Policia normalisht, duhet të jetë shembull për zbatimin e ligjit. Por kjo gjë nuk ndodh në Vorë. Sipas një denoncimi të ardhur në redaksinë e Vox News, çdo natë, makinat e Policisë bllokojnë rrugët, duke parkuar dysh. Pavarësisht shqetësimit të qytetarëve, kjo situatë është përsëritëse. “Prsh. Shifeni pak makinat e policis se kom nr 7 ne Vore, vijojn perseri ne mes te rruges si te jen gango.!!! Nje polic me ka then se ka then Lorisi shefi komisarjatit aty rrini se spyes per njeri une se kam lidhje shum larte. Ok, po ne pse ne gjobisni ???!!!!”, thotë denoncuesi. Shef komisariati në Vorë, është Loris Dervishi. Sipas denoncuesit, ai e ka gruan punonjëse në Gjykatën Kushtetuese, dhe ndaj bën “trimin”, ndërsa “ne na këpusin me gjoba çdo darkë”, thotë denoncuesi. #voxnews #media #news
ShBA-ja po kërkon mbylljen me çdo kusht të luftës me Iranin. Sipas gazetës “The Wall Street Journal”, presidenti Donald Trump është i gatshëm t’i japë fund luftës me Iranin, edhe pa arritur një marrëveshje për programin bërthamor të Teheranit, nëse Irani do të rihapë plotësisht ngushticën e Hormuzit. Sipas gazetës, Trump e ka diskutuar privatisht këtë mundësi me këshilltarët e tij të lartë, pas disa javësh përgatitjesh për të shpallur fitoren, në rast se Irani do të rikthejë lëvizjen e lirë të anijeve në këtë rrugë strategjike detare. Por kjo mundësi u bë më e vështirë të shtunën, pasi Irani paraqiti një sërë kërkesash në këmbim të lejimit të qarkullimit të lirë në ngushticë. Teherani kërkon miliarda dollarë pagesa nga Shtetet e Bashkuara, tërheqjen e trupave amerikane nga rajoni, si dhe përfundimin e bllokadës detare amerikane. Sipas “Wall Street Journal”, Irani ka vendosur kësaj herë kushte më të rënda se më parë për të lejuar qarkullimin e lirë të anijeve në ngushticën e Hormuzit. Kjo ngushticë është një prej pikave më strategjike të transportit detar në botë dhe një arterie kryesore për furnizimin global me naftë. Irani aktualisht ka arritur një marrëveshje me Omanin për administrimin e Ngushticës së Hormuzit, por zbatimi i saj varet plotësisht nga pranimi i kushteve nga ShBA-ja. #voxnews #media #news
Një turiste gjermane 33-vjeçare ka humbur jetën më 30 korrik në Himarë, ndërsa kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha, ka denoncuar publikisht mënyrën se si është menaxhuar rasti. Përmes një postimi në Facebook, Berisha ka publikuar një denoncim të një qytetari, i cili ngre pikëpyetje mbi vonesat në transportin e pacientes drejt Tiranës, mungesën e një piste për uljen e helikopterëve të emergjencës dhe gjendjen e shërbimeve shëndetësore në Himarë. Ai akuzon gjithashtu Policinë se ka dhënë një version të rremë për ngjarjen. #voxnews #media #news
Në një intervistë për revistën e pavarur serbe “Radar”, një nga shkrimtarët më të shquar serbë dhe kritikët më të ashpër të nacionalizmit, Svetisllav Basara, ka folur gjerësisht mbi krizën e thellë politike e shoqërore që ka përfshirë Serbinë. Në romanin e tij më të fundit, “Gjingjiqi: Kujtimet nga ana tjetër e varrit”, Basara analizon historinë e re serbe, duke filluar nga çështja e Kosovës e deri te kapja e shtetit nga Aleksandar Vuçiq, roli i kishës dhe përgjegjësia e elitave politike të prirë nga Vojisllav Koshtunica e Boris Tadiqi. Duke komentuar politikat e sotme të regjimit ndaj Kosovës, Basara nuk u pajtuan me konstatimin se Aleksandar Vuçiq po fshin edhe gjurmët e fundit të pranisë shtetërore serbe në Kosovë. Ai tha se gjurmët e fundit të pranisë shtetërore serbe në Kosovë janë fshirë në një proces që ka përfunduar gjeopolitikisht shumë më herët. Sipas Basarës, gjurmët e fundit të shtetësisë serbe në Kosovë janë fshirë realisht që në ditën e