Një bombul gazi ka shpërthyer në një banesë në fshatin Markatomaj të Lezhës. Nga shpërthimi raportohet paraprakisht për persona të lënduar, ndërsa shërbimet e emergjencës janë nisur me urgjencë drejt vendngjarjes. Ndërkohë, rrethanat e plota të incidentit dhe shkalla e dëmtimeve mbeten ende të paqarta.
Këtë të shtunë, u luajtën dy ndeshjet e para të javës së dytë në Superiore. Elbasani dhe Vllaznia barazuan 1-1 mes tyre, në një ndeshje me fund dramatik, ku u anuluan dy gola. Murataj i dha avantazhin shkodranëve në minutën e 18-të, ndërsa vendasit barazuan me Hebajn në minutën e 75-të. Në shtesë, Vllaznia shënoi […]
Një fotografi bardhë e zi e realizuar 70 vjet më parë vazhdon të mbetet një nga imazhet më të njohura në historinë e futbollit. Bëhet fjalë për “The Splash”, fotografinë ikonike të Tom Finney-t, e shkrepur në gusht të vitit 1956 në Stamford Bridge, gjatë ndeshjes mes Chelsea dhe Preston North End.
Në një fushë të përfshirë nga shiu, Finney shihet duke rrëshqitur nëpër një pellg të madh, ndërsa një valë uji ngrihet rreth tij. Pavarësisht kushteve të vështira, ai arrin të ruajë kontrollin e topit. Në ditët e sotme, një ndeshje në kushte të tilla me shumë gjasë do të ndërpritej, por në vitin 1956 loja vazhdoi.
Fotografi John Horton, i Press Association, nuk mund ta dinte se kishte kapur një moment që do të bëhej pjesë e historisë së futbollit. Në atë kohë, fotografitë nuk shfaqeshin menjëherë në ekranet e publikut. Rëndësia e imazhit u kuptua vetëm pasi filmi u zhvillua në dhomën e errët.
Finney ishte tashmë një prej yjeve më të mëdhenj të futbollit anglez. Ai kishte luajtur për Anglinë në dy Kupa Bote dhe kaloi gjithë karrierën te Preston North End, duke bërë 433 paraqitje dhe duke shënuar 210 gola. Për Anglinë luajti 76 ndeshje dhe shënoi 30 gola.
Por për tifozët e Prestonit, fotografia “The Splash” është po aq e rëndësishme sa statistikat e tij.
“Për ne, ai është lojtari më i madh”, tha për BBC Jack Bridge, një tifoz 31-vjeçar i Prestonit, i cili nuk e ka parë kurrë Finney-n duke luajtur, por është rritur me historitë e gjyshit të tij për legjendën e klubit.
Fotografia është përdorur ndër vite në revista, libra, bluza dhe suvenire të Preston North End. Ajo madje u bë pjesë e skenografisë së programit televiziv “This Is Your Life”, ku Finney ishte i ftuar.
Në vitin 2002, fotografia u shndërrua edhe në një statujë jashtë stadiumit Deepdale. Skulptori Peter Hodgkinson rikrijoi momentin e famshëm, duke përfshirë edhe shatërvanë që imitojnë valën e ujit rreth Finney-t.
“Unë gjithmonë mendoj se mund të bëj më mirë, por si tifoz jam krenar për të”, tha Hodgkinson për BBC.
Finney, i cili vdiq në vitin 2014 në moshën 91-vjeçare, ishte një figurë e dashur në Preston. Pas vdekjes së tij, mijëra njerëz dolën në rrugë për ta nderuar.
Shtatë dekada pas shkrepjes së saj, “The Splash” vazhdon të jetojë si një simbol i Tom Finney-t, Preston North End dhe një epoke të futbollit kur lojtarët vazhdonin të luanin edhe atëherë kur fusha dukej më shumë si liqen sesa si një stadium./KultPlus.com
A e ndien erën?”, tregon Alisa Sadovnikova se e pyeti bashkëshortin e saj, Sergei, teksa lundronin me mjetin e tyre – një kajak me një velë të improvizuar – nga ujërat ruse drejt ujërave turke, një mëngjes të këtij qershori. “Ka erë lirie”.
Dy rusët, që kishin dezertuar nga njësitë e tyre në mes të luftës së Moskës kundër Ukrainës, po përjetonin një udhëtim të dëshpëruar tetëditor nëpër Detin e Zi, me shpresën për t’i shpëtuar policisë ushtarake ruse dhe për të arritur në Evropë, pas më shumë se 18 muajsh në arrati.
Nën kërcënimin e vazhdueshëm të zbulimit nga anijet dhe dronët që kalonin pranë, Sadovnikovët përshkuan më shumë se 330 kilometra në det, duke i mbijetuar katër stuhive në ujëra të hapura dhe duke kaluar tri ditë të plota pa ushqim, i thanë ata Radios Evropa e Lirë, përmes ndërmjetësuesve.
