Sot shënohen 15 vjet nga aksioni i Njësisë Speciale të Policisë së Kosovës (ROSU), i cili do të mbetej një nga momentet më të rëndësishme në përpjekjet për shtrirjen e autoritetit të institucioneve të Kosovës në veri të vendit.
Mëngjesin e 25 korrikut të vitit 2011, pjesëtarët e ROSU-së u nisën drejt pikave kufitare në Jarinjë dhe Bërnjak, me qëllim marrjen nën kontroll të tyre dhe vendosjen e rendit institucional në këto pika kufitare.
Por aksioni u përball me rezistencë nga strukturat ilegale serbe në veri. Gjatë përleshjeve, polici i Njësisë Speciale, Enver Zymberi, u qëllua për vdekje, duke rënë në krye të detyrës për mbrojtjen e rendit dhe ligjit në territorin e Republikës së Kosovës.
Rënia e tij u kthye në simbol të përkushtimit dhe sakrificës për shtetin e Kosovës. Për trimërinë e treguar, ish-presidentja e Kosovës, Atifete Jahjaga, e dekoroi Enver Zymberin me titullin “Hero i Kosovës”, me motivacionin:
“Për trimërinë dhe përkushtimin e treguar deri në flijim për vendosjen e sundimit të ligjit në tërë territorin e Republikës së Kosovës”.
Pesëmbëdhjetë vjet më pas, emri i Enver Zymberit vazhdon të kujtohet si i një polici që dha jetën në shërbim të vendit dhe u bë pjesë e historisë së Kosovës.
Irani pretendon se ka kryer sulme me dronë ndaj disa bazave ushtarake amerikane në Bahrein, Jordani dhe Kuvajt, si hakmarrje për sulmet e fundit të Shteteve të Bashkuara ndaj territorit iranian.
Sipas ushtrisë iraniane, objektiv i sulmeve ishte baza ajrore Isa Air Base në Bahrein, ku thuhet se u goditën depo karburanti, magazina të pajisjeve ushtarake dhe kazerma me dronë kamikazë të tipit “Arash”.
Po ashtu, Garda Revolucionare Iraniane pretendoi se ka shënjestruar edhe një qendër të dhënash të Amazonit në Bahrein, megjithëse as kompania dhe as autoritetet bahrejnase nuk e kanë konfirmuar këtë, raporton Euronews, transmeton Sinjali.
Në Jordani, ushtria iraniane tha se kishte sulmuar bazën Al-Azraq, duke shënjestruar hangarë avionësh, objekte mirëmbajtjeje dhe kazerma ushtarake. Megjithatë, ushtria jordaneze njoftoi se kishte rrëzuar shtatë raketa dhe gjashtë dronë iranianë, duke shtuar se nuk pati viktima apo dëme materiale.
Ndërkohë, Irani deklaroi se ka sulmuar edhe bazat Camp Udairi, Camp Doha, Camp Arifjan dhe Ali Al Salem Air Base në Kuvajt, ku sipas Gardës Revolucionare u goditën depo municionesh dhe objekte ushtarake amerikane.
Nga ana tjetër, Shtetet e Bashkuara nuk kanë konfirmuar se ndonjë bazë apo personel amerikan është goditur nga këto sulme.
Në një deklaratë të ashpër, komandanti iranian Ali Abdollahi paralajmëroi ushtarët amerikanë në rajon, duke thënë se Irani ka “përgatitur bileta njëdrejtimëshe për në ferr”, ndërsa kërcënoi se për çdo iranian të vrarë do të hakmerrej ndaj personelit ushtarak amerikan.
Automjetet e transportit të mallrave me masë totale mbi 20 tonë do të qarkullojnë pa kufizime edhe sot në Kosovë.
Ministria e Infrastrukturës ka bërë të ditur se, bazuar në parashikimet zyrtare të temperaturave, nuk janë plotësuar kushtet e përcaktuara për vendosjen e kufizimeve të përkohshme të qarkullimit.
Sipas ministrisë, monitorimi i kushteve meteorologjike do të vazhdojë në baza ditore, ndërsa qytetarët dhe operatorët ekonomikë do të njoftohen me kohë nëse krijohen kushtet për zbatimin e kufizimeve.
Qarkullimi në pikat kufitare të Kosovës po zhvillohet pa ngarkesa të mëdha në orët e para të mëngjesit, ndërsa nuk janë raportuar kolona të gjata.
Pritja më e gjatë është regjistruar në pikën kufitare Hani i Elezit, ku qytetarët po presin deri në 10 minuta për të hyrë ose dalë nga vendi, sipas përditësimit të fundit nga Qendra Kombëtare për Menaxhim Kufitar.
Në të gjitha pikat e tjera kufitare, kalimi po bëhet pa pritje të konsiderueshme, duke u mundësuar udhëtarëve një nisje të qetë të ditës.
Shkencëtarët që në vitin 2020 hodhën poshtë publikisht teorinë se Covid-19 mund të ketë rrjedhur nga një laborator, pranuan në biseda private se kjo mundësi “nuk mund të përjashtohej”, sipas mesazheve të publikuara së fundmi nga senatori amerikan Rand Paul, raporton The Telegraph.
