Tandemi Rama-Berisha do jetë një objekt i vazhdueshëm studimesh për njerëzit e komunikimit dhe mbase në të ardhmen edhe për studiuesit e filozofisë politike. Të aftë për të thënë të kundërtën e asaj që shihet hapur dhe zhvillohet rëndom në vendin tonë, të pamundur për t’u dorëhequr edhe kur morali nuk u tregon rrugë shpëtimi, ata drejtojnë vendin tonë në pozitë dhe opozitë të pa shqetësuar nga asgjë. Me një ligj anemik partish dhe me fuqinë e madhe të Marrëveshjes së vitit 2008, tandemi qëndron i plotfuqishëm dhe tejet efikas para çdo lloj sfide. E fundit është ajo që ndodhi me “Revolucionin e Flamingove”, kanalizuar tashmë me Revoltën e Studentëve, ku tandemi jo vetëm ua mori protestën, por tashmë u dirigjon dhe rregullat e komunikimit.
Shkak për këtë shkrim ishte hasja në panairin ndërkombëtar të një shteti fqinj, të një libri bazik me titullin “Etnografia e komunikimit”, shkruar nga Dell Hymes. Me shfletimin e tij kupton se pse koncepti i përmbledhur në këtë togfjalësh është një nga më të arrirët për të kuptuar politikën e sotme shqiptare, pasi ajo nuk bëhet vetëm me aktet dhe nga rezultatet e zgjedhjeve tona apo me ligjet që prodhohen, por bëhet edhe me mënyrën sesi politika flet.
Konceptin e ndërtoi një polimath i vërtetë. Haimz (Dell Hathaway Hymes) është i fiksuar në biografitë ndërkombëtare si gjuhëtar, sociolinguist, antropolog dhe folklorist. Merita e tij është se hodhi për herë të parë themelet disiplinore për studimin krahasues e etnografik të përdorimit të gjuhës. Hulumtimet e tij patën si bazë fenomenet e vërejtura te gjuhët e rajonit të Paqësorit Veriperëndimor. Për t’i dhënë pak kontekst kohës, sot, studiuesit thonë se ideja erdhi si sfidë ndaj Chomsky-it që barazonte gjuhën me gramatikën, pra nëse kishe njohuri të mirë të saj, njeriu kishte aftësi të mësonte gjuhë. Paçka kundërshtimeve, është e vërtetë se baza e punës së një poligloti është pikërisht përballja fillestare me gramatikën dhe pastaj shkuarja tek gjuha. Haimz, në këtë kontekst, argumentoi se njohja e gramatikës nuk mjafton. Duhet të dish dhe të kuptosh qartë konceptin e asaj që ai e emëroi si kompetenca komunikative. Pra, duhet të dish se KUR, KU, ME KË, SI dhe PËR ÇFARË duhet të flasësh. Me pak fjalë, etnografia e komunikimit studion se jo çfarë thuhet, por si, kush, ku, dhe çfarë nënkupton fjala në një moment të caktuar. Falë Etnografisë së Komunikimit, dikush kupton shumë mirë sesa e kanë përsosur Rama dhe Berisha artin e tyre të komunikimit, pasi ai shkon gjithnjë sipas interesave të tyre dhe nuk i merr fare parasysh normat morale që kufizojnë, kërkojnë apo që shprehin kufij etikë. Para se të funksiononte parlamenti shqiptar në vitet ’20, shqiptari e bënte politikën e vet në Odë dhe në Kuvendet e Burrave. Një tufë ligjesh të sanksionuara në Kanun por edhe në kujtesën popullore caktonte rend kanonik fjale. Prioritet ishte i pari i Fisit; shpesh përfaqësuesi i parë i një Familje që kishte Bajrak; fliste Miku dhe ai që kërkonte apo që jepte besë. Kaq i kanonizuar ishte rendi, saqë shmangja nga rregulli të bënte të penalizoheshe rëndë: Më së shumti me Turpin (Parimi për ruajtjen e nderit). Sot, kodi etnografik në politikën tonë e kryeson primati i PS-së ose PD-së, pasi është ai që ka prioritet në parlament, studio dhe kudo (Shpesh zgjedhin dhe të ftuarit). Ndërkohë në parlamentin tonë, abuzohet ende me fjalën e dhënë por jo me dokumentin e programit, kontratën bazë që u kërkohet politikanëve. Besa (edhe pse përdoret lodhshëm), sot, ka dalë në plan të dytë sepse sistemi bën që politikanët ta hanë rëndom fjalën e tyre, ajo që dikur ishte e shenjtë, kur s’kishte institucione.
