Shkruan: Albert Prenkaj

Protestat e dhunshme në qendrat e mëdha të Evropës, me ndërhyrje të fuqishme ideologjike të së majtës në emër të “revolucionit”, synojnë përmbysjen e sistemeve politike në emër të të drejtave sociale. Në këtë kuadër shfaqen edhe retorika akademike mbi revolucionin, socializmin dhe marksizmin, lirinë dhe progresin moral, të cilat përkrahin dhe nxisin doktrinat e konsoliduara të së majtës, natyrisht, jo ato që nuk përputhen me këtë ideologji.

Kuadri veprues i “revolucionit” në Evropë përbëhet nga grupe të ndryshme interesi, duke përfshirë studentët, të cilët ngrenë tema socioakademike dhe i shndërrojnë ato në kërkesa politike, si dhe grupet shoqërore të udhëhequra nga bindje dogmatike e kulturore, të cilat veprojnë në emër të ndryshimit ose të imponimit të vlerave civilizuese.

E gjithë kjo ndërsyerje, e cila fillimisht krijon përshtypjen e Revolucionit të Bastijës të vitit 1789, të Revolucionit Bolshevik të vitit 1917 apo të revolucioneve pas Luftës së Dytë Botërore, përfshirë lëvizjet antikolonialiste dhe proceset e dekolonizimit, mund të rezultojë me rritjen e ndjenjave konservatore në Evropë dhe, si pasojë, me ardhjen në pushtet të qeverive të ekstremit të djathtë. Duket se ky mund të jetë skenari dhe epilogu i së ardhmes së Evropës.

Kaosi?

Situata kaotike në të cilën gjendet Shqipëria në këtë moment rrezikon ta riizolojë atë, kësaj radhe si rezultat i një “revolucioni” të kontrolluar nga llozha, i cili ka nxjerrë në pah pakënaqësitë dhe qëllimet sociale e politike, si dhe prirjet dogmatike në fushën e vlerave civilizuese.

A është në rrezik serioz kauza evropiane e Shqipërisë? Kujt i leverdis kjo?

Ndërkohë, nuk duhet lënë pa përmendur edhe produktet politike të demonstrimeve dyvjeçare në Serbi, të cilat për një kohë të gjatë nuk identifikoheshin me një udhëheqje të qartë organizative, por që tashmë janë përfshirë në procesin zgjedhor me synimin për të kërkuar pushtetin. Rezultati zgjedhor do të përcaktojë shumëçka në atë vend.

Kosova, e pacifikuar pas ujdisë për nxjerrjen e ligjit për Dhomat e Posaçme dhe të konsensusit politik për zgjedhjen e Presidentes, e angazhuar në hartimin e një strategjie të përbashkët veprimi për realizimin e kauzës së dakorduar, po e përcjell disi me shpotitje dramën evropiane.

Deklaratat e zëvendëspresidentit të SHBA-së, J. D. Vance, dhe ato të bëra disa ditë më parë nga sekretari i Shtetit, Marco Rubio, për ruajtjen e sistemit të vlerave perëndimore, flasin qartë për përkrahjen e shteteve kombëtare në Evropë, por jo edhe për mbështetjen e Bashkimit Evropian si një konkurrent i drejtpërdrejtë ekonomik.

Në këtë kontekst ideologjik, civilizues dhe gjeopolitik duhen vështruar trazirat në Evropë, në Shqipëri dhe në Bririn Juglindor të Evropës, si dhe orientimi strategjik shtetëror i Kosovës dhe doktrina e saj shtetërore dhe nacionale.

Në një të ardhme jo të largët historia mund të dëshmoj që pjesa e paintegruar e kësaj gjrografie të Evropës mund të mbetet nën hegjemoninë e imponuar ekonomike, të sigurisë dhe politike, të një subjekti rajonal të cilës mund t’i besohet Rajoni.

The post Përplasjet tektonike gjeopolitike për përcaktimin e rendit të ri botëror dhe ndikimi në Bririn Juglindor të Evropës appeared first on Sinjali.

Asgjë më nuk do të jetë e njëjtë.

Shpesh e dëgjojmë dhe e lexojmë këtë fjali. Sepse ajo përdoret vend e pa vend, për ta ngritur dramaticitetin e një vlerësimi për një dukuri/ ngjarje madhore, në ardhje e sipër.

Por kësaj here, janë gjasa të mëdha që ky konstatim është krejtësisht valid. Ai përkon me zgjedhjet e parakohshme parlamentare të cilat do të mbahen në Serbi, këtë të diele, me 25 tetor.

Pushteti i Presidentit të deritashëm, Aleksandar Vuçiqit, tash e gati dy vjet është në gjendje agonie, që nga tragjedia e Novi Sadit (1 nëntor, 2024), kur streha e ndërtesës kryesore të stacionit hekurudhor, e kthyer në gërmadhë, mbyti 16 qytetarë.

Vuçiq u mbijetoi të gjitha zhvillimeve tronditëse rrugëve dhe shesheve të qyteteve të Serbisë, të cilat mblodhën qindra mijëra vetë, për të mbërri tek dyluftimi i madh me ’Lëvizjen Studentore’, këtë të diele.

Thonë që është Referendum, për apo kundër vazhdimit të pushtetit të Vuçiqit.

Thonë, po ashtu, që në të vërtetë, këto zgjedhje nuk do të zgjidhin gjë prej gjëje, sepse votimet do të manipulohen prej pushtetit, humbja zgjedhore nuk do të pranohet prej asnjërës palë (tek e fundit, nëse do të ketë mashtrime zgjedhore, si do të dihet kush ka fituar dhe kush ka humbur), dhe prej të hënës së 26 tetorit, politika dhe shoqëria serbe do të hyjë në fazën më të rrezikshme që nga (vetë)rrënimi i pushtetit të Slobodan Milosheviqit.

Thonë, më në fund, që asnjë variant i skenarit më të keq të mundshëm nuk mund të përjashtohet, teksa gjasat për një ftillim apo epilog të moderuar gravitojnë kah zeroja.

Çfarë pritet, me një siguri të madhe, është një dalje e madhe e qytetarëve në votime, e cila mund të mbërrijë edhe 70%.

Vetë kjo përqindje (eventuale), është, në realitet, paralajmërim për ndryshime dhe thyerje të mëdha në Serbi.

Por, në anën tjetër, një pjesëmarrje kaq e madhe në zgjedhjet vendimtare parlamentare në Serbi, pritet të ketë ndikim, për të keq në përfaqësimin e komuniteteve në përbërjen e Kuvendit të ri të Serbisë.

Në Serbi ka prag zgjedhor për partitë serbe (prej 3%), por jo për partitë/ koalicionet që përfaqësojnë komunitetet. Për to vlen pragun zgjedhor prej 0.4% të votës, për ta siguruar një mandat në Kuvendin i cili ka 250 ulëse.

Partitë politike të shqiptarëve në Luginën e Preshevës krejt në fillimet e zgjedhjeve parlamentare në Serbi kanë pasur dy deputetë, teksa viteve të fundit vetëm një (Shaip Kamberin, një politikan të vyer dhe të pjekur).

Kësaj here, subjektet politike të shqiptarëve do të garojnë të përbashkuar, gjë që vet prej vete paraqet vlerë në vete. Nuk do të ketë humbje të votës.

Megjithatë, nëse, siç u theksua tashmë, përllogaritjet e qëndrueshme spikasin një përqindje të lartë të participimit në zgjedhje, kjo do të thotë që si asnjëherë më parë, qytetarët shqiptarë të Luginës së Preshevës (dhe ata që jetojnë në Kosovë por që kanë të drejtë të votojnë atje), do të duhet të mobilizohen për ta shprehur vullnetin e tyre politik në qendrat e votimit.

Në Kosovë, këtë e dimë të gjithë ne, komunitetet i kanë 20 ulëse të garantuara, pa marrë parasysh pjesëmarrjen e qytetarëve që u takojnë atyre në zgjedhje.

Diçka e tillë është shembull për rajonin dhe më gjerë.

Po të vlente kjo kornizë legale në Serbi, shqiptarët do t’i kishin dy apo edhe tri mandate të garantuara.

Por, e dimë cili është realiteti politik dhe legal në Serbi.

Është interes i Kosovës dhe i Shqipërisë, që shqiptarët të përfaqësohen në Kuvendin e Serbisë, veçmas nëse do të jetësohen parashikimet të cilat u përmendën më parë, për hyrjen e Serbisë në një periudhë të zhvillimeve dramatike.

Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!

/GazetaSinjali/

The post Lugina e Preshevës dhe zgjedhjet në Serbi appeared first on Sinjali.

Ish-ministri i Shëndetësisë, Armend Zemaj, ka kërkuar dorëheqjen e ministrit aktual, Arben Vitia, pas vdekjes së një pacienteje me kancer të gjirit, e cila, sipas organizatës “Renesansa”, kishte mbetur për katër muaj pa terapinë e nevojshme.

Përmes një reagimi në Facebook, Zemaj ka kritikuar menaxhimin e situatës dhe ka ngritur pikëpyetje lidhur me përgjegjësinë e ministrit dhe të Qeverisë.

“Si ndihet ministri i Shëndetësisë pasi ka dëgjuar zërin e pacientes, e cila humbi jetën në mungesë të ilaçeve? Si vazhdon ta arsyetojë e ta mbrojë këtë keqmenaxhim dhe këtë paaftësi edhe qeveria e mashtrimit?”, ka shkruar Zemaj.

Ai ka ngritur gjithashtu pyetje për prioritetet e institucioneve shëndetësore, duke kritikuar atë që e ka cilësuar si mbrojtje të interesave të pushtetit në dëm të qytetarëve.

“Turpi s’ka kufij! Dorëheqja është më e pakta që do të duhej të ndodhte”, ka përfunduar Zemaj.

Shoqata e Pacientëve me Kancer të Gjirit, “Renesansa”, ka njoftuar se pacientja kishte mbetur për katër muaj pa medikamentin Palbociclib, ndërsa gjatë kësaj kohe gjendja e saj ishte përkeqësuar dhe i ishin shfaqur metastaza të reja në tru.

Sipas raportimeve, bari kushton deri në 1 mijë e 800 euro, shumë që pacientja nuk kishte mundësi ta përballonte vetë.

Ndërkaq, ministri Vitia dhe Qeveria i kanë cilësuar si keqinformim raportimet lidhur me mungesën e terapisë.

E trishtë: Vdes pacientja me kancer të gjirit, mbeti katër muaj pa terapi

Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!

/GazetaSinjali/

The post Pacientja me kancer vdiq pasi mbeti pa terapi, Zemaj: Dorëheqja e Vitisë është më e pakta appeared first on Sinjali.

Me ftesë të Ministrisë së Jashtme të Izraelit dhe me mbështetjen e Qendrës për Ndikimin Hebraik (Center for Jewish Impact – CJI), nga data 11 deri më 16 tetor 2026 pata nderin të qëndroja për një vizitë studimore në Izrael, si pjesë e një delegacioni të gjerë të përbërë nga përfaqësues të vendeve ish-komuniste, përfshirë Kosovën. Vetë titulli i vizitës ishte Legal Delegation to Israel, sepse ajo përfshinte ekspertët më eminentë të vendeve ish-komuniste të Ballkanit dhe më gjerë.

Vizita ka qenë jashtëzakonisht intensive dhe informative, duke na mundësuar të shihnim nga afër ankthin nën të cilin jeton një popull që ka përjetuar Holokaustin dhe mënyrën se si efektet refleksive të kësaj tragjedie njerëzore formësojnë dhe përcaktojnë shumëçka në politikën e jashtme të këtij vendi mik të Kosovës dhe të popullit shqiptar në përgjithësi.

Dita e parë, e diel, 11 tetor 2026

Mirëseardhja dhe vendosja në hotelin Herbert Samuel në Jerusalem

Një grup juristësh eminentë nga Kosova dhe Shqipëria udhëtuam nga Aeroporti i Tiranës. Shqiptarët e tjerë nga Maqedonia e Veriut, së bashku me kolegët e tyre juristë maqedonas, i takuam në mbrëmje në Jerusalem.

Kjo ka qenë vizita ime e dytë në Izrael. Herën e parë pata pasur nderin të vizitoja Gjykatën Supreme të Izraelit dhe kryetaren e saj, Dorit Beinisch, në pranverë të vitit 2012. Ajo vizitë kishte përfshirë edhe takimin tim në Ministrinë e Jashtme të Izraelit, ku kisha shkuar për të lobuar për njohjen e Kosovës nga Izraeli, i cili atëherë hezitonte shumë për ndërmarrjen e një hapi të tillë, për shkak të çështjes palestineze dhe shpalljes së shtetësisë palestineze. Për fatin e Kosovës, ndërkohë, Izraeli arriti disa marrëveshje me vendet myslimane në kuadër të të ashtuquajturave Abrahamic Accords dhe, me ndihmën personale të Presidentit Trump, erdhi njohja e Kosovës nga ky shtet me peshë në sigurinë dhe politikën globale.