nënshkrimit të Marrëveshjes së Kumanovës në vitin 1999. Të gjitha strukturat ose “institucionet” që Beogradi ka pretenduar se mbante atje pas luftës nuk ishin gjë tjetër veçse imazhe të rreme të krijuara për konsum të brendshëm politik, ashtu siç janë bërë edhe vetë institucionet e Republikës së Serbisë, shtoi Basara. Sipas shkrimtarit serb, rënia e Serbisë në gjendjen e sotme nuk mund t'i faturohet vetëm Aleksandar Vuçiqit apo as thjesht Slobodan Millosheviqit. Basara pretendon se gjendja aktuale është produkt i mbetjeve të mbledhura nën qilim për më shumë se një shekull e gjysmë. “Nuk është Vuçiqi ai që e bëri Serbinë kështu siç është; ai vetëm hoqi dorezat dhe hoqi velin e fundit nga fytyra e saj e shëmtuar. Qilimi nën të cilin për më shumë se një shekull e gjysmë regjimet fshihnin krimet dhe bëmat e fëlliqura është kalbur dhe përmbajtja me erë të keqe ka dalë në sipërfaqe”, shprehet Basara. Ai shton se politika e sotme është e vazhdueshme dhe strukturore: lufta epike për Kosovën, ksenofobia, urrejtja ndaj Perëndimit dhe klerikalizmi i stilit e fashistit Dimitrije Lotiq, të ushqyera me dekada nga intelektualët nacionalistë dhe të përshtatura në shekullin 21 nga ideologë si Dobrica Qosiq. Një nga pjesët më goditëse të intervistës lidhet me figurën e ish-kryeministrit properëndimor Zoran Gjingjiq dhe sfondin e vrasjes së tij në vitin 2003. Basara zbulon se Gjingjiq nuk kishte më asnjë shans të mbijetonte politikisht apo fizikisht, sepse tentoi të këpuste qarkun e nacionalizmit dhe të bënte ndryshime strukturore. “Gjingjiq u vra edhe pse nuk do të duhej të vritej. Ai e kishte kuptuar se nuk mund të bënte asgjë nga ato që kishte planifikuar për shkak të pengesave dhe tashmë po negocionte me disa universitete evropiane për t'u larguar nga politika pas zgjedhjeve të para. Rrethi i tij politik e dinte këtë. E vranë pjesërisht nga inati i pastër, e pjesërisht për të dërguar një mesazh: ‘Kështu do të përfundojë çdokush që guxon të prishë rendin e çarshisë’”, argumenton Basara. Sipas tij, pasuesit e menjëhershëm të pushtetit pas atentatit - Vojislav Koshtunica dhe Boris Tadiq - ishin përfituesit e parë që gëzuan pushtet të pakufizuar për tetë vjet, duke hapur rrugën e rikthimit të radikalëve. Basara e akuzon drejtpërdrejt Koshtunicën se vendosi “kontinuitet shtetëror” me strukturat e Millosheviqit, mbështeti rebelimin e armatosur të njësisë JSO dhe përdori mjetet e shtetit e klerikalizmit për të bllokuar reformat. Mbi rolin e Kishës Ortodokse Serbe dhe klerikalizmit, Basara përmend raste të ndërhyrjes direkte politike e gjyqësore, si mbyllja e hetimeve për pedofili ndaj peshkopit Pahomije me urdhër të drejtpërdrejtë politik të Koshtunicës, apo promovimin e ideve fashiste e ushtarake nën petkun e fesë. I pyetur për mënyrën se si Aleksandar Vuçiq ka kapur çdo pore të shtetit, të shërbimeve të sigurisë e medias, Basara nënvizon se Vuçiqi e mori pushtetin dhuratë nga dështimet e Tadiqit dhe paaftësia e elitave të vetëquajtura demokratike. #voxnews #media #news
Më shumë se 130,000 njerëz largohen nga rajoni i Ballkanit çdo vit. Pse po largohen të rinjtë dhe a janë subvencionet e shpallura nga politikanët rajonalë një nxitje e mjaftueshme për t'u kthyer? Mario (30), Mijat (29) dhe Matija (22) duket se nuk kanë asgjë të përbashkët. Njëri është nga Tuzla, tjetri nga Negotini, i treti nga Zagrebi. Ata kanë mbaruar shkolla të mesme dhe universitete të ndryshme, kanë profesione të ndryshme dhe nuk e njohin njëri-tjetrin. Ajo që kanë të përbashkët është se vijnë nga Ballkani. Dhe se jetojnë jashtë vendit ose planifikojnë të largohen. Të tre i thonë DW se nuk e morën vendimin për t'u larguar brenda natës. Edhe