Veçmas, në kulturën shqiptare, sidomos në Veri dhe në Jug, por më shumë në zonën e Labërisë, kritika e drejtpërdrejtë dhe sidomos e adresuar konsiderohet si fyese. Kjo bëri që ish deputeti i PS-së Mazreku e qëlloi në parlament në vitin 1997 të ndjerin Azem Hajdari!! Shpullat, ofendimet rrahjet e politikanëve janë zakonshmëri. Prej vitesh, pas ashpërsisë së gjuhës tani flitet rëndom me stigmatizime, anektoda fshati, metafora, simbolizma që zakonisht e kanë një emërues të përbashkët “e kupton ti se për kë e kam”. Po Berisha dhe disa herë Rama nuk falin dhe me emra direkt veç epiteteve fyese. Në masë jo të vogël ky është argëtim kombëtar, por për studiuesin e huaj dhe vendas, kjo quhet fyese. Nuk po përmendim median, ku lufta bëhet për zërin më të lartë ( lartësia e valës zanore), kush shan rëndom spiun apo tradhtar dhe kush do të thotë batutën e fundit. Kësaj i shtohet edhe një fenomen: Disa politikanë shkojnë me batutat gati në mënyrë që t’i shërbejnë të gatshëm reels-ave të prodhuar enkas për platformat sociale. Rama dhe Berisha janë mjeshtër të këtij fenomeni dhe ndaj kanë mbulimet më të mëdha. Ky është problemi që hasin ata që e shikojnë nga jashtë politikën tonë. Duan të gjykojnë programet, por ne bindshëm votojmë për mënyrën e të folurit Rama & Berisha! Njësoj veprojnë kryetarët respektivë të grupeve parlamentare, Balla dhe Bardhi dhe deputetët e tjerë. Dy mjeshtërit e tandemit shqiptar e kanë kuptuar më së miri fabulën, atë që Etnografia e komunikimit, e shpjegon qartë: Në Shqipërinë tonë, nuk respektohet dhe fiton ai që ka të drejtë me programin, përkundrazi, ia del ai që të thotë si i pëlqen fjala publikut tonë, ku dhe cili auditor do ta dëgjojë dhe, para kujt do ta thotë.
Kryeministri Rama duke shfrytëzuar revoltën e studentëve kur mori përgjigje negative për një vend dialogu dhe mënyrën e përfaqësimit (kërkesa e studentëve është dorëheqja e tij) e zhvendosi dialogun jashtë, mu përpara Kryeministrisë. Në karriget e nxjerra nga institucioni vendosi etiketën “Dialog”. Në modelin e komunikimit etnografik, “u ul” ai dhe u tha studentëve: Po ju pres në mjedisin tuaj, Bulevardin! Simbolika shkoi dhe më tej, kur vendosi vetë etiketat, pa lënë shpotitë për pedagogët dhe duke u dhënë një lloj garancie (!), ndërkohë që hartoi një listë që e drithmoi protestën për dënimet e ashpra dhe që ishte krejt asimetrike. Studentët u kapën në befasi dhe bënë më të thjeshtën: Përmbysën karriget dhe i thyen, kurse Rama korri fitoren e tipit komunikativ: Unë jam për dialog, ata janë të dhunshëm!!
