Një operacion i Policisë ka çuar në zbulimin e një lokali në bulevardin “Zhan d’Ark”, i cili, sipas hetimeve, ishte përshtatur për organizimin e kundërligjshëm të lojërave të fatit dhe për përdorimin apo shitjen e lëndëve narkotike. Gjatë aksionit janë arrestuar pronari i lokalit dhe një person që u kap në flagrancë duke vendosur baste sportive. Operacioni, i koduar “Vendtakimi”…
Në Kosovë është mbyllur përfundimisht procesi i numërimit të votave. Parti e parë ka dalë Lëvizja Vetëvendosje me 47.13%, apo 53 ulëse në Kuvend. Partia Demokratike e Kosovës, me 19.44%, apo 22 deputetë. Lidhja Demokratike e Kosovës, me 16.69%, ka fituar 18 ulëse, si dhe Aleanca, me 6.74%, shtatë ulëse. Komunitetet joshumicë kanë siguruar 20 ulëse. Kuvendi ka afat tridhjetë ditë që të mblidhet…
Forcat e Armatosura të Republikës së Shqipërisë i kanë dërguar një letër Komisionit Qëndror të Zgjedhjeve, lidhur me shpenzimet për zgjedhjet e pjesshme vendore të 6 nëntorit 2025. FA-të kërkojnë rimbursimin e parave të shpenzuara për naftë për kamionët, që kanë transportuar materialet zgjedhore. Në total, në përllogaritjen e Forcave të Armatosura, rezulton se vlera që KQZ duhet t’i paguajë…
Kryetari i PD-së, Sali Berisha ka përgëzuar Loris Qosjen për fitimin e medaljes së artë në Finalen e Madhe të International STEM Olympiad. Në një reagim publik, Berisha e cilësoi Qosjen si “fenomenal”, ndërsa shkroi: “Një urim të përzemërt nga të gjithë ne për fenomenalin Loris Qosja! Tjetër medalje ari në Finalen e Madhe të International STEM Olympiad. I zbardhi faqen vetes, familjes dhe kombit!”…
Vetëm një ditë pas vendimit të gjykatës dhe deklaratës se synon të garojë në zgjedhjet e ardhshme presidenciale në Francë, Marine Le Pen ka dhënë shenjat e para të fushatës së saj. Gjatë ditës së sotme, ajo publikoi në rrjetet sociale një poster me sloganin “Për Francën”, të shoqëruar me mesazhin për “Rilindjen” e vendit. Ky slogan është interpretuar edhe si një sfidë politike ndaj presidentit…
Gjatë konferencës për shtyp pas samitit të NATO-s në Ankara, kryeministrja italiane, Giorgia Meloni përsëriti se Italia nuk do të marrë pjesë në sulmet në Iran. “Qëndrimi i Italisë për përdorimin e bazave ushtarake në vendin tonë është i qartë. Ne i respektojmë angazhimet tona si të gjitha kombet serioze, por thamë se nuk do të merrnim pjesë në sulme në Iran dhe nuk kemi marrë pjesë në sulme në…
Fermeri Kujtim Plangaj nga Postriba e Shkodrës ka ndërmarrë një nismë të veçantë për të promovuar një nga produktet më karakteristike të zonës. Me financat dhe punën e tij, pa mbështetje nga shteti, ai ka krijuar për herë të parë një varg me qepë të Postribës, 110 metra të gjatë, sa gjatësia e Urës së Mesit, një prej monumenteve më të njohura historike të kësaj treve. Sipas fermerit…
Aktivisti Gent Progni tregon kalvarin e dhunës të ushtruar nga Policia e Shtetit gjatë protestës të së enjtes (2 korrik) në një qendër tregtare pranë Kuvendit. Po ashtu Progni tha se ka pasur edhe episode intimidimi nga persona të veshur civilë, ndaj tij dhe protestuesve të tjerë duke përdorur justifikime të ndryshme. ”Kuvendi ishte rrethuar me kangjella, në dy perimetra…
Gazeta Si – Në samitin e NATO-s në Ankara u zhvillua takimi shumë i pritur dypalësh midis presidentit ukrainas, Volodimir Zelenski dhe homologut të tij amerikan, Donald Trump, lidhur me luftën në Ukrainë – një konflikt që tashmë duket si një kujtim i largët.
Trump i dha Kievit licencat për të prodhuar sistemet amerikane të raketave “Patriot” – sisteme të mbrojtjes ajrore të afta për të rrëzuar raketat balistike taktike dhe raketat lundruese të përdorura nga forcat ruse kundër qyteteve ukrainase.
“Një zog i vogël më tha se do të diskutojmë t’i japim Ukrainës të drejtën për të prodhuar sisteme ‘Patriot’. Do t’u tregojmë atyre se si bëhet kjo”.
Duke iu drejtuar akuzave se furnizimet me armë për Kievin ishin shkurtuar, ai shtoi: “Në këtë mënyrë, nuk do të jeni në gjendje të ankoheni se nuk po ju japim mjaftueshëm. Do t’ju japim licencën për të prodhuar ‘Patriot’-in”, tha Trump, me presidentin ukrainas në krah të tij.
Udhëheqësi amerikan vlerësoi aftësitë e industrisë mbrojtëse të Ukrainës në fushën e mjeteve ajrore pa pilot.