pse motivet e tyre për t'u larguar ishin të ndryshme, arsyet janë të njëjta: çrregullimi i sistemit dhe mungesa e organizimit të shoqërisë. "Pse njerëzit largohen nga Kroacia? Asgjë nuk funksionon atje! Transporti publik, kopshtet, nuk ka punë, nuk ka apartamente, gjithçka është e shtrenjtë. Njerëzit duan të jetojnë në vende ku funksionon, nuk ka të bëjë vetëm me paratë", thotë Matija, i cili jeton në qytetin gjerman të Mainzit që nga mosha 16 vjeç. Një nga shumë Se ata nuk janë të vetëm në vendimin e tyre për të emigruar dëshmohet nga fakti se mesatarisht rreth 133,500 njerëz largohen nga Ballkaniçdo vit. Kjo tregohet nga baza e të dhënave e Organizatës Ndërkombëtare për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim (OECD), e cila regjistron numrin e njerëzve që janë zhvendosur në një vend në një vit të vetëm. Edhe pse nuk ka statistika zyrtare për numrin e atyre që largohen nga vendi në nivel kombëtar (përveç Kroacisë), të dhënat e OECD-së për 31 vende tregojnë se në periudhën nga viti 2019 deri në vitin 2023 - viti i fundit për të cilin ka të dhëna të disponueshme - një total prej më shumë se 660,000 njerëz u larguan nga Serbia, Kroacia, Mali i Zi dhe Bosnja dhe Hercegovina. Sipas këtyre të dhënave, vendi kryesor për sa i përket "ikjes së trurit" është Kroacia, nga e cila ikin rreth 47,000 banorë çdo vit. Kroacia ka rreth 3.8 milionë qytetarë. Më pas në këtë listë famëkeqe është Serbia, e cila humbet mesatarisht 43,000 banorë çdo vit, ndërsa rreth 40,000 qytetarë largohen nga Bosnja dhe Hercegovinaçdo vit. Në vitin 2023, Sekretarja e Përgjithshme e Këshillit të Bashkëpunimit Rajonal, Majlinda Bregu, njoftoi se, sipas vlerësimeve, rajoni i Ballkanit Perëndimor do të humbasë midis një të katërtën dedi në gjysmën e qytetarëve të saj të rinj të kualifikuar dhe të arsimuar në dekadat e ardhshme. Ajo theksoi shkallën e lartë të papunësisë, varfërinë dhe përjashtimin si disa nga arsyet kryesore. Pse po largohen të rinjtë? Edhe pse migrimi nga Ballkani nuk është "nga dje", ekspertët tregojnë se faktorët kanë ndryshuar në 30 vitet e fundit. Demografi Vladimir Nikitoviq nga Instituti i Shkencave Sociale në Beograd shpjegon për DW se, ndryshe nga të ashtuquajturit faktorë shtytës që dikur dominonin dhe që kryesisht kishin të bënin mearsye ekonomike, sot njerëzit motivohen edhe nga faktorët e kënaqësisë ose pakënaqësisë me gjendjen e shoqërisë. Megjithatë, ndonëse cilësia e jetës është një faktor i rëndësishëm, Nikitoviq vëren se ajo ndryshon në varësi të llojit të profesionit dhe se është e vështirë të thuhet me siguri se është bërë më e rëndësishme se të ardhurat. "Për njerëzit me arsim të lartë, të cilët si rregull kanë pritje më të larta nga jeta, cilësia e jetës dhe të gjithë faktorët që nuk lidhen ekskluzivisht me paratë ose pagën janë shumë lart në listën e prioriteteve", thekson ai dhe shton: "Nga ana tjetër, për njerëzit që janë në profesione të tjera, kryesisht duke kryer punë manuale, ku ndryshimet në të ardhura janë shpesh pesë ose gjashtë herë më të mëdha se këtu, është mjaft logjike që faktori ekonomik është ende vendimtar. Kjo është ende pjesa më e madhe e njerëzve që largohen". #voxnews #media #news
Policia njoftoi se mbrëmë, rreth orës 22:20, në lagjen “Xhabije”, dyshohet se 2 shtetas të paidentifikuar kanë hyrë në banesën e shtetases O. N., 23 vjeçe, dhe e kanë dhunuar fizikisht. “Shtetasja O. N., ndodhet në Spitalin Rajonal Shkodër, nën kujdesin e mjekëve. Shërbimet e Policisë po punojnë për identifikimin dhe kapjen e autorëve. Grupi hetimor po kryen veprimet për sqarimin e plotë të rrethanave të ngjarjes” - thuhet në njoftim. #voxnews #media #news @voxnews.al
