Sipas vlerësimit të LSDM-së, gjatë dy viteve të fundit qytetarët, në vend që të përfitojnë standard më të mirë jetese dhe paga më të larta, janë përballur me vështirësi ekonomike dhe me ulje të fuqisë blerëse.

Opozita pohon se rritja e pagave nuk po ecën në të njëjtin ritëm me shtrenjtimin e çmimeve, ndërsa një familjeje katëranëtarëshe i duhen gati 70,000 denarë për të përballuar shpenzimet bazë.

LSDM-ja thekson gjithashtu se deri në muajin qershor është harxhuar pothuajse i gjithë deficiti buxhetor i planifikuar për vitin 2026 dhe, sipas saj, për këtë arsye ribalancimi i buxhetit është i pashmangshëm.

Po ashtu, partia opozitare nënvizon se në dy vitet e fundit investimet e huaja direkte kanë rënë me rreth 60 përqind, ndërsa borxhi publik është rritur për më shumë se 2.5 miliardë euro.

“Dy vjet të qeverisjes së Mickoskit janë dy vjet premtimesh të paplotësuara, dështim ekonomik dhe izolim”, deklaruan nga LSDM.

The post LSDM: Fuqia blerëse është dobësuar, ndërsa investimet e huaja direkte kanë rënë me afro 60 për qind appeared first on Albeu.com.

Ditën e sotme rreth orës 10:35, një ngjajre tragjike është regjistruar në lagjen nr. 13, Durrës, ku sipas informacioneve policore, është mbytur një 11-vjeçar banues në Tiranë.

Sipas uniformave blu, gjatë kohës që po lahej në det, dyshohet se është mbytur aksidentalisht.

Durrës/ Informacion paraprak

Rreth orës 10:35, në lagjen nr. 13, Durrës, gjatë kohës që po lahej në det, dyshohet se është mbytur aksidentalisht një 11-vjeçar, banues në Tiranë.

Grupi hetimor vijon punën për sqarimin dhe dokumentimin e plotë të rrethanave të ngjarjes, si dhe për përcaktimin e shkakut të mbytjes.

The post E rëndë në Durrës/ Po lahej në det, mbytet 11-vjeçari appeared first on Albeu.com.

Një sondazh i ri tregon se dy të tretat e qytetarëve të Bashkimit Evropian do ta mbështesnin rikthimin e Mbretërisë së Bashkuar në BE, ndërsa në Britani shumica kërkon afrimin e marrëdhënieve me bllokun.

Studimi, i realizuar nga Këshilli Evropian për Marrëdhëniet me Jashtë (ECFR) 10 vite pas referendumit të Brexit-it, nxjerr se 66% e të anketuarve në 15 shtete të BE-së e vlerësojnë në mënyrë pozitive ose neutrale anëtarësimin e Britanisë në union.

Nivelet më të larta të mbështetjes për rikthimin e Britanisë janë shënuar në Holandë dhe Danimarkë, ku kjo shifër arrin në 75%. Në krahun tjetër, përqindjet më të ulëta janë regjistruar në Bullgari, Francë dhe Itali.

Në Mbretërinë e Bashkuar, 75% e qytetarëve të pyetur janë shprehur në favor të marrëdhënieve më të afërta me Bashkimin Evropian. Sipas sondazhit, shumica beson se Brexit ka pasur ndikim negativ në disa çështje kyçe.

Këto përfshijnë koston e jetesës (66%), ekonominë (65%), mundësitë për të rinjtë (57%), emigracionin e paligjshëm (56%) dhe tregtinë (56%).

Sondazhi tregon gjithashtu se edhe një pjesë e atyre që në vitin 2016 votuan për largimin nga BE-ja, tashmë shfaqen më të prirur për lidhje më të ngushta me bllokun.

Një prej përfundimeve më domethënëse të këtij studimi është se 63% e britanikëve do të pranonin rikthimin e lëvizjes së lirë të njerëzve, nëse kjo do të sillte marrëdhënie më të forta ekonomike dhe tregtare me BE-në.

Në këtë grup përfshihen edhe 57% e qytetarëve që votuan për Brexit në referendum.

Ndërkohë, disa liderë evropianë kanë sinjalizuar gatishmëri për një afrim të ri me Londrën. Presidenti francez Emmanuel Macron dhe kryeministri spanjoll Pedro Sánchez kanë deklaruar se dera për Britaninë mbetet e hapur.

The post Mbështetje e gjerë në BE për kthimin e Britanisë, sondazhi tregon kërkesë për lidhje më të forta edhe në Londër appeared first on Albeu.com.

Të shohësh një mbret dhe një mbretëreshë brenda zhveshtores menjëherë pas një ndeshjeje futbolli është diçka jashtë të zakonshmes. Situata bëhet edhe më e pazakontë kur kombëtarja kryesore e vendit të tyre ndodhet duke luajtur rreth 1.200 kilometra larg.

Sidoqoftë, për Curaçaon ky Botëror ka sjellë ngjarje që pak kush do t’i quante normale. Skuadra nga Karaibet arriti një 0-0 historik kundër Ekuadorit, rezultat që i dha pikën e parë ndonjëherë në historinë e paraqitjeve të saj në Kupën e Botës.

Ndeshja u kontrollua pothuajse tërësisht nga Ekuadori, që prodhoi 27 tentativa drejt portës, por pa mundur të gjente golin.

Njeriu vendimtar i këtij barazimi ishte portieri 37-vjeçar Eloy Room, i cili bëri plot 15 pritje dhe e mbajti të paprekur rrjetën e ekipit të tij.

Për Curaçaon, një ishull me vetëm rreth 160 mijë banorë, ky barazim u ndje si një fitore e madhe, sidomos pas disfatës së rëndë 7-1 kundër Gjermanisë në takimin e parë. Në anën tjetër, Ekuadori e vështirësoi ndjeshëm pozitën e vet përpara përballjes vendimtare me Gjermaninë.

Megjithatë, pamjet që shpërthyen në rrjetet sociale erdhën vetëm pas përfundimit të takimit. Shumëkush mbeti i surprizuar kur pa mbretin Willem-Alexander dhe mbretëreshën Maxima të Holandës duke festuar me futbollistët e Curaçaos në zhveshtore.

Shpjegimi qëndron te pozita kushtetuese e ishullit. Ndonëse Curaçao ka parlamentin dhe qeverinë e tij, ai është një shtet përbërës brenda Mbretërisë së Holandës.

Për këtë arsye, mbreti dhe mbretëresha e Holandës janë gjithashtu edhe krerët zyrtarë të shtetit të Curaçaos.