Vizita ime në Izrael, më 2012, ka qenë vizita e parë zyrtare e një zyrtari të lartë të Kosovës.

Pas vendosjes në hotel, shkuam për darkë aty pranë, në një ambient jashtëzakonisht ekskluziv dhe elegant, jo vetëm sepse ishte i ndërtuar tërësisht nga guri izraelit me ngjyrë bezhë, siç është një pjesë e madhe e Jerusalemit, por edhe për shkak të shërbimit dhe llojit të ushqimit, që ishin tipikisht mesdhetarë. Përzgjedhja e vendit ishte bërë nga nikoqiri ynë, CJI, të cilit gjatë darkës ia shprehëm falënderimet tona më të sinqerta.

Vera që u shërbye ishte nga Kodrat e Judesë (Judean Hills), një rajon që shtrihet përreth Jerusalemit. Klima mesdhetare, lartësia prej 600–900 metrash dhe tokat gëlqerore krijojnë kushte të përshtatshme për prodhimin e verërave cilësore, traditë kjo e ruajtur dhe e kultivuar edhe nga kantina Domaine du Castel. Na u ofrua një verë që mund të krahasohej me verërat cilësore të Francës dhe Italisë.

Dita e dytë, e hënë, 12 tetor 2026

Vizita në Ministrinë e Drejtësisë

Kjo vizitë zgjati deri në drekë dhe kishte për objekt informimin tonë mbi aspektet juridike dhe të sigurisë në shtetin e Izraelit sot. Elad Vider na mbajti një ligjëratë të detajuar mbi pastrimin e parave dhe përdorimin e tyre për qëllime terroriste, duke na ofruar një pasqyrë jashtëzakonisht të dobishme, e cila mund të shërbejë edhe për vendet e Ballkanit dhe të Evropës ish-komuniste, duke marrë parasysh prirjet politike. Kosova, në veçanti, mund të mësojë nga përvojat izraelite, sepse veriu i saj, por edhe pjesë të tjera të vendit, mbeten të ekspozuara ndaj Serbisë dhe politikave të saj të inkurajimit të terrorizmit dhe të ekonomisë joformale për financimin e tij.

Pas kësaj ligjërate, patëm rastin të njiheshim me një qasje tjetër, të paraqitur nga Tal-Verner Kling, e cila veçoi sfidat juridike me të cilat ndeshet Izraeli gjatë luftimit të terrorizmit, pastrimit të parave dhe ekonomisë joformale në përgjithësi. Ajo që u veçua në këtë ligjëratë ishte ideja se, pavarësisht situatës së konfliktit të thellë të armatosur dhe fizik, shteti i Izraelit duhet të bëjë gjithçka që mundet për të ruajtur parametrat e sundimit të ligjit dhe të sigurisë juridike. Kjo ide duket si një punë sizifiane në një rajon ku është e vështirë të dallohet terroristi nga popullsia civile. Megjithatë, u theksua rëndësia jetike e përballjes me sfidat juridike sipas standardeve të sundimit të ligjit dhe të sigurisë juridike. I gjithë debati u zhvillua duke pasur parasysh sfidat juridike që u krijuan pas aktit makabër terrorist të Hamasit, më 7 tetor 2023.

Vizita në Jerusalem, e shoqëruar nga një guidë, ishte një kënaqësi e veçantë. Moti ishte i bukur dhe guida jonë shpjegonte gjithçka që duhej, duke filluar nga Kisha e Varrit të Shenjtë, Xhamia Al-Aksa, Kupola mbi Shkëmb, lagjja hebraike dhe ajo romake, deri te gjithçka tjetër që lidhet me zhvillimet qytetëruese të botës greko-romake dhe judeo-kristiane.

Vonë pasdite patëm nderin të dëgjonim sërish një analizë të marrëdhënieve ndërkombëtare lidhur me Gazën, të paraqitur nga z. Yoni Eshpar, drejtor i lartë për Evropën dhe Organizatat Ndërkombëtare.

Me këtë e përmbyllëm programin e kësaj dite dhe u përgatitëm për darkën e radhës.

Dita e tretë, e martë, 13 tetor 2026

Vizita në Ministrinë e Jashtme

Deri në pauzën e kafesë, në Ministrinë e Jashtme patëm nderin të dëgjonim fjalën hyrëse të ambasadores Liat Wexelman, shefe e Divizionit Euroaziatik, e cila u pasua nga prezantimi i sfidave aktuale të Izraelit në marrëdhëniet ndërkombëtare, i bërë nga Tamar Kaplan, këshilltare ligjore.

Me rëndësi të madhe për Kosovën ishin edhe ligjëratat dhe diskutimet që pasuan rreth procedurave pranë Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë dhe organeve të tjera, të cilat janë duke u zhvilluar kundër shtetit të Izraelit. Kjo ligjëratë u mbajt nga Shannon Kisch, nga Departamenti i së Drejtës Ndërkombëtare i Ministrisë së Jashtme të Izraelit.

Disa nga pjesëmarrësit shprehën dyshime të bazuara se mund të arrihet deri te një vendim gjyqësor që konstaton përgjegjësinë e shtetit të Izraelit për gjenocid, duke marrë parasysh faktin se, për krimin e gjenocidit, kërkohet një dolus specialis, i cili është vështirë të provohet dhe, në fakt, në kontekstin e konfliktit në Gaza, është tërësisht i pamundur. Si dëshmi për faktin se një gjë e tillë ka pak gjasa të ndodhë, u përmendën rastet e Bosnjë-Hercegovinës dhe të Kroacisë kundër Republikës Federale të Jugosllavisë (Serbisë dhe Malit të Zi). Ka pak gjasa që në rastin kundër Izraelit të përdoret një standard tjetër.

Pasdite, ligjëratat u përqendruan në zbatimin e së drejtës së konflikteve të armatosura në shtetin e Izraelit dhe në vendet përreth. Këtë ligjëratë e mbajti Nina Yaralova, nga Departamenti i së Drejtës Ndërkombëtare (International Law Department). Ajo u pasua nga diskutimi mbi aspektet juridike të luftës kundër Iranit, i udhëhequr nga Shahar Berger, po nga Departamenti i së Drejtës Ndërkombëtare.

Më pas vizituam Gjykatën Supreme të Izraelit, ku zhvilluam një takim me një gjyqtar të kësaj gjykate, të vetmin gjyqtar mysliman në përbërjen e saj. Fjala është për gjyqtarin me origjinë arabe palestineze, Khaled Kabub (Halid Kabub), i cili ka marrë pjesë në shqyrtimin e çështjeve të ndjeshme kushtetuese dhe politike. Para tij, gjyqtari i parë arab që u emërua në mënyrë të përhershme në këtë gjykatë ishte Salim Joubran (1947–2024), arab i krishterë, i cili shërbeu nga viti 2004 deri më 2017.

Pas vizitës në Gjykatën Supreme, u organizua një takim informues me profesoreshën Yifat Bitton, përfaqësuese e Projektit Dinah (The Dinah Project), gjatë të cilit u trajtuan krimet me bazë gjinore të kryera nga Hamasi. Në këtë takim u diskutuan aspektet faktike dhe juridike të këtyre krimeve, si dhe rëndësia e dokumentimit të tyre dhe e përgjegjësisë për shkeljet e së drejtës ndërkombëtare.

Pas përfundimit të takimit, në orën 19:30, ishte paraparë akomodimi në hotelin Crowne Plaza në Tel Aviv. Më pas, në orën 20:00, programi vazhdonte me një darkë në restorantin Villa Mare, në shoqërinë e Robert Singer, kryetar i CJI-së.

Dita e katërt, e mërkurë, 14 tetor 2026

Vizita në vendet e tragjedisë së 7 tetorit 2023 dhe takimet me përfaqësues të institucioneve ushtarake izraelite

Një ndër ditët më mbresëlënëse dhe emocionalisht më të rënda të vizitës sonë në Izrael ishte ajo që iu kushtua njohjes nga afër me pasojat e sulmit të Hamasit të 7 tetorit 2023. Në orët e mëngjesit u nisëm nga Tel Avivi drejt jugut të Izraelit, në zonën kufitare me Rripin e Gazës, për të vizituar vendet ku kishin ndodhur disa nga tragjeditë më të rënda të asaj dite.

Ndalesa jonë e parë ishte në Re’im, në vendin ku ishte organizuar festivali muzikor Nova. Aty, mëngjesin e 7 tetorit 2023, qindra të rinj që kishin ardhur për të festuar, për të dëgjuar muzikë dhe për të kaluar çaste gëzimi, u gjendën papritur përballë një sulmi vdekjeprurës. Vizita në këtë vend ishte thellësisht prekëse. Në vend të muzikës dhe gëzimit që dikur e kishin mbushur atë hapësirë, tashmë mbizotëronte heshtja e një vendi përkujtimor, me fotografitë dhe emrat e të rinjve që kishin humbur jetën. Ishte e pamundur të qëndroje aty pa menduar për jetët e ndërprera, për ëndrrat që nuk u realizuan kurrë dhe për familjet që vazhdojnë të jetojnë me dhimbjen e humbjes së më të dashurve të tyre.

Veçanërisht tronditëse ishte dëshmia e njërit prej të mbijetuarve, i cili na rrëfeu përjetimet e tij gjatë sulmit dhe përpjekjet për t’i shpëtuar vdekjes. Dëgjimi i një dëshmie të tillë, pikërisht në vendin ku kishte ndodhur tragjedia, kishte një peshë krejt tjetër nga leximi i raporteve apo ndjekja e pamjeve televizive. Aty, tragjedia nuk ishte më vetëm një ngjarje historike, e përshkruar përmes statistikave dhe kronikave të lajmeve, por një përvojë e prekshme njerëzore. Ishte një nga ato çaste kur fjalët duken të pamjaftueshme për të shprehur dhimbjen dhe përmasat e humbjes.

Më pas vizituam kibucin Be’eri, një nga komunitetet më të goditura gjatë sulmit. Pamë shtëpitë e shkatërruara dhe u takuam me banorë që kishin mbijetuar, por që ishin detyruar të largoheshin nga vendbanimi i tyre. Rrëfimet e tyre për humbjen e familjarëve, të afërmve dhe fqinjëve, si dhe për përpjekjet për ta rindërtuar jetën, na lanë përshtypje të thella. Ajo që dikur kishte qenë një bashkësi e qetë banimi, ishte shndërruar në simbol të vuajtjes njerëzore dhe të pasojave shkatërrimtare të sulmeve kundër civilëve.

Përmasat e tragjedisë së 7 tetorit 2023 ishin jashtëzakonisht të rënda. Gjatë sulmit të Hamasit dhe grupeve të tjera të armatosura palestineze u vranë rreth 1.200 persona, kryesisht civilë, ndërsa, sipas të dhënave të paraqitura nga Komisioni i Pavarur Hetimor i Kombeve të Bashkuara, 14.970 persona u regjistruan si të plagosur dhe u dërguan për trajtim spitalor. Gjithsej 251 persona u morën peng dhe u dërguan në Rripin e Gazës. Vetëm në festivalin Nova u vranë qindra pjesëmarrës. Çështja e pengjeve mbeti për më shumë se dy vjet një nga plagët më të dhimbshme të shoqërisë izraelite. Procesi i kthimit të tyre përfundoi më 26 janar 2026, me kthimin e mbetjeve mortore të pengut të fundit, Ran Gvili. Deri më 22 tetor 2026, asnjë nga pengjet e marra më 7 tetor 2023 nuk mbetej më në Gaza, ndonëse jo të gjithë ishin kthyer të gjallë.

Pas përfundimit të vizitave në zonën kufitare dhe drekës në restorantin Abu Bsarim, u kthyem në Tel Aviv, ku programi vazhdoi me takime të karakterit juridik dhe institucional. Nga ora 16:30 deri në orën 17:30, morëm pjesë në një takim me një përfaqësues të Divizionit të së Drejtës Ndërkombëtare, në kuadër të strukturës së Avokatit të Përgjithshëm Ushtarak të Forcave të Mbrojtjes së Izraelit (IDF). Takimi iu kushtua organizimit të sistemit juridik ushtarak izraelit dhe zbatimit të së drejtës ndërkombëtare humanitare gjatë operacioneve ushtarake. U trajtuan çështje që lidhen me detyrimet juridike të forcave të armatosura, mbrojtjen e civilëve dhe respektimin e rregullave që përcaktojnë zhvillimin e luftimeve.