Mesazhet tregojnë se disa prej autorëve të studimit të njohur “The Proximal Origins of Covid”, të botuar në revistën Nature Medicine, kishin dyshime se Instituti i Virologjisë në Wuhan mund të kishte lidhje me origjinën e virusit, ndonëse publikisht e cilësuan një skenar të tillë si të pabesueshëm.
Profesori Kristian Andersen shkroi në një bisedë në Slack se nuk kishte prova të forta në asnjërin drejtim dhe se mundësia e një rrjedhjeje nga laboratori nuk mund të përjashtohej. Ai pranoi gjithashtu se studimi ishte “shumë i prerë” në përfundimet e tij dhe se më vonë kishte më pak besim në ato deklarata.
Sipas mesazheve, disa autorë vlerësonin se mundësia e një rrjedhjeje laboratorike ishte mes 10 dhe 30 për qind, ndërsa diskutonin edhe mbi eksperimentet me koronaviruset që zhvilloheshin në Institutin e Virologjisë në Wuhan.
Dokumentet zbulojnë gjithashtu se disa shkencëtarë ishin të shqetësuar për projektet e propozuara për modifikimin e koronaviruseve dhe pranonin se shumica e kolegëve të tyre nuk e përjashtonin teorinë e rrjedhjes nga laboratori, ndryshe nga sa thuhej publikisht.
Senatori Rand Paul akuzoi autorët e studimit se privatisht shprehnin dyshime për përfundimet e tyre, ndërsa publikisht sulmonin dhe diskreditonin ata që ngrinin pyetje mbi origjinën e virusit.
The Telegraph raporton se ka kontaktuar shkencëtarët e përmendur për koment, por deri më tani ata nuk kanë reaguar.
LONDËR, 25 korrik /ATSH/ – Albumi ikonë i Oasis, “(What’s the Story) Morning Glory?”, ka kaluar zyrtarisht “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band” të “The Beatles” në renditjen e albumeve më të suksesshme të të gjitha kohërave në Britaninë e Madhe, sipas BBC.
Sipas listës së publikuar nga “Official Charts Company”, me rastin e 70-vjetorit të klasifikimit javor të albumeve në Britani, albumi i vitit 1995 i vëllezërve Gallagher është ngjitur në vendin e tretë, ndërsa kryevepra e “The Beatles” e vitit 1967 ka zbritur në vendin e pestë.
Albumi “(What’s the Story) Morning Glory?”, i cili përmban këngë të njohura si “Wonderwall”, “Don’t Look Back in Anger”, “Champagne Supernova” dhe “Some Might Say”, ka grumbulluar 6.2 milionë njësi në Mbretërinë e Bashkuar, duke përfshirë shitjet fizike, ato digjitale dhe dëgjimet në platformat e transmetimit.
Interesi për muzikën e “Oasis” u rrit ndjeshëm pas ribashkimit të grupit dhe turneut botëror të vitit 2025, ku repertori u mbështet kryesisht te këngët e këtij albumi. Kjo ndikoi në rikthimin e tij në krye të klasifikimeve dhe në rritjen e dëgjimeve në platformat muzikore.
Në krye të renditjes historike vazhdon të mbetet albumi “Greatest Hits” i “Queen”, ndërsa vendin e dytë e mban “Gold” i “ABBA”. Albumi “21” i Adele renditet i katërti, duke u pozicionuar mes “Oasis” dhe “The Beatles”.
Kur u publikua në tetor të vitit 1995, “(What’s the Story) Morning Glory?” mori vlerësime të ndryshme nga kritika muzikore britanike, por me kalimin e viteve u shndërrua në një nga albumet më të rëndësishme të rock-ut britanik. Ai fitoi çmimin për Albumin Britanik të Vitit në ceremoninë “Brit Awards 1996 “dhe vazhdon të konsiderohet një nga veprat më të suksesshme në historinë e muzikës.
Përfaqësuesit e “Official Charts Company” e përshkruan albumin si një vepër që, edhe pas tre dekadash, vazhdon të bashkojë breza të ndryshëm, të mbushë stadiume dhe të mbetet pjesë e rëndësishme e kulturës muzikore britanike./ /Ad.Ab./ a.jor.
MADRID, 25 korrik /ATSH/ – Një ekip shkencëtarësh i udhëhequr nga studiuesi spanjoll David Lagares në Universitetin e Harvardit ka zbuluar një qasje të re premtuese që mund të ndihmojë në rinovimin e mushkërive dhe trajtimin e sëmundjeve të lidhura me plakjen qelizore, veçanërisht fibrozën pulmonare, sipas “El Pais”.
Studimi është publikuar në revistën shkencore “Science Translational Medicine”.
Plakja e organizmit shoqërohet me grumbullimin e qelizave të plakura (seneshente), të cilat nuk vdesin siç duhet dhe vazhdojnë të prodhojnë substanca që nxisin inflamacion kronik dhe dëmtimin e indeve. Këto qeliza konsiderohen një nga faktorët kryesorë të plakjes biologjike dhe të shumë sëmundjeve kronike.
Shkencëtarët u përqendruan te paaftësia e sistemit imunitar për të larguar këto qeliza nga mushkëritë e njerëzve të moshuar. Ata përdorën një formë imunoterapie që “riedukon” qelizat Natural Killer (NK), të cilat normalisht identifikojnë dhe shkatërrojnë qelizat e dëmtuara ose të plakura.