Nga Katie Martin, Financial Times Përfshirja e SHBA-ve në tregun e jenit japonez ngjan me një veprim të motivuar nga interesi i arsyeshëm vetjak. Aventurat e Thesarit amerikan në tregun e jenit japonez mund të duken si diçka mjaft abstrakte — lloji i ngjarjes së “makroekonomisë së madhe” që i emocionon ata që ëndërrojnë të bëhen guvernatorë bankash qendrore dhe i lodh ata që jetojnë për të kuptuar mekanizmat e brendshëm të tregut valutor. Në një nivel sipërfaqësor, kjo është gjithashtu diçka mjaft e thjeshtë dhe jo shumë kontroverse. Monedha e Japonisë ka rënë prej muajsh, me sa duket përtej nivelit që mund të justifikohet vetëm nga diferencat e normave të interesit në botë. Japonia kërkoi ndihmë dhe SHBA-të, aleati i saj i palëkundur, ishte e gatshme ta ndihmonte: bleu jen, trembi spekulatorët dhe premtoi veprime të tjera të përbashkëta nëse tregu nuk sillet siç duhet. E gjithë kjo mund të funksionojë madje — një gjë e rrallë në një treg që zakonisht e poshtëron këdo që përpiqet ta kontrollojë. Deri këtu, gjithçka duket e thjeshtë: një shprehje bujare solidariteti nga SHBA-të dhe një kujtesë se, të paktën në periudhën afatshkurtër, kjo superfuqi mund të ndikojë edhe mbi monedhat — tregu më i madh në planet — dhe ta orientojë atë sipas vullnetit të saj. Por në themel të gjithë kësaj qëndron një seri tensionesh që meritojnë vëmendje përtej rrethit të specialistëve të tregjeve valutore. E gjithë kjo histori prek në zemër disa nga kontradiktat dhe dobësitë kryesore ekonomike të SHBA-së, si dhe kufijtë e fuqisë së saj. Mes vëzhguesve të tregjeve globale, pak janë bindur nga shpjegimi që SHBA-të kanë dhënë për përfshirjen e saj në një monedhë të një vendi kaq të largët. Në një intervistë për Nikkei, sekretari i Thesarit Scott Bessent sugjeroi se blerjet e jenit që ai drejtoi kishin për qëllim të ulnin rrezikun e një krize më të gjerë valutore në Azi, duke thënë se “shumë monedha aziatike ndjekin jenin japonez”. Është disi e tepruar të besohet se një krizë e ngjashme me atë të vitit 1998 ishte vërtet në horizont, por Bessent ka të drejtë kur thekson se disa nga monedhat kryesore aziatike kanë qenë në rënie prej kohësh. Kit Juckes, analist i tregjeve valutore në Société Générale, vëren se Japonia, Kina dhe Koreja e Jugut së bashku përbëjnë rreth 18 për qind të tregtisë së SHBA-së, ndërsa monedhat e tyre janë zhvlerësuar me rreth 9 për qind gjatë dekadës së fundit. Kjo përbën problem për SHBA-të në disa drejtime. Njëri prej tyre është se monedhat e dobëta në Azi i bëjnë eksportet e rajonit shumë më të lira dhe importet nga SHBA-ja shumë më të shtrenjta. Dobësia e monedhave aziatike është paraqitur shpesh nga SHBA-ja si një formë avantazhi të padrejtë në eksport. Por çdo përpjekje e drejtpërdrejtë dhe agresive për ta korrigjuar këtë situatë sjell kompromise shumë të dhimbshme, jo aq për Azinë sa për vetë SHBA-në. Japonia, për shembull, mund ta forcojë ndjeshëm jenin në një nga dy mënyrat: përmes një rritjeje masive të normave të interesit në Japoni ose përmes shitjes masive të rezervës së saj të jashtëzakonshme të bonove të Thesarit amerikan. Rritja e normave të interesit është e vështirë për arsye të politikës së brendshme, por edhe sepse do t’i bënte bonot qeveritare japoneze një investim më tërheqës për investitorët vendas dhe madje edhe globalë, krahasuar me bonot amerikane. Ndërsa nëse Japonia do të rriste shitjet e saj tashmë të konsiderueshme të aktiveve amerikane, kjo do t’i shkaktonte dëm të drejtpërdrejtë SHBA-së, përmes uljes së çmimeve të bonove amerikane dhe rritjes së kostos së huamarrjes së SHBA-së. Fakti është se, pavarësisht retorikës së fortë për tregtinë, mbrojtjen dhe gjeopolitikën, SHBA-ja ka nevojë për miq dhe aleatë. Ajo ka nevojë që bota të blejë bonot e saj dhe nuk mund të përballojë që fuqitë e huaja t’i shmangin ato apo, aq më keq, t’i shesin. SHBA-ja jeton me para të marra hua, duke tejkaluar ndjeshëm ekonomitë e tjera të zhvilluara për nga madhësia e deficitit të saj fiskal. #voxnews #media #news