Në vijim, nga ora 17:30 deri në orën 18:45, zhvilluam një takim informues me përfaqësues të organit izraelit për Koordinimin e Aktiviteteve Qeveritare në Territore (Coordination of Government Activities in the Territories – COGAT), përgjegjës për koordinimin e aktiviteteve qeveritare në territoret palestineze. Gjatë këtij takimi u njohëm me shpjegimet e përfaqësuesve izraelitë lidhur me organizimin, koordinimin dhe shpërndarjen e ndihmave humanitare gjatë luftës, si dhe me sfidat administrative, logjistike dhe të sigurisë që, sipas tyre, kishin shoqëruar këto operacione. Programi i ditës përfundoi me një darkë në restorantin Melach-Yam, në Tel Aviv.

Kjo ditë e vizitës sonë në Izrael mbeti ndër më të veçantat, sepse bashkoi dy dimensione të ndryshme, por ngushtësisht të lidhura: tragjedinë njerëzore të luftës dhe përpjekjet për ta trajtuar atë përmes normave të së drejtës ndërkombëtare. Vizita në Nova dhe Be’eri na ballafaqoi drejtpërdrejt me vuajtjet e civilëve, ndërsa takimet e pasdites na dhanë mundësinë të njiheshim me qëndrimet dhe shpjegimet juridike e institucionale të autoriteteve ushtarake izraelite. Mbi të gjitha, ajo ditë na rikujtoi se pas çdo statistike të luftës qëndron një jetë njerëzore, një familje dhe një histori e ndërprerë. Pamjet e vendit përkujtimor në Nova, fotografitë e të rinjve të vrarë dhe dëshmia e të mbijetuarit do të mbeten gjatë në kujtesën tonë, si një kujtim i dhimbshëm i tragjedisë njerëzore dhe i domosdoshmërisë për mbrojtjen e jetës dhe dinjitetit të njeriut.

Dita e pestë, e enjte, 15 tetor 2026

Vizita në veri të Izraelit: Siguria rajonale, bashkëjetesa ndërmjet komuniteteve dhe përmbyllja e vizitës

Dita e fundit e vizitës sonë zyrtare në Izrael, më 15 tetor 2026, iu kushtua njohjes me sfidat e sigurisë në kufirin verior të vendit, marrëdhëniet ndërmjet komuniteteve të ndryshme etnike dhe fetare, si dhe perspektivat e bashkëjetesës në një shoqëri me përbërje të ndërlikuar kulturore e historike. Pas mëngjesit, në orën 07:30, u nisëm nga Tel Avivi drejt Haifës dhe pjesës veriore të Izraelit, në një udhëtim që na mundësoi të njiheshim nga afër me një rajon me rëndësi të veçantë strategjike dhe gjeopolitike.

Takimi i parë u zhvillua në selinë e Qendrës për Kërkime dhe Edukim Alma (Alma Research and Education Center), ku u pritëm nga nënkolonelja në rezervë Sarit Zehavi, presidente dhe themeluese e kësaj qendre. Gjatë prezantimit të saj, u njohëm me vlerësimet strategjike të qendrës lidhur me situatën e sigurisë përgjatë kufirit ndërmjet Izraelit dhe Libanit, veçanërisht me sfidat që paraqesin aktivitetet e Hezbollahut dhe përplasjet ushtarake në këtë rajon. Diskutimi u përqendrua në rëndësinë strategjike të kufirit verior, kërcënimet ndaj popullsisë civile dhe ndikimin që zhvillimet në Liban kanë mbi sigurinë e Izraelit dhe stabilitetin rajonal. Për ne, ky takim përbënte një mundësi për t’u njohur drejtpërdrejt me perspektivën izraelite mbi një prej çështjeve më të ndërlikuara të sigurisë në Lindjen e Mesme.

Në vijim, vizituam pikën panoramike të malit Adir (Mount Adir Viewpoint), nga ku hapet një pamje e gjerë drejt territorit libanez dhe zonave përreth kufirit. Pozita gjeografike e këtij vendi na mundësoi të kuptonim më mirë rëndësinë strategjike të terrenit malor dhe afërsinë ndërmjet vendbanimeve civile dhe zonave të tensioneve ushtarake. Nga kjo pikë, kufiri nuk dukej thjesht si një vijë ndarëse ndërmjet dy shteteve, por si një hapësirë ku ndërthuren historia, rivalitetet politike dhe shqetësimet e përditshme të sigurisë. Vizita ishte domethënëse edhe për të kuptuar se sa drejtpërdrejt ndikojnë konfliktet rajonale në jetën e komuniteteve që banojnë përgjatë kufirit.

Një pjesë veçanërisht interesante e programit ishte vizita në Beit Moreshet, një shtëpi tradicionale e trashëgimisë kulturore drüze. Aty zhvilluam një diskutim me temën “Të jetuarit së bashku në Izrael: Mundësitë dhe sfidat”, të udhëhequr nga dr. Amal Amer, juriste, ndërmjetësuese, studiuese e arsimit dhe bashkëpunëtore e CJI-së.

Diskutimi iu kushtua marrëdhënieve ndërmjet komuniteteve të ndryshme që jetojnë në Izrael, me theks të veçantë te komuniteti druz, identiteti i tij fetar dhe kulturor, si dhe përvoja e bashkëjetesës në një shoqëri me shumicë hebraike. U trajtuan çështje që lidhen me integrimin shoqëror, ruajtjen e identitetit kulturor, mundësitë e barabarta dhe sfidat që paraqet bashkëjetesa ndërmjet komuniteteve me tradita, përkatësi dhe histori të ndryshme. Nga këndvështrimi juridik dhe shoqëror, diskutimi ishte me interes të veçantë, sepse prekte çështje themelore të mbrojtjes së pakicave, barazisë qytetare dhe raportit ndërmjet identitetit kombëtar dhe diversitetit kulturor.

Pas takimit, drekuam në restorantin Abu Anan, në lagjen drüze të Hurfeishit. Ky ishte një rast për t’u njohur edhe me traditën e mikpritjes dhe kulturën gastronomike të komunitetit druz. Në orët e pasdites u nisëm drejt Tel Avivit, duke përmbyllur kështu vizitat në terren dhe takimet profesionale që kishin qenë pjesë e programit tonë disaditor në Izrael.

Në mbrëmje, në orën 19:30, u organizua darka përmbyllëse e delegacionit, gjatë së cilës patëm mundësinë të shkëmbenim përshtypjet dhe reflektimet tona mbi vizitën. Me këtë rast, Robert Singer, kryetar i CJI-së, mbajti fjalën përmbyllëse. Ishte një mundësi për të reflektuar mbi takimet me përfaqësuesit e institucioneve izraelite, diskutimet me ekspertë të së drejtës dhe të sigurisë, si dhe përvojat njerëzore të krijuara gjatë vizitave në komunitetet e prekura nga sulmi i 7 tetorit 2023.

Vizita në Izrael na mundësoi të njiheshim nga afër me një realitet politik, shoqëror dhe të sigurisë që shpesh perceptohet vetëm përmes zhvillimeve ndërkombëtare dhe raportimeve mediatike. Nga Jerusalemi dhe Tel Avivi deri te vendet e tragjedisë së 7 tetorit dhe kufiri me Libanin, patëm rastin të shihnim dimensione të ndryshme të historisë, sigurisë dhe jetës së përditshme të këtij vendi. Takimet institucionale dhe diskutimet profesionale na dhanë njohuri mbi qëndrimet izraelite për çështje të rëndësishme rajonale, ndërsa kontaktet me komunitetet vendore na ndihmuan të kuptonim më mirë kompleksitetin e marrëdhënieve njerëzore dhe shoqërore.

Autori është kryetari i parë i Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Kosovës dhe profesor i së drejtës dhe i marrëdhënieve ndërkombëtare

Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!

/GazetaSinjali/

The post Pesë ditë në Izrael appeared first on Sinjali.

Qytetarët dhe studentët edhe pasditen e kësaj të enjte po vijojnë të qëndrojnë para ambienteve të Kryeministrisë në protestën studentore e cila shënon ditën e saj të 10-të. Për disa orë situata ishte e qetë, teksa tensionet kanë vijuar pak minuta më parë.

Policia ka ndërhyrë duke i shpërndarë më ujë protestuesit të cilët largohen përkohësisht dhe më pas rigrumbullohen, raporton Euronewalbania.

Protesta e të rinjve ka nisur që në orën 09:00 përpara Parlamentit, ku një orë më pas nisi seanca plenare e cila u pasua me tensione dhe debate. Studentët kanë paralajmëruar një tjetër protestë studentore përpara godinës së Kryeministrisë. Përmes një thirrjeje publike të shpërndarë në rrjetet sociale, qytetarët ftohen të mblidhen në shesh të shtunën e 24 tetorit.

Në njoftimin e shpërndarë, me slloganin “Të shtunën, të gjithë në shesh!”, bëhet me dije se vendtakimi do të jetë përpara godinës së Kryeministrisë në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”. Gjithashtu theksohet se kjo protestë do të jetë rinore, popullore dhe e diasporës.

Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!

/GazetaSinjali/

The post Vijon protesta para Kryeministrisë, policia shpërndan protestuesit me ujë me presion appeared first on Sinjali.

Se qasja e Dhomave të Specializuara ka qenë së paku thënë e çuditshme në raport me pavarësinë e shtetit që i ka krijuar është vërejtur edhe në aktakuzat dhe aktgjykimet e tjera. Se nuk e ka trajtuar fare kontekstin në të cilin janë zhvilluar ngjarjet (lufta si reaksion i terrorit të shtetit serb mbi popullsinë civile dhe mohimit të të drejtave elementare politike të shqiptarëve) dhe se ato ngjarje nuk janë marrë fare parasysh, madje as si rrethanë lehtësuese po ashtu është evidente.

Por kulmi qëndron në këtë paragraf të përmbledhjes së aktgjykimit të datës 16 shtator: “Trupi Gjykues konstatoi se të katër të akuzuarit dhe persona të tjerë në udhëheqjen e UÇK-së, përfshirë ata që pretendohet se janë anëtarë të NKP-së, kishin dy objektiva: pavarësinë e Kosovës dhe vendosjen e kontrollit politik dhe institucional mbi atë që shpresonin se do të ishte një Kosovë e pavarur. Këto objektiva synohej të realizoheshin me anë të mjeteve ushtarake, politike dhe të tjera. Trupi Gjykues nuk e gjykoi të nevojshme të përcaktonte nëse këto dy objektiva ishin, në vetvete, kriminale apo të paligjshme.”

Vetë gjuha në dukje e pafajshme, por në thelb neutrale në raport me pavarësinë nga një “gjykatë” e Kosovës, e bën atë krejtësisht sui generis, në të drejtën vendore e ndërkombëtare penale dhe atë humanitare.

Pse duhet të trajtojë një gjykatë e Kosovës nëse e ka gjykuar të nevojshme apo të panevojshme konstatimin nëse objektivi i pavarësisë ishte i ligjshëm ose kriminal? A nuk është e qartë se pavarësia është e ligjshme, përderisa vetë gjykatën e ka krijuar Kuvendi i Kosovës? Po vendimi i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë mbi ligjshmërinë e shpalljes së deklaratës së pavarësisë? Po ndërhyrja e NATO-s.

Duket qartë se duke relativizuar ligjshmërinë dhe objektivin e pavarësisë, gjykata synon të kriminalizojë aktivitetin e katër të akuzuarve, si njerëz që jashtë çdo konteksti, janë organizuar në një ndërmarrje të përbashkët kriminale për të ushtruar kontroll politik me çdo mjet.

Kontroll politik në Kosovën e pushtuar e të dërmuar nga Serbia. Dhe si të tillë, si pushtuese, kjo gjykatë asnjëherë nuk e ka cilësuar Serbinë.

E si mund ta cilësojmë këtë gjykatë si të drejtë, si mbrojtëse të viktimave, kur ajo dështon në testin kryesor: duke mos e trajtuar Serbinë si pushtuese dhe pavarësinë e Kosovës si të ligjshme.

Kështu kjo gjykatë shndërrohet në një gjykatë puro politike, që prek thellë në themelet e luftës çlirimtare dhe mundohet në mënyrë indirekte ta përlyej edhe produktin e saj, pavarësinë.

Read more

The post Dhomat e Specializuara vs. Pavarësisë së Kosovës appeared first on Sinjali.

Gazeta Sinjali ka mësuar ekskluzivisht se personi i arrestuar sot në Podujevë, nën dyshimin se po paketonte marihuanë me qëllim të shitjes, është Elhami Qitaku, 23-vjeçar.

Policia e Kosovës ka dhënë detaje lidhur me rastin, duke bërë të ditur se gjatë kontrollit të një objekti të pashfrytëzuar në Podujevë janë gjetur dhe sekuestruar substanca të dyshuara narkotike të llojit marihuanë dhe kokainë.

