĂ« reformĂ«n territoriale, “nuk e njohin” atĂ« siç bĂ«jnĂ« me çdo gjĂ« qĂ« nuk u pĂ«lqen dhe pastaj janĂ« tĂ« qetĂ« duke pritur humbjet.

Ndaj mos u lodhni t’i shpjegoni BerishĂ«s se reforma do ta ndajĂ« ShqipĂ«rinĂ« mĂ« mirĂ«, do ta bĂ«jĂ« mĂ« efikase, do tĂ« decentralizojĂ« pushtetin apo do tĂ« pĂ«rmirĂ«sojĂ« hartĂ«n elektorale. Nuk i hyjnĂ« nĂ« punĂ«. Ai e di se çfarĂ« e pret nĂ« zgjedhje dhe pushteti Ă«shtĂ« e vetmja gjĂ« pĂ«r tĂ« cilĂ«n ai mendon.

Tani, ndryshe nga udhĂ«heqĂ«sit e tjerĂ« qĂ« tĂ« gjithĂ« mendojnĂ« se si ta fitojnĂ« pushtetin, ai ka vite qĂ« mendon se si t’i justifikojĂ« humbjet. Dhe njĂ« nga justifikimet Ă«shtĂ« edhe ky bojkot.

↗

Pse Berishës i kujtohen armiqtë e tij sa herë ngelet vetëm?

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

NĂ« kulmin e braktisjes edhe nga partitĂ« mĂ« tĂ« reja opozitare nĂ« ShqipĂ«ri, Sali Berisha duket se kishte porositur sot njĂ« sulm ndaj gjithĂ« ish “tradhtarĂ«ve” tĂ« tij nĂ« krye tĂ« PD-sĂ«, qĂ« nga Bamir Topi, Lulzim Basha, Astrit Patozi e Enkelejd Alibeaj. Nuk bĂ«ri pĂ«rpjekje tĂ« gjente ndonjĂ« argument, por thjesht u pĂ«rpoq t’i krahasonte me veten e tij kur ishte komunist nĂ« vitin 1990 dhe vendosi tĂ« shkĂ«putej nga Partia e PunĂ«s. Nuk di pse gjeti shembullin mĂ« tĂ« keq, qĂ« nĂ« fakt Ă«shtĂ« kundĂ«r tij, jo kundĂ«r ish-bashkĂ«punĂ«torĂ«ve tĂ« vet, por me sa duket i intereson tĂ« mbajĂ« ndezur frymĂ«n e pĂ«rçarjes nĂ« PD kundĂ«r çdo kujt qĂ« i ka refuzuar partinĂ« e familjes sĂ« tij.

Krahasimi me “disidencĂ«n” e tij nĂ« vitin 1990, pĂ«rveçse Ă«shtĂ« krahasim me njĂ« gĂ«njeshtĂ«r, Ă«shtĂ« kundĂ«r BerishĂ«s edhe sikur tĂ« ishte e vĂ«rtetĂ« qĂ« Berisha ishte disident nĂ« vitin 1990.

Berisha ka filluar tĂ« belbĂ«zojĂ« nĂ« vjeshtĂ«n e vitit 1990 dhe i ka tĂ« shkruar dy artikujt e tij te “Drita” dhe “Bashkimi”. E gjithĂ« çfarĂ« flet Ă«shtĂ« te pluralizmi i mendimit si “nĂ« kullat e MalĂ«sisĂ«â€, ku njerĂ«zit dĂ«gjojnĂ« njĂ«ri-tjetrin. Nuk ka as disidencĂ« dhe as ndonjĂ« pĂ«rpjekje pĂ«r t’u shkĂ«putur nga Partia e PunĂ«s, por njĂ« pĂ«rpjekje pĂ«r tĂ« rĂ«nĂ« nĂ« sy brenda PartisĂ« sĂ« PunĂ«s si dikush qĂ« Ă«shtĂ« gati, nĂ«se duhet, tĂ« ndryshojnĂ« diçka nga stalinizmi i mĂ«parshĂ«m. Madje edhe mĂ« 11 dhjetor tĂ« 1990 ishte i dĂ«rguar zyrtar i Ramiz AlisĂ« dhe teseren e PartisĂ« sĂ« punĂ«s nuk e dorĂ«zoi kurrĂ« as simbolikisht.

Bamir Topi, Lulzim Basha, Patozi apo Alibeaj e kanë refuzuar Berishën duke u larguar nga partia e tij dhe nuk kanë treguar asnjë shenjë që duan të kthehen e ta reformojnë partinë e tij. Janë shumë të qartë që ajo është si një arkivol ku brenda rri një i balsamosur që, po u çel, prishet brenda minutës si çdo kufomë që merr ajër.

Ata thjesht kanë ikur në punët e tyre duke refuzuar Sali Berishën dhe pengmarrjen e PD-së prej tij.

Berisha është i shqetësuar pikërisht për këtë, për faktin që ai e ka bërë PD-në një parti të palakmueshme nga ata që e njohin dhe kanë ikur prej saj. Dhe ata janë shumë. Për 35 vjet Berisha ka larguar çdo themelues dhe çdo drejtues të PD-së. Asnjë ish drejtues i lartë i PD-së që nga viti 1991 nuk është më në PD për shkak të Sali Berishës. Dhe ata mund të mos kenë parti apo aktivitet politik, por përfaqësojnë pikërisht atë elektorat të heshtur të ish-PD-së që refuzon Sali Berishën dhe nuk e voton, duke e lënë rrugëve si një plak të mjerë.

Në kulmin e dëshpërimit, kur Berishën po e refuzon kushdo që po i kërkon të bashkohet me të, atij i shkon mendja pikërisht tek ata që e kanë refuzuar atë.

NĂ« fakt, akti i tyre Ă«shtĂ« i vetmi akt intelektual, si i gjithĂ« atyre qĂ« kanĂ« refuzuar BerishĂ«n brenda PD-sĂ«. Sali Berisha Ă«shtĂ« uzurpuesi i PD-sĂ« dhe refuzimi i tij Ă«shtĂ« njĂ« akt intelektual. Pseudo-intelektualĂ« janĂ« ata qĂ« pĂ«rpiqen tĂ« retushojnĂ« portretin e BerishĂ«s, tĂ« cilit tani, pĂ«rveçse duhet t’i pastrosh baltĂ«n e korrupsionit, njollat e gjakut dhe turpin e “non grata”-s, duhet t’i gjesh edhe dikĂ« qĂ« tĂ« shpjegojĂ« se kur lajthit dhe thotĂ« broçkulla, ia kanĂ« bĂ«rĂ« magji kĂ«ta armiqtĂ«.

I vetmi akt intelektual që mund të bëjë dikush brenda PD-së është pikërisht të refuzojë pushtetin familjar të Sali Berishës në PD, ashtu siç të bëje një gjest intelektual në diktaturë ishte të refuzoje Enver Hoxhën.

Sali Berisha s’e bĂ«ri kurrĂ« atĂ« gjest, as disa muaj pasi diktatura ra. KĂ«ta qĂ« sulmon Berisha, sĂ« paku e kanĂ« bĂ«rĂ« detyrĂ«n e tyre si intelektualĂ« brenda PD-sĂ«. E kanĂ« refuzuar partinĂ« familjare tĂ« tij dhe e kanĂ« lĂ«nĂ« sot mes njĂ« tufe mjeranĂ«sh, tĂ« cilĂ«t jo me intelektualĂ« qĂ« nuk konkurrojnĂ« dot, por as me pavijonin nr. 5 nĂ« TiranĂ«. Me ata mund tĂ« mbretĂ«rojĂ« sa tĂ« jetĂ« gjallĂ«, por si mbret i budallenjve qĂ« ShqipĂ«ria i neverit.

↗

Tre gjymtyrët kryesore që Kadare i la si pasuri kombit shqiptar

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Ka disa njerëz që identifikohen me historinë e kombit të tyre duke i dhënë atij gjymtyrët kryesore të mbijetesës në shekuj. Ismail Kadare është njeriu që i ka dhënë kombit shqiptar së paku tre gjymtyrë të rëndësishme, mbi të cilat ai ndihet më i sigurt në mbijetesën e tij.

Së pari, Ismail Kadareja i ka dhënë kombit shqiptar fytyrën e një kombi perëndimor. Shqipëria është një vend i cili në historinë e vet ka nxjerrë edhe personalitete të tjera të mëdha që kanë bërë emër dhe histori brenda Perandorisë Osmane, por asnjëri prej tyre nuk arriti të identifikohet me kombin shqiptar. Ismail Kadareja, një nga shqiptarët më të njohur në botë, e ka identifikuar kombin shqiptar me Perëndimin me veprën e tij dhe me dëshminë e tij intelektuale. Pra, ai është njeriu që i ka dhënë kombit shqiptar fytyrën e tij si komb perëndimor.

Së dyti, Ismail Kadareja është njeriu që i ka dhënë gjuhës shqipe certifikimin si një gjuhë e madhe e letërsisë botërore. Përveçse ai ka një kontribut të jashtëzakonshëm në pasurimin dhe unifikimin e gjuhës shqipe, ai mbi të gjitha ka meritën që standardin e gjuhës me të cilën shkroi veprën e tij e imponoi jo vetëm si gjuhë të gjithë shqiptarëve, por edhe si gjuhën me të cilën shqiptarët i kanë dhënë botës veprat më të mira letrare.

Dhe po të kemi parasysh se shqiptarët gjuhën e kanë elementin më të fortë të identitetit kombëtar, që është mbi fetë e tyre të ndryshme dhe dialektet gegë e toskë dhe mbi copëzimin territorial që kanë, mund të themi pa frikë se Ismail Kadareja i ka certifikuar kombit shqiptar pasurinë më të madhe të tij, gjuhën, si pasuri botërore.

Së treti, Ismail Kadareja i ka dhënë kombit shqiptar dinjitet. Dinjiteti i një kombi është i lidhur pashmangshmërisht me mënyrën se si një komb i reziston errësirës së diktaturave. Letërsia e tij ishte një shembull i dinjitetit moral ndaj diktaturës dhe sot është një dokument i rezistencës mendore kundër komunizmit. Ismail Kadareja po ashtu e trajtoi historinë e Shqipërisë si pjesë të historisë evropiane, edhe kur shkroi për periudhën osmane, për pavarësinë apo diktaturën.

Ai i dha dinjitet historik identitetit shqiptar dhe një autoritet moral në debatin ndërkombëtar.

Në momente të kyçe të historisë së Shqipërisë, sa ai ishte gjallë, fjala e tij kishte peshë edhe në vendimet e diplomacisë ndërkombëtare, siç ka qenë çështja e rënies së komunizmit në vitin 1990 apo çështja e Kosovës në vitin 1999.

Pa Ismail Kadarenë, identiteti i kombit shqiptar do të ishte i gjymtuar në tre nga tiparet e tij themelore: në identitetin perëndimor, në elementin themelor të bashkimit kombëtar që është gjuha dhe në cilësinë kryesore që e bën një komb të pranuar, që është dinjiteti kombëtar.

TĂ« gjithĂ« ata qĂ« duan t’i bĂ«jnĂ« dĂ«m ShqipĂ«risĂ« dhe tĂ« zhbĂ«jnĂ« kĂ«to tre gjymtyrĂ« mbi tĂ« cilat qĂ«ndron i sigurt kombi ynĂ«, Ismail KadarenĂ« e kanĂ« jo vetĂ«m armikun e tyre mĂ« tĂ« madh, por edhe pengesĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« tyre.

↗

PĂ«r tĂ« gjithĂ« ata qĂ« mendojnĂ« se po “vetĂ«poshtĂ«rohemi” nĂ« Izrael

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Si anĂ«tar i qeverisĂ« shqiptare gjatĂ« pushtimit gjerman, Eqerem Bej Vlora ishte pjesĂ« e njĂ« administrate qĂ« refuzoi zbatimin e politikave racore naziste dhe nuk dorĂ«zoi hebrenjtĂ« tek autoritetet gjermane. NjĂ« ndĂ«r argumentet qĂ« ai i ka paraqitur tĂ« plotfuqishmit gjerman pĂ«r ShqipĂ«rinĂ« ishte se ShqipĂ«ria Ă«shtĂ« njĂ« shtet qĂ« mbĂ«shtetet mĂ« shumĂ« nĂ« tĂ« drejtĂ«n zakonore sesa nĂ« kushtetutĂ« dhe se pĂ«r ta “besa” pĂ«r mikun nĂ« shtĂ«pi Ă«shtĂ« mĂ« e fortĂ« se kushtetuta e vendit.

Edhe pĂ«r atĂ«, nĂ« atĂ« kohĂ«, kishte shumĂ« pikĂ«pyetje se si njĂ« personalitet aq i kulturuar i ShqipĂ«risĂ« ishte edhe njĂ« ministĂ«r pro Hitlerit dhe njĂ« mbrojtĂ«s i hebrenjve. Aq e vĂ«rtetĂ« ishte kjo, sa Eqerem Bej Vlora, i cili kishte roje njĂ« ushtar gjerman te dera e shtĂ«pisĂ« sĂ« tij nĂ« fillim tĂ« rrugĂ«s sĂ« DurrĂ«sit, ftonte çdo ditĂ« nĂ« shtĂ«pi mĂ«suesen zviceriane tĂ« fĂ«mijĂ«ve, qĂ« ishte njĂ« hebreje nga Zvicra, tĂ« cilĂ«n ushtarĂ«t e njihnin dhe detyroheshin ta pĂ«rshĂ«ndesnin sa herĂ« hynte nĂ« shtĂ«pi pĂ«r t’u dhĂ«nĂ« mĂ«sim fĂ«mijĂ«ve.

Ky kufi i hollĂ« mes palĂ«ve qĂ« nuk pajtohen me njĂ«ra-tjetrĂ«n Ă«shtĂ« njĂ« ecje nĂ« majĂ« tĂ« shpatĂ«s e politikĂ«s shqiptare nĂ« tĂ« gjitha kohĂ«rat dhe ndoshta i vetmi identitet qĂ« ka politika shqiptare nĂ« botĂ«. Ne jemi vendi qĂ« kemi katĂ«r fe tradicionale qĂ« bashkĂ«jetojnĂ« me njĂ«ra-tjetrĂ«n, dy tĂ« besimit islam dhe dy kristiane; kemi dhjetĂ«ra rryma tĂ« reja fetare qĂ« hyjnĂ« nĂ« ShqipĂ«ri pa asnjĂ« shqetĂ«sim; kemi familje tĂ« pĂ«rziera nga pikĂ«pamja fetare dhe po ashtu njĂ« ateizĂ«m mbizotĂ«rues, qĂ« Ă«shtĂ« “fe” mĂ« vete pĂ«r shoqĂ«rinĂ« shqiptare.

ËshtĂ« kjo arsyeja qĂ« e bĂ«n Edi RamĂ«n dhe fjalimin e tij nĂ« Izrael simpatik si shqiptar dhe tĂ« urryer nga fanatikĂ«t politikĂ« dhe fetarĂ«.

Arsyeja është se Edi Rama nuk është një udhëheqës ideologjik.

ËshtĂ« kjo arsyeja qĂ« edhe ata socialistĂ« qĂ« e mbajnĂ« veten vĂ«rtet tĂ« majtĂ« nĂ« ShqipĂ«ri kafshojnĂ« buzĂ«n kur e quajnĂ« kryetar, por u duhet se me tĂ« janĂ« nĂ« pushtet. Ai Ă«shtĂ« njĂ« mik i afĂ«rt i familjes Soros, por kurrĂ« nuk i bĂ« ideolog i Sorosit; njĂ« mik i afĂ«rt personal i Presidentit Erdogan, qĂ« nĂ« fakt adhuron fuqinĂ« dhe modelin e pushtetit tĂ« tij, por kurrĂ« njĂ« pro-osman; ai Ă«shtĂ« njĂ« nga miqtĂ« mĂ« tĂ« mĂ«dhenj nĂ« botĂ«n evropiane tĂ« udhĂ«heqĂ«sve arabĂ« nĂ« Emirate dhe Arabi Saudite, por pa u penguar tĂ« jetĂ« njĂ« mik i Izraelit; njĂ« aleat shumĂ« i mirĂ« i “diktatorit tĂ« Budapestit”, siç bĂ«n humor me Orbanin, pa u penguar tĂ« kĂ«rkojĂ« çdo ditĂ« anĂ«tarĂ«simin nĂ« BE qĂ« po prish Orbani.

Duke mos qenë një udhëheqës ideologjik, por pragmatist, mos prisni prej tij asgjë tjetër përveç kësaj që bën: të qenit interesant si shqiptar.

Përpjekja për ta ballafaquar Edi Ramën me politikën e miqve të tij në botë është e dështuar. Ai nuk është përgjegjës as për atë që bën Izraeli në Gaza, as për atë që bën Arabia në Jemen, as për sherret brenda botës arabe dhe myslimane dhe as për paragjykimet evropiane për ta.

