Didier Deschamps është larguar nga pankina e kombëtares franceze dhe tani është pa asnjë skuadër. Megjithatë trajnerit kampion bote në vitin 2018 nuk i kanë munguar ofertat.
Sipas asaj që publikohet në median franceze, në drejtim të Deschamps ka ardhur një ofertë nga Manchester Unitedpër të marrë drejtimin e Djajve të Kuq në vend të Michael Carrick, por tekniku francez e refuzoi atë.
Mësohet se një prej arsyeve që e shtyu ish trajnerin e Francës të refuzojë këtë ofertë është mundësia për t’u ulur në pankinën e Realit të Madridit në një të ardhshme.
Vlen të kujtohet se emri i Deschamps ishte në listën e drejtuesve te Los Blancos për të marrë drejtimin e klubit madrilen që në këtë sezon bashke më Pochettino, Klopp, Nagelsmann, Allegrin e Mourinho dhe ishte pikërisht ky i fundit që në fund u zgjodh të ulej në pankinën e Realit të Madridit për të dytën herë./ET
Partizani i drejtuar nga Mislav Karoglan siguroi sot fitoren dhe 3 pikët ndaj Laçit. Skuadra po jep shenja përmirësimi në kampionat dhe u tregua e fortë në mbrojtje.
Pas takimit, Karoglan u tha mediave se fitorja kishte rëndësi, edhe pse paraqitja e Partizanit nuk ishte shumë e mirë. Sipas tij, Laçi ishte skuadra më e mirë në fushë, ndërsa lojtarët e tij gabuan shpesh në pasimin e parë dhe të dytë, veçanërisht për shkak të mungesës së përqendrimit.
Trajneri theksoi se skuadra bën gabime të mëdha dhe ka nevojë të punojë shumë e të luajë me më tepër kurajë. Ai përmendi edhe mundësinë e ndryshimit të krahëve, duke shtuar se në stërvitje ekipi paraqitet më mirë.
Karoglan e cilësoi të rëndësishme fitoren në Laç pas tre vitesh. Megjithëse Partizani ka marrë 6 pikë në dy ndeshjet e fundit, ai tha se mbetet ende shumë punë për t’u bërë dhe se skuadra do të ketë më tepër disiplinë taktike.
Do të flas për një njeri të cilin askush nuk e vinte re, të cilin ndoshta disa e kujtojnë, por të cilin një fëmijë, UNË, nuk e harroi kurrë.
Disa njerëz që kalojnë nëpër jetën tonë pa lënë asgjë pas përveç një shikimi, prandaj ia vlen të shkruhet për ta, për hir të gjurmës. Nuk e di se prej nga vinin, te kush ktheheshin, nëse kishin fëmijë, nëse i priste ndonjëherë ndonjë shtrat i ngrohtë dhe ndonjë përqafim. Nuk e dimë as ku përfunduan eshtrat e tyre. E, megjithatë, mbeten brenda nesh më gjatë se shumë të tjerë të cilët i kemi njohur dhe dashur.
Një njeri i tillë quhej Radakul.
Isha shtatë, ndoshta tetë vjeç, kur e mbajta mend për herë të parë. Ndodhi në Trebinjë, përpara shitores së tekstilit të cilin i gjithë qyteti e quante Dyqani i Perës.
Aty, pothuajse çdo mëngjes, qëndronin rreth dhjetë shqiptarë. Me sëpata, sharra dhe vegla të tjera prisnin që dikush t’i thërriste për të çarë ose sharruar dru, për të bartur ndonjë barrë, për të bërë atë që për të tjerët ishte e vështirë ose nën dinjitetin e tyre. Të punosh, për disa, është e padinjitetshme.
Qëndronin nën atë diell të Hercegovinës që nuk të ngroh, por të përvëlon, ndërsa kur binte shi, lageshin nën po atë qiell; për ta nuk kishte as hije, as çati, as shtëpi, as dorë të ngrohtë për të shtrënguar.
Ishin të thatanikë, të tretur, me duar të vrazhda nga puna dhe me fytyra ku vitet linin shumë më shpejt gjurmë sesa në fytyrat e njerëzve të tjerë.
Ne, fëmijët, kalonim pranë tyre pa kuptuar pothuajse asgjë. Të rriturit i quanin “shiptarë” [šiptari, emërtim fyes - shën. i përkth.]. Kështu thuhej, kalimthi, pa menduar, sikur kjo mjaftonte për të thënë për një njeri gjithçka që duhej ditur.
Askush nuk na ka mësuar se pas asaj fjale është nëna e dikujt, fëmijëria e dikujt, një shtëpi e largët dhe ndoshta dikush që çdo ditë priste që ai të kthehej.
Mes tyre ishte Radakuli.
Nuk e di pse pikërisht atë e mbajta mend.
Ndoshta sepse ishte më i heshturi.
Ndoshta sepse qëndronte gjithmonë pak i kërrusur, si një njeri që ishte përkulur aq shumë herë nën barrën e të tjerëve, saqë nuk dinte më as të drejtohej krejtësisht.
Ose ndoshta për shkak të syve të tij. Nuk e di.