Gjatë asaj dite, familja mbretërore pati një angazhim të ngjeshur si tifoze. Fillimisht ajo ndoqi në Houston fitoren e thellë të Holandës ndaj Suedisë me rezultatin 5-1, ndërsa menjëherë më pas u nis drejt Kansas Cityt për të qenë pranë Curaçaos në duelin historik ndaj Ekuadorit.

Pas sigurimit të kësaj pike të çmuar, Willem-Alexander dhe Maxima nuk mbetën në tribunën VIP.

Ata zbritën në zhveshtore dhe iu bashkuan festës me lojtarët dhe stafin teknik, duke kërcyer e kremtuar në një skenë që shumë shpejt u bë virale në të gjithë botën.

The post Mbreti dhe mbretëresha e Holandës në festën e Curaçaos pas ndeshjes, ja pse përfunduan në zhveshtore appeared first on Albeu.com.

Ndeshja mes Paraguait dhe Turqisë në Kupën e Botës 2026 solli një episod të rrallë, ku në qendër të vëmendjes ishte mesfushori paraguajan Matias Galarza.

Ai u bë vendimtar për skuadrën e tij me golin e fitores, por pas mbylljes së takimit, diskutimet nuk u përqendruan vetëm te paraqitja e tij në fushë.

Gjatë një përplasjeje mes futbollistëve, arbitri i ndeshjes Ivan Barton humbi orën e dorës.

Ora përfundoi në barin e stadiumit, ku u gjet nga Galarza, i cili e mori dhe madje e vendosi në kyç, duke vazhduar të luante për disa minuta me orën e gjyqtarit në dorë.

Videoja e këtij momenti nisi të qarkullonte me shpejtësi në rrjetet sociale dhe ngjalli shumë reagime nga tifozët, të cilët e përshkruan situatën si një nga skenat më të veçanta dhe më argëtuese të këtij Botërori.

Në fund nuk pati asnjë problem, pasi ora iu rikthye arbitrit Barton, ndërsa Galarza mbeti protagonist jo vetëm për golin që vulosi fitoren, por edhe për këtë ngjarje të pazakontë që i dha një tjetër ngjyrim sfidës Paraguay-Turqi.

The post Një skenë e pazakontë në Botërorin 2026: Matias Galarza u pa duke luajtur me orën e arbitrit appeared first on Albeu.com.

Rada Lajkova, eurodeputete nga Bullgaria, reagoi pas incidentit pranë Ambasadës Bullgare në Shkup, ku u dogjën automjete diplomatike, duke drejtuar kritika ndaj institucioneve të Maqedonisë.

Sipas saj, autori i krimit ka vepruar pa u penguar dhe ngjarja ka ndodhur në prani të policisë, e cila, siç pretendon ajo, nuk ka ndërmarrë masat e nevojshme.

Ajo shprehu kritika edhe ndaj institucioneve evropiane dhe kërkoi, sipas deklarimeve të saj, një mbrojtje më të fortë për të drejtat e bullgarëve në Maqedoni.

Në fjalimin e saj, Lajkova ritheksoi disa prej pozicioneve të Sofjes në mosmarrëveshjen e kahershme me Shkupin, duke pretenduar se gjuha maqedonase është një “dialekt i bullgarishtes” dhe duke paraqitur qëndrime lidhur me origjinën e popullsisë.

Më tej, ajo vlerësoi se një pjesë e historisë maqedonase është, siç u shpreh ajo, “e falsifikuar”, ndërsa këto pretendime i lidhi me periudhën e komunizmit jugosllav dhe me historianët në Beograd.

Këto deklarata vijnë në një periudhë kur raportet mes Shkupit dhe Sofjes vazhdojnë të mbeten të tensionuara për shkak të mosmarrëveshjeve rreth historisë, gjuhës dhe identitetit, çështje që ndikojnë ndjeshëm në rrugën evropiane të Maqedonisë.

The post Lajkova kërkon reagim nga BE-ja dhe mbrojtje për të drejtat e bullgarëve në Maqedoni appeared first on Albeu.com.

Nga; Artan Hoxha

Edi Ramës i janë zvjerdhur fjalët e i janë pjerdhur patronazhistët. Foli me 1 qershor, akuzoi grek e turk bashkë, tha nuk tërhiqet, dënoi firmat për rrethimin e policët, shtet e privat, që dhunuan protestuesit, priti të pakësohen a zbythen por në mbrëmje protestuesit më të shumtë se të djelën, më energjike e më rinorë.

Turoi në Shqipëri, me sebep 35 vjetorin e PS, imitoi, talli e përqeshi influencerat, nuk la pa përfshirë iranianët në komplot, këtyre iu shtoi antiizraelitët dhe antitrumpët por protestuesit u shtuan e shumuan në përvjetorin e Lidhjes së Prizrenit

Mblodhi patronazhistët në Sheshin Italia para stadiumit Air Albania (që nuk fluturon me), fiks në ditën e përvjetorit të dytë të partisë së vjetër por plot silikon e lifting, thirri në ndihmë teoritë fashiste, naziste, balliste, marksiste, por në mbrëmje protestuesit ia pushtuan sheshin në fjalë, duke i treguar se ishin shumë më shumë e shumë më të vendosur.

U sherros me mediet ndërkombëtare, pikërisht me ato që e kanë lavdëruar e perkedhelur, qe po ia sjellin para zyrës betejën e tyre me Trump duke përdorur të bijën e dhëndrin (harroi se 5 muaj më parë u mburr në parlament se nuk shkoi në Davos me kërkesën e babait që të kujdesej për të bijën) e që po amplifikonin një protestë laramane bazuar në thashetheme e gënjeshtra por u shtuan edhe artikujt, edhe lidhjet direkte siç u pasuruan memet tallëse të protestuesve dhe u shfaqën marshimet e përnatëshme demonstruese e paralajmëruese të tyre.

Shpresoi se protesta po mpakej pas një marshimi pa sens një mbrëmje drejt aeroportit, mori zemër dhe mbajti fjalimin e të shtunës, dje, ku akuzoi algoritmin e rrjeteve sociale që budalleps masivisht shqiptarët, por masa e protestuesve, qe edhe pse pa kryesi a kryetar, po tregon inteligjencë kolektive, reflektoi shpejt, korrigjoi metodën dhe në mbrëmjen e 20 qershorit vërshoi lumë në bulevard e ia rrethoi kalanë kryesore të qeverisë.

I dështoi propaganda fjalëshumë, i dështoi kulaçi me patronazhim, kërbaçi me policim e banditim.

Drama e tij e trefishtë!

Ndoshta nuk e kupton se nuk e duan më, masivisht dhe s’ka kënd pranë t’ia shpjegojë.

