❌

Normal view

There are new articles available, click to refresh the page.
Yesterday — 16 May 2026Main stream

Franca hap hetimet për vrasjen e gazetarit Jamal Khashoggi

✇Abc News
By: Nijazi Mema
16 May 2026 at 22:12

Një gjyqtar francez është emëruar për të drejtuar një hetim mbi vrasjen e gazetarit Jamal Khashoggi, njoftoi të shtunën Zyra e Prokurorit e Francës, pasi Gjykata e Apelit e vendosi çështjen të pranueshme.

Hetimi, qĂ« mbulon akuzat pĂ«r torturĂ« dhe zhdukje me forcĂ«, vjen pas njĂ« vendimi tĂ« 11 majit nga Gjykata e Apelit e Parisit qĂ« i konsideroi tĂ« pranueshme ankesat e paraqitura nga grupet e tĂ« drejtave tĂ« njeriut “TRIAL International” dhe “ReporterĂ«t pa Kufij”, thuhet nĂ« deklaratĂ«n e ProkurorisĂ«.

Ndërkaq, ankesa e veçantë e paraqitur nga punëdhënësi i Khashoggit, gazeta DAWN u cilësua e papranueshme.

Khashoggi u vra në konsullatën saudite në Stamboll në tetor 2018, në një operacion që inteligjenca amerikane besonte se ishte urdhëruar nga Princi i Kurorës Saudite Mohammed bin Salman.

Princi i kurorĂ«s ka mohuar tĂ« ketĂ« urdhĂ«ruar vrasjen, por pranoi se ndodhi “nĂ«n mbikĂ«qyrjen e tij”.
Hetimi francez shton një front të ri ligjor në një rast që ka parë ndjekje të kufizuar gjyqësore deri më sot.

Një gjykatë turke ndaloi gjyqin e saj ndaj 26 të dyshuarve sauditë në vitin 2022 dhe e transferoi çështjen në Arabinë Saudite, një vendim që u kritikua nga grupet e të drejtave të njeriut.

Ligji francez u lejon gjyqtarëve të hapin hetime për krime të caktuara të rënda të kryera jashtë vendit, megjithëse ndjekjet penale në përgjithësi kërkojnë që të dyshuarit të jenë të pranishëm në territorin francez.

Këngët me të mira sonte në Eurovizion; Shqipëria e para dhe e dyta Izraeli!

✇Koha Jone
By: njeshi
16 May 2026 at 22:42

Sonte Ă«shtĂ« festivali i Eurovizion. Nga tĂ« gjitha kĂ«ngĂ«t me tĂ« mirat dhe me mĂ« ndjenjĂ« janĂ« kĂ«ngĂ«t “Nan” dhe “Mishel”. ShqiptarĂ«t kudo qĂ« janĂ« nĂ« botĂ« tĂ« votojnĂ« “Nan” me numrin 5, kurse nĂ« ShqipĂ«ri, mĂ«qĂ«nĂ«se nuk lejohet nga Eurovizion pĂ«r tĂ« votuar kĂ«ngĂ«n e shtetit tĂ« tyre, atĂ«here votimi pĂ«r Izraelin me “Mishel” me numrin 3, do tĂ« ishte njĂ« pĂ«rzgjedhje e mirĂ«. Edhe kĂ«nga e FrancĂ«s me numrin 15


Source

Finalet janĂ« njĂ« “mallkim” pĂ«r Ronaldon, humbet njĂ« tjetĂ«r me Al-Nassr

✇Koha Jone
By: rozalb
16 May 2026 at 21:57

Cristiano Ronaldo ka humbur mundĂ«sinĂ« pĂ«r tĂ« fituar trofeun e parĂ« me Al-Nassr, pasi skuadra saudite u mposht 1-0 nga japonezĂ«t e Gamba Osaka nĂ« finalen e AFC Champions League TĂ«o Final. Finalja e zhvilluar nĂ« Riad u vendos nga goli i sulmuesit turk Deniz HĂŒmmet, i cili realizoi nĂ« minutĂ«n e 30-tĂ« dhe i dha avantazhin skuadrĂ«s japoneze qĂ« nĂ« pjesĂ«n e parĂ«. PavarĂ«sisht pĂ«rpjekjeve tĂ« Al-Nassr


Source

Finalja e Eurovizionit/ Alis shkĂ«lqen nĂ« finalen e Eurovizionit me baladĂ«n “NĂąn”

✇Java News
By: S M
16 May 2026 at 22:46

PĂ«rfaqĂ«suesi i ShqipĂ«risĂ«, Alis Kallaçi, ka dhuruar njĂ« performancĂ« tĂ« jashtĂ«zakonshme dhe plot dritĂ« nĂ« skenĂ«n e madhe tĂ« “Wiener Stadthalle” nĂ« VjenĂ« tĂ« AustrisĂ«, ku po zhvillohet Finalja e Madhe e edicionit tĂ« 70-tĂ« tĂ« Eurovizionit. I renditur i pesti nĂ« radhĂ«n e tĂ« konkurrimit, Alis u ngjit nĂ« skenĂ« me kĂ«ngĂ«n e tij “NĂąn”, njĂ« baladĂ« prekĂ«se qĂ« ka arritur tĂ« rrĂ«mbejĂ« duartrokitjet e gjata tĂ« publikut europian dhe tĂ« lĂ«rĂ« gjurmĂ« tĂ« thella emocionale.

Kënga, e cila trajton lidhjen e thellë dhe të pazëvendësueshme midis nënës dhe fëmijës, ka rezonuar fort me audiencën, duke prekur një temë universale që lidhet ngushtë me eksperiencën shqiptare të emigracionit, ndarjes dhe mallit për vendlindjen.

Një dimension i ri artistik me Rajmonda Bulkun

Surpriza e madhe e kësaj nate finale ishte prania në skenë e aktores së madhe të kinematografisë dhe teatrit shqiptar, Rajmonda Bulku. Shoqërimi i saj i dha performancës një dimension tjetër artistik, duke ndërthurur muzikën me artin dramatik.

“NĂąn”, njĂ« krijim me tekst dhe kompozim nga vetĂ« Alis Kallaçi nĂ« bashkĂ«punim me Desara Gjini dhe me produksion tĂ« Erjet Barbullushit, u interpretua me vokale tejet tĂ« pastra, intensive dhe me njĂ« prezencĂ« skenike tĂ« mprehtĂ«. Elementet dramatike tĂ« pĂ«rfshira nĂ« skenografi theksuan edhe mĂ« shumĂ« ndjenjat e nostalgjisĂ«, pritjes dhe forcĂ«s sĂ« pashtershme tĂ« lidhjeve familjare.

Vargjet që u kthyen në himn virale

Se sa e fuqishme është bërë kjo këngë për publikun, këtë e vërteton edhe reagimi i menjëhershëm në rrjetet sociale. Vargjet kryesore të baladës:

“Ta dish se nana po ju pret / E nana ju po ju pĂ«rcjell
”

janĂ« bĂ«rĂ« menjĂ«herĂ« virale qĂ« prej mbrĂ«mjes sĂ« gjysmĂ«finales sĂ« dytĂ« tĂ« sĂ« enjtes. Ky impakt Ă«shtĂ« pasqyruar edhe nĂ« shifra, duke e rreshtuar “NĂąn” si njĂ« ndĂ«r kĂ«ngĂ«t mĂ« tĂ« klikuara dhe mĂ« tĂ« ndjekura nĂ« kanalin zyrtar tĂ« Eurovizionit nĂ« YouTube.

Mes kritikĂ«ve dhe fansave tĂ« shumtĂ« tĂ« festivalit evropian, pĂ«rfaqĂ«simi i Alis Kallaçit po konsiderohet si njĂ« nga performancat mĂ« autentike dhe mĂ« emocionale tĂ« kĂ«tij edicioni jubilar. ShqipĂ«ria solli sonte nĂ« VjenĂ« njĂ« histori njerĂ«zore tĂ« pastĂ«r, e cila kalon çdo kufi kulturor dhe qĂ« ka nevojĂ« tani pĂ«r mbĂ«shtetjen maksimale tĂ« votave tĂ« diasporĂ«s (Kodi 05) pĂ«r t’u vlerĂ«suar ashtu siç meriton.

Si të votoni për Alis (Kodi 05)

Rregullat e votimit janë të thjeshta dhe lejojnë deri në 10 vota për person. Dritarja e votimit hapet pak para se të interpretohet kënga e parë dhe do të mbetet e hapur gjatë gjithë performancave LIVE, duke u mbyllur rreth 40 minuta pas këngës së fundit. Të gjitha shtetet pjesëmarrëse në Eurovizion 2026 kanë të drejtë vote, përfshirë ato që nuk u kualifikuan në finale.

Për shqiptarët në diasporë (Votim me SMS):

Nëse jetoni në shtetet e mëposhtme, klikoni mbi lidhjen përkatëse për të gjeneruar automatikisht SMS-në e votimit për Alisin (Kodi 05):

Pasuritë e paluajtshme Archives

✇24 ore
16 May 2026 at 22:19
Nga Vendi Biznes Ekonomi Financa Kosova Bota Europa Azi SHBA Lindja e Mesme Të Tjera Rajoni Video Monitor Brief Insight Monitor Ekonomi Business Plus Podcast Revista Revista Javore Numrat Specialë Revista Anglisht Monitor Top List Top Companies Revenue Top Companies Profit Hyrje Abonohuni Abonohuni Hyrje mbyll Kreu Ekonomi Pasuritë e paluajtshme Pasuritë e paluajtshme Agroindustri [
]

Kostot e jetesĂ«s, si ShqipĂ«ria po bĂ«het “parajsĂ«â€ pĂ«r tĂ« huajt
 “ferr” pĂ«r vendasit

✇24 ore
16 May 2026 at 22:19
Lajmet Kryesore NdĂ«rtim dhe InfrastrukturĂ« Nga Vendi Kostot e jetesĂ«s, si ShqipĂ«ria po bĂ«het “parajsĂ«â€ pĂ«r tĂ« huajt
 “ferr” pĂ«r vendasit Publikuar mĂ«: May 16, 2026, 10:12 PM Share Copy embed code NĂ« TiranĂ«, planet pĂ«r blerjen e njĂ« banese janĂ« mĂ« afĂ«r iluzionit sesa realitetit pĂ«r familjet me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta dhe tĂ« [
]

Nisin punimet për rrugën rajonale Mushtisht-Delloc

✇24 ore
16 May 2026 at 22:08
Kryeministri në detyrë i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, i shoqëruar nga ministri në detyrë i Infrastrukturës dhe Transportit, Dimal Basha, mori pjesë në ceremoninë e nisjes së punimeve në rrugën rajonale R-118 nga qendra e Mushtishtit deri në Delloc. Rruga, e cila do të lidhë Shirokën me Shtërpcë e që kalon nëpër Mushtisht, është [
]

Gratë në listat zgjedhore, në hijen e burrave

✇24 ore
16 May 2026 at 22:08
Numri i grave në listat për deputetë të partive kryesore në vend, mbetet vetëm pak mbi kuotën gjinore prej 30 për qind, të paraparë me Ligji. Vetëvendosje ka përqindjen më të lartë të grave në listën zgjedhore të 7 qershorit, ndërkohë që Partia Demokratike paraqet nivelin më të ulët të përfaqësimit gjinor. Në zgjedhjet e [
]

Makina përplas këmbësorët në Modena të Italisë, të paktën 10 të plagosur

✇24 ore
16 May 2026 at 21:39
TĂ« paktĂ«n dhjetĂ« persona mbetĂ«n tĂ« plagosur pasi njĂ« makinĂ« u pĂ«rplas me kĂ«mbĂ«sorĂ«t nĂ« qendĂ«r tĂ« Modena, sipas gazetĂ«s italiane Il Giornale. Sipas raportimeve, automjeti drejtohej nga njĂ« burrĂ« 31-vjeçar. GjatĂ« arrestimit, ai dyshohet se tentoi tĂ« arratisej dhe goditi me thikĂ« njĂ« person qĂ« kishte bllokuar rrugĂ«n e tij. Autoritetet italiane po punojnĂ« [
]

Tajvani i kundërpërgjigjet Trumpit: Jemi shtet sovran dhe i pavarur

✇24 ore
16 May 2026 at 21:39
Taiwan ka ritheksuar se Ă«shtĂ« njĂ« komb sovran dhe i pavarur, pasi presidenti amerikan Donald Trump paralajmĂ«roi ishullin kundĂ«r shpalljes zyrtare tĂ« pavarĂ«sisĂ« nga Kina. Komentet e Trump erdhĂ«n pas njĂ« samiti dyditor nĂ« Pekin me presidentin kinez Xi Jinping, pas tĂ« cilit ai deklaroi se “nuk kishte marrĂ« asnjĂ« angazhim” lidhur me Tajvanin, tĂ« [
]