Deputeti ukrainas Oleksiy Goncharenko, i cili ka nisur në Parlamentin e Ukrainës projektligjin për njohjen e pavarësisë së Kosovës, ka reaguar ashpër ndaj qëndrimit që mbajti presidenti Volodymyr Zelensky gjatë vizitës së tij në Serbi. Zelensky, teksa ndodhej në Beograd, tha se Ukraina nuk ka ndërmend ta ndryshojë qëndrimin e saj ndaj mosnjohjes së pavarësisë së Kosovës. Kjo deklaratë u konsiderua nga Goncharenko si një “gabim diplomatik”. Përmes një publikimi në rrjetin social “X”, deputeti ukrainas e ndau deklaratën e presidentit të vet, duke shtuar edhe një fotografi që tregonte heqjen e mbishkrimit “Free Ukraine” nga Hoteli Grand në Prishtinë. Goncharenko theksoi se shumica e qytetarëve ukrainas e mbështesin pavarësinë e Kosovës dhe se, sipas tij, Kievi duhet ta njohë zyrtarisht shtetin kosovar. Ai u zotua se do të vazhdojë betejën për këtë çështje, duke shprehur bindjen se njohja nga ana e Ukrainës është vetëm çështje kohe. Goncharenko konsiderohet një ndër zërat kryesorë brenda skenës politike ukrainase që kanë kërkuar hapur njohjen e Kosovës, duke e lidhur këtë hap me interesat strategjike dhe politikën e jashtme të vendit të tij. #voxnews #media #news @voxnews.al
Aktori amerikan Ben Jones, i njohur për rolin e mekanikut të dashur Cutter Davenport në serialin e famshëm “The Dukes of Hazzard”, ka ndërruar jetë në moshën 84-vjeçare. Lajmin e ka bërë të ditur bashkëshortja e tij, Alma Viator, e cila tha se aktori pësoi një atak të rëndë në zemër të dielën. “Humba dashurinë e jetës sime sot”, shkroi ajo në një mesazh prekës, duke kujtuar jetën e pasur dhe të plotë të bashkëshortit të saj. Jones u bë i njohur për publikun amerikan përmes rolit të Cutter Davenport, duke u shfaqur në të shtatë sezonet e “The Dukes of Hazzard”, serial i transmetuar nga CBS nga viti 1979 deri në vitin 1985. Përveç këtij produksioni, ai pati role edhe në filma e seriale të tjera, mes tyre “Smokey and the Bandit”, “Moonrunners” dhe “As the World Turns”. Pas karrierës në ekran, Ben Jones iu përkushtua politikës. Në vitin 1988 ai u zgjodh në Dhomën e Përfaqësuesve të SHBA-së për Distriktin e 4-t të Xhorxhias dhe u rizgjodh në vitin 1990, duke shërbyer për dy mandate në Kongres. Më vonë kandidoi pa sukses kundër republikanit Newt Gingrich. Vdekja e tij shënon ndarjen nga jeta të një figure të njohur të televizionit dhe politikës amerikane.
Një video po qarkullon në rrjet, duke përcjellë një nga ato momente që të thyejnë zemrën. Në pamje, një baba përcjell fëmijët e tij, të cilët nisen sërish drejt emigrimit, pas vetëm tri javësh qëndrimi pranë familjes. Mes lotëve dhe ngashërimit, ai dëgjohet duke thënë: “Ikën 3 javët sikur të ishin 3 ditë… rrugë të mbarë, mirëardhshi…” Fjalët mezi dalin nga goja e tij, ndërsa dhimbja e ndarjes duket qartë në çdo moment. Për këtë baba, tri javët pranë fëmijëve kanë kaluar si një çast, ndërsa tani duhet t’i përcjellë sërish larg, me shpresën se do t’i ketë përsëri pranë. Një realitet i dhimbshëm që shumë familje shqiptare e përjetojnë çdo ditë për shkak të emigrimit. Pamjet kanë prekur zemrat e shumë njerëzve në rrjet, pasi pas urimit “rrugë të mbarë” fshihet një dhimbje e madhe. Fëmijët largohen për një jetë më të mirë, ndërsa prindërit mbeten pas me mallin dhe pritjen për takimin e radhës. Një ndarje e zakonshme për shumë familje, por që çdo herë dhemb njësoj.