Në eksperimentet me minj, një ilaç eksperimental i quajtur monalizumab riktheu aftësinë e qelizave NK për të eliminuar qelizat e plakura. Si rezultat, fibroza pulmonare u përmirësua pjesërisht dhe mushkëritë rifituan një pjesë të funksionit të tyre normal. Edhe në mostrat qelizore të marra nga pacientë me fibrozë pulmonare, ilaçi arriti të eliminonte qelizat problematike.
Sipas David Lagares, mekanizmi që pengon sistemin imunitar të largojë qelizat e plakura mund të jetë i njëjtë edhe në organe të tjera. Nëse kjo konfirmohet, monalizumab mund të shndërrohet në një platformë të re terapeutike kundër plakjes patologjike të indeve dhe jo vetëm në një trajtim për fibrozën pulmonare.
Studiuesit besojnë se kjo strategji mund të ketë vlerë edhe për sëmundje të tjera ku grumbullohen qelizat seneshente, si artriti reumatoid, skleroderma me fibrozë pulmonare, fibroza pas COVID-19, sëmundja pulmonare obstruktive kronike (COPD) dhe fibroza e shkaktuar nga radioterapia te pacientët me kancer.
Monalizumab është një antitrup i zhvilluar nga kompanitë farmaceutike Innate Pharma dhe AstraZeneca. Aktualisht ai po testohet në prova klinike për disa lloje kanceri. Ilaçi vepron duke hequr “frenën” që pengon sistemin imunitar të sulmojë qelizat e dëmshme, një mekanizëm i ngjashëm me atë të frenuesve të PD-1 që përdoren në imunoterapinë e kancerit.
Ekspertët e pavarur e kanë vlerësuar studimin si një hap shumë të rëndësishëm. Biologia Pura Munoz, nga Altos Labs, thekson se ilaçet aktuale për fibrozën pulmonare vetëm ngadalësojnë përparimin e sëmundjes, ndërsa ky studim është i pari që tregon një kthim mbrapa të fibrozës në modele eksperimentale. Sipas saj, aktivizimi i sistemit imunitar mund të krijojë mundësinë që fibroza të hyjë në remision.
Megjithatë, studiuesit theksojnë se kjo terapi është ende në fazën eksperimentale. Nevojiten prova klinike te njerëzit për të konfirmuar sigurinë dhe efektivitetin e saj për trajtimin e fibrozës pulmonare dhe sëmundjeve të tjera të lidhura me plakjen. Nëse rezultatet konfirmohen, kjo mund të përfaqësojë një hap të madh drejt terapive që synojnë vetë mekanizmat biologjikë të plakjes, duke ndihmuar në rigjenerimin e organeve dhe përmirësimin e cilësisë së jetës./ /Ad.Ab./ a.jor.
TIRANË, 25 korrik /ATSH/ Shërbimi Meteorologjik Ushtarak njofton se vendi ynë ditën e shtunë do të ndikohet nga kushte atmosferike të qëndrueshme.
Moti parashikohet i kthjellët në të gjithë territorin por nuk do të mungojnë dhe vranësira të pakta kalimtare kryesisht përgjatë relieveve malore në orët e mesditës.
Era do të fryjë me drejtim kryesor nga kuadrati i veriut me shpejtësi 8m/s, ndërsa përgjatë vijës bregdetare e kryesisht atë jugperëndimore dhe zonave luginore era pritet të fitojë shpejtësi deri 16m/s, shoqëruar me valëzim në dete të forcës 2-4ballë.
Tufa flamingosh në lagunën e Nartës, teksa në sfond vijon punimet Aeroporti i Vlorës | Foto Joni Vorpsi PPNEAKur dëshiron të kuptosh një krizë politike, mos pyet vetëm çfarë thuhet. Pyet kush fiton, kush humbet dhe kush paguan nëse gjërat dalin jashtë kontrollit. Ky është ‘reverse engineering’ i situatës shqiptare: jo analiza e sloganit, por analiza e incentivave. Jo kush duket më moral në ekran, por kush fiton në secilin skenar të mundshëm. […]The post Kush fiton nga pasiguria? appeared first on Reporter.al.
Autoritetet franceze kanë urdhëruar evakuimin e pothuajse 60,000 njerëzve pranë Bordeaux, duke e çuar numrin e përgjithshëm të njerëzve të cilëve u është thënë të largohen nga zjarret në Francë dhe Spanjë në më shumë se 220,000.
Rreth 200,000 njerëz janë evakuuar në Francën jugperëndimore në rajonet Gironde dhe Landes. Presidenti francez Emmanuel Macron ka mobilizuar ushtrinë për të ndihmuar në shuarjen e zjarreve.
Ndërkohë, një zjarr pranë Madridit është “përtej kapacitetit” të zjarrfikësve për ta vënë nën kontroll, kanë paralajmëruar zyrtarët spanjollë, pasi tre zjarre në perëndim të kryeqytetit u bashkuan në një flakë të vetme.
Qeveria e Spanjës ka shpallur gjendje të jashtëzakonshme kombëtare, me 25,000 njerëz që janë udhëzuar të evakuohen dhe pothuajse 40,000 të tjerë të qëndrojnë brenda.
Presidentja rajonale e Madridit, Isabel Diaz Ayuso, e përshkroi atë si “zjarri më i keq në historinë e rajonit”, me zonën që përballet me një “stuhi të përsosur” me temperatura të larta, erëra të pamëshirshme dhe bashkimin e fronteve të zjarrit.