Berisha bëri diçka më finoke në etnografinë komunikuese, e cila i shkonte pozitës së tij. Nuk mund të dilte në krye të protestës sepse protestuesit e refuzonin njësoj si Ramën, por përkrahu familjen e tij me pedagogët duke e mbështetur nga jashtë. Me grupin e tij parlamentar ( të bindurit) e vazhduan kauzën “e tyre” në parlament. Qysh nga konferencat e tij të shtypit, e kanalizoi atë nga “protestë studentore” në “protestë për qeveri teknike”. E kapi protestën, bash në mes të rrugës dhe tashmë e menaxhon me masën. Nuk mund të thuhet indirekt se s’ka një farë dialogu, por ama nuk ka gjuhë të përbashkët se për çfarë po bëhet dialogu. Përfundimi i Raportit të Progresit të KE-së (5 nëntor) e shprehu më qartë: “Të gjitha palët duhet të bëjnë përpjekje të sinqerta për t’u përfshirë në një dialog konstruktiv.”
Sot, që njerëzit janë disi më të qetë dhe studiuesit kanë bazën e parë të elementeve të gjykimit nga pikëpamja e shkencës politike, tandemi Rama & Berisha po e përdorin “dialogun” si mjet, jo si qëllim. Rama e kërkoi dialogun vetëm pasi plasi protesta që kërkon dorëheqjen e tij dhe që ai e kundërshton. Por, me norma: Dialogu bëhet kur nuk ke presion, kurse dorëheqja që i kërkohet, ai i jep përgjigje me një listë të zezë. Etnografia e komunikimit e fut këtë në atë që njihet si dual persuasion: jep dy mesazhe kontradiktore njëkohësisht, pra çfarëdo që bëjnë studentët, mbeten fajtorë! E nëse ata afrohen: U bindesh rregullave të tij. Nëse nuk vjen: Je “i dhunshëm”. Berisha, nga ana tjetër ka një gjë të vockël, por të madhe në thelb: Ai i mbështeti “Flamingot” jo kur protesta ishte e vogël dhe po ngrihej (kërkohej në kor njësoj ikja e tij), por kur shtypi ndërkombëtar e vendosi në qendër të argumenteve dhe kronikave të veta. Kërkesat studentore i shndërroi në kërkesa mirëfilli të tij. Studentët kërkojnë kushte konviktesh, bursa, tarifa, kushte etj. Berisha kërkon veç këtyre, kryesoren që i duhet: Qeveri Teknike dhe largimin e Ramës. Me pak fjalë, hyri ngadalë nga dera e pasme si “përkrahës” dhe, po tenton të dalë nga dera e përparme si përfitues. Tashmë kaosin e ushqejnë dy dialogë paralelë që nuk mund t’takohen kurrë: ai i Ramës me karriget bosh dhe, ai i Berishës me protestën e kapur. Dhe? Etnografia e komunikimit na ndih t’i kuptojmë si duhet këta njerëz, të paktën në këtë moment. (Homo Albanicus)
Enis Rexhepi ishte sërish protagonist në futbollin gjerman, duke realizuar dy gola për Stuttgartin U19 në ndeshjen kundër Unterhachingut.
Përballja përfundoi 3-3. Me dy realizimet e tij, sulmuesi shqiptar tregoi edhe një herë potencialin dhe aftësinë për të gjetur portën kundërshtare.
Paraqitjet e mira në Gjermani i kanë sjellë Rexhepit edhe ftesën e parë nga Kombëtarja e Kosovës. Ai është përfshirë në listën e Dardanëve për dy ndeshjet e muajit nëntor, ndaj Izraelit dhe Irlandës.
Talenti i Stuttgartit U19 ka kështu mundësinë të hedhë hapin e parë me fanellën e Kosovës. Dy golat e fundit janë një tjetër sinjal pozitiv për Rexhepin, i cili synon të shfrytëzojë mundësinë që i ka dhënë përzgjedhësi i Kosovës.
Ministri i Punëve të Jashtme i Kosovës, Glauk Konjufca, ka dënuar sulmin e rëndë në Krakov të Polonisë, ku 9 persona kanë humbur jetën dhe 15 të tjerë janë plagosur.
Përmes një reagimi në platformën X, Konjufca u ka shprehur ngushëllime familjeve të viktimave, homologut të tij polak, zëvendëskryeministrit dhe ministrit të Jashtëm, Radosław Sikorski, si dhe gjithë popullit të Polonisë.