Presidenti sirian takon të dërguarin amerikan në Damask

✇24 ore
16 May 2026 at 21:38
Presidenti sirian Ahmad al-Sharaa zhvilloi të shtunën një takim me të dërguarin amerikan Tom Barrack për të diskutuar zhvillimet në Siri dhe situatën në rajon, raportoi SANA. Takimi u mbajt në Pallatin e Popullit në Damask, ku palët diskutuan gjithashtu mënyrat për forcimin e bashkëpunimit ekonomik mes Sirisë dhe Shteteve të Bashkuara. Vizita e Barrack [
]

Londra nën masa të rrepta sigurie, mijëra qytetarë kundër Starmer

✇24 ore
16 May 2026 at 21:38
Dhjetëra mijëra njerëz u mblodhën në Londër për dy protesta rivale, njëra prej tyre e lidhur me figurën e ekstremit të djathtë Tommy Robinson, dhe një demonstratë të madhe pro-palestineze. Përballë tensioneve të mundshme, mbi 4,000 efektivë të Metropolitan Police u angazhuan në një nga operacionet më të mëdha policore të viteve të fundit. Policia [
]

Protesta kundër politikave të azilit mbahen në disa qytete të Holandës

✇24 ore
16 May 2026 at 21:38
Demonstrata kundĂ«r politikave tĂ« azilit dhe shkurtimeve nĂ« kujdesin shĂ«ndetĂ«sor u zhvilluan tĂ« shtunĂ«n nĂ« disa qytete tĂ« Netherlands, megjithĂ«se pjesĂ«marrja rezultoi mĂ« e ulĂ«t nga sa kishin parashikuar organizatorĂ«t. Protestat, tĂ« organizuara nĂ«n sloganin “Protesta KombĂ«tare”, u mbajtĂ«n nĂ« nĂ«ntĂ« qytete, pĂ«rfshirĂ« Amsterdam, The Hague dhe Utrecht. NĂ« shumicĂ«n e vendeve morĂ«n pjesĂ« vetĂ«m [
]

E FUNDIT: Zbulohet se kur Jose Mourinho do të zyrtarizohet te Real Madrid

✇24 ore
16 May 2026 at 21:38
Jose Mourinho do tĂ« jetĂ« trajneri i ri i Real Madridit. Portugezi do tĂ« rikthehet kĂ«shtu nĂ« Madrid, pas njĂ« periudhe intevise qĂ« drejtoi “Los Blancos” nĂ« vitet 2010-2013. E pĂ«rditshmja sportive portugeze Record zbulon se marrĂ«veshja Ă«shtĂ« praktikisht e pĂ«rfunduar, me vetĂ«m nĂ«nshkrimet zyrtare qĂ« mungojnĂ« nĂ« dokumenta. TifozĂ«t mund tĂ« presin njĂ« njoftim [
]

Kostot e jetesĂ«s, si ShqipĂ«ria po bĂ«het “parajsĂ«â€ pĂ«r tĂ« huajt
 “ferr” pĂ«r vendasit

✇Revista Monitor
By: Mira Leka
16 May 2026 at 22:12

NĂ« TiranĂ«, planet pĂ«r blerjen e njĂ« banese janĂ« mĂ« afĂ«r iluzionit sesa realitetit pĂ«r familjet me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta dhe tĂ« mesme. Kryeqyteti shqiptar renditet i katĂ«rti nĂ« EuropĂ« pĂ«r papĂ«rballueshmĂ«rinĂ« e banesave, sipas raportit çmim – tĂ« ardhura. EkspertĂ«t e politikave tĂ« strehimit shprehen se qendra e TiranĂ«s dhe qytetet bregdetare po shndĂ«rrohen nĂ« “hotele” pĂ«r tĂ« huajt, duke pĂ«rjashtuar gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« shtresat e mesme dhe ato tĂ« ulĂ«ta nga mundĂ«sia pĂ«r tĂ« pasur njĂ« shtĂ«pi. Rritja e kĂ«rkesĂ«s nga turizmi, nomadĂ«t digjitalĂ« dhe pensionistĂ«t e huaj kanĂ« krijuar presion tĂ« jashtĂ«zakonshĂ«m mbi tregun e qirave dhe çmimet e pasurive, duke i bĂ«rĂ« ato tĂ« papĂ«rballueshme pĂ«r shumicĂ«n e shqiptarĂ«ve. Paraja informale dhe spekulimet e pasurive kanĂ« pĂ«rshpejtuar kĂ«tĂ« proces, duke e kthyer ndĂ«rtimin e banesave nga njĂ« nevojĂ« sociale nĂ« njĂ« aktivitet biznesi tĂ« pastĂ«r. NĂ« kĂ«tĂ« panoramĂ«, shteti mbetet indiferent, ndĂ«rsa politikave tĂ« strehimit u mungon vizioni pĂ«r tĂ« garantuar aksesin nĂ« strehim pĂ«r tĂ« gjithĂ« qytetarĂ«t.

 

Nertila Maho

Juliana T., 40 vjeçe, lindi në Tiranën e vitit 1986, në një apartament modest 1+1 te zona e Selvisë, ku hodhi hapat e saj të parë, u rrit dhe ndërtoi kujtimet e fëmijërisë. Për familjet e asaj kohe, një apartament i vogël në qendër ishte jo luks, por normalitet ku kishe afër shkollën, punën dhe një komunitet që njihej me emra, jo me kontrata qiraje.

Sot, ajo jeton nĂ« Yzberisht, nĂ« periferi, me qira. NĂ«nĂ« e katĂ«r fĂ«mijĂ«ve dhe me njĂ« mendim qĂ« dikur do t’i dukej i paimagjinueshĂ«m: tĂ« largohet nga Tirana.

“Nuk po e njoh mĂ« TiranĂ«n time”, – thotĂ« ajo. “ËshtĂ« normale tĂ« kemi zhvillim dhe tĂ« shohim gjĂ«ra tĂ« reja. Por nuk Ă«shtĂ« normale tĂ« zhduket identiteti. Lagjja ku jam rritur nuk Ă«shtĂ« mĂ« e njĂ«jta. NjerĂ«zit janĂ« larguar, shumica e apartamenteve janĂ« kthyer nĂ« qira afatshkurtra, njerĂ«zit ndryshojnĂ« çdo vit. Nuk ka mĂ« komunitet”.

Problemi në këtë rast nuk është vetëm sentimental. Ai është thellësisht ekonomik. Në një qytet ku kullat ngrihen më shpejt se pagat, strehimi është kthyer nga qëllim i një familjeje, në një luks ku spekulimi ka peshën e tij. Për familjet me të ardhura të ulëta dhe të mesme, ideja e blerjes së një apartamenti me kredi është gjithnjë e më pak një plan dhe gjithnjë e më shumë një iluzion.

“Edhe po tĂ« punosh nĂ« emigrim, sot nuk e blen dot njĂ« shtĂ«pi nĂ« TiranĂ«â€, thotĂ« Juliana. NjĂ« familje me katĂ«r fĂ«mijĂ« nuk mund tĂ« jetojĂ« nĂ« njĂ« apartament 1+1, por as nĂ« njĂ« 2+1 nuk Ă«shtĂ« mĂ« lehtĂ«sisht i arritshĂ«m. Dhe ajo refuzon tĂ« paguajĂ« “çmime stratosferike pĂ«r standarde si para 15 vitesh”.

Tirana, qyteti që për dekada tërhoqi pranë vetes njerëz nga e gjithë Shqipëria, po përballet me një paradoks të ri: po bëhet gjithnjë e më e vështirë për vetë tiranasit të jetojnë në të. Sot, për shumë familje, po kthehet në qytetin që duhet ta lënë pas. Edhe Juliana po mendon të bëjë të njëjtën gjë.

“NĂ« momentin e parĂ« qĂ« do tĂ« gjej njĂ« shtĂ«pi diku tjetĂ«r, do tĂ« iki, pa e kthyer kokĂ«n pas”, thotĂ« ajo.

 

Si shtresa e mesme dhe ata me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta po “dĂ«bohen” nga qyteti

Doris Andoni, sot konsulente e pavarur e angazhuar me institucione ndërkombëtare, me një karrierë të gjatë në administratën publike në çështjet e strehimit, e sheh situatën gjithmonë e më të vështirë për familjet me të ardhura të ulëta dhe ato të mesme.

“Zhvillimi i sektorit rezidencial Ă«shtĂ« thellĂ«sisht i pabalancuar, i paplanifikuar, i pĂ«rqendruar nĂ« qendĂ«r dhe brenda UnazĂ«s sĂ« DytĂ«, i orientuar ekskluzivisht drejt fitimit tĂ« menjĂ«hershĂ«m. Investimet bĂ«hen spontanisht, pa vizion urban, duke gĂ«lltitur hapĂ«sirat e gjelbra dhe ato rekreative, jetike pĂ«r cilĂ«sinĂ« e jetĂ«s, duke mbingarkuar infrastrukturĂ«n, trafikun dhe çdo shĂ«rbim publik.

Dhe mbi tĂ« gjitha, duke krijuar njĂ« sistem strehimi plotĂ«sisht tĂ« papĂ«rballueshĂ«m pĂ«r shtresat e varfra dhe tĂ« mesme”, pohon ajo nĂ« njĂ« intervistĂ« pĂ«r “Monitor”. NdĂ«r tĂ« tjera, ajo thekson se ndĂ«rtimet qĂ« po realizohen nĂ« qendĂ«r tĂ« TiranĂ«s po eliminojnĂ« jo vetĂ«m shtresat me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta, por edhe shtresĂ«n e mesme.

“KĂ«to shtresa po dĂ«bohen nga qyteti dhe ky Ă«shtĂ« njĂ« nga dĂ«met mĂ« tĂ« mĂ«dha qĂ« po i bĂ«het jetĂ«s urbane, duke krijuar njĂ« pĂ«rqendrim tĂ« vetĂ«m njĂ« kategorie tĂ« caktuar. PĂ«r momentin, kjo mund tĂ« mos jetĂ« e dukshme, por do tĂ« bĂ«het e qartĂ« kur tĂ« pĂ«rfundojnĂ« ndĂ«rtimet dhe tĂ« banohen, ose kur tĂ« mos banohen, sepse ka shumĂ« mundĂ«si qĂ« njĂ« pjesĂ« e madhe tĂ« mbeten tĂ« pashitura ose tĂ« kthehen nĂ« Airbnb, me karakter thjesht sezonal.

Kjo e dĂ«mton ndjeshĂ«m cilĂ«sinĂ« e jetĂ«s nĂ« qytet – dhe Ă«shtĂ« njĂ« nga çështjet qĂ« sot diskutohet gjerĂ«sisht nĂ« tĂ« gjitha rrethet profesionale: ndĂ«rtimet e larta dhe fasadat e ndritura nuk bĂ«jnĂ« qytet; qyteti bĂ«het nga njerĂ«zit qĂ« e banojnĂ« dhe e jetojnĂ« atĂ«â€, shprehet znj. Andoni.

Qendra e qytetit nuk duhet tĂ« jetĂ« luks i vetĂ«m njĂ« kategorie, e “pasanikĂ«ve” qĂ« mund tĂ« pĂ«rballojnĂ« çmimet dhe tĂ« turistĂ«ve tĂ« vendosur nĂ« apartamente me qira afatshkurtĂ«r. NĂ« parimet e qytetit tĂ« qĂ«ndrueshĂ«m, ai u takon tĂ« gjithĂ«ve dhe shteti pĂ«rmes politikave sociale tĂ« strehimit e mbĂ«shtet kĂ«tĂ« akses edhe pĂ«r ata qĂ« nuk mund ta pĂ«rballojnĂ«.