Ata sy i mbaj mend më mirë se fytyrat e shumë njerëzve që njoha më vonë.
Ishin të lodhur, të pikëlluar, disi të futur thellë në fytyrë, por jo të shuar. Në ta nuk kishte as zemërim, as qortim. Vetëm njëfarë pajtimi i heshtur, i tmerrshëm me jetën, të cilin një fëmijë - siç isha unë atëherë - nuk di ta kuptojë, por, për ndonjë arsye, e dallon.
Radakuli nuk fliste shumë.
Kur e thërriste dikush, ngrinte veglat dhe nisej. Pa bërë pazar, pa pyetur sa do të zgjaste puna, pa atë siguri njerëzore se mundi i tij vlente të paktën aq sa mundi i të tjerëve.
Punonte nga mëngjesi deri në mbrëmje.
Çante drutë e fortë të Hercegovinës, kërruste shpinën, ngrinte dhe bartte. Djersa ia bënte qull këmishën, pluhuri i ngjitej në fytyrë, ndërsa duart, tashmë të lënduara, vazhdonin të punonin; ndoshta nuk ishin bashkuar kurrë as për lutje. Tepër krenare, bartnin barrën.
Për atë ditë merrte një tas çorbë, një copë buke dhe ca para të imëta, banka [qindarkat në ish-Jugosllavi - shën. i përkth.] të verdha.
Me sa duket, aq vlente një ditë e tij.
Aq vlenin forca e tij, uria e tij, koha e tij, jeta e tij.
Por, ishte njeri i fortë. E mbaj mend atë forcë. Nuk ishte ajo forcë me të cilën njeriu mburret, por ajo forca e fundit, e rëndë, e njerëzve të cilët nuk kanë të drejtë të jenë të ligështuar.
Sot mendoj se Radakuli nuk kishte frikë nga puna e rëndë. Ndoshta kishte frikë se të nesërmen nuk do ta thërriste askush.
Sepse për atë që ka pak, edhe puna më e rëndë mund të jetë mëshirë. Nuk më kujtohet nëse kam biseduar ndonjëherë me Radakulin.
Kjo sot më dhemb më shumë sesa do të mund t’ia shpjegoja vetes.
Mund ta kisha pyetur prej nga ishte. Nëse kishte fëmijë. Cili ishte emri i tij i vërtetë. Nëse e kishte të ftohtë kur lagej në shi para shitores. Pse ishte aty, larg të vetëve.
Por, isha fëmijë.
Dhe, fëmijët e pranojnë botën ashtu siç ua shfaqin të rriturit.
Atëherë nuk e dija se njeriu mund të poshtërohet edhe pa e goditur. Se padrejtësia mund të bëhet me një zë krejt të zakonshëm, kalimthi, teksa bëhet pazari për çmimin për sharrimin e druve. Se fatkeqësia e dikujt mund të shihet çdo ditë, aq gjatë sa të pushojë së dukuri si fatkeqësi.
Nuk e dija as se varfëria nuk është vetëm barku bosh.
Varfëri është edhe kur qëndron para të tjerëve dhe ata shohin vetëm sharrën tënde, sëpatën tënde, duart e tua. Kur u duhet forca jote, por nuk u intereson shpirti yt.
Kur je i nevojshëm për të gjithë, por i rëndësishëm për askënd.
Kështu qëndronte Radakuli para Dyqanit të Perës, ditë pas dite, duke pritur që dikush t’i jepte punë.
Jo mëshirë.
Punë. Një copë bukë.
Sepse edhe në atë mjerim ruante gjënë e fundit që i kishte mbetur - dinjitetin e njeriut që e fiton bukën e vet.
Prandaj, ndoshta ishte aq i heshtur.
Ekziston heshtja e atyre që nuk kanë çfarë të thonë, por ekziston edhe heshtja e atyre që e kanë kuptuar tepër herë se askush nuk i dëgjon.
Më duket se [heshtja] e Radakulit ishte kjo e dyta.
Kaluan vitet. Shumë [vite].
Fëmijëria u tërhoq, disa shitore u zhdukën, ndryshuan rrugët, fytyrat dhe shtetet. Njerëzit u shpërndanë nëpër botë, ndërsa ajo që dikur na dukej e përjetshme doli të ishte më kalimtare se jeta e një njeriu.
Erdhën luftërat.
Erdhën urrejtjet që mendonim se i përkisnin së kaluarës.
Erdhën kufijtë atje ku dikur kishte rrugë.
Dhe, pastaj, shumë vite më vonë Kosova u nda.
E ne e pyesnim veten pse.
Pyesnim veten si ishte e mundur që njerëzit të largoheshin kaq shumë nga njëri-tjetri. Pse nuk donin më të jetonin së bashku. Prej nga ky mosbesim i madh, hidhërim i madh, dëshira e madhe që secili të shkonte në anën e vet.
Dëgjoja fjalë të mëdha. Histori. E drejta. Shteti. Populli. Territori. Drejtësia.
Sot e di se përgjigjet janë të ndërlikuara dhe se asnjë fat njerëzor nuk mund ta shpjegojë tërë historinë.