“Nuk kishim më fuqi. Era ishte kundër nesh dhe dallgët ishin të pamëshirshme. Shpenzonim gjithë energjinë tonë vetëm duke u përpjekur të qëndronim në një vend”, tha Alisa, 30 vjeçe, duke folur për natën e fundit të udhëtimit të çiftit nëpër Detin e Zi.
Ajo tha se uria dhe lodhja kishin shkaktuar halucinacione të rënda dhe panik, duke shtuar se fundi i udhëtimit rraskapitës “ishte i tmerrshëm. E shihje bregun, por deti nuk të linte të arrije tek ai”.
Më në fund, me shpresën për ta lënë pas luftën që dikur e kishin mbështetur, “si të vdekur në këmbë” nga lodhja, të dy dolën me vështirësi në breg pranë qytetit turk Espije dhe u rrëzuan përtokë.
Çifti kishte planifikuar të kërkonte azil në Spanjë, një nga të paktat vende evropiane ku dezertorët rusë mund të aplikojnë për azil. Por, gati dy muaj pasi mbërritën në Turqi, ata tani rrezikojnë të dëbohen në Rusi.
Radio Evropa e Lirë konfirmoi identitetet e Alisa dhe Sergei Sadovnikovit dhe verifikoi disa aspekte të biografive të tyre, shërbimit ushtarak dhe udhëtimit, por nuk ishte në gjendje të verifikonte në mënyrë të pavarur detaje të tjera të rrëfimeve të tyre.
“Armiku ishte pikërisht para meje”
Shumë kohë përpara se të mendonin të arratiseshin nga Rusia me kajak përmes Detit të Zi, Alisa dhe Sergei ishin njohur teksa shërbenin në të njëjtën njësi ushtarake. Në atë kohë, të dy ishin mbështetës të zjarrtë të pushtimit në shkallë të gjerë të Ukrainës nga Rusia, të cilin presidenti Vladimir Putin e nisi në shkurt të vitit 2022.
Alisa la pas kafenenë që kishte hapur me një shoqe në Moskë, dhe punën si mësuese matematike në Zelenograd, pranë kryeqytetit rus, për t’iu bashkuar ushtrisë në vjeshtën e vitit 2023. Në atë kohë, Sergei tashmë kishte shkuar dy herë në luftë.
Ai thotë se fillimisht kishte shërbyer si mjek me grupin mercenar Wagner në vitin 2022, më pas ishte kthyer në luftë në fund të vitit 2023, pasi kishte nënshkruar kontratë me Ministrinë ruse të Mbrojtjes, pas shpërbërjes së Wagnerit në vazhdën e një rebelimi të dështuar.
Para luftës, tha Sergei, ai kishte kaluar më shumë se pesë vjet e gjysmë në burg për një dënim të lidhur me drogën, dhe më vonë kishte punuar si punëtor krahu. Kur më vonë shërbeu përkrah Alisës, ai i mësoi asaj mjekësinë taktike, kujtoi ajo – ndërsa edhe vetë shërbente si mjeke.
“Ne ishim mbështetës të vërtetë të Z-së, të llojit më të keq”, tha Alisa, duke iu referuar shkronjës që simbolizon mbështetjen e zjarrtë për pushtimin rus të Ukrainës. “Ne besonim atë që na thuhej në televizion. Shkuam [për të luftuar] për atdheun… kundër ‘fashistëve ukrainas’”.
Zyrtarët rusë dhe mediat e kontrolluara nga shteti e kanë paraqitur shpesh në mënyrë të rreme Ukrainën dhe udhëheqjen e saj si naziste ose fashiste, dhe kanë përdorur narrativa të shtrembëruara të Luftës së Dytë Botërore për të nxitur regjistrimin në ushtri.
Alisa tha se arsyet e saj për të shkuar në luftë ishin “irracionale”. Ajo që pa gjatë vitit të saj në shërbim gradualisht e ktheu kundër sistemit që më parë e kishte mbështetur.
“Armiku nuk ishte aty ku na kishin thënë se ishte – ishte pikërisht para meje”, shtoi ajo.
Pasi ranë në dashuri dhe shërbyen së bashku për një kohë, Alisa dhe Sergei u ndanë, kur Sergei u transferua në vijën e frontit me Divizionin e 76-të të Sulmeve Ajrore. Ishte atëherë, thanë të dy, kur panë anë të pushtimit rus që më parë i kishin anashkaluar.
Sergei u plagos herën e dytë që u dërgua në betejë – dhe, sipas tij, u kthye shpejt në luftime, pavarësisht plagëve. Ai e përshkroi atë që pasoi si një “mulli mishi”, duke thënë se humbi një mik në luftime.
“Gjithçka u bë e qartë për mua”, tha Sergei, 37 vjeç. “Ata filluan të merrnin ndihmësit nga grupi im dhe t’i dërgonin në misione sulmi. Para syve të mi, rreth 100 metra larg, dy grupe të tëra u asgjësuan”.