“Po, ne mund të blinim dronët e tyre”, tha ai. “Ne prodhojmë dronë – ne bëjmë dronë të shkëlqyer – por ata kanë kapacitetin për të prodhuar një numër të madh të tyre. Është e pabesueshme që, në një situatë lufte, ata i ndërtojnë ato në bodrume, kudo që kanë një strehë të vogël – ose edhe nëse nuk kanë fare”.
Trump shtoi se Ukraina është veçanërisht e pozicionuar mirë për prodhimin e armëve falë aftësive të fuqisë punëtore të saj, duke vënë në dukje se pikërisht kjo është arsyeja pse do të ishte e aftë të prodhonte sisteme ‘Patriot’ me licencë amerikane – ndryshe nga shumica e vendeve të tjera.
Presidenti i SHBA-ve, i cili foli me ppresidentin Vladimir Putin më herët, deklaroi se udhëheqësi rus përsëriti dëshirën e tij për t’u takuar me Zelenskin në Moskë.
I përballur me këtë kërkesë, presidenti i SHBA-ve, thuhet se i tha se do të ishte “e vështirë”. Trump më pas iu drejtua Zelenskit, i cili ishte ulur pranë tij dhe e pyeti: “A do të shkonit në Moskë?”
Presidenti ukrainas u përgjigj: “Është e vështirë. Ka shumë dronë ukrainas atje; është e rrezikshme”. Miliarderi shtoi se shpreson për një takim midis tyre së shpejti.
I bindur se aktualisht nuk ka një afat për përfundimin e konfliktit, presidenti i SHBA-ve deklaroi se synon të vizitojë kryeqytetin ukrainas sapo të dy ushtritë të ulin armët.
“Do të shkoja me shumë kënaqësi në Kiev; do të shkoj sapo të mbarojë lufta”, tha Trump. Udhëheqësi i Shtëpisë së Bardhë ndau pikëpamjen e tij se sulmet e Ukrainës ndaj Rusisë përbëjnë një “përshkallëzim”, por “mund të ndihmojnë në përfundimin e luftës”.
Udhëheqësi i SHBA-ve, beson se çdo marrëveshje e ardhshme do të monitorohet nga Evropa, “ndërsa ne [Shtetet e Bashkuara] do t’i ndihmojmë ata”.
Ai shtoi: “Nëse arrijmë një marrëveshje, Rusia do të jetë shumë e lumtur dhe mund të shkojë në rrugën e vet”.
Ndërsa presidenti ukrainas, Volodimir Zelenski është në Ankara, Turqi, për një samit të NATO-s, vendi i tij mbetet një objektiv i sulmeve ruse.
Gjatë natës midis të martës dhe të mërkurës, u goditën disa objektiva civile, duke rezultuar në të paktën pesë vdekje.
Bastisja e fundit u zhvillua në Kherson, ku dronët rusë goditën një makinë dhe një minibus në dy raste të ndara, duke vrarë një grua dhe duke plagosur nëntë persona të tjerë; lajmi u raportua nga mediat ukrainase.
The post Trump takon Zelenskin: Do t’i japim Ukrainës licencën për raketat ‘Patriot’ appeared first on Gazeta Si.
Gazeta Si – Shqipëria do të jetë mikpritësja e Samitit të ardhshëm të NATO-s në vitin 2027. Lajmi është konfirmuar zyrtarisht nga Sekretari i Përgjithshëm i Aleancës, Mark Rutte, gjatë konferencës për shtyp pas përfundimit të samitit të NATO-s në Ankara.
Rutte në deklaratën përmbyllëse tha se takimi i liderëve më të fuqishëm botërorë të zhvendoset në Tiranë, ndonëse data ekzakte mbetet ende për t’u përcaktuar.
“Samitin e ardhshëm të NATO-s në Shqipëri e ka vendosur Haga, por do të vendosim për kohën se kur do të zhvillohet”, deklaroi Rutte para gazetarëve.
Megjithatë, kreu i NATO-s theksoi se për momentin nuk ka një datë konkrete në kalendar për zhvillimin e këtij samiti historik. Konsultimet mes vendeve anëtare do të vijojnë për të gjetur periudhën më të përshtatshme përgjatë vitit 2027.
Edhe kryeministri Edi Rama, nga Ankaraja ka shuar zërat për anulimin e Samitit të ardhshëm të NATO-s në Tiranë.
Në një video-mesazh nga Samiti i Turqisë, Rama tha se ka ikur koha që bënin cfarë të donin me Shqipërinë.
“Sot Shqipëria bën atë që thotë dhe bën atë që thotë. Samiti i ardhshëm do të jetë në Shqipëri”, tha Rama.
Ndërkohë, aleatët e NATO-s kanë marrë një zotim historik për të rritur shpenzimet ushtarake në 5% të Prodhimit të Brendshëm Bruto (PBB), duke shënuar një kapërcim të madh nga objektivi i mëparshëm prej 2%.
Gjatë përmbylljes së samitit në Ankara, Sekretari i Përgjithshëm, Mark Rutte, pranoi se ekziston ende një hendek investimesh mes shteteve anëtare dhe nënvizoi se krahas nevojës për rritje të fondeve, ku disa vende kanë arritur të shpenzojnë deri në 10 miliardë dollarë brenda vitit, sfida kryesore mbetet krijimi i kapaciteteve të nevojshme për t’i menaxhuar këto buxhete.