Por, ndërsa të tjerët flisnin për kufijtë, mua, nga një pjesë e thellë dhe prej kohësh e mbyllur e kujtesës, më ktheheshin sytë.
Sytë e Radakulit.
Të atij shqiptari të heshtur që priste para Dyqanit të Perës që t’ia sharronte dikujt drutë.
Dhe, mendova se popujt nuk distancohen vetëm në udhëkryqe të mëdha historike.
Distancohen shumë më herët.
Atëherë kur njeriu pushon së pari te njeriu tjetër një të barabartë me veten.
Kur emri i tij bëhet më pak i rëndësishëm se prejardhja.
Kur vuajtjen e tij e pranojmë si diçka të natyrshme, pothuajse të merituar.
Kur na duhet shpina e tij, por sytë e tij nuk na thonë asgjë.
Nuk e di nëse Radakuli ka menduar ndonjëherë për Kosovën, për shtetet, për kufijtë. Ndoshta për të e gjithë politika e botës ishte më pak e rëndësishme se pyetja nëse atë ditë do të fitonte diçka dhe do të kishte diçka për të ngrënë.
Por, di diçka tjetër.
Nëse një njeri, për vite me radhë, duhet të lutet që t’i njihet vlera e punës së tij, nëse duhet t’i përpijë poshtërimet për të mbijetuar, nëse populli i tij përmendet me përçmim, atëherë nuk duhet të habitemi nëse një ditë, diku, mes njerëzve ngrihet një mur.
Muret nuk ndërtohen vetëm me gurë.
Ndërtohen prej shikimeve që poshtërojnë, prej fjalëve që fyejnë, prej indiferencës që zgjat së tepërmi.
Dhe, rrëzohen shumë më vështirë sesa ngrihen.
Sot do të jepja shumëçka që ta takoja edhe një herë Radakulin.
Jo për ta pyetur për Kosovën.
Jo për t’i folur për historinë.
Por, për t’u ulur pranë tij, diku në hije, për t’ia sjellë një tas çorbë dhe një bukë të tërë, për ta parë në sy dhe për ta pyetur si është.
Për t’i thënë se një djalë, që kaq shumë vite më parë kalonte pranë Dyqanit të Perës, e mbajti mend fytyrën e tij.
Se puna e tij nuk u zhduk krejtësisht bashkë me tallashin të cilin era e shpërndante nëpër rrugët e Trebinjës. Se jeta e tij, sado modeste dhe e pavërejtur, nuk kaloi pa lënë gjurmë.
Dhe se dikush, shumë më vonë, kur edhe vetë ishte plakur, kishte filluar ta kuptonte.
Ndoshta Radakuli vetëm do të buzëqeshte lehtë.
Ndoshta do ta ulte shikimin, si dikur, dhe do të bënte me dorë, pa e kuptuar pse ishte kaq e rëndësishme ajo që për të kishte qenë vetëm mbijetesë e përditshme.
Dhe, unë do t’i thosha se pikërisht njerëzit e tillë janë borxhi më i madh i kujtesës sonë.
Jo mbretërit, jo komandantët ushtarakë, jo ata që lëvizën kufijtë dhe vendosin emrat e tyre në libra.
Por, ata që gjithë jetën e bartën barrën e të tjerëve dhe kurrë nuk iu bënë barrë askujt me urrejtjen e tyre.
Nuk e di ku dhe kur vdiq Radakuli.
Nuk e di nëse ka varr dhe nëse i shkon dikush aty.
Ndoshta prehet diku në Kosovë, nën një gur ku është shkruar emri i tij. Ndoshta është varrosur larg vendlindjes. Ndoshta prej tij ka mbetur vetëm pak dhé dhe kujtimi i dikujt që e ka dashur.
E, ndoshta, pra, edhe kujtimi i një djali nga Trebinja.
Atij që ishte shtatë ose tetë vjeç dhe nuk e kuptonte botën, por i mbajti mend sytë e një njeriu të përvuajtur.
Tani, kur edhe vetë kam kaluar shumë vite, e di se ata sy më mësuan diçka që nuk mund ta mësoja nga asnjë libër historie.
Se asnjë tokë nuk është aq e shenjtë sa të lejohet që qenia njerëzore të poshtërohet mbi të.
Dhe se asnjë flamur nuk mund ta mbulojë turpin nëse nën të nuk e shohim njeriun.
Prandaj, sa herë që hapet fjala për Kosovën, më kujtohet Radakuli.
Jo si përgjigje për të gjitha pyetjet, por si një pyetje që e kemi shmangur tepër gjatë.
A e kemi parë ndonjëherë, vërtet, njeriun para nesh?
Të qoftë dheu i lehtë, Radakul.
Kudo që të jesh.
Dhe e kujtdo qoftë ajo tokë.
Sepse ajo që të pranoi brenda vetes, me siguri nuk të pyeti si quheshe, çfarë gjuhe flisje dhe cilit popull i përkisje.
Më në fund, vetëm të la të pushoje.