Duke kujtuar shërbimin e tij pas rikthimit në ushtri në vitin 2023, Sergei tha se kishte dëshmuar shkelje të rënda të të drejtave të njeriut të kryera nga ushtria ruse, përfshirë edhe ndaj ushtarëve të saj.
“I rrihnin ushtarët për shkeljen më të vogël, i lidhnin pas pemëve ose i vinin në pranga… Ose i fusnin në gropa, ku mund të mbaheshin për muaj të tërë”, tha ai.
Trajtimi i banorëve lokalë në pjesët e Ukrainës të pushtuara nga Rusia ishte në disa raste edhe më i rëndë. Sipas Sergeit, ushtarët rusë rrihnin civilë, i grabisnin dhe ndonjëherë i qëllonin.
“Po kërkoja fashistët për të cilët na kishin treguar… Por nuk pashë asgjë të tillë në Bahmut, Zaporizhja apo Herson”, tha ai. “Nuk duhej ta kishim nisur kurrë këtë luftë. Putini i ka shteruar rusët dhe po shkatërron ukrainasit. Jam thjesht i shkatërruar. Nuk di si t’u kërkoj falje [popullit ukrainas]”.
Ndërkohë, Alisa kërkonte të ribashkohej me bashkëshortin e saj, dhe t’i shpëtonte abuzimit që, sipas saj, gratë përjetonin në njësinë e saj.
“Gratë trajtoheshin tmerrësisht në njësinë tonë. Qëndrimi mbizotërues ishte se ‘gruaja është lloji më i ulët i plehrës’… Thoshin: ‘Çfarë, do që ta hap zinxhirin e pantallonave për ty?’”, tha ajo. “E kuptova shpejt se duhej të largohesha nga ushtria”.
Alisa tha se ishte “e përndjekur nga një ndjenjë pashprese” dhe kishte kuptuar se nuk kishte asgjë kundër ukrainasve, por kishte krijuar “shumë zemërim ndaj atyre që janë në pushtet [në Rusi] dhe komandantëve”.
“Ata vjedhin gjithçka dhe pastaj i dërgojnë djemtë drejt vdekjes me duar bosh dhe vetëm me sfurqe…. Thjesht fillova t’i urreja”, tha ajo.
Alisa tha se, me ndihmën e një avokati, ajo “iu drejtua çdo autoriteti të mundshëm” për t’u ribashkuar me Sergein dhe për ta transferuar atë nga divizioni i ri, i cili në atë kohë vepronte në rajonin jugor të Zaporizhjës në Ukrainë. Kjo nuk ndodhi kurrë, por ajo përfundimisht u transferua në Gadishullin e Krimesë, të pushtuar nga Rusia, i cili është më afër Zaporizhjës.
Atëherë filloi të merrte formë ideja që të dezertonin së bashku nga ushtria.
“Jetonim si minjtë”
Pas disa përpjekjeve të pasuksesshme për t’u larguar nga shërbimi ushtarak në vitin 2024, Alisa mori leje me synimin që të mos kthehej më. Shpejt, kur Sergei u tërhoq nga vija e frontit në rajonin e Zaporizhjës, çifti shfrytëzoi mundësinë dhe vendosi të rrezikonte gjithçka, thanë ata. U nisën drejt Rusisë.
“U larguam nga Zaporizhja në një kolonë dhe unë u vura në krye. Kur kaluam kufirin, u ndalëm dhe gruaja ime më solli rroba civile dhe para”, kujtoi Sergei. “Erdhi një makinë, hipa dhe u larguam”.
Ai tha se ushtria ruse kaloi orë të tëra duke kërkuar për të në kolonë. Por, ai ishte larguar, dhe çifti arriti shpejt në rajonin e Krasnodarit, në jug të Rusisë, ku u fsheh.
Për muaj të tërë, ata jetuan “si minjtë”, tha Alisa.
Menjëherë pasi mbërritën në kryeqytetin e rajonit, të dy i hodhën kartat SIM, identifikuan kamerat e afërta të mbikëqyrjes, dhe ndryshuan apartament katër herë brenda vetëm një jave.
Sipas Alisës, në të gjithë vendlindjen e saj, Zelenograd, u vendosën pllakate kërkimi me fotografinë e saj, ndërsa policia ushtarake vizitonte vazhdimisht nënën e saj.
“Qëndronim brenda në apartament dhe sa herë që dëgjonim ashensorin duke u ngjitur, stomaku më shtrëngohej nga frika”, tha Alisa. “Jetonim si minjtë, dilnim jashtë vetëm nëpër dy rrugë ku e dinim me siguri se nuk kishte kamera”.
I vendosur për t’i shpëtuar ekzistencës “si në burg” pas gjashtë muajsh duke u fshehur, çifti u zhvendos në një pyll. Muajt e ngrohtë i kaluan në tenda, por kur filloi të ftohej, u kthyen në qytet dhe u përpoqën të gjenin një mënyrë për t’u larguar nga Rusia.