“Ka një fare hendeku midis disa shteteve, por ka disa ekonomi të mëdha, ato ishin para disa vitesh 2%, tani të gjithë të zotuar për 5. Disa shtete kanë shpenzuar 10 mld dollarë për një vit, normalisht që duhet të shpenzojnë më shumë, por edhe duhet kapacitete për t’i shpenzuar këto fonde%”, – tha Rutte.
Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, ka rikonfirmuar përkushtimin e palëkundur të SHBA-ve dhe Donald Trump ndaj Aleancës, duke e cilësuar presionin e Uashingtonit për pagesat e evropianëve si një “faktor irritues”, por pozitiv në arritjen e rezultateve.
The post NATO konfirmon samitin e radhës në Shqipëri: Do të vendosim vetëm për kohën appeared first on Gazeta Si.
Zyra e Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut ka dënuar ashpër komentet raciste të bëra ndaj futbollistit francez Kylian Mbappe nga senatorja paraguaiane Celeste Amarilla, duke i cilësuar ato si të papranueshme dhe pjesë të një problemi më të gjerë të racizmit në sport.
Zëdhënësi i Zyrës së OKB-së për të Drejtat e Njeriut, Thameen Al-Kheetan, deklaroi se fyerjet ndaj Mbappe janë “të përçmueshme” duke theksuar se incidentet raciste të raportuara gjatë Kupës së Botës FIFA 2026 pasqyrojnë një fenomen më të gjerë në futboll dhe në sport.
Ai nënvizoi se zyrtarët publikë kanë përgjegjësi të veçantë për të luftuar racizmin, diskriminimin dhe gjuhën e urrejtjes, ndërsa u bëri thirrje qeverive dhe organizatave sportive të forcojnë masat për parandalimin e këtyre fenomeneve.
OKB-ja u kërkoi gjithashtu kompanive të mediave sociale të ndërmarrin masa për të parandaluar dhe adresuar diskriminimin racor dhe gjuhën ksenofobike në platformat e tyre.
Reagimi i OKB-së erdhi pasi Amarilla publikoi komente fyese në rrjetin social X pas humbjes 1-0 të Paraguait ndaj Francës në fazën e 16-tave të Kupës së Botës FIFA 2026, ndeshje e vendosur nga goli i Mbappe nga pika e penalltisë. Senatorja sulmoi origjinën, pamjen dhe prejardhjen familjare të sulmuesit francez.
Pas valës së kritikave, Amarilla fshiu postimet dhe kërkoi falje, duke pranuar se kishte përdorur fyerje të papranueshme.
Mbappe reagoi në X duke e cilësuar senatoren “të padenjë për detyrën që mban” dhe theksoi se ajo nuk përfaqëson popullin e Paraguait, duke shtuar se nuk do të lejojë që racizmi dhe urrejtja të normalizohen.
Samiti i radhës i NATO-s do të mbahet në Shqipëri, konfirmoi Mark Rutte gjatë konferencës për shtyp, por mbetet ende për t’u përcaktuar koha.
“Samiti tjetër do të mbahet në Shqipëri, ky ishte vendimi i Hagës. Samiti do të mbahet në Shqipëri, por do të na duhet të vendosim për kohën”, tha Rutte.
Vendimi i SHBA-ve për të cilësuar dy grupet më të mëdha kriminale të Brazilit si organizata terroriste mund të shërbejë si pretekst për ndërhyrje ushtarake, paralajmëroi Ministria e Jashtme braziliane.
Ministri i Jashtëm Mauro Vieira lëshoi paralajmërimin në një letër dërguar Dhomës së Deputetëve të Brazilit javën e kaluar, duke iu përgjigjur pyetjeve të deputetëve në lidhje me vendimin e Uashingtonit për të shpallur Kryeministrin e Komandës së Kryeqytetit dhe Komandën e Komandës së Vermelhos si organizata terroriste, raportoi CNN Brazil të martën.
SHBA-të i shtuan bandat në listën e Organizatave të Huaja Terroriste (FTO) më 5 qershor, duke i vendosur ato në të njëjtën kategori ligjore me grupe të tilla si Al-Kaeda dhe Shteti Islamik (ISIS, më parë ISIS.
Edhe pse e cilësuar nga Uashingtoni si një goditje ndaj krimit transnacional, Brazili ka frikë se ky veprim mund t’i japë SHBA-së fuqi të gjera ekstraterritoriale dhe ta shndërrojë një çështje të sigurisë së brendshme në një çështje të politikës kundër terrorizmit.
Duke iu drejtuar ligjvënësve, Vieira argumentoi se përcaktimi ekzistues i bandave nga Uashingtoni si “organizata kriminale transnacionale” tashmë lejon bashkëpunim të gjerë me Brazilin në luftimin e krimit të organizuar, duke e bërë të panevojshëm listimin e FTO-së.
I themeluar sipas urdhrave ekzekutivë të lëshuar nga Presidenti George W. Bush pas 11 shtatorit, përcaktimi i FTO-së nuk kërkon miratim nga Kongresi dhe bllokon çdo pasuri të kontrolluar nga persona ose entitete amerikane.
Në konferencën për shtyp pas samitit, Mark Rutte u pyet për deklaratat e presidentit Trump dhe nëse NATO s’mund të vijojë pa SHBA-të. Sekretari i Përgjithshëm i Aleancës u përgjigj se ka gjithnjë debate, por pavarësisht tyre, NATO ruan unitetin.