Unë do të lutem për shpirtin e tij, ndërsa ju që e mbani mend mund të thoni AMIN; ndoshta nuk ju është dashur kurrë forca e tij, por për hir të syve të tij që morën pamjet e shëmtuara nga kjo botë. E, megjithatë, ishin njerëzorë. /Telegrafi/
Një protestues ka dhënë një mesazh ndaj kryeministrit Edi Rama, thase nuk do të tërhiqet nga protesta, pavarësisht gjobave apo dhunës policore. Ai theksoi se as ndëshkimet financiare dhe as përdorimi i plumbave të gomës nuk do ta ndalin të protestojë, ndërsa kërkoi nga kreu i qeverisë të mbajë përgjegjësi për atë që ai e cilësoi si miliona të vjedhura. “Edhe 500 milionë euro të më vërë gjobë…
Kur nëna e Verës i humbi ndjenjat teksa po priste të kontrollohej nga një kirurg në një klinikë në rajonin rus të Jarosllavllit, në verilindje të Moskës, autoambulancës u deshën 50 minuta që të arrinte në vendngjarje. Ajo vdiq.
Vera, që jeton në fshatin Grigorjevskoje, i tha Radios Evropa e Lirë se asnjë mjek nuk i doli në ndihmë nënës së saj.
“Në klinikë nuk iu dha asnjë lloj i ndihmës së parë. Ata as nuk i dhanë një injeksion për adrenalinë”, tha Vera, emri i së cilës, sikurse edhe i grave të tjera të intervistuara për këtë artikull, është ndryshuar për shkaqe sigurie.
Sipas saj, fshati dhe vendbanimet fqinje janë rritur, por qendra lokale shëndetësore ende ka vetëm një infermier që trajton si të rriturit ashtu edhe fëmijët. Fshati po ashtu ka vetëm një shkollë dhe një çerdhe.
Por, aty nuk ka pediatër. Vera e dërgon nipin e saj në një klinikë private në kryeqytetin rajonal, Jarosllavll, kur ai ka nevojë për kujdes të specializuar.
Përvoja e saj ilustron se sa e vështirë mund të jetë qasja në shërbimet shëndetësore në rajonet e Rusisë, një gjendje që mund të përkeqësohet edhe më shumë pas propozimeve për shkurtime të fondeve për kujdesin shëndetësore në buxhetin e vitit 2027.
Financimi për Nismën kombëtare për Jetëgjatësi dhe Jetë Aktive, që përfshin 11 programe federale të kujdesit shëndetësor, pritet të ulet nga 181 miliardë rubla (rreth 2.2 miliardë dollarë) sa ishte më 2026 në 146 miliardë rubla (rreth 1.8 miliard dollarë) më 2027.
Këto projekte ndër të tjera mbulojnë kujdesin primar, trajtimet kardiovaskulare dhe ato të kancerit, diabetin, shërbimet e mjekësisë emergjente, rehabilitimin dhe stafin mjekësor.
Shkurtimet e fondeve për sektorin e shëndetësisë vijnë në kohën kur Rusia po rrit shpenzimet për ushtrinë, dhe kjo rritje kryesisht nxitet për shkak të pushtimit të Ukrainës, që Moska nisi pesë vjet më 2022.
Buxheti për ushtrinë pritet të arrijë në 17.1 trilionë rubla (rreth 211 miliardë dollarë) më 2027, apo një rritje prej 27 për qind krahasuar me buxhetin e rishikuar më 2026 përmes së cilit për ushtrinë u ndan 13.5 trilionë rubla, sipas dokumenteve që i ka parë Reuters. Shuma e shpenzuar nga ky buxhet më 2026 konsiderohet sekret.
Qeveria thotë e rritja e shpenzimeve për sigurime të detyrueshme shëndetësore do të mbulojë më shumë shpenzime të kujdesit shëndetësor. Aktivistët që mbrojnë të drejtat e pacientëve paralajmërojnë se ky ndryshim mund të krijojë boshllëqe, veçmas në rajonet më të varfra.
Marina, një tjetër banore e rajonit të Jarosllavllit, tregoi për vështirësitë e sigurimit të morfinës për babanë e sëmurë.
Ajo tha se i është dashur ta lërë vetëm të atin gjithë ditën në mënyrë që të shkonte nëpër klinika të ndryshme për të marrë recetat për këtë ilaç, që iu dhanë në sasi të mjaftueshme vetëm për tri ditë.
“Nisesha në 6:45 të mëngjesit, prisja në radhë për një vulë, më pas me nguti nisesha për në një qytezë tjetër për të marrë një tjetër vulë dhe më pas për të marrë ilaçet. Kthehesha në shtëpi në orën 5 pasdite”, tregoi ajo për Radion Evropa e Lirë.
Nëna e saj ka diabet dhe po has në vështirësi që ta mbajë nën kontroll sëmundjen sepse nuk ka endokrinolog afër. Marina varet në infermierin lokal dhe në mjekët në klinika private kur problemet janë më serioze.
Probleme të ngjashme janë raportuar edhe në zona të tjera.
Në rajonin e Pskovit, që gjendet në veriperëndim të Rusisë në kufi me Estoninë, një nënë tha se më herët gjatë vitit disa klinika refuzuan që ta trajtonin djalin e saj 2-vjeçar pasi ai lëndoi syrin.