Në Spanjë, shërbimet lokale të emergjencës thanë se zjarret po lëviznin drejt komunave Robledo de Chavela dhe Fresnedillas de la Olivia, rreth 50 km nga kryeqyteti.
“Zjarri i egër është në kulmin e tij dhe aktualisht është përtej kapacitetit të zjarrfikësve për ta kontrolluar”, u tha gazetarëve Carlos Novillo, shefi i menaxhimit të emergjencave të qeverisë rajonale të Madridit.
“Nuk është e mundur të shuhet zjarri në atë zonë, kështu që po merren masa mbrojtëse”, shtoi ai.
Njësia e Emergjencave Ushtarake (UME) është vendosur në vend për të ndaluar përparimin e flakëve, me fokusin e saj kryesor në mbrojtjen e zonave pranë qytetit të El Escorial.
Autoritetet po monitorojnë gjithashtu një zjarr në provincën e afërt të Avilës, ku zyrtarët kanë frikë se flakët e mëdha të Burgohondos mund të bashkohen me zjarrin e Madridit.
Ministri i Brendshëm i Spanjës, Fernando Grande-Marlaska, tha se autoritetet po bënin “gjithçka që mundeshin” për të parandaluar bashkimin e të dyjave.
Francisco Martín, delegati i qeverisë në Madrid, paralajmëroi se këto shifra mund të rriten pasi “thëngjijtë po fluturojnë për kilometra të tëra dhe zjarri po përhapet në distanca të mëdha”.
Kryebashkiaku i El Tiemblo, një nga zonat e prekura në Avila, tha se flakët u përhapën nga Navaluenga në Luginën Iruelas, një distancë prej rreth 20 km, në më pak se gjysmë ore.
Të paktën 6,000 hektarë tokë janë djegur në rajonin e Madridit, ndërsa flakët e Avilës kanë përfshirë pothuajse 9,000 hektarë, sipas zyrtarëve.
Tetë komuna janë evakuuar, duke përfshirë Chapinería, Navas del Rey, Colmenar del Arroyo, Fresnedillas de la Oliva, Robledo de Chavela, Aldea del Fresno, Navalagamella dhe Zarzalejo.
Disa qytete të tjera, duke përfshirë San Martín de Valdeiglesias, Pelayos de la Presa dhe Villa del Prado, mbeten nën izolim.
Kompania japoneze, Nintendo thuhet se po përgatit një version të veçantë të konzolës së re Nintendo Switch 2, i cili do të jetë i frymëzuar nga seria e famshme e video-lojërave The Legend of Zelda.
Sipas raportimeve, ky edicion special do të synojë adhuruesit e universit të Zeldës dhe mund të ketë dizajn të veçantë, ngjyra dhe elemente grafike të lidhura me lojën. Nintendo ka një traditë të krijimit të edicioneve të kufizuara të konzolave të saj, veçanërisht për titujt më të suksesshëm si Zelda.
Nintendo Switch 2 është pasardhësi i konzolës shumë të suksesshme Switch dhe sjell përmirësime në ekran, performancë më të lartë grafike, kontrollorë të rinj Joy-Con 2 me lidhje magnetike dhe mënyra të reja loje.
Seria The Legend of Zelda është një nga ekskluzivitetet më të rëndësishme të Nintendo-s, ndërsa lojërat si Breath of the Wild dhe Tears of the Kingdom kanë qenë ndër titujt më të vlerësuar në historinë e kompanisë.
Megjithatë, Nintendo ende nuk ka bërë një njoftim zyrtar për një edicion Zelda të Switch 2, ndaj informacionet për këtë model mbeten në nivelin e raportimeve.
Switch 2 u prezantua si gjenerata e re e platformës së Nintendo-s dhe u prezantua me synimin për të ruajtur suksesin e modelit origjinal, duke ofruar pajisje më të fuqishme dhe përvojë më të avancuar për lojtarët. /Telegrafi/
Hëna është shumë më tepër sesa një zbukurim në qiellin e natës. Nëse do të zhdukej papritur, pasojat për Tokën do të ishin të mëdha – nga baticat dhe zbaticat, te klima dhe ekosistemet.
Prej miliarda vitesh, Hëna rrotullohet rreth Tokës në një distancë mesatare prej rreth 384.400 kilometrash, duke ndikuar në jetën në planetin tonë më shumë sesa mendojnë shumë njerëz.
Me rastin e Ditës Ndërkombëtare të Hënës, që shënohet çdo vit më 20 korrik, agjencia gjermane e lajmeve dpa analizoi pyetjen: Çfarë do të ndodhte nëse Hëna do të zhdukej papritur? Përgjigjja e NASA-s është e qartë: Toka do të ishte një vend krejtësisht ndryshe. Disa pasoja do të ndiheshin menjëherë, si netët më të errëta dhe baticat shumë më të dobëta.
Ndryshime të tjera, si paqëndrueshmëria e boshtit të Tokës ose ndryshimet në rrotullimin e saj, do të shfaqeshin gjatë periudhave shumë të gjata kohore.
Hëna është sateliti i vetëm natyror i Tokës. Edhe pse në vetë Hënën nuk mund të ketë jetë, pasi nuk ka atmosferë, ajo luan një rol vendimtar në ruajtjen e kushteve që bëjnë të mundur jetën në Tokë, shkruan diewelt.