“E dënoj fuqishëm sulmin e tmerrshëm në Krakov. I shpreh ngushëllimet e mia më të sinqerta homologut tim, zëvendëskryeministrit dhe ministrit të Jashtëm, Radosław Sikorski, si dhe popullit të Polonisë”, ka shkruar Konjufca. Ai ka thënë se mendimet e Kosovës janë me familjet që kanë humbur të dashurit e tyre, ndërsa të plagosurve u ka uruar shërim të shpejtë dhe të plotë.
“Republika e Kosovës qëndron në solidaritet me Poloninë në këtë moment dhimbjeje”, ka përfunduar reagimin e tij Konjufca.
Sulmi me armë zjarri në zemër të Krakovit ka tronditur Poloninë, një vend ku sulmet masive të këtij lloji janë relativisht të rralla.
Gjashtë persona humbën jetën dhe më shumë se një duzinë të tjerë u plagosën, ndërsa të dhënat që po dalin gradualisht nga hetimi po e zhvendosin vëmendjen nga vetë dinamika e sulmit te një pyetje më e madhe: kush ishte sulmuesi, çfarë e motivoi dhe si arriti të siguronte armët me të cilat kreu sulmin?
Autoritetet polake thonë se gjithçka që dihet deri më tani sugjeron se sulmuesi veproi i vetëm.
Ministri i Brendshëm, Marcin Kierwiński, tha se policia nuk ka prova që tregojnë për përfshirjen e një personi tjetër në sulm.
Ai shtoi se i dyshuari kishte pikëpamje “shumë radikale” dhe se dukej se ishte “i fascinuar nga ideologjitë e ekstremit të djathtë”.
Ky konstatim është deri tani pista më konkrete për motivin, por nuk përbën ende një përfundim të plotë të hetimit.
Autoritetet nuk kanë sqaruar nëse 25-vjeçari ishte pjesë e ndonjë organizate, nëse kishte lidhje me grupe ekstremiste apo nëse radikalizimi i tij kishte ndodhur kryesisht në internet.
Pikërisht ky dallim pritet të jetë një nga çështjet kryesore të hetimit: nëse bëhej fjalë për një sulmues të vetmuar me bindje ekstremiste apo për dikë që kishte krijuar kontakte me një rrjet më të gjerë.
Një sulm i drejtuar ndaj një “objektivi të butë”
Mënyra se si u krye sulmi tregon se autori kishte zgjedhur një nga vendet me ekspozimin më të madh të mundshëm.
Sheshi Kryesor i Krakovit është jo vetëm zemra historike e qytetit, por edhe një nga hapësirat publike më të frekuentuara në Poloni.
Çdo ditë aty kalojnë mijëra banorë dhe turistë.
Sipas policisë, sulmuesi hyri me një veturë në shesh rreth orës 15:00 dhe hapi zjarr në disa pika, duke qëlluar njerëzit në mënyrë të rastësishme.
Autoritetet thanë se viktimat dhe të plagosurit u gjetën në disa pjesë të sheshit, çka sugjeron se ai lëvizi me automjet gjatë sulmit.
Një ish-zyrtar i lartë policor polak e ka përshkruar Sheshin Kryesor si një “objektiv të butë” – një zonë publike me përqendrim të madh njerëzish, por ku masat e sigurisë nuk janë të njëjta si në aeroporte apo institucione shtetërore.
Kjo është një nga arsyet pse zgjedhja e këtij vendi është veçanërisht domethënëse: sulmuesi nuk synoi një objekt ushtarak apo qeveritar, por një hapësirë civile dhe turistike ku mund të shkaktonte sa më shumë viktima brenda një kohe shumë të shkurtër.
I armatosur dhe i përgatitur
Detajet për pajisjet e përdorura tregojnë gjithashtu se nuk bëhej fjalë për një akt të kryer me një armë të vetme të marrë në moment.
Sulmuesi ishte i veshur me rroba kamuflazhi dhe mbante jelek antiplumb. Ai kishte me vete një armë të gjatë të stilit ushtarak, ndërsa në automjetin e tij policia gjeti armë të tjera dhe një sasi të madhe municioni.
Ky arsenal është një nga elementet që hetuesit pritet ta analizojnë në detaje.