Një spital i dërgoi ata te një klinikë për fëmijë, ku një mjek iu tha se ai nuk ishte oftamolog. Shërbimet e emergjencave sugjeruan që ata të gjenin një mjek privat, ndërkaq një qendër e traumave po ashtu refuzoi ta mjekonte djaloshin, shkroi nëna e tij në një forum në internet.
Sipas saj, as ditën e dytë djali i saj nuk mori kujdes mjekësor.
Në rajonin e Vlladimirit, planet për ndërprerjen e lindjeve në spitalin në Kolçuginos kanë shqetësuar banorët lokalë.
Sipas planit, gratë shtatzëna do të duhet të udhëtojnë rreth 80 kilometra për në qytetin e Vlladimirit për të lindur fëmijët e tyre. Banorët kanë protestuar për këto plane dhe i kanë bërë thirrje Ministrisë së Shëndetësisë që të heqë dorë nga këto ndryshime.
Një prej shkurtimeve më të mëdha të financimit, që ka rritur shqetësimet, është ai për programin për luftën kundër kancerit. Në ndarjet buxhetore për vitin 2026, fillimisht për këtë program ishte paraparë një buxhet prej 144.9 miliardë rublash (1.78 miliardë dollarë), por më vonë buxheti u zvogëlua në 44.9 miliardë rubla (553 milionë dollarë). Draft-buxheti për vitin 2027 parasheh 3.87 miliardë rubla (47.6 milionë dollarë) për këtë program.
Ministria e Shëndetësisë e Rusisë ka thënë se ulja e buxhetit reflekton ndryshimin se si trajtimi po financohet dhe nuk nënkupton tërheqje nga mbështetja e programit. Në deklaratën e saj, të dhënë për të përditshmen Kommersant më 5 tetor, ministria tha se trajtimi i kancerit veçse financohet përmes sigurimit të detyrueshëm shëndetësor.
Gjatë një diskutimi më 13 tetor në Këshillin e Federatës, dhomën e lartë të Parlamentit rus, pjesëmarrësit përmendën mungesën e onkologëve dhe të ilaçeve. Në disa rajone kishte vetëm pesë deri në shtatë nga 35 deri në 40 ilaçet kundër kancerit që rekomandohen për trajtim.
Zyrtarët premtojnë financim shtesë
Më 15 tetor, ministri i Shëndetësisë, Mikhail Murashko, i tha Komisionin parlamentar për Buxhet se edhe 6 miliardë rubla (74 milionë dollarë) do të ndahen për ilaçe më 2027.
Ai tha se 113 miliardë rubla (1.39 miliardë dollarë) janë ndarë për furnizimin me ilaçe në rajone dhe 285 miliardë rubla (3.5 miliardë dollarë) për blerjen e centralizuar të barnave, duke shtuar se programet ekzistuese do të vazhdojnë.
Por, më 29 tetor gjatë shqyrtimit në lexim të parë të projektbuxhetit të Fondit Federal të Sigurimit të Detyrueshëm Shëndetësor në dhomën e ulët të Parlamentit rus, kryetari i Komisionit për Buxhetin, Andrei Makarov, përmendi shterimin e kuotave, pritjet e gjata për trajtim me teknologji të avancuar, mungesën e personelit dhe vështirësitë për dërgimin e pacientëve nga disa rajone në qendrat federale mjekësore.
Në qytetin siberian të Krasnojarskut, mijëra kilometra në lindje të kryeqytetit, departamenti rajonal i shëndetësisë planifikon të mbyllë dy maternitete deri në mesin e janarit, duke përmendur si arsye rënien e numrit të lindjeve dhe gjendjen e njërës prej ndërtesave.
Yelena, nënë e tre fëmijëve, e cila ka lindur në njërin prej këtyre materniteteve, tha se e kishte zgjedhur atë sepse ofronte qasje te specialistët në rast të komplikimeve.
“Jam e tronditur që po e mbyllin”, i tha ajo Radios Evropa e Lirë./REL
Një 83-vjeçar ka mbetur i plagosur lehtë pasi automjeti me të cilin udhëtonte ka dalë nga rruga në aksin Lushnjë-Rrogozhinë.
Në mjet ndodhej vetëm drejtuesi, Musa Sula, i cili ka marrë dëmtime të lehta si pasojë e aksidentit.
Për nxjerrjen e tij nga automjeti është dashur ndërhyrja e forcave zjarrfikëse. Pas nxjerrjes, 83-vjeçari është transportuar në spital për të marrë ndihmën mjekësore dhe ndodhet jashtë rrezikut për jetën.
Pas mbërritjes në spital, atij i është kryer testi i alkoolit, i cili ka rezultuar negativ.
Ndërkohë, Policia po vijon hetimet për të përcaktuar shkaqet dhe rrethanat e daljes së automjetit nga rruga.
Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, u ka bërë thirrje shqiptarëve të Preshevës, Bujanocit dhe Medvegjës që të marrin pjesë në zgjedhjet për Këshillin Kombëtar Shqiptar, të cilat mbahen të dielën, më 8 nëntor.