Ndoshta e kupton por nuk e pranon sepse ende shpreson se protestat do shterojnë, se ja, erdhi vera e do harbojnë, dhe s’ka kënd pranë t’ia provojë se e kundërta do vijojë.

Ndoshta e kupton dhe e pranon por nuk guxon kur imagjinon se ç’e pret e çdo heqë paskëtaj, dhe s’ ka kënd që ia merr përsipër ndërmjetësimin me protestuesit që kërkojnë asgjësimin e sistemit që ai e ngriti me kaq mund, para, drogë, propagandë, dhunë verbale e materiale

Si Odisea do mbërrijë me patjetër në fatin e paracaktuar edhe për neodiktatorët, i vetmuar, pa anije e pa shokë.

The post Mijëra shqiptarë në protestë, Artan Hoxha: Ramës i dështoi propaganda, i dështoi kulaçi me patronazhim, kërbaçi me policim e banditim appeared first on Albeu.com.

Policia e Shtetit ka publikuar pamjet e shoqërimit të 34-vjeçarit Elvis Koçi alias Çaushllari, i njohur si “Vis Korçari”, ndërsa ka dhënë edhe detaje mbi operacionin për kapjen e tij në Ksamil.

Sipas njoftimit zyrtar, operacioni i koduar “Fast” u finalizua nga Komisariati i Policisë Sarandë, në bashkëpunim me Drejtorinë e Forcës së Posaçme Operacionale në Policinë e Shtetit, pas një pune intensive hetimore dhe operative për lokalizimin e personave në kërkim.

Policia bën me dije se 34-vjeçari është lokalizuar në qendër të Ksamilit, në një automjet tip “Audi”, ku më pas është ndërhyrë për kapjen e tij. Gjatë ndërhyrjes, ai dyshohet se ka tentuar të largohet, por është neutralizuar dhe arrestuar nga forcat e policisë.

Sipas autoriteteve, shtetasi E. K. (Ç.), 34 vjeç, banues në Elbasan, rezulton person me rrezikshmëri të lartë shoqërore dhe i dyshuar si pjesë e një grupi kriminal në qytetin e Elbasanit.

Policia sqaron se ai ishte shpallur në kërkim, pasi Gjykata e Posaçme e Apelit për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar ka lënë në fuqi vendimin e Gjykatës së Posaçme të Shkallës së Parë, e cila e ka dënuar me 4 vite burg për veprat penale “Grup i strukturuar kriminal” dhe “Sigurimi i kushteve dhe mjeteve materiale për të kryer vrasje”.

Sipas të dhënave zyrtare, atij i kanë mbetur për të vuajtur 2 vjet, 9 muaj dhe 9 ditë burgim.

Materialet procedurale i janë referuar Prokurorisë për veprime të mëtejshme.

Nga Marenglen Kasmi

Protesta e shumëpërfolur me pjesëmarrjen e diasporës u zhvillua dje. Madje, një pjesë e protestuesve vendosën të qëndrojnë gjatë natës përpara Kryeministrisë, duke lënë të kuptohet se ngujimi në bulevard mund të jetë skenari i radhës.

Si zakonisht, debati publik u përqendrua te numrat e pjesëmarrësve. Por, përtej luftës së zakonshme të shifrave, më interesant se numri i protestuesve është përbërja e protestës.

Sipas organizatorëve dhe raportimeve mediatike, një pjesë e konsiderueshme e pjesëmarrësve erdhën nga Kosova, Maqedonia e Veriut dhe vende të ndryshme të Europës. Sipas tyre, vetëm nga Kosova flitej për dhjetëra mijëra pjesëmarrës. Kjo pritej, pasi prej ditësh, rrjetet sociale ishin mbushur me thirrje për mobilizim, me video nga kolonat e automjeteve që udhëtonin drejt Tiranës dhe me materiale propaganduese që synonin ta paraqisnin protestën si një moment historik për shqiptarët kudo që ndodhen.

Pikërisht këtu qëndron çështja që meriton diskutim. Jo sa vetë morën pjesë në protestë, por kush janë ata dhe në emër të kujt flisnin.

Prej ditësh dëgjojmë të flitet për “diasporën” që po vjen në protestë. Por çfarë kuptojmë saktësisht me këtë term? Në kuptimin klasik, diaspora nuk është thjesht çdo emigrant që jeton jashtë vendit. Ajo është një bashkësi që ruan identitet, kujtesë dhe lidhje të veçanta me atdheun.

Në rastin konkret, kemi të bëjmë me një realitet shumë më kompleks. Mes protestuesve gjejmë emigrantë shqiptarë nga vende të ndryshme të Europës, shqiptarë nga Kosova, shqiptarë nga Maqedonia e Veriut, por edhe individë me bindje, motive dhe pritshmëri të ndryshme politike. E vetmja gjë që i bashkon është një objektiv i përbashkët politik: protesta kundër qeverisë shqiptare.

Për këtë arsye, ndoshta para se të flasim për “diasporën”, duhet të sqarojmë se për kë po flasim në të vërtetë. Sepse termi krijon përshtypjen e një trupi unik e homogjen, ndërsa realiteti duket shumë më i larmishëm. Me kalimin e kohës do të jemi më të qartë edhe për këtë gjë.

Nuk po flitet më për Zvërnecin. Nuk po flitet për mjedisin, turizmin apo korrigjimin e një politike të caktuar qeveritare. Prej ditësh mesazhi i protestës është bërë i qartë: dorëheqja e Edi Ramës, rrëzimi i qeverisë, kalimi në revolucion dhe ndërrimi i gjithë sistemit.

Nuk është hera e parë që aktorë politikë jashtë Republikës së Shqipërisë përfshihen në zhvillimet e saj të brendshme. Vetëvendosja e Albin Kurtit nuk është kufizuar vetëm në deklarata apo qëndrime politike. Ajo ka mbështetur publikisht kandidatë në zgjedhjet shqiptare dhe ka tentuar të krijojë përfaqësim të drejtpërdrejtë politik në Shqipëri. Në rrethana normale, këto zhvillime mund të shihen si pjesë e marrëdhënieve të veçanta që ekzistojnë mes dy shteteve shqiptare. Por situata ndryshon kur përfshirja nuk kufizohet më te mbështetja politike apo te fushatat elektorale, por kalon në mobilizime që kërkojnë rrëzimin e qeverisë së Shqipërisë. Këtu nuk bëhet më fjalë për solidaritet kombëtar, por për përfshirje të drejtpërdrejtë në një konflikt politik që duhet të zgjidhet nga qytetarët e Republikës së Shqipërisë.