I mirëkuptoj të majtët radikalë që kanë kauzë masakrat dhe gjëmat që kanë ndodhur në Gaza. I kuptoj edhe idhtarët e islamit politik, që minimizojnë krimet e Hamasit, relativizojnë zhdukjen e pengjeve dhe mbajnë në dorë foto të fëmijëve të vrarë në Gaza, por Shqipëria është e pafuqishme të vendosë për fatet e paqes në Lindjen e Mesme.

NĂ« kohĂ«n qĂ« jetojmĂ« dhe rendin e ri botĂ«ror qĂ« po hyjmĂ«, ShqipĂ«ria duhet tĂ« ruajĂ« kontributet e saj historike dhe t’i kthejĂ« ato nĂ« fuqi politike pĂ«r sigurinĂ« e mĂ«tejshme tĂ« ShqipĂ«risĂ«.

NĂ«se raportet e ShqipĂ«risĂ« me Izraelin dhe historinĂ« e tyre me hebrenjtĂ« do t’i vendosim nĂ« atĂ« qĂ« ndodh sot nĂ« Gaza, do tĂ« thotĂ« tĂ« rishkruajmĂ« historinĂ« tonĂ« pĂ«r tĂ« qenĂ« politikisht korrekt me zhvillimet e sotme. Kjo do tĂ« ishte, nĂ« fakt, vetĂ«poshtĂ«rim i ShqipĂ«risĂ« dhe jo konfirmimi i njĂ« historie tĂ« madhe qĂ« ne kemi me hebrenjtĂ« kur ata u gjendĂ«n pĂ«rballĂ« shfarosjes botĂ«rore tĂ« frymĂ«zuar nga nazizmi.

Për të mbijetuar në këtë botë të re, ne kemi vetëm një fuqi në dorë: fuqinë për të mos pasur armiq të mëdhenj. Ata mund të na ndihmojnë të mundim edhe armiqtë e vegjël, të cilët as ata nuk i mundin dot vetëm. Humbja e këtyre miqësive të mëdha historike duke u sjellë si OJQ politikisht korrekte dhe duke iu përshtatur tendencave ditore të së majtës në botë do të ishte vetëposhtërimi ynë i madh.

↗

Teknologjia e gënjeshtrave duke keqpërdorur drejtësinë

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Një javë më parë SPAK organizoi një operacion surprizë te një kullë në qendër të Tiranës, ku në bashkëpunim me një emision investigativ italian zbuloi një call center që zhvaste qytetarë evropianë, kryesisht italianë.
Shumat që përfitoheshin janë marramendëse.

I pari që reagoi ishte Sali Berisha, duke deklaruar se pas call center-it fshihet motra e Taulant Ballës. Dhe pas kësaj teknologjia e demonizimit e përhapi lajmin në çdo portal të kontrolluar prej tij. Lajmet janë ende online, pavarësisht betejës ligjore që ka nisur e dëmtuara.

Ndërkohë hetimet e prokurorisë zbuluan se pas call center-it gjenden tre tropojanë, të cilët janë pjesë e enturazhit të njeriut kryesor të Sali Berishës.

Pas asaj nuk ka mĂ« asnjĂ« koment as nga Berisha, as nga ata qĂ« “gjetĂ«n” pistĂ«n e motrĂ«s sĂ« Taulant BallĂ«s.

QĂ« ka gjetur motrĂ«n e Taulant BallĂ«s kuptohet pse e ka bĂ«rĂ«, pasi Taulant BallĂ«n e ka akuzuesin e tij te dosja “Partizani” dhe çdo gjĂ« qĂ« ndodh kĂ«rkon ta lidhĂ« me tĂ«. Nuk i ndĂ«rhyjmĂ« nĂ« inatin e tij.

Por interesante është që opozita, e cila nuk lë fantazi pa zhvilluar në raste të tilla, ka kyçur gojën dhe nuk flet më asgjë për call center-in në qendër të Tiranës, as për atë njeriun që menaxhonte ruajtjen e saj dhe heqjen e materialeve brenda natës. Tani bën sikur nuk ka ndodhur fare, ndërkohë që tre vëllezërit tropojanë në kërkim nuk janë kapur ende.

E njĂ«jta teknologji baltosjeje ishte edhe nĂ« rastin e Ballukut; nĂ« dosjen e saj kishte boll episode joetike tĂ« cilat mund t’i shijonin, por nĂ« fakt BerishĂ«s i shijonte tĂ« shpikte se ajo ka 300 apartamente dhe kjo Ă«shtĂ« nĂ« dosje. NĂ« fakt as nĂ« dosje, as nĂ« terren nuk ekzistojnĂ«, por tanimĂ« janĂ« bĂ«rĂ« pjesĂ« e fjalorit politik tĂ« BerishĂ«s dhe njerĂ«zve qĂ« flasin nĂ« emĂ«r tĂ« drejtĂ«sisĂ« nĂ« ShqipĂ«ri.

Kjo praktikĂ« nuk merr dot fund duke i bĂ«rĂ« moral BerishĂ«s. Kjo Ă«shtĂ« njĂ« praktikĂ« e cila po zĂ« vend nĂ« kulturĂ«n politike nĂ« ShqipĂ«ri edhe falĂ« SPAK-ut, i cili e ka pĂ«rdorur disa herĂ« mekanizmin e gjyqeve popullore kur ka akuza tĂ« dobĂ«ta dhe kĂ«rkon t’i justifikojĂ« represionet me populizĂ«m.

Dhe kjo tani u kthye në traditë.
Sa herë dikush është në hall, shpik diçka në emër të SPAK-ut dhe baltos palën tjetër me idenë që këto janë çështje në hetim.

Në disa raste SPAK ka reaguar, siç ishte rasti i Gazmend Bardhit një vit më parë, dhe nuk ka pranuar që të hidhet baltë mbi të.

ËshtĂ« mirĂ« qĂ«, ashtu siç ka krijuar kulturĂ«n e gjyqeve popullore, tĂ« krijojĂ« edhe kulturĂ«n e keqpĂ«rdorimit tĂ« emrit tĂ« SPAK-ut pĂ«r llogari politike.

Do të mjaftonin këto dy raste, të cilat kthehen pastaj në mite popullore, për të kuptuar se SPAK po kthehet në një institucion që po përdoret për të justifikuar shpifjet e politikës dhe luftërat e pista politike kundër njëri-tjetrit.

Dhe kjo pastaj e kthen atë nga një pushtet gjyqësor në një aktor politik që, në vend të zbardhë të vërteta kriminale, i mbulon ato me shpifje politike.

↗

Pse Berisha përsërit se nuk pret të vijë në pushtet nga SHBA

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

JavĂ«t e fundit, gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« drejtuesit e PD-sĂ« sĂ« BerishĂ«s kanĂ« nisur tĂ« artikulojnĂ« tezĂ«n se ata nuk do t’u sjellin pushtet as SHBA-ja, as drejtĂ«sia. E tha i pari Berisha, pasi futi nĂ« ekstazĂ« gjithĂ« PD-nĂ« qĂ« RamĂ«n do ta arrestonin me helikopterĂ« si Maduron. Nuk e di çfarĂ« i ndodhi, por reagimi i tij ishte aq kundĂ«r tezĂ«s qĂ« pĂ«rhapi vetĂ«, sa tha qĂ« edhe atĂ« tezĂ« e ka hapur vetĂ« Edi Rama. Pra, ishte shumĂ« e qartĂ« qĂ« as Rama s’do merrej me helikopter dhe qĂ« as ai nuk shpresonte mĂ« tek ajo.

Po ashtu duket i shqetësuar edhe nga teza e partive të reja që thonë se do ta marrim pushtetin pasi Ramën do ta mundë drejtësia. As atë fitore nuk e do.

Arrestimet e shumta brenda socialistëve dhe çështjet penale pezull që kishin ekzaltuar gjithë demokratët berishistë nuk e entuziazmojnë. Dhe arsyeja është se ai është vetë një prej tyre.

ËshtĂ« interesante qĂ« Berisha i dha fund vetĂ« retorikĂ«s sĂ« sjelljes nĂ« pushtet nga SHBA-ja. Ishte pak futuriste ta mendoje se SHBA do tĂ« arrestonte RamĂ«n dhe do t’ia hiqte “non grata”-n BerishĂ«s, pastaj do ta sillte nĂ« pushtet. Por, meqĂ« budallĂ«ku nĂ« atĂ« parti nuk ka kufij, Ă«shtĂ« i lejuar tĂ« kthehet nĂ« njĂ« platformĂ« politike.

Nuk dihet pse Berisha u distancua nga kjo tezĂ«. Ose LaCivita ia ka bĂ«rĂ« tĂ« qartĂ« se nuk ia heq dot “non grata”-n, ose ka parĂ« me dĂ«shpĂ«rim se nuk ka mundur tĂ« ndalĂ« dot lidhjet e administratĂ«s sĂ« re me RamĂ«n.

Sidoqoftë, kushdo që të ketë qenë arsyeja, ky qëndrim e bën më serioz se karragjozllëqet e Genc Neshos.

Sa i pĂ«rket tezĂ«s se drejtĂ«sia nuk mund ta rrĂ«zojĂ« RamĂ«n, Ă«shtĂ« e diskutueshme. NĂ« fakt, drejtĂ«sia e ka rrethuar Edi RamĂ«n dhe ka njĂ« frymĂ«zim politik. Problemi qĂ« ka Berisha me drejtĂ«sinĂ« Ă«shtĂ« se ajo Ă«shtĂ« e angazhuar kundĂ«r tij dhe çfarĂ«do qĂ« t’i ndodhĂ« RamĂ«s, atij nuk i vjen dita pĂ«r pushtet nga drejtĂ«sia. Ndaj bĂ«n sikur nuk e do edhe atĂ«.

E vetmja gjĂ« qĂ« do ai Ă«shtĂ« njĂ« pĂ«rmbysje, njĂ« gjĂ« qĂ« t’i ndalĂ« tĂ« gjitha kĂ«to makthet e tij nga pritjet e dĂ«shtuara prej SHBA-sĂ« apo drejtĂ«sisĂ«, njĂ« gjĂ« qĂ«, nĂ« fund tĂ« fundit, ta shpĂ«tojĂ« atĂ« nga drejtĂ«sia dhe nga makthi i pushtetit.

E di qĂ« ajo ditĂ« nuk vjen, por Ă«shtĂ« e vetmja mĂ«nyrĂ« qĂ« ai ta shtyjĂ« edhe ca, duke kĂ«rcĂ«nuar dhe duke hedhur ca molotovĂ« nĂ« bulevard, me shpresĂ« se do t’i dhimbset edhe Trumpit, edhe drejtĂ«sisĂ«.

↗

Pse protestat e Beogradit dhe Bangladeshit janë kundër Berishës

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

E di qĂ« askush s’ka nerva tĂ« dĂ«gjojĂ« seriozisht mesazhet e BerishĂ«s para protestave qĂ« thĂ«rret, dhe ky Ă«shtĂ« njĂ« fat pĂ«r tĂ«. Por nĂ«se thellohesh nĂ« ato qĂ« thotĂ«, janĂ« tĂ« gjitha kundĂ«r tij.

Sa herë që Berisha thërret një protestë, përpiqet të gjejë një model proteste që shpreson se motivon pjesëmarrjen. Nëse ja lexoni deklaratat në tridhjetë vitet e fundit që merret me protesta, më së shumti i pëlqejnë protestat e Beogradit. Që prej vitit 1996, kur i bënte thirrje Rugovës të mbështeste protestat e Beogradit e deri sot, gjithmonë u bën thirrje shqiptarëve të frymëzohen prej tyre.

E tillë është edhe thirrja e sotme që të rinjtë të frymëzohen nga protestat e Beogradit dhe Bangladeshit.

Sa për statistikë, prej vitit 1996 e deri te protestat e fundit në Beograd, janë ndërruar 5 presidentë pas Millosheviçit, që ishte bashkëkohës i Berishës, dhe një rezultat i tillë natyrisht i bën protestat frymëzuese. Në krye të këtyre protestave, sa herë që ndodhin, është një lider i ri që i udhëheq, një lider i ri që frymëzon dhe një lider që korr sukses ndaj pushtetit të radhës. Vetëm në Shqipëri ndodh që prej vitit 1997 protestat i udhëheq gjithmonë i njëjti njeri dhe nuk fiton asnjëherë. Arsyeja është se ai nuk udhëheq protesta popullore, por udhëheq protesta të dëshpëruarish që nuk janë në pushtet. Dhe ky është një ndryshim i madh. Protestat popullore zgjohen nga shpresa për ndryshim dhe shpresa për ndryshim nis nga ai që kanë në krye. Protestat shqiptare që nga viti 1997 kanë në krye Sali Berishën sa herë që ai është në opozitë. Dhe rezultati është gjithnjë i njëjtë: i udhëheqësi i tyre.

NĂ« Bangladesh po ashtu. Protestat nuk Ă«shtĂ« se i bĂ«n gjenerata Z, por i udhĂ«heq gjenerata Z. UdhĂ«heqĂ«si i tyre Ă«shtĂ« dikush qĂ« disa ditĂ« para protestĂ«s nuk e njihte askush. ËshtĂ« dikush i lindur nga protesta. Dhe ai natyrisht frymĂ«zon shokĂ«t e vet.

Gjenerata Z, në Shqipëri, e ka katragjysh Sali Berishën. Si mundet që një brez 20-vjeçarësh të luftojnë për të ardhmen e një 81-vjeçari dhe të jenë të frymëzuar?

E kuptoj qejfin që të jesh udhëheqës i një sheshi të mbushur, por sheshet e mbushura nga zemërimi nxjerrin udhëheqësit e tyre. Sali Berisha nuk ka shans të bëhet as udhëheqës i brezit të tij të pensionistëve, pasi është pensionisti më i pasur miliarder i Shqipërisë dhe pensionisti më i paguar nga shteti shqiptar, me pension 3 mijë euro në muaj.

Sali Berisha ka katĂ«r vjet qĂ« pĂ«rpiqet tĂ« mbijetojĂ« duke thĂ«nĂ« se dikush nĂ« SHBA dhe nĂ« TiranĂ« kanĂ« dashur tĂ« emĂ«rojnĂ« opozitĂ«n dhe ta lĂ«nĂ« ShqipĂ«rinĂ« pa opozitĂ«. NĂ«se ekziston vĂ«rtet dikush nĂ« kĂ«tĂ« botĂ« qĂ« ka emĂ«ruar opozitĂ«n nĂ« ShqipĂ«ri dhe vazhdon ta emĂ«rojĂ«, Ă«shtĂ« Sali Berisha. Ai ka caktuar vetĂ« kush do tĂ« jetĂ« nĂ« opozitĂ«, kush do tĂ« jetĂ« nĂ« shĂ«rbim tĂ« tij, kush do tĂ« jetĂ« ai qĂ« do tĂ« shesĂ« dhe blejĂ« opozitĂ«n. TĂ« tjerĂ«t ai i “vetpĂ«rjashton” nga opozita, si tĂ« fundit e tyre Ervin Salianjin.

Sali Berisha Ă«shtĂ« shembulli mĂ« flagrant i njeriut qĂ«, pasi pĂ«rpiqet tĂ« emĂ«rojĂ« opozitĂ«n, pastaj pĂ«rpiqet tĂ« emĂ«rojĂ« edhe popullin opozitar, pĂ«rpiqet tĂ« emĂ«rojĂ« protestues, t’u bĂ«jĂ« atyre identitetin si i do, si nĂ« Beograd apo Bangladesh, madje edhe si i do: tĂ« rinj tĂ« bukur, tĂ« veshur me iPhone nĂ« duar, si gjenerata Z nĂ« botĂ«. Por me njĂ« kusht, me njĂ« ndryshim, me njĂ« pĂ«rjashtim: qĂ« udhĂ«heqĂ«si i tyre tĂ« jetĂ« ai.

Kjo është kryesyeja pse nuk kemi një opozitë të lirë të shpërthejë, pse zemërimi popullor nuk shkon në favor të tij.

Por sot nuk është dita e tij, dhe ajo opozitë që do mundë këtë pushtet nuk do të jetë opozitë e tij.

↗

Opozita dorëzoi një fitore që e kishte arritur kundër SHBA-së

✇Java News
By: Mero Baze
Nga Mero Baze
PĂ«r katĂ«r vite, Sali Berisha ka arritur nĂ« politikĂ«n shqiptare atĂ« qĂ« asnjĂ« udhĂ«heqĂ«s tjetĂ«r nuk ka guxuar as ta bĂ«jĂ« dhe as ta ketĂ« si rezultat. Ai Ă«shtĂ« sanksionuar nga SHBA dhe i Ă«shtĂ« kundĂ«rvĂ«nĂ« SHBA-sĂ« me gjithĂ« forcĂ«n, pa asnjĂ« kompleks. E fshehu ca kohĂ« pas Lulzim BashĂ«s, duke bĂ«rĂ« sikur e kishte hallin me tĂ«, pasi ai e kishte shpallur “non grata”, por pasi e zboi atĂ«, mbeti pĂ«rballĂ« SHBA-sĂ« dhe e vazhdoi betejĂ«n.