Përmes një postimi në Facebook, Kurti ka bërë të ditur se 37 mijë e 759 shqiptarë të regjistruar në Listën e Posaçme Zgjedhore kanë të drejtë vote, ndërsa katër lista me gjithsej 107 kandidatë garojnë për 29 vende në këtë institucion.
Kurti ka theksuar rëndësinë e këtyre zgjedhjeve për përfaqësimin e shqiptarëve në Luginën e Preshevës.
“Pas më shumë se një dekade me vetëm 15 anëtarë, Këshilli Kombëtar Shqiptar rikthehet në përbërjen prej 29 anëtarësh, falë rezultateve të regjistrimit të popullsisë të vitit 2022. Një rikthim i rëndësishëm për përfaqësimin e shqiptarëve dhe të drejtat e tyre kolektive”, ka shkruar Kurti.
Ai ka rikujtuar se Këshilli Kombëtar Shqiptar ka autorizime publike në fushat e arsimit, kulturës, informimit dhe përdorimit zyrtar të gjuhës dhe shkrimit shqip.
Kreu i Qeverisë ka përmendur edhe sfidat me të cilat përballen shqiptarët në këto tri komuna.
“Pavarësisht pengesave nga institucionet e shtetit serb, pasivizimit të adresave, diskriminimit dhe nënpërfaqësimit institucional, shqiptarët vazhdojnë të këmbëngulin për të drejtat e tyre dhe për të ardhmen në vendlindje”, ka deklaruar Kurti.
Ai ka theksuar se Qeveria e Kosovës do të vazhdojë të mbështesë shqiptarët e Preshevës, Bujanocit dhe Medvegjës përmes teksteve mësimore, bursave për nxënës e studentë dhe mbështetjes për kulturën e institucionet përfaqësuese.
Në fund, Kurti u ka bërë thirrje qytetarëve që të dalin në zgjedhje dhe të votojnë sipas bindjes së tyre.
“Nesër, ju ftoj të merrni pjesë në zgjedhje dhe ta ushtroni të drejtën tuaj demokratike të votës, lirshëm e sipas bindjes suaj”, ka shkruar Kurti. /Telegrafi/
Protestuesit e maskuar kanë nisur të godasin me gurë Policinë.
Gjithashtu iu vendos zjarri edhe kazanëve të mbeturinave.
Policia pas mbrojtjes, nisi avancimin e saj me autobote, duke përdorur ujë për shpërndarje dhe spraj me piper, teksa më herët i paralajmëroi disa herë qytetarët./ET
Situata para Ministrisë së Arsimit është tensionuar, ku efektivët e policisë kanë përdorur autobotin me ujë me presion në drejtim të protestuesve.
Përgjigja erdhi pasi një grup të rinjsh sulmuan me gurë policinë, ndërsa policia u përgjigj me hedhjen e spray-t me piper.
Po ashtu gurë po hidhet dhe drejt Ministrisë së Arsimit, atje ku prej shumë ditësh protestohet nga studentët shqiptare, ndërsa kërkojnë dorëheqjen e Ramës.
Ndërkohë, bojkoti i procesit mësimor është duke vijuar. Nga ana tjetër, kryeministri Edi Rama ka përsëritur thirrjet për dialog me studentët protestues, duke shprehur gatishmërinë për komunikim.
Megjithatë, deri më tani kjo ofertë nuk ka sjellë ndryshim në qëndrimin e protestuesve, të cilët vijojnë të këmbëngulin se dorëheqja e kryeministrit është kërkesa e tyre kryesore.
Në mbështetje të studentëve janë rreshtuar edhe pedagogë dhe qytetarë, të cilët kanë shprehur solidaritet me kauzën e tyre.
Organizata telefononte çdo ditë qytetarë të zgjedhur rastësisht nga katalogët telefonikë, duke pretenduar rrjedhje rryme ose defekt teknik, dhe i bindte të linin paratë e stolitë në vende të arritshme, ku anëtarë të tjerë i merrnin. Në kontrollet u sekuestruan 28 lira ari, dhjetëra stoli e 4.100 euro.
Pas Teutës, Partizani mposht edhe Laçin duke gjetur tri pikët e radhës në kampionat, të cilat e largojnë për momentin nga vendi i fundit në klasifikim. Heroi i ndeshjes ishte Sebastjan Spahiu, i cili shënoi golin e vetëm të të gjithë duelit në të 19’. 27-vjeçari shënoi nga pika e bardhë dhe “festoi” duke i […]
Incidentet e para janë shënuar pranë Ministrisë së Arsimit, ku disa të rinj me fytyra të maskuara kanë nisur të qëllojnë me gurë në drejtim të efektivëve të policisë të pozicionuar në këtë zonë.
Ndërkohë, disa protestues të tjerë kanë afruar dy kazanë mbeturinash pranë autobotit të ujit të policisë dhe u kanë vënë flakën.
Një efektiv, duke përdorur bombolën kundër zjarrit, ka ndërhyrë për të fikur flakët brenda kazanëve.