Duhet të përcaktohet origjina e secilës armë, nëse ato ishin të regjistruara ligjërisht, kur ishin siguruar dhe nëse ndonjë person tjetër kishte dijeni për përgatitjet.
Raportimet fillestare se sulmuesi mund të kishte leje për armë ende nuk e zgjidhin këtë çështje.
AP raporton se autoritetet nuk e kishin sqaruar ende nëse të gjitha armët e gjetura ishin në pronësi të ligjshme.
Ministri i Mbrojtjes ka përjashtuar një tjetër pistë të ngritur menjëherë pas sulmit: atë se autori mund të kishte qenë pjesëtar i ushtrisë.
Autoritetet kanë thënë se ai nuk kishte shërbyer në forcat e armatosura polake dhe nuk kishte lidhje me ushtrinë.
Policia e ndali brenda pak minutash
Një nga elementet që mund të ketë kufizuar numrin e viktimave ishte reagimi i shpejtë i policisë.
Forcat e rendit u përballën me sulmuesin brenda pak minutash nga fillimi i të shtënave. Pas një shkëmbimi zjarri, ai u qëllua dhe u arrestua.
Sipas autoriteteve, edhe pasi ishte plagosur, ai vazhdoi të qëllonte ndaj policisë. Dy zyrtarë policorë mbetën të plagosur, ndërsa njëri prej tyre raportohej në gjendje të rëndë.
Kryeministri Donald Tusk e ka vlerësuar reagimin e policisë dhe u ka bërë thirrje politikanëve që të mos e përdorin tragjedinë për përplasje politike përpara se të përcaktohen të gjitha faktet.
Kjo thirrje është domethënëse edhe për mënyrën se si autoritetet po përpiqen ta menaxhojnë fazën e parë pas sulmit: duke ndarë atë që tashmë është konfirmuar nga ajo që mbetet ende hipotezë.
Një zhvillim i ri në shtëpinë e të dyshuarit
Hetimi mori një tjetër drejtim në orët e mbrëmjes.
Kryeministri Tusk tha se pamjet e marra me dron nga shtëpia e të dyshuarit duket se tregojnë trupa të pajetë brenda saj. Sipas tij, viktimat mund të jenë anëtarë të afërt të familjes së sulmuesit.
Nëse kjo konfirmohet, hetuesit do të duhet të përcaktojnë nëse vdekjet në shtëpi kanë ndodhur përpara sulmit në qendër të Krakovit dhe nëse ato janë pjesë e së njëjtës sekuencë kriminale.
Ky element mund të jetë vendimtar për rindërtimin e orëve që i paraprinë sulmit dhe për të kuptuar më mirë motivin.
Megjithatë, autoritetet ende nuk kanë dhënë një përfundim zyrtar për rrethanat e vdekjeve në shtëpi, prandaj ky informacion mbetet pjesë e një hetimi në zhvillim.
Ekstremizmi i djathtë – çfarë dihet dhe çfarë jo?
Deklarata e ministrit të Brendshëm se sulmuesi ishte “i fascinuar nga ideologjitë e ekstremit të djathtë” është deri tani treguesi kryesor për motivin ideologjik.
Por kjo nuk do të thotë se çdo element i sulmit tashmë është shpjeguar.
Hetuesit do të duhet të analizojnë pajisjet elektronike të të dyshuarit, historikun e komunikimeve të tij, aktivitetin në rrjetet sociale, materialet që mund të ketë konsumuar, kontaktet dhe çdo shënim ose dokument të gjetur në shtëpi apo në automjet.
Po aq e rëndësishme do të jetë të përcaktohet nëse ideologjia ishte motivi kryesor i sulmit apo një pjesë e një kombinimi faktorësh.
Autoritetet deri tani nuk kanë bërë publik një manifest, një deklaratë të autorit apo një objektiv specifik politik.
Për këtë arsye, përfundimi se sulmi ishte ideologjikisht i motivuar mbetet ende pjesë e hetimit dhe jo një konkluzion përfundimtar.
Pse ky sulm është veçanërisht tronditës për Poloninë?