Pasi përjashtuan një rrugë përmes Evropës veriore për shkak të rrezikut të dëbimit, dhe Gjeorgjinë për shkak të minave të mbetura nga lufta e këtij vendi me separatistët abkazë të mbështetur nga Moska, ata vendosën për një mundësi të tretë: të kalonin Detin e Zi drejt Turqisë.
Me paratë që kishin mbledhur nga punë të ndryshme, blenë një kajak. Nga frika se mund të zbuloheshin nga radari, hoqën të gjitha pjesët metalike të tij, e kamufluan me ngjyrën e detit, dhe i vendosën një velë.
Për një javë, ata monitoruan varkat dhe anijet në det për të gjetur rrugën më të mirë të mundshme, thanë ata, dhe vendosën të niseshin nga një pikë mes qyteteve ruse Soçi dhe Tuapse.
Alisa tha se pika e zgjedhur e nisjes nuk ishte opsioni më i shkurtër, por shtoi se siguronte një rrugë më të sigurt: Kjo nënkuptonte të përshkonim një distancë më të madhe, por të paktën do të ishim më të sigurt.
U arratisën nga Rusia, u ndaluan në Turqi
Pas tetë ditësh në det dhe disa ditësh pushim, çifti vazhdoi udhëtimin dhe u nis drejt perëndimit përmes Turqisë, me synimin për të arritur në Spanjë.
Por, pasi u kthyen në ujë, ata u ndaluan nga Roja Bregdetare Greke, teksa përpiqeshin të hynin në Greqi, përmes Detit Egje, me kajakun e tyre. Alisa tha se zyrtarët ua morën telefonat, orët, bateritë, velën dhe lopatat, dhe i kthyen në ujërat turke, ku u morën nga rojat kufitare turke.
Brenda pak ditësh, çifti e gjeti veten në një qendër dëbimi në qytetin perëndimor turk Ajdin, përballë një urdhri për dëbim.
Alisa pretendoi se një rojë sigurie në qendër e kishte goditur Sergein në kokë, ndërsa një kamerë mbikëqyrëse në objekt ishte fikur.
“Ata i mbajnë gjithmonë dyert të mbyllura, edhe pse ky nuk është burg”, tha ajo, duke shtuar se i lejohej ta shihte Sergein vetëm dy orë në javë dhe të fliste me të në telefon për 15 minuta në ditë.
Raportet e organizatave për të drejtat e njeriut kanë dokumentuar akuza për dhunë të përsëritur fizike nga stafi i Qendrës së Largimit në Ajdin. Ish të ndaluar kanë raportuar se janë rrahur rëndë nga rojat përpara largimit të tyre me forcë nga vendi.
Avokati i çiftit, Koran Aygun, tha se Sadovnikovët ishin transferuar së voni nga Ajdini në një qendër tjetër largimi në Kutahja. Kundërshtimi i tij ndaj urdhrit të dëbimit e ka pezulluar procesin, por e ardhmja mbetet e pasigurt.
Sipas Tvyordy Znak, një organizatë që ndihmon dezertorët rusë të largohen në mënyrë të sigurt nga ushtria dhe të vendosen jashtë vendit, çifti mund të përballet me deri në 10 vjet burgim nëse kthehet në Rusi.
Tvyordy Znak thotë se verifikon rrëfimet e dezertorëve. Alisa dhe Sergei kontaktuan me organizatën, ndërsa po përgatiteshin të lundronin me kajak drejt Greqisë./Mxh
Zëvendëskryeministrja dhe ministrja e Drejtësisë në detyrë, Donika Gërvalla, ka reaguar ndaj deklaratave të zyrtarëve të Bashkimit Evropian lidhur me vendimin e Këshillit Gjyqësor të Kosovës (KGJK) për refuzimin e kërkesave për tërheqjen e dorëheqjeve të gjyqtarëve serbë dhe zyrtarëve të administratës gjyqësore. Gërvalla ka thënë se në Kosovë ligji nuk negociohet dhe se askush […]
Një rast serioz i kanosjes brenda një raporti familjar është denoncuar në Vushtrri, ku një grua ka raportuar në Polici bashkëshortin me të cilin aktualisht nuk jeton, duke pretenduar se ai e kishte kërcënuar pasi ajo nuk ishte kthyer në shtëpi, raporton Sinjali.
Rasti ka ndodhur më 23 gusht, ndërsa sipas informacioneve që ka Sinjali, gruaja, F.B., 50-vjeçare, ka deklaruar se bashkëshorti i saj, M.Z., 59-vjeçar, kishte shkuar deri te vendi i saj i punës.
Aty, sipas deklarimit të saj, ai dyshohet se e ka kërcënuar me fjalët:
“Që nuk kthehesh, ti e din ku, a unë në burg.”
Por rasti ka marrë përmasa edhe më serioze pas deklaratave që Policia ka marrë nga dy fëmijët e çiftit, të cilët janë intervistuar në cilësinë e dëshmitarëve.