“Njerëzit debatojnë në maksimumin e fuqisë dhe jo s’më shqetëson, sepse në fund këto debate e bëjnë Aleancën më të fortë. E di që Trump dhe SHBA janë të përkushtuar ndaj NATO-s, por është faktor irritues që europianët nuk po paguajnë. Trump është përpjekur t’i bindë që të paguajnë dhe të kemi rezultate. Edhe pse kemi kërcënimin rus, ky është një inkurajim i madh. E ndiej këtë unitet dhe kjo aleancë është më e bashkuar se kurrë sepse i lejojmë vetes të mos jemi dakord”, tha Rutte.
Lidhur me Iranin dhe kërcënimin e armëve bërthamore, nuk u përjashtua mundësia e ndërhyrjes së NATO-s.
“Është strategjia e NATO-s dhe aleatëve që të mos shtërë në dorë kapacitete bërthamore. S’do të thotë që NATO nuk do të përfshihet. NATO është gjithmonë e gatshme të luajë rol për paqen. Do të shohim cc’do të ndodhë në ditët dhe javët në vazhdim”, tha Rutte.
Last Updated on 08/07/2026 by EL
Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s Mark Rutte e ka konfirmuar nga Ankaraja se samiti i radhës i Aleancës do të mbahet në Shqipëri.
“Samiti tjetër do të mbahet në Shqipëri, ky ishte vendimi i Hagës. Samiti do të mbahet në Shqipëri, por do të na duhet të vendosim për kohën”, tha Rutte gjatë një prononcimi për mediat në Ankara, ku u zhvilluan punimet e samitit të NATO-s.
Në konferencën për shtyp, kreu i Aleancës bëri të ditur se Shqipëria do të jetë vendi mikpritës i samitit të ardhshëm të NATO-s, ndërsa sqaroi se data e zhvillimit të tij do të përcaktohet më vonë.
Mbajtja e samitit në Shqipëri përbën një moment të rëndësishëm për vendin, i cili është anëtar i NATO-s që prej vitit 2009. Kjo do të jetë hera e parë që Shqipëria do të presë një samit të nivelit më të lartë të Aleancës, duke e vendosur vendin në qendër të vëmendjes së partnerëve euroatlantikë.
Gjatë deklaratës së tij, Rutte vlerësoi rezultatet e samitit, duke theksuar unitetin e vendeve anëtare dhe angazhimin e tyre për forcimin e mbrojtjes kolektive. Ai nënvizoi se Aleanca do të vijojë të rrisë investimet në siguri dhe mbrojtje, me një paketë prej 70 miliardë eurosh.
“27 miliardë euro investime janë të rëndësishme për infrastrukturën dhe facilitetet e reja, përdorimin e teknologjisë në avantazhin tonë dhe inovacionin, si edhe zhvillimin e një platforme të përbashkët për të gjithë aleatët në fushën e mbrojtjes. Ky samit ka treguar se Aleanca është më e fortë se kurrë, e bashkuar dhe e gatshme të mbrojë çdo centimetër të territorit të saj. Ne riafirmojmë përkushtimin ndaj mbrojtjes kolektive. Një sulm ndaj njërit është sulm ndaj të gjithëve dhe ne do të qëndrojmë të gjithë së bashku”, u shpreh ai ndër të tjera.
Sakaq kujtojmë se mëngjesin e sotëm media amerikane Bloomberg deklaroi se mbajtja e samitit në vendin tonë është me pikëpyetje, mirëpo me këtë deklaratë të bërë së fundmi nga Rutte nuk ka asnjë dyshim që Shqipëria do të jetë vendi mikëprites i samitit të ardhshëm./ET
Last Updated on 08/07/2026 by EL
Ministri i Financave, Petrit Malaj, bëri të ditur se Shqipëria ka rritur në mënyrë të konsiderueshme investimet në sektorin e mbrojtjes, në përmbushje të angazhimeve të saj si vend anëtar i NATO-s.
Sipas Malajt, buxheti për mbrojtjen ka njohur një rritje të vazhdueshme gjatë viteve të fundit, duke kaluar nga 24.1 miliardë lekë në vitin 2020 në 52.6 miliardë lekë në vitin 2025, ndërsa për vitin aktual ka arritur në 69.2 miliardë lekë.
“Shqipëria vijon të përmbushë me përgjegjësi angazhimet e saj në kuadër të NATO-s, duke rritur në mënyrë të qëndrueshme investimet për mbrojtjen dhe sigurinë”, deklaroi Malaj.
Ministri theksoi se këto investime synojnë modernizimin e Forcave të Armatosura, rritjen e kapaciteteve operacionale dhe forcimin e rolit të Shqipërisë në sigurinë kolektive të Aleancës. Ai nënvizoi se vendi vijon të respektojë me përgjegjësi detyrimet e marra në kuadër të NATO-s, duke e konsideruar mbrojtjen dhe sigurinë si një prioritet strategjik.
Të dhënat e publikuara tregojnë një rritje të qëndrueshme të financimeve për mbrojtjen në vitet e fundit, në funksion të forcimit të sigurisë kombëtare dhe përmbushjes së objektivave të vendosura nga Aleanca.
Last Updated on 08/07/2026 by EL
Naiel Aguilera, 20-vjeçarja nga Paraguai, është shndërruar në një nga personazhet më të komentuara të Botërorit 2026, pasi pamjet e saj nga tribunat u bënë virale në rrjetet sociale. Bukuria e saj bëri që shumë përdorues të dyshonin se imazhet ishin krijuar me inteligjencë artificiale, por modelja sqaroi se është një person real.