Sulmet masive me armë janë shumë më të rralla në Poloni sesa në disa vende të tjera, ndërsa posedimi i armëve është i rregulluar në mënyrë relativisht të rreptë. Pikërisht për këtë arsye, një person i armatosur rëndë që hyn në një nga hapësirat më të njohura turistike të vendit dhe hap zjarr ndaj kalimtarëve përbën një goditje të rëndë për ndjenjën e sigurisë publike.
Qyteti ka shpallur ditë zie deri më 11 nëntor, ndërsa institucionet kulturore kanë anuluar aktivitete.
Mesazhe ngushëllimi dhe solidariteti kanë ardhur nga liderë dhe institucione evropiane dhe ndërkombëtare.
Por përtej reagimeve politike, sfida kryesore për autoritetet tashmë është hetimore.
Duhet të rindërtohet jo vetëm ajo që ndodhi në minutat e sulmit, por edhe javët dhe muajt përpara tij.
Pyetjet që ende presin përgjigje
Pavarësisht informacionit të publikuar, disa çështje kryesore mbeten të hapura: si i siguroi armët sulmuesi, sa kohë e kishte planifikuar sulmin, nëse kishte paralajmëruar dikë për synimet e tij, çfarë aktiviteti kishte në internet, nëse kishte lidhje me persona apo grupe ekstremiste dhe çfarë ndodhi në shtëpinë e tij përpara se të nisej drejt qendrës së Krakovit.
Gjithashtu, shifrat për të plagosurit kanë ndryshuar gjatë ditës teksa autoritetet kanë përditësuar të dhënat.
Raportimet më të fundit flasin për gjashtë të vrarë dhe 15 të plagosur, ndërsa në raportimet e hershme numri i personave të dërguar në spitale ishte dhënë si 16 duke përfshirë edhe sulmuesin.
Përgjigjet ndaj këtyre pyetjeve do të përcaktojnë nëse sulmi në Krakov do të trajtohet përfundimisht si një akt terrorist i motivuar ideologjikisht, një sulm i një ekstremisti të vetmuar apo një krim me motive të ndërthurura. /Telegrafi/
Edhe pse e shohim në qiell shumicën e netëve, Hëna ende mban një mori të jashtëzakonshme misteri.
Një mister i tillë është një shpellë e madhe nëntokësore, ose një tub shpellor i gdhendur nga lava e lashtë, që shkencëtarët mendojnë se shtrihet përtej një grope të veçantë në sipërfaqen e hënës.
Dhe për të shkuar në fund të saj, NASA ka zgjedhur një projekt të njohur si GIMLI. Projekti GIMLI u zgjodh së bashku me dy programe të tjera që synojnë të zgjerojnë kuptimin tonë për hënën për të mbështetur më mirë një bazë të ardhshme hënore, të cilën NASA synon ta ndërtojë pranë polit të jugut.
“NASA Science po ndërton udhëzuesin përfundimtar të mbijetesës ndërplanetare për të siguruar që shkenca të shkojë e para në sipërfaqen hënore për t’u ofruar ekipeve tona të astronautëve të ardhshëm informacionin jetësor, burimet dhe masat paraprake të sigurisë të nevojshme paraprakisht për të mbijetuar natën në hënë”, tha në një deklaratë Nicky Fox, administratore e asociuar e NASA-s për Drejtorinë e Misionit të Shkencës . Misteret hënore
Vendi i këtij hetimi do të jetë gropa Marius Hill, e cila u zbulua në vitin 2009 nga sonda japoneze Kaguya që fluturon në orbitë hënore. Mund ta shihni qartë gropën në imazhet e sondës. Por studiuesit mendojnë se atje ka më shumë sesa thjesht një vrimë të madhe në sipërfaqen hënore.
NASA në kërkim të një shpelle sekrete nëntokësore
Ata mendojnë se është e mundur që gropa të jetë e lidhur me një shpellë të madhe nëntokësore, me shumë mundësi të krijuar nga lava që rrjedh në të kaluarën e lashtë. Nëse është e vërtetë, kjo mund të hedhë dritë mbi historinë e aktivitetit vullkanik në hënë.