Situata në protestën e kësaj të shtune është përshkallëzuar pranë Ministrisë së Arsimit, ku janë regjistruar incidentet e para mes protestuesve dhe forcave të policisë. Disa të rinj me fytyra të mbuluara kanë nisur të hedhin gurë në drejtim të efektivëve të policisë, të cilët janë pozicionuar në zonën pranë ministrisë. Ndërkohë, disa protestues të […]
Presidentja e Kosovës, Justina Shiroka Pula, ka pranuar një letër urimi nga Presidenti i Malit të Zi, Jakov Milatović, me rastin e marrjes së detyrës.
Në letrën e tij, Milatović i ka përcjellë urimet më të mira presidentes së re, duke shprehur besimin se marrëdhëniet e mira fqinjësore ndërmjet Kosovës dhe Malit të Zi do të thellohen edhe më tej.
Ai ka theksuar rëndësinë e vazhdimit të bashkëpunimit ndërmjet dy vendeve në fusha me interes të përbashkët./KultPlus.com
Honda po përgatitet të prodhojë një motor të ri për motoçikleta, ku konfigurimi V3 ndërthuret me një kompresor elektrik. Prodhuesi japonez e ka prezantuar modelin V3R 900 E-Compressor në panairin ndërkombëtar të motoçikletave EICMA, si një prej projekteve të tij teknologjike më ambicioze.
Motori ka vëllim prej 900 centimetra kub dhe përbëhet nga tri cilindra: dy në pjesën e përparme dhe një në pjesën e pasme. Kjo vendosje krijon konfigurimin V3 me kënd 75 gradë.
Në qendër të risisë është kompresori elektrik. Falë komandimit elektronik, ai furnizon motorin me ajër të ngjeshur pavarësisht numrit të rrotullimeve.
Honda synon që kjo zgjidhje të sjellë përgjigje më të shpejtë ndaj gazit dhe përshpejtim më të fortë, sidomos në rrotullime të ulëta. Sipas kompanisë, motori 900 kubikësh do të ketë performancë të krahasueshme me atë të motorëve 1.200 kubikësh, por me përmasa më kompakte.
Sistemi nuk ka nevojë për ftohës të ndërmjetëm të ajrit, ose intercooler. Mungesa e tij kursen hapësirë dhe e bën konstruksionin më të thjeshtë.
Honda parashikon edhe pajisje moderne për drejtuesit. Modeli pritet të ketë Honda RoadSync për lidhje me telefonat inteligjentë, si dhe komandim zanor të mbështetur në inteligjencën artificiale.
Të dhënat përfundimtare të fuqisë dhe çift-rrotullimit nuk janë bërë ende publike nga kompania japoneze. Dalja e modelit në treg është paralajmëruar për vitin e ardhshëm.
Nga Spitali Memorial i Fierit, avokati Plarent Ndreca thotë se kryebashkiaku i Tiranës, Erion Veliaj, ka nevojë për ndërhyrje urgjente, pas vlerësimit të gjendjes shëndetësore nga një mjek turk. “Kam ardhur për të marrë dokumentacionin, por nuk po mundem ta siguroj”, ka thënë Ndreca, teksa ka theksuar se kjo është një situatë skandaloze, për shkak të neglizhencës së institucioneve…
Renault, kompania franceze, dhe kompania belge John Cockerill po punojnë për një automjet elektrik ushtarak pa ekuipazh. Mjeti mund të drejtohet nga larg dhe është menduar për misione në zona të rrezikshme.
Automjeti, i quajtur Forefront, është projektuar për të ndihmuar në operacionet ushtarake, duke transportuar pajisje dhe duke kryer mbikëqyrje, zbulim e evakuim. Këto detyra mund të realizohen pa vënë drejtpërdrejt në rrezik jetën e ushtarëve.
Forefront ka tërheqje në të katër rrotat dhe mund të mbajë deri në një ton ngarkesë. Autonomia e parashikuar është rreth 400 kilometra, ndërsa mjeti është projektuar të kalojë në terrene të vështira dhe në pjerrësi deri në 60 për qind.
Jashtë fushës ushtarake, ai mund të përdoret edhe për shpëtim, ndërhyrje në zona me rrezik dhe detyra logjistike.
Në kuadër të projektit po zhvillohen edhe funksione autonome, të cilat synojnë që në të ardhmen t’i mundësojnë automjetit të lëvizë pa ndërhyrjen e operatorit.
Provat e para në terren pritet të kryhen gjatë javëve të ardhshme, në bashkëpunim me Forcat e Armatosura të Francës. Nuk është njoftuar ende se kur mund të fillojë prodhimi serik.
Gjermania mund të ketë për herë të parë në historinë e saj një grua presidente. Dhe kandidatja që po mbështetet për postin më të lartë të shtetit nuk është një akademike apo diplomate karriere, por një ish-teknike elektronike që ka punuar në industrinë e helikopterëve dhe nuk ka diplomë gjimnazi apo universiteti.
Ajo është Ilse Aigner, 61 vjeçe, aktualisht presidente e Parlamentit të Bavarisë dhe një nga figurat me përvojë të gjatë politike në Unionin Kristiansocial (CSU).