 

“DĂ«bimi”

“Shtresat me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta dhe tĂ« mesme po dĂ«bohen nga qyteti dhe ky Ă«shtĂ« njĂ« nga dĂ«met mĂ« tĂ« mĂ«dha qĂ« po i bĂ«het jetĂ«s urbane, duke krijuar njĂ« pĂ«rqendrim tĂ« vetĂ«m njĂ« kategorie tĂ« caktuar. PĂ«r momentin, kjo mund tĂ« mos jetĂ« e dukshme, por do tĂ« bĂ«het e qartĂ« kur tĂ« pĂ«rfundojnĂ« ndĂ«rtimet dhe tĂ« banohen, ose kur tĂ« mos banohen, sepse ka shumĂ« mundĂ«si qĂ« njĂ« pjesĂ« e madhe tĂ« mbeten tĂ« pashitura ose tĂ« kthehen nĂ« Airbnb, me karakter thjesht sezonal. Kjo e dĂ«mton ndjeshĂ«m cilĂ«sinĂ« e jetĂ«s nĂ« qytet – dhe Ă«shtĂ« njĂ« nga çështjet qĂ« sot diskutohet gjerĂ«sisht nĂ« tĂ« gjitha rrethet profesionale: ndĂ«rtimet e larta dhe fasadat e ndritura nuk bĂ«jnĂ« qytet; qyteti bĂ«het nga njerĂ«zit qĂ« e banojnĂ« dhe e jetojnĂ« atĂ«â€

 

 

Shqipëria, parajsë për të huajt, tani po kthehen në investitorë

Shqipëria prej disa vitesh po kalon një transformim të vazhdueshëm në tregun e banesave, duke u kthyer nga një treg lokal në një destinacion gjithnjë e më tërheqës për të huajt.

NĂ« njĂ« kohĂ« kur vendet e EuropĂ«s PerĂ«ndimore, por edhe mĂ« gjerĂ«, pĂ«rballen me kosto tĂ« larta jetese, ShqipĂ«ria pozicionohet si alternativĂ« “low-cost”, jo vetĂ«m pĂ«r turistĂ«t, por edhe pĂ«r rezidentĂ« afatgjatĂ«. Madje, kĂ«tĂ« pĂ«rtej ekspozimit tĂ« gjerĂ« qĂ« ka marrĂ« si efekt i turizmit, e kanĂ« nxitur edhe njĂ« sĂ«rĂ« politikash tĂ« orientuara drejt tĂ«rheqjes sĂ« pensionistĂ«ve tĂ« huaj, apo nomadĂ«ve digjitalĂ«.

AgjentĂ«t imobiliarĂ« thanĂ« sĂ« fundmi pĂ«r “Monitor” se qiratĂ« dhe kostoja mĂ« e ulĂ«t e jetesĂ«s po e bĂ«jnĂ« ShqipĂ«rinĂ« destinacion tĂ« parapĂ«lqyer. Fillimisht disa vite mĂ« parĂ« do tĂ« ishin italianĂ«t qĂ« do ta eksploronin kĂ«tĂ« mundĂ«si duke u vendosur kryesisht nĂ« DurrĂ«s e mĂ« pak nĂ« VlorĂ«.

TashmĂ«, interesi Ă«shtĂ« nĂ« rritje edhe nga pensionistĂ«t amerikanĂ«. NĂ« njĂ« shkrim tĂ« pak javĂ«ve mĂ« parĂ« “NjĂ« amerikan nĂ« qytet”, “Monitor” ndalej pikĂ«risht nĂ« kĂ«tĂ« tendencĂ«. Lisa Spence, 62 vjeçe, nga shteti i AlabamĂ«s nĂ« SHBA, jeton nĂ« VlorĂ« prej tetorit tĂ« vitit tĂ« shkuar.

Ajo tha se zgjedhja e Shqipërisë erdhi si efekt i kostos së ulët të jetesës dhe leverdishmërisë ekonomike, duke pasur parasysh të ardhurat e saj mujore nga pensioni me vlerë 2,200 USD.

Ajo jeton nĂ« njĂ« apartament me qira nĂ« zonĂ«n e Lungomares nĂ« VlorĂ«. PĂ«r njĂ« apartament me dy dhoma dhe ballkon me pamje panoramike, paguan 400–500 USD nĂ« muaj, ndĂ«rsa nĂ« SHBA, njĂ« pronĂ« e ngjashme sipas saj, do tĂ« kushtonte minimalisht 1,400 USD.

Edhe pensionistët nga Mbretëria e Bashkuar janë një tjetër grup që po shfaq interes për Shqipërinë, që e shohin si një vend më të leverdishëm për të jetuar.

Ky kombinim faktorësh po krijon një avantazh të qartë për të huajt, të cilët kanë fuqi blerëse shumë më të lartë se ajo vendase. Pra, një i huaj hyn në treg me një kapacitet financiar disa herë më të madh se një familje vendase dhe ndikimi nuk është vetëm pozitiv dhe ka disa elemente që e tregojnë këtë.

Për shembull, qiratë e viteve të fundit po tregojnë këtë realitet të ri. Një apartament në Tiranë mund të kushtojë 400 deri në 500 euro në muaj, një nivel që për një pensionist amerikan apo britanik konsiderohet i përballueshëm, por për një familje shqiptare përbën një barrë të konsiderueshme.

Por qiratë nuk janë të vetmet. Shumë nga rezidentët e rinj zgjedhin fillimisht të banojnë me qira e më pas, disa prej tyre blejnë apartamente, duke kaluar nga konsumatorë në investitorë dhe duke rritur presionin mbi çmimet e pronave.

Tregu i banesave tashmĂ« po matet jo mĂ« mbi bazĂ«n e tĂ« ardhurave tĂ« vendasve, por mbi kĂ«rkesĂ«n qĂ« vjen kryesisht nga jashtĂ«. ShqipĂ«ria qĂ« po “listohet gjithnjĂ« e mĂ« shpesh si njĂ« nga destinacionet mĂ« tĂ« mira pĂ«r daljen nĂ« pension”, ka hyrĂ« nĂ« njĂ« hartĂ« globale qĂ« po sjell kapital nga jashtĂ«, por edhe konkurrencĂ« tĂ« re pĂ«r strehimin, tĂ« cilit edhe mĂ« herĂ«t nuk i mungonin problemet.

 

 

Nga turizmi tek Airbnb, si po shtrembërohet oferta e banesave

NĂ«se kĂ«rkesa ndĂ«rkombĂ«tare Ă«shtĂ« njĂ«ra anĂ« e ekuacionit, oferta po transformohet nĂ« mĂ«nyrĂ« po aq tĂ« thellĂ«. Rritja e turizmit ka krijuar njĂ« stimul tĂ« fortĂ« pĂ«r pronarĂ«t qĂ« tĂ« heqin banesat nga tregu tradicional i qirasĂ« dhe t’i orientojnĂ« ato drejt platformave tĂ« qirave afatshkurtra si Booking dhe Airbnb.

Të dhënat tregojnë rritje të ndjeshme të këtij fenomeni që deri në dhjetor tregonte se stoku i njësive të listuara në Airbnb në vend ishte 26 mijë. Këto apartamente, dikur me qira afatgjatë, tashmë u shërbejnë nevojave të turizmit duke krijuar një ngërç me familjet që kërkojnë një apartament me qira në afatgjatë, të cilët përveçse janë bërë më të shtrenjtë, mund të gjenden vetëm në rrethina.

Efekti Ă«shtĂ« i menjĂ«hershĂ«m nĂ« tregun e qirave. NĂ« fillim tĂ« kĂ«tij viti, tĂ« dhĂ«nat e Keydata tregonin se qiratĂ« afatgjata ishin shtrenjtuar me 20 – 30% brenda njĂ« viti, ndĂ«rsa nĂ« zonat qendrore arrijnĂ« 500 – 1000 euro nĂ« muaj.

Ky presion, sipas ekspertĂ«ve, nuk vjen vetĂ«m nga turistĂ«t, por edhe nga rritja e segmentit tĂ« ‘expat’, nomadĂ« digjitalĂ« dhe pensionistĂ«, duke krijuar njĂ« bazĂ« tĂ« gjerĂ« dhe tĂ« qĂ«ndrueshme konsumatorĂ«sh me kapacitet mĂ« tĂ« lartĂ« pagues, qĂ« rritet nga viti nĂ« vit.

NĂ« aspektin makroekonomik, kontributi nĂ« inflacion nga muaji nĂ« muaj mbetet domethĂ«nĂ«s. PĂ«r shembull, nĂ« mars 2026, grupi “Qira, ujĂ«, energji elektrike, gaz dhe karburante” u rrit 0.95%, edhe pse kĂ«tu ishte edhe kontributi i çmimit tĂ« karburantit nĂ«n efektin e luftĂ«s nĂ« Lindjen e Mesme. Por edhe nĂ« shkurt, kur ndikimet e luftĂ«s nuk ekzistonin, rritja e kĂ«tij grupi ishte me 1.06% nĂ« raport me njĂ« vit mĂ« parĂ«.

Në këtë kontekst, turizmi ka edhe anën tjetër të medaljes dhe kjo nuk është më e shndritshmja.

Tregu rezidencial po zhvendoset gradualisht nga funksioni social qĂ« Ă«shtĂ« strehimi i popullsisĂ« drejt “njĂ« biznesi tĂ« pastĂ«r”, ku prona shihet vetĂ«m pĂ«r tĂ« marrĂ« tĂ« ardhura tĂ« shpejta nĂ« afatshkurtĂ«r dhe nĂ« kĂ«tĂ« kontekst, barra bie mbi shtetin pĂ«r tĂ« gjetur zgjidhjen.

Sipas kufijve të përballueshmërisë së pranuar gjerësisht nga standardet ndërkombëtare, qiraja nuk duhet të shkojë përtej 30% të buxhetit familjar. Për një familje me të ardhura neto 135 mijë lekë (duke supozuar që ka dy persona me pagë mesatare bruto 84.1 mijë lekë, sipas të dhënave të INSTAT për 2025 dhe neto 67.6 mijë lekë), qiraja maksimale që mund të përballojë një familje sot në Tiranë është 40 mijë lekë.

Me këtë qira, familja mund të sigurojë një apartament me qira vetëm në periferi të Tiranës, duke iu shtuar kosto të tjera si transporti.

Ndërsa një individ i vetëm, duhet të përballojë vetëm një qira prej 20 mijë lekësh në muaj, një nivel që tashmë nuk e gjen më asgjëkund në Tiranë.

 

Tirana vijon ngjitjen, kryeqyteti i katërt më i papërballueshëm në Europë për një banesë

Tirana po pozicionohet gjithnjë e më pranë qyteteve më problematike të Europës për përballueshmërinë e banesave, duke treguar çdo ditë e më shumë një treg që po shkëputet nga realiteti i të ardhurave të vendasve.

Sipas tĂ« dhĂ«nave mĂ« tĂ« fundit nga Numbeo pĂ«r vitin 2026, Tirana renditet ndĂ«r qytetet me raportin mĂ« tĂ« lartĂ« Price-to-Income Ratio (Çmimi nĂ« raport me tĂ« ardhurat), njĂ« tregues qĂ« mat sa vite tĂ« ardhura duhen pĂ«r tĂ« blerĂ« njĂ« banesĂ«.

Ky tregues ishte 17.6, që e pozicionon kryeqytetin shqiptar si të katërtin më të papërballueshëm në Europë, pas Moskës, Lisbonës dhe Pragës. Në këtë klasifikim, Tirana renditet në vendin e shtatë ndër qytetet me raportin më të lartë çmim/pagë në Europë, duke lënë pas edhe tregje të njohura për çmime të larta si Parisi (15.4).

Ky pozicionim Ă«shtĂ« i pazakontĂ« duke marrĂ« parasysh nivelin e tĂ« ardhurave nĂ« ShqipĂ«ri, qĂ« mbeten ndjeshĂ«m mĂ« tĂ« ulĂ«ta se nĂ« EuropĂ«n PerĂ«ndimore. Por si duhet tĂ« lexohet shifra 17.6 qĂ« llogarit Numbeo? Kjo nĂ«nkupton se njĂ« familjeje mesatare nĂ« TiranĂ« do t’i duheshin thuajse 18 vite tĂ« ardhura tĂ« plota pĂ«r tĂ« blerĂ« njĂ« apartament, njĂ« nivel qĂ« konsiderohet gjerĂ«sisht si i papĂ«rballueshĂ«m nĂ« standardet ndĂ«rkombĂ«tare.

Ndërkohë, tregues të tjerë e thellojnë këtë panoramë. Pagesa e kredisë për një banesë arrin në rreth 144.5% të të ardhurave mujore, ndërsa indeksi i përballueshmërisë mbetet nën nivelin 1, çka tregon se çmimet e banesave janë shkëputur nga niveli real i pagave.

Krahasimi me kryeqytete të tjera nxjerr në pah kontrastin e Tiranës. Në Berlin, raporti është rreth 9.7, ndërsa në Vjenë dhe qytete të tjera të Europës Perëndimore, niveli është dukshëm më i ulët, pavarësisht pagave më të larta.