Le të jemi të qartë. Askush nuk mund t’u kërkojë shqiptarëve të Kosovës apo diasporës të mos shqetësohen për Shqipërinë, çka do të ishte absurde. Është normale që çdo shqiptar kudoqoftë të ndjekë zhvillimet politike, të ketë bindjet e tij dhe madje të zemërohet me atë që ndodh në Tiranë. Por emocioni është një gjë dhe përgjegjësia politike është diçka tjetër. E thënë shkurt, solidariteti emocional i çdo shqiptari jashtë Shqipërisë nuk mund të shndërrohet automatikisht në legjitimitet politik.

Demokracia funksionon mbi një parim të thjeshtë: qeveritë i zgjedhin qytetarët e një shteti dhe po ata qytetarë i largojnë. Në momentin që ky parim fillon të zbehet, atëherë hapet një derë që mund të sjellë pasoja të paparashikueshme. Sot mund të duket normale që shqiptarë nga jashtë të vijnë për të protestuar kundër një qeverie. Nesër mund të vijnë të tjerë për të mbështetur një qeveri tjetër. Pasnesër mund të kemi mobilizime të organizuara nga grupime të ndryshme politike në të dy anët e kufirit. Dhe kështu, pak nga pak, politika shqiptare pushon së qeni një çështje e sovranit shqiptar.

Por ka edhe një aspekt tjetër të kësaj historie. Një protestë që pretendon të flasë në emër të shumicës së shqiptarëve duhet ta gjejë forcën e saj para së gjithash brenda Shqipërisë. Ajo duhet të mbështetet te qytetarët që jetojnë këtu, votojnë këtu dhe përballen çdo ditë me pasojat e vendimeve politike të qeverisë.

Kësisoj, mobilizimi i njerëzve nga jashtë Shqipërisë nuk është tregues force. Në rrethana të caktuara mund të jetë tregues i së kundërtës. Mund të jetë shenjë se protesta nuk po arrin ende të prodhojë mbështetjen shoqërore që pretendon se përfaqëson.

Në fund të fundit, çdo qeveri në demokraci rrëzohet në dy mënyra: ose humbet zgjedhjet, ose humbet mbështetjen e shoqërisë. Asnjëra prej tyre nuk mund të zëvendësohet nga kolonat e makinave që vijnë nga jashtë kufijve të Republikës së Shqipërisë.

Për ta kuptuar më mirë problemin, mjafton ta shohim situatën në kahun e kundërt. Çfarë do të ndodhte nëse nesër, sa herë që do të shpërthente një krizë politike në Kosovë, nga Shqipëria do të niseshin qindra automjete me protestues drejt Prishtinës? Çfarë do të ndodhte nëse shqiptarë nga Tirana, Durrësi apo Vlora do të organizoheshin për të marrë pjesë në protesta që kërkojnë rrëzimin e qeverisë së Kosovës?

Si do të reagonin shqiptarët e Kosovës? Me shumë gjasa, një pjesë e mirë e tyre do ta shihnin këtë si një ndërhyrje të papërshtatshme në punët e brendshme të Kosovës. Pikërisht këtu qëndron thelbi i problemit. Parimet demokratike nuk mund të vlejnë vetëm kur na interesojnë. Po ashtu, ato nuk mund të zëvendësohen as nga nacionalizmi deklarativ.

Duke ndjekur zhvillimet e javëve të fundit, më ka ardhur shpesh në mendje një analogji krejt e ndryshme: Kombëtarja shqiptare e futbollit ka pasur për vite me radhë një problem të njohur. Luante mirë për pjesën më të madhe të ndeshjes, por shpesh gjithçka prishej sapo hynte minuta e tetëdhjetë. Nuk e di pse, por ndonjëherë kam përshtypjen se edhe si shoqëri kemi të njëjtin problem.

Për herë të parë pas shumë dekadash, Shqipëria duket më afër se kurrë anëtarësimit në Bashkimin Europian. Edhe vetë institucionet e BE-së flasin për një mundësi reale që ky proces të përmbyllet brenda kësaj dekade. Pikërisht në këtë moment vendi hyn në një fazë tensioni shoqëror e politik. Mos vallë kemi hyrë në minutën e tetëdhjetë?

Nuk po them se protesta është kundër integrimit europian. Nuk po them as që  pas saj fshihen skenarë të errët antishqiptarë. Përvoja historike na mëson se dëmet më të mëdha nuk vijnë gjithmonë nga komplotet, por më shpesh nga paaftësia për të kuptuar pasojat e veprimeve tona.

Një protestë pa drejtim të qartë, pa strukturë përfaqësimi dhe pa program të artikuluar politik mund të bëhet lehtësisht hapësirë ku projektohen interesa shumë të ndryshme. Disa mund të kërkojnë ndryshim e reformim. Të tjerë mund të kërkojnë thjesht rrëzimin e qeverisë, pa menduar se çfarë vjen më pas. Por, një problem më madhor përbën fakti se një lëvizje pa kokë nuk e kontrollon dot më energjinë që ka prodhuar vetë. Në një hapësirë të tillë mund të projektohen interesa e objektiva shumë të ndryshme nga ato që kanë pasur nismëtarët e saj.

Dhe në fund kam vetëm një sugjerim. Protestoni e mos ndaloni, pasi është e drejtë kushtetuese.

Kundërshtoni qeverinë, kundërshtoni opozitën, kritikoni sistemin e kë të doni, por mos shani e anatemoni askënd! Demokracia pikërisht për këtë ekziston. Por nëse synimi juaj është ndryshimi, atëherë herët a vonë duhet të bëni hapin tjetër. Zgjidhni përfaqësuesit tuaj e shkruani programin tuaj politik të ndryshimit. Një revolucion që nisi për flamingot nuk mund të vazhdojë duke fshehur kokën si struci sa herë që pyetet për programin e përfaqësimin e tij. Transparenca është kushti i parë i një demokracie funksionale. Mos kërkoni vetëm revolucion, por tregoni edhe çfarë do të vijë më pas.

Kur gjatë kryengritjes kundër princ Wied-it në vitin 1914 përfaqësuesi gjerman i KNK-së pyeste fshatarët e mbledhur në Shijak për arsyen e grumbullimit, ata përgjigjeshin se po bënin revolucion, pa qenë në një mendje se kundër kujt dhe për çfarë. Fundi i këtij “revolucioni” është i njohur.

Prandaj, dilni në mexhlis të politikës. Në fund të fundit, çfarë ju pengon, përderisa thoni se shumica e shqiptarëve janë me ju?  Nuk keni pse t’i trembeni votës, kërkojeni atë. Fundja, sheshi mund të tregojë zemërimin e pakënaqësinë, por vetëm vota tregon shumicën dhe sjell ndryshimin.