E vërteta është se SHBA nuk ia hoqi sanksionet dhe ndoshta nuk ia heq kurrë, por ai realisht i zhbëri ato në sytë e demokratëve dhe mbështetësve të tij.

ËshtĂ« i pari udhĂ«heqĂ«s politik nĂ« ShqipĂ«ri qĂ« njĂ« sulm kaq tĂ« rĂ«ndĂ« nga SHBA jo vetĂ«m e pĂ«rballoi, por e shndĂ«rroi nĂ« lĂ«vizje politike dhe fitoi.

Fitoi mbi sistemin tonĂ« gjyqĂ«sor, duke marrĂ« nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« dyshimtĂ« kredencialet e partisĂ«; fitoi mbi sistemin e drejtĂ«sisĂ«, qĂ« nuk guxonte ta prekte as “non grata”; dhe mbi tĂ« gjitha fitoi nĂ« sytĂ« e mbĂ«shtetĂ«sve tĂ« vet, tĂ« cilĂ«t 100 pĂ«r qind e kanĂ« zhbĂ«rĂ« “non gratĂ«n” e SHBA-sĂ« nga mendja e tyre dhe ia quajnĂ« dekoratĂ«.

Kjo Ă«shtĂ« njĂ« fitore e paimagjinueshme pĂ«r ndonjĂ« udhĂ«heqĂ«s tjetĂ«r politik nĂ« vend. KĂ«tu ai i ka mundur tĂ« gjithĂ«, edhe Edi RamĂ«n, pasi ka dĂ«shmuar se elektorati i djathtĂ« shqiptar nuk Ă«shtĂ«, siç pretendohet, demos pro-amerikan. NĂ« rastin e parĂ« qĂ« iu dha, e djathta shqiptare mbĂ«shteti njĂ« antiamerikan pa asnjĂ« kompleks, duke u justifikuar me gĂ«njeshtra tĂ« shpikura: “e ka bĂ«rĂ« Sorosi”, “e ka bĂ«rĂ« Lul Basha”, “e ka bĂ«rĂ« McGonigal”, “e ka bĂ«rĂ« Edi Rama”, etj.

Të gjithë e dinin që gënjenin veten, por mbështetjen për Berishën e dhanë deri në fund. Madje edhe ata që konsideroheshin korierë të ambasadës së SHBA-së në Tiranë nga selia e PD-së, në fund, mes SHBA-së dhe Berishës, zgjodhën Berishën dhe u bënë deputetë të tij.

Kjo është fitorja më mbresëlënëse politike e Berishës në karrierën e tij dhe ndoshta nga të paktat fitore të tilla politike në gjithë ish-Lindjen komuniste.

Fiks ashtu siç e bëri vetë, me aq mundim, atë fitore; fiks ashtu siç e ndërtoi fitoren me kauza të gënjeshtra për të maskuar betejën e tij me SHBA-në; fiks ashtu e zhbëri për gjashtë muaj.

Qysh nga zgjedhjet e 11 majit, kur iu desh tĂ« paguanin 6 milionĂ« dollarĂ« pĂ«r tĂ« hequr sanksionet “non grata” pĂ«r BerishĂ«n dhe familjen e tij, ata, nĂ« vend tĂ« rezultatit qĂ« ende nuk e kanĂ« arritur, u servirĂ«n demokratĂ«ve dokrra rreth “blerjes sĂ« SHBA-sĂ«â€ prej tyre dhe ndryshimit tĂ« pushtetit pĂ«rmes SHBA-sĂ«.

Pra, njeriu që e përballoi i vetëm SHBA-në, që i dha identitet betejës së tij me SHBA-në duke marrë zvarrë gjithë të djathtën shqiptare antikomuniste kundër SHBA-së, e dorëzoi fitoren e tij duke paguar para që ta zhbëjë.

Të gjorët demokratë, që kishin katër vjet që shanin nga mëngjesi në darkë SHBA-në që kishte sanksionuar udhëheqësin e tyre, fshinë postimet e vjetra dhe u bënë të gjithë proamerikanë.

Beteja e javës së fundit ishte edhe më frustruese për ta. Ftesa që Edi Rama të përfaqësojë Shqipërinë në Bordin e Paqes i konfuzoi dhe iu desh të shpiknin përditë nga dy gënjeshtra, me shpresë se do ta mbanin në këmbë narrativën e tyre gjashtëmujore.

Opozita u përball sot me gjithë gënjeshtrat e saj të gjashtë muajve të fundit dhe, e autosugjestionuar nga shpikja e një beteje të SHBA-së me Edi Ramën, zhbëri gjithë identitetin politik të Berishës për katër vitet e fundit, duke ia hequr atij të vetmen vlerë politike që prodhoi: vënien e personalitetit të tij mbi atë të SHBA-së.

Dhe ndodhi ajo qĂ« pamĂ« nĂ« Parlament. Edi Rama u tall me nge nĂ« njĂ« seancĂ« e cila duhej tĂ« ishte solemne, dhe ata votuan tĂ« gjithĂ« nĂ« rresht emrin e tij pĂ«r ta pĂ«rfaqĂ«suar nĂ« Uashington, nga i njĂ«jti kompleks qĂ« i ka mbajtur gjallĂ« gjashtĂ« muajt e fundit: ideja se ata kanĂ« “blerĂ«â€ SHBA-nĂ« dhe ajo do ta heqĂ« nga pushteti.

Tani, jo se do fitonte ndonjĂ« gjĂ« tĂ« madhe po tĂ« mos e votonte, por sĂ« paku do mbetej vetvetja. Tani Ă«shtĂ« thjesht njĂ« pagator qĂ«, me lekĂ«t e vjedhura, kĂ«rkon tĂ« pranohet nga “armiku”, tĂ« cilin e mundi pa lek pĂ«r katĂ«r vite.

Kështu ndodh kur gënjen të tjerët për çdo gjë dhe, në fund, gënjen edhe veten.

↗

Dëshmia ime për 21 Janarin

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze 

TĂ« parin qĂ« pashĂ« duke u rrĂ«zuar nĂ« tokĂ«, edhe pse nuk ishte i vrari i parĂ«, ishte Hekuran Deda, i cili u rrĂ«zua nga tavolina ku ishin gazetarĂ«t. M’u duk sikur u rrĂ«zua sepse e shtyu dikush, por nĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« ishte qĂ«lluar. Mendova se ishte ndonjĂ« gazetar.

Me sytĂ« nga rruga shiheshin pak çaste mĂ« vonĂ« persona qĂ« transportonin tĂ« plagosur tĂ« tjerĂ«. NjĂ« tjetĂ«r u rrĂ«zua para derĂ«s sĂ« KryeministrisĂ«, ndĂ«rsa disa njerĂ«z rrĂ«mbyen furgonin e transmetimit tĂ« Vizion Plus pĂ«r t’i futur brenda.

Për herë të parë kuptova se ata që po rrëzoheshin në tokë po vriteshin.

NĂ« mbrĂ«mje versioni i parĂ« i BerishĂ«s ishte ai qĂ« kishte pĂ«rgatitur kur kishte marrĂ« vendimin pĂ«r tĂ« vrarĂ«. Kishte vendosur qĂ« tĂ« vriste dhe t’ia linte tĂ« vdekurit nĂ« kurriz opozitĂ«s.

Berisha e shpalosi atĂ« me qetĂ«si nĂ« orĂ«n 19:30 tĂ« mbrĂ«mjes, duke deklaruar se ata u qĂ«lluan me armĂ« qĂ« nuk i disponon Garda, nga afĂ«r, me çadra-pistoletĂ«, me stilolapsa-pistoletĂ«, me thika me helm nga gjarpĂ«rinjtĂ« e jugut; njĂ« plan i pĂ«rbashkĂ«t: President, kryeprokurore, lider opozite, SHISH


Një përroi psikik i neveritshëm dhe i padëgjueshëm deri në fund. Ishte i qartë në atë marrëzi që bënte. Prokuroria kishte mbërritur në oborr të Kryeministrisë ku ishin 2800 gëzhoja armësh dhe plumbat kishin grirë kangjellat nga brenda, çka tregon se është qëlluar në lartësinë e kokës së njerëzve dhe në drejtim të tyre.

GardistĂ«t fshinin plumbat para syve dhe çmontonin derĂ«n e jashtme tĂ« oborrit tĂ« Kryeministrit, qĂ« dokumentonte se plumbat ishin tĂ« gjithĂ« nga brenda–jashtĂ«.

Prokurorët, edhe pse përpiqeshin të bënin detyrën, nuk u lejuan të afroheshin.

OficerĂ«t e GardĂ«s qĂ« morĂ«n pjesĂ« nĂ« aksion u mbajtĂ«n nĂ« mjediset e KryeministrisĂ«. Sali Berisha kishte njĂ« frikĂ« tĂ« fshehtĂ« nga dalja e tyre jashtĂ« gardhit. Jo se do tĂ« arrestoheshin, por se mund tĂ« flisnin. Mund t’u tregonin grave, vĂ«llezĂ«rve, miqve tĂ« tyre. Ata u izoluan thuajse nĂ« gjendje pengu brenda mureve tĂ« ndĂ«rtesĂ«s, e cila u kthye nĂ« njĂ« superambulancĂ« ku mjekoheshin tĂ« lĂ«nduarit qĂ« nuk duhet tĂ« dorĂ«zoheshin.

Thashethemet për episodet nga brenda ishin nga më të ndryshmet. Spikaste një fabul mbi rezistencën e Ndre Prendit për të qëlluar dhe një njeri i afërt i Berishës që e kishte goditur me grusht te syri; ai dukej qartazi i nxirë nga një goditje. Prendi ishte mbi ndërtesën e Kryeministrisë dhe zor se gurët arritën atje.

Sali Berisha kishte konsumuar ndërkohë bisedat me ambasadorin amerikan, Aleksandër Arvizu, i sapoardhur në Shqipëri, të cilin e kishte kapur krejt në befasi kjo situatë. Për çdo kërkesë të ligjshme të tij, si përfaqësues i një shteti të madh mik me Shqipërinë, Berisha kishte një kusht të vetin. Dhe mungesa e përvojës për të punuar me Sali Berishën e shtyu ambasadorin të përfshihej në një histori të rëndë. Pranoi të negociohej arrestimi i gjashtë zyrtarëve të Gardës.

Berisha kundĂ«rshtoi ndalimin e tyre, nĂ« njĂ« gjest flagrant qĂ«, po tĂ« kishim njĂ« prokurori tĂ« pavarur, duhet ta arrestonte. UnĂ« e pĂ«rjetova me gĂ«zim informacionin, pasi mendova se kĂ«tĂ« nuk do t’ia falte askush: as shqiptarĂ«t, as ndĂ«rkombĂ«tarĂ«t. NĂ« fakt, ia falĂ«n tĂ« gjithĂ«, dhe ai vazhdon tĂ« krenohet qĂ« ka kundĂ«rshtuar, pĂ«r shkak tĂ« shpikjeve tĂ« tij, njĂ« urdhĂ«r prokurorie, duke shkelur rĂ«ndĂ« KushtetutĂ«n pĂ«r autoritetin e ProkurorisĂ«.

Prokurorët, të gatshëm të rraskapiteshin gjithë natën në përpjekje për të mbledhur provat, po dështonin. Askush nuk u jepte përgjigje për serverin e Kryeministrisë, që administrohej nga Garda. Ecejaket e tyre nga Kryeministria te Garda deri në të gdhirë nuk dhanë rezultat.

NjĂ« prej tyre, kur dĂ«gjoi qĂ« Berisha tha se filloi tĂ« zbatohet “Skenari B”, mĂ« tregoi duke bĂ«rĂ« humor tĂ« zi njĂ« episod qesharak.

— Kam frikĂ« se e ka dĂ«gjuar nga ai shoku im prokuror kĂ«tĂ« “Skenarin B”, mĂ« tha.
— Pse? i thashĂ«. ÇfarĂ« ka ndodhur?
— Pasi u lodhĂ«n deri nĂ« mĂ«ngjes duke shkuar te dera e GardĂ«s dhe nuk ua dhanĂ« pĂ«rsĂ«ri, i tha kolegut qĂ« kishte me vete: “KalojmĂ« te Plani B.” Dhe mĂ« parĂ« kishin rĂ«nĂ« dakord qĂ« “Plani B” ishte tĂ« iknin tĂ« hanin paçe, se ishin pa gjumĂ« dhe pa ngrĂ«nĂ«.

Ishte humori i zi që po përcillte dështimin e hetimit.

TĂ« dielĂ«n nĂ« mbrĂ«mje ai mblodhi parlamentin nĂ« njĂ« seancĂ« urgjente tragjikomike. DeputetĂ«t, tĂ« frustruar nga ideja se mund t’u kishte ikur pushteti, filluan tĂ« flasin me zĂ« tĂ« lartĂ« e duarbosh pĂ«r grusht shteti. U ngrit njĂ« Komision dhe nĂ« krye tĂ« tij u emĂ«rua Eduard Halimi. Detyra ishte e qartĂ«: tĂ« terrorizonte ProkurorinĂ« dhe tĂ« baltoste sa tĂ« mundej Presidentin, SHISH-in dhe median kritike me BerishĂ«n. Dhe shpallĂ«n “grupin puçist”.

Berisha tha se, pasi dĂ«shtuan tĂ« merrnin KryeministrinĂ«, ata kaluan nĂ« “Planin B”: tĂ« merrnin pushtetin pĂ«rmes kryeprokurores dhe Presidentit. Na shpallĂ«n edhe ne katĂ«r gazetarĂ« puçistĂ« dhe kĂ«rkuan tabulatet e telefonave tanĂ«.

VendosĂ«m ta merrnim me humor. Filip Çakuli bĂ«ri njĂ« gjĂ« edhe mĂ« me humor: njĂ« letĂ«r tĂ« hapur ku shpjegonte pse dĂ«shtoi puçi dhe si e kishim organizuar.

Por ndĂ«rsa ne qeshnim, PerĂ«ndimi e kishte marrĂ« seriozisht. NĂ« Bruksel u dukej skandal i madh qĂ« tĂ« na kĂ«rkoheshin tabulatet. I dĂ«rguari pĂ«r krizĂ«n, Lajçak, ia kishte kĂ«rkuar kĂ«tĂ« nga Brukseli BerishĂ«s dhe ky ia kishte bĂ«rĂ« tĂ« vĂ«shtirĂ«. Ne na dĂ«rgonin sinjale se kjo punĂ« do zgjidhej. MĂ« vinte tĂ« plasja, pasi e dija qĂ« tabulatet tona nuk kishin asnjĂ« rĂ«ndĂ«si. Maksimumi i duheshin BerishĂ«s tabulatet e Çakulit pĂ«r tĂ« parĂ« me kĂ« kishte folur ditĂ«t para transmetimit tĂ« videos sĂ« Ilir MetĂ«s. Ne tĂ« tjerĂ«t ishim pĂ«r arsye krejt tĂ« tjera: unĂ« pĂ«r hakmarrjet e tij primitive; Sokol Balla, ngaqĂ« quhej njeri i afĂ«rt i RamĂ«s dhe gazetari kryesor i Top Channel-it; dhe Andi Bushati, si njĂ« gazetar qĂ« stĂ«rmundohej dhe vazhdon akoma tĂ« jetĂ« i paanshĂ«m, njĂ« pozicion qĂ« Berisha e urren mĂ« shumĂ« se atĂ« tĂ« gazetarit armik.

Vendosëm të mos bënim asnjë kundërshtim për të shkuar në Komision. Madje u konsultuam edhe se si mund të talleshim.

Nuk jam i sigurt nĂ«se na e pĂ«rgjuan atĂ« bisedĂ«, por tĂ« nesĂ«rmen, pĂ«r “tĂ« vetmin plan” qĂ« bĂ«mĂ« kundĂ«r pushtetit, na çliruan nga akuza dhe nuk pranuan tĂ« shkonim nĂ« Komision. Sali Berisha kishte marrĂ« nĂ« telefon “Komisionin” dhe u kishte thĂ«nĂ« se nuk mund t’u linte atyre çakejve mikrofonin pĂ«r dy orĂ« tĂ« talleshin me familjen e tij.

Ishte dështimi ynë real. Deri atë ditë nuk kishim bërë asgjë. Atë ditë që vendosëm të bënim diçka, na e hoqën mundësinë.