Përveç substancave narkotike, zyrtarët policorë kanë sekuestruar edhe cigare të mbushura me substancë të dyshuar narkotike, cigare elektronike, një peshore digjitale, si dhe një pistoletë me karikator dhe fishekë.

Në lidhje me rastin, i dyshuari është arrestuar dhe, me vendim të prokurorit të shtetit, është ndaluar për 48 orë.

Rasti po hetohet për veprat penale që lidhen me narkotikët dhe mbajtjen e paautorizuar të armëve.

Konfirmohet raportimi ekskluziv i Sinjalit për arrestimin e një personi me drogë në Podujevë – Policia jep detaje

Shënim: Personat e apostrofuar në këtë artikull prezumohen të pafajshëm derisa fajësia e tyre të mos provohet me vendim të formës së prerë nga gjykata.

Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!

/GazetaSinjali/

The post Ekskluzive | Ky është 23-vjeçari që u kap me marihuanë e kokainë në Podujevë appeared first on Sinjali.

Edi Rama kishte pasur një ditë të vështirë. Në Tiranë vazhdonin protestat dhe njerëzit kërkonin dorëheqjen e tij. Kishin dalë në rrugë studentë, pensionistë, punëtorë dhe qytetarë të zakonshëm, të cilët, për ndonjë arsye që kryeministri nuk arrinte ta kuptonte, nuk ishin të kënaqur me qeverisjen e tij.

Në mbrëmje, pasi kishte parë pamjet e protestës, zellin e policisë për t’i rrahur djemtë dhe vajzat e reja, kryeministri shkoi të flinte. Nuk kishte ndonjë shqetësim të jashtëzakonshëm. Protestuesit mund të vazhdonin të kërkonin dorëheqjen, për sa kohë që nga Fondi Rezervë i Këshillit të Ministrave mund të nxirrte sa herë të donte shpërblime për policët e vijës së parë.

Por nuk qe e thënë të flinte rehat. Një ëndërr e tmerrshme e bëri të mbulohej gjithë djersë dhe të vërtitej nëpër krevat. Pa sikur Sali Berisha kishte thirrur një konferencë të jashtëzakonshme shtypi. Ndryshe nga zakonisht, nuk po bërtiste dhe nuk po akuzonte askënd. Me një qetësi të pazakontë, deklaroi se kishte vendosur të jepte dorëheqjen nga drejtimi i Partisë Demokratike dhe të tërhiqej përfundimisht nga politika aktive.

Madje pranoi se pas kaq shumë vitesh kishte ardhur koha t’u hapej rruga njerëzve të rinj. Partia Demokratike do të organizonte zgjedhje të lira dhe ai nuk do të ndërhynte në zgjedhjen e pasardhësit.

Rama ndjeu një shqetësim në stomak. Berisha kishte bërë shumë deklarata të papritura gjatë karrierës së tij, por kjo ishte më e rënda. Të dëgjoje Sali Berishën të pranonte se një parti mund të ekzistonte edhe pa të ishte diçka që mund të shqetësonte çdo kryetar partie shqiptare me një karrierë të gjatë.

Por ëndrra vazhdoi. Partia Demokratike organizoi zgjedhje të lira. Kandidatët zhvilluan debate pa përdorur fjalët tradhtar, i shitur apo armik i demokracisë. Anëtarët votuan pa marrë udhëzime nga ish-kryetari dhe humbësit e uruan fituesin.

Kjo e fundit ishte pothuajse e pabesueshme. Në politikën shqiptare, të uroje fituesin pa krijuar më parë një parti të re ishte një zakon që rrezikonte të përhapej edhe në organizata të tjera politike.

Kryetari i ri i Partisë Demokratike ishte një burrë apo një grua, nuk arrinte ta shquante mirë në ëndërr, rreth të dyzetave, i shkolluar dhe me një biografi të pastër. Nuk kishte qenë pjesë e qeverive të mëparshme dhe nuk mbante përgjegjësi për vitin 1997, Gërdecin apo 21 Janarin.

Në konferencën e parë deklaroi se do të merrej me problemet e Shqipërisë dhe jo me mbrojtjen e historisë së drejtuesve të vjetër. Do të mbështeste kërkesat e protestuesve pa kërkuar të merrte drejtimin e tyre.

Në ëndërr protestat po zgjeroheshin. Qytetarë që nuk e mbështesnin Ramën, por që deri atëherë kishin qëndruar larg protestave nga frika e rikthimit të Berishës, filluan të bashkoheshin me to. Edhe policët filluan ta refuzonin shpërblimin.

Ëndrra vazhdoi duke thirrur urgjentisht këshilltarët në një mbledhje. Njëri propozoi të sulmohej kryetari i ri i opozitës për biografinë e tij, por nuk u gjet asgjë e përdorshme. Një tjetër sugjeroi t’u kujtohej shqiptarëve historia e Berishës, por të tjerët vunë në dukje se ai ishte larguar dhe nuk kandidonte më për asgjë.

Pastaj ëndrra kaloi në selinë e Partisë Socialiste. Disa anëtarë filluan të kërkonin zgjedhje të lira për kryetarin, kufizimin e mandateve dhe mundësinë që socialistët të kishin mendime të ndryshme pa u konsideruar kundërshtarë të partisë.

Rama mund të pranonte shumë gjëra, përfshirë edhe ekzistencën e një opozite të re, por mendimi se socialistët mund të fillonin të zgjidhnin vetë kryetarin e tyre ishte një zhvillim për të cilin askush nuk e kishte paralajmëruar.

Jashtë selisë protestat vazhdonin. Studentët kërkonin përgjegjësi për dhunën policore, qytetarët kërkonin ndryshime politike dhe nëpër sheshe dëgjoheshin thirrjet për dorëheqjen e kryeministrit. Edhe ata zyrtarët me maska dhe me hunj në dorë që i kishte thirrur të mbronin selinë, flakën hunjtë dhe u bashkuan me protestuesit.

Gjysmë në gjumë, gjysmë zgjuar, vendosi të kërkonte një takim privat me Sali Berishën. Në ëndërr e gjeti në një kafene, diku përballë Dajtit, me kavaletë dhe me një penel në dorë. Po pikturonte.

Rama u përpoq ta bindte të kthehej në politikë. I përmendi përgjegjësinë historike, detyrimin ndaj demokratëve dhe rrezikun që vendi të mbetej pa një udhëheqës me përvojën e tij. Madje i shpjegoi se Shqipëria nuk ishte ende e përgatitur për ndryshime kaq të papritura.

Berisha e dëgjoi me mirësjellje, por nuk ndryshoi mendje. I tha vetëm se nëse dëshironte, mund të pozonte për të dhe t’i bënte ndonjë portret.

Në atë çast, nga larg u dëgjuan thirrje të fuqishme: Rama në burg! Berisha në burg! Rama u zgjua i tmerruar.

Ishte i mbuluar në djersë. Rrëmbeu telekomandën dhe ndezi televizorin. Kishte vetëm një shqetësim: të mësonte nëse Sali Berisha kishte dhënë vërtet dorëheqjen.

Në ekran u shfaq një konferencë shtypi. Pas foltores qëndronte Sali Berisha, i zemëruar si zakonisht. Fliste me zë të lartë, tundte dorën dhe deklaronte se nuk kishte ndër mend të tërhiqej. Do të vazhdonte të drejtonte Partinë Demokratike dhe beteja e tij kundër Edi Ramës do të përfundonte vetëm me largimin e kryeministrit nga pushteti.

Rama ndjeu një lehtësim të jashtëzakonshëm. U mbështet në jastëk dhe vazhdoi ta ndiqte me kënaqësi konferencën. Kur Berisha premtoi se do të merrte përsipër drejtimin e protestave dhe do ta rrëzonte qeverinë me çdo kusht, kryeministri buzëqeshi i lumtur.

Atëherë iu kujtuan shpërblimet prej 2500 eurosh për policët e angazhuar kundër protestuesve. Pse të mos i jepte një shpërblim edhe Berishës? P.sh., mund t’i jepte aq sa i dha Kanye West për koncertin në Tiranë. Ose t’i jepte Berishës një shpërblim sa të gjitha shpërblimet e policëve, ato të marra së bashku.

Krahasimi ishte i arsyeshëm. Policët e ndihmonin qeverinë të përballonte protestuesit në rrugë, ndërsa Berisha, sa herë përpiqej të merrte drejtimin e protestës, e ndihmonte Ramën të largonte prej saj qytetarët që nuk donin rikthimin e tij. Për më tepër, policët punonin me turne, ndërsa Berisha ishte në shërbim njëzet e katër orë në ditë.

Rama e bëri përllogaritjen dhe vendosi të urdhëronte përgatitjen e shpërblimit të jashtëzakonshëm. Mbeteshin për t’u përcaktuar vetëm procedura dhe motivacioni zyrtar.

Një të thënë dhe një të bërë. Mori në telefon sekretarin e përgjithshëm të Këshillit të Ministrave dhe i tha të përgatiste urgjentisht një VKM.

Sekretari e dëgjoi me vëmendje dhe me qetësi i tha: “Zoti kryeministër! Do na e zënë shkelje dhe kështu duket sikur e komprometojmë doktorin. Unë mendoj që t’i japim leje ndërtimi për ndonjë fshat turistik, ndonjë autostradë apo ndonjë pallat sa një mal në Tiranë. Kështu jemi në rregull edhe me ligjin.”

Rama u mendua pak.

U tha, u bë!

The post Ëndrra e llahtarshme e Edi Ramës appeared first on Publik Media.

Pas refuzimit të dialogut nga studentët dhe kërkesës së pedagogëve për dorëheqjen e kryeministrit, vala e largimeve në administratë ngre pikëpyetje për strategjinë e Ramës. A do të kërkojë kryeministri figura me ndikim në universitete dhe pranë protestës për të krijuar një kanal të ri komunikimi, për të zbutur zemërimin dhe për ta nxjerrë qeverinë nga presioni?

Mbi 50 drejtues institucionesh dhe drejtorish raportohet se kanë dhënë dorëheqjen, pas kërkesës së Edi Ramës drejtuar ministrave për të larguar drejtuesit e strukturave në varësi. Lëvizja vjen në një moment kur kryeministri përballet me një krizë që nuk po kufizohet më te përplasja me opozitën, por po merr formën e një konflikti të hapur me studentët, gjimnazistët dhe pedagogët.

Në këtë klimë, ndryshimet në administratë mund të kenë një rëndësi që shkon përtej emrave që do të largohen nga zyrat shtetërore. Pyetja që shtrohet është nëse Rama po kërkon të riorganizojë administratën për arsye të performancës, apo nëse vala e dorëheqjeve është edhe pjesë e një përpjekjeje më të gjerë për të ndryshuar raportet me grupet që po i kundërvihen qeverisë.

A po kërkon kryeministri figura të reja, me ndikim te studentët dhe pedagogët, për të depërtuar në një protestë që deri tani nuk ka pranuar kushtet e tij për dialog?

Nuk ka prova publike se largimet janë organizuar me këtë qëllim dhe as se është hartuar një plan për të emëruar përfaqësues të lëvizjes studentore në administratë. Por zhvillimet e ditëve të fundit e bëjnë këtë një pikëpyetje politike që meriton vëmendje, sidomos kur qeveria po përballet me një lëvizje që nuk po kërkon vetëm zgjidhje për çështje të veçanta, por ka ngritur edhe kërkesën për largimin e kryeministrit.

Protesta po ndryshon përmasë, Rama përballet me një tjetër front

Protestat e studentëve dhe gjimnazistëve, të cilat u përshkallëzuan në mes të tetorit, kanë dalë përtej një debati për arsimin. Pakënaqësitë për kushtet e studimit, kostot e universitetit dhe problematikat e institucioneve janë ndërthurur me akuzat për korrupsion, reagimin ndaj dhunës policore dhe kërkesat për përgjegjësi politike.

Lëvizja ka fituar një dimension të ri me përfshirjen e pedagogëve, të cilët nuk janë kufizuar vetëm në shprehjen e solidaritetit me studentët. Një grup akademikësh ka kërkuar dorëheqjen e Ramës dhe krijimin e një qeverie kujdestare. Ndërkohë, përfaqësues të sindikatës së punonjësve universitarë kanë njoftuar bojkot dhe protesta në mbështetje të të rinjve. <Cite refs={[“turn796137search1″,”turn796137search2″,”turn796137search3”]}/>

Ky zhvillim e ndryshon natyrën e përballjes. Studentët mund të dalin në rrugë dhe të kërkojnë ndryshim, por kur kësaj kërkese i bashkohen pedagogë, akademikë dhe individë nga fusha të ndryshme të jetës publike, qeveria përballet me një problem që nuk zgjidhet thjesht me një ftesë për takim.