Në një deklaratë të shpërndarë nga avokati i tij, Ermal Yzeiraj, ish-ministri i Shëndetësisë Ilir Beqaj ka kundërshtuar bazën ligjore të akuzës për “vjedhje duke shpërdoruar detyrën” që rëndon ndaj tij në çështjen e koncesionit të sterilizimit. Beqaj argumenton se legjislacioni aktual penal nuk e përkufizon qartë veprën e vjedhjes dhe se kjo, sipas tij, cenon parimin e ligjshmërisë në të drejtën penale. Ai thekson se në rastin konkret pagesat ndaj koncesionarit janë kryer mbi bazën e një kontrate, faturash dhe procedurash zyrtare, duke ngritur pyetjen se si mund të ketë “vjedhje” kur pasuria është transferuar me pëlqimin e institucionit që e ka kryer pagesën.

Deklarata e plotë:

Në cilësinë e avokatit të Z. Ilir Beqaj dhe me porosi të tij, më poshtë deklarata e tij publike:
________________________________________
Akuza për “vjedhje duke shpërdoruar detyrën” ka një problem themelor ligjshmërie (nuk ka sesi te vjedhesh dike nese ai ta jep pasurine e vet me pëlqimin e tij)
Në procesin penal lidhur me koncesionin e “menaxhimit të integruar të instrumentarit kirurgjikal”, për veprimet dhe mosveprimet e mia si ministër i Shëndetësisë, akuzohem për “vjedhje duke shpërdoruar detyrën”, sipas nenit 135 të Kodit Penal.

Kjo akuzë ngre një problem themelor: çfarë quhet “vjedhje” sipas ligjit penal shqiptar?
Neni 134 i Kodit Penal aktual, që flet për vjedhjen, nuk jep një përkufizim të sjelljes së ndaluar. Ai parashikon vetëm dënimin. Pra, ligji nuk thotë qartë se cili veprim konkret përbën vjedhje.

Në një shtet të së drejtës, ligji penal duhet të jetë i shkruar, i qartë dhe i parashikueshëm. Askush nuk mund të dënohet mbi:
– nënkuptime,
– perceptime publike,
– interpretime të zgjeruara,
– komentare juridikë,
– precendente,
– te drejte zakonore,
– apo mbi një kuptim të supozuar të fjalës “vjedhje”.

Kur ligji penal nuk e përcakton qartë sjelljen e ndaluar, qytetari nuk mund ta dijë saktësisht se për çfarë po akuzohet dhe nuk mund të përgatisë në mënyrë të plotë mbrojtjen e tij.

Kam konsultuar 18 kode penale të vendeve europiane, prej të cilave 15 janë vende anëtare të Bashkimit Europian. Në të gjitha këto kode, vjedhja përkufizohet si sjellje konkrete: marrja ose përvetësimi i një sendi të luajtshëm që i përket dikujt tjetër, pa pëlqimin e pronarit ose poseduesit, me qëllim përfitimi të padrejtë.
Elementi thelbësor eshte mungesa e pëlqimit. Pa marrje ose përvetësim pa pëlqim, nuk ka vjedhje.
Nevojën për përkufizimim e sjelljes së ndaluar duket se e ka pranuar edhe projekti i Kodit të ri Penal, i hedhur për konsultim publik në korrik 2025. Në nenin 874 të projektit, vjedhja përkufizohet për herë të parë si: “Përvetësimi i një sendi në pronësi apo posedim të viktimës, me qëllim për të mos e kthyer më, i kryer për përfitim material, për vete apo të tjerë, dënohet me burgim deri në tetë vjet.”

Pra, edhe hartuesit e Kodit të ri Penal kanë parë nevojën që vjedhja të mos mbetet thjesht një fjalë e përdorur në ligj, por të përkufizohet si sjellje konkrete penale.

Historia e legjislacionit shqiptar e tregon edhe më qartë këtë problem.

Në Kodin Penal të vitit 1928, vjedhja përkufizohej në nenin 446 si “Kushdo që me qellim përfitimi merr posedimin e një sendi të lujtëshëm të tjetërit, tue e heq nga vëndi ku gjindet, pa pasun hirin e të zotit, ndeshkohet me burgim të randë nga një muej deri në tre vjet dhe me gjobë të randë.”. Ne kete perkufizim eshte me rendesi shprehja “pa pasur hirin e te zotit”. Thënë ndryshe, vjedhje do te thote marrja “me pahir”, pra pa pëlqimim e të zotit.

Ne Kodin Penal te vitit 1952, vjedhja (neni 185) perkufizohet “Vjedhja, dmth pervetimi ne menyre te fshehte ose te hapet e pasurise se tjetrit, denohet me burgim nga nje gjer ne pese vjet.” Edhe pse ishte vendosur diktatura e proletariatit, ne 1952 u miratua nje perkufizim per vjedhjen.

Ndërsa Kodi Penal i vitit 1977 nuk e përkufizoi më vjedhjen, sepse athere vendoste partia shtet. Ai vetëm parashikonte dënimin: “Vjedhja e pasurisë së tjetrit dënohet…”. Kjo mënyrë formulimi është trashëguar edhe në Kodin Penal në vitin 1994 e deri ne ditet e sotme.

Pra, Shqipëria ka pasur përkufizim të vjedhjes në vitin 1928 dhe në vitin 1952, por e ka hequr në vitin 1977. Tani, me projektin e Kodit të ri Penal, duket se po rikthehet nevoja për ta përcaktuar qartë këtë vepër penale.
Ky nuk është debat teorik. Është debat për lirinë e njeriut. Për ligjshmërine e akuzave dhe dënimeve penale.
Mund të ketë njerëz që pyesin: “A po sfidohen kështu dënimet e dhëna për vjedhje në këto dekada?” Jo. Nuk po kërkoj të sfidoj drejtësinë penale të vendit tim. Po kërkoj diçka shumë më themelore: të mos dënohem pa ligj të qartë.

Mund të ketë edhe nga ata që thonë: “Ilir Beqaj po pretendon se nuk e di çfarë është vjedhja.” Jo. Pikërisht e kundërta. Po them se vjedhja, në të drejtën penale europiane, ka një kuptim të qartë: marrje ose përvetësim i pasurisë së tjetrit pa pëlqim dhe me qëllim përfitimi të padrejtë.
Në rastin konkret, koncesionari ka marrë pagesa nga FSDKSH mbi bazë kontrate të ligjshme, me faturë, pranim shërbimi dhe kalim përmes Thesarit. FSDKSH ka pakesuar pasurinë e vet me pëlqimin e vet. Për koncesionarin nuk ka akuzë për vjedhje.

Nëse nuk ka vjedhës, si mund të ketë vjedhje?