E keqja ishte më e madhe se kaq. Mos-thirrja jonë, që ne e quanim dështim, po quhej si fitore e Perëndimit që na kishte shpëtuar nga Berisha. Në fakt, Berisha kishte shpëtuar nga ne. Ishte një rast i artë që na u hoq nga duart, falë miopisë së Lajçakut, zyrtarit perëndimor që dukej sikur po na shpëtonte. Që atëherë ai vazhdon të jetë negociator krizash pa sukses. E ndjek mallkimi ynë.

NĂ« fakt po shpĂ«tonin BerishĂ«n. Kishin shkĂ«mbyer nxjerrjen tonĂ« nga skema e “puçit” me tolerimin e vrasjeve; kishin barazuar tabulatet e katĂ«r gazetarĂ«ve me jetĂ«t e katĂ«r tĂ« vrarĂ«ve; kishin zĂ«vendĂ«suar kuriozitetin e dy djemve tĂ« mi pĂ«r lakimin e emrit nĂ« ekrane me vajin e tetĂ« fĂ«mijĂ«ve jetimĂ« qĂ« s’do t’i shikonin kurrĂ« baballarĂ«t nĂ« shtĂ«pi. Kishin falur dy herĂ« Sali BerishĂ«n: njĂ« herĂ« duke toleruar vrasjet dhe sulmin ndaj institucioneve dhe herĂ«n e dytĂ« duke na e hequr nga duart ne katĂ«r “puçistĂ«ve”, qĂ« sĂ« paku mund t’ia bĂ«nim “fytyrĂ«n si kĂ«puca”, siç ka qejf tĂ« thotĂ« ai.

Kishim dĂ«shtuar tĂ« ushtronim tĂ« drejtĂ«n tonĂ« si “puçistĂ«â€, pĂ«rballĂ« atyre qĂ« sapo shihnin kamerat na fyenin dhe sapo iknin na dĂ«rgonin SMS se nuk kishin çfarĂ« tĂ« bĂ«nin, kishin urdhĂ«r
 Nuk kishte dĂ«shtuar asnjĂ« grusht shteti; kishim dĂ«shtuar tĂ« ndalnim grushtin qĂ« Berisha po i jepte shtetit, duke e marrĂ« peng nga makthi i njeriut qĂ« kishte vrarĂ«.

Nuk jam i sigurt nĂ«se, bashkĂ« me idenĂ« se duhet tĂ« vriste, kishte ndĂ«rmend edhe mĂ«nyrĂ«n se si do t’i fshihte, por pak pasi i vrau duket se e kishte fiksuar Skenarin A: “Viktimat i ka vrarĂ« vetĂ« opozita.” Pasi kjo u hodh poshtĂ«, lindi Skenari B: “U vranĂ« sepse ishte grusht shteti.”

Lindja dhe shuarja e Skenarit A

Në daljen e tij të parë publike më 21 janar në mbrëmje, e tha qartë atë:

“NĂ« kĂ«to pĂ«rleshje kanĂ« humbur jetĂ«n 3 qytetarĂ«, janĂ« plagosur dhjetĂ«ra policĂ« dhe demonstrues. PĂ«rgjegjĂ«sia e plotĂ« totale pĂ«r tĂ« gjitha kĂ«to bie mbi organizatorĂ«t e skenarit tunizian, mbi pinjollĂ«t e benalive shqiptarĂ«. Duke ju shprehur ngushĂ«llimet mĂ« tĂ« sinqerta familjarĂ«ve tĂ« viktimave, theksoj se tĂ« dhĂ«nat paraprake flasin se secili prej tyre Ă«shtĂ« qĂ«lluar nga afĂ«r me armĂ« pistoleta tĂ« lehta, tĂ« cilat nuk gjenden nĂ« armatimin e PolicisĂ« sĂ« Shtetit dhe as tĂ« GardĂ«s sĂ« RepublikĂ«s. Duke theksuar kĂ«tĂ«, i kĂ«rkoj ProkurorisĂ« tĂ« zbardhĂ« sa mĂ« shpejt tĂ« vĂ«rtetĂ«n e kĂ«tyre jetĂ«ve tĂ« humbura.

PĂ«rshĂ«ndes, ndonĂ«se nĂ« fatkeqĂ«si, familjarin e njĂ«rit prej kĂ«tyre viktimave, i cili do t’i thoshte nĂ« Spitalin Ushtarak njĂ«rit prej kĂ«tyre drejtuesve kryesorĂ« tĂ« kĂ«saj dhune: ‘Largohu kriminel, na vrave vĂ«llanë’, dhe nĂ« prani tĂ« personelit do ta nxirrte jashtĂ« nga dhoma. Motra e shkretĂ«, megjithĂ«se kishte nĂ« gjendje shumĂ« tĂ« rĂ«ndĂ« vĂ«llain, por qĂ« nuk kishte humbur arsyen, i dha atĂ« qĂ« meritonte kĂ«tij shoku.”

Kush e lexon kĂ«tĂ« deklaratĂ« tĂ« kryeministrit kohĂ« mĂ« vonĂ«, e kupton qartĂ« se, kur doli para medias, ai ka qenĂ« i vendosur t’ia hidhte kufomat nĂ« shpinĂ« Edi RamĂ«s. Deklarata tregon qartĂ« po ashtu se Berisha ka mbajtur kontakt thuajse tĂ« drejtpĂ«rdrejtĂ« me Spitalin Ushtarak.

Dy mjekĂ«t, qĂ« u bĂ«nĂ« strumbullari i skenarit pĂ«r “vrasje nga afĂ«r”, duket se e kishin furnizuar edhe me pĂ«rralla pĂ«r fajĂ«simin e opozitĂ«s nga familjarĂ«t. Paragrafi ku Berisha flet pĂ«r njĂ« gjoja incident i vishet Preç Zogajt, kur ka shkuar te dhoma e Aleks Nikajt. AsgjĂ« e tillĂ« nuk ka ndodhur. Siç mĂ« shpjegoi vetĂ« Zogaj, Aleksi ishte njĂ« mik i shtĂ«pisĂ« sĂ« tij dhe ai ishte realisht i dĂ«rrmuar nga ideja se Aleksi mund tĂ« vdiste. Ishte vĂ«lla i vetĂ«m i katĂ«r motrave dhe kishte dy vajza tĂ« vogla.

Berisha ishte vigjilent ndaj kĂ«tyre detajeve dhe e kishte kompletuar skenarin e tij, qĂ« nga mĂ«nyra si ishin gjuajtur deri te detajet se si “populli” fajĂ«sonte opozitĂ«n pĂ«r vrasjet.

E përsëriti këtë edhe kur e pyetën gazetarët:

“Opozita organizoi njĂ« skenar puçist, e paralajmĂ«roi atĂ«, organizoi skenarin tunizian. PĂ«rgjigje opozitĂ«s i dhanĂ« familjarĂ«t e njĂ«rit prej viktimave, i nxorĂ«n jashtĂ« ata: ‘Dil jashtĂ« kriminel, na vrave vĂ«llanë’. TĂ« dhĂ«nat paraprake tĂ« ekspertĂ«ve dhe tĂ« mjekĂ«ve tĂ« reanimacionit janĂ« se ata janĂ« gjuajtur nga afĂ«r me armĂ« tĂ« lehta.”

Në mbrëmje vonë, Artan Hoxha publikoi pamje të plota, filmuar nga vendi ku ne rrinim në Kullat Binjake. Këndi i gjerë i pamjes i përfshinte të gjithë: vrasësit dhe të vrarët. Shihej qartë që gardistët kishin qëlluar dhe vrarë. Shihej qartë një ushtarak i Gardës që kishte qëlluar në drejtim të njerëzve. Kamera kapte flakën e automatikut dhe rrëzimin e viktimës në të njëjtin çast. Ishte një mrekulli optike.

Berisha nuk e priste këtë. Vetëm pak çaste më parë, në orën 19:30, ai kishte spekuluar pikërisht me këtë fakt. Ja si iu drejtua në mënyrë cinike gazetarëve:

“Mund t’ju bĂ«j njĂ« pyetje: ju qĂ« ishit nĂ« tĂ« katĂ«r anĂ«t e kĂ«saj situate me kamerat tuaja, pse nuk arritĂ«t tĂ« filmonit njĂ«rin prej tyre? Si nuk arritĂ«t ju tĂ« filmoni qoftĂ« edhe njĂ«rin prej tyre? ÇfarĂ« ndodhi me kamerat tuaja? Ju i keni dhĂ«nĂ« tĂ« gjitha; madje unĂ« dĂ«gjova njĂ« telekronist tuajin qĂ« tha se ‘mĂ« ka marrĂ« plumbi’, pastaj doli se nuk e kishte marrĂ« plumbi. Ndjeva keqardhje, por fatmirĂ«sisht doli se nuk e kishte marrĂ« plumbi dhe tha se ‘mĂ« shtynë’.”

Ishte i sigurt se askush nuk kishte filmuar vrasjet nĂ« mĂ«nyrĂ« diskredituese. Dhe, mbi tĂ« gjitha, ishte i tĂ«rbuar qĂ« Fatos Mahmutaj, reporteri i ABC News, njĂ« kanal i perandorisĂ« sĂ« tij korruptive, kishte qenĂ« nĂ« krah tĂ« Hekuran DedĂ«s kur u vra; ishte plagosur dhe kishte rĂ«nĂ« i lemerisur nga tavolina. VĂ«mendja e BerishĂ«s shkoi deri tek ai. Donte ta poshtĂ«ronte qĂ« t’i mbyllte gojĂ«n. Dhe padronĂ«t e tij tentuan t’ia mbyllnin. NĂ« njĂ« histori tĂ« paprecedent nĂ« media, drejtuesit e ABC News nuk pranuan ta quanin “gazetarin e tyre tĂ« plagosur”, vetĂ«m pse kĂ«shtu prishej Skenari A i Sali BerishĂ«s.

Nevoja pĂ«r Skenarin B: “Grushti i Shtetit”

Dalja e pamjeve filmike  e kishte tërbuar. Të nesërmen, në një dalje të re para mediave, volli vrer edhe për të. I zënë ngushtë nga gazetarët të komentonte pamjet e tij, ai iu vërsul atij me epitete fyese:

“Informatat e para janĂ« ato qĂ« kam thĂ«nĂ« dje, por kam thĂ«nĂ« edhe se Prokuroria e Shtetit duhet tĂ« zbardhĂ« tĂ« gjitha rrethanat: nga kanĂ« dalĂ«, nga kanĂ« ardhur, kush ka qĂ«lluar, e tĂ« gjitha me radhĂ«. UnĂ« shoh njĂ« media qĂ«, po me njĂ« tjetĂ«r çakall tĂ« Sigurimit, bĂ«n po atĂ« qĂ« bĂ«ri çakalli i RamĂ«s me videon tjetĂ«r dhe pĂ«rpiqet tĂ« bĂ«jĂ« edhe gjykatĂ«sin, edhe prokurorin, edhe tĂ« gjitha. Kjo Ă«shtĂ« zgjedhja e tij.”

Ishte destabilizuar. Skenari A i ishte shfryrĂ« si flluskĂ« sapuni. Kufomat e viktimave qĂ« tentoi t’ia faturonte opozitĂ«s i kishin mbetur nĂ« oborr tĂ« vet. I kishte mbetur gjaku brenda gardhit tĂ« tij.

Tani duhej t’u jepte zemĂ«r vrasĂ«sve qĂ« tĂ« mos e tradhtonin. Pasi i mbajti peng nĂ« oborr tĂ« KryeministrisĂ«; pasi i mjekoi dhe i shpĂ«rbleu me rroga shtesĂ«; pasi u premtoi shtĂ«pi pjesĂ«tarĂ«ve tĂ« Grupit tĂ« Zjarrit; dhe pasi u shfaq publikisht me Komandantin e GardĂ«s me sy tĂ« nxirĂ« nga rrahja, filloi tĂ« flasĂ« pĂ«r njĂ« fenomen tĂ« ri: pĂ«r njĂ« “grusht shteti” tĂ« organizuar nga Presidenti, Kryetari i OpozitĂ«s, Kryeprokurorja, SHISH-i dhe media.

Njoftimin zyrtar e bĂ«ri nĂ« mbledhje tĂ« QeverisĂ« mĂ« 23 janar, ku foli pĂ«r “skenarin e njĂ« puçi, e njĂ« pĂ«rpjekje tĂ« qartĂ«, evidente pĂ«r tĂ« marrĂ« pushtetin me dhunĂ«, nga njĂ« treshe, tashmĂ« e njohur: Edvin Kristaq Rama dhe dy ministrat e diktaturĂ«s komuniste, Gramoz Ruçi dhe SkĂ«nder Gjinushi.”

Por nĂ« retorikĂ«n e BerishĂ«s nĂ« atĂ« mbledhje mĂ« tĂ«rhoqi vĂ«mendjen njĂ« fakt. Ai pĂ«rmendi Gjergj LezhĂ«n. Jo me emĂ«r, por me post. Tha se kishte “videot e serverit tĂ« KryeministrisĂ«â€ qĂ« provonin gjithçka. Citoi pĂ«r kĂ«tĂ« Sekretarin e PĂ«rgjithshĂ«m. ËshtĂ« e shkruar e zeza mbi tĂ« bardhĂ« nĂ« fjalimin e tij nĂ« mbledhje tĂ« qeverisĂ« mĂ« 23 janar:

“Pas konferencĂ«s sĂ« shtypit i kam kĂ«rkuar Sekretarit tĂ« PĂ«rgjithshĂ«m tĂ« KĂ«shillit tĂ« Ministrave tĂ« vĂ«rĂ« nĂ« dispozicion tĂ« ProkurorisĂ« tĂ« gjithĂ« videon e KryeministrisĂ«. Kryeministria ka njĂ« sistem videosh tĂ« vetin, pĂ«rveç asaj qĂ« ka Garda, pĂ«rveç asaj qĂ« vendos policia. Kamerat tuaja ishin tĂ« plota. NĂ« kĂ«tĂ« kontekst, me bindjen time, kishte njĂ« material tĂ« plotĂ« pĂ«r tĂ« saktĂ«suar se nga erdhĂ«n plumbat, si u vra dhe ku u vranĂ«, pra tĂ« gjitha rrethanat.”

Sipas kĂ«saj deklarate tĂ« bĂ«rĂ« nĂ« datĂ«n 23 janar, i bie qĂ« mĂ« 21 janar, rreth orĂ«s 20:00 nĂ« mbrĂ«mje, Sali Berisha tĂ« ketĂ« thirrur nĂ« zyrĂ« Gjergj LezhĂ«n dhe t’i ketĂ« thĂ«nĂ« kĂ«to qĂ« thotĂ« mĂ« sipĂ«r: pra, tĂ« kontrollojĂ« serverin e KryeministrisĂ«, tĂ« nxjerrĂ« pamjet filmike dhe t’i vĂ«rĂ« nĂ« dispozicion tĂ« ProkurorisĂ«. KĂ«tĂ« e thoshte mĂ« 23 janar. HĂ«m.

Siç doli më vonë nga ekspertiza amerikane, serveri i Kryeministrisë është fshirë rreth orës 1:00 të natës, duke u gdhirë 22 janari. Pra, i bie që Gjergj Lezha e ka marrë porosinë, ka kontrolluar pamjet filmike, është tmerruar nga ato çfarë ka parë, ka bërë një kopje, ia ka çuar Berishës në zyrë dhe kanë fshirë serverin.

DjallĂ«zia e BerishĂ«s shkon nĂ« ekstrem. Ai, qĂ«llimisht, flet mĂ« 23 janar pĂ«r server tĂ« paprishur tĂ« KryeministrisĂ«, qĂ« sot tĂ« ketĂ« alibi se ai nuk dinte gjĂ« qĂ« ishte prishur. QĂ« atĂ« ditĂ« ai ka menduar si ta fusĂ« nĂ« burg Gjergj LezhĂ«n, si “bedelin” e parĂ« tĂ« kĂ«tij akti kriminal. LigĂ«sia e kĂ«saj deklarate tani duket mĂ« e plotĂ«. NjĂ« vit mĂ« pas, kur FBI solli ekspertizĂ«n nĂ« TiranĂ« dhe paraqiti si problem faktin se ky server Ă«shtĂ« fshirĂ« natĂ«n e 21 janarit, shihet qartĂ« se Berisha çdo hap drejt alibisĂ« sĂ« tij e ka bĂ«rĂ« me vetĂ«dije. Siç bĂ«jnĂ« vrasĂ«sit profesionistĂ«.