Sipas tyre, babai dyshohet se kishte bërë deklarata kërcënuese ndaj bashkëshortes në rast se ajo nuk kthehej në shtëpi, duke folur edhe për mundësinë e vrasjes së saj.
Në deklaratat e dëshmitarëve pretendohet se ai kishte thënë se, edhe nëse do të përfundonte në burg, do të paguante për të dalë dhe më pas do të vepronte ndaj saj.
Për shkak të seriozitetit të pretendimeve, për rastin është njoftuar Prokurori kujdestar.
Pas veprimeve policore është iniciuar rasti për veprën penale “Kanosja”, ndërsa i dyshuari është ndaluar për 48 orë.
Millie Bobby Brown u shfaq të premten mbrëma në Liqenin Como në krah të bashkëshortit të saj, Jake Bongiovi, teksa ata shkuan në darkë në restorantin La Te...
Anuela Ristani nuk do të jetë më në krye të bashkisë së Tiranës, me një vendim të kryebashkiakut Veliaj, firmosur nga qelia.
Në vendimin e firmosur prej Veliajt, i cili ndodhet në qeli që prej shkurtit të 2025-ës, argumentohet se delegimi i kompetencave kishte karakter të përkohshëm dhe ishte bërë për të garantuar vijimësinë e administratës bashkiake në rrethanat e krijuara që pas arrestimit të tij.
Analisti Martin Leka tha se vendimi i Gjykatës Kushtetuese e vendos institucionin përballë sfidave që lidhen me njohjen ose jo të ligjit, ndërsa në themel qëndron çështja se sa e pavarur është Gjykata Kushtetuese.
Leka tha se Kushtetuesja, e cila mori këtë vendim, mund të kishte vendosur edhe për lirimin e Veliajt. Ai shtoi se në situatën aktuale është e pamundur që Bashkia e Tiranës të drejtohet nga burgu.
“Tirana është një labirint i madh ku GJK nuk merr një vendim dhe nuk ka bërë të mundur lirimin e tij nga burgu, kur ai është ende kryetar bashkie. Është një lojë që vendos GJK përpara disa sfidave që kanë njohjen ose jo njohjen e ligjit dhe në themel të saj problemin se sa e pavarur është Gjykata Kushtetuese. Kushtetuesja që mori këtë vendim, mund të lironte dhe Veliajn. Në këtë situatë është i pamundur drejtimi nga burgu.”
Sipas tij, zhvillimet në PD kanë sjellë përçarje dhe një nivel votash që e bën të vështirë kapërcimin e pragut për t’i marrë pushtetin Partisë Socialiste.
“Rama del i fituar sepse ka një makineri të organizimit të PS-së dhe është një autokombajnë votash që merr vota. Opozita ka treguar që nuk është në gjendje të krijojë këtë makineri, zhvillimet në PD kanë sjellë përçarje dhe një nivel votash që është e vështirë të kapërcejë pragun për t’i marrë pushtetin PS-së.”
Ministria e Arsimit dhe Shkencës ka bërë të gjitha përgatitjet e nevojshme për fillimin e vitit të ri shkollor 2026/2027, thotë zëvendësministri i Arsimit, Driton Sulejmani. Sipas tij, janë eliminuar problemet që kanë qenë të pranishme në të kaluarën, veçanërisht sa i përket furnizimit me tekstet shkollore. “Ky është vetëm viti i tretë që nga […]
TIRANË, 29 gusht/ATSH/ Pesë vatra zjarri vijojnë të jenë aktive në territorin e vendit, ndërsa dy të tjera janë nën mbikëqyrje, sipas përditësimit të Ministrisë së Mbrojtjes për situatën e zjarreve, të orës 20:00.
Sipas informacionit operacional të përditësuar, në territorin e vendit janë raportuar 16 vatra zjarri. Për përballimin e situatës janë angazhuar në total 228 forca operacionale, 10 automjete zjarrfikëse, 4 helikopterë dhe 75 efektivë të Forcave të Armatosura.
MM bën të ditur se, vatra në Dajt, Qafë-Priskë, ka riaktivizime; në operacion janë angazhuar 25 forca zjarrfikëse/AZM, 20 efektivë të FA dhe 2 helikopterë.
Në Vajkal, Bulqizë, zjarri vijon në një sipërfaqe të gjerë me shkurre e dëllinja, ku janë angazhuar 31 forca vendore/vullnetare, 30 efektivë të FA dhe 1 helikopter.
Në Sllatinë, Dibër, vijon aktive vatra në sipërfaqe pyjore, ku kanë operuar 78 forca në terren dhe 1 helikopter, pa rrezik për zonat e banuara.
Aktive mbeten gjithashtu vatra në Qafë të Helmës, Bulqizë, e cila po monitorohet pa zhvillime dhe pa rrezik për banesat, si dhe vatra në Kroi i Madh, Krujë, ku po punohet me 2 automjete zjarrfikëse dhe situata është drejt normalizimit dhe shuarjes së plotë.