“Konfirmimi i një tubi të konsiderueshëm lave do të na jepte një pasqyrë se si vepronte vullkanizmi në Hënë. Tubat e lavës janë një tipar i zakonshëm i vullkanizmit bazaltik në Tokë, kështu që identifikimi i tyre në hënë do të thotë që ne mund të përdorim njohuritë e shpellave të tilla tokësore për të kuptuar më mirë historinë hënore”,-tha zëvendës hetuesi kryesor i GIMLI-t, Gareth Morgan, në një deklaratë tjetër. Nëse studiuesit konfirmojnë praninë e këtij tubi lave, astronautët mund ta përdorin atë si një strehë natyrore në sipërfaqen hënore.
Këto shpella të krijuara nga lava do të ofronin strehim të përgjithshëm, si dhe mbrojtje nga temperaturat ekstreme dhe ekspozimi ndaj rrezatimit që përjetohet në sipërfaqen e Hënës.
Tubat e lavës mund të jenë gjithashtu një lloj “bunkeri” i sigurt ku astronautët e ardhshëm mund të mbrohen nga mikrometeoritët. Ndërsa një bazë e ardhshme në hënë ndoshta do të ketë streha të ndërtuara nga njeriu, shpellat natyrore mund të jenë një burim i jashtëzakonshëm ekzistues që astronautët mund ta shfrytëzojnë./KultPlus.com
Me një paraqitje në Nju-Jork, modelja e famshme dëshmoi se eleganca nuk kërkon gjithmonë veshje të ndërlikuara. Një zgjedhje e thjeshtë mund të bëjë gjithë ndryshimin
Modelja e njohur Irina Shayk ërhoqi vëmendjen me paraqitjen e saj në një ngjarje ekskluzive të markës italiane të modës MooRER, të organizuar në lagjen Meatpacking District të Nju-Jorkut.
E njohur për stilin e saj elegant dhe kombinimet që shpesh kthehen në frymëzim për adhurueset e modës, Irina këtë herë zgjodhi një veshje të thjeshtë, por shumë të rafinuar, duke konfirmuar një nga tendencat më të spikatura të vjeshtës 2026.
Kombinimi në nuanca të kafesë së errët
Për këtë rast, modelja zgjodhi një kombinim në tone të kafesë së errët, duke dëshmuar se veshjet njëngjyrëshe mund të jenë po aq mbresëlënëse sa edhe ato me ngjyra të theksuara.
Veshja e saj përbëhej nga një pulovër me dekolte në formë V-je, pantallona me prerje të lirshme dhe këpucë me majë të mprehtë.
Pa aksesorë të tepruar apo detaje të ndërlikuara, Irina arriti një pamje moderne, të rehatshme dhe njëkohësisht elegante.
Zgjedhja e saj konfirmoi popullaritetin gjithnjë e më të madh të ngjyrës kafe, e cila këtë sezon po zë një vend të rëndësishëm në koleksionet e modës dhe në veshjet e përditshme.
Pse ngjyra kafe po konsiderohet e zeza e re?
Në botën e modës, ngjyra kafe po përmendet gjithnjë e më shpesh si alternativa më elegante ndaj së zezës klasike.
Nuancat e saj, nga çokollata e errët deri te tonet më të buta të karameles, krijojnë një pamje të ngrohtë, të sofistikuar dhe lehtësisht të kombinueshme.
Përparësia kryesore e kësaj ngjyre është se përshtatet me stile të ndryshme, nga veshjet e përditshme deri te kombinimet më formale për mbrëmje.
Paraqitja e Irinës tregoi se një pulovër e thjeshtë dhe pantallonat me prerje të lirshme, kur zgjidhen në nuanca të harmonizuara, mund të krijojnë një stil elegant pa shumë përpjekje.
Ngjyra kafe kombinohet veçanërisht mirë me bezhën, të bardhën, ngjyrën krem dhe tonet e arta, ndërsa një kombinim tërësisht në kafe krijon një pamje të njëtrajtshme dhe të rafinuar.
Një nga emrat më të njohur të modës botërore
Irina Shayk, e lindur si Irina Valerjevna Shaykhlislamova, është një nga modelet më të suksesshme dhe më të njohura në botë.