Forca gravitacionale e Hënës vepron si një stabilizues i boshtit të Tokës. Ky bosht është aktualisht i anuar rreth 23,5 gradë në raport me orbitën e Tokës rreth Diellit, dhe pikërisht kjo pjerrësi bën të mundur stinët e ndryshme në hemisferën veriore dhe jugore.
Nëse Hëna do të zhdukej, pjerrësia e boshtit të Tokës do të bëhej shumë më pak e qëndrueshme. Sipas llogaritjeve të Observatorit Mbretëror të Greenwich-it, boshti i Tokës mund të luhatej ndjeshëm.
Në skenarin më ekstrem, boshti mund të qëndronte pothuajse drejt, duke bërë që stinët e vitit pothuajse të zhdukeshin. Nëse do të anohej më shumë në drejtimin tjetër, disa pjesë të Tokës do të përballeshin me vera shumë më të nxehta, dimra më të ashpër ose madje edhe me epoka akullnajore.
Forca gravitacionale e Hënës është shkaktari kryesor i baticave dhe zbaticave. “Edhe Dielli ndikon në batica, por ndikimi i tij është rreth gjysma e atij të Hënës”, shpjegon Martin Knapmeyer nga Qendra Gjermane e Hapësirës Ajrore (DLR).
Kjo do të thotë se, pa Hënën, baticat dhe zbaticat do të dobësoheshin ndjeshëm. Ekosistemet bregdetare, të cilat varen nga ky cikël natyror, do të ndryshonin rrënjësisht. Shumë specie, si midhjet, yjet e detit, kërmijtë detarë dhe lloje të ndryshme gaforresh, mund të humbnin habitatet e tyre.
Hëna ndikon në Tokë edhe në një mënyrë tjetër. Gjatë miliarda viteve, forca e saj gravitacionale e ka ngadalësuar gradualisht rrotullimin e Tokës – nga vetëm disa orë në të kaluarën e largët, në 24 orë sa zgjat një ditë sot.
Nëse Hëna do të zhdukej, gjatësia e ditës fillimisht nuk do të ndryshonte, thotë Martin Knapmeyer.
Megjithatë, me kalimin e miliarda viteve, ndikimi i Diellit do ta ngadalësonte më tej rrotullimin e Tokës, derisa planeti ynë mund të përfundonte duke i kthyer gjithmonë të njëjtën anë Diellit, ashtu si Hëna i tregon gjithmonë Tokës të njëjtën faqe.
Zhdukja e Hënës do të kishte pasoja të menjëhershme edhe për botën shtazore. Shumë specie nate orientohen nga drita e Hënës ose e kanë përshtatur gjuetinë dhe riprodhimin me ciklin hënor.
Pa Hënën, netët do të ishin shumë më të errëta. Disa grabitqarë do ta kishin më të vështirë të gjenin prenë, ndërsa disa specie të tjera mund të përfitonin nga errësira më e madhe. Këto ndryshime do të mund të transformonin ndjeshëm ekosistemet ekzistuese. /Telegrafi/
Michael J. Fox thotë se të qenit një fytyrë publike me sëmundjen e Parkinsonit mund të jetë një sfidë e madhe për familjen e tij.
Ai theksoi se diagnoza e preku veçanërisht gruan e tij, Tracy.
"Ishte shumë e vështirë dhe ende është, sepse situata ndryshon vazhdimisht. I thashë se duhej të shkoja deri në fund, nuk kishte gjysmëmasa. Fillova të kuptoja se si ishte për ata njerëz që nuk kishin mundësitë ose zgjedhjet që kisha unë, nuk kishin lidhjet dhe arsyen për optimizëm", tha ai.
Fox ishte 29 vjeç kur u diagnostikua me sëmundjen e Parkinsonit me fillim të hershëm. Përndryshe, është një çrregullim progresiv i lëvizjes së sistemit nervor. Në vitin 1998, ai themeloi Fondacionin Michael J. Fox për Kërkimin e Sëmundjes së Parkinsonit.
Michael J. Fox theksoi se rikthimi në aktrim ia ka zgjatur jetën dhe e ka bërë atë interesante.
"Nuk jam tërhequr nga aktrimi dhe, nëse do të ndaloja së aktruari, do të ishte për një arsye shumë të mirë. E kam lejuar sëmundjen e Parkinsonit të marrë vendime për mua", tha ai. /Telegrafi/
Një punëtor 54-vjeçar ka humbur jetën pas një aksidenti në projektin e rinovimit të vazhdueshëm të stadiumit ‘Spotify Camp Nou’, duke shënuar rastin e parë fatal që prej nisjes së punimeve në qershor të vitit 2023.
Sipas Mundo Deportivo, duke iu referuar policisë katalanase Mossos d'Esquadra, incidenti ndodhi të premten, teksa punëtori ishte duke kryer punime lyerjeje nga një platformë e ngritur.
Shërbimet emergjente dhe policia reaguan menjëherë në vendngjarje, por nuk arritën ta shpëtonin punëtorin.
Policia katalanase ka nisur hetimet për të zbardhur rrethanat e aksidentit, ndërsa për rastin janë njoftuar edhe autoritetet gjyqësore dhe ato të punës, në përputhje me procedurat standarde.