Ligji penal duhet të jetë i shkruar, i qartë dhe i parashikueshëm. Kur ligji nuk e përkufizon sjelljen e ndaluar, akuza humbet bazën ligjore.

Prandaj akuzat sipas neneve aktuale 134 dhe 135 cenojnë parimet e ligjshmërisë.
Vende të BE qe e perkufizojnë vjedhjen në Kodin Penal janë Gjermani, Spanjë, Rumani, Itali, Portugali, Bullgari, Suedi, Hungari, Poloni, Kroaci, Greqi, Francë, Danimarkë, Belgjikë, Austri.
Vende të tjera europiane qe e përkufizojnë vjedhjen në Kodin Penal janë Kosovë, Mbretëri e Bashkuar, Turqi.
Ilir Beqaj

Një tjetër ngjarje tronditëse është regjistruar paraditen e kësaj të diele në bregdetin e Durrësit. Përmes një njoftimi zyrtar Policia bën me dije se një e mitur dyshohet se është mbytur në det.

Njoftimi i plotë i Policisë:

Durrës / Informacion paraprak

Rreth orës 10:35, në lagjen nr. 13, Durrës, gjatë kohës që po lahej në det, dyshohet se është mbytur aksidentalisht një 11-vjeçar, banues në Tiranë.

Grupi hetimor vijon punën për sqarimin dhe dokumentimin e plotë të rrethanave të ngjarjes, si dhe për përcaktimin e shkakut të mbytjes.

Një video e shpërndarë në rrjetet sociale tregon momentin kur disa protestues heqin flamurin e vendosur në ambientet e Ambasadës së Izraelit në Tiranë gjatë protestës së mbrëmshme. Pamjet kanë nxitur reagime të forta, ndërsa autorët e veprimit shfaqen mes thirrjeve dhe duartrokitjeve të një pjese të të pranishmëve.

Pas incidentit ka reaguar Ministria për Evropën dhe Punët e Jashtme, e cila dënoi ashpër heqjen dhe përdhosjen e flamurit, duke e cilësuar atë një akt të papranueshëm që nuk ka lidhje me lirinë e shprehjes apo protestën paqësore. MEPJ shprehu solidaritet me Ambasadën e Izraelit dhe theksoi se veprime të tilla bien ndesh me vlerat demokratike dhe traditën e bashkëjetesës së Shqipërisë.

Një dragua i artë gjigant i formuar nga 36 varka bambuje lundroi plot hijeshi përgjatë seksionit Tongzhou të Kanalit të Madh në distriktin Tongzhou, Pekin, gjatë Festivalit të Varkave të Dragoit, shkruan “China Daily”.

Shfaqja, e cila paraqet një skenë mahnitëse në stilin kinez, zhvillohet nga 19 deri më 21 qershor.
Brigjet e Kanalit të Madh gumëzhinë nga emocionet dhe u mbushën me drita, ndërsa mbi dhjetë mijë vendas dhe turistë u dyndën në festivalin buzë ujit.

Mes shfaqjeve të trashëgimisë kulturore jomateriale, shfaqjeve folklorike dhe një shfaqjeje verbuese dritash, pjesëmarrësit u zhytën në atmosferën e gjallë, autentike dhe bashkëkohore të Festës së Varkave të Dragoit.
Eventi i dha jetë të re traditave kulturore mijëvjeçare, duke i rigjallëruar ato në Qendrën Administrative Bashkiake të Pekinit, në distriktin Tongzhou.

Për të, çështja mbyllet këtu. Giorgia Meloni u ka kërkuar ministrave të ulin tonet dhe bojkoti i madh që ishte paralajmëruar për ceremoninë e 4 korrikut në Ambasadën Amerikane ka shumë gjasa të mos ndodhë.

Në Palazzo Chigi mbizotëron ideja se marrëdhëniet transatlantike, shkëmbimet tregtare që i afrohen 100 miliardë eurove dhe interesat e përbashkëta për sigurinë dhe dosjet kryesore gjeopolitike duhet të kenë më shumë peshë se përplasjet personale mes liderëve.

Ekziston edhe shqetësimi nëse Donald Trump mund të ndërmarrë masa hakmarrëse. Në Palazzo Chigi përgjigjen se askush nuk është në gjendje të parashikojë se çfarë mund të ndodhë. Disa druhen për pasoja ndaj produkteve italiane, nga vera te vaji i ullirit, por sipas bashkëpunëtorëve të kryeministres, Meloni është e bindur se ka disa vija të kuqe që nuk mund të kalohen dhe këtë ia ka bërë të qartë edhe presidentit amerikan.

Meloni është kthyer në Romë pas samitit të G7, Këshillit Europian dhe pesë ditëve jashtë Italisë. Ajo nuk është parë në zyrën e saj në Palazzo Chigi dhe besohet se po punon nga shtëpia, duke zhvilluar kontakte dhe diskutime me stafin për një çështje që, sipas njerëzve pranë saj, e ka zhgënjyer, por për të cilën mbetet plotësisht e bindur se ka vepruar drejt.

“Për arsye respekti, të vërtete dhe dinjiteti të detyrës që mbuloj”, është argumenti që ajo ka ndarë me bashkëpunëtorët.

Në rrethin e saj është vlerësuar edhe reagimi i sekretares së Partisë Demokratike, Elly Schlein. Bashkëpunëtorët e Melonit thonë se Schlein “u soll si një figurë institucionesh” dhe tregoi pjekuri politike edhe në këtë rast, ashtu siç kishte bërë më herët kur Papa ishte vënë në qendër të sulmeve politike.

Sipas burimeve pranë qeverisë, një nga arsyet që e shtyu Melonin t’i përgjigjej për herë të dytë brenda dy ditëve Trump ishte edhe referimi i këtij të fundit te popullariteti i saj në sondazhe. Kryeministrja italiane e konsideron këtë pretendim të pavërtetë dhe ka argumentuar se imazhi i Trump në Itali lidhet gjithnjë e më shumë me paqëndrueshmërinë, krizën ekonomike dhe rritjen e çmimeve.

Megjithatë, në Palazzo Chigi theksojnë se Meloni nuk e kërkoi përplasjen. Ajo reagoi ashpër sepse e konsideroi të nevojshme, por njerëzit e afërt me të besojnë se kjo nuk do t’i kushtojë mbështetje politike. Përkundrazi, sipas tyre, mund të forcojë konsensusin ndaj saj.

Qeveria po monitoron reagimet në rrjetet sociale dhe vlerësimet e opinionit publik. Sipas bashkëpunëtorëve të kryeministres, Meloni ka fituar më shumë vëmendje, mbështetje dhe miratim, jo vetëm në Itali por edhe jashtë vendit.