Aguilera është studente e psikologjisë, modele dhe fituese e titullit “Miss Teen Paraguay 2022”. Ajo ka treguar se nuk e kishte imagjinuar kurrë se do të fitonte famë ndërkombëtare vetëm nga prania në tribunat e një ndeshjeje të Botërorit.
Pas viralizimit të fotove dhe videove të saj, profili i Naiel Aguilerës në rrjetet sociale njohu një rritje të ndjeshme të ndjekësve, ndërsa modelja ka nisur të tërheqë interesin e markave të modës dhe mediave. Ajo ka deklaruar se synon të vazhdojë karrierën në modeling dhe ëndërron të ecë një ditë në pasarelën e Victoria’s Secret, si edhe të përfaqësojë vendin e saj në Miss Universe.
Last Updated on 08/07/2026 by EL
Liderët e vendeve anëtare të NATO-s miratuan këtë të martë Deklaratën e Samitit të Ankarasë, ku riafirmuan angazhimin për mbrojtjen kolektive sipas Nenit 5 të Traktatit të Uashingtonit, duke theksuar se një sulm ndaj një aleati konsiderohet sulm ndaj të gjithë Aleancës.
Në deklaratë thuhet se uniteti, solidariteti dhe forca kolektive mbeten baza e paqes, sigurisë dhe prosperitetit për rreth një miliard qytetarë të vendeve anëtare, ndërsa NATO konfirmon se do të vijojë qasjen e saj të mbrojtjes dhe parandalimit në të gjitha drejtimet.
Liderët e Aleancës vlerësuan se Rusia vazhdon të përbëjë një kërcënim afatgjatë për sigurinë dhe stabilitetin euroatlantik, ndërsa terrorizmi mbetet një rrezik i vazhdueshëm. Në këtë kuadër, u theksua se aleatët po zbatojnë angazhimet e marra në Samitin e Hagës për rritjen e kapaciteteve mbrojtëse.
Sipas deklaratës, gjatë vitit 2025 vendet evropiane të NATO-s dhe Kanadaja rritën investimet në mbrojtje me më shumë se 139 miliardë dollarë. Ndërkohë, në Samitin e Ankarasë u njoftuan mbi 50 miliardë dollarë prokurime të reja ushtarake, si dhe një angazhim për zgjerimin e kapaciteteve të prodhimit të industrisë së mbrojtjes, përshpejtimin e inovacionit dhe heqjen e pengesave në tregtinë e pajisjeve ushtarake mes aleatëve.
Deklarata thekson gjithashtu se aleatët evropianë dhe Kanadaja, në bashkëpunim me Shtetet e Bashkuara, do të marrin përgjegjësi më të mëdha për mbrojtjen e Aleancës. NATO nënvizon se aftësitë e saj parandaluese mbështeten në një kombinim të forcave bërthamore, konvencionale dhe sistemeve të mbrojtjes raketore, të mbështetura nga kapacitetet në hapësirë dhe ato kibernetike.
Në dokument parashikohet rritja e investimeve në aftësitë ushtarake, përfshirë goditjet me precizion në distancë, mbrojtjen e integruar ajrore dhe raketore, sistemet pa pilot, teknologjitë e avancuara, inteligjencën ushtarake, si dhe zhvillimin e një infrastrukture të përbashkët transatlantike për operacionet ushtarake dhe përdorimin e modeleve të avancuara të inteligjencës artificiale.
Një pjesë e rëndësishme e deklaratës i kushtohet Ukrainës. Liderët e NATO-s theksojnë se Ukraina kontribuon në sigurinë transatlantike dhe riafirmojnë mbështetjen e palëkundur për mbrojtjen e lirisë, sovranitetit dhe integritetit territorial të saj.
Aleatët njoftuan se për vitin 2026 do të ofrojnë 70 miliardë euro në pajisje ushtarake, ndihmë dhe trajnime për Ukrainën, duke u angazhuar gjithashtu që në vitin 2027 të ruajnë të paktën të njëjtin nivel mbështetjeje. Në deklaratë mirëpritet edhe vendimi i Bashkimit Evropian për financimin shumëvjeçar të Ukrainës përmes mekanizmit “Ukraine Support Loan”.
Në përfundim, NATO thekson se Aleanca do të vazhdojë t’u përgjigjet sfidave të konkurrencës strategjike, kërcënimeve hibride dhe paqëndrueshmërisë globale. Liderët ritheksojnë se Irani nuk duhet të zotërojë kurrë armë bërthamore dhe i bëjnë thirrje Teheranit të respektojë plotësisht lirinë e lundrimit në Ngushticën e Hormuzit.
Deklarata mbyllet me falënderimin për mikpritjen e Turqisë si vend organizator i samitit dhe me angazhimin për takimin e ardhshëm të Aleancës./et
Last Updated on 08/07/2026 by EL
Dita e dytë e samitit të Ankarasë nisi me pritjet zyrtare të krerëve të shteteve anëtare të Aleancës, të cilët bënë edhe fotot e rastit në krah të Sekretarit të Përgjithshëm të NATO-s dhe Presidentit të Turqisë.
The Guardian ka publikuar disa nga fotografitë pikante të kësaj ceremonie, ku në qendër të vëmendjes ka vendosur atletet e bardha të kryeministrit Edi Rama, që ka zgjedhur të thyejë kodin e ngurtë të veshjes zyrtare me stilin e tij tashmë “karakteristik”.