Rikonstruksioni i ‘Camp Nou’ ka përfshirë mijëra punëtorë që nga nisja e punimeve në vitin 2023 dhe konsiderohet një nga projektet më të mëdha të rinovimit të stadiumeve në Evropë.
Ky është rasti i parë i një vdekjeje në vendin e punës gjatë rindërtimit të stadiumit të Barcelonës./Telegrafi/
Nga një aktor i panjohur që luftonte për të mbijetuar në Hollywood, në krijuesin e një prej filmave më të famshëm në historinë e kinemasë. Rrugëtimi i Sylvester Stallone-s drejt suksesit do të rrëfehet në filmin biografik “I Play Rocky”, me regji të fituesit të Oscarit Peter Farrelly (“Green Book”), i cili do të ketë premierën botërore në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Toronto (TIFF).
Në rolin e Stallone-s shfaqet aktori 26-vjeçar Anthony Ippolito, ngjashmëria e të cilit me yllin amerikan në rininë e tij ka tërhequr menjëherë vëmendjen pas publikimit të trailerit.
Në mesin e viteve 1970, Sylvester Stallone ishte larg statusit të yllit të Hollivudit. Në moshën 30-vjeçare ai mbijetonte me punë të rastësishme dhe, pas shtatë vitesh përpjekjesh, kishte arritur vetëm role episodike ose paraqitje si figurant. Një nga përjashtimet ishte pjesëmarrja në filmin me buxhet të ulët “The Party at Kitty and Stud’s”, që më vonë mori famë vetëm për shkak të suksesit të aktorit.
Gjithçka ndryshoi në vitin 1976. I nxitur edhe nga bashkëshortja e tij e parë, Sasha Czack, Stallone vendosi të shkruante vetë historinë që kishte ëndërruar prej kohësh ta interpretonte. Lindi kështu skenari i “Rocky”, rrëfimi i një boksieri anonim, të mësuar me humbjen, i cili përfiton një mundësi të vetme për të ndryshuar fatin.
Producentët u entuziazmuan menjëherë nga skenari, por Stallone nuk pranoi të hiqte dorë nga një kusht: rolin kryesor duhej ta luante vetë. Ishte një bast i rrezikshëm, por që do të ndryshonte historinë e kinemasë.
Farrelly e sjell këtë periudhë vendimtare në “I Play Rocky”, një film që nuk synon të ribëjë klasikun, por të tregojë betejën e vërtetë që u zhvillua pas kamerave për ta realizuar atë.
Filmi është prodhuar nga Amazon MGM Studios dhe do të dalë në kinematë amerikane në nëntor, pikërisht 50 vjet pas premierës së “Rocky”, kryeveprës së regjisorit John G. Avildsen. Filmi origjinal fitoi tre çmime Oscar në vitin 1977, përfshirë edhe çmimin për Filmin më të Mirë, duke e kthyer Stallone-n në një ikonë botërore.
Traileri i publikuar së fundmi ka marrë reagime pozitive për kujdesin në rikrijimin e atmosferës së viteve ’70 dhe për rindërtimin pothuajse identik të disa prej skenave më të njohura të “Rocky”. Po aq mbresëlënëse është edhe ngjashmëria fizike mes Anthony Ippolito-s dhe Stallone-s së ri.
Kasti përfshin gjithashtu Matt Dillon në rolin e Frank Stallone Sr., babait të aktorit; AnnaSophia Robb si Sasha Czack; Kiki Seto si Talia Shire; Stephan James si Carl Weathers; PJ Byrne si producenti Irwin Winkler, si edhe Toby Kebbell, Tracy Letts dhe Jay Duplass.
Për t’u përgatitur për rolin, Anthony Ippolito tregoi se fillimisht iu desh të shtonte peshë.
“Stallone në atë periudhë ishte shumë muskuloz, ndërsa unë isha më i dobët. Më pas u zhyta sa më shumë në filmografinë e tij. Nuk u ndala vetëm te ‘Rocky’, por pashë edhe filmat e mëparshëm, si ‘The Lords of Flatbush’, si dhe sa më shumë intervista të vjetra që munda. Doja të përthithja mënyrën si fliste, si lëvizte dhe si mendonte.”
Edhe regjisori Peter Farrelly nuk e fsheh entuziazmin për projektin.
“Është një nga skenarët më të mirë që kam lexuar ndonjëherë. Ne nuk po përpiqemi të ribëjmë ‘Rocky’ – kjo do të ishte e pamundur. Duam të tregojmë çfarë sakrificash, refuzimesh dhe këmbënguljeje u deshën për ta bërë atë film. Kemi rikrijuar disa minuta nga skenat origjinale dhe besoj se publiku mezi do ta dallojë ndryshimin.”
Një përvojë po aq emocionale ishte edhe për Kiki Seto, e cila interpreton Talia Shire, aktoren që luajti Adrianën në filmin origjinal.
Ajo rrëfen se fillimisht studioi çdo material të mundshëm për Shire, lexoi libra dhe intervista, por momenti më i veçantë ishte kur vetë aktorja e telefonoi.
“Më tregoi si ishte jeta e saj në atë periudhë, si e ndërtoi personazhin e Adrianës, çfarë ndiente për të dhe sa shumë e vlerësonte Stallone-n. Ishte një bisedë e jashtëzakonshme dhe një ndihmë e paçmuar.”