Një situatë si kjo thyen rregullat ekonomike duke sugjeruar atë që shumë ekspertë pranojnë se tregu i banesave në Tiranë nuk po përcaktohet më nga fuqia blerëse vendase, por nga faktorë të tjerë, përfshirë kërkesën e jashtme dhe investimet në pasuri të paluajtshme, por edhe paraja informale.

Rritja e shpejtë e çmimeve në vitet e fundit e ka vendosur kryeqytetin shqiptar në një trajektore të ngjashme me tregje që tradicionalisht konsiderohen të lakmuara, por pa mbështetjen e një baze të fortë të ardhurash.

Për investitorët, kjo mund të pasqyrojë një treg në zgjerim dhe potencial për kthime, veçanërisht në segmentin e qirave. Por për familjet vendase, të dhënat tregojnë një realitet tjetër, se zotërimi i një banese po bëhet gjithnjë e më i vështirë.

Tregu nĂ« TiranĂ« po shfaqet si njĂ« nga shembujt mĂ« tĂ« qartĂ« nĂ« EuropĂ« ku çmimet dhe tĂ« ardhurat po lĂ«vizin nĂ« drejtime tĂ« kundĂ«rta, njĂ« situatĂ« qĂ« ndikimet do t’i ketĂ« nĂ« afatgjatĂ«, sidomos nĂ« aspektin social dhe ekonomik.

 

Burimi: Numbeo

 

Indeksi Fischer i BSH: Çmimet e banesave vijuan tĂ« rriten, 25% u blenĂ« nga jorezidentĂ«

Çmimet e banesave nĂ« ShqipĂ«ri vazhduan tĂ« rriten me ritme tĂ« larta nĂ« gjashtĂ«mujorin e dytĂ« tĂ« vitit 2025, megjithatĂ« rritja e çmimeve ka filluar tĂ« ngadalĂ«sohet. Indeksi Fischer i pĂ«rllogaritur nga Banka e ShqipĂ«risĂ« tregon se çmimi mesatar i banesave tĂ« shitura u rrit me 11.7% krahasuar me periudhĂ«n e mĂ«parshme dhe 28% nĂ« krahasim me vitin e kaluar.

Por, në krahasim me rritjen e paprecedentë prej 41.7% në gjashtëmujorin e parë, ngadalësimi sugjeron një ftohje të tregut.

Në Tiranë, çmimet mbetën të qëndrueshme, me një rritje të moderuar prej 4.4% krahasuar me vitin e kaluar, ndryshe nga rritja e fortë prej 32.6% që ishte raportuar në gjashtëmujorin e parë të vitit 2025. Nga ana tjetër, zonat bregdetare, që po tërheqin gjithnjë e më shumë investitorë, shënuan rritje më të madhe të çmimeve.

Përveç rritjes së çmimeve, koha mesatare e shitjes së pasurive gjithashtu ka pësuar rënie të konsiderueshme. Shitjet në nivel kombëtar janë bërë më të shpejta, duke kaluar nga 11.6 muaj në 9.1 muaj.

Për Tiranën, koha e shitjes ra në 8.1 muaj nga 11.1 muaj, ndërsa në zonat bregdetare, koha mesatare e shitjes u rrit në 9.9 muaj, nga 8.7 muaj. Ndryshimi reflekton një treg më dinamik dhe kërkesë të vazhdueshme, sidomos për banesat në zona atraktive si Tiranë dhe qytetet bregdetare.

Në nivelin e financimit, kredia bankare vazhdon të luajë rol të rëndësishëm në financimin e shitjeve të pasurive. Rreth 61% e pasurive të shitura janë blerë me kredi bankare, dhe 38% e rasteve kanë përdorur kredi që mbulon deri në 60% të vlerës së pasurisë.

Ky trend sugjeron rritje të mundësive për financim dhe mbështetje të qëndrueshme nga sektori bankar.

Një zhvillim tjetër i rëndësishëm është rritja e interesit nga shtetasit jorezidentë, të cilët tani përbëjnë 25% të blerësve në tregun e pasurive të paluajtshme. 52% e tyre vijnë nga vendet e BE-së, një tregues i qartë i interesit të huaj për pasuritë shqiptare, veçanërisht për zonat bregdetare dhe kryeqytetin.

Fenomeni ka qenë në rritje gjatë pesë viteve të fundit dhe tregon orientim të qartë të investitorëve të huaj.

Në tregun e qirave, kërkesa ka shënuar gjithashtu rritje, veçanërisht në kryeqytet. Agjentët e pasurive të paluajtshme raportojnë se kërkesa është më e lartë krahasuar me periudhën e mëparshme, duke theksuar që ky treg ka ende potencial rritjeje.

 

LEXONI EDHE:

Doris Andoni: Tirana, e papĂ«rballueshme pĂ«r ata me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta dhe tĂ« mesme, po ‘dĂ«bohen’ nga qyteti

Pastrimi i parave, si po i ndikon çmimet e pasurive tĂ« paluajtshme “kapitali nĂ« hije”

Editorial / Rritja vetëm në letër, pse nuk po prodhon mirëqenie reale

The post Kostot e jetesĂ«s, si ShqipĂ«ria po bĂ«het “parajsĂ«â€ pĂ«r tĂ« huajt
 “ferr” pĂ«r vendasit appeared first on Revista Monitor.

“Tirana, e papĂ«rballueshme pĂ«r ata me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta dhe tĂ« mesme, po ‘dĂ«bohen’ nga qyteti”

✇Revista Monitor
By: Mira Leka
16 May 2026 at 22:10

Intervistë me Doris Andoni, Konsulente e pavarur / Eksperte mbi çështjet e strehimit

 

Zhvillimi i paqëndrueshëm i sektorit rezidencial, i përqendruar në qendrat urbane dhe i orientuar drejt fitimit afatshkurtër, ka sjellë polarizim të thellë social, sidomos në kryeqytet, por tashmë edhe në zonat bregdetare.

Doris Andoni, njohëse mjaft e mirë e politikave të strehimit me një karrierë të gjatë në këtë sektor dhe sot konsulente e pavarur për institucione ndërkombëtare, thekson se ndërtime të shumta po çojnë në largimin e shtresës së mesme dhe të varfër, duke i dëbuar ata nga zonat më të zhvilluara dhe duke krijuar një hapësirë urbane të përjashtuar nga ata që e bëjnë qytetin të funksionojë çdo ditë.

Znj. Andoni shton se ky zhvillim ka ndikime të dëmshme në cilësinë e jetës dhe rrit ndarjen sociale, me një sistem strehimi që bëhet gjithnjë e më i papërballueshëm. Ajo thekson se politika e strehimit duhet të përfshijë një përzierje më të mirë sociale, ku ndihma për ata që nuk mund ta përballojnë tregun duhet të shkojë përtej thjesht ndihmave sociale.

Për më tepër, ajo vë në dukje se turizmi dhe investimet e përqendruara në qira afatshkurtër po shtojnë presionin mbi qytetarët, duke e bërë edhe më të vështirë për ata me të ardhura të ulëta të gjejnë një vend të qëndrueshëm për të jetuar.

Sipas saj, për të zgjidhur këto probleme, shteti duhet të përdorë instrumentet ligjore për të mbështetur politikën e strehimit social dhe urbanistik, duke siguruar zhvillim të qëndrueshëm dhe më të barabartë për të gjithë.

Në thelb, diskutimi ngre një çështje më të gjerë: a po humbasin qytetet shqiptare funksionin e tyre si hapësira për të jetuar, duke u kthyer në asete financiare? Dhe çfarë roli duhet të luajë shteti për të rikthyer balancat në një treg gjithnjë e më të përqendruar?

 

ÇfarĂ« ju bĂ«n pĂ«rshtypje sot nga mĂ«nyra sesi po funksionon tregu i strehimit nĂ« vend?

Strehimi nuk Ă«shtĂ« thjesht njĂ« çështje ekonomike — Ă«shtĂ« pasqyra e shoqĂ«risĂ«, fytyra e sistemit ekonomik dhe social nĂ« tĂ« cilin jetojmĂ«. MĂ«nyra sesi ndahet hapĂ«sira urbane, kush banon ku dhe nĂ« çfarĂ« kushtesh, tregon mĂ« shumĂ« pĂ«r njĂ« shoqĂ«ri sesa çdo statistikĂ« tjetĂ«r.

Dhe ajo qĂ« shohim sot nĂ« ShqipĂ«ri Ă«shtĂ« shqetĂ«suese. Zhvillimi i sektorit rezidencial Ă«shtĂ« thellĂ«sisht i pabalancuar — i paplanifikuar, i pĂ«rqendruar nĂ« qendĂ«r dhe brenda UnazĂ«s sĂ« DytĂ«, i orientuar ekskluzivisht drejt fitimit tĂ« menjĂ«hershĂ«m.

Investimet bëhen spontanisht, pa vizion urban, duke gëlltitur hapësirat e gjelbra dhe ato rekreative që janë jetike për cilësinë e jetës, duke mbingarkuar infrastrukturën, trafikun dhe çdo shërbim publik. Dhe mbi të gjitha, duke krijuar një sistem strehimi plotësisht të papërballueshëm për shtresat e varfra dhe të mesme.

Por ky zhvillim i pabalancuar nuk Ă«shtĂ« vetĂ«m pasojĂ« e polarizimit social — Ă«shtĂ« edhe shkak i tij. Kur qyteti ndĂ«rtohet vetĂ«m pĂ«r ata qĂ« kanĂ«, dhe jo pĂ«r ata qĂ« punojnĂ«, polarizimi thellohet. Formohet njĂ« qark vicioz: pasuria pĂ«rqendrohet, hapĂ«sira urbane komercializohet, shtresat e mesme dĂ«bohen, dhe qyteti humbet karakterin e tij si hapĂ«sirĂ« e pĂ«rbashkĂ«t.

ËshtĂ« njĂ« zhvillim pĂ«rjashtues pĂ«r ata qĂ« punojnĂ« me ndershmĂ«ri dhe varen nga njĂ« pagĂ« mujore — dhe kjo, nĂ« fund tĂ« fundit, Ă«shtĂ« çështje drejtĂ«sie sociale.

 

Ju e keni ndjekur çështjen e strehimit pĂ«r shumĂ« vite. ÇfarĂ« ka ndryshuar nga njĂ« dekadĂ« nĂ« tjetrĂ«n? A vĂ«reni thellim tĂ« hendekut social, ku qendra u takon vetĂ«m tĂ« pasurve?

Ndërtimet që po realizohen në qendër të Tiranës po eliminojnë jo vetëm shtresat me të ardhura të ulëta, por edhe shtresën e mesme. Këto shtresa po dëbohen nga qyteti, dhe ky është një nga dëmet më të mëdha që po i bëhet jetës urbane, duke krijuar përqendrim të vetëm një kategorie të caktuar.

Për momentin, kjo mund të mos jetë e dukshme, por do të bëhet e qartë kur të përfundojnë ndërtimet dhe të banohen, ose kur të mos banohen, sepse ka shumë mundësi që një pjesë e madhe të mbeten të pashitura ose të kthehen në Airbnb, me karakter thjesht sezonal.

Kjo e dĂ«mton ndjeshĂ«m cilĂ«sinĂ« e jetĂ«s nĂ« qytet – dhe Ă«shtĂ« njĂ« nga çështjet qĂ« sot diskutohet gjerĂ«sisht nĂ« tĂ« gjitha rrethet profesionale: ndĂ«rtimet e larta dhe fasadat e ndritura nuk bĂ«jnĂ« qytet; qyteti bĂ«het nga njerĂ«zit qĂ« e banojnĂ« dhe e jetojnĂ« atĂ«.

KĂ«tu hyn koncepti i sĂ« drejtĂ«s pĂ«r qytetin – “the right to the city” – njĂ« ide e formuluar nga filozofi dhe sociologu francez Henri Lefebvre nĂ« vitet ‘60 dhe sot e pranuar gjerĂ«sisht nĂ« urbanistikĂ«n dhe politikĂ«n sociale ndĂ«rkombĂ«tare.

Nuk bëhet fjalë thjesht për të drejtën fizike për të jetuar në qytet, por për të drejtën e çdo qytetari, pavarësisht të ardhurave, për të përfituar nga mundësitë, shërbimet dhe hapësirat që ofron jeta urbane.

Qyteti është produkt kolektiv i punës dhe kontributit të të gjithëve: nga punëtori i ndërtimit te mësuesi, nga infermierja te shoferi i autobusit. Ndaj edhe frytet e tij duhet të jenë të arritshme për të gjithë, jo vetëm për ata që mund të përballojnë apartamente luksoze.

Kur qyteti shndërrohet në mall, kur hapësirat e tij shiten sipas ligjeve të tregut pa asnjë korrektiv social, e drejta për qytetin shkelet sistematikisht.