“Në një tjetër moment nga “moda e NATO-s”, kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, u shfaq me atletet e tij karakteristike, ngjyrë të bardhë”, shkruan The Guardian, duke e rreshtuar Ramën si një nga thyesit më të mëdhenj të tabuve të modës në diplomacinë botërore./et
Nga James Livingston, Project Syndicate
Nga fundi i shekullit të 19-të në SHBA, çdo vëzhgues serioz e kishte kuptuar se pushteti ekonomik nuk shndërrohej vetvetiu, e aq më pak lehtësisht, në kapital politik dhe autoritet kulturor. Prandaj, ndryshe nga oligarkët e sotëm, disa prej kapitalistëve të Epokës së Artë mësuan se si të bëheshin një klasë sunduese.
“Oligarkia” është tanimë një emër i njohur për vëllazërinë e miliarderëve që e pranojnë haptas dallimin, ose më saktë konfliktin, mes interesave të tyre dhe mirëqenies së përgjithshme ekonomike, të paktën deri në pikën ku pranohet se mirëqenia e përgjithshme vjen nga barazia politike, që është në vetvete një element i demokracisë. Ata dhe bashkëpunëtorët e tyre heqin dorë nga çdo pretendim për të udhëhqeur shoqërinë ose kulturën, pavarësisht blerjes së votave, veshjeve, mbrëmjeve gala dhe medias prej tyre. Pas një shekulli, shumica e njerëzve ka për t’i kujtuar si sociopatë, pretendimet e të cilëve ndaj të ardhmes ishin sa qesharake aq edhe sipërfaqësore – fëmijënore me një fjalë – sepse donin pushtet, por jo përgjegjësi.
Zotërit tanë potencialë feudale janë mjaft të çiltër kur shpjegojnë se si dhe përse pasuria e tyre marramendëse iu jep të drejtën e të pozicionuarit më lartë dhe me një zë më të fortë politik se sa qytetarët me më pak fuqi blerëse. Pasi kanë vendosur se barazia politike ju kërcënon lirinë, ata tregohen gjithashtu të sinqertë kur thonë se aprovimi nga të qeverisurit – parimi i detyrimit politik specific për format moderne të qeverisjes – përbën një pengesë ndaj progresit ashtu siç e imagjinojnë ata. Dhe nëse do t’i besonim fjalës së tyre, progresi për ta nënkupton zhvillimin socioekonomik dhe teknologjik që lejohet dhe kërkohet nga “tregjet e lira.”
Këta oligarkë krahasohen shpesh me baronët grabitqartë të Sheteteve të Bashkuara të fundshekullit të 19-të, të cilët thuhet se e gjetën rrugën drejt pasurimit të madh përmes aventurave të rrezikshme, duke korruptuar zyrtarë publikë, si edhe duke shfrytëzuar punëtorë, vejusha dhe fëmijë jetimë. Duke shpikur korporata të mëdha, baronët grabitqarë zëvendësuar konkurrencën e shëndetshme mes kompanive me monopole qiraje – të ashtuquajturat “truste” në fjalorin bashkëkohor – si Standard Oil, American Telephone and Telegraph, General Electric, apo US Steel.
Megjithatë, krahasimi me të ashtuquajutrën Epokë të Artë është fatkeq, e madje i rremë, pasi fundshekulli i 19-të në fakt nuk ishte një moment pabarazie në rritje. Nuk ishte as një moment triumfi për “biznesin e madh” – apo, për ta përgjithësuar me termat e ofruar nga historiani i ndjerë Hauard Zinn, nuk qe një moment i mposhtjes së pashmangshme të “popullit” në Duart e forcave mbi ta. Për të qenë të sinqertë, Epoka e Artë ishte një epokë përplasjesh klasore epike, të cilat hera-herës u shndërruan në luftëra me armë mes kapitalit dhe punës; por në shumicën e rasteve, nga rreth viteve 1880-1900, kur vetëm 10% e krahut të punës përfaqësohej nga sindikatat, punëtorët dolën fitimtarë nga këto përlasje. Në fakt, sido që ta përllogarisim, punëtorët ishin duke e fituar luftën e klasave të këtij momenti formativ, të paktën deri në fund të viteve 1890-të.
Sipas raporteve zyrtare të Komisionerit të Punës në SHBA, punëtorët triumfuan në shumicën e grevave dhe protestave mes viteve 1881 dhe 1905. Ndërkaq, puëtorët e industrisë ruajtën kontrollin e tyre mbi makineritë e prodhimit, pavarësisht përpjekjeve të shumta të manaxherëve për t’i zëvendësuar ata. Si përfundim, u pa një ndryshim mbresëlënës në të ardhura nga kapitali drejt krahut të punës – pagat reale jobujqësore u rritën teksa fitimet u ulën – pavarësisht kundërshtimeve të ashpra nga manaxherët. Ky transformim në të ardhura është krejt e kundërta e asaj çfarë ka ndodhur në SHBA dhe kudo tjetër gjatë epokës së neoliberalizmit (nga 1973 e deri tani.)