Pikërisht këtu mund të jetë edhe një nga vështirësitë më të mëdha për Ramën: si të rikthejë komunikimin me një lëvizje që nuk e sheh më dialogun si zgjidhje të mjaftueshme dhe që e ka vendosur dorëheqjen e kryeministrit në qendër të kërkesave.

Refuzimi i dialogut, sinjali që nuk mund të anashkalohet

Kryeministri u ka ofruar studentëve dialog, por protesta ka treguar se një pjesë e organizatorëve dhe pjesëmarrësve nuk janë të gatshëm të ulen në tryezë sipas kushteve të propozuara nga ai. Më 20 tetor, studentët dhe pedagogët u mblodhën përpara Kryeministrisë, ndërsa të rinjtë refuzuan ofertën për dialog dhe këmbëngulën se largimi i Ramës duhet të vijë përpara negociatave. <Cite refs={[“turn796137search4″,”turn796137search3”]}/>

Ky refuzim është thelbësor për të kuptuar situatën. Në një negociatë normale, qeveria mund të përpiqet të gjejë një kompromis përmes përfaqësuesve të grupeve të interesit. Por kur vetë legjitimiteti politik i kryeministrit bëhet pjesë e kërkesave të protestuesve, dialogu nuk është më thjesht çështje e një takimi mes palëve.

Për Ramën, kjo do të thotë se nuk mjafton të identifikojë disa problematika në arsim dhe të premtojë masa administrative. Ai duhet të përballet me faktin se një pjesë e protestuesve nuk e konsiderojnë qeverinë palë të besueshme për të zgjidhur krizën.

Në këtë pikë lind pyetja nëse kryeministri do të kërkojë njerëz që mund të komunikojnë me protestuesit më lehtë sesa anëtarët e kabinetit apo drejtuesit e institucioneve. Figura që gëzojnë respekt në mjediset universitare, që kanë kontakte me studentët ose që perceptohen si të pavarura nga hierarkia partiake mund të kenë një rol në hapjen e kanaleve të komunikimit.

Por ka një dallim të rëndësishëm mes ndërmjetësimit real dhe përpjekjes për të kontrolluar politikisht një lëvizje. Nëse dialogu do të synonte zgjidhjen e kërkesave, ai do të kërkonte transparencë, garanci dhe përfshirje të përfaqësuesve që protestuesit i njohin vetë. Nëse do të përdorej vetëm për të ulur presionin mbi qeverinë, rreziku do të ishte që të shihej si një manovër për të fituar kohë.

A po kërkon Rama të “peshkojë” figura pranë protestës?

Kjo është pikëpyetja që merr rëndësi pas urdhrit për dorëheqjet në administratë. Nëse mbi 50 drejtues largohen dhe në vend të tyre emërohen njerëz të rinj, çështja nuk do të jetë vetëm se kush largohet, por edhe se kush vjen, nga cilat mjedise vjen dhe çfarë profili publik ka.

A do të shihen emërime të reja mes profesionistëve me reputacion, akademikëve ose individëve që kanë ruajtur distancë nga politika partiake? A do të ketë njerëz që mund të komunikojnë me universitetet dhe të krijojnë ura me studentët? Apo ndryshimet do të mbeten brenda rrethit të zakonshëm të emërimeve politike?

Për momentin, nuk ka një listë të konfirmuar që t’u përgjigjet këtyre pyetjeve. Nuk ka as prova se kryeministri ka vendosur të emërojë persona të lidhur me protestën. Megjithatë, mënyra se si do të bëhen emërimet e ardhshme mund të tregojë nëse qeveria po kërkon vetëm një riorganizim të strukturave të saj apo po synon të ndryshojë edhe mënyrën se si perceptohet nga jashtë.

Një figurë me kredibilitet në universitet mund të ndihmojë në hapjen e një komunikimi që një ministër apo zyrtar partiak mund ta ketë më të vështirë ta realizojë. Por kjo nuk do të thotë automatikisht se një pedagog do të pranojë të bëhet pjesë e qeverisë, se një aktivist do të ndryshojë qëndrim apo se studentët do të tërhiqen nga kërkesat e tyre.

Përkundrazi, në një lëvizje që e ka ngritur çështjen e besimit te qeveria në qendër të konfliktit, çdo përpjekje për të përdorur emra të njohur vetëm për të krijuar një imazh të ri mund të përballet me mosbesim.

Testi i vërtetë nuk do të jetë nëse Rama arrin të afrojë disa figura të reja, por nëse këto figura do të kenë mandat të besueshëm për të negociuar dhe nëse qeveria do të jetë e gatshme të përmbushë kërkesat konkrete të protestuesve.

Pedagogët, ura e mundshme apo një tjetër vijë përplasjeje?

Përfshirja e pedagogëve është ndër zhvillimet më të rëndësishme të kësaj faze. Universitetet nuk janë thjesht institucione arsimore; ato janë edhe hapësira ku ndërtohet debati publik, ku formohen qëndrime kritike dhe ku kërkesat e studentëve mund të marrin mbështetje më të gjerë.

Deklarata e nënshkruar nga qindra akademikë, me kërkesën për dorëheqjen e Ramës dhe krijimin e një qeverie kujdestare, tregon se një pjesë e këtij komuniteti e ka zhvendosur qëndrimin nga shqetësimi për dhunën ndaj studentëve drejt një kërkese të drejtpërdrejtë politike. <Cite refs={[“turn796137search0″,”turn796137search1”]}/>

Në këto kushte, qeveria mund të ketë interes të krijojë një kanal komunikimi me akademikët, por nuk mund të supozohet se ata janë një grup homogjen që mund të përfaqësohet nga një ose dy emra. Ka pedagogë që mund të mbështesin dialogun, të tjerë që kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit dhe të tjerë që mund të kenë rezerva për mënyrën se si po zhvillohet protesta.

Përpjekja për të gjetur ndërmjetës do të kishte kuptim vetëm nëse ata do të pranoheshin nga vetë palët. Një figurë e emëruar nga qeveria nuk fiton automatikisht besueshmëri te studentët vetëm sepse ka titull akademik ose përvojë profesionale.

Kjo është edhe arsyeja pse një strategji e mundshme e afrimit të figurave pranë universiteteve do të ishte e vështirë për t’u realizuar pa transparencë. Nëse qëllimi do të ishte realisht dialogu, qeveria do të duhej të pranonte që përfaqësuesit e protestës të përcaktoheshin nga vetë protestuesit dhe jo të përzgjidheshin nga ekzekutivi.

Dorëheqjet si sinjal për administratën, por edhe për politikën

Sipas raportimeve paraprake, ndryshimet përfshijnë sektorë si Sigurimet Shoqërore, Doganat, Arsimi, Hipotekat, Energjetika, Shëndetësia dhe Infrastruktura. Ndërkohë, emrat e plotë të drejtuesve që do të largohen dhe të pasuesve të tyre nuk janë bërë publikë zyrtarisht.

Në deklarimet e tij të mëparshme, Rama ka folur për përgjegjësinë e administratës, vonesat në shërbimet ndaj qytetarëve dhe nevojën për të lidhur mosrespektimin e afateve me përgjegjësinë konkrete të zyrtarëve. Kjo i jep qeverisë një argument administrativ për të justifikuar ndryshimet.

Por momenti kur vjen kjo lëvizje e bën të pamundur që ajo të lexohet vetëm në planin teknik. Kur qeveria përballet me protesta të vazhdueshme dhe me kërkesa për largimin e kryeministrit, çdo vendim i madh për ndryshime në administratë merr edhe një dimension politik.

A do të përdoren largimet për të treguar se qeveria po reagon ndaj pakënaqësisë? A do të synojnë emërimet e reja të sjellin më shumë profesionistë dhe më pak figura të identifikuara me strukturat partiake? Apo do të kemi thjesht një rishpërndarje të posteve, pa ndryshuar marrëdhënien mes qeverisë dhe qytetarëve?

Përgjigjet do të varen nga emrat dhe kriteret e përzgjedhjes. Vetëm numri i dorëheqjeve nuk mjafton për të provuar një reformë dhe as për të vërtetuar një plan për të ndikuar te protesta.

Çfarë kërkojnë protestuesit dhe çfarë mund t’u ofrojë qeveria?

Dallimi mes dy palëve është i qartë. Rama ka deklaruar se nuk do të japë dorëheqjen për shkak të protestave dhe ka mbrojtur legjitimitetin e qeverisë së dalë nga zgjedhjet. Nga ana tjetër, protestuesit dhe një pjesë e akademikëve kanë kërkuar largimin e tij, ndërsa kanë refuzuar formatin e dialogut të propozuar nga kryeministri. <Cite refs={[“turn796137search9″,”turn796137search1″,”turn796137search3”]}/>

Kjo përplasje nuk zgjidhet vetëm me ndryshime në administratë. Edhe nëse emërohen drejtues të rinj, mbetet pyetja nëse ata do të kenë mundësi të ndryshojnë politikat që kanë prodhuar pakënaqësi, apo do të kufizohen në zbatimin e të njëjtave vendime.

Nëse qeveria kërkon të ulë tensionet përmes figurave me reputacion publik, duhet të jetë e qartë se çfarë roli do të kenë ato. A do të jenë ndërmjetës për dialogun? A do të kenë përgjegjësi konkrete për reformimin e arsimit dhe administratës? Apo do të shërbejnë kryesisht si fytyra të reja në një strukturë që mbetet e pandryshuar?

Këto janë pyetje që nuk mund të marrin përgjigje vetëm nga deklaratat politike. Ato do të bëhen më të qarta kur të publikohen emërimet dhe kur të shihet nëse qeveria është e gatshme të negociojë përtej çështjeve administrative.

A mund të shuhet protesta me emra të rinj?

Historia e protestave tregon se ndryshimi i personave në poste nuk është domosdoshmërisht i barabartë me zgjidhjen e shkaqeve të pakënaqësisë. Kur kërkesat lidhen me përgjegjësinë politike dhe me besimin te institucionet, një riorganizim administrativ mund të jetë vetëm një pjesë e vogël e përgjigjes.

Në rastin aktual, një përpjekje për të afruar figura të njohura të botës akademike ose njerëz që kanë ndikim në mjediset studentore mund të shihet si hap drejt dialogut, nëse ata veprojnë me pavarësi dhe kanë mbështetjen e protestuesve. Por nëse afrimi i tyre do të perceptohej si përpjekje për të përçarë lëvizjen ose për të zëvendësuar kërkesat e saj me një tryezë të kontrolluar nga qeveria, mund të lindnin dyshime të reja.

Deri tani nuk ka prova që Rama po ndjek një plan të tillë. Ajo që dihet është se kryeministri ka kërkuar largime në administratë, se mbi 50 drejtues raportohet se kanë dhënë dorëheqjen dhe se protesta ka marrë mbështetje edhe nga një pjesë e komunitetit akademik.

Prandaj, pyetja përfundimtare nuk është thjesht se kush do të marrë vendet e drejtorëve që largohen. Është nëse ndryshimet do të shoqërohen me një ndryshim të vërtetë të mënyrës së qeverisjes dhe të komunikimit me qytetarët, apo do të mbeten një lëvizje administrative në mes të një krize politike.

Rama mund të ndryshojë dhjetëra drejtues brenda pak ditësh, por nuk mund të emërojë me vendim besimin e studentëve dhe të pedagogëve. Nëse do të kërkojë figura të reja për të hapur dialogun, mbetet për t’u parë nëse ato do të shërbejnë si urë mes palëve apo nëse do të përballen me të njëjtin refuzim që ka shoqëruar deri tani ofertën e kryeministrit.

Në ditët në vijim, emrat e rinj, profili i tyre dhe reagimi i protestuesve do të jenë treguesit kryesorë për të kuptuar nëse vala e dorëheqjeve është një riorganizim i administratës apo pjesë e një përpjekjeje më të gjerë për të menaxhuar krizën.

The post A po “peshkon” Rama njerëz pranë protestës me skemën e drejtorëve, që të shuajë revoltën e tyre appeared first on Publik Media.

Laureta, e dashura e Laurentit, ka reaguar për herë të parë pas vdekjes së tij, duke ndarë në rrjetet sociale një mesazh prekës, përmes të cilit ka shprehur dhimbjen e madhe për humbjen e personit të dashur.

Ajo i është drejtuar Laurentit me fjalë emocionuese, duke treguar se sa e vështirë është për të përballja me këtë humbje.

“Shpirti jem i mirë, më ke lonë me zemër të copëtuar. Kam me të dashtë deri në frymën tem të fundit”, ka shkruar Laureta.

Mesazhi i saj ka përcjellë dhimbjen e thellë për ndarjen nga jeta të Laurentit, por edhe dashurinë që ajo shpreh se do ta ruajë për të deri në fund të jetës së saj.

Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!

/GazetaSinjali/

The post “Më ke lënë me zemër të copëtuar”, Laureta reagon për herë të parë pas vdekjes së Laurentit appeared first on Sinjali.