PikĂ«risht pĂ«r kĂ«tĂ« Ă«shtĂ« e domosdoshme ajo qĂ« kemi pĂ«rfshirĂ« nĂ« ligjin e strehimit: parashikimi qĂ« 3% e sipĂ«rfaqes sĂ« ndĂ«rtimit t’i dhurohet BashkisĂ« pĂ«r banesĂ« sociale. Zakonisht imagjinohet se nĂ« kĂ«to banesa do tĂ« shkojnĂ« njerĂ«zit mĂ« tĂ« varfĂ«r dhe se nuk mund tĂ« bashkĂ«jetojnĂ« me blerĂ«sit e njĂ«sive tĂ« tjera.

Por kjo është pikërisht mënyra për të arritur një përzierje më të mirë sociale dhe për të ngritur nivelin e atyre pa mundësi, gjithmonë duke i mbajtur këto banesa në pronësi të bashkisë dhe jo duke i shitur, sepse shitja i bën subjekt të problematikave të tjera.

Pra, qyteti duhet të zhvillohet domosdoshmërisht për të gjitha shtresat.

Çdo administrator lokal duhet ta ketĂ« shumĂ« tĂ« qartĂ« strukturĂ«n sociale tĂ« qytetit tĂ« tij: shtresĂ«zimin sipas karakteristikave sociale, ekonomike dhe shĂ«ndetĂ«sore, siç i parashikon edhe ligji i strehimit. Duhet tĂ« dijĂ« sa janĂ« kĂ«to familje dhe çfarĂ« mundĂ«sish kanĂ«, dhe nĂ« momentin e dhĂ«nies sĂ« lejes sĂ« ndĂ«rtimit, edhe bashkitĂ« vetĂ« duhet tĂ« jenĂ« shumĂ« mĂ« tĂ« vetĂ«dijshme pĂ«r kĂ«tĂ« realitet.

Por kjo ka nisur të bëhet e vështirë, sepse lejet nuk jepen më nga bashkitë, por në nivel qendror dhe kjo, mendoj, është një nga dëmet e mëdha të shkaktuara, pavarësisht faktit se problemi i korrupsionit shërbeu si justifikim për të ndryshuar kompetencat.

Duke tentuar ta korrigjojmë atë problem, kemi shkëputur lidhjen direkte të bashkisë me zhvillimin urban, ndërkohë që është pikërisht bashkia ajo që ka lidhjen më të ngushtë me komunitetin, ka më shumë të dhëna dhe mban përgjegjësi më të madhe ndaj tij, sepse zgjidhet drejtpërdrejt nga ai komunitet.

 

Turizmi po ndikon nĂ« dy drejtime: tĂ« huajt po blejnĂ« si banesĂ« tĂ« dytĂ« ose pĂ«r t’u zhvendosur kĂ«tu, dhe shqiptarĂ«t po blejnĂ« si investim pĂ«r qira afatshkurtĂ«r. Si ndikon kjo nĂ« barrĂ«n mbi qytetarĂ«t?

Ndodh shpesh që objektet marrin leje ndërtimi si banesa, por në fund nuk funksionojnë si të tilla, sepse një pjesë e tyre jepet me qira afatshkurtër. Megjithatë, ato numërohen si banesa nga INSTAT-i. Kur studiojmë situatën nga pikëpamja statistikore dhe pyesim nëse ka mjaftueshëm banesa në treg, llogarisim numrin e banesave për 1,000 banorë dhe me ato shifra mund të arrijmë në përfundimin se jemi mirë.

Sipas Censit tĂ« vitit 2023, ShqipĂ«ria del nĂ«n mesataren e BE-sĂ«: Bashkimi Europian ka mesatarisht 517 banesa pĂ«r 1,000 banorĂ«, ndĂ«rsa ShqipĂ«ria ka 470 – njĂ« tregues qĂ« flet se pavarĂ«sisht volumit tĂ« madh tĂ« ndĂ«rtimeve, ka ende hapĂ«sirĂ« pĂ«r zgjerim (edhe pse shifrat janĂ« dinamike dhe nga viti 2023, ndĂ«rsa volumi i ndĂ«rtimeve Ă«shtĂ« rritur, numri i popullsisĂ« ka rĂ«nĂ«).

Por problemi më i madh është deformimi i grafikut të shpërndarjes: sa peshon ana e atyre që kanë më shumë se dy ose tre banesa. Kur një numër i madh banesash është në duart e një grupi të vogël dhe përdoren si investim e jo nga ata që kanë vërtet nevojë për strehim, situata e familjeve pa akses në tregun e banesave përkeqësohet ndjeshëm.

Fenomeni ka disa shtresa: lidhet me mungesën e politikave fiskale që do të dekurajojnë grumbullimin e banesave si aktiv financiar; lidhet me mungesën e një regjistri të saktë të funksionit real të banesave; dhe lidhet edhe me dhënien e lejeve, pasi leja jepet për banesë, por objekti në fund nuk shërben si i tillë.

Megjithatë, statistikisht numërohet si banesë dhe për një politikëbërës që nuk është i fokusuar te strehimi, shifrat mund të duken në rregull, pa nevojë për politika të reja. Ndërkohë ne e dimë mirë se rreth 33% e stokut të banesave sipas INSTAT-it është bosh, sepse zotërohet nga emigrantët, ose shërben si banesë e dytë dhe e tretë, apo për përdorim sezonal. Kjo ndihet sidomos në zonat turistike.

E kam hasur shpesh gjatë punës sime: qytetarë që kërkonin banesë sociale me qira nga bashkia, sepse gjatë dimrit gjendej lehtë, por me ardhjen e verës, pronarët i nxirrnin jashtë.

Çështja e strehimit duhet parĂ« nĂ« tĂ« gjitha dimensionet e saj sociale. Nuk Ă«shtĂ« thjesht çështje ekonomike: nĂ«se po investohet nĂ« sektorin rezidencial dhe po gjenerohen tĂ« ardhura nga ndĂ«rtimi, atĂ«herĂ« njĂ« pjesĂ« e tyre duhet t’u dedikohet atyre qĂ« nuk kanĂ« mundĂ«si ta aksesojnĂ« tregun.

 

Deformimi

Problemi më i madh është deformimi i grafikut të shpërndarjes: sa peshon ana e atyre që kanë më shumë se dy ose tre banesa. Kur një numër i madh banesash është në duart e një grupi të vogël dhe përdoren si investim e jo nga ata që kanë vërtet nevojë për strehim, situata e familjeve pa akses në tregun e banesave përkeqësohet ndjeshëm

 

A po e humbasin “shpirtin” kĂ«to qytete qĂ« po zgjerohen me vrull dhe po largojnĂ« banorĂ«t autoktonĂ«?

Padyshim qĂ« po. Genius loci – shpirti i vendit – nuk krijohet nga godinat, por nga njerĂ«zit qĂ« e banojnĂ« atĂ« dhe komunitetet qĂ« janĂ« banorĂ« tradicionalĂ« tĂ« zonave. Kur shkon nĂ« njĂ« lagje tradicionale tĂ« TiranĂ«s, sheh njerĂ«z qĂ« e kanĂ« ruajtur dhe mbrojtur zonĂ«n e tyre, banorĂ« qĂ« pĂ«rbĂ«jnĂ« njĂ« komunitet dhe bashkĂ«veprojnĂ« me njĂ«ri-tjetrin.

Natyrisht, nuk mund të pretendojmë më këto lloj ndërveprimesh në kontekstin e sotëm të konglomeratit urban, për shkak të migracionit të brendshëm, por kjo nuk do të thotë se nuk duhet ta çmojmë dhe ta mbrojmë atje ku ekziston ende dhe ta mbështesim për ta krijuar aty ku nuk ekziston.

 

A mendoni se kjo situatĂ« Ă«shtĂ« njĂ« nga arsyet pse pjesa e shtresĂ«s sĂ« mesme zgjedh tĂ« emigrojĂ« — edhe pĂ«r shkak tĂ« cilĂ«sisĂ« sĂ« jetesĂ«s dhe pamundĂ«sisĂ« pĂ«r tĂ« pasur njĂ« banesĂ«?

Cilësia e jetesës matet me shumë elemente të ndërthurura: kushtet e banimit, shërbimet e ofruara, mundësitë. Nga një hulumtim i një organizate jofitimprurëse rreth vitit 2016, kur nisi vala e madhe e emigracionit drejt Gjermanisë, ndër arsyet e emigrimit ishte edhe strehimi: pamundësia për të blerë banesë. Por e papërballueshme nuk është bërë vetëm blerja, por është bërë edhe qiraja.

Problemi i çmimeve dhe i qirave është shumë më kompleks dhe nuk është efekt i thjeshtë i kërkesë-ofertës.

Roli i parasë informale në financimin e sektorit rezidencial është një hipotezë serioze që qarkullon prej kohësh në rrethet profesionale dhe akademike dhe mungesa e të dhënave publike për ta konfirmuar ose për ta hedhur poshtë nuk e dobëson, por përkundrazi e forcon shqetësimin. Një treg ku origjina e kapitalit mbetet e paqartë është një treg i padiagnostikueshëm dhe i pareformueshëm.

 

Cilat janë shtresat që po vuajnë më shumë nga kjo situatë?

E shoh të gjithë këtë situatë shumë depresuese, në mënyrë të veçantë për të rinjtë, sepse nuk është një mjedis që i nxit të krijojnë familje dhe të shikojnë me optimizëm drejt së ardhmes. Strehimi është padyshim një nga faktorët, por bëhet pjesë e një sistemi të tërë që funksionon kundër tyre: punësimi i pasigurt, pagat e ulëta, mungesa e perspektivës.

AftĂ«sia pĂ«rballuese matet me raportin pagĂ« – çmim banese, dhe tĂ« dhĂ«nat tregojnĂ« se ky raport Ă«shtĂ« plotĂ«sisht i paarritshĂ«m. Dhe nuk duhet tĂ« jetĂ« kĂ«shtu; tĂ« rinjtĂ« janĂ« pikĂ«risht ata qĂ« kanĂ« nevojĂ« dhe janĂ« nĂ« kulmin e potencialit tĂ« tyre produktiv. Largimi i tyre nuk Ă«shtĂ« vetĂ«m dramĂ« personale; Ă«shtĂ« humbje e madhe kolektive.

Sot të rinjtë nuk kanë të ardhura të mjaftueshme, ndaj është e domosdoshme që bashkitë të merren seriozisht me çështjen e strehimit. Unë nuk shoh lëvizje reale në këtë drejtim, përveç listave për kredi të lehtësuara, që i shërbejnë më shumë tregut, se sa zgjidhin problemin social.

Madje, me çmimet aktuale dhe kufirin maksimal tĂ« kreditimit, nuk arrin dot tĂ« mbulosh as gjysmĂ«n e vlerĂ«s sĂ« banesĂ«s dhe detyrohesh tĂ« shkosh nĂ« periferinĂ« e largĂ«t. Dhe ajo qĂ« mĂ« shqetĂ«son Ă«shtĂ« se sot politikanĂ«t nuk duan ta pranojnĂ« hapur: ata me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta po shtyhen gjithnjĂ« e mĂ« larg qendrĂ«s, larg kushteve dhe shĂ«rbimeve bazĂ« qĂ« duhet t’u garantohen tĂ« gjithĂ«ve si njĂ« e drejtĂ«.

 

Ky largim krijon edhe ngërç në jetën e përditshme të qytetit, pasi janë krahë pune të nevojshme, por transporti dhe aksesi bëhen gjithnjë e më të vështirë?

Sot flitet shumĂ« pĂ«r “qytetin 15-minutĂ«sh” – njĂ« model urban qĂ« ka marrĂ« vĂ«mendje tĂ« madhe ndĂ«rkombĂ«tare dhe qĂ« paraqet njĂ« vizion krejtĂ«sisht tĂ« ndryshĂ«m nga ai qĂ« po ndĂ«rtojmĂ« sot.

Koncepti, i zhvilluar ndër të tjera nga urbanisti dhe akademiku franko-kolumbian Carlos Moreno dhe i adoptuar si politikë zyrtare nga qytete si Parisi dhe Melburni, është i thjeshtë por i fuqishëm: çdo banor duhet të ketë gjithçka që i nevojitet për jetën e përditshme: punë, shkollë, shërbim shëndetësor, treg, hapësira rekreative brenda 15 minutave nga shtëpia e tij, qoftë në këmbë, qoftë me transport publik.

Qëllimi është të reduktohet varësia nga makina, të rritet cilësia e jetës, të forcohen komunitetet lokale dhe të ulet konsumi i energjisë e ndotja.