NjĂ« ditĂ« mĂ« parĂ« Ina Rama i kishte çuar Ministrit tĂ« BrendshĂ«m gjashtĂ« urdhĂ«r-arrestesh qĂ« pĂ«rfshinin zinxhirin komandues tĂ« GardĂ«s, qĂ« nga Komandanti deri te qitĂ«si i dyshuar pĂ«r vrasĂ«s. Ministri i BrendshĂ«m ka refuzuar. Arsyeja, sipas tij, Ă«shtĂ« se, nĂ«se ai i dorĂ«zon ata, Garda “kapitullon”, pasi ushtarĂ«t dĂ«shpĂ«rohen. ËshtĂ« njĂ« arsyetim qĂ« tĂ« lĂ« pa fjalĂ«. NĂ« logjikĂ«n infantile tĂ« atij qĂ« quhej MinistĂ«r i BrendshĂ«m, kishte njĂ« psikozĂ« lufte. Ai e quante GardĂ«n njĂ« repart qĂ« duhet tĂ« ruante moralin e lartĂ« pĂ«r tĂ« mbrojtur pushtetin e tij. Dhe, sipas kĂ«saj logjike, shteti ligjor po u ngatĂ«rrohej nĂ«pĂ«r kĂ«mbĂ« nĂ« luftĂ«n e tyre me “armiqtĂ«â€.

Kryeprokurorja Ă«shtĂ« detyruar t’ia bĂ«jĂ« mĂ« tĂ« lehtĂ«, duke i thĂ«nĂ« se ata thjesht do tĂ« merren nĂ« pyetje dhe mund tĂ« lihen tĂ« lirĂ«. Por asgjĂ« nuk ka funksionuar. Tensioni Ă«shtĂ« rritur dhe Ministri i BrendshĂ«m, me ligĂ«si, i ka kĂ«rkuar tĂ« shprehet edhe Presidentit, pĂ«r njĂ« gjĂ« flagrante, pĂ«r njĂ« kundĂ«rshtim tĂ« KushtetutĂ«s. Ai i ka treguar ligjin dhe kjo ishte sikur t’i tregoje burgun.

I vetmi qĂ« ka pranuar t’i dĂ«gjojĂ« ka qenĂ« ambasadori amerikan. Ai ka hyrĂ« nĂ« mes tĂ« kĂ«tij konflikti tĂ« pastĂ«r ligjor, duke inkurajuar Prokuroren pĂ«r hetime, por edhe duke bindur BerishĂ«n se vetĂ« nuk Ă«shtĂ« “pjesĂ« e puçit”.

Për herë të parë në historinë e një shteti ligjor, një kryeministër mori përsipër moszbatimin e urdhrave të Kryeprokurores, duke u vetëshpallur vetë agresor, vetë gjykatës, vetë prokuror dhe vetë garant i Kushtetutës. Në të vërtetë, ky ishte i vetmi element real i grushtit të shtetit atë ditë. Atë e kishte bërë Sali Berisha.

Rezistenca e BerishĂ«s pĂ«r tĂ« mos dorĂ«zuar gardistĂ«t vazhdoi edhe pasdite, nĂ« komunikimin mes ProkurorisĂ« dhe DrejtorisĂ« sĂ« PolicisĂ«. MĂ« nĂ« fund, Drejtori Burgaj kishte gjetur “zgjidhjen”: urdhĂ«r-arrestet kishin “lapsuse tĂ« papranueshme”.

Dhe Berisha e gjeti “lidhjen” mes puçistĂ«ve. MeqĂ« Bamir Topi refuzoi tĂ« futej nĂ« kĂ«tĂ« mes; meqĂ« Ina Rama kĂ«mbĂ«nguli gjithĂ« ditĂ«n t’i arrestonte gjashtĂ« tĂ« dyshuarit pĂ«r vrasje; dhe meqĂ« Edi Rama, nĂ« pasdite vonĂ«, kishte deklaruar se Berisha po refuzonte tĂ« dorĂ«zonte vrasĂ«sit, atĂ«herĂ« dilte qĂ« Bamir Topi, Ina Rama dhe Edi Rama kishin njĂ« plan tĂ« koordinuar. Tragjikomedi.

NĂ« seancĂ«n e posaçme nĂ« Kuvend, teza kishte avancuar: ishte futur nĂ« listĂ« edhe SHISH-i. Sipas BerishĂ«s, nĂ« zarfin qĂ« SHISH-i i kishte dĂ«rguar nĂ« zyrĂ« nĂ« datĂ«n 20 janar, kishte zero informacion pĂ«r “puçin”. Aq shumĂ« ishte autosugjestionuar nga ideja se ishte para njĂ« puçi, sa tani i kĂ«rkonte edhe SHISH-it ta kishte parĂ« atĂ« â€œĂ«ndĂ«rr” njĂ« ditĂ« para se t’i fanepsej atij. E vuante shumĂ« idenĂ« se SHISH-in nuk e kishte nĂ«n kontroll. E vuante edhe mĂ« shumĂ« qĂ« ata raportonin mĂ« shumĂ« te ndonjĂ« vend mik i ShqipĂ«risĂ« sesa tek ai. Dhe iu duk rast i artĂ« t’i hiqte qafe me kĂ«tĂ« rast.

Para deputetĂ«ve shpjegoi qartĂ« edhe skenarin. Foli pĂ«r dy lloj zarfi me lekĂ«: njĂ« pĂ«r transportin dhe njĂ« pĂ«r “luftĂ«n”. I pari kishte 10–20 mijĂ« lekĂ«, i dyti 200–300 mijĂ« lekĂ«. Shpjegoi se si “para Dajtit” ky grup kishte marrĂ« njĂ« drogĂ« sintetike:

“U shpĂ«rnda, thuhet, njĂ« lloj droge sintetike; pĂ«r kĂ«tĂ« duhet tĂ« bĂ«hen analizat, se pĂ«r kĂ«tĂ« nuk kam dijeni. U shpĂ«rndanĂ« gurĂ« dhe tĂ« gjitha mjetet e tjera
”

Por edhe pse Komisioni u ngrit, edhe pse u bĂ« kujdes tĂ« gjendeshin deputetĂ« qĂ« “nuk prishnin punĂ«â€ dhe, edhe nĂ«se bĂ«heshin qesharakĂ«, kjo tĂ« “kalonte”, e shihte se skenari nuk po ecte. PerĂ«ndimi po u jepte mbĂ«shtetje “puçistĂ«ve” dhe ky ishte njĂ« problem i madh pĂ«r tĂ«. Presidenti i RepublikĂ«s dhe Kryeprokurorja u bĂ«nĂ« destinacioni i ri i diplomatĂ«ve. Berisha u tĂ«rbua dhe shpĂ«rtheu.

NĂ« njĂ« takim mĂ« 24 janar me efektivĂ« tĂ« policisĂ« dhe familje tĂ« tyre, iu turr me njĂ« fjalor rrugaçëror Ina RamĂ«s dhe Bamir Topit. TĂ« parin e quajti “horr bulevardi”, tĂ« dytĂ«n “lavire bulevardi”. “Sofistikimi” i tij pĂ«r “puçin” kishte ecur pĂ«rpara.

Argumentet pse ai nuk dorĂ«zonte gardistĂ«t tani ishin tĂ« ndryshme nga njĂ« ditĂ« mĂ« parĂ«. MĂ« 22 janar argument ishte demoralizimi i zinxhirit komandues tĂ« GardĂ«s; mĂ« 23 janar bĂ«nte thirrje tĂ« merrej filmimi i serverit tĂ« KryeministrisĂ«, qĂ« vetĂ« e kishte fshirĂ« qysh mĂ« 21 janar; dhe mĂ« 24 janar thoshte se “ata nuk kanĂ« prova” dhe se “provĂ« tĂ« vetme kanĂ« rregulloren e GardĂ«s”, qĂ« lĂ« pĂ«rgjegjĂ«sinĂ« te zinxhiri komandues.

Ishte duke shtyrĂ« “Skenarin B tĂ« puçit”, qĂ« sipas tij lidhej me marrjen e pushtetit pĂ«rmes gjyqĂ«sorit dhe prokurorisĂ«. Skenari A, pĂ«rmes armĂ«ve, kishte dĂ«shtuar. NĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« kishte dy skenarĂ«, por ata ishin te Berisha. Skenari A i tij ishte: “vrasjet i bĂ«ri opozita”, dhe Skenari B ishte: “meqĂ« u bĂ« grusht shteti, vrasje do ketĂ«â€.

Siç e tha vetë në Parlament dhe para policëve, në raste të tilla nuk ka rëndësi sa vriten:

“NĂ« njĂ« grusht shteti mund tĂ« mos vritet asnjĂ«, mund tĂ« vriten 3, 30 apo 300. Grushti i shtetit nuk mund tĂ« kalojĂ«. Kjo Ă«shtĂ« absolute. Forca e institucioneve tĂ« njĂ« shteti demokratik Ă«shtĂ« e hekurt. MjerĂ« ata qĂ« e provojnĂ«!
”

Pse i vrau?

Kjo ishte njĂ« pikĂ«pyetje e madhe jo vetĂ«m pĂ«r kundĂ«rshtarĂ«t e tij, por edhe pĂ«r ata qĂ« e njihnin nga afĂ«r BerishĂ«n. Kur protesta ra, kur njerĂ«zit thuajse ishin shpĂ«rndarĂ«, kur policĂ«t thuajse ishin shpartalluar dhe njĂ«sitĂ« speciale zyrtare dhe jozyrtare tĂ« BerishĂ«s ishin brenda oborrit, u qĂ«llua me vetĂ«dije pĂ«r t’u vrarĂ«. U qĂ«llua kur vdekjet nuk trembnin dhe nuk frymĂ«zonin askĂ«nd. U qĂ«llua kur askush thuajse nuk e mori vesh nĂ«se ata vdiqĂ«n apo u plagosĂ«n. Askush nĂ« bulevard nuk ishte i vetĂ«dijshĂ«m se kishte viktima.
Tek rrija pĂ«rballĂ« dritares sĂ« zyrĂ«s sĂ« tij nĂ« Kullat Binjake, kur mĂ« erdhi lajmi se dy vetĂ« kishin vdekur (i treti u njoftua pak mĂ« vonĂ«), m’u shfaq tĂ«rbimi i tij, pikĂ«risht kur gjithçka po mbaronte. Si njĂ« njeri qĂ« nuk pranon tĂ« ketĂ« njĂ« betejĂ« pa bilanc, ai nuk mund tĂ« pranonte nĂ« karakterin e tij njĂ« demonstrim force nga opozita.
Mijëra njerëzit e grumbulluar kundër tij, fuqia e tyre për të shpartalluar policinë me duar në xhepa, bënin kontrast të madh me krekosjen e tij publike. Nuk mund ta pranonte dot këtë.

Jam i sigurt se vendimin për të vrarë nuk e ka konsultuar me askënd.

Sokol Olldashi ma përshkroi Lulëzim Bashën thuajse të lebetitur nga frika dhe hutimi për atë që kishte ndodhur.

Komandanti i Gardës ishte po ashtu një ushtarak i përmbajtur, edhe pse besnik i tij.

Me Gjergj LezhĂ«n jo e jo. I gjori Sekretar i PĂ«rgjithshĂ«m i KryeministrisĂ«, kushedi sa pĂ«rpjekje ka bĂ«rĂ« tĂ« mos i shfaqej pĂ«rballĂ« atĂ« ditë 
I sillja të gjithë ndërmend dhe bindesha më shumë se e kishte marrë vetë atë vendim.

PĂ«rfytyrova si ka thirrur “dikĂ« tĂ« vetin” nĂ« zyrĂ«, ka ngritur pak zĂ«rin e televizorit nga ideja se pĂ«rgjohej dhe i ka dhĂ«nĂ« shenjĂ« tĂ« qĂ«llonin. Pak mĂ« vonĂ« Ă«shtĂ« qĂ«lluar.

Momenti kur filloi tĂ« qĂ«llohej mbi turmĂ« ishte episod gati dhjetĂ« minutash. VetĂ«m nĂ« ato dhjetĂ« minuta tytat e armĂ«ve u drejtuan mbi qytetarĂ«t dhe kangjellat e KryeministrisĂ« janĂ« sharruar nga brenda nga plumbat. Ata qĂ« kanĂ« qĂ«lluar ishin qitĂ«s specialĂ« tĂ« GardĂ«s. NĂ« mendjen e tij tĂ« hallakatur dhe dalldisur nga ideja se Edi Rama i “kishte bĂ«rĂ« rreshtore”, vĂ«rtitej ideja e hakmarrjes. Mendimi se ata mund ta pĂ«rsĂ«risnin kĂ«tĂ« gjĂ« vazhdimisht, derisa ai tĂ« rrĂ«zohej nga pushteti, e tmerronte. Duheshin vrarĂ«!
***

Sot mbushen 15 vjet nga kjo ngjarje. Për pesëmbëdhjetë vjet, drejtësia nuk ka guxuar as ta pyesë Sali Berishën. Gjyqi u rihap me vendim të Gjykatës së Strasburgut, e cila detyroi Gjykatën e Lartë të urdhëronte SPAK-un të niste hetimin. E nisën me zemër të thyer. Nuk donin të përballeshin përsëri me njeriun që as nuk kishin guxuar ta pyesnin: pse i vrave.

Pas 15 vitesh, tĂ« njĂ«jtĂ«t prokurorĂ« janĂ« “heronj” nĂ« sytĂ« e shqiptarĂ«ve, pĂ«r reprezaljet mbi politikĂ«n pĂ«r gjĂ«ra nga mĂ« banalet deri tek ato vĂ«rtet tronditĂ«se, pĂ«rveçse pĂ«rballĂ« Sali BerishĂ«s. NĂ« fakt, pĂ«rballja e drejtĂ«sisĂ« me tĂ« pĂ«r 21 JanarinĂ«shtĂ« testi i vetĂ«m qĂ« ose e lĂ« drejtĂ«sinĂ« e re nĂ« klasĂ«, ose e ngre atĂ« nĂ« vendin qĂ« meriton.

↗

Po sikur Trump të mos e ftonte Edi Ramën?

✇Java News
By: Mero Baze
Nga Mero Baze
Nuk e di pse opozita përpiqet të mbajë gjallë këtë debatin për ftesën e Presidentit Trump për Edi Ramën, por me sa duket nuk i del e keqja që nuk u zbatua skenari i Maduros edhe këtu. Dhe tani nuk e kam fjalën vetëm për opozitën e Berishës, por edhe për këta të tjerët.

Dëgjova Agron Shehaj që tha se këtë ftesë e ka marrë edhe Presidenti i Bjellorusisë, që është diktator.

Tani mirĂ« mbĂ«shtetĂ«sit e BerishĂ«s, qĂ« janĂ« tĂ« dĂ«shpĂ«ruar se kjo ftesĂ« anulon helikopterĂ«t e forcave “Delta” qĂ« do vinin ta arrestonin, po ç’kusur kanĂ« edhe mbĂ«shtetĂ«sit e Shehajt qĂ« besonin se ai konsultohej me Trumpin para çdo deklarate qĂ« bĂ«nte. Madje ishin gati tĂ« besonin qĂ« ai po zbatonte planin amerikan kundĂ«r RamĂ«s dhe BerishĂ«s nĂ« vend.

Tani, meqë kjo çështje nga dramatike u bë qesharake, kam një pyetje: nëse do të ndodhte e kundërta, si do reagonin këta nëse Presidenti Trump nuk e ftonte Edi Ramën tek ky Bordi i Paqes?

Jam dakord për një moment me të gjitha kritikat ndërkombëtare për këtë Bord, me të gjitha vërejtjet që Agron Shehaj ka bërë se është ftuar edhe Presidenti i Bjellorusisë dhe me të gjitha vërejtjet që kanë këta të PD-së se ky Bord është kot se do paguajmë 1 miliard dollarë Trumpit.

Po sikur të mos ta kishte ftuar Presidenti Trump Edi Ramën?

Atëherë do të dëgjonim një kor të tërë trushpëlarësh që do ta shpallnin Shqipërinë vend antiamerikan për shkak të Edi Ramës, që Presidenti Trump nuk e përfilli (në fakt nuk ka përfillur shumicën e Ballkanit), dhe që kjo ndodhi sepse Edi Rama ka lidhje me Sorosin dhe krimin e organizuar e gjithë marrëzitë e tjera.

Dhe e gjithë kjo vjen nga fakti se opozita jonë ka humbur rrugën në oborr dhe nuk përpiqet të bëjë politikë bazuar mbi të vërtetat e dhimbshme të realitetit shqiptar dhe të ngjallë shpresë tek njerëzit me ide apo projekte të tyre, por ka vendosur të vijë në pushtet duke u mbushur mendjen njerëzve se në pushtet vihet duke blerë SHBA-në.