Ylli argjentinas i futbollit, Lionel Messi, ka treguar se si dëshiron të kujtohet nga njerëzit, duke theksuar se për të rëndësi ka pasur gjithmonë lufta për të arritur qëllimet dhe ëndrrat.

“Dua të kujtohem si një sportist i madh, që gjithmonë ka luftuar për t’i arritur qëllimet dhe ëndrrat e tij”, është shprehur Messi.

Ai ka theksuar se jo gjithmonë ka arritur gjithçka që ka dëshiruar, por asnjëherë nuk ka hequr dorë nga përpjekjet për t’i realizuar synimet e tij.

“Ndonjëherë ia dola të arrija atë që dëshiroja, ndonjëherë jo, por nuk ndalova kurrë së luftuari për t’i fituar të gjitha”, thuhet në mesazhin e yllit argjentinas.

Karriera e Messit është shoqëruar me suksese të shumta në nivel klubesh dhe me kombëtaren e Argjentinës, duke e bërë atë një nga emrat më të njohur në historinë e futbollit.

Sinjali – aty ku e vërteta flet para lajmit!

/GazetaSinjali/

The post Messi: Dua të kujtohem si sportist që luftoi gjithmonë për ëndrrat e tij appeared first on Sinjali.

Vendimi i presidentes Justina Shiroka-Pula për ta kthyer në Kuvend Ligjin për Dhomat e Specializuara ka hapur një kapitull të ri të debatit politik në Kosovë, vetëm pak javë pas protestave që u shoqëruan me përplasje mes demonstruesve dhe Policisë.

Ligji, i miratuar më 6 tetor me 88 vota, është rikthyer për rishqyrtim pas kërkesës së Partisë Demokratike të Kosovës (PDK), e cila kishte iniciuar ndryshimet ligjore.

Ky zhvillim ka nxitur reagime edhe brenda vetë PDK-së. Ish-deputeti Bekim Haxhiu ka kërkuar dorëheqjen e të gjithë kryesisë së partisë, duke kërkuar që kjo të ndodhë deri në mesnatë.

A mund të rikthehen protestat?

Kthimi i ligjit vjen pas një periudhe protestash në Prishtinë, të organizuara nga iniciativa “Jo në emrin tim”, në kundërshtim të dënimeve të shqiptuara ndaj ish-krerëve të UÇK-së në Hagë.

Më 5 tetor, gjatë protestave në kryeqytet, pati përplasje mes protestuesve dhe Policisë, ndërsa u përdorën edhe gaz lotsjellës dhe topa uji.

Sipas Policisë, gjashtë zyrtarë policorë u lënduan, 11 qytetarë kërkuan ndihmë mjekësore dhe tre protestues u shoqëruan në stacion policor.

Protestat përfunduan më 6 tetor, pas arritjes së marrëveshjes politike për miratimin e ndryshimeve në Ligjin për Specialen.

Tani, pas vendimit të presidentes, shtrohet pyetja nëse pakënaqësitë do të shprehen sërish përmes protestave apo nëse debati do të vazhdojë brenda institucioneve.

Deri më tani, nuk ka një paralajmërim të konfirmuar për organizimin e protestave të reja si pasojë e vendimit të 22 tetorit.

Fjala e radhës i takon Kuvendit

Sipas Kushtetutës, Kuvendi mund ta miratojë sërish ligjin me të paktën 61 vota.

Megjithatë, mbetet të shihet se si do të trajtohen dispozitat e kontestuara dhe nëse subjektet politike do të arrijnë pajtueshmëri për ndryshimet.

Ndërsa procedurat parlamentare pritet të vazhdojnë, vëmendja mbetet edhe te reagimet e organizatave dhe qytetarëve që kanë protestuar më herët për çështjen e Gjykatës Speciale.

Për momentin, rikthimi i protestave mbetet një pyetje e hapur, jo një zhvillim i konfirmuar.

/GazetaSinjali/

The post A do të rikthehen tensionet dhe protestat në Kosovë? Kthimi i Ligjit për Specialen në Kuvend nxit reagime të reja appeared first on Sinjali.

Të rinj me veshje të zeza, fytyra të mbuluara dhe përplasje me policinë. Pamje të tilla janë shfaqur gjatë protestave të fundit në Tiranë, duke rikthyer vëmendjen te taktika e njohur ndërkombëtarisht si “Black Bloc”.

Ky term nuk i referohet një organizate të vetme apo një grupi me drejtues të përhershëm, por një mënyre organizimi dhe veprimi gjatë protestave. Pjesëmarrësit zakonisht vishen me të zeza dhe mbulojnë fytyrën, ndërsa në disa raste përfshihen në përplasje me forcat e rendit ose në dëmtimin e pronës publike e private.

Megjithatë, prania e personave të maskuar nuk mjafton për të provuar se ata po ndjekin pikërisht këtë taktikë. Për protestat në Tiranë nevojitet informacion i verifikuar për të përcaktuar nëse bëhet fjalë për përdorimin e organizuar të saj.

Cilat janë synimet e “Black Bloc”?

Kjo taktikë lidhet kryesisht me tre objektiva:

• Shmangia e identifikimit: Veshjet uniforme dhe mbulimi i fytyrës synojnë ta bëjnë më të vështirë identifikimin e pjesëmarrësve nga kamerat dhe autoritetet.
• Krijimi i një grupi të dallueshëm: Veshja e njëjtë krijon një pamje të bashkuar dhe mund të japë përshtypjen e një grupimi më të madh.
• Mbrojtja gjatë përplasjeve: Disa pjesëmarrës përdorin veshje ose pajisje që synojnë t’i mbrojnë nga gazi lotsjellës dhe mjetet e përdorura nga policia.

Jo çdo person që vishet me të zeza apo mbulon fytyrën është domosdoshmërisht pjesë e një “Black Bloc”. Po ashtu, jo të gjithë pjesëmarrësit në një protestë ndajnë të njëjtat qëndrime apo përdorin të njëjtat metoda.

Nga Gjermania në skenën ndërkombëtare

Taktika u shfaq në Gjermaninë Perëndimore gjatë viteve 1980, në mjediset e lëvizjeve autonome dhe anarkiste. Ajo u përdor në protesta kundër dëbimeve nga ndërtesat e zëna dhe në përballjet me autoritetet.

Një nga momentet që e bëri këtë mënyrë veprimi të njohur ndërkombëtarisht ishte 30 nëntori 1999, gjatë protestave në Seattle kundër Organizatës Botërore të Tregtisë. Disa pjesëmarrës të identifikuar me taktikën “Black Bloc” dëmtuan vitrina biznesesh dhe prona të korporatave, ndërsa demonstratat u shndërruan në një nga episodet më të njohura të protestave kundër globalizimit.

Që prej asaj kohe, taktika është shfaqur në demonstrata të ndryshme në vende të Evropës dhe në SHBA, veçanërisht në protesta me prani të lëvizjeve radikale të majta dhe anarkiste.

Debati mbi dhunën dhe dëmtimin e pronës

Një nga aspektet më të debatueshme të “Black Bloc” është përdorimi i forcës dhe dëmtimi i pronës. Disa pjesëmarrës e konsiderojnë shkatërrimin e pronës së korporatave ose institucioneve një formë proteste politike, ndërsa kritikët argumentojnë se këto veprime dëmtojnë kauzën dhe zhvendosin vëmendjen nga kërkesat e qytetarëve.

Edhe brenda lëvizjeve protestuese ka qëndrime të ndryshme. Aktivistët që mbështesin protestat paqësore shpesh kundërshtojnë përplasjet, duke vlerësuar se ato mund të çojnë në përshkallëzim të situatës, dëmtime dhe arrestime.

A mund të identifikohet kjo taktikë në protestat e Tiranës?

Pamjet e protestave mund të ngrenë dyshime për përdorimin e metodave të ngjashme me “Black Bloc”, por një përfundim i tillë kërkon më shumë se veshjet e zeza dhe fytyrat e mbuluara. Duhet të shqyrtohen mënyra e organizimit, sjellja e pjesëmarrësve dhe informacionet e konfirmuara për ngjarjet.

Në çdo rast, është e rëndësishme të bëhet dallimi mes protestuesve paqësorë dhe personave që mund të përfshihen në akte dhune apo dëmtimi të pronës. E drejta për të protestuar dhe përgjegjësia për veprimet individuale janë çështje të ndryshme, të cilat duhen vlerësuar mbi bazën e fakteve.

The post Çfarë është taktika “Black Bloc”? Nga protestat në Gjermani te tensionet në Tiranë appeared first on Publik Media.

Mbi 50 drejtues institucionesh dhe drejtorish raportohet se kanë dhënë dorëheqjen, në kuadër të lëvizjeve të paralajmëruara në administratën publike. Sipas informacioneve paraprake, drejtuesit që nuk pranojnë të largohen vetë nga detyra rrezikojnë të shkarkohen.

Ndryshimet pritet të përfshijnë disa sektorë të rëndësishëm, mes tyre Sigurimet Shoqërore, Doganat, Arsimin, Hipotekat, Energjetikën, Shëndetësinë dhe Infrastrukturën.

Vendimet e reja pritet të konkretizohen pas kthimit të kryeministrit Edi Rama nga Budva, ku ndodhet për të marrë pjesë në një samit.

Deri më tani, nuk janë bërë publike zyrtarisht emrat e të gjithë drejtuesve që do të largohen dhe as lista përfundimtare e emërimeve të reja.

Sipas raportimeve, drejtori i Përgjithshëm i Policisë së Shtetit, Skënder Hita, dhe kreu i Gardës së Republikës janë ndër drejtuesit që pritet të mbeten në detyrë.

The post Dorëhiqen mbi 50 drejtorë, priten ndryshime në disa sektorë appeared first on Publik Media.

Studentët kanë njoftuar organizimin e një proteste kombëtare të shtunën, më 24 tetor, duke ftuar të rinjtë nga e gjithë Shqipëria të bashkohen në tubimin që do të zhvillohet përpara Ministrisë së Arsimit.

Vendimi vjen pas protestës së zhvilluar këtë të enjte para Parlamentit, ndërsa lëvizja studentore vijon të këmbëngulë për plotësimin e kërkesave të saj. Tubimi i së shtunës pritet të jetë një tjetër moment i rëndësishëm për ecurinë e protestave, të cilat prej ditësh kanë vënë në qendër të debatit publik shqetësimet e të rinjve dhe reagimin e institucioneve.

E enjtja shënoi ditën e dhjetë të protestës së studentëve, të cilët nuk janë tërhequr nga kërkesat e tyre, pavarësisht tensioneve të krijuara gjatë ditëve të fundit.

Protestat janë shoqëruar me përplasje mes demonstruesve dhe policisë, ndërsa gjatë episodeve të tensionuara janë raportuar edhe dëmtime dhe djegie të objekteve institucionale. Situata ka shtuar vëmendjen ndaj mënyrës se si po menaxhohet reagimi i autoriteteve dhe ndaj kërkesave të artikuluara nga të rinjtë.

Protesta kombëtare e së shtunës do të zhvillohet përpara Ministrisë së Arsimit, duke e rikthyer vëmendjen te institucioni përgjegjës për politikat arsimore. Mbetet për t’u parë se sa studentë do t’i përgjigjen thirrjes dhe nëse tubimi do të shoqërohet me pjesëmarrje edhe nga qytete të tjera të vendit.

Me thirrjen për mobilizim kombëtar, studentët synojnë të mbajnë gjallë protestën dhe të ushtrojnë presion për plotësimin e kërkesave të tyre, në një moment kur situata mbetet e tensionuar.

The post Studentët paralajmërojnë protestë kombëtare më 24 tetor appeared first on Publik Media.

Pas kontrolleve nga SPAK, biznesmeni izraelit, Ron Yeffet, po përballet me telashe edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Përplasja e ashpër ligjore mes Yeffet dhe paditësit të tij, Mark Faist, në Gjykatën e Floridës ka marrë një kthesë të fortë, ku në lojë është hapja e detyruar e llogarive bankare të Yeffet.

Paditësi Mark Faist, i cili akuzon ortakun e qeverisë shqiptare dhe mikun e ngushtë të Edi Ramës për mashtrim 8.6 milionë dollarë, ka depozituar një kërkesë për detyrim (Motion to Compel), përmes së cilës kërkon që gjykata të urdhërojë Yeffet-in të dorëzojë historikun e plotë të transaksioneve bankare për llogari specifike në Regions Bank, Provident Bank dhe Spencer Savings Bank.

Faist pretendon se paratë e tij të investuara për projekte ndërtimi në Nju Jork nuk u përdorën kurrë për qëllimin e kontraktuar, por Yeffet i shpenzoi për qëllime të tjera duke mashtruar.