Në malin e Dardhës, Librazhd dhe malin e Qukësit, Prrenjas, vatrat mbeten nën mbikëqyrje, pa rrezik për zonat e banuara.
Ndërkohë, zjarret në Komsi, Mat dhe Delisuf, Vlorë, janë shuar plotësisht.
MM njofton se, Agjencia Kombëtare e Mbrojtjes Civile (AKMC) vijon të ndjekë në mënyrë të pandërprerë situatën në të gjithë territorin e vendit, në koordinim të ngushtë me prefekturat, bashkitë dhe të gjitha strukturat e sistemit të Mbrojtjes Civile.
Ndërkohë kapacitetet operacionale mbeten të angazhuara në terren dhe në gatishmëri për të ndërhyrë aty ku situata e kërkon, me prioritet mbrojtjen e jetës, banesave dhe pasurisë së qytetarëve.
Ministria e Arsimit dhe Shkencës ka bërë të gjitha përgatitjet e nevojshme për fillimin e vitit të ri shkollor 2026/2027, thotë zëvendësministri i Arsimit, Driton Sulejmani. Sipas tij, janë eliminuar problemet që kanë qenë të pranishme në të kaluarën, veçanërisht sa i përket furnizimit me tekstet shkollore.
“Ky është vetëm viti i tretë që nga koha kur kjo qeveri është në funksion dhe nxënësit do t’i kenë librat në kohë dhe të gjitha tekstet që u nevojiten për një proces të mirëfilltë edukativo-arsimor. Kemi punuar jashtëzakonisht shumë në zgjidhjen e problemeve me numrin e vogël të nxënësve. Është bërë optimizimi i paraleleve në të gjithë territorin e shtetit dhe mendojmë se përmes këtij optimizimi kemi krijuar kushte më të mira për zhvillimin e procesit edukativo-arsimor, si dhe kemi siguruar më shumë mjete financiare për shkollat, në mënyrë që ato të mund të investojnë në përmirësimin e kushteve. Në përgjithësi, MASH-i i ka përfunduar të gjitha detyrat e nevojshme që viti i ri shkollor të fillojë siç duhet”, deklaroi zv/ministri i Arsimit, Driton Sulejmani.
Zëvendësministri Sulejmani tha gjithashtu se Ministria ka marrë masa për zgjidhjen e problemit të mësimit në gjuhën shqipe në Shkollën Fillore “Njegosh” në Idrizovë, ku po ndërtohen katër klasa të reja.
“Edhe ky është një problem i trashëguar që nuk është zgjidhur me vite. Për shkak të mungesës së hapësirave të mjaftueshme për zhvillimin e procesit edukativo-arsimor në Shkollën ‘Njegosh’, nxënësit janë detyruar ta ndjekin mësimin në objekte të tjera. Për ta zgjidhur këtë problem, MASH-i ka marrë masa të menjëhershme. Është realizuar prokurimi publik për ndërtimin e katër mësonjëtoreve të reja dhe mendojmë se me këtë hapësirë do të zgjidhet edhe problemi i nxënësve nga klasa e pestë deri në të nëntën, pasi do të kenë hapësirë të mjaftueshme për ta zhvilluar mësimin në të njëjtën shkollë”, u shpreh Sulejmani.
Ai shtoi se mund të ketë nevojë edhe për angazhimin e mësimdhënësve të rinj, ndërsa theksoi se punimet për ndërtimin e klasave tashmë kanë filluar.
Pjesë e Strategjisë për Arsim 2026–2032 është edhe sigurimi i kushteve për zhvillimin e mësimit tërëditor. Aktualisht, rreth 200 paralele në vend zhvillojnë mësim tërëditor, ndërsa zëvendësministri Sulejmani tha se, sipas strategjisë, deri në fund të vitit 2032, të gjitha shkollat do të përfshihen në procesin e mësimit tërëditor.
Këtë të shtunë, u luajtën dy ndeshjet e para të javës së dytë në Superiore.
Elbasani dhe Vllaznia barazuan 1-1 mes tyre, në një ndeshje me fund dramatik, ku u anuluan dy gola. Murataj i dha avantazhin shkodranëve në minutën e 18-të, ndërsa vendasit barazuan me Hebajn në minutën e 75-të.
Në shtesë, Vllaznia shënoi fillimisht me Tafilin dhe më pas me Mustën, por të dy golat u anuluan për pozicion jashtë loje. Në rastin e parë, ishte Perez që bllokoi pamjen e portierit, ndërsa në rastin e dytë ishte Musta jashtë loje.
Për të dyja ekipet, ky është barazimi i dytë, pas atyre të javës së parë.
Në duelin tjetër, Laçi triumfoi 2-1 ndaj Partizanit, falë dopietës së Stiven Bibos. Kurbinasit e nisën shumë mirë ndeshjen dhe kaluan në avantazh që në minutën e 8-të. Bibo lëshoi një predhë nga jashtë zonë, duke mposhtur portierin Qirko.