KanĂ« njĂ« vit qĂ« gĂ«njejnĂ« demokratĂ«t, madje u marrin edhe 6 milionĂ« euro pĂ«r t’i gĂ«njyer qĂ« do blejmĂ« LaCivitĂ«n tĂ« na sjellĂ« nĂ« pushtet dhe tani rezulton qĂ« as zgjedhjet nuk i fituan me tĂ«, as “non grata” e BerishĂ«s nuk u hoq. Tani atĂ« qĂ« nuk e bĂ«n dot me lek, mendojnĂ« se po e bĂ«n kundĂ«rshtari i tyre dhe çdo sukses ndĂ«rkombĂ«tar tĂ« ShqipĂ«risĂ« e lidhin me njĂ« faturĂ« apo pagesĂ« qĂ« Edi Rama i ka bĂ«rĂ« pĂ«r hallet e veta.

Ata tani janë gati ta konsiderojnë një ftesë që e nderon Shqipërinë si një ftesë të blerë, tek aleati i tyre Trump, duke e fyer edhe atë, pasi e paraqesin si një tregtar ftesash. Sikur të mos ishte ftuar, do ta paraqisnin si një dështim të Shqipërisë për shkak të Edi Ramës, që në fakt prapë nuk do të ishte e vërtetë, pasi aty janë vetëm 60 vende nga e gjithë bota.

Kjo qasje poshtëruese që ata kanë, në radhë të parë për veten si njerëz që mendojnë se mund ta blejnë pushtetin në SHBA dhe pastaj edhe për sukseset e raporteve të Shqipërisë me SHBA, është arsyeja pse ata janë katandisur në një grusht trushpëlarësh që duken njerëzit më qesharakë në këtë vend.

Tani ndaleni mendjen dhe na thoni: a do ishte më mirë të mos e ftonin Shqipërinë, apo më mirë që e ftuan? Se pastaj atë pjesën nëse duhet pranuar ftesa apo jo, meqë është ftuar edhe Bjellorusia, e shpjegon Agroni.

↗

E vetmja gjĂ« qĂ« kemi pĂ«r t’i shitur Bordit tĂ« Paqes, Ă«shtĂ« Edi Rama

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Nuk di pse opozita i ka hyrë një debati të lodhshëm, më i lodhshëm se i Madurës, për të injoruar rëndësinë e Bordit të Paqes që po themelohet me iniciativë të Presidentit Trump dhe mbi të gjitha sqarimet e tyre të lodhshme për Presidentin Trump për veset e Edi Ramës.
Fjala vjen, pĂ«rfaqĂ«sues tĂ« PD thonĂ« qĂ« ftesa u ka shkuar 200 vetĂ«ve ose gjithĂ« anĂ«tarĂ«ve tĂ« OKB-sĂ« dhe pastaj vazhdojnĂ« me detyrimet qĂ« do tĂ« ketĂ« ShqipĂ«ria, pĂ«r t’u thĂ«nĂ« qytetarĂ«ve shqiptarĂ« qĂ« kjo Ă«shtĂ« e rrezikshme.

Problemi i parĂ« serioz pĂ«r opozitĂ«n Ă«shtĂ« se ftesa pĂ«r Edi RamĂ«n ka ardhur pĂ«r tĂ« gjitha ato arsye qĂ« opozita mendon se Edi Rama Ă«shtĂ« i papĂ«lqyer nga PerĂ«ndimi dhe SHBA, dhe sidomos nga Presidenti Trump. Edi Rama ka marrĂ« ftesĂ« pikĂ«risht pĂ«r ato qĂ« opozita i quan “vese” tĂ« tij.

E vĂ«rteta Ă«shtĂ« se ftesa nuk lidhet as me faktin qĂ« jemi anĂ«tarĂ« tĂ« OKB-sĂ«, as qĂ« jemi anĂ«tarĂ« tĂ« NATO-s, as me “rĂ«ndĂ«sinĂ« gjeopolitike” tĂ« ShqipĂ«risĂ«. Po tĂ« ishte ashtu, do ishin ftuar dhe shtete tĂ« tjera nga Ballkani qĂ« janĂ« anĂ«tare tĂ« OKB-sĂ« apo NATO-s.

E vetmja gjë simbolike që vlen për Shqipërinë është se Edi Rama vjen nga një shtet që simbolikisht është vend mysliman dhe pro Izraelit, duke qenë njëkohësisht dhe shtet evropian.

Ftesa nuk është aq e thjeshtë sa duket dhe nuk lidhet aq shumë me Shqipërinë, sa me kryeministrin dhe fuqinë personale dhe politike të tij. Po të kemi parasysh dhe vetë profilin e Presidentit Trump dhe konvencionet e tij në krijimin e këtyre iniciativave, Edi Ramën e favorizon më shumë fakti që është një lider i fortë politikisht, pa presione parlamentare, pa kosto politike nga pjesëmarrja në këtë iniciativë dhe pa burokraci shtetërore nëse i duhet të veprojë.

Praktikisht Edi Rama është i përshtatshëm për anëtar themelues për të gjitha ato arsye që opozita ankohet se Edi Rama i ka si mangësi në raport me SHBA-në. Në fakt, Presidenti Trump ia ka vlerësuar këto si përparësi.

E kundërta do të ketë rëndësi. Pjesëmarrja e Edi Ramës në këtë tryezë do të rrisë vëmendjen e Uashingtonit për Shqipërinë dhe do të forcojë politikën amerikane rreth Shqipërisë si një vend aleat.
Shqipëria praktikisht nuk do të ketë asnjë kosto financiare ose ushtarake, nuk do të ketë angazhime ushtarake në Gaza dhe as financime.

E vetmja gjĂ« qĂ« ne do t’i shesim Bordit tĂ« Paqes Ă«shtĂ« Edi Rama dhe kĂ«tĂ« me njĂ« pazar tĂ« mirĂ«, qĂ« nĂ«se del çdo gjĂ« me sukses quhemi tĂ« fituar, nĂ«se nuk funksionon, nuk jemi ne tĂ« humburit.

E vërteta është se Shqipëria në këtë histori ka vetëm një rol simbolik, ndërsa kryeministri i saj ka një rol personal, si një politikan i drejtpërdrejtë, përtej gjuhës teknokrate, si një negociator i besueshëm dhe një aktor konfidencial me shumë udhëheqës botërorë të kësaj kohe.

Ai nuk është aty për atë që Shqipëria do të bëjë për Gazën, por për ato çka Shqipëria ka bërë deri më sot në raport me SHBA-në dhe politikën evropiane, si një vend pa risqe dhe aleat i sigurt.

Ndaj opozita Ă«shtĂ« e lirĂ« tĂ« pĂ«rçmojĂ« Edi RamĂ«n si njĂ« autokrat i plotpushtetshĂ«m dhe aleat i Trumpit, por nuk duhet tĂ« na lodhĂ« shumĂ« veshĂ«t me “protrumpizimin” e saj, pasi ajo qĂ« ka nĂ« mendje opozita dhe ajo qĂ« ka nĂ« mendje Trumpi janĂ« njĂ« oqean larg njĂ«ra-tjetrĂ«s dhe njĂ« karrige larg Edi RamĂ«s nĂ« njĂ« tryezĂ«.

↗

Përse opozitarët duhet të urojnë Edi Ramën për ftesën e Trumpit?

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Ftesa e Presidentit Trump pĂ«r kryeministrin e ShqipĂ«risĂ« qĂ« tĂ« jetĂ« pjesĂ« e Bordit tĂ« Paqes, qĂ« do tĂ« administrojĂ« GazĂ«n bashkĂ« me disa personalitete tĂ« njohura me ndikim nĂ« botĂ«, Ă«shtĂ« lajm i mirĂ« pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«. ËshtĂ« lajm i mirĂ« jo vetĂ«m pĂ«r rolin qĂ« i jep ShqipĂ«risĂ« dhe Edi RamĂ«s nĂ« krah tĂ« PerĂ«ndimit nĂ« njĂ« nga misionet mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishme ndĂ«rkombĂ«tare, por edhe pĂ«r t’i dhĂ«nĂ« njĂ« shuplakĂ« narrativĂ«s idiote qĂ« pĂ«rpiqet tĂ« mbajĂ« gjallĂ« Berisha brenda vendit, duke e paraqitur ShqipĂ«rinĂ« si njĂ« “narkoshtet”, qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« listĂ« tĂ« kuqe tĂ« PerĂ«ndimit.

Ftesa personale për të marrë pjesë në Bordin e Paqes për kryeministrin e Shqipërisë, Edi Rama, tregon rreshtimin e Shqipërisë në anën e duhur të historisë në politikën ndërkombëtare dhe lidhjet e forta që ka krijuar kryeministri i Shqipërisë me aktorë të rëndësishëm ndërkombëtarë, duke i dhënë peshë fjalës së Shqipërisë në një nga krizat më të dhimbshme të botës që ka ndikim të drejtpërdrejtë në paqen botërore.

Kjo është e gjitha meritë e të qenit të Edi Ramës kryeministër i Shqipërisë.

Dhe për këtë opozita e Shqipërisë duhet të dalë e ta falënderojë Edi Ramën që e ka bërë Shqipërinë të rëndësishme për botën dhe për aktorët më të rëndësishëm të saj të angazhuar në zgjidhjen e një krize nga më delikatet në histori.

E di që duket kërkesë e ekzagjeruar, por vetëm kështu mund të shmangin tronditjen e shkaktuar tek mbështetësit e tyre trushpëlarë që prisnin të zbarkonte Trumpi me forcat Delta, ta arrestonte si narkotrafikant dhe të sillte Berishën në pushtet.

Nevoja për të gënjyer turmat që të ndjekin pas, duke i mbajtur me shpresa të kota, të bën shpesh që të besosh edhe gënjeshtrat e tua dhe në këtë rast është një zgjidhje e mirë të bësh sikur nuk ka ndodhur gjë dhe ta falënderojë kryeministrin për këtë rol të ri të Shqipërisë në botë. Kështu edhe ata trushpëlarët që e ndjekin pas, do të besojnë që edhe këtë e ka rregulluar Berisha për të mirën e Shqipërisë dhe nuk është meritë e Edi Ramës.

Pavarësisht kësaj, është rasti të kuptojmë se Shqipëria është një aleat historik i SHBA dhe politika e SHBA për Shqipërinë nuk bazohet në miliona të paguara për lobistë dhe as nuk bëhet te kafja e SHQUP-it, por bazohet te fakti që është një vend aleat i rreshtuar pro saj.

Ndaj Ă«shtĂ« rasti i mirĂ« qĂ« opozita e BerishĂ«s tĂ« kuptojĂ« se nuk duhet tĂ« harxhojĂ« mĂ« miliona tĂ« nxijĂ« ShqipĂ«rinĂ« si narkoshtet, dhe as miliona tĂ« tjera pĂ«r tĂ« pastruar biografinĂ« e Sali BerishĂ«s si “non grata”. Me pak vullnet mund tĂ« flasin mirĂ« pĂ«r ShqipĂ«rinĂ« dhe tĂ« zgjedhin dikĂ« qĂ« e nderon dhe pĂ«rfaqĂ«son opozitĂ«n me dinjitet, qĂ« ta pĂ«rfaqĂ«sojĂ« po ashtu ShqipĂ«rinĂ« nĂ« tĂ« ardhmen si kryeministĂ«r.

↗

Reforma kushtetuese, përballë nevojës për reformë politike brenda pushtetit

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Edi Rama kërkoi që socialistët të hedhin themelin e një reforme të re kushtetuese në vend, që synon reformimin e Parlamentit, ndarjen administrative të Shqipërisë, e lidhur kjo edhe me ligjin elektoral dhe aspekte të tjera kushtetuese që mund të dalin rrugës.

Ideja e një reforme të re kushtetuese është e kushtëzuar nga dy faktorë vendimtarë.

Faktori i parĂ« Ă«shtĂ« opozita e Sali BerishĂ«s. NĂ« parim, Sali Berisha pranon reforma vetĂ«m nĂ« interes tĂ« tij politik. NĂ« rastin konkret, Sali Berisha ka interes jetik mbijetesĂ«n politike nĂ« krye tĂ« opozitĂ«s pĂ«r tĂ« vazhduar tĂ« jetĂ« faktor bllokues qoftĂ« edhe pĂ«r reforma tĂ« tilla. KĂ«shtu qĂ« çdo pĂ«rpjekje pĂ«r reformĂ« kushtetuese duhet tĂ« kalojĂ« tek dĂ«shirat e BerishĂ«s pĂ«r njĂ« ligj elektoral qĂ« e mban atĂ« nĂ« krye tĂ« opozitĂ«s. NjĂ« i tillĂ« u bĂ« mĂ« 2009. Nuk besoj se ShqipĂ«ria ia ka borxh, pas gati 20 vjetĂ«sh BerishĂ«, t’i bĂ«jĂ« edhe njĂ« ligj pĂ«r pleqĂ«ri. KĂ«shtu qĂ« ka pak gjasa qĂ« ai tĂ« bjerĂ« dakord pĂ«r ndonjĂ« reformĂ« kushtetuese. SocialistĂ«t Ă«shtĂ« mirĂ« ta paraqesin opsionin e tyre, por gjasat qĂ« Berisha t’u japĂ« votĂ«n janĂ« tĂ« pakta, nĂ«se kĂ«ta nuk i japin atij garanci qĂ« tĂ« ruajĂ« pushtetin nĂ« krye tĂ« PD-sĂ«. Deri tani i kanĂ« dhĂ«nĂ« vetĂ«m garanci financiare, duke i mundĂ«suar familjes sĂ« tij tĂ« zhvillojĂ« prona tĂ« fituara nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« dyshimtĂ« dhe rrugĂ« korruptive. Por kjo nuk Ă«shtĂ« e mjaftueshme pĂ«r BerishĂ«n. Ai e di qĂ« ato i humbet nĂ«se humbet PD-nĂ«. Pasuria e tij mĂ« e madhe buron nga tĂ« qenit pronar i PD-sĂ« dhe jo pronar i tokave nĂ« bregdet. Prandaj ky proces mund tĂ« pĂ«rfundojĂ« i njĂ«anshĂ«m dhe i pavotueshĂ«m nĂ« Kuvend.

Faktori i dytë vendimtar është Bashkimi Evropian. Shqipëria ka ambicie të ekzagjeruara që mund të anëtarësohet në BE në vitin 2029. Personalisht nuk shpresoj se kjo do të arrihet, jo thjesht si parashikim, por si pamundësi që ne të kryejmë reforma thelbësore dhe konkrete në fushën e shtetit juridik, mjedisit dhe bujqësisë, tre probleme të mëdha që Shqipëria është larg vëmendjes reale.

Në përpjekje për të fituar me çdo çmim konsensusin e Evropës, kryeministri Rama ka urdhëruar deputetët të mos kenë asnjë hezitim për të miratuar ligjet që ofrohen nga BE-ja dhe direktivat e ardhura prej tyre.

Një nga direktivat më të forta të tyre është beteja e drejtësisë me korrupsionin, e cila jo në pak raste i ka hapur rrugën linçimeve politike, mungesës së procedurës ligjore në hetime dhe heqje lirie, si dhe debateve mbi sigurinë juridike të qytetarëve shqiptarë, të cilët po marrin një drejtësi më të keqe se ajo që kanë pasur para Reformës në Drejtësi.

Mali i dosjeve nëpër gjykata, sorollatjet pa fund të qytetarëve shqiptarë, rikthimi i shumë çështjeve për rigjykim nga Gjykata e Lartë etj., i kanë bërë qytetarët shqiptarë më të pashpresë se kurrë për rezultatet e reformës në drejtësi.

Guximi për të reformuar Reformën në Drejtësi është në kundërshtim me frymën e BE-së, e cila tek gjithë Reforma në Drejtësi shikon si pozitive vetëm ndëshkueshmërinë e politikanëve.

Dakord jam, por Reforma u bĂ« t’u japĂ« drejtĂ«si qytetarĂ«ve shqiptarĂ« dhe jo si gijotinĂ« pĂ«r politikĂ«n shqiptare. Si e tillĂ«, nĂ«se e lĂ« gjendjen kĂ«shtu deri mĂ« 2029, kĂ«tu do tĂ« jetĂ« kriminalizuar gjithĂ« klasa politike dhe nga ana tjetĂ«r qindra mijĂ«ra qytetarĂ« shqiptarĂ« do tĂ« kenĂ« marrĂ« mĂ« pak drejtĂ«si se sa kishin para vitit 2016. AtĂ«herĂ« bilanci do tĂ« jetĂ« edhe mĂ« i keq. Ne do tĂ« dukemi njĂ« vend i njollosur nga drejtĂ«sia dhe njĂ«kohĂ«sisht njĂ« vend pa drejtĂ«si. Dhe kjo do guxim politik pĂ«r t’u pĂ«rballur. Ashtu siç thoshte Konica, nĂ« pritje tĂ« Ă«ndrrave do tĂ« na kalben dĂ«shirat.