Saranda po përballet me një situatë shqetësuese sa i përket menaxhimit të mbetjeve urbane. Pamjet e filmuara në orët e para të mëngjesit tregojnë kosha të tejmbushur, mbeturina të shpërndara dhe një erë të rëndë që përhapet në zona të qytetit. Banorët shprehen të revoltuar për gjendjen, veçanërisht në një periudhë kur Saranda është e mbushur me turistë. Problemi nuk lidhet vetëm me mbushjen e koshave, por edhe me pastrimin dhe dezinfektimin e tyre. Banorët kërkojnë më shumë përgjegjësi si nga qytetarët dhe turistët, që shpesh hedhin mbeturinat jashtë vendeve të përcaktuara, ashtu edhe nga institucionet përgjegjëse për pastrimin e qytetit. Pyetja që ngrihet është se sa shpesh pastrohen dhe dezinfektohen koshat pas zbrazjes së tyre. Në kulmin e sezonit turistik, kjo situatë dëmton jo vetëm cilësinë e jetës së banorëve, por edhe imazhin e Sarandës për turistët që e vizitojnë. Banorët kërkojnë ndërhyrje dhe masa konkrete për përmirësimin e situatës, duke theksuar se një qytet turistik i përmasave të Sarandës nuk mund ta konsiderojë këtë gjendje si normale.
Banorët e një pallati pranë zonës së Amerikan 2, denoncojnë zhurmën e shkaktuar nga punimet që zhvillohen ngjitur me banesat e tyre. Sipas tyre, punimet nisin në orare të papërshtatshme dhe vijojnë deri në mesnatë, ndërsa mëngjesin e sotëm kanë nisur që në orën 04:30, me fadroma dhe mjete të rënda, duke prishur qetësinë e banorëve. Banorët bëjnë me dije se kanë telefonuar tre herë Policinë e Shtetit, ku u është thënë se rasti do të raportohej dhe se një patrullë do të mbërrinte brenda pak minutash, por sipas tyre, askush nuk ka mbërritur në vendngjarje. Gjithashtu, është telefonuar edhe Policia Bashkiake, por pa marrë asnjë reagim. Videoja e dërguar nga banorët është regjistruar në orën 05:24 të mëngjesit, pas disa telefonatave në polici. “Një ditë pushimi na kthehet në makth. Nuk po kemi më as të drejta si njerëz, si individë”, shprehen banorët, të cilët kërkojnë ndërhyrjen e institucioneve për të garantuar respektimin e orareve dhe të drejtën për pushim. “Të krijohet përshtypja se shteti nuk ekziston aty ku ka lekë”, shprehen ata.
Në laboratorin e madh të tenderëve publikë, ku personazhet ndërrojnë zyrë, por nuk ndryshojnë kurrë reflekse, në krye të Operatorit të Blerjeve të Përqendruara (OBP) është ulur Jonaid Myzyri. Ish-kreu i Komisionit të Prokurimit Publik vjen në postin e ri me të njëjtat “bëma” mbi supe dhe me episode hetimore nga SPAK, ku një dosje ndaj tij u mbyll, ndërkohë që kallëzime të tjera vazhdojnë të flenë të qeta në sirtarët e verifikimit. Në këtë skenë shfaqet CLEAN FAST e Eriola Likajt, firma e themeluar në vitin 2016 me një kapital prej vetëm 100 mijë lekësh, të cilin e ka që nga dita e themelimit. Likaj zotëron 100% të kuotave, ndërsa aktiviteti i kompanisë është zgjeruar ndër vite nga pastrimi te shërbimet DDD, gjelbërimi, materialet dezinfektuese e deri te pajisjet mjekësore. Por këtu kris misteri i vërtetë, aty ku matematika e tregut dhe logjika e kursimit të parave të shtetit marrin pushimet përgjithmonë. CLEAN FAST rezulton fituese e tenderit për shërbimin në spitalin psikiatrik të Vlorës me një ofertë prej plot 113.286.359 lekësh. Oferta e saj nuk ishte as më e ulëta, as e dyta dhe as e treta: përpara saj ndodheshin plot katër oferta më ekonomike. Më e ulëta ishte 92.968.233 lekë, çka krijon një diferencë prej mbi 20 milionë lekësh të reja, ose rreth 200 mijë euro, me ofertën që në fund u shpall fituese. Me pak fjalë, katër oferta më të lira mbetën rrugës dhe kurora përfundoi te CLEAN FAST, e pesta sipas renditjes së çmimeve nga më i ulëti. Historia bëhet akoma më pikante kur ky do të jetë 4-vjeçari i dytë radhazi që CLEAN FAST fiton këtë tender në spitalin psikiatrik të Vlorës. Një kompani me kapital prej vetëm 100 mijë lekësh që nga themelimi në 2016, por me kontrata multimilionëshe në duar. Në çdo vend normal, një diferencë prej rreth 200 mijë eurosh do të ngrinte pikëpyetje serioze. Këtu katër ofertat më ekonomike mbetën jashtë dhe kurora përfundoi te e pesta. Pyetja është e thjeshtë: pse pikërisht CLEAN FAST?