Në qeveri mbizotëron gjithashtu bindja se marrëdhëniet mes Italisë dhe Shteteve të Bashkuara janë shumë më të forta se përplasja mes dy liderëve. Sipas tyre, lidhjet politike, ekonomike, tregtare, industriale dhe ushtarake mes dy vendeve nuk mund të dëmtohen nga një konflikt personal, sado i madh dhe i pazakontë të jetë ai.

Pikërisht për këtë arsye nuk është thirrur ambasadori amerikan në Ministrinë e Jashtme italiane. Mjaftoi anulimi i forumit të biznesit që ishte planifikuar të mbahej në Florida, vendim që u mor nga ministri i Jashtëm Antonio Tajani menjëherë pas shpërthimit të polemikave.

Në fund, në qarqet qeveritare qarkullon edhe një pyetje tjetër: a e ka lexuar vërtet Trump përgjigjen e parë të Melonit? Sipas tyre, presidenti amerikan nuk iu përgjigj në thelb akuzave të kryeministres italiane, përfshirë pretendimin se ai nuk po thoshte të vërtetën dhe kritikën se ishte më pranë autokratëve sesa demokracive europiane./CorrieredellaSera

Nga Ben Andoni
Si kurrë më parë, protesta e tre javëve të fundit, po na tregon se: shqiptarët janë të lodhur dhe të zhgënjyer nga drejtimi i Ramës dhe mbetja në politikë e Berishës. Dhe, përfaqësuesi kryesor është brezi i ri që po tregon se arroganca e pamat e Ramës, protagonizmi i tij i lodhshëm, administrata cinike i ka dhënë karburantin kryesore të ashtuquajturit “Revolucion të Flamingove”. Ata nuk kanë kohë, ndryshe nga brezat e tjerë që zvarrisin statusquo-të. Ironia e fatit është se Rama ka “fituar” edhe këtu: Shqipëria e sotme e protestave është ribranduar si shumë moderne, falë pasqyrimit të mediave të huaja, ndryshe nga ’91 dhe ’97-‘98. Ndërkohë që edhe më hidhur sesa ndaj Ramës është gjuha e protestuesve për Berishën dhe të gjithë shpurën e tij që e ndjek individualisht të gjithë procesionin protestues nga cepat e Bulevardit “Dëshmorët e Kombit”. Më të kënaqur janë partitë e vogla, ku Arlind Qorri me stoicizmin e tij e kupton shumë mirë sensin e modestisë dhe protagonizmi gati bezdisës dhe pa klas i Shehut që po përpiqet të fitojë në rrjetet sociale. Pozicioni i deritanishëm i protestuesve dhe kërkesa për daljen e një përfaqësie, kërkuar nga ana e Ramës, nuk po funksionon. Të dy palët përballjen e kanë në shesh, ku protestuesit janë në avantazh të dukshëm me Ramën, kurse ky i fundit mban ende përparësinë e parashikimit që lidhet me elementin kohë (lodhjen e protestuesve), të cilën e mban me narrativën për investimet e mëdha në vend dhe goditjen e turizmit në vend. Gjërat kanë shkuar vërtetë shumë larg. Tashmë është trend për të rinjtë të jesh kundër Ramës dhe madje xhiroja e dikurshme po rigjallërohet me këtë lëvizje por me një brez që e ka dëgjuar historinë e ecejakeve mbrëmësore thjesht nga prindërit. Pyetja që mbetet tejet larg rrjeteve sociale që gëlojnë kundër Ramës dhe në garën nacionaliste-narciziste është tani sesa e gjithë kjo mund të sjellë ndryshim. Formula kushtetuese nuk mjafton. Rama duhet të mos-votëbesohet nga gjysma e parlamentit (Ka të paktën 83 mandate!). Ndërkohë që Rama as e ka ende në mëndje këtë akt.
Ndryshimi i parë i protestës është i dukshëm: Shqiptarët flasin, artikulojnë, protestojnë dhe anatemojnë lirisht. Pa ideologji janë më të qetë të shprehin gjithçka. Fija ku janë bashkuar nis nga anti-arroganca, anti-cinizmi, anti-autoritarizmi ndaj qeverisjes së PS-së dhe përqeshja e madhe e meritokracisë mu në fytyrë që i bëhet sot të rinjve dhe jo vetëm. Ditët ikin, por Rama nuk luan, ndërsa Berisha dhe të tijtë po bëhen qesharakë duke imituar e përkrahur protestën. Objekti që identifikojnë sot protestuesit është stabilokracia e dukshme. Kemi vërtetë zgjedhje “të lira” dhe Liri Fjale, por kemi të njëjtat fytyra dhe legjislatura gjithnjë e më të dobëta; qeveri të korruptuara; si dhe klima biznesi jo të drejta, ku përfitojnë vetëm një pakicë afër pushtetit. Dhe, paçka entuziazmit të partive të vogla (dhe ato përfshihen në këtë strukturë derisa në parlament janë aty), ka bërë që edhe PD-ja, opozitarja më e madhe në numra, të duket e kapur, e dobët ose thellësisht e gabuar në politikat e saj. Ndaj protesta e tanishme po drejtohet nga një grupe qytetare në bazë, shoqata të shumta mjedisi, studentë universiteti dhe aktivistë jopartiakë, të cilët në rastin e Shqipërisë janë të shumtë. Por ajo që e ka ngritur në këmbë publikun ishte rasti i tmerrshëm i ngjarjes së Zvërnecit kur protestuesi u mor zvarrë në sytë e policisë së shtetit, pak më e zbutur nga rasti në Beograd ku ngjarja fatale mori jetën e plot 16 qytetarëve në Novi Sad.
Paradoksalisht: tashmë politikanët në pushtet dhe ata në opozitë po e përdorin vetë indirekt konceptin e ideologjisë për t’i përçarë dhe diskredituar protestuesit. Njerëzit afër PS-së u përmendin parullat duke bërë përqasje, të cilat afrohen me partitë kolaboracioniste në L2B, ndërsa ato afër opozitës u kujtojnë protestuesve sensin komunist, kur ata artikulojnë gjëra për të mirën publike dhe barazinë para ligjit. Rama e ka tepruar jo pak herë duke e lënë rrezikun tek Irani për ndërhyrjen së huaj gjeopolitike (Jo se nuk ka ndodhur deri më tani) për ta shpërqendruar edhe më shumë publikun nga adresimi i shkaqeve rrënjësore të pakënaqësisë qytetare, ndërkohë që ajo ideologjike tashmë artikulohet prej tij në forma të ndryshme.
Veçse, njerëzit përballë tyre jo vetëm e kanë braktisur ideologjinë sepse me atë identifikohen dy partitë kryesore, por tashmë të flasin fare hapur, thjesht, edhe pse disa herë në mënyrë konfuze për padrejtësinë. Nobelisti rumun,  Elie Wiesel, i mbijetuari i Holokaustit e shpjegonte kështu fenomenin: “Mund të ketë raste kur jemi të pafuqishëm për të parandaluar padrejtësinë, por kurrë nuk duhet të ketë një kohë kur dështojmë të protestojmë”. Për fat, kjo u tejkalua me këtë protestë. Shqiptarët dinë të protestojnë.
Në një plan më të gjerë, historikisht, politika e Ballkanit është e mbarsur me retorikën radikale etno-nacionaliste dhe të ashtuquajturat “stabilitokraci” që shpesh janë të korruptuara. Shqipëria dhe Serbia, dy përfaqësimet më të mëdha të kësaj gjendje, përbëjnë regjime që ofrojnë një stabilitet gjeopolitik sipërfaqësor, e cila duket bukur për Brukselin, porse kanë dëmtuar kontrollet dhe balancat demokratike në vend. Pa vazhduar me shembujt e Beogradit (Expo-27, po ndërtohet pa asnjë transparencë në Serbi), autori kujton se janë dy institucione që nuk e preferojnë tashmë autoritetin e KLSH-së (Kontrollin e Lartë të Shtetit) të kontrollojë në Shqipëri!!!
Kjo po e bën të ardhmen e “Flamingove” që nëse do të organizohen të kenë të nevojshme një ideologji të Qendrës, pasi kjo të jep përparësi të mëdha bashkëpunimi, por edhe artikulime të drejta të të Drejtave Civile dhe kundër narativave të dikotomisë së tanishme E Majtë-E Djathtë. Ideologjia e Qendrës, po ashtu, ul temperaturën gjeopolitike dhe mbi të gjitha e bën më të lehtë mënyrën për Standardizimin e Rrugës drejt Anëtarësimit në BE. Qendra, këtë, e bën më mirë se dy kahet e tjera dhe shkon natyrshëm me modelin evropian (ndjeshmëria e mjedisit në Shqipëri e tregoi këtë), duke u përqendruar më shumë në kapacitetin institucional burokratik dhe jo në pastërtinë ideologjike të skajeve. Të mos harrojmë edhe faktin që zbatimi i Planit të Rritjes së BE-së kërkon një politikë që do vazhdimësi të Qendrës për të përafruar ligjet e brendshme me tregun e vetëm, të lirë nga luhatjet e paqëndrueshme të populizmit të ekstremit të Majtë ose të ekstremit të Djathtë, kaq shumë të pranishme sot në jetën politike. E më shumë akoma, një Qendër kërkon që në vend të autokratëve, siç kemi ne tashmë liderët në fuqi, të cilët mbahen me klientelizmin dhe patronazhimin politik, të promovojmë qeverisjen teknokrate dhe qëndrueshmërinë demokratike. Dhe, fati më i madh për Qendrën sot është se Ideologjitë e skajeve po braktisen, apo si filozofi bashkëkohor Zhizhek e thotë më troç: “Ideologjia është e fortë pikërisht sepse nuk përjetohet më si ideologji… ne ndihemi të lirë sepse na mungon gjuha për të artikuluar mungesën tonë të lirisë”. Protesta e Flamingove po e shfaq këtë liri. (Homo Albanicus)