Nuk po flas pastaj pĂ«r anĂ«t teknike tĂ« standardeve tĂ« BE-sĂ«, qĂ« do tĂ« duhet tĂ« mbyllin njĂ« sy pĂ«r t’i pranuar. Çështja e pronĂ«s, gjendja primitive e fshatit, mjedisi dhe fusha tĂ« tjera tĂ« zhvillimit si bujqĂ«sia janĂ« probleme mĂ« vete, por pĂ«r tĂ« cilat mund tĂ« ketĂ« njĂ« shkelje syri.

Kështu që para Reformës Kushtetuese, Edi Rama ka mundësi të bëjë disa reforma ligjore të ligjeve të rëndësishme të vendit: Kodin Penal, Civil, ndarjen territoriale, ligjin elektoral, ligjin për shtypin, etj., për të shtruar rrugën drejt një reforme të plotë kushtetuese.

Dhe pĂ«r t’i bĂ«rĂ« tĂ« gjitha kĂ«to, ai duhet t’i rikthehet njĂ« qeverisjeje me pĂ«rgjegjshmĂ«ri tĂ« lartĂ« politike. TeknicienĂ«t janĂ« pasuria mĂ« e madhe e kĂ«tij vendi pĂ«r tĂ« na futur nĂ« Bashkimin Evropian, por qeverisja dhe qeveria duhet tĂ« reformohen bazuar mbi pĂ«rgjegjshmĂ«rinĂ« politike. TeknicienĂ«t mund tĂ« udhĂ«heqin çdo agjenci apo njĂ«si tĂ« integrimit nĂ« vend, por jo qeverinĂ«. Kur u kĂ«rkon deputetĂ«ve tĂ« lidhen me bazĂ«n dhe tĂ« ruajnĂ« raportet me elektoratin, duhet ta bĂ«sh kĂ«tĂ«, dhe kur ruan pĂ«rfaqĂ«simin politik nĂ« qeveri nĂ« gjithĂ« qarqet qĂ« ata tĂ« kenĂ« ku tĂ« trokasin. DeputetĂ«t qĂ« shkojnĂ« pĂ«rditĂ« nĂ« zonĂ« elektorale dhe duhet t’i bien telefonit tĂ« njĂ« ministri qĂ« nuk Ă«shtĂ« deputet, Ă«shtĂ« pak paradoksale.

NĂ« kushtet kur socialistĂ«t kĂ«rkojnĂ« t’i pĂ«rfshijnĂ« nĂ« njĂ« betejĂ« afatgjatĂ« pĂ«r tĂ« kontrolluar situatĂ«n nĂ« Parlament, situatĂ«n nĂ« terren dhe procesin e integrimit, ata duhet tĂ« kthehen nĂ« debatues tĂ« mĂ«dhenj nĂ« kĂ«tĂ« vend dhe njerĂ«z qĂ« marrin peshĂ« politike duke u pĂ«rballur me problemet.

Sot Grupi Parlamentar Socialist ngjan si grup anonimësh, ku të gjithë bëjnë kujdes vetëm të mos i përmendë Berisha dhe nuk përfshihen në asnjë debat as për të mbrojtur qeverinë, as qeverisjen, pasi realisht ndjehen të huaj për të.

Ata nuk i njeh askush pĂ«r luftĂ«tarĂ«. Politika shqiptare ia ka deleguar debatin politik paneleve televizive me gazetarĂ« me honorare qĂ« tĂ« pyesin para emisionit me kĂ« tĂ« bĂ«hen gjatĂ« emisionit. Ky Ă«shtĂ« fundi i politikĂ«s dhe i pĂ«rgjegjshmĂ«risĂ« politike tĂ« PartisĂ« Socialiste dhe PD-sĂ« sĂ« BerishĂ«s. ËshtĂ« aq i theksuar si fenomen, sa edhe vetĂ« Edi Rama zgjedh tĂ« bĂ«jĂ« debat politik me Fevziun dhe Klodiana LalĂ«n nĂ« vend tĂ« BerishĂ«s. Dhe kjo nuk Ă«shtĂ« fyerje pĂ«r dy gazetarĂ«t, por pĂ«r politikĂ«n shqiptare, e cila ka zhdukur aktorĂ«t politikĂ« dhe ka deleguar debatin politik tek shtypi, dhe pastaj debaton me tĂ«.

Kthejeni politikën tek politikanët dhe mbajeni debatin politik tek ata dhe do të kuptoni që shtypi nuk ka më asnjë rëndësi. Përveç rastit kur të bën transparencën e mëkateve.

↗

PD e pĂ«rjeton pezullimin e vizave tĂ« SHBA si njĂ« mallkim qĂ« i zuri shqiptarĂ«t nga “non grata” e BerishĂ«s

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Vendimi i SHBA pĂ«r tĂ« pezulluar procedurĂ«n e vizave tĂ« emigrimit pĂ«r 75 vende, mes tĂ« cilave edhe ShqipĂ«ria dhe Kosova, bazuar nĂ« kostot qĂ« i ka shkaktuar SHBA-sĂ« secili komunitet lidhur me pĂ«rkrahjen sociale, ka ngjallur njĂ« lumturi tĂ« pashpjegueshme tek udhĂ«heqja e PartisĂ« Demokratike tĂ« Sali BerishĂ«s. NĂ« gĂ«zimin e tyre ka diçka mistike. Edhe pse e kuptojnĂ« se nuk Ă«shtĂ« ndĂ«rmarrĂ« kurrfarĂ« operacioni pĂ«r tĂ« ndaluar vizat e popullit shqiptar nĂ« ShqipĂ«ri, por procedura e emigracionit nĂ« SHBA, ata kanĂ« dĂ«shirĂ« ta shqiptojnĂ« me zĂ« tĂ« lartĂ«, por jo vajtues, faktin qĂ« tani i gjithĂ« populli shqiptar Ă«shtĂ« “non grata”. Madje edhe populli i KosovĂ«s qĂ« qeveriset nga njĂ« njeri me duar tĂ« pastra, patriot dhe qĂ« nuk bashkĂ«punon me mafien ndĂ«rkombĂ«tare si Albin Kurti. Pra, nĂ« njĂ« farĂ« mĂ«nyre jemi shpallur sipas tyre “komb non grata”, dhe na ka lĂ«nĂ« pas Serbia qĂ« dikur Ă«shtĂ« bombarduar nga SHBA dhe qĂ« sipas kĂ«tyre do ta ndajĂ« KosovĂ«n me ShqipĂ«rinĂ«.

Gëzimi është i pakontrolluar, më keq se fjalët që e pasojnë dhe argumentet që shpikin. Vetë SHBA e ka sqaruar disa herë brenda 24 orëve, jo për ne, por për të 75 vendet, se po ndërmerr një operacion social në SHBA kundër peshës financiare që ka në buxhetin e vendit mbajtja në këmbë e një sistemi ndihmash për emigrantët. Siç e thotë jo rrallë herë edhe Berisha, në SHBA ka ardhur një sherif i ri dhe ka rregulla antiemigrante. Për këtë kanë votuar amerikanët dhe nuk i ndalojmë dot të bëjnë çfarë të duan me rregullat e tyre.

GĂ«zimi i opozitarĂ«ve tanĂ« nuk ka lidhje me arsyet qĂ« e kanĂ« çuar SHBA-nĂ« tek ky vendim. ThellĂ«-thellĂ« ata janĂ« tĂ« gĂ«zuar, apo mĂ« mirĂ« tĂ« themi do tĂ« donin qĂ« ashtu siç Ă«shtĂ« shpallur “non grata” udhĂ«heqĂ«si i tyre, tĂ« shpallet i gjithĂ« populli shqiptar qĂ« nuk i shkon atij nga pas. ËshtĂ« njĂ« hakmarrje qĂ« e Ă«ndĂ«rrojnĂ« dhe ky lajm u vlen vetĂ«m i shtrembĂ«ruar. I vlen ashtu siç nuk Ă«shtĂ«, qĂ« tĂ« pĂ«rfytyrojnĂ« gjithĂ« shqiptarĂ«t tek sporteli i ambasadĂ«s sĂ« SHBA duke kĂ«rkuar vizĂ« dhe duke ua refuzuar, si Sali BerishĂ«s dhe familjes sĂ« tij. Ata e shikojnĂ« kĂ«tĂ« si njĂ« mallkim qĂ« i vjen kombit shqiptar nga vuajtjet e Sali BerishĂ«s si “non grata”.

FatkeqĂ«sisht pĂ«r ta nuk Ă«shtĂ« ashtu. Çdo shqiptar qĂ« ka njĂ« vizĂ« apo qĂ« do njĂ« vizĂ« pĂ«r SHBA pĂ«r turizĂ«m, pĂ«r biznes, pĂ«r punĂ«, pĂ«r arsim apo aktivitete tĂ« tjera mund tĂ« shkojĂ« nĂ« ambasadĂ« dhe ta marrĂ«. Ajo qĂ« Ă«shtĂ« pezulluar Ă«shtĂ« praktika e homogjenizimit tĂ« emigrantĂ«ve nĂ« qytetarĂ« amerikanĂ«. Ky Ă«shtĂ« njĂ« lajm i keq pĂ«r gjithĂ« ata shqiptarĂ« qĂ« duan tĂ« emigrojnĂ« nĂ« SHBA, jo pĂ«r ata qĂ« duan tĂ« jetojnĂ« kĂ«tu. Ata kanĂ« tĂ« drejtĂ« tĂ« mĂ«rziten, por nuk i ndihmojmĂ« dot.

Opozitarët tanë nuk janë të gëzuar mjaftueshëm me kaq. Duan që të mos jepet më asnjë vizë, meqë nuk i jepet vizë Sali Berishës dhe familjes së tij.

Ah po. Ka edhe disa kritere tani e tutje për këta që do aplikojnë për viza. Mes atyre kritereve është edhe obeziteti, sëmundjet e pashërueshme dhe ato të shëndetit mendor.

E sigurt Ă«shtĂ« qĂ« gjithĂ« kĂ«ta anĂ«tarĂ«t e kryesisĂ« sĂ« PD qĂ« 24 orĂ«t e fundit kanĂ« folur pĂ«r “ndalimin e vizave” nga SHBA, Ă«shtĂ« e sigurt qĂ« nuk e kalojnĂ« testin e vizĂ«s. Jo se janĂ« bashkĂ«punĂ«torĂ« tĂ« “non grata”, por pĂ«r shkak tĂ« kriterit pĂ«r shĂ«ndetin mendor. ËshtĂ« mirĂ« tĂ« mos e provojnĂ«.

↗

Një plan kombëtar afatgjatë për zonat e kuqe të përmbytjeve

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Kushdo që ka hedhur sytë nga avioni ndërsa ulet drejt Rinasit nuk mund të mos i vrasë sytë ulëtësira veriperëndimore e Shqipërisë, e cila ngjan si një hapësirë ku dikush ka hedhur shtëpi nëpër fushë si gurë dominoje. Përveç pamjes së shëmtuar antiurbane me të cilën prezantohet Shqipëria, ajo copë Shqipërie që ne shikojmë nga avioni është një nga plagët e mëdha të tranzicionit shqiptar, e cila përsëritet disa herë nga Velipoja deri në Sarandë. Lëvizja e lirë e pas vitit 1990 dhe mungesa e shtetit serioz ka bërë që qindra mijëra familje shqiptare, kryesisht nga fshatrat e Shqipërisë, të vërshojnë drejt ulësirës shqiptare dhe të ndërtojnë shtëpi apo biznese në zona të kuqe, që preken nga përmbytjet apo që janë nën rrezikun e përhershëm të zhdukjes nga faqja e dheut, siç janë ndërtimet në rrezen e hidrocentraleve tona të Kaskadës së Drinit apo në dalje të luginës së Matit.

Zona të tëra në Shkodër, Lezhë, Katund i Ri, Këneta e Durrësit, Novoselë dhe ulësira e poshtme e Vjosës, si dhe një pjesë e zonës së Cukës në Sarandë, janë zona nën presionin e përhershëm për të qenë të përmbytura dhe më e pakta që duhet të bëjë shteti shqiptar është të shmangë dëmet njerëzore nga këto zona.

E di që të gjithë thonë se tani është vonë, por nesër do të jetë edhe më vonë. Ajo që është urgjente është hartimi i një plani thelbësor për spostimin e çdo banese prej këtyre zonave drejt territoreve të sigurta. Ky plan nuk mund të jetë as dyvjeçar as pesëvjeçar, por dhjetë deri njëzetvjeçar, sipas mundësive të planifikuara të shtetit shqiptar. E rëndësishme është që fillimisht të shpallen zonat e kuqe ku nuk duhet të banojnë më njerëz dhe nuk duhet të ketë më biznese, dhe pastaj spostimi të shtrihet në vite si një përgjegjësi e çdo qeverie që vjen e ikën në këtë vend.

Kjo rikthen përgjegjësinë e shtetit shqiptar për territorin dhe qytetarët.

Kjo histori qĂ« çdo vit, sa herĂ« bie shi, ne duhet tĂ« ndeshemi me njerĂ«z qĂ« kanĂ« ndĂ«rtuar aty ku nuk duhet tĂ« ndĂ«rtojnĂ« dhe çdo vit t’u premtojmĂ« kompensim pĂ«r dĂ«met, Ă«shtĂ« njĂ« tmerr pa fund. Ne po investojmĂ« qĂ« ata tĂ« jetojnĂ« aty ku nuk duhet tĂ« jetojnĂ«. Zonat e kuqe tĂ« pĂ«rmbytjeve duhet tĂ« jenĂ« tĂ« lira nga ndĂ«rtimet dhe bizneset, pasi vetĂ«m ashtu ato kthehen nĂ« valvola shkarkimi tĂ« pĂ«rmbytjeve, duke shpĂ«tuar zonat e tjera. KĂ«netat apo xhepat e pĂ«rmbytjeve, nĂ« rast fatkeqĂ«sie natyrore, janĂ« amortizatori mĂ« i mirĂ« i sulmit tĂ« parĂ« tĂ« natyrĂ«s mbi territorin. Por ato duhet tĂ« jenĂ« tĂ« zbrazura nga njerĂ«zit.

Dhe ky proces duhet të fillojë një orë e më parë, bazuar në një plan kombëtar afatgjatë të mirëstudiuar për zhvendosjen e banorëve nga ato zona ku kanë ndërtuar në emër të lirisë së tyre personale, duke u kthyer në një problem kombëtar të përvitshëm shoqëruar me një faturë financiare të çuar dëm.

I vetmi investim i qĂ«ndrueshĂ«m kundĂ«r kĂ«tij fenomeni Ă«shtĂ« tĂ« fillojmĂ« tĂ« mendojmĂ« se si t’i heqim ata nga zonat ku do tĂ« jenĂ« nĂ« rrezik tĂ« pĂ«rhershĂ«m, duke i lĂ«nĂ« nĂ« njĂ« konflikt tĂ« pĂ«rhershĂ«m me natyrĂ«n dhe fatkeqĂ«sitĂ« e sjella prej saj.

Ditën kur banori i parë do të fillojë të largohet nga ato zona, do të jetë dita e normalizimit të anarkisë urbane të Shqipërisë, e cila përveçse e shëmtuar është edhe e rrezikshme për ata që e kanë shkaktuar.

↗

Cilësia më e keqe e drejtësisë është kur askush nuk të dëgjon

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Në debatin mbi cilësinë e drejtësisë, që ka prodhuar Reforma në Drejtësi, i cili ishte sot edhe shqetësim i Kryetarit të Gjykatës së Lartë dhe ambasadorit të BE-së në Tiranë, duket sikur të gjithë flasin për përgjegjësitë e të tjerëve, duke anashkaluar të vetat.
Fjala vjen, Kryetari i Gjykatës së Lartë u kërkon gjykatave më të ulëta të jenë seriozë në argumentimin e vendimeve për një drejtësi cilësore, Ministria e Drejtësisë u kërkon të mos jenë të fiksuar te paraburgimi, SPAK flet me shifra dhe përqindje për të mos folur për probleme, e kështu me radhë.

Në të vërtetë do të ishte më korrekte që secili të fliste se si e ka demonstruar cilësinë e drejtësisë aty ku është.

Le të marrim rastin kur gjykatat e shkallëve të ulëta, ajo e shkallës së parë apo e apelit, kanë detyrim të zbatojnë vendimet unifikuese të Strasburgut apo Gjykatës së Lartë.

Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut ka dënuar shtetin shqiptar në rastin e Kastriot Ismailajt, pasi i njëjti gjyqtar ka qenë edhe gjyqtar paraprak i çështjes dhe ishte edhe gjyqtar i çështjes në themel.
Pas kësaj pritej që GJKKO apo gjykatat e tjera, kur ndeshen me ankime të tilla, duhet të reflektojnë vendimin e Strasburgut.