Të gjithë për një
Por ndoshta dallimi më i rëndësishëm mes asaj periudhe dhe kohës sonë qëndron te botëkuptimi, te vizioni i ri për botën, që po merrte formë mes kapitalistëve të Epokës së Artë. Ndryshe nga “tech bros” të sotëm, ata e kuptonin se fitimet e tyre nuk mund të justifikoheshin vetvetiu si produkt i punës së palodhur, kalkulimeve të zgjuara, ndërmarrjes së rrezikut apo inteligjencës superiore. Prandaj, ata kuptonin se pyetja nuk ishte nëse tregu duhej rindërtuar, por si duhej rindërtuar; dhe kjo, sipas tyre, nënkuptonte si duheshin rregulluar tregjet në mënyrë që t’i shërbenin mirëqenies së përgjithshme. Ata kishin pushuar së menduari se liria e tyre mund të reduktohej te e drejta natyrore e pronës. Si pasojë, manipulimi i forcave të tregut, qoftë përmes rregullimit shtetëror, qoftë përmes organizimit të punëtorëve, nuk u dukej më domosdoshmërisht si cenim i lirisë së kontratës, pra si kërcënim vdekjeprurës ndaj vetë lirisë.
Ky botëkuptim i ri nuk ishte ndonjë altruizëm i ndriçuar, as “konservatorizëm i dhembshur”. Nga mesi i viteve 1890, kur fermerët dhe punëtorët dukej se kishin rënë dakord se kapitalistët që kontrollonin “trustet” ishin rritje parazitare mbi trupin politik, kapitalistët nuk mund të dilnin në ndonjë përfundim tjetër. Mjaft prej tyre e kuptuan se, nëse nuk pranonin dhe nuk vepronin sipas intuitës që ushqente revoltën e masave — se tepricat e prodhuara nga industria moderne duheshin ndarë mes të gjitha shtresave shoqërore — atëherë do të humbnin çdo pretendim për legjitimitet dhe, bashkë me të, çdo pretendim për udhëheqje në çështjet ekonomike, shoqërore apo politike.
Edhe një herë, rendi i ri nuk ishte altruizëm i mundësuar nga zgjime morale apo impulse të reja filantropike. Ishte një vlerësim realist i asaj që prodhonte lëvizshmëri shoqërore dhe, për rrjedhojë, stabilitet shoqëror, konsensus politik dhe parashikueshmëri ekonomike — secila prej tyre një përbërëse thelbësore e sjelljes racionale të tregut në afat të gjatë. Ishte gjithashtu një vlerësim realist se kush do ta fitonte luftën e klasave në afat të shkurtër. Nga fundi i shekullit të 19-të, për çdo vëzhgues të vëmendshëm ishte e qartë se fuqia e tregut nuk përkthehej automatikisht, madje as lehtësisht, në kapital politik dhe autoritet kulturor.
Ndryshe nga oligarkët e kohës sonë, pra, disa kapitalistë të Epokës së Artë mësuan të shndërroheshin në klasë sunduese. Për të huazuar fjalorin e E. Digby Baltzell-it, ata mësuan të nxirrnin nga radhët e biznesit të madh dhe të vogël një “elitë integruese të qëllimeve”, të besueshme, e cila më pas rekrutoi intelektualë, gazetarë, akademikë, fermerë dhe sindikalistë në kauzën e saj, duke u bërë kështu e aftë të ndërmjetësonte mes klasave shoqërore.
Kauza e tyre ishte “reforma” në kuptimin më të gjerë të fjalës, sepse ajo niste, por nuk mund të përfundonte, me rindërtimin e tregjeve dhe riorganizimin e procesit të punës, të dyja të mundësuara nga shpikja e formave të reja ligjore të korporatës. Kauza e reformës në këtë kuptim ishte shoqërore, ideologjike, politike, madje edhe kulturore, jo thjesht ekonomike; dhe kështu kuptohej nga të gjitha palët e koalicionit ndërklasor që bëri të mundura arritjet e Erës Progresiste gjatë dy dekadave të para të shekullit të 20-të. Ajo nënkuptonte një rinegocim të marrëdhënieve klasore, një ripërkufizim të punës, një riorientim të liberalizmit, një rirreshtim të partive dhe një rishikim të roleve gjinore — fillimisht, kalimin nga lëvizja e grave te feminizmi si emër i ndryshimeve të dukshme ose të dëshirueshme në rolet dhe pozitën shoqërore të grave.
Shteti administrativ që mbeti si trashëgimi e kësaj epoke — sot i dënuar me vdekje si nga armiqtë e ekspertizës, ashtu edhe nga miqtë e “tregjeve të lira” — mbështetej mbi supozimin e përbashkët se tregjet nuk vetërregulloheshin dhe se, po të liheshin pa mbikëqyrje, forcat e tregut do ta shkatërronin një shoqëri të mbajtur bashkë nga prodhimi dhe shkëmbimi i mallrave. Këto forca të pabindura, për rrjedhojë, duheshin rregulluar ose menaxhuar në emër të mirëqenies së përgjithshme.
Institucionet e reja që i shërbyen këtij qëllimi përfshinin Sistemin e Rezervës Federale, Komisionin Federal të Tregtisë dhe Administratën e Ushqimit dhe Barnave. Ato nuk iu nënshtruan “kapjes nga elitat”, sepse ishin, pjesërisht, vepër e një elite të re integruese të qëllimeve, e cila kishte interes të drejtpërdrejtë në mirëqenien e përgjithshme.