Norman Foster, një nga arkitektët më me ndikim në botë, ishte në një nga Sesionet që drejtoja në Komitetin e Strehimit dhe Menaxhimit të Tokës në Gjenevë dhe hartoi bashkë me studiues të tjerë një plan veprimi për qytetin e ardhshëm mbi bazën e këtij koncepti.

ËshtĂ« pikĂ«risht e kundĂ«rta e asaj qĂ« po ndodh te ne: ku punĂ«torĂ«t e shĂ«rbimeve detyrohen tĂ« jetojnĂ« gjithnjĂ« e mĂ« larg punĂ«s, ku infrastruktura publike nuk mban ritmin me ndĂ«rtimin, dhe ku qyteti po shndĂ«rrohet nĂ« labirinth tĂ« mbingarkuar pĂ«r ata me pak mundĂ«si.

 

ÇfarĂ« mund tĂ« bĂ«jĂ« shteti sot pĂ«r ta ngushtuar kĂ«tĂ« diferencĂ« sociale?

Shteti i ka tĂ« gjitha instrumentet ligjore, thjesht duhet t’i zbatojĂ«. Ligji i strehimit social i parashikon: ndĂ«rtimin e banesave sociale, format e ndryshme tĂ« sigurimit tĂ« tyre, mekanizmat e financimit.

Shembulli i banesave sociale të Shkozës mund të ketë të mirat dhe problematikat e veta, por është pikënisje dhe problematikat duhen parë si mësime, jo si arsye për të braktisur qasjen. Zgjidhja e vërtetë është përzierja sociale: planifikimi i zonave të gjithëpërfshirëse ku bashkëjetojnë kategori të ndryshme, ku banesa sociale nuk është geto, por pjesë organike e qytetit.

TĂ« ardhurat e gjeneruara nga ndĂ«rtimi duhet tĂ« rishpĂ«rndahen pjesĂ«risht pĂ«r ata qĂ« nuk mund ta aksesojnĂ« tregun. Por kjo duhet tĂ« jetĂ« e lidhur ngushtĂ« me planifikimin urban: nuk mund tĂ« zhvillosh njĂ« zonĂ«, pa zhvilluar njĂ«kohĂ«sisht infrastrukturĂ«n e saj – kanalizimet, rrjetet elektrike, rrugĂ«t – dhe pa parashikuar rritjen e popullsisĂ«.

Për Airbnb-të, duhet vendosur kufi i qartë që kur jepet leja e ndërtimit në numër të kufizuar dhe të kontrolluar, të regjistrohen si biznes, jo si banesa, dhe çdo ndryshim funksioni të deklarohet dhe të licencohet.

Por mbi tĂ« gjitha, duhet ndryshuar qasja. Strehimi nuk mund tĂ« trajtohet si çështje teknike apo statistikore. ËshtĂ« çështje e drejtĂ«sisĂ« sociale dhe e modelit tĂ« shoqĂ«risĂ« qĂ« duam tĂ« ndĂ«rtojmĂ«. Qyteti nuk u takon vetĂ«m atyre qĂ« kanĂ« mundĂ«si ta blejnĂ« – u takon tĂ« gjithĂ« atyre qĂ« e ndĂ«rtojnĂ«, e shĂ«rbejnĂ« dhe e bĂ«jnĂ« tĂ« funksionojĂ« çdo ditĂ«.

Kjo është e drejta për qytetin dhe mbrojtja e saj duhet të jetë në qendër të çdo politike strehimi dhe planifikimi urban.

 

LEXONI EDHE:

Kostot e jetesĂ«s, si ShqipĂ«ria po bĂ«het “parajsĂ«â€ pĂ«r tĂ« huajt
 “ferr” pĂ«r vendasit

The post “Tirana, e papĂ«rballueshme pĂ«r ata me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta dhe tĂ« mesme, po ‘dĂ«bohen’ nga qyteti” appeared first on Revista Monitor.

Pastrimi i parave, si po i ndikon çmimet e pasurive tĂ« paluajtshme “kapitali nĂ« hije”

✇Revista Monitor
By: Mira Leka
16 May 2026 at 22:08

Thuajse një dekadë më parë kur vrulli i ndërtimit, ecuria e kreditimit dhe kërkesa e oferta për pasuri të paluajtshme nuk po reflektonin një lidhje logjike të bazuar në shifra, burimet e tregut nisën të flisnin për ndikimin e parasë informale në ekonomi.

Zyrtarisht qeveria kurrë nuk e pranoi këtë duke e lënë si një hipotezë të pabazë.

Por ndërsa hendeku mes shifrave u zgjerua çdo vit dhe arriti pikën ku lulëzimi ekonomik nuk e shpjegonte më, duket se peshorja nisi të anonte drejt asaj që pastrimi i parave në ndërtim nuk ishte thjesht një hipotezë.

Raporti mbi Shqipërinë që analizonte profilin e Vendeve mbi Zhvillimin Urban Strehimin dhe Menaxhimin e Tokës, i vitit 2024, i zhvilluar nga Komisioni Ekonomik i Kombeve të Bashkuara për Europën nxjerr në pah një sërë faktorësh që ndikojnë në përballueshmërinë e strehimit në Tiranë duke nënvizuar se pastrimi i parave ka qenë një faktor kontribuues.

“Pastrimi i parave ka qenĂ« njĂ« tjetĂ«r faktor kontribuues pĂ«r rritjen e çmimeve tĂ« strehimit nĂ« TiranĂ« si dhe nĂ« zonat bregdetare tĂ« ShqipĂ«risĂ«. I kombinuar me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta tĂ« disponueshme pĂ«r familjet mesatare ka bĂ«rĂ« qĂ« blerja e njĂ« banese tĂ« re nĂ« zona preferenciale tĂ« jetĂ« e papĂ«rballueshme pĂ«r shumicĂ«n.

Kjo ka çuar nĂ« nivele tĂ« larta mbipopullimi veçanĂ«risht tek grupet me tĂ« ardhura tĂ« ulĂ«ta. Tirana Ă«shtĂ« njĂ« nga shtatĂ« qytetet kryesore evropiane me nivelet mĂ« tĂ« larta tĂ« pamundĂ«sisĂ« pĂ«r papĂ«rballueshmĂ«rinĂ« nĂ« strehim” thuhet nĂ« raport. Ky dokument ka mbetur pa asnjĂ« nismĂ« tĂ« qeverisĂ« pĂ«r tĂ« ndryshuar situatĂ«n.

Doris Andoni, konsulente e pavarur dhe eksperte mbi çështjet e strehimit thekson se “problemi i çmimeve dhe i qirave Ă«shtĂ« shumĂ« mĂ« kompleks dhe nuk Ă«shtĂ« efekt i thjeshtĂ« i kĂ«rkesĂ«-ofertĂ«s

Roli i parasë informale në financimin e sektorit rezidencial është një hipotezë serioze që qarkullon prej kohësh në rrethet profesionale dhe akademike dhe mungesa e të dhënave publike për ta konfirmuar ose hedhur poshtë nuk e dobëson por përkundrazi e forcon shqetësimin.

NjĂ« treg ku origjina e kapitalit mbetet e paqartĂ« Ă«shtĂ« njĂ« treg i padiagnostikueshĂ«m dhe i pareformueshĂ«m”.

Për me tepër edhe raportet e Agjencisë së Inteligjencës Financiare ndër vite kanë përfshirë pasuritë e paluajtshme në tipologjitë e rrezikut të pastrimit të parave.

Vetëm në vitin 2024 tre raste të veçanta përmenden në këtë kontekst.

NjĂ« rast ishte “investime nĂ« pasuri tĂ« paluajtshme nga persona me veprimtari kriminale”,  njĂ« i dytĂ« “investime nĂ« pasuri tĂ« paluajtshme nga ish-funksionar i drejtĂ«sisĂ«â€ dhe tipologjia e tretĂ« “investim fshehje tjetĂ«rsim tĂ« pasurive nga njĂ« ish-funksionar i lartĂ«â€.

NĂ« njĂ« dokument tĂ« fundit pĂ«r konsultim “Strategjia KombĂ«tare pĂ«r Krimin e Organizuar 2026–2030” qeveria pranon se “transaksionet e paligjshme financiare dhe krimet financiare qĂ« lidhen me to janĂ« ndikuar nga pĂ«rshpejtimi i teknologjisĂ« dhe globalizimi”.

NdĂ«r rreziqet e identifikuara tĂ« pastrimit tĂ« parave nĂ« ShqipĂ«ri dokumenti citon “pastrimi i tĂ« ardhurave nga korrupsioni pĂ«rmes pĂ«rdorimit herĂ« pas here tĂ« palĂ«ve tĂ« treta individĂ« dhe persona juridik qĂ« shĂ«rbejnĂ« pĂ«r tĂ« kamufluar mekanizmin integrimi i mĂ«vonshĂ«m nĂ« instrumente financiare pasuri tĂ« paluajtshme brenda vendit apo biznese”.

AktorĂ«t e tregut pohojnĂ« se shumĂ« apartamente nĂ« TiranĂ« po blihen nga persona qĂ« nuk kanĂ« nĂ« plan tĂ« banojnĂ«, por i pĂ«rdorin ato pĂ«r tĂ« ashtuquajturin “parkim parash”, njĂ« praktikĂ« e njohur edhe nĂ« tregjet ndĂ«rkombĂ«tare tĂ« pasurive tĂ« paluajtshme.

NĂ« shumĂ« vende, investimi nĂ« apartamente konsiderohet njĂ« mĂ«nyrĂ« pĂ«r tĂ« ruajtur vlerĂ«n e kapitalit, sidomos nĂ« periudha pasigurie ekonomike apo nĂ« ekonomi me nivel tĂ« lartĂ« informaliteti. NĂ« kĂ«to raste, prona nuk blihet pĂ«r pĂ«rdorim apo pĂ«r tĂ« gjeneruar tĂ« ardhura nga qiraja, por thjesht si njĂ« aset ku kapitali “parkohet” dhe ruhet nga zhvlerĂ«simi.

Ky fenomen është parë prej vitesh në qytete si Londra, Dubai apo Vancouver, ku hyrja e kapitalit spekulativ dhe e investitorëve jo-rezidentë ka ndikuar në rritjen e fortë të çmimeve dhe në uljen e përballueshmërisë për banorët vendas.

Një logjikë e ngjashme po vihet re gradualisht edhe në Tiranë, ku një pjesë e apartamenteve të reja qëndrojnë bosh për periudha të gjata, ndërsa çmimet vijojnë të rriten pavarësisht nivelit relativisht të ulët të të ardhurave në vend.

NĂ« kahun tjetĂ«r, teksa paraja informale hyn dhe nĂ« ndĂ«rtim, ndĂ«rtuesit (parkues tĂ« parave) nuk kanĂ« shumĂ« interes t’i shesin shpejt apartamentet dhe ky Ă«shtĂ« njĂ« tjetĂ«r faktor qĂ« i mban çmimet lart.

 

 

Paraja informale

“Problemi i çmimeve dhe i qirave Ă«shtĂ« shumĂ« mĂ« kompleks dhe nuk Ă«shtĂ« efekt i thjeshtĂ« i kĂ«rkesĂ«-ofertĂ«s Roli i parasĂ« informale nĂ« financimin e sektorit rezidencial Ă«shtĂ« njĂ« hipotezĂ« serioze qĂ« qarkullon prej kohĂ«sh nĂ« rrethet profesionale dhe akademike dhe mungesa e tĂ« dhĂ«nave publike pĂ«r ta konfirmuar ose hedhur poshtĂ« nuk e dobĂ«son por pĂ«rkundrazi e forcon shqetĂ«simin. NjĂ« treg ku origjina e kapitalit mbetet e paqartĂ« Ă«shtĂ« njĂ« treg i padiagnostikueshĂ«m dhe i pareformueshĂ«m”.

 

 

LEXONI EDHE:

Kostot e jetesĂ«s, si ShqipĂ«ria po bĂ«het “parajsĂ«â€ pĂ«r tĂ« huajt
 “ferr” pĂ«r vendasit

 

The post Pastrimi i parave, si po i ndikon çmimet e pasurive tĂ« paluajtshme “kapitali nĂ« hije” appeared first on Revista Monitor.

Rritja vetëm në letër, pse nuk po prodhon mirëqenie reale

✇Revista Monitor
By: Mira Leka
16 May 2026 at 22:06

EDITORIAL / Në letër, Shqipëria duket më e pasur se kurrë. Të ardhurat për frymë janë rritur me ritme të shpejta, vendi ka lënë pas disa fqinjë të rajonit dhe tabelat ndërkombëtare japin pamjen e një ekonomie që po lulëzon.