AvokatĂ«t tanĂ« ndeshen gjerĂ«sisht me kĂ«tĂ« fenomen nĂ« dhjetĂ«ra gjyqe dhe kur u kujton vendimin e Strasburgut, as duan t’ia dinĂ«.
NĂ« njĂ« rast tjetĂ«r, te çështja “Metamorfoza”, gjykatĂ«si kundĂ«rshtoi vendimin unifikues tĂ« GjykatĂ«s sĂ« LartĂ« pĂ«r procedurĂ«n e shtyrjes sĂ« afateve tĂ« hetimit. Vendimi unifikues i GjykatĂ«s sĂ« LartĂ« thotĂ« se afatet hyjnĂ« nĂ« fuqi kur zbardhet vendimi i gjyqit. Gjyqtari DhimitĂ«r Laro deklaroi nĂ« sallĂ«n e gjyqit se ai nuk e njeh vendimin unifikues, pasi ka gjykimin e tij tĂ« pavarur, dhe vendosi qĂ« afati fillonte kur ishte marrĂ« vendimi nĂ« sallĂ«n e gjyqit.
Nuk ka shumë rëndësi se sa dramatike mund të jetë kjo për ata që gjykohen, por praktika e mosrespektimit të ligjit nga vetë gjyqtarët dhe aq më tepër e vendimeve unifikuese tregon se çfarë cilësie gjykimi kemi.

Po ashtu ka raste ekstreme në aktet e prokurorisë. Ka pasur raste kur një prokuror i shkallës së parë ka humbur çështjen që ka hetuar në apel dhe i është drejtuar vetë Gjykatës së Lartë për apel, për një çështje që nuk është më kompetencë e tij. Dhe Gjykata e Lartë e ka pranuar ankimin.

Vetë Gjykata e Lartë, e cila vlen për të krijuar praktika unifikuese dhe standarde cilësore të gjykimit, nuk është ndonjë shembull aq pozitiv në këtë rast. Vetë ajo ka dhënë vendime të ndryshme për të njëjtën çështje.
Rasti më flagrant është ai i kompetencës që ka prokurori për regjistrimin e emrit të personit që i atribuohet vepra penale.
Vendimi Unifikues nr. 3, datë 27.09.2002 i Gjykatës së Lartë, i cili konfirmohet edhe nga vendimi tjetër unifikues i saj me nr. 2, datë 20.06.2013 dhe nga Vendimi i Gjykatës Kushtetuese me nr. 7, datë 16.01.2012, nuk e lë në diskrecionin e prokurorit regjistrimin e emrit të cilit i atribuohet vepra (të kallëzuarit) në regjistrin e veprës penale ku fillon afati i hetimit, por ia përcakton objektivisht kur ky emër del i qartë nga kallëzimi. Sigurisht, prokurorët nuk e zbatojnë këtë, pasi i japin kohë vetes për të zgjatur hetimet artificialisht dhe abuzivisht (vetë Prokurori i Përgjithshëm në seancën raportuese në Komisionin e Ligjeve e ka pranuar këtë abuzim masiv me afatet nga prokuroria).

Me fjalĂ« tĂ« tjera, afati i hetimit sipas vendimit unifikues fillon nga momenti qĂ« kallĂ«zuesi bĂ«n kallĂ«zim me emĂ«r, pra nga momenti qĂ«, fjala vjen, “Nesti Angoni” ka bĂ«rĂ« kallĂ«zim se ai ka thĂ«nĂ« qartĂ« se Erion Veliaj duhet hetuar.
Ndërkohë, pa u ndryshuar kjo praktikë unifikimi, që ka fuqi detyruese normative për të gjitha shkallët e gjyqësorit, përfshirë edhe vetë gjykatën që e ka normuar, Gjykata e Lartë e shkelmon me vendime individuale kolegjesh dhe nuk zbaton vetë unifikimin e praktikës së saj, siç është rasti i vendimit për Erion Veliaj.

Kolegji, nĂ« kundĂ«rshtim me vetĂ« vendimet unifikuese tĂ« GjykatĂ«s sĂ« LartĂ«, vlerĂ«soi nĂ« rastin Veliaj se “regjistrimi i emrit nĂ« regjistrin e veprave penale Ă«shtĂ« diskrecion i prokurorit dhe ky i fundit nuk mund tĂ« imponohet pĂ«r regjistrimin e emrit vetĂ«m nĂ« kuadĂ«r tĂ« materialit referues dhe provave shoqĂ«ruese, nĂ«se prej tij vlerĂ«sohet se ka nevojĂ« pĂ«r veprime hetimore shtesĂ« me qĂ«llim saktĂ«simin, konfirmimin e personit tĂ« kallĂ«zuar si autor tĂ« veprĂ«s penale. Dhe Kolegji pĂ«rdor si referencĂ« vendime (shih vendimin nr. 00-2023- 1049 (124), datĂ« 20.04.2023 dhe vendimin nr. 00-2025-1467, datĂ« 22.04.2025 tĂ« Kolegjit Penal tĂ« GjykatĂ«s sĂ« LartĂ«) qĂ« nuk janĂ« unifikuese. Pra, ka mĂ« shumĂ« se njĂ« vendim qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« kundĂ«rshtim me vendimin unifikues”.
Dhe kjo praktikë krijon pasiguri juridike

Por ndërsa kritikojmë drejtësinë, e cila është një pushtet i pavarur, akoma më e pashpjegueshme është puna e Ministrisë së Drejtësisë, e cila është edhe më jotransparente se vetë pushteti gjyqësor.

Janë së paku dy politikanë të lartë, Ilir Beqaj dhe Erion Veliaj, që i kërkojnë GJKKO-së të kenë mundësinë të lexojnë dosjen e tyre të SPAK-ut në qeli, duke iu mundësuar një kompjuter offline. Ligji nuk e pengon. Altin Dumani, në cilësinë e kryetarit të SPAK-ut, tha në Kuvend se kjo gjë nuk ndalohet. Kështu ia hodhi topin Ministrisë së Drejtësisë, nga e cila varet Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve.
Ky debat ka së paku gjashtë muaj që bëhet. Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve nuk jep asnjë shpjegim konkret se si duhet të zgjidhet kjo çështje.

Derisa ishte Ulsi Manja, dukej edhe si një luftë personale e tij ndaj Veliajt për shkak të grupimeve brenda PS-së, dhe Drejtoria e Burgjeve kthente sytë nga ai si e pafuqishme. Por edhe tani që Manja është larguar, ministri i ri nuk ka asnjë iniciativë ligjore ose praktikë administrative që të saktësojë se të burgosurve u lejohet përdorimi i këtij mjeti leximi të akuzës në burg.
Nëse ndalohet, ta rregullojë me ligj të lejohet. Ose me urdhër të brendshëm. Në rast të kundërt, Avokati i Popullit të iniciojë një praktikë ankimore dhe të sugjerojë ndryshimin e ligjit.

Kjo rĂ«nie nĂ« vesh tĂ« shurdhĂ«r e kĂ«rkesave legjitime tĂ« dy tĂ« akuzuarve qĂ« duan tĂ« lexojnĂ« akuzĂ«n qĂ« kanĂ« dhe tĂ« gjithĂ« u thonĂ« çfarĂ« u do qejfi, por asnjĂ«ri nuk u zgjidh problemin, Ă«shtĂ« drejtĂ«sia mĂ« e keqe nĂ« botĂ«. MĂ« e mirĂ« se kjo drejtĂ«si Ă«shtĂ« qĂ« dikush tĂ« dalĂ« e t’u thotĂ«: “Nuk ua japim dosjen se e ndalon ligji” ose “nuk kemi dĂ«shirĂ«â€. Por kjo qĂ« askush nuk u jep zgjidhje se si duhet ta lexojnĂ« ata dosjen Ă«shtĂ« direkt pĂ«rgjegjĂ«si e qeverisjes, e asaj qeverie qĂ« kĂ«rkon tĂ« pĂ«rmirĂ«sojĂ« cilĂ«sinĂ« e drejtĂ«sisĂ«.

Vetë strukturat politike të qeverisë që merren me drejtësinë janë tërësisht të paafta për të bërë detyrat e tyre, duke e kthyer Drejtorinë e Burgjeve në një institucion arbitrar, ku vendosin lekët për çdo shërbim ndaj të burgosurve dhe jo ligji.

PĂ«r kĂ«tĂ« arsye, debatet pĂ«r njĂ« drejtĂ«si cilĂ«sore duhet t’i shkundin tĂ« gjithĂ« dhe jo tĂ« kthehen nĂ« njĂ« debat ku tĂ« gjithĂ« drejtojnĂ« gishtin nga tĂ« tjerĂ«t. TĂ« gjithĂ« duhet ta kthejnĂ« nga vetja, pushteti politik dhe ai i drejtĂ«sisĂ«. Ata vĂ«rtet janĂ« tĂ« pavarur nga njĂ«ri-tjetri, por pĂ«r tĂ« dhĂ«nĂ« drejtĂ«si, jo pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« padrejtĂ«si.

↗

Rreziku i një beteje të dështuar ndaj një drejtësie të dështuar

✇Java News
By: Mero Baze

Nga Mero Baze

Edi Rama duket se i ka dhënë një shtysë të re debatit mbi reformimin e Reformës në Drejtësi, pas takimit me Ministrinë e Drejtësisë në Francë dhe vlerësimit të drejtësisë aktuale, e cila sipas tij nuk është as cilësore dhe as e paanshme.

Përpara tij këtë gjë e kanë thënë drejtues të opozitës që po përballen me gjyqe, gazetarë që po ashtu kanë marrë shembuj të standardeve të ndryshme të krijuara nga gjykimet e zyrtarëve të lartë, sidomos në mosrespektimin e procedurave penale dhe fushatat represive të paraburgosjeve.

Por duhet të biem të gjithë dakord se debati kundër Reformës në Drejtësi nuk është një debat popullor. Opinioni publik nuk është asnjëherë në anën e atyre që kërkojnë drejtësi cilësore apo të paanshme apo profesionale, si të doni quajeni. Opinioni publik është mbarsur me idenë e pandëshkueshmërisë ndaj politikanëve në vend dhe tani është super i kënaqur që ata po ndëshkohen. As u hyn në punë fare se si po i dënojnë, a po gjejnë prova, apo e nderojnë drejtësinë apo po e turpërojnë etj. Këto u duken luks i madh.

Për këtë arsye, ndryshe nga unë që jam gazetar apo të tjerë që janë profesionistë të fushës së drejtësisë, që nuk jemi shumë të interesuar se çfarë mendon populli në këtë rast, kryeministri por dhe opozitarët duhet të kenë një qasje më të kujdesshme në sulmet ndaj drejtësisë. Dhe kjo qasje duhet të ekspozojë para opinionit publik atë që drejtësia u bën qytetarëve të thjeshtë, jo Ilir Metës, Erion Veliajt, Belinda Ballukut, Sali Berishës etj.

Kryeministri i ka gjithë mundësitë që përmes Ministrisë së Drejtësisë dhe institucioneve të tjera të ekspozojë para parlamentit dhe opinionit publik statistika reale se çfarë i ka bërë drejtësia e re shoqërisë shqiptare.

NĂ«se nĂ« vitin 2015 ishim tĂ« shqetĂ«suar pse nuk dĂ«noheshin politikanĂ«t por vetĂ«m qytetarĂ«t, sot ne jemi nĂ« njĂ« gjendje dramatike shumĂ« herĂ« mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«, pasi mijĂ«ra qytetarĂ« mĂ« shumĂ« se sa nĂ« vitin 2015 nuk po marrin drejtĂ«si, ndĂ«rsa ndĂ«shkimet ndaj politikanĂ«ve po pĂ«rdoren si alibi pĂ«r t’ua mbyllur gojĂ«n padrejtĂ«sive ndaj qytetarĂ«ve tĂ« thjeshtĂ«.

Numri i dosjeve të pagjykuara ka shkuar në mbi 200 mijë, një proces gjyqësor i nisur për një qytetar të thjeshtë do mbi 5 vite të mbarojë, ndërkohë që burgjet janë mbushur me të paraburgosur duke zënë vendin e parë në Evropë, sipas raporteve të Këshillit të Evropës.

Kryeministri duhet tĂ« nisĂ« betejĂ« pĂ«r tĂ« mbrojtur qytetarĂ«t, jo bashkĂ«punĂ«torĂ«t e vet. Ata duhet tĂ« mbrohen nga standardet qĂ« duhet tĂ« vendosĂ« drejtĂ«sia, por ata nuk mund tĂ« diskriminohen pozitivisht duke lĂ«nĂ« burgjeve me mijĂ«ra qytetarĂ« shqiptarĂ« pa drejtĂ«si dhe pa tĂ« ardhme pĂ«r t’u gjykuar.

Gati një vit më parë kam bërë një shkrim rreth arrestimit të bujshëm të 17 policëve doganorë shqiptarë të dyshuar për korrupsion në pikën kufitare të Morinës dhe 26 të tjerëve nga Kosova.

Policët tanë të arrestuar për 5 euro u rrasën në paraburgim deri në një vit pa i pyetur askush, duke shkaktuar drama të mëdha familjare, ndërsa ata të Kosovës u pezulluan tre ditë, iu dhanë vërejtje dhe u rikthyen shumica në vendin e punës ku ishin.

Drejtësia pa procedurë është sot një kamxhik në kokën e çdo qytetari. Gjyqet pa afat janë sot plaga më e thellë e çdo qytetari të Republikës që ka punë me drejtësinë.

Superstruktura e re e drejtësisë është jofunksionale dhe ka shkaktuar drama të mëdha për qytetarët që duan ta prekin drejtësinë dhe të përfitojnë prej saj.

Asnjë raport zyrtar nuk ka sot as Ministria e Drejtësisë e Ulsi Manjës as e pasardhësit të tij për impaktin që ka dhënë Reforma në Drejtësi për qytetarët shqiptarë. Ka vetëm thashethemet e Ulsiut për prokurorët dibranë dhe përcjelljen e shokëve të tij në burg.

NĂ«se kjo nuk bĂ«het, nĂ«se shqiptarĂ«t nuk ballafaqohen me rezultatet e kĂ«qija tĂ« ReformĂ«s nĂ« kurriz tĂ« tyre, nĂ«se nuk ka njĂ« debat publik real se ç’dĂ«me po i shkakton drejtĂ«sia e re qytetarĂ«ve, çdo debat tjetĂ«r i nisur nga qeveria apo i anatemuar nga opozita konsiderohet debat pĂ«r hallet e politikanĂ«ve dhe Ă«shtĂ« betejĂ« e dĂ«shtuar. Dhe e keqja Ă«shtĂ« se do tĂ« jetĂ« betejĂ« e dĂ«shtuar ndaj njĂ« drejtĂ«sie tĂ« dĂ«shtuar. Çka Ă«shtĂ« dy herĂ« mĂ« e keqe, pasi beteja pĂ«r tĂ« ndryshuar njĂ« tĂ« keqe qĂ« e kemi bĂ«rĂ« me ligj dhe mbĂ«shtetje pa kushte Ă«shtĂ« betejĂ« kundĂ«r dĂ«shtimit tonĂ« tĂ« pĂ«rbashkĂ«t.

Pas politikanĂ«ve beteja do tĂ« shkojĂ« tek biznesmenĂ«t, tĂ« cilĂ«t janĂ« motori ekonomik i vendit; do tĂ« frenohen investimet dhe vendi mund tĂ« hyjĂ« nĂ« kolaps nĂ« emĂ«r tĂ« jakobinizmit, dhe pastaj dĂ«met e shkaktuara nuk do tĂ« jenĂ« 50 milion apo 100, por miliarda lekĂ« qĂ« do t’i gĂ«lltisĂ« kriza financiare. TĂ« jeni tĂ« sigurt qĂ« opinioni publik Ă«shtĂ« gati t’i shikojĂ« edhe biznesmenĂ«t nĂ« litar, se nuk ua fal faktin qĂ« janĂ« tĂ« pasur, edhe pse jeton prej njĂ« ekonomie qĂ« bazohet mbi kapitalizmin dhe fuqinĂ« e bizneseve.

Vetëm kur shqiptarët të kuptojnë se Reforma në Drejtësi nuk ka dështuar se ka futur kot në burg apo në paraburgim pa arsye zyrtarë lart apo biznesmenë, por se ka larguar shanset që qytetarët të marrin drejtësi, atëherë mund të jemi gati të reformojmë Reformën në Drejtësi. Deri atëherë, merruni me hallet që u ka shkaktuar Reforma në Drejtësi shqiptarëve dhe jo me ndëshkimet që po i bën politikës. Kjo e fundit rrezikon të kthehet në një arsye të fortë që deformimet e thella të Reformës në Drejtësi të mbijetojnë, vetëm pse kanë shqetësuar politikën. Dhe kjo do të jetë vrasja përfundimtare e shanseve për drejtësi.

❌