“I Play Rocky” premton të mos jetë thjesht historia e lindjes së një filmi legjendar, por edhe portreti i një njeriu që, kur askush nuk besonte tek ai, vendosi të besonte vetë. Është rrëfimi i këmbënguljes, i refuzimeve dhe i guximit për të mos shitur ëndrrën – një histori që, paradoksalisht, duket po aq frymëzuese sa vetë “Rocky”.
Më 25 korrik 1788, Volfgang Amadeus Mozart përfundoi Simfoninë Nr. 40 në Sol minor
Nga Leonard Veizi
Mbetet një hipotezë e pambështetur nga prova të drejtpërdrejta, por jashtëzakonisht joshëse: ndoshta vetë Volfgang Amadeus Mozart e ndjeu se me tri simfonitë e fundit po mbërrinte në pikën më të lartë të krijimtarisë së tij. Jo thjesht në kulmin e një karriere të shkëlqyer. Në një apogje – atë çast të rrallë kur gjenia njerëzore duket sikur kapërcen kufijtë e saj dhe prek diçka që i ngjan hyjnores…
…Historia njeh shumë artistë të mëdhenj, por shumë pak prej tyre kanë lënë pas vepra që të japin përshtypjen se nuk janë vetëm fryt i mjeshtërisë, por i një frymëzimi që sfidon çdo shpjegim racional.
Kjo është edhe ideja që Piter Shefer e shndërroi në zemrën dramatike të filmit “Amadeus”. Përmes figurës së Antonio Salierit, rivalit të tij të përhumbur mes admirimit dhe zilisë, ai krijoi ndoshta metaforën më të bukur për gjeninë e Mozartit: “Zoti e përdorte Mozartin si flautin e Tij.”
Nëpërmjet tij rridhnin melodi me një harmoni aq të përsosur, sa dukej sikur nuk kishin qenë për t’u kompozuar, por për t’u zbuluar. Salieri nuk e kishte zili vetëm teknikën e Mozartit; ai kishte zili privilegjin e tij të pashpjegueshëm: ndjesinë se Hyjnorja kishte zgjedhur të fliste përmes një njeriu kaq tokësor, spontan dhe fëminor.
Ndoshta pikërisht për këtë arsye, tri simfonitë e fundit – Nr. 39, Nr. 40 dhe Nr. 41 – nuk duken vetëm si mbyllja e një karriere. Ato ngjajnë me testamentin artistik të një krijuesi që, në çastin më të lartë të frymëzimit, arriti të tejkalojë vetveten.
25 korrik 1788 – Kryevepra që autori i saj ndoshta nuk e dëgjoi kurrë
Më 25 korrik 1788, Volfgang Amadeus Mozart përfundoi Simfoninë Nr. 40 në Sol minor (K. 550), një prej veprave më të njohura dhe më prekëse të gjithë historisë së muzikës klasike.
E shkruar në një periudhë të mbushur me vështirësi financiare, zhgënjime dhe pasiguri personale, Simfonia Nr. 40 është një paradoks i rrallë artistik: dramatike, melankolike, thuajse tragjike, por njëkohësisht me një bukuri që e bën dhimbjen të tingëllojë si përsosmëri.
Vera e vitit 1788 mbetet një nga mrekullitë e historisë së muzikës. Brenda vetëm disa javësh, në një shpërthim krijues të jashtëzakonshëm, Mozarti kompozoi Simfoninë Nr. 39, Simfoninë Nr. 40 dhe Simfoninë Nr. 41 “Jupiter”. Tri vepra me karakter krejt të ndryshëm, por secila një kulm i artit simfonik.
Megjithatë, mbi to rëndon ende një mister: nuk ekziston asnjë dokument i sigurt që të dëshmojë se këto simfoni u interpretuan publikisht gjatë jetës së Mozartit. Nuk njihen programe koncertesh apo dëshmi të qarta bashkëkohëse që ta konfirmojnë këtë.
Për këtë arsye, disa studiues kanë hedhur hipotezën se këto vepra mund të mos jenë shkruar për një porosi apo një koncert të caktuar, por si një shprehje e lirë e një gjeniu në kulmin e fuqisë krijuese – një mesazh artistik që do t’i mbijetonte kohës.
Është një nga ironitë më të mëdha të historisë së artit: Simfonia Nr. 40, të cilën Mozarti ndoshta nuk e dëgjoi kurrë të interpretuar, është sot një nga veprat më të luajtura, më të studiuara dhe më të dashura të muzikës perëndimore.
Ndoshta kjo është fitorja më e madhe e një artisti: jo të dëgjojë vetëm duartrokitjet e kohës së vet, por të vazhdojë të dëgjohet edhe atëherë kur koha e tij ka mbaruar prej shekujsh.
“Rekuiemi”, kulmi i gjuhës së tij muzikore
Por mbi të gjitha qëndron Rekuiemi në Re minor (K. 626), vepra që do të bëhej legjenda më e madhe e Mozartit.
E nisur në vitin 1791, pak muaj para vdekjes së tij, ajo mbeti e papërfunduar në dorëshkrimin e kompozitorit. Mozarti vdiq më 5 dhjetor 1791, në moshën vetëm 35-vjeçare, ndërsa puna mbi meshën e të vdekurve u përfundua më pas nga nxënësi dhe bashkëpunëtori i tij Franc Ksaver Zysmajer, duke u bazuar në skicat që kishte lënë kompozitori.