Boomerangu ligjor dhe pretendimi 30-milionësh për Shqipërinë
Deri tani, ky gjyq mund të mbetej një mosmarrëveshje e thjeshtë tregtare për moskthim borxhi pas një marrëveshjeje ripagimi. Megjithatë, ishte vetë Ron Yeffet ai që e zgjeroi çështjen duke ngritur një kundërpadi për shpifje ndaj Faist-it.

Yeffet pretendon shprehimisht në dokumentet gjyqësore se akuzat për mashtrim që Faist ka përhapur ndaj tij te biznesmenët e tjerë i kanë shkatërruar reputacionin dhe i kanë kushtuar humbjen e një projekti të madh ndërtimi në Shqipëri, me vlerë mbi 30 milionë dollarë.

Kjo lëvizje e Yeffet-it është kthyer në një boomerang ligjor. Avokatët e Faist argumentojnë shprehimisht se meqenëse Yeffet kërkon 30 milionë dollarë për Shqipërinë duke pretenduar se akuzat ndaj tij janë të rreme, ai nuk mund të fshehë më deklaratat bankare në Amerikë.

Sipas ligjit të Floridës, vërtetësia është mbrojtje absolute (Truth Defense) ndaj shpifjes; nëse llogaritë bankare vërtetojnë se miliona dollarët u keqpërdorën, akuza për shpifje bie dhe pretendimi 30-milionësh i Yeffet për Shqipërinë digjet automatikisht.

Yeffet pranon mashtrimin për të shmangur hapjen e llogarive
Përballë këtij rreziku, avokatët e Yeffet kanë depozituar një mocion kundërshtues, duke përdorur një taktikë mbrojtëse: atë të stipulimit, që ndryshe njihet si marrëveshje faktuale.

Avokatët e Yeffet ofrojnë të pranojnë zyrtarisht përpara gjykatësit se fondet e investimit nuk u përdorën për shpenzimet e zhvillimit të pronave të përmendura në Nju Jork.

Përmes këtij pranimi, ata duan të bindin gjykatën se kërkesa e Faist për të kontrolluar bankat është “e tepërt, abuzive dhe joproporcionale”, pasi fakti kryesor u pranua vetë nga pala e tyre.

Megjithatë, Faist e ka refuzuar zyrtarisht këtë ofertë, pasi prania e thjeshtë që paratë nuk u përdorën atje nuk tregon se ku përfunduan ato realisht (nëse janë vjedhur apo keqpërdorur), çka përbën thelbin e mbrojtjes së tij ndaj kundërpadisë./Kapitali

The post Telashe të tjera për Ron Yeffet, kërkohet hapja e llogarive të tij bankare në SHBA appeared first on Publik Media.

Kryeministri Edi Rama u ka kërkuar ministrave të tij të ndërmarrin hapa për largimin e drejtuesve të institucioneve në varësi, në një lëvizje që vjen pas protestave të fundit dhe kritikave të përsëritura ndaj funksionimit të administratës publike.

Sipas burimeve për mediat, kreu i qeverisë ka kontaktuar ministrat nga Budva e Malit të Zi, ku ndodhet për angazhime zyrtare, duke u kërkuar që të mbledhin drejtuesit e institucioneve që varen prej tyre dhe t’u kërkojnë dorëheqjen.

Kërkesa, sipas këtyre informacioneve, përfshin një numër të konsiderueshëm institucionesh qendrore dhe agjencish shtetërore, duke e shtrirë nismën në disa prej sektorëve kryesorë të administratës publike. Mbetet për t’u parë nëse bëhet fjalë për një riorganizim të gjerë të drejtuesve apo për një ndërhyrje me objektiva më të thella politike dhe administrative.

Cilat institucione mund të preken nga largimet?

Ndryshimet e mundshme përfshijnë institucione që mbulojnë fusha të rëndësishme të veprimtarisë shtetërore, nga administrimi i të ardhurave publike dhe regjistrimi i bizneseve, deri te bujqësia, shëndetësia, infrastruktura dhe drejtësia.

Mes institucioneve që mund të përfshihen në këtë proces janë Drejtoria e Përgjithshme e Doganave, Drejtoria e Përgjithshme e Tatimeve, Qendra Kombëtare e Biznesit (QKB), Autoriteti i Mbikëqyrjes Financiare (AMF), institucionet e administrimit të pasurive dhe të dhënave kadastrale, Autoriteti Kombëtar i Ushqimit (AKU), Instituti i Sigurisë Ushqimore dhe Veterinarisë (ISUV), si dhe institucione të tjera në varësi të ministrive.

Procesi mund të shtrihet edhe te strukturat që varen nga Ministria e Drejtësisë, Ministria e Bujqësisë, Ministria e Infrastrukturës, Ministria e Shëndetësisë dhe dikastere të tjera që kanë institucione në varësi.

Deri në një njoftim zyrtar, megjithatë, nuk ka një listë të konfirmuar publikisht të drejtuesve që do të largohen dhe as një vendim të publikuar që përcakton shtrirjen përfundimtare të ndryshimeve.

Protestat dhe pakënaqësia ndaj administratës

Kërkesa për dorëheqjet vjen në një moment kur qeveria po përballet me presionin e protestave dhe me kritika për mënyrën se si funksionojnë institucionet shtetërore. Një lëvizje e tillë mund të shihet si përpjekje për të dhënë sinjale se përgjegjësia për problemet e administratës nuk do të mbetet vetëm në nivel deklaratash.

Gjatë daljeve të fundit publike, Rama ka kritikuar vonesat në trajtimin e kërkesave të qytetarëve dhe mosrespektimin e afateve ligjore nga administrata. Kryeministri ka paralajmëruar se drejtuesit dhe punonjësit përgjegjës duhet të përballen me pasoja kur nuk përmbushin detyrimet e tyre.

Një javë më parë, ai foli për vendosjen e një mekanizmi që lidh shkeljen e afateve me përgjegjësinë konkrete të personave që duhet të japin zgjidhje për qytetarët.

Në këtë kuadër, Rama ka përmendur edhe nismën e quajtur “Pasqyra”, si dhe “Shkallën e Meritës”, të cilat i ka paraqitur si pjesë të përpjekjeve për të ndryshuar mënyrën e funksionimit të administratës publike. Krahas tyre, qeveria ka promovuar edhe mekanizma të tjerë që synojnë rritjen e përgjegjshmërisë dhe përmirësimin e shërbimeve.

Nga paralajmërimet te largimet në administratë

Nëse kërkesa për dorëheqjet do të zbatohet në shkallë të gjerë, ajo do të përbënte një ndërhyrje të rëndësishme në drejtimin e institucioneve publike. Përmasat e saj do të bëhen më të qarta pas një komunikimi zyrtar nga kryeministri ose nga ministritë përkatëse.

Për momentin, nuk është bërë e ditur nëse largimet e mundshme do të shoqërohen me emërime të reja, me një proces vlerësimi të performancës apo me ndryshime më të gjera në organizimin e administratës.

Nuk dihet gjithashtu nëse kjo lëvizje lidhet vetëm me pakënaqësinë ndaj performancës së institucioneve, apo nëse synon të shërbejë si një sinjal politik në kushtet e tensioneve të krijuara nga protestat e fundit.

Një precedent nga koha kur drejtonte Bashkinë e Tiranës

Kërkesa për largimin e drejtuesve nuk do të ishte hera e parë që Rama ndërmerr një veprim të këtij lloji. Në vitin 2011, kur përfundoi mandatin si kryetar i Bashkisë së Tiranës dhe ia dorëzoi drejtimin pasuesit të tij, Lulzim Basha, Rama kërkoi paraprakisht dorëheqjen e drejtorëve të institucionit.

Ky precedent rikthen në vëmendje mënyrën se si ndryshimet në drejtimin e strukturave publike janë përdorur edhe më herët në momentet e kalimit të pushtetit ose të riorganizimit institucional.

Nëse kërkesa aktuale do të shndërrohet në një valë të gjerë dorëheqjesh, mbetet për t’u parë në ditët në vijim. Përtej deklaratave dhe sinjaleve politike, zbatimi konkret i saj do të përcaktojë nëse bëhet fjalë për një reformim të administratës apo për një rikonfigurim të drejtimit të institucioneve shtetërore.

The post Rama ultimatum ministrave, kërkon dorëheqjen e drejtorëve në administratë appeared first on Publik Media.

Synon kreun e LDK-së në vitin 2027

Përplasjet për drejtimin e Lidhjes Demokratike të Kosovës po marrin formë përpara zgjedhjeve të brendshme të vitit 2027. Kryetari i Prishtinës, Përparim Rama, ka konfirmuar se synon të marrë drejtimin e partisë, duke kërkuar njëkohësisht largimin e kryetarit aktual, Lumir Abdixhiku.

Rama e mbështet kandidaturën e tij te rezultati i arritur në zgjedhjet lokale në kryeqytetin e Kosovës. Sipas argumentimit të tij, sigurimi i një mandati të ri në krye të Prishtinës dhe pozicionimi i LDK-së si forcë e parë në këtë qytet janë tregues që ai i konsideron të rëndësishëm për ambicien e tij për të drejtuar partinë në nivel qendror.

Kërkesa për largimin e Abdixhikut e vendos tashmë drejtimin e LDK-së në qendër të debatit politik brenda kësaj force. Megjithatë, deri në zhvillimin e zgjedhjeve të brendshme, Abdixhiku vijon të jetë kryetar i partisë.

Rama kërkon largimin e Abdixhikut nga drejtimi i LDK-së

Përparim Rama nuk është mjaftuar vetëm me shpalljen e ambicies së tij për kreun e LDK-së, por ka kërkuar edhe dorëheqjen e drejtuesit aktual. Ky qëndrim e bën të qartë se gara e ardhshme pritet të përfshijë edhe një debat mbi vazhdimësinë e lidershipit të partisë.

Nga ana tjetër, Abdixhiku ka dhënë sinjale se vazhdon ta konsiderojë veten në krye të strukturës partiake. Pak ditë më parë, ai u shfaq para gazetarëve me një filxhan ku ishte vendosur fotografia e Ibrahim Rugovës, themeluesit historik të LDK-së, së bashku me një mbishkrim që theksonte identitetin e partisë.

Ky episod u vu re në një kohë kur brenda LDK-së po diskutohet për drejtimin e ardhshëm dhe përgjegjësinë për rezultatet e proceseve të fundit zgjedhore.

Abdixhiku mori dy herë votëbesimin pas dorëheqjes

Lumir Abdixhiku drejton LDK-në që prej marsit 2021, kur fitoi zgjedhjet e brendshme të jashtëzakonshme. Në nëntor 2023, anëtarësia e partisë ia rinovoi mandatin.

Megjithatë, rezultatet e LDK-së në zgjedhjet parlamentare kanë qenë një nga çështjet kryesore të debatit për drejtimin e subjektit politik. Gjatë periudhës së drejtimit të Abdixhikut, partia është renditur në vendin e tretë në tri procese zgjedhore parlamentare.

Pas zgjedhjeve të 28 dhjetorit 2025, Abdixhiku paraqiti dorëheqjen dhe ia la Kuvendit të LDK-së vendimmarrjen për të ardhmen e tij në krye të partisë. Më 31 janar 2026, ai mori votëbesimin për të vijuar detyrën, ndërsa një tjetër votëbesim siguroi më 30 korrik të po këtij viti.

Këto vendime i kanë mundësuar të vazhdojë drejtimin e partisë, por nuk e kanë mbyllur debatin mbi rezultatet elektorale dhe alternativat për lidershipin e ardhshëm.

Gara për kreun e LDK-së pritet në vitin 2027

Zgjedhjet e brendshme të vitit 2027 pritet të përcaktojnë se kush do ta drejtojë LDK-në në periudhën e ardhshme. Me kandidaturën e deklaruar, Përparim Rama ka bërë të ditur se synon të jetë pjesë e garës për postin më të lartë partiak.

Në këtë fazë, përballja politike lidhet me dy çështje kryesore: ambicien e Ramës për ta marrë drejtimin e partisë dhe qëndrimin e Abdixhikut, i cili ka marrë votëbesimin e strukturave partiake pas dorëheqjes së paraqitur në janar.

Deri në zhvillimin e procesit zgjedhor, Përparim Rama do të vijojë detyrën si kryetar i Prishtinës, ndërsa Lumir Abdixhiku do të mbetet në krye të LDK-së. Vendimi për drejtimin e ardhshëm të partisë do të merret përmes procesit të brendshëm zgjedhor.

The post Përparim Rama sfidon Abdixhikun dhe i kërkon dorëheqjen appeared first on Publik Media.

Nga Rusia te Antifa, kush i tërheq fijet?