Sipas raportimeve të mediave gjermane ARD dhe ZDF, drejtuesit e CDU-së dhe CSU-së kanë rënë dakord ta propozojnë si kandidate për të pasuar presidentin Frank-Walter Steinmeier. Nominimi zyrtar pritet të shpallet të hënën, më 9 nëntor.
Por historia personale e Aigner është po aq interesante sa kandidatura e saj.
E lindur më 7 dhjetor 1964 në Bavari, ajo përfundoi në vitin 1981 shkollën Realschule, pa marrë diplomën Abitur, e cila mundëson hyrjen e drejtpërdrejtë në universitetet gjermane.
Në vend të studimeve universitare, Aigner zgjodhi formimin profesional. Në vitin 1985 përfundoi kualifikimin si teknike radioje dhe televizioni, më pas punoi në biznesin familjar të pajisjeve elektrike dhe në vitin 1990 u diplomua si teknike elektroteknike e certifikuar nga shteti.
Nga viti 1990 deri në vitin 1994 punoi në kompaninë Eurocopter, ku merrej me zhvillimin e sistemeve elektrike për helikopterët.
Paralelisht kishte nisur karrierën politike në CSU. Në vitin 1994 u zgjodh në Parlamentin e Bavarisë, ndërsa në vitin 1998 hyri në Bundestagun gjerman.
Në vitin 2008, kancelarja Angela Merkel e emëroi ministre federale të Ushqimit, Bujqësisë dhe Mbrojtjes së Konsumatorit, detyrë që Aigner e mbajti deri në vitin 2013.
Më pas ajo u rikthye në politikën bavareze, ku shërbeu si zëvendëskryeministre dhe ministre në disa sektorë, përpara se të merrte drejtimin e Parlamentit të Bavarisë në vitin 2018.
Tashmë emri i saj është në qendër të diskutimeve për Presidencën gjermane. Kandidatura mbështetet nga CSU-ja e Markus Söderit dhe ka marrë sinjale pozitive edhe nga përfaqësues të socialdemokratëve dhe të Gjelbërve.
Presidenti i ri do të zgjidhet më 30 janar 2027 nga Asambleja Federale, ku CDU/CSU dhe SPD disponojnë së bashku shumicën.
Nëse zgjidhet, Aigner do të bëhet gruaja e parë presidente në historinë e Republikës Federale të Gjermanisë.
Nga sistemet elektrike të helikopterëve te drejtimi i shtetit gjerman, rrugëtimi i saj dëshmon se një karrierë politike mund të nisë edhe nga një profesion i mësuar në praktikë, pa kaluar nëpër auditoret universitare./ET
Kanë rinisur tensionet mes protestuesve dhe forcave të policisë pranë Ministrisë së Arsimit.
Vetëm pak minuta më parë, protestues të maskuar kanë hedhur gurë në drejtim të forcave të policisë, ndërsa këta të fundit u kanë bërë thirrje të mos përfshihen në akte dhune dhe të tërhiqen.
Policia ka përdorur spraj në përpjekje për të shpërndarë protestuesit, ndërsa është hedhur edhe ujë në drejtim të tyre. Ndërkohë, disa të rinj u kanë vënë flakën koshave të mbeturinave, ndërsa më pas i kanë pozicionuar përballë forcave të policisë dhe autobotëve me ujë.
Shefi i inteligjencës ushtarake të Rusisë, Igor Kostyukov, do të jetë pjesë e delegacionit të Moskës në bisedimet trepalëshe me Ukrainën dhe Shtetet e Bashkuara, të cilat pritet të mbahen javën e ardhshme në Abu Dhabi.
Takimi synon të shqyrtojë mundësitë për përfundimin e luftës në Ukrainë dhe përbën një tjetër përpjekje të administratës së presidentit amerikan, Donald Trump, për të arritur një marrëveshje mes palëve.
Lajmi për pjesëmarrjen e Kostyukovit është bërë i ditur nga agjencia shtetërore ruse e lajmeve Interfax, e cila ka raportuar për përbërjen e delegacionit rus.
Pjesëmarrja e tij tërheq vëmendje edhe për shkak se zyrtari i lartë rus është nën sanksionet e Shteteve të Bashkuara dhe Bashkimit Evropian, shkruan skynews.
Uashingtoni e sanksionoi Kostyukovin në vitin 2016, për shkak të dyshimeve për përfshirjen e tij në ndërhyrjen ruse në zgjedhjet presidenciale amerikane, të cilat i fitoi Donald Trump.
Ndërkaq, Bashkimi Evropian vendosi sanksione ndaj tij në vitin 2022, pas fillimit të pushtimit rus të Ukrainës.
Ndërkohë, presidenti ukrainas, Volodymyr Zelensky, kishte deklaruar më herët se Rusia po përgatitej për bisedimet e ardhshme duke lëshuar raketa balistike.
Bisedimet në Abu Dhabi pritet të bashkojnë përfaqësuesit e tri vendeve në përpjekjen për të gjetur një rrugë drejt përfundimit të luftës, e cila nisi me pushtimin e plotë rus të Ukrainës në shkurt të vitit 2022. /Telegrafi/
Login