Por jashtë tabelave, realiteti është më i ashpër: qytetarët po përballen me kosto gjithnjë e më të larta jetese, strehim të papërballueshëm dhe një rrezik varfërie që mbetet ndër më të lartët në Europë.

Një analizë e fundit e platformës ndërkombëtare HelloSafe për vendet më të pasura në vitin 2026 tregoi edhe një herë se renditjet ekonomike mund të jenë mashtruese kur lexohen të shkëputura nga jeta e përditshme. Të ardhurat për frymë tregojnë sa prodhon mesatarisht një ekonomi, por jo sa mirë jetojnë realisht qytetarët e saj. Për Shqipërinë, kjo ndarje mes statistikës dhe mirëqenies është bërë gjithnjë e më e dukshme.

Ne jemi një rast interesant, por edhe paradoksal. Në dy dekadat e fundit, vendi ka shënuar rritje të shpejtë të të ardhurave për frymë. Sipas të dhënave të FMN-së, në vitin 2000, të ardhurat për frymë ishin vetëm 1,129 dollarë, më të ulëtat në rajonin e Ballkanit Perëndimor.

Edhe Kosova, një ekonomi shumë më e brishtë në atë kohë, e kishte këtë tregues në 1,506 dollarë, ndërsa Maqedonia e Veriut kryesonte me 1,878 dollarë.

Që nga ajo kohë, Shqipëria ka arritur të ruajë një trajektore rritjeje të qëndrueshme, duke treguar elasticitet të fortë në përballimin e krizave. Në vitin 2026, të ardhurat për frymë kanë arritur në rreth 12.5 mijë dollarë, duke e renditur Shqipërinë në vendin e tretë në rajon, pas Serbisë dhe Malit të Zi.

ShqipĂ«ria ka lĂ«nĂ« pas jo vetĂ«m KosovĂ«n, por sĂ« fundmi edhe BosnjĂ«n dhe MaqedoninĂ« e Veriut. NjĂ« “ndihmĂ«â€ tĂ« madhe ka dhĂ«nĂ« dhe reduktimi i popullsisĂ«, qĂ« automatikisht rrit tĂ« ardhurat mesatare pĂ«r frymĂ« pĂ«r ata qĂ« kanĂ« mbetur nĂ« vend.

Por pyetja thelbësore mbetet: sa përkthehet kjo rritje në mirëqenie për qytetarët?

Treguesit që matin më drejtpërdrejt këtë dimension japin një përgjigje shumë më pak optimiste. Shqipëria vijon të ketë nivelin më të lartë të rrezikut për varfëri dhe përjashtim social në Europë, një tregues që vë në dyshim lidhjen mes rritjes ekonomike dhe përmirësimit të kushteve të jetesës për shumicën e popullsisë.

Sipas Eurostat, në Shqipëri, 44.5% e familjeve me fëmijë dhe 37% e familjeve që nuk kanë fëmijë, konsiderohen në rrezik varfërie ose përjashtim social, dy herë më e lartë se mesatarja europiane dhe rekord në rajon, sidomos për familjet që kanë fëmijë në ngarkim.

Të dhënat nga një raport i fundit i Komisionit Europian për anketimin mbi kushtet e punës dhe punën e qëndrueshme, që realizohet një herë në pesë vjet dhe u publikua në prill, gjetën se 39% e punonjësve shqiptarë kanë vështirësi, ose shumë vështirësi për të mbyllur muajin, nga 8% që është mesatarja europiane.

Kjo përqindje është më e larta në Europë dhe ka shumë diferencë me shtetet e tjera. Vendi i dytë pas nesh është Greqia, ku 21% e të anketuarve pohojnë se nuk e shtyjnë dot fundin e muajit.

Nuk ka dyshim që vendi po përjeton një transformim: kudo po ndërtohet, me luksin që po pushton kryeqytetin dhe bregdetin, teksa po bëhet gjithnjë e më tërheqës për të huajt, por gjithnjë e më i papërballueshëm për vendasit.

Çmimet e apartamenteve dhe qirave janĂ« rritur ndjeshĂ«m, duke e bĂ«rĂ« strehimin njĂ« nga sfidat kryesore pĂ«r familjet shqiptare. Tregu i pasurive tĂ« paluajtshme po drejtohet gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« nga kĂ«rkesa e jashtme dhe nga tĂ« ashtuquajturat investime (pĂ«rdorimi i parave informale) qĂ« nuk lidhen drejtpĂ«rdrejt me nevojat reale tĂ« popullsisĂ« vendase.

Qytetet po modernizohen në fasadë, por po bëhen më pak të jetueshme për banorët e tyre. Zhvillimi urban, në vend që të krijojë më shumë mundësi për vendasit, po i shtyn ata drejt periferisë, drejt kompromisit të vazhdueshëm, ose drejt largimit.

Që rritja ekonomike nuk po sjell shpërndarje të drejtë të mirëqenies këtë e tregon dhe vijimi i fenomenit të emigracionit, sidomos i të rinjve. Shqipëria mbetet ndër vendet më të rrezikuara në Europë nga largimi i popullsisë, veçanërisht i të rinjve dhe i moshave riprodhuese, sipas një raporti të fundit nga IOM.

Ky është një tregues i qartë se, pavarësisht rritjes së të ardhurave, vendi nuk po arrin të krijojë një mjedis të jetueshëm dhe tërheqës për brezat e rinj.

Në thelb, kemi një ekonomi që rritet, por një shoqëri që nuk ndien përfitimet e kësaj rritjeje. Një pjesë e madhe e kësaj rritjeje mbështetet në sektorë si ndërtimi dhe turizmi, të cilët, megjithëse gjenerojnë aktivitet ekonomik, nuk krijojnë domosdoshmërisht vlerë të qëndrueshme dhe të shpërndarë gjerësisht.

Rritja e pagave, në shumë raste, nuk shoqërohet me rritje të produktivitetit, ndërsa turizmi shpesh financohet përmes importeve, duke kufizuar efektin neto në ekonomi.

Ironia është e dukshme: ndërsa qytetet shqiptare dhe tashmë edhe bregdeti po mbushet me kulla të reja dhe me turistë që vijnë e ikin, ato po zveniten dalëngadalë nga brenda. Rritja ekonomike, e matur në shifra, nuk po arrin të mbushë boshllëkun që lë pas largimi i njerëzve dhe rënia e cilësisë së jetesës.

Dhe në fund, as kullat dhe as turistët nuk mund të zëvendësojnë atë që mungon më shumë: një ekonomi që krijon mirëqenie reale për qytetarët e saj.

 

 

The post Rritja vetëm në letër, pse nuk po prodhon mirëqenie reale appeared first on Revista Monitor.

Zgjedhjet dhe ekonomia pa zgjidhje

✇Revista Monitor
By: Mira Leka
16 May 2026 at 22:04

Kosova po hyn sërish në një proces zgjedhor që, në vend të zgjidhjeve, po prodhon një tjetër kapitull të pasigurisë. Brenda më pak se një viti e gjysmë, vendi shkon për herë të tretë në zgjedhje parlamentare.

 

Nga Prishtina, Fatos Shala

Zgjedhjet e 7 qershorit 2026 do të jenë të dytat e parakohshme radhazi për Kosovën, pas atyre të dhjetorit 2025, të cilat erdhën si pasojë e dështimit të legjislaturës së nëntë për të konsoliduar institucionet.

Edhe legjislatura e dhjetë nuk arriti të përmbushë një nga detyrimet themelore kushtetuese, zgjedhjen e presidentit, duke çuar në shpërndarjen e Kuvendit dhe shpalljen e zgjedhjeve nga ushtruesja e detyrës së presidentes, Albulena Haxhiu.

Kriza politike në vend dhe shkuarja në zgjedhje të reja po krijojnë pasiguri serioze për ekonominë e Kosovës, duke rrezikuar stabilitetin e bizneseve dhe zhvillimin ekonomik në përgjithësi.

Drejtori i Dhomës së Tregtisë dhe Industrisë, Kushtrim Ahmeti, theksoi se zgjedhjet e shpeshta po sjellin kosto të drejtpërdrejta për ekonominë.

“Çdo proces i ri zgjedhor nĂ«nkupton muaj tĂ« tĂ«rĂ« tĂ« humbur pĂ«r vendimmarrje dhe projekte zhvillimore. Kjo po u kushton bizneseve vonesa, humbje financiare dhe pasiguri tĂ« mĂ«dha pĂ«r tĂ« ardhmen dhe investimet.

Ekonomia nuk mund tĂ« presĂ« pafundĂ«sisht cikle politike – ajo ka nevojĂ« pĂ«r stabilitet tĂ« menjĂ«hershĂ«m”.

Ai thekson rolin e DHTIK-së, duke lobuar për zgjidhje konkrete, duke propozuar politika lehtësuese, si dhe duke ndërmjetësuar komunikimin ndërmjet institucioneve dhe sektorit privat.

“PĂ«rfaqĂ«suesit e bizneseve raportuan pĂ«r rritje tĂ« kostove tĂ« prodhimit, varĂ«si tĂ« lartĂ« nga importi, mungesĂ« mbĂ«shtetjeje institucionale dhe zvarritje tĂ« vendimmarrjes, faktorĂ« qĂ« po e bĂ«jnĂ« gjithnjĂ« e mĂ« tĂ« vĂ«shtirĂ« operimin nĂ« treg”.

Paralajmërime të forta ka bërë edhe Oda Ekonomike Amerikane në Kosovë.

Kryetari Arian Zeka rikujtoi se krizat politike në vend kanë një histori të qartë ndikimi negativ në ekonomi.

“Historikisht, sa herĂ« kemi pasur ngĂ«rçe politike
 kjo gjithmonĂ« ka reflektuar nĂ« normĂ«n e rritjes ekonomike edhe gjatĂ« vitit 2026 pritshmĂ«ritĂ« janĂ« pĂ«r njĂ« normĂ« tĂ« ulĂ«t, kryekĂ«put pĂ«r shkak tĂ« tejzgjatjes sĂ« krizĂ«s politike”.

Ai theksoi se pa stabilitet institucional, investimet e huaja mbeten të rrezikuara.

“InvestitorĂ«t e huaj kanĂ« nevojĂ« pĂ«r institucione tĂ« qĂ«ndrueshme, kanĂ« nevojĂ« pĂ«r mjedise stabile, kanĂ« nevojĂ« pĂ«r pĂ«rfaqĂ«sues tĂ« institucioneve tĂ« shtetit me tĂ« cilĂ«t ata mund tĂ« bisedojnĂ« edhe mund tĂ« japin zotimet e tyre dhe, nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n kohĂ«, tĂ« ndiejnĂ« qĂ« investimet e tyre do tĂ« jenĂ« tĂ« sigurta dhe nuk do tĂ« cenohen nga çfarĂ«do krize ose pasigurie politike, e cila po e karakterizon vendin tonĂ«.

Uroj qĂ« zgjedhjet e ardhshme tĂ« bĂ«hen sa mĂ« shpejt nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« rregullt, pas tyre tĂ« mos kemi vonesa tĂ« mĂ«tejme as nĂ« konstituimin e Kuvendit tĂ« RepublikĂ«s e as nĂ« themelimin e qeverisĂ« sĂ« re dhe zgjedhjen e presidentit ose presidentes sĂ« vendit”.

Sipas tij, mungesa e institucioneve funksionale po krijon edhe një boshllëk komunikimi me investitorët potencialë.

“ËshtĂ« e rĂ«ndĂ«sishme qĂ« kĂ«ta investitorĂ« tĂ« kenĂ« me kĂ« tĂ« mund tĂ« bisedojnĂ«â€.

 

 

Rrezikohen miliona euro fonde

Në anën tjetër, Oda Ekonomike e Kosovës ka ngritur alarmin për rrezikun e humbjes së fondeve nga Bashkimi Europian.

Kryetari Lulzim Rafuna paralajmëroi se mungesa e institucioneve mund të kushtojë me qindra miliona euro:

“Shuma tjetĂ«r e mjeteve nuk mund tĂ« merret pa u bĂ«rĂ« reforma
 ekziston rreziku shumĂ« i madh qĂ« tĂ« humbim njĂ« pjesĂ« shumĂ« tĂ« madhe tĂ« mjeteve”.

Kosova ka në dispozicion rreth 880 milionë euro nga Plani i Rritjes i BE-së, por deri tani ka përfituar vetëm 63 milionë euro si parafinancim. Pjesa tjetër mbetet e kushtëzuar me reforma që, në mungesë të Kuvendit funksional dhe qeverisë me mandat të plotë, nuk mund të realizohen.