Dritare të thyera, njolla zjarri nëpër mure: ministria e Arsimit në Tiranë mbart gjurmët e protestave të ditëve të fundit. Megjithatë, studentët dhe pedagogët e Universitetit të Tiranës janë mbledhur sërish këtu për të protestuar.Për rreth pesë muaj, protestat kundër qeverisë në Shqipëri kanë qenë paqësore. Ato nisën fillimisht kundër ndërtimit të kompleksit hotelier luksoz nga dhëndri i Trump, Jared Kushner, brenda rezervatit natyror të Zvërnecit.

Që atëherë, protestat kanë vazhduar të përhapen. Përleshje të dhunshme midis studentëve dhe nxënësve të gjimnazeve nga njëra anë, dhe policisë nga ana tjetër, ndodhin çdo ditë.

Më 13 tetor, situata u përshkallëzua. Demonstruesit denoncojnë korrupsionin, kushtet e mjerueshme në universitete dhe rritjen e kostove të arsimit. Ata kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama, i cili është në pushtet që nga viti 2013.

Një vajzë e re e veshur me të zeza dhe me një xhaketë me kapuç qëndron në turmë. Kur e pyesim pse po merr pjesë në protesta, ajo mbulon gojën me një maskë me ngjyra. “Ju lutem prisni një moment, do të doja ta mbuloja fytyrën” – thotë Sara* (emri i ndryshuar nga redaksia). Ajo preferon të mbetet anonime.

Sara thotë se ka shkuar rregullisht në protesta, që prej nisjes së tyre. Ajo koordinohet me studentët e tjerë nëpërmjet telefonit. “Ne komunikojmë vetëm nëpërmjet mesazheve ” – thotë ajo. Pastaj duhet ta ndërpresim bisedën me të. Demonstruesit po hedhin përsëri gurë drejt ministrisë së Arsimit dhe policia po i shtyn demonstruesit dhe gazetarët jashtë kordonit të vendosur, duke përdorur ujë për të shpërndarë turmën.

Organizim i decentralizuar, horizontal

“Rrjetet sociale janë sot ‘sheshi’ i parë publik, para se të mbushet sheshi fizik” – thotë Besmir Semanaj, ekspert i sigurisë kibernetike.

“Të rinjtë nuk organizohen më nëpërmjet strukturave klasike: partive, shoqatave apo njoftimeve publike. Ata organizohen aty ku jetojnë çdo ditë, në telefon”.

Sipas Semanaj, kanalet kryesore të komunikimit janë grupet në Instagram, si story-t dhe mesazhet direkte, grupet në WhatsApp sipas klasave, fakulteteve dhe konvikteve, kanalet në Telegram për njoftime masive, dhe TikTok-u për shpërndarjen e videove. „Signal-i përdoret nga ata që janë më të vetëdijshëm për sigurinë”.

„Ky është një model organizimi horizontal, pa udhëheqës të vetëm dhe pa qendër komande. Pikërisht për këtë arsye pushteti e ka kaq të vështirë ta kuptojë dhe ta kontrollojë” – i tha ai DW.

Kryeministri Edi Rama: “Luftë hibride”

Semanaj thekson se shërbimi i mesazheve në Telegram ofron disa funksione të dobishme në situatën aktuale: „Kanalet mund të arrijnë dhjetëra mijëra njerëz njëkohësisht, njoftimi shpërndahet në sekonda dhe kontrolli nga jashtë është më i vështirë se në platformat tradicionale”.

Kryeministri Edi Rama – i njohur për përdorimin e mediave sociale – fajëson algoritmet për situatën aktuale. Ai e përshkruan kryengritjen e të rinjve kundër qeverisë së tij si një “luftë hibride”. Në një dalje të kohëve të fundit në media, ai nisi një sulm të ashpër verbal ndaj protestuesve.

“Kjo nuk do të thotë që vajzat dhe djemtë që mendojnë se jeta është TikTok dhe se me TikTok dhe pa lidhur dot shtatë fjalë bashkë mund ta bëjnë Shqipërinë më të mirë, janë terroristë. Aspak! Por ata janë pengje të një fryme, të një ideologjie të re, e cila ka vetëm një mision: shkatërro, ktheje të gjithën përmbys, rrëno gjithçka” – tha Rama.

“Të radikalizuar nga Antifa”

Që nga fillimi i protestave fillimisht paqësore kundër qeverisë gati pesë muaj më parë, Rama është përpjekur vazhdimisht të ekspozojë publikisht organizatorët “e vërtetë” pas protestave. Në muajt e fundit, ai ka akuzuar vende si Greqia, Rusia dhe Irani për ndërhyrje në protesta.

Kohët e fundit, ai shpalli një fajtor të ri: Antifa-n, lëvizje botërore, e decentralizuar e së majtës radikale, e cila nuk ka udhëheqës. “Janë të rinj e të reja të ideologjizuar, të ekstremizuar, nën trysninë apo nën frymëzimin e asaj force të errët dhe të re që është shfaqur në Europë dhe në Shtetet e Bashkuara, të cilën presidenti i Shteteve të Bashkuarae ka shpallur organizatë terroriste, Antifa-n” – deklaroi kryeministri i Shqipërisë.

Redion Qirjazi, ekspert për çështjet e sigurisë dhe radikalizmin, nuk është dakord. “Kjo është një akuzë serioze, e cila kërkon prova po aq serioze. Deri më sot, nuk janë paraqitur publikisht prova të verifikueshme që dokumentojnë ekzistencën e një strukture të organizuar Antifa në Shqipëri, aq më pak përfshirjen e saj në koordinimin e protestave” – analizon Qirjazi.

“Struktura terroriste?”

Referenca e Ramës ndaj vendimit të Presidentit të SHBA-së Donald Trump për ta klasifikuar Antifën si një organizatë terroriste është gjithashtu problematike, sipas ekspertit Qirjazi. “Antifa nuk është një organizatë e vetme ndërkombëtare me strukturë dhe komande të centralizuar, por një emër që përfshin lëvizje dhe grupe të ndryshme, në thelb antifashiste”.

Studentja Sara gjithashtu e hedh poshtë me vendosmëri akuzën për struktura “terroriste”. “Ka grupe që përdorin dhunë, kjo është e vërtetë, por unë nuk kam të bëj fare me ta. Sapo shoh dhunë, largohem. Jam kundër saj” – tha ajo për DW.

Arlind Qori, kryetar i partisë së re opozitare “Lëvizja Bashkë”, e cila ka qenë aktive kundër qeverisë që nga fillimi i protestave kundër resortit luksoz në Zvërnec, i konsideron pretendimet e Ramës “të pakuptimta”.

Dorëheqje në vend të revolucionit

“Të rinjtë janë të mllefosur nga kushtet social-ekonomike: nga varfëria, nga fakti që shumë prej tyre i kanë prindërit në emigracion sepse nuk kanë mundësi të mbajnë familjen, nga degradimi i shkollës, nga mungesa e mundësive ekonomike pas shkollimit që të punojnë në profesionin e tyre” – tha Qori.

Këta faktorë, shpjegoi ai, i kanë shtyrë të rinjtë në rrugë dhe jo ndonjë ideologji tjetër, e çfarëdo lloji. Duhet gjithashtu të theksohet se kërkesa kryesore e studentëve është dorëheqja e Ramës, “jo një revolucion socialist”.

Qori vazhdoi: “Njerëzit nuk po kërkojnë asgjë radikale, por vetëm dorëheqjen e kreut të korruptuar të qeverisë, një kërkesë themelore dhe e moderuar. Megjithatë, Edi Rama vazhdon të përgjigjet me dhunë policore dhe arrogancë” – i tha ai DW.

Kush po i “lëviz” fijet?

Eksperti i sigurisë Qirjazi thotë se duhet analizuar edhe koha në të cilën bëhen këto deklarata. “Kur një qeveri përballet me protesta dhe pakënaqësi qytetare, lidhja e protestuesve me ekstremizmin dhe ndikimet e huaja mund të shërbejë për ta zhvendosur vëmendjen nga shkaqet e protestave drejt një narrative të sigurisë kombëtare” – beson ai.

“Kjo mund të shërbejë për disa qëllime politike: të delegjitimojë protestuesit, të dobësojë mbështetjen publike ndaj tyre dhe të justifikojë një qasje më të ashpër në emër të rendit dhe sigurisë.”

Eksperti i sigurisë kibernetike Semanaj e njeh këtë model nga kriza të tjera. “Protesta paraqitet si dhunë, të rinjtë si të manipuluar dhe kërkesat e tyre legjitime – kushtet në universitete, tarifat, korrupsioni, mungesa e perspektivës – zhduken nga narrativa.”

Në vend që të diskutohet pse mijëra të rinj dolën në rrugë, fokusi zhvendoset te kush i “dërgoi” ata atje. Semanaj beson se kjo nuk është rastësi, por më tepër një fushatë e orkestruar komunikimi.

“Synon të krijojë një narrativë specifike: se protesta është sinonim i dhunës, se të rinjtë manipulohen dhe se dikush tjetër po i tërheq fijet” – thotë Semanaj./DW

The post Si përpiqet Rama të delegjitimojë protestën studentore appeared first on Publik Media.

Krahasimi që kryeministri Edi Rama bëri mes protestave në vendet europiane dhe atyre studentore që po zhvillohen në Shqipëri ka shkaktuar reagimin e deputetes së pavarur Marjana Koçeku. Ajo kundërshton mënyrën se si kreu i qeverisë ka paraqitur të dhënat për numrin e protestuesve dhe efektivëve të policisë të lënduar, duke argumentuar se shifrat e përdorura nuk shoqërohen me informacionin e nevojshëm për të kuptuar rrethanat e secilës protestë.

Gjatë fjalës së tij në samitin e zhvilluar në Mal të Zi, Rama paraqiti një tabelë përmes së cilës krahasoi bilancin e të lënduarve në protesta në disa vende të Bashkimit Europian me situatën e krijuar gjatë protestave studentore në Shqipëri. Sipas të dhënave që ai prezantoi, në protestat europiane numri i protestuesve të lënduar ishte më i lartë se ai i policëve, ndërsa në protestat e fundit në Shqipëri raporti paraqitej në kahun e kundërt, me më shumë efektivë të dëmtuar sesa protestues.

Por Koçeku ngre pikëpyetje mbi vlefshmërinë e këtij krahasimi, duke vënë në dukje se të dhënat për vendet europiane u referohen viteve 2010–2019 dhe nuk shoqërohen me një shpjegim të hollësishëm mbi ngjarjet konkrete, periudhat e përfshira apo karakteristikat e protestave.

Koçeku: Shifrat pa kontekst janë spekulim

Në reagimin e saj, deputetja e pavarur e akuzon kryeministrin se, në vend që të japë një pasqyrë të plotë të situatës, ka përdorur të dhëna të së kaluarës për të mbështetur argumentin e tij mbi protestat e fundit në Shqipëri.

Sipas Koçekut, krahasimi i periudhave të ndryshme pa sqaruar rrethanat dhe specifikat e secilës ngjarje rrezikon të krijojë një perceptim të shtrembëruar të realitetit.

Ajo e konsideron këtë mënyrë komunikimi politik si një mesazh që mund të përdoret nga mbështetësit e qeverisë për të kundërshtuar protestuesit, ndërsa thekson se një numër i shkëputur nga konteksti nuk mund të shërbejë si argument bindës.

“Një qeveri demokratike i jep llogari rinisë, nuk e mbulon dhunën me statistika”

Në qendër të reagimit të Koçekut janë kërkesat e studentëve dhe përgjegjësia e qeverisë për mënyrën se si po menaxhohen protestat. Ajo thekson se të rinjtë kërkojnë një qeverisje që u thotë të vërtetën, garanton të drejtën për të protestuar dhe nuk lejon që dhuna të bëhet pjesë e përgjigjes ndaj kundërshtimit qytetar.

Deputetja ngre gjithashtu shqetësimin për përdorimin e fondeve publike, duke kundërshtuar mundësinë që paratë e destinuara për arsimin dhe dijen të përdoren për të shpërblyer persona që, sipas saj, ushtrojnë dhunë ndaj protestuesve.

Në përfundim të reagimit, Koçeku përcjell një mesazh të drejtpërdrejtë për standardet që, sipas saj, duhet të përmbushë një qeveri demokratike: të japë llogari përpara të rinjve dhe të përballet me shqetësimet e tyre, në vend që t’u përgjigjet kritikave përmes statistikave që nuk shpjegojnë të gjithë situatën.

Përplasja mbi interpretimin e shifrave vjen në një moment kur protestat studentore kanë sjellë debat të fortë politik për reagimin e institucioneve, përdorimin e forcës nga policia dhe përgjegjësinë e qeverisë për garantimin e së drejtës së protestës.

The post Koçeku ‘telendis’ Ramën: Qeveria t’ jep llogari rinisë, jo të mbulojë dhunën me statistika appeared first on Publik Media.