Ajo fitoi famë të madhe ndërkombëtare në vitin 2011, kur u bë modelja e parë ruse që u shfaq në kopertinën e edicionit Sports Illustrated Swimsuit Issue.
Gjatë karrierës së saj ka bashkëpunuar me disa nga shtëpitë më prestigjioze të modës, përfshirë Versace, Burberry, Chanel dhe Givenchy.
Përveç karrierës në industrinë e modës, Irina është e njohur edhe për lidhjen e saj të mëparshme me aktorin hollivudian Bradley Cooper, me të cilin ka një vajzë, Lea de Seine.
Ajo vazhdon të jetë një nga fytyrat më të kërkuara të industrisë së modës, ndërsa paraqitjet e saj dëshmojnë se stili personal dhe zgjedhjet e thjeshta shpesh kanë ndikim më të madh sesa tendencat kalimtare. /Telegrafi/
Në një letër të hapur drejtuar Shoqatës së Gazetarëve të Serbisë, ish-punonjësit kërkojnë shkarkimin e Minja Miletićit dhe Dragana Pejovićit, duke i akuzuar për shkatërrimin e redaksisë, mobing dhe kthimin e saj në mjet propagande.
Dana White ka dhënë një përditësim të rëndësishëm lidhur me thashethemet se Tyson Fury mund të detyrohet të tërhiqet nga përballja me Anthony Joshuan për shkak të një lëndimi.
Përballja që konsiderohet si një nga më të mëdhatë në historinë e boksit britanik është tashmë pak më shumë se një muaj larg. Dy gjigantët e peshave të rënda, Fury dhe Joshua, pritet të zgjidhin më në fund rivalitetin e tyre më 11 dhjetor në Cardiff.
Megjithatë, raportimet e fundit kanë ngritur shqetësime se Fury po përballet me një lëndim të panjohur, i cili mund ta detyrojë të tërhiqet nga dueli. Këto spekulime janë komentuar edhe nga White, drejtuesi i Zuffa Boxing dhe UFC-së, i cili pretendon se është bashkëpromotor i kësaj përballjeje.
Thashethemet për lëndimin e Furyt u shfaqën fillimisht pasi ish-kampioni i botës në peshat e rënda, Frank Bruno, zbuloi se kishte dëgjuar për një problem fizik të boksierit britanik.
“E pashë atë ditë dhe mendoj se dikush në palestër më tha se ai ka një lëndim. Kjo mund ta pengojë të hyjë në ring kundër Anthony Joshuas. Dhe të kesh diçka të tillë në mendje nuk është aspak e këndshme”, deklaroi ai.
Por, kur u pyet për këto raportime, White bëri të ditur se kjo ishte hera e parë që dëgjonte për një lëndim të mundshëm të Furyt, duke shtuar se do të duhej të ishte në dijeni nëse një gjë e tillë do të ishte e vërtetë.
“Është hera e parë që po e dëgjoj këtë. Do të doja të besoja se do ta dija nëse kjo do të ishte e vërtetë. Nuk e kam dëgjuar as thashethemin, e lëre më të di nëse është i vërtetë. E gjithë kjo është pjesë e atmosferës që krijohet sa më shumë i afrohemi ndeshjes. Shpresoj që ky lajm të mos jetë i vërtetë, por jam pothuajse i sigurt se do ta kisha dëgjuar deri tani”, deklaroi White për Sky Sports.
Raportimet e mëvonshme kanë sugjeruar se Fury mund të ketë një mavijosje në anën e majtë të fytyrës. Megjithatë, një problem i tillë nuk pritet të jetë i mjaftueshëm për ta përjashtuar atë nga dueli.
Për momentin, përballja mes Furyt dhe Joshuas mbetet në plan, ndërsa deklaratat e White kanë zbutur disi shqetësimet për një anulim të mundshëm./Telegrafi/
Gjykata pranoi ankesën e Prokurorisë së Lartë Publike dhe shtoi rrezikun e përsëritjes së veprës si arsye paraburgimi, duke hedhur poshtë ankesat e mbrojtjes në çështjen e vrasjes në Senjak.