Fraksioni i parë u mbyll me këtë rezultat, ndërsa kryeqytetasit mbetën me 10 lojtarë, pasi Marku u ndëshkua me karton të kuq në shtesë.
Me një lojtar më shumë, kurbinasit e kishin më të lehtë në fraksionin e dytë, ku dyfishuan me Bibon në minutën e 75-të. Në fund, goli i Aliut kishte vetëm vlerë statistikore për Partizanin.
Me këtë fitore, Laçi shkon në kuotën e 4 pikëve, ndërsa Partizani ka vetëm një pikë.
Modelja dhe krijuesja e njohur në platformat për të rritur, Sophie Rain, është bërë sërish pjesë e diskutimeve në rrjet pas një interviste që u shoqërua me tension.
Gjatë pjesëmarrjes në podcastin “Inside The Ring” të TMZ, biseda mori një kthesë të papritur kur gazetari e pyeti Rain për një deklaratë të bërë më herët prej saj lidhur me jetën e saj personale.
Pyetja duket se nuk u prit mirë nga modelja, e cila reagoi menjëherë dhe e akuzoi gazetarin për mënyrën se si po sillej gjatë intervistës.
“Po më quan gënjeshtare?”, mësohet të ketë thënë ajo, duke vijuar me kritikat ndaj gazetarit. Rain u shpreh se nuk po ndihej komode me mënyrën se si po zhvillohej biseda dhe, në një moment, paralajmëroi se do të largohej.
“Po sillesh shumë keq pa asnjë arsye. Shiko veten dhe më shiko mua. Më mirë po iki nga këtu”, deklaroi ajo.
Përplasja e shkurtër tërhoqi vëmendjen e përdoruesve në rrjetet sociale, ku momenti nga intervista nisi të qarkullonte dhe të komentohej gjerësisht.
Sophie Rain nuk është hera e parë që bëhet pjesë e lajmeve për deklaratat e saj. Ajo ka folur më herët edhe për një ofertë të pretenduar nga një basketbollist i njohur i NBA-së, i cili, sipas saj, i kishte ofruar një shumë prej miliona dollarësh për të kaluar një natë me të.
Deklaratat dhe paraqitjet e saj kanë bërë që Rain të mbetet një prej personazheve më të komentuar në rrjetet sociale, ndërsa këtë herë vëmendjen e mori përplasja e saj e drejtpërdrejtë me gazetarin./mxh
Harry Kane ka konfirmuar se ka nisur bisedimet me Bayern Munichun për vazhdimin e kontratës, e cila aktualisht skadon në verën e vitit 2027.
Sulmuesi anglez iu bashkua Bayernit nga Tottenhami në vitin 2023 dhe është shndërruar në një nga futbollistët kryesorë të skuadrës gjermane. Ai ka realizuar 146 gola në 149 paraqitje zyrtare, ndërsa sezonin e fundit shënoi 61 herë në të gjitha garat.
Kane e përfundoi kampionatin si golashënuesi më i mirë i Bundesligës për të tretin sezon radhazi, duke e ndihmuar Bayernin ta fitonte titullin dhe Kupën e Gjermanisë.
Pas fitores 5:1 ndaj Stuttgartit në javën e parë të kampionatit, 33-vjeçari bëri të ditur se takimi i parë për rinovimin e kontratës është zhvilluar javën e kaluar.
“Kjo nuk është diçka që mund të përfundojë brenda një ose dy javësh. Bëhet fjalë për detajet”, deklaroi Kane.
Për shkak të moshës, kapiteni i Anglisë pranoi se marrëveshja e ardhshme mund të jetë kontrata e fundit e rëndësishme e karrierës së tij.
“Jam 33 vjeç, kështu që kjo ndoshta do të jetë kontrata ime e fundit, ose të paktën kontrata ime e fundit e madhe”, tha ai, duke shtuar se bisedimet po ecin mirë.
Një konflikt mes fqinjësh është regjistruar në lagjen 8 të Korçës, në zonën e njohur si Radaneci, ku janë përfshirë katër persona, mes tyre edhe dy vëllezër. Sipas informacioneve paraprake, përplasja nisi për motive të dobëta dhe dyshohet se lidhet me një debat të shkaktuar nga fëmijët që po luanin në lagje. Situata u përshkallëzua në konflikt fizik, ku dy vëllezërit pësuan lëndime të lehta në…
Një ngjarje e rëndë ka ndodhur mbrëmjen e kësaj të shtune në fshatin Karmë të Vaut të Dejës, ku dy persona dyshohet se kanë rënë në kontakt me rrymën elektrike në ambientet e jashtme të një lokali. Sipas informacionit paraprak të policisë, Sokol Preka, 40 vjeç, roje i një lokali bar-kafe në pronësi të shtetasit […]
Marina Mbretërore britanike ka zhvilluar një operacion 72-orësh për monitorimin e katër anijeve ruse, të cilat po lëviznin nga Deti i Veriut drejt Kanalit të La Manshit.