Reagimi i Ujësjellës Kanalizime Durrës për ujin e bërë kaf në Gjirin e Lalëzit është kthyer në një situatë sa qesharake, aq edhe absurde, ku institucioni duket se jeton në një kalendar krejt tjetër nga ne të tjerët. Pas denoncimit ku deti kishte marrë një ngjyrë të dyshimtë, Ujësjellësi doli me një deklaratë zyrtare për të na mbushur mendjen se nuk bëhet fjalë për ujëra të zeza, por për një shfaqje natyrore, ku baticat, zbatica dhe erërat e forta kishin trazuar baltën dhe sedimentet e kanalit. Sipas tyre, impianti punon shkëlqyeshëm 24 orë në 24 dhe gjithçka është nën kontroll të plotë. Por problemi më i madh nuk është ajo që shkruajnë në letër, por fotot që kanë zgjedhur për të vërtetuar pafajësinë e tyre, të cilat i rrëzojnë poshtë me faqen e parë. Për të treguar se si po monitorojnë situatën në këtë vapë gushti, ata kanë publikuar pamje ku tekniko-shkencorët e tyre janë veshur me pallto të trasha, xhaketa laboratorike dhe me trupin të mbështjellë mirë nga i ftohti, ndërsa në sfond pemët janë krejtësisht të zhveshura dhe të thara, fiks si në mes të dimrit. Kështu, ndërkohë që qytetarët dhe turistët po digjen nga dielli në plazh dhe përballen me ujëra të dyshimta, Ujësjellësi i Durrësit na sjell prova me xhaketa dimri dhe peizazhe ngricash, duke na lënë të kuptojmë se, për ta, sezoni turistik dhe pastërtia e detit mund të zgjidhen fare mirë duke kthyer orën e kohës pas, në muajin janar.
Një tjetër denoncim ka mbërritur në redaksinë e JOQ Albania për problematika me kompaninë ajrore Wizz Air, këtë herë nga pasagjerë që ndodhen në aeroportin London Luton dhe presin prej rreth 12 orësh për të udhëtuar drejt Tiranës. Sipas denoncuesit, fluturimi London Luton–Tiranë është shtyrë vazhdimisht, me intervale prej 3-4 orësh, ndërsa pasagjerët kanë mbetur në aeroport pa një informacion të qartë se çfarë po ndodh. Pritja, sipas tij, ka nisur që prej orës 13:00 dhe fluturimi është shtyrë vazhdimisht, duke e çuar kohën e qëndrimit në aeroport në rreth 12 orë. Situata është edhe më e vështirë për familjet që ndodhen mes pasagjerëve. “Këtu ka fëmijë të vegjël me prindër dhe 12 orë po kthehen në torturë në aeroport”, shkruan qytetari. Denoncuesi pretendon gjithashtu se në aeroport nuk ka një sportel të Wizz Air ku pasagjerët të mund të marrin informacion mbi situatën. “Askush nuk jep shpjegim për asgjë”, shprehet ai, duke shtuar se në aeroport ndodhen edhe pasagjerë të tjerë shqiptarë dhe se dy fluturime drejt Shqipërisë janë devijuar. Sipas tij, edhe përmes numrit të kontaktit të kompanisë nuk ka mundur të marrë një përgjigje konkrete. Telefonata e orienton drejt një sistemi automatik dhe më pas drejt chat-it, ndërsa përgjigjet që ka marrë aty, sipas tij, kanë qenë automatike. “Chati dërgon përgjigje robotike”, pretendon denoncuesi. Ky është një tjetër rast i raportuar në redaksinë e JOQ Albania për probleme me fluturimet e Wizz Air, përfshirë vonesa dhe anulime, ku pasagjerët shprehen të pakënaqur me mënyrën e komunikimit dhe informimit nga kompania. Në rastin konkret, qytetarët pretendojnë se kanë kaluar orë të tëra në aeroport, mes tyre edhe familje me fëmijë të vegjël, pa marrë një sqarim të qartë mbi arsyen e vonesës dhe kohën e nisjes. JOQ Albania mbetet në pritje të një reagimi nga Wizz Air për arsyen e situatës së krijuar me fluturimin London Luton–Tiranë dhe për informacionin që u është dhënë pasagjerëve.