Rafuna theksoi se situata aktuale e bën pothuajse të pamundur përparimin e këtyre proceseve.

“Tani Ă«shtĂ« shumĂ« vonĂ«, tĂ« gjitha partitĂ« politike janĂ« tĂ« pĂ«rqendruara nĂ« fushatĂ«â€.

Përveç krizës së brendshme, ekonomia e Kosovës po përballet edhe me presione të jashtme. Sipas Rafunës, vendi ka importuar inflacion si pasojë e rritjes së çmimeve të energjisë dhe derivateve.

“Ne jemi njĂ« vend qĂ« importojmĂ« shumĂ«, bashkĂ« me importin kemi importuar edhe rritjen e çmimeve edhe inflacionin. Çmimi i derivateve Ă«shtĂ« kosto operative pĂ«r çdo biznes dhe kjo me automatizĂ«m e ka shkaktuar inflacionin”.

NdĂ«rsa ekonomisti Safet GĂ«rxhaliu thotĂ« se kĂ«to zgjedhje janĂ« luks dhe komoditet qĂ« nuk mund t’i pĂ«rballojnĂ« as vendet europiane.

Gërxhaliu përmendi edhe inflacionin dhe rritjen e çmimeve që është goditur Kosova.

“Jemi duke jetuar nĂ« njĂ« kohĂ« krize globale, jemi duke jetuar nĂ« njĂ« kohĂ« kur inflacioni ka kapluar dhe ka goditur ekonomitĂ« mĂ« tĂ« mĂ«dha dhe jo vetĂ«m KosovĂ«n. Jemi nĂ« njĂ« kohĂ« kur çmimet e produkteve thelbĂ«sore nĂ« KosovĂ« janĂ« vĂ«rtet mĂ« tĂ« larta dhe po e dĂ«mtojnĂ« standardin e qytetarĂ«ve tĂ« KosovĂ«s dhe jemi nĂ« njĂ« kohĂ« kur Kosova ka nevojĂ« pĂ«r investime tĂ« shumta dhe projekte kapitale, nga tĂ« cilat do tĂ« pĂ«rfitojnĂ« edhe bizneset e qytetarĂ«ve”.

Ai përmendi edhe mungesën e kompromisit politik, ndërsa nuk beson që zgjedhjet do të jenë zgjidhje, për shkak të siç e tha ai, qasjen agresive të pushtetit

“Kosova do tĂ« humbĂ« edhe nĂ« aspektin e absorbimit tĂ« mjeteve nga donatorĂ«t, nĂ« veçanti nga Bashkimi Europian. Do tĂ« dĂ«mtojĂ« imazhin e saj, sepse askush nga investitorĂ«t e huaj nuk do tĂ« vijĂ« tĂ« investojĂ« nĂ« KosovĂ«, nĂ« njĂ« shtet ku nuk ka stabilitet politik dhe ku nuk ka njĂ« politikĂ« pro-biznes.

Do tĂ« rritet importi dhe do tĂ« eksportohet paraja e gatshme dhe nĂ« kĂ«tĂ« drejtim, nĂ« aspektin ekonomik, do tĂ« kemi pasoja tĂ« mĂ«dha”.

 

Mbi 10 milionë për një palë zgjedhje

Në këtë situatë, edhe buxheti për organizimin e zgjedhjeve reflekton koston e lartë të krizës politike. Komisioni Qendror i Zgjedhjeve ka miratuar një buxhet prej 10,887,186.45 eurosh për procesin zgjedhor të 7 qershorit.

Fushata zgjedhore do tĂ« zgjasĂ« vetĂ«m 10 ditĂ« e 7 orĂ«, nga 28 maji deri mĂ« 7 qershor nĂ« orĂ«n 06:59, ndĂ«rsa votimi do tĂ« mbahet nga ora 07:00 deri nĂ« 19:00. Procesi pĂ«rfshin gjithashtu votimin nga diaspora (25 maj – 6 qershor), votimin nĂ« pĂ«rfaqĂ«si diplomatike mĂ« 6 qershor, si dhe njĂ« sĂ«rĂ« afatesh pĂ«r regjistrime dhe akreditime gjatĂ« muajit maj.

Në krahasim me vendet europiane, ku tri cikle zgjedhore zakonisht zhvillohen brenda 7 deri në 10 viteve, Kosova po vendos një rekord të ri, tri zgjedhje brenda një viti e katër muajsh.

Në këtë realitet, zgjedhjet nuk po perceptohen më si mekanizëm zgjidhjeje, por si simptomë e një krize të thellë institucionale që po zgjatet dhe po prodhon pasoja të drejtpërdrejta për ekonominë dhe zhvillimin e vendit.

Kosova do të shkojë në zgjedhje të reja më 7 qershor për shkak se politika dështoi ta zgjedhë presidentin e shtetit, deri më 28 prill, siç e kërkonte Kushtetuta. Këto janë votimet e treta nacionale që mbahen në vend, nga shkurti 2025.

I gjithë viti i kaluar u shoqërua me një ngërç politik, për shkak të pamundësisë së politikës që të gjejë një zgjidhje për ndërtimin e institucioneve.

 

The post Zgjedhjet dhe ekonomia pa zgjidhje appeared first on Revista Monitor.

Tragjedi me zhvillim të ngadaltë

✇Revista Monitor
By: Mira Leka
16 May 2026 at 22:02

Kriza e afërt globale e ushqimit është e parandalueshme. Atëherë pse nuk do të parandalohet?

 

Katër vite më parë, bota shmangu një katastrofë humanitare, ose të paktën kështu dukej, shkruan The Economist.

Një prodhues i madh drithërash, Rusia, pushtoi një tjetër, Ukrainën. Frika për mungesa ushqimore u përhap në vendet e varfra që nuk mund të përballonin papritur çmime të larta për grurin dhe produkte të tjera bazë.

Më pas, dy palët ranë dakord të lejonin anijet e ngarkuara me drithë të lundronin nga portet e tyre në Detin e Zi. Tregjet u qetësuan; uria u zhduk nga titujt e lajmeve. Por jo nga jetët e varfra.

Mendohet se lufta në Ukrainë ka shkaktuar më shumë viktima në jugun global sesa në fushëbetejat e Europës Lindore.

Tani një luftë në Gjirin Persik kërcënon një fatkeqësi të ngjashme me zhvillim të ngadaltë jashtë zonës së konfliktit. Të varfrit në Afrikë dhe Azi tashmë po prodhojnë më pak në parcelat e tyre dhe po hanë më pak vakte.

Programi BotĂ«ror i Ushqimit i OKB-sĂ« paralajmĂ«ron se, nĂ«se Ngushtica e Hormuzit nuk hapet deri nĂ« mesin e vitit, mĂ« shumĂ« se 300 milionĂ« njerĂ«zve qĂ« tashmĂ« kanĂ« vĂ«shtirĂ«si pĂ«r t’u ushqyer do t’u shtohen edhe 45 milionĂ« tĂ« tjerĂ«. Bota mund tĂ« ndihmonte pĂ«r tĂ« shmangur kĂ«tĂ« skenar. Realiteti tragjik Ă«shtĂ« se nuk do ta bĂ«jĂ«.

Edhe pse Irani dhe fqinjët e tij nuk janë eksportues të mëdhenj ushqimesh, ata janë një hallkë kritike në zinxhirët e furnizimit bujqësor. Rajoni i bllokuar shet 30% të plehrave kimike që tregtohen globalisht, 20% të gazit natyror të lëngshëm (që përdoret si lëndë bazë për prodhimin e plehrave dhe si karburant për gatim) si dhe 15% të naftës (e nevojshme për të vënë në punë pajisjet bujqësore).

Nëse afro 2 milionë tonë plehra kimike të bllokuara pas ngushticës nuk fillojnë të lëvizin së shpejti, shumë kultura bujqësore nuk do të marrin lëndët ushqyese në kohën e duhur gjatë sezonit të rritjes. Rendimentet do të bien ndjeshëm, çmimet do të rriten dhe shumë banorë të varfër të qyteteve do të përballen me uri.

Mungesat e plehrave kimike do të dëmtojnë më shumë bizneset bujqësore të botës së varfër sesa fermerët që prodhojnë për mbijetesë, të cilët gjithsesi përdorin pak nga këto inpute. Por zonat rurale do të mbajnë barrën kryesore të një katastrofe gjeofizike që pritet të përkeqësojë atë gjeopolitike.

Bota pritet të goditet nga fenomeni klimatik El Niño, që ngroh përkohësisht planetin çdo disa vite dhe krijon një model thatësirash dhe përmbytjesh në mbarë botën. Ky fenomen mund të jetë veçanërisht i fuqishëm.

MegjithĂ«se efektet mĂ« tĂ« buta tĂ« El Niño jashtĂ« zonave tropikale mund t’i ndihmojnĂ« fermerĂ«t nĂ« ato rajone, nĂ« vendet mĂ« tĂ« varfra, pasojat e tij janĂ« shumĂ« shpesh negative.

Argjentina dhe Uruguai zakonisht pĂ«rballen me reshje tĂ« tepĂ«rta; Afrika Jugore, India dhe Azia Juglindore me mungesĂ« reshjesh. El Niño i viteve 2015–16 uli prodhimin e kulturave ushqimore deri nĂ« dy tĂ« tretat nĂ« disa vende tĂ« AfrikĂ«s Jugore.

El Niño i fundit, nĂ« vitet 2023–24, solli thatĂ«sirĂ«n mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ« nĂ« 100 vitet e fundit pĂ«r rajonin nĂ« tĂ«rĂ«si. Prodhimi bujqĂ«sor u dĂ«mtua rĂ«ndĂ« dhe mijĂ«ra krerĂ« bagĂ«ti dhe kafshĂ« tĂ« tjera ngordhĂ«n. Sipas BankĂ«s BotĂ«rore, mĂ« shumĂ« se 30 milionĂ« njerĂ«z kishin nevojĂ« pĂ«r ndihmĂ« ushqimore.

 

 

Forca reale e El Niño të këtij viti nuk do të bëhet e qartë deri në verën e Hemisferës Veriore, por një gjë është tashmë e sigurt.

Ai do të shtohet mbi ngrohjen globale në përshpejtim, e cila i bën rajonet e thata edhe më të thata dhe ato të lagështa edhe më të lagështa. Kështu, do të grumbullojë ekstreme mbi ekstreme, si në klimë, ashtu edhe në varfëri.

MĂ« e keqja mund tĂ« shmanget ende. NjĂ« pjesĂ« e madhe e plehrave kimike tĂ« nevojshme tashmĂ« ekziston dhe ka ende kohĂ«, nĂ« disa rajone, pĂ«r t’i pĂ«rdorur ato nĂ« kulturat e kĂ«tij viti.

Edhe pse asnjë sasi ureje nuk mund të shpëtojë një kulturë të shkatërruar nga rrëshqitjet e dheut ose të djegur nga thatësira, përdorimi i kujdesshëm mund të kufizojë disa nga dëmet e El Niño. Bota nuk ka mungesë kalorish ushqimore.

Një pjesë e madhe e misrit që përdoret për prodhimin e etanolit për makinat mund të përdoret në vend të kësaj për ushqimin e njerëzve.

Dhe ndërkohë që qeveritë e vendeve të pasura shpenzojnë para për të mbrojtur qytetarët e tyre nga goditja e çmimeve të karburantit të shkaktuar nga lufta në Gjirin Persik, ato kanë mjetet për të financuar ndihmën ushqimore në botën e varfër.

 

Turpi i urisë globale

Kaq sa i përket teorisë. Irani duhet të lejojë kalimin e plehrave kimike përmes Ngushticës së Hormuzit; SHBA-ja nuk duhet të bllokojë dërgesat e uresë nga Irani.

NĂ« mĂ«nyrĂ« tragjike, asnjĂ«ra palĂ« nuk tregon vullnet pĂ«r ta bĂ«rĂ« kĂ«tĂ«. Çmimet e larta tĂ« benzinĂ«s e bĂ«jnĂ« biokarburantin mĂ« tĂ«rheqĂ«s pĂ«r fermerĂ«t, jo mĂ« pak. Dhe vendet e pasura po veprojnĂ« me egoizĂ«m. DĂ«shtimi pĂ«r tĂ« vepruar duket i pashmangshĂ«m. PĂ«rballĂ« njĂ« katastrofe qĂ« mund tĂ« shmanget, kjo Ă«shtĂ« e turpshme.

The post Tragjedi me zhvillim të ngadaltë appeared first on Revista Monitor.

❌
❌