Rreth Rekuiemit u krijua një nga mitet më të fuqishme të historisë së artit: ideja se Mozarti, i sëmurë dhe i vetëdijshëm për fundin e afërt, po shkruante muzikën e funeralit të tij. Kjo nuk është vërtetuar historikisht, por fuqia dramatike e veprës e ka bërë këtë besim të pavdekshëm.
Në tingujt e “Ditës së zemërimit” (Dies Irae), në lutjen e dhimbshme të “Lakrimozës” (Lacrimosa) dhe në madhështinë e korit të saj, duket sikur Mozarti nuk po shkruante vetëm për një shpirt që largohet nga kjo botë, por për vetë misterin e ekzistencës njerëzore.
Nëse Simfonia Nr. 40 ishte dëshmia e tragjedisë së bukur njerëzore, Rekuiemi ishte përballja e drejtpërdrejtë me përjetësinë. Ishte pika ku muzika e Mozartit nuk kërkonte më vetëm përsosmëri artistike, por përgjigje për pyetjen më të madhe: çfarë mbetet nga njeriu pasi ai largohet?
Dhe ndoshta pikërisht këtu qëndron madhështia e Mozartit: ai nuk e arriti pavdekësinë sepse e kërkoi, por sepse në çastet e fundit të jetës së tij krijoi diçka që dukej sikur i përkiste një bote përtej jetës.
Ky version është më afër një artikulli kulturor për gazetë, duke ruajtur edhe dimensionin filozofik, por duke shmangur pohimet që mund të kundërshtohen nga historianët e muzikës.
Fjala e kryeministrit Edi Rama në mbledhjen e përbashkët të qeverisë dhe grupit parlamentar të Partisë Socialiste mund të konsiderohet një nga analizat më realiste që ai ka bërë në vitet e fundit mbi gjendjen politike në Shqipëri. Për herë të parë pas fitores së thellë me 83 mandate, Rama nuk u ndal vetëm te suksesi elektoral, por foli edhe për koston politike që sjell një pushtet i gjatë dhe një…
Kryeprokurori i Gjykatës Ndërkombëtare Penale, Karim Khan, është larguar nga detyra pas një votimi vendimtar të Asamblesë së Përgjithshme, e cila përbëhet nga 125 vende anëtare. Vendimi erdhi si pasojë e pretendimeve për sulm seksual nga një pjesëtare e stafit të tij, akuza që ai i ka hedhur poshtë kategorikisht.
Sipas të dhënave nga burimet diplomatike, 82 nga 125 shtetet anëtare mbështetën shkarkimin e juristit britanik 56-vjeçar. Nga ana tjetër, Khan dhe mbrojtja e tij e quajnë të paligjshëm gjithë këtë mekanizëm, duke argumentuar se procesi ishte i njëanshëm proceduralisht dhe i pabazuar në fakte.
Vendimi për ta shkarkuar përkon me një ofensivë të re diplomatike të Shteteve të Bashkuara, që synon shpërbërjen e GJNP-së, të cilën Uashingtoni e sheh si rrezik për sovranitetin e vet. Muajin e kaluar, organi mbikëqyrës i gjykatës konstatoi se Khan kishte pasur një “lidhje të papranueshme” me një juriste të re dhe këshilloi largimin e tij, çka u miratua më pas nga shtetet anëtare në selinë e Kombeve të Bashkuara.
Njëkohësisht, SHBA-ja, e cila nuk bën pjesë në GJNP, ka vendosur masa ndëshkimore ndaj 11 anëtarëve të trupës gjykuese dhe prokurorëve, përfshirë edhe vetë Khanin. Arsyeja e sanksioneve lidhet me urdhër-arrestet për kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu dhe ish-ministrin e Mbrojtjes Yoav Gallant, si dhe me hetimet e dikurshme për operacionet ushtarake amerikane në Afganistan. Gjatë një vizite në Filipine, Sekretari i Shtetit Marco Rubio i cilësoi zyrtarët e gjykatës si “të çmendur” dhe premtoi se asnjë politikan apo ushtarak amerikan nuk do të dalë para këtij institucioni.
Akuzuesja e Khanit doli për herë të parë publikisht javën që shkoi në një intervistë për CNN, ku ripohoi se kishte përjetuar një marrëdhënie seksuale pa pëlqimin e tij. Me mbylljen e këtij kapitulli, tashmë ka filluar kërkimi për pasardhësin e Khanit në krye të prokurorisë së GJNP-së, por pritet që emërimi i ri të mos finalizohet përpara vitit të ardhshëm.
Megjithatë, urdhër-arrestet e firmosura gjatë periudhës së Khanit vijojnë të jenë të vlefshme, pasi vetëm gjyqtarët e GJNP-së kanë autoritetin t’i anulojnë ato. Në një zhvillim paralel, Venezuela i ka komunikuar zyrtarisht OKB-së vendimin e saj “të pakthyeshëm” për t’u tërhequr nga Gjykata Ndërkombëtare Penale. Ministri i Jashtëm Felix Plasencia e argumentoi këtë hap duke akuzuar gjykatën për “paragjykim gjeografik”, duke pretenduar se ajo targeton kryesisht kombet e Jugut, veçanërisht ato në Afrikë dhe Amerikën Latine.
Login