Një ditë vere që po e kalonte me familjen në plazhin e Long Branch në New Jersey, për Xhemal Lanicën u shndërrua papritur në një moment që, siç tregon vetë, do ta kujtojë gjatë gjithë jetës. Shqiptari nga Ulqini, i cili jeton prej vitesh në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ndodhej në plazh me familjen kur dëgjoi britma që vinin nga deti. “HELP! HELP!”, dëgjoi ai të thërriste një burrë që ndodhej në vështirësi në ujë. Lanica tregon se menjëherë pa drejtimin e britmave dhe vuri re një burrë rreth të 50-ave, i cili po përballej me rrezikun e mbytjes. Pa humbur kohë, ai u fut në det për t’i ardhur në ndihmë, ndërsa pak çaste më vonë në operacionin e shpëtimit u përfshinë edhe rojet bregdetare të Long Branch Beach. Ajo që pasoi zgjati më shumë se 10 minuta, gjatë të cilave Lanica dhe ekipet e shpëtimit punuan së bashku për ta nxjerrë burrin në breg. Në fund, përpjekja rezultoi e suksesshme. Burri u nxor në breg i gjallë dhe jashtë rrezikut. Lanica ka ndarë me JOQ Albania edhe videon e momentit të shpëtimit, ndërsa në rrëfimin e tij shprehet se kjo ngjarje i kujtoi edhe një herë se sa e paparashikueshme mund të jetë jeta. Ai vlerëson veçanërisht reagimin e rojeve bregdetare, të cilët iu bashkuan menjëherë përpjekjes për shpëtimin e burrit. “Jam mirënjohës që u gjenda aty në atë moment, që munda të veproja kur dikush kishte më së shumti nevojë për ndihmë dhe që pata mundësinë të isha pjesë e atij ekipi shpëtimi”, shprehet Lanica. Xhemal Lanica është kryetar i Shoqatës Shqiptaro-Amerikane të Ulqinit në New York dhe është vlerësuar më herët nga Këshilli Bashkiak i New York-ut me titullin “Qytetar Nderi” në moshën 26-vjeçare, duke u bërë shqiptari më i ri në SHBA me këtë titull prestigjoz. I ardhur në SHBA nga Ulqini në vitin 2018, Lanica është angazhuar në përfaqësimin e komunitetit shqiptar dhe në aktivitete në mbështetje të shqiptarëve në Mal të Zi. Këtë herë, megjithatë, historia e tij vjen nga një tjetër moment: një ditë e zakonshme në plazh, e cila për pak minuta u kthye në një përpjekje për të shpëtuar jetën e një njeriu.
Edhe pas protestave dhe ngritjes qytetare për një Shqipëri me kushte dinjitoze, në një kohë kur pushteti nuk resht së premtuari një vend gjithnjë e më “europian”, realiteti në zemër të kryeqytetit vazhdon të tregojë tjetër gjë. Rruga e Elbasanit dhe Rruga e Kavajës zhyten në errësirë, ndërsa dritat ikin në mes të Tiranës. Europa premtohet me fjalë, por Tirana fiket me një çelës.
Një qytetar i është drejtuar sërish redaksisë sonë me pamje nga Krasta e Krujës, ku denoncon një situatë që, sipas tij, po përsëritet prej kohësh pranë guroreve të zonës. Në videot e fundit të dërguara prej tij shihen vatra zjarri aktive dhe tym që ngrihet nga terreni, ndërsa qytetari ngre dyshime serioze se zjarret mund të lidhen me aktivitetin e guroreve dhe mënyrën se si po shfrytëzohet zona. Ai thotë se zjarri ka qenë aktiv prej rreth dy orësh dhe se zjarrfikësja nuk ka mundur të hyjë në zonë, për shkak të terrenit të vështirë. Sipas tij, vatra ndodhet pranë guroreve në Krastë dhe situata është veçanërisht shqetësuese për shkak të përmasave që mund të marrë zjarri në një territor të thatë dhe të ekspozuar. Por denoncimi bëhet edhe më serioz nga fakti se nuk bëhet fjalë për rastin e parë. I njëjti qytetar na ka dërguar edhe rreth dy muaj më parë pamje nga e njëjta zonë, ku, sipas pretendimeve të tij, pranë guroreve ndizeshin sërish zjarre. Pra, qytetari pretendon se kemi të bëjmë me një problem të përsëritur dhe jo me një vatër të rastësishme të shfaqur vetëm sot. Kjo situatë merr një tjetër peshë sidomos pas zjarrit të rëndë që përfshiu dje Krujën, duke djegur sipërfaqe të konsiderueshme dhe duke vënë në alarm banorët dhe strukturat e emergjencës. Vetëm një ditë më pas, shfaqja e një tjetër vatre në zonën e Krastës, pranë guroreve, e bën situatën shumë më delikate dhe kërkon reagim të menjëhershëm. Qytetari kërkon që autoritetet të mos mjaftohen vetëm me shuarjen e flakëve, por të verifikojnë edhe shkaqet e përsëritjes së zjarreve, aktivitetin e guroreve në zonë dhe pretendimet se terreni po dëmtohet për t’u shfrytëzuar më tej. Ai shprehet i revoltuar se, sipas tij, zona po “masakrohet” dhe kërkon që institucionet përgjegjëse të kontrollojnë çfarë po ndodh konkretisht në terren.
Login