Pasuri demokratike
Klasa sunduese që u formua gjatë Erës Progresiste kishte përballë baronët grabitqarë të Epokës së Artë. Ashtu si oligarkët e kohës sonë, baronët grabitqarë e kuptonin shoqërinë e tregut si një hapësirë plaçkitjeje. Zgjerimi i pasurive të tyre — dhe bashkë me të, i lirisë së tyre — kërkonte, sipas tyre, nxjerrjen e pasurisë nga shumica, si në shkallë lokale, ashtu edhe globale, dhe pothuajse me siguri nënkuptonte vdekjen e demokracisë si shërbëtore e mirëqenies së përgjithshme. Rimishërimi i tyre sot shfaqet në formën me jelekë Patagonia të orakujve të Silicon Valley-t, si Marc Andreessen, miliarderi i kapitalit sipërmarrës që plagjiarizon manifestet fashiste të fillimshekullit të 20-të sepse, siç e shpjegon vetë me kënaqësi, nuk preferon të inspektojë përmbajtjen e kafkës së tij.
Kapitalistët që e kuptonin se premtimi i jetës amerikane nuk ishte i shkruar në fund të bilancit financiar, e dinin mirë se çfarë kishin përballë në Epokën e Artë. Henry Lee Higginson, veteran i Luftës Civile, bankier investimesh dhe filantrop i palodhur, e përmblodhi këtë vetëdije në vitin 1915: “Nga viti 1868 deri më 1898 pati këto frikëra dhe pasiguri të vazhdueshme, të cilat u dhanë kumarxhinjve një mundësi të madhe nëse dinin të hamendësonin saktë, ndërsa njerëzit e ndershëm i mbanin në dyshim dhe shpesh në agoni. Ata nuk mund të bënin biznes siç duhej dhe i kujtoj të gjitha ato vite me tmerr.”
E vërteta e dukshme, por e papranuar, që qëndron brenda idesë se jetojmë në një Epokë të re të Artë, nuk është se kapitalistët kanë mbledhur sërish një oligarki të plotfuqishme të vendosur për të plaçkitur, apo se ne, populli, jemi të dënuar të humbasim përballë kësaj klike keqdashëse, sipas logjikës së hekurt historike të përqafuar nga figura të së majtës si Zinn-i dhe ekonomisti Thomas Piketty. E vërteta është se baronët grabitqarë të kohës sonë — “broligarkë” si Peter Thiel, manjatë mediash si David Ellison, idiotë të dobishëm si Curtis Yarvin, apo palaço gjithëkompetentë si Elon Musk — tani përballen me të njëjtin lloj zemërimi, përqeshjeje dhe përçmimi që diskreditoi oligarkët e Epokës së Artë dhe bëri të mundura arritjet e Erës Progresiste.
Sondazhet mbi çështjen e inteligjencës artificiale janë vetëm treguesi më i fundit i neverisë bashkëkohore ndaj asaj që baronët e sotëm grabitqarë thonë se duan: më shumë para, më shumë pushtet, më shumë respekt dhe, në fund, burime të mjaftueshme për t’u shkëputur nga planeti Tokë. Në fakt, çdo sondazh i kryer që nga viti 2016, kur senatori amerikan Bernie Sanders hyri në garën presidenciale paraprake, tregon se një shumicë ndërklasore dhe shumë-racore amerikanësh mbështet atë që vetë Sanders e quan socializëm demokratik. Kjo shumicë është ende tepër centrifugale për ta njohur veten si bartëse të elementeve të një koalicioni të ri progresist, por ajo është realiteti i pagabueshëm i kohës sonë.
Kjo gjendje e opinionit publik dhe e mundësisë elektorale do të sugjeronte nevojën për një elitë të re integruese të qëllimeve, që përfaqëson këtë shumicë të shumëllojshme. Ajo do të vepronte mbi supozime të ngjashme me ato që qëndronin në themel të pararendëses së saj nga Era Progresiste: se mirëqenia e përgjithshme i shërbehet më mirë nga një demokraci më bujare; se konflikti mes interesave të oligarkëve dhe kërkesave të mirëqenies së përgjithshme është, për këtë arsye, i pashmangshëm; se tregjet nuk janë realitete të jashtme ekonomike ndaj të cilave ne duhet të përshtatim jetët tona, por janë ndërtime kulturore që mund t’u nënshtrohen qëllimeve tona shoqërore; se pyetja para nesh nuk është nëse tregjet duhen rindërtuar, por si duhen rindërtuar në mënyrë që të shpërndajnë të mirat me efikasitet dhe drejtësi; dhe se tepricat e prodhuara nga tregje të tilla duhen ndarë mes të gjitha shtresave shoqërore.
Në një kohë përqendrimi të paprecedentë pasurie — kur asetet e një personi të vetëm barazohen me 1% të PBB-së botërore — garantimi i mirëqenies së përgjithshme bëhet i pamundur. Por rëndësia gjithnjë e më e madhe elektorale e “përballueshmërisë” pasqyron një shqetësim të përhapur gjerësisht, i cili nuk mund të adresohet pa zgjeruar fushën e demokracisë. Që kjo të ndodhë, oligarkët e rinj duhet të ndjekin fatin e baronëve grabitqarë — në heshtje ose jo.
James Livingston, ështëProfesor Emeritus i Historisë në Universitetin Rutgers, autor i gjashtë librave, përfshirë “No More Work: Why Full Employment Is a Bad Idea”, si edhe i librit të ardhshëm “The Intellectual Earthquake: How Pragmatism Changed the World”, 1898–2008 (Tërmeti intelektual: Si e ndryshoi pragmatizmi botën, 1898–2008, University of Chicago Press).-ad
Login