Operacioni, i cilësuar si “intensiv” nga zyrtarët britanikë, përfshiu anijet HMS Duncan, HMS St Albans dhe HMS Severn, si dhe një helikopter Merlin.
Sipas autoriteteve britanike, luftanija ruse “Admiral Levchenko” po shoqëronte anijet e ngarkesave “General Skobelev” dhe “Sparta”, të cilat janë nën sanksione, drejt Doverit. Rusia angazhoi gjithashtu fregatën “Neustrashimy” për mbrojtjen e ngarkesës.
Kreu i Marinës Mbretërore, Gwyn Jenkins, tha se Londra nuk duhet ta ulë vigjilencën ndaj aktivitetit rus.
“Nuk ka vend për vetëkënaqësi”, deklaroi ai, duke i cilësuar anijet e flotës së fshehtë ruse si “rrezik të papranueshëm” për sigurinë e Mbretërisë së Bashkuar.
Aktiviteti i anijeve ruse në ujërat britanike raportohet se është shtuar gjatë muajve të fundit. Vetëm në korrik, Marina Mbretërore i monitoroi ato për 21 ditë, rreth 25 për qind më gjatë krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar.
Mbi 500 anije të asaj që Londra e quan “flota e fshehtë ruse” janë aktualisht nën sanksione britanike. Operacioni zhvillohet mes tensioneve të shtuara ndërmjet Londrës dhe Moskës për shkak të mbështetjes ushtarake britanike për Ukrainën.
Një konflikt mes katër personave ka ndodhur në lagjen nr. 8 të qytetit të Korçës, në zonën e njohur si Radaneci.
Sipas të dhënave paraprake, në konflikt janë përfshirë dy vëllezër dhe dy fqinj të tyre. Shkak për përplasjen dyshohet se është bërë zhurma e fëmijëve që luanin në lagje.
Debati mes fqinjëve ka degraduar në përleshje fizike, ndërsa dy vëllezërit kanë marrë dëmtime të lehta në kokë dhe janë dërguar në spital për ndihmë mjekësore.
Gjatë konfliktit është dëmtuar rëndë edhe një automjet i parkuar në zonë. Dyshohet gjithashtu se gjatë përleshjes mund të jenë përdorur sende të forta, konkretisht drunj, ndërsa rrethanat e plota të ngjarjes pritet të sqarohen nga grupi hetimor.
Pas marrjes së ndihmës mjekësore, dy vëllezërit, së bashku me dy personat e tjerë të përfshirë në konflikt, janë shoqëruar në Komisariatin e Policisë Korçë për të dhënë deklarimet e tyre.
Hetimet vijojnë për zbardhjen e plotë të ngjarjes.
Bota e fotografisë italiane dhe ndërkombëtare është në zi për ndarjen nga jeta të fotografit të madh italian Franco Fontana, i cili u shua sot, 29 gusht, në moshën 92-vjeçare, në shtëpinë e tij në Modena.
I lindur më 9 dhjetor 1933 në Cognento, pranë Modenës, Fontana konsiderohet një prej mjeshtërve më të rëndësishëm të fotografisë së gjysmës së dytë të shekullit XX dhe një prej figurave që ndryshuan mënyrën se si perceptohej fotografia me ngjyra.
Ai iu afrua fotografisë në fillim të viteve ’60 dhe shumë shpejt zgjodhi ngjyrën, në një periudhë kur fotografia artistike dominohej ende nga bardhezi. Për Fontanën, ngjyra nuk ishte thjesht element dekorativ, por një gjuhë artistike dhe poetike, përmes së cilës realiteti mund të interpretohej ndryshe.
Fotografitë e tij dallohen për kontrastet e forta, vijat, format gjeometrike dhe peizazhet e reduktuara në fusha intensive ngjyrash. Fusha të verdha, qiell blu, mure të kuqe, hije dhe rrugë shndërroheshin në kompozime që shpesh i afroheshin pikturës abstrakte.
Në vitin 1979, puna e tij u prezantua në MoMA në Nju Jork, duke shënuar një prej momenteve më të rëndësishme të afirmimit të tij ndërkombëtar. Gjatë karrierës së gjatë, veprat e Fontanës u ekspozuan në më shumë se 400 ekspozita dhe u përfshinë në koleksionet e mbi 50 muzeve në mbarë botën.
Ai bashkëpunoi gjithashtu me marka të mëdha si Fiat, Volkswagen, Sony, Volvo, Versace, Canon dhe Kodak, ndërsa fotografitë e tij u publikuan në revista prestigjioze ndërkombëtare.
Franco Fontana la pas një trashëgimi të jashtëzakonshme në fotografinë bashkëkohore. Ai nuk e përdori ngjyrën vetëm për të fotografuar botën, por për ta parë dhe interpretuar atë në një mënyrë të re.
“Ajo që do të mbetet nga unë kur të iki? Ngjyra”, ka thënë ai.
Sot, në moshën 92-vjeçare, Franco Fontana largohet, por ngjyrat e tij mbeten./mxh
Login