Deputetja e Partisë Socialiste, Briseida Çakërri, duke folur në emisionin “Terminal” me Aurora Sulçe në A2CNN, tha se protesta nuk është më qytetare, por politike. Çakërri theksoi se protesta është kthyer tashmë në një turli ku janë krerët e partive të reja si dhe PD-ja. Sipas deputetes kjo protestë pa kokë nuk ka për të dalë asgjëkundi.

“Grupet politike aty kanë dalë hapur, qoftë nga partia Mundësia, Arlindi, Adriatiku, Euroatlantiku, PD-ja, të gjithë janë aty për të rritur numrin e tyre të votuesve. Kjo protestë s’është më qytetare, është politike. Do ta them në mënyrën më popullore të mundshme, i ngjan një turlie ku janë partitë e vogla, me bamje, speca, patëllxhan e të gjitha, por s’ka mish, s’ka kokë, dhe do të thotë që s’do dalë asgjëkundi për sa kohë hynë partitë e vogla”, u shpreh ajo.

Eurodeputetja bullgare Rada Lajkova reagoi ndaj incidentit ku para Ambasadës Bullgare në Shkup, u dogjën automjete diplomatike, duke kritikuar institucionet e Maqedonisë. Lajkova pretendon se autori i krimit veproi pa pengesa dhe se ngjarja ndodhi në prani të policisë, e cila, sipas saj, nuk mori masat e duhura. Ajo kritikoi gjithashtu reagimin e institucioneve evropiane, […]

The post Eurodeputetja Lajkova: Të mbrohen të drejtat e bullgarëve në Maqedoni, të reagojë edhe Bashkimi Evropian appeared first on 24 ore.

Manuel Neuer është bërë portieri me më shumë paraqitje në të gjithë historinë e Kupën e Botës. Portieri gjerman ka arritur kuotën e 21 ndeshjeve në Botëror dhe mund ta çojë edhe më tej këtë rekord, pasi Gjermania e tij ka edhe një ndeshje për të luajtur në grup dhe është kualifikuar mes 32 më […]

The post Neuer vendos rekord, bëhet portieri me më shumë ndeshje në historinë e Botërorit appeared first on 24 ore.

Një aksident me pasojë vdekjen e një 37-vjeçari, i identifikuar me inicialet T. V., ka ndodhur në Lushnjë, ndërsa viktima, pasi është përplasur nga një makinë, është goditur edhe nga një mjet tjetër që ka ardhur më pas në rrugë. Sipas njoftimit të Policisë së Lushnjës, ngjarja ka ndodhur më 20.06.2026, rreth orës 23:30, në […]

The post Pasi u përplas nga një automjet dhe u godit nga një tjetër, humb jetën 37-vjeçari në Lushnjë appeared first on 24 ore.

Një 34-vjeçar i njohur me nofkën “Vis Korçari”, Elvis Koçi, alias Elvis Çaushllari, ka rënë në pranga pas një operacioni të përbashkët të forcave operacionale të Tiranës dhe Komisariatit të Policisë Sarandë. Sipas burimeve, policia kishte kohë që e mbante nën vëzhgim dhe e ka lokalizuar gjatë ditës së djeshme në zonën e Ksamilit ndërsa […]

The post Arrestohet “Vis Korçari” në Ksamil, tentoi t’i ikte policisë dhe përplasi makinat e dy efektivëve appeared first on